Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 12 listopada 2010 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo budowlane

Ustawa - Prawo budowlane, zwana dalej „ustawą”, normuje działalność obejmującą sprawy projektowania, budowy,

utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych oraz określa zasady działania organów

administracji publicznej w tych dziedzinach.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Ustawy nie stosuje się do wyrobisk górniczych.

2.

Przepisy ustawy nie naruszają przepisów odrębnych, a w szczególności

1)

prawa geologicznego i górniczego - w odniesieniu do obiektów budowlanych zakładów górniczych;

2)

prawa wodnego - w odniesieniu do urządzeń wodnych;

3)

o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami - w odniesieniu do obiektów i obszarów

wpisanych do rejestru zabytków oraz obiektów i obszarów objętych ochroną konserwatorską

na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Przepisy art. 1 pkt 4 lit. a) i pkt 5 stosuje się z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą

Polską członkostwa w Unii Europejskiej.

1.

Do spraw wszczętych a niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

stosuje się przepisy niniejszej ustawy, z zastrzeżeniem ust. 2-4.

2.

W sprawach zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, wszczętych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

3.

Przepisu art. 71a, ustawy o której mowa w art. 1, nie stosuje się do zmiany sposobu

użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, bez wymaganego pozwolenia i dokonanego

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. W takich przypadkach stosuje się przepisy

dotychczasowe.

4.

Do spraw wszczętych a niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

do obliczania wysokości kar, o których mowa w art. 57 ust. 7 oraz art. 59f ustawy,

o której mowa w art. 1, oraz opłaty legalizacyjnej stosuje się przepisy dotychczasowe.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 1 lit. b,

który wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną do dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy stosuje się przepisy tej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 72 ust. 1 ustawy wymienionej

w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie art. 72 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Do obiektu budowlanego lub jego części wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę

albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ administracji

publicznej, jeżeli budowa została zakończona po dniu 31 grudnia 1994 r. a przed dniem

11 lipca 1998 r., i przed dniem 11 lipca 2003 r. nie zostało wszczęte postępowanie

administracyjne przez właściwy organ nadzoru budowlanego, nie stosuje się do dnia

1 stycznia 2008 r. przepisów art. 48-49b ustawy, o której mowa w art. 1.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, na właścicielu spoczywa obowiązek uzyskania pozwolenia

na użytkowanie obiektu budowlanego. W razie nieuzyskania pozwolenia na użytkowanie,

właściwy organ nadzoru budowlanego nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego

części.

3.

Właściciel obiektu budowlanego jest obowiązany dołączyć do wniosku o pozwolenie na

użytkowanie inwentaryzację powykonawczą obiektu budowlanego, sporządzoną przez osobę

posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane i ekspertyzę techniczną, potwierdzającą

przydatność obiektu do użytkowania oraz oświadczenia, o których mowa w art. 57 ust.

3 ustawy, o której mowa w art. 1.

4.

Jeżeli obiekt budowlany, o którym mowa w ust. 1, nie narusza

1)

przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie

obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem,

2)

ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, obowiązującego w dniu zakończenia

budowy albo w dniu orzekania

- właściwy organ nadzoru budowlanego, po protokolarnym potwierdzeniu zgodności inwentaryzacji

powykonawczej ze stanem faktycznym, wydaje, z zastrzeżeniem ust. 5, decyzję w sprawie

pozwolenia na użytkowanie.

5.

Jeżeli obiekt budowlany, o którym mowa w ust. 1, narusza przepisy lub ustalenia miejscowego

planu zagospodarowania przestrzennego, w zakresie umożliwiającym doprowadzenie obiektu

do stanu zgodnego z prawem, właściwy organ nadzoru budowlanego, w drodze postanowienia,

nakłada obowiązek usunięcia tych naruszeń w wyznaczonym terminie. W razie niewykonania

obowiązku w terminie, organ ten nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 12c, art. 82b ust. 4 i

art. 88a ust. 6 ustawy, o której mowa w art. 2, zachowują moc do dnia wejścia w życie

przepisów wykonawczych wydanych odpowiednio na podstawie art. 5 ust. 5 ustawy, o której

mowa w art. 1, oraz art. 82b ust. 4 i art. 88a ust. 6 ustawy, o której mowa w art.

2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez dwa miesiące

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Zachowują ważność świadectwa charakterystyki energetycznej wydane na podstawie ustawy,

o której mowa w art. 1, w dotychczasowym brzmieniu.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć

a)

budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,

b)

budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,

c)

obiekt małej architektury;

2)

budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany

z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty

i dach;

2a)

budynku mieszkalnym jednorodzinnym - należy przez to rozumieć budynek wolno stojący

albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu

potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza

się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego

i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej

budynku;

3

budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub

obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady,

tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące

trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje),

ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia

techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje

oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle

sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów,

pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod

maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających

się na całość użytkową;

3a

obiekcie liniowym - należy przez to rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym

parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg,

kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia

kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy

oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu

budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego;

4)

obiekcie małej architektury - należy przez to rozumieć niewielkie obiekty, a w szczególności

a)

kultu religijnego, jak: kapliczki, krzyże przydrożne, figury,

b)

posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej,

c)

użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice, huśtawki,

drabinki, śmietniki;

5)

tymczasowym obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć obiekt budowlany przeznaczony

do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany

do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekt budowlany niepołączony

trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe,

przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty

kontenerowe;

6)

budowie - należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu,

a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego;

7)

robotach budowlanych - należy przez to rozumieć budowę, a także prace polegające na

przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego;

7a)

przebudowie - należy przez to rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których

następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego,

z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy,

wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne

zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa

drogowego;

8)

remoncie - należy przez to rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym

robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących

bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych

niż użyto w stanie pierwotnym;

9)

urządzeniach budowlanych - należy przez to rozumieć urządzenia techniczne związane

z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem,

jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu

ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki;

10)

terenie budowy - należy przez to rozumieć przestrzeń, w której prowadzone są roboty

budowlane wraz z przestrzenią zajmowaną przez urządzenia zaplecza budowy;

11)

prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane - należy przez to rozumieć

tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego

prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywania robót budowlanych;

12)

pozwoleniu na budowę - należy przez to rozumieć decyzję administracyjną zezwalającą

na rozpoczęcie i prowadzenie budowy lub wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa

obiektu budowlanego;

13)

dokumentacji budowy - należy przez to rozumieć pozwolenie na budowę wraz z załączonym

projektem budowlanym, dziennik budowy, protokoły odbiorów częściowych i końcowych,

w miarę potrzeby, rysunki i opisy służące realizacji obiektu, operaty geodezyjne i

książkę obmiarów, a w przypadku realizacji obiektów metodą montażu - także dziennik

montażu;

14)

dokumentacji powykonawczej - należy przez to rozumieć dokumentację budowy z naniesionymi

zmianami dokonanymi w toku wykonywania robót oraz geodezyjnymi pomiarami powykonawczymi;

15)

terenie zamkniętym - należy przez to rozumieć teren zamknięty, o którym mowa w przepisach

prawa geodezyjnego i kartograficznego;

16)

(uchylony);

17)

właściwym organie - należy przez to rozumieć organy administracji architektoniczno-budowlanej

i nadzoru budowlanego, stosownie do ich właściwości, określonej w rozdziale 8;

18)

(uchylony);

19)

organie samorządu zawodowego - należy przez to rozumieć organy określone w ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów

budownictwa oraz urbanistów

(Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42, z późn. zm.;

20)

obszarze oddziaływania obiektu - należy przez to rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu

obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym

obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu;

21)

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 5, który wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską

członkostwa w Unii Europejskiej;

2)

art. 1 pkt 24 lit. b w zakresie art. 57 ust. 7, w stosunku do obiektów budowlanych,

których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, który

wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.

Do spraw wszczętych a niezakończonych do dnia wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy

niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że art. 5 ust.

4a oraz art. 5

Każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania

nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego

z przepisami.

1.

Decyzje o dopuszczeniu do powszechnego stosowania w budownictwie nowych materiałów

budowlanych, wydane przed dniem 1 stycznia 1995 r., do czasu wygaśnięcia ich ważności,

uznaje się jako aprobaty techniczne.

2.

Do czasu wygaśnięcia ważności normy branżowej za dopuszczone do obrotu i powszechnego

stosowania w budownictwie uznaje się wyroby budowlane, na które wydano certyfikat

lub deklarację zgodności z normą branżową.

W stosunku do osób ubiegających się o uprawnienia budowlane, które przed dniem wejścia

w życie ustawy uzyskały wykształcenie wymagane na podstawie przepisów dotychczasowych

oraz rozpoczęły odbywanie wymaganej praktyki, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Prezes Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia, dokona w budżetach wojewodów zwiększenia

limitów zatrudnienia i wydatków na wynagrodzenia z przeznaczeniem dla powiatowych

inspektoratów nadzoru budowlanego w ramach kwot zaplanowanych na ten cel w ustawie budżetowej na rok 2007 w dotacjach na funkcjonowanie powiatowych inspektoratów nadzoru budowlanego.

1.

Obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc

pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony

w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej,

zapewniając

1)

spełnienie wymagań podstawowych dotyczących

a)

bezpieczeństwa konstrukcji,

b)

bezpieczeństwa pożarowego,

c)

bezpieczeństwa użytkowania,

d)

odpowiednich warunków higienicznych i zdrowotnych oraz ochrony środowiska,

e)

ochrony przed hałasem i drganiami,

f

odpowiedniej charakterystyki energetycznej budynku oraz racjonalizacji użytkowania

energii;

2)

warunki użytkowe zgodne z przeznaczeniem obiektu, w szczególności w zakresie

a)

zaopatrzenia w wodę i energię elektryczną oraz, odpowiednio do potrzeb, w energię

cieplną i paliwa, przy założeniu efektywnego wykorzystania tych czynników,

b)

usuwania ścieków, wody opadowej i odpadów;

2a

możliwość dostępu do usług telekomunikacyjnych, w szczególności w zakresie szerokopasmowego

dostępu do Internetu;

3)

możliwość utrzymania właściwego stanu technicznego;

4)

niezbędne warunki do korzystania z obiektów użyteczności publicznej i mieszkaniowego

budownictwa wielorodzinnego przez osoby niepełnosprawne, w szczególności poruszające

się na wózkach inwalidzkich;

5)

warunki bezpieczeństwa i higieny pracy;

6)

ochronę ludności, zgodnie z wymaganiami obrony cywilnej;

7)

ochronę obiektów wpisanych do rejestru zabytków oraz obiektów objętych ochroną konserwatorską;

8)

odpowiednie usytuowanie na działce budowlanej;

9)

poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów

osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej;

10)

warunki bezpieczeństwa i ochrony zdrowia osób przebywających na terenie budowy.

2.

Obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami

ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie

dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej,

w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 pkt 1

-7.

3

Dla budynku oddawanego do użytkowania oraz dla budynku, lokalu mieszkalnego, a także

części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową, w przypadkach,

o których mowa w ust. 4, dokonuje się oceny charakterystyki energetycznej w formie

świadectwa charakterystyki energetycznej zawierającego określenie wielkości energii

w kWh/m

4

W przypadku umów, na podstawie których następuje

1)

przeniesienie własności

a)

budynku,

b)

lokalu mieszkalnego, z wyjątkiem przeniesienia własności lokalu na podstawie umowy

zawartej między osobą, której przysługuje spółdzielcze prawo do lokalu, a spółdzielnią

mieszkaniową lub

c)

będącej nieruchomością części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową,

albo

2)

zbycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu

- zbywca przekazuje nabywcy odpowiednie świadectwo charakterystyki energetycznej;

3)

powstanie stosunku najmu budynku, lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej

samodzielną całość techniczno-użytkową - wynajmujący udostępnia najemcy odpowiednie

świadectwo charakterystyki energetycznej.

4a

W przypadkach, o których mowa w ust. 4, świadectwo charakterystyki energetycznej nie

może być sporządzone przez właściciela budynku, lokalu lub będącej nieruchomością

części budynku stanowiącej samodzielną całość technicznoużytkową oraz osobę, której

przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu.

5

W budynkach zasilanych z sieci ciepłowniczej oraz w budynkach z instalacją centralnego

ogrzewania zasilaną ze źródła w budynku lub poza nim, świadectwo charakterystyki energetycznej

lokalu mieszkalnego może być opracowane na podstawie świadectwa charakterystyki energetycznej

budynku. Przepisu nie stosuje się do lokali mieszkalnych posiadających własne instalacje

ogrzewcze.

5a

W przypadku określonym w ust. 5, właściciel lub zarządca budynku ma obowiązek uzyskania

świadectwa charakterystyki energetycznej budynku i przekazania jego kopii nieodpłatnie

właścicielowi lokalu mieszkalnego lub osobie, której przysługuje spółdzielcze własnościowe

prawo do lokalu, w terminie nie dłuższym niż 6 miesięcy od dnia złożenia przez niego

wniosku w tej sprawie.

5b

Świadectwo charakterystyki energetycznej lokalu mieszkalnego należącego do grupy lokali

mieszkalnych o jednakowych rozwiązaniach konstrukcyjno-materiałowych i instalacyjnych

oraz o takim samym stopniu zużycia mającym wpływ na jakość energetyczną lokalu mieszkalnego

i stwierdzonym na podstawie

1)

budowlanej dokumentacji technicznej,

2)

inwentaryzacji techniczno-budowlanej, w przypadku braku budowlanej dokumentacji technicznej

- może być opracowane w oparciu o wykonaną dla jednego z tych lokali charakterystykę

energetyczną oraz ocenę tej charakterystyki.

6

Świadectwo charakterystyki energetycznej zawierające nieprawdziwe informacje o wielkości

energii jest wadą fizyczną rzeczy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm. o rękojmi za wady.

7

Przepisów ust. 3-6 nie stosuje się do budynków

1)

podlegających ochronie na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami;

2)

używanych jako miejsca kultu i do działalności religijnej;

3)

przeznaczonych do użytkowania w czasie nie dłuższym niż 2 lata;

4)

niemieszkalnych służących gospodarce rolnej;

5)

przemysłowych i gospodarczych o zapotrzebowaniu na energię nie większym niż 50 kWh/m

6)

mieszkalnych przeznaczonych do użytkowania nie dłużej niż 4 miesiące w roku;

7)

wolnostojących o powierzchni użytkowej poniżej 50 m

8

Świadectwo charakterystyki energetycznej budynku, lokalu mieszkalnego lub części budynku

stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową może sporządzać osoba, która

1)

posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

2)

ukończyła, w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym, co najmniej

a)

studia magisterskie albo

b)

studia inżynierskie na kierunkach: architektura, budownictwo, inżynieria środowiska,

energetyka lub pokrewnych;

3)

nie była karana za przestępstwo przeciwko mieniu, wiarygodności dokumentów, obrotowi

gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi lub za przestępstwo skarbowe;

4)

posiada uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej, konstrukcyjno-budowlanej

lub instalacyjnej albo odbyła szkolenie i złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin przed

ministrem właściwym do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej.

9

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi,

w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania i zakres programowy szkolenia oraz

egzaminu, o których mowa w ust. 8 pkt 4, warunki i wysokość odpłatności za szkolenie

i postępowanie egzaminacyjne mając na uwadze zapewnienie odpowiedniego poziomu edukacyjnego

szkoleń w celu zagwarantowania rzetelnego i sprawnego przygotowania kandydatów do

egzaminu.

10

Wpływy z opłat za postępowania egzaminacyjne stanowią dochód budżetu państwa.

11

Za równorzędne z odbyciem szkolenia oraz złożeniem z wynikiem pozytywnym egzaminu,

o których mowa w ust. 8 pkt 4 uznaje się ukończenie, nie mniej niż rocznych, studiów

podyplomowych na kierunkach: architektura, budownictwo, inżyniera środowiska, energetyka

lub pokrewne w zakresie audytu energetycznego na potrzeby termomodernizacji oraz oceny

energetycznej budynków.

12

Program studiów podyplomowych, o których mowa w ust. 11, powinien uwzględniać problematykę

objętą programem szkoleń określonym, w drodze rozporządzenia, o którym mowa w ust.

9. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego zatwierdza po zaopiniowaniu przez

ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej

proponowany przez wydziały szkół wyższych program studiów podyplomowych.

13

Obywatel państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub

państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, może dokonywać oceny charakterystyki energetycznej

budynku, lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową

i sporządzać świadectwo charakterystyki energetycznej budynku, lokalu mieszkalnego

lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową po uznaniu kwalifikacji

nabytych w tych państwach, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 18 marca 2008 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych

w państwach członkowskich Unii Europejskiej

(Dz. U. Nr 63, poz. 394).

14

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej prowadzi

w formie elektronicznej rejestr osób, które złożyły z wynikiem pozytywnym egzamin,

o którym mowa w ust. 8 pkt 4, oraz osób, które ukończyły studia podyplomowe, o których

mowa w ust. 11.

15

W rejestrze, o którym mowa w ust. 14, wpisuje się następujące dane

1)

numer wpisu;

2)

numer uprawnienia;

3)

datę wpisu;

4)

imię i nazwisko;

5)

data i miejsce urodzenia;

6)

adres do korespondencji;

7)

numer telefonu i faksu.

1.

Osoba posiadająca uprawnienia do sporządzania świadectw charakterystyki energetycznej

budynku, lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową

traci je w przypadku

1)

skazania prawomocnym wyrokiem za popełnienie przestępstwa, o którym mowa w art. 5

ust. 8 pkt 3;

2)

pozbawienia praw publicznych;

3)

całkowitego lub częściowego ubezwłasnowolnienia;

4)

niedopełnienia obowiązków lub naruszenia zakazów określonych w art. 5 ust. 4a oraz

art. 5

2.

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej prowadzi

w formie elektronicznej rejestr osób, które utraciły uprawnienia do sporządzania świadectw

charakterystyki energetycznej budynku, lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej

samodzielną całość techniczno-użytkową w przypadkach, o których mowa w ust. 1. Rejestr

zawiera dane, o których mowa w art. 5 ust. 15 pkt 1-5.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-3, minister właściwy do spraw budownictwa,

gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej, na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu,

wpisuje z urzędu do rejestru, o którym mowa w ust. 2, osoby, które utraciły uprawnienia

do sporządzania świadectw charakterystyki energetycznej budynku, lokalu mieszkalnego

lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową.

4.

W przypadku powzięcia informacji o niedopełnieniu obowiązków lub naruszeniu zakazów,

o których mowa w art. 5 ust. 4a oraz art. 5

5.

W przypadku ustalenia, że osoba uprawniona do sporządzania świadectw charakterystyki

energetycznej budynku, lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej samodzielną

całość techniczno-użytkową nie dopełniła obowiązków lub naruszyła zakazy, o których

mowa w art. 5 ust. 4a oraz art. 5

6.

Od decyzji, o której mowa w ust. 5, nie służy odwołanie. Strona niezadowolona z decyzji

może zwrócić się do ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej

i mieszkaniowej, w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia decyzji, z wnioskiem o ponowne

rozpatrzenie sprawy. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące odwołań od decyzji.

7.

W przypadku ustania przyczyny wpisania do rejestru, o którym mowa w ust. 2, na wniosek

zainteresowanego, minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej

i mieszkaniowej niezwłocznie wykreśla wpis, z zastrzeżeniem ust. 8.

8.

W przypadku utraty uprawnień na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 5, ponowne

ich uzyskanie może nastąpić wyłącznie w wyniku pozytywnego złożenia egzaminu, o którym

mowa w art. 5 ust. 8 pkt 4. Do egzaminu można przystąpić nie wcześniej niż po upływie

12 miesięcy, licząc od dnia utraty uprawnień.

1.

Osoba sporządzająca świadectwo charakterystyki energetycznej budynku, lokalu mieszkalnego

lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową obowiązana jest

1)

przechowywać sporządzone świadectwa przez okres 10 lat;

2)

wykonywać czynności związane ze sporządzaniem świadectwa charakterystyki energetycznej

z należytą starannością uwzględniając w szczególności rozwój wiedzy technicznej oraz

zmiany w przepisach prawa;

3

zawrzeć umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku

ze sporządzaniem świadectwa charakterystyki energetycznej.

2.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej, po zasięgnięciu opinii

Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia

obowiązkowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, termin powstania obowiązku ubezpieczenia

oraz minimalną sumę gwarancyjną, biorąc w szczególności pod uwagę zakres zadań realizowanych

przez osobę sporządzającą świadectwo charakterystyki energetycznej.

1.

W przypadku budowy obiektu liniowego, którego przebieg został ustalony w miejscowym

planie zagospodarowania przestrzennego, a także wykonywania innych robót budowlanych

dotyczących obiektu liniowego, gdy liczba stron w postępowaniu przekracza 20, stosuje

się przepis art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do inwestora oraz właścicieli, użytkowników wieczystych

i zarządców nieruchomości, jeżeli na tych nieruchomościach są lub będą wykonywane

roboty budowlane.

Do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy tej ustawy.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy, o której

mowa w art. 1, oraz art. 28 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 3, zachowują moc do

czasu wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych odpowiednio na podstawie

art. 16 ust. 1 i 1a ustawy, o której mowa w art. 1, oraz art. 28 ust. 2 ustawy, o

której mowa w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Dla działek budowlanych lub terenów, na których jest przewidziana budowa obiektów

budowlanych lub funkcjonalnie powiązanych zespołów obiektów budowlanych, należy zaprojektować

odpowiednie zagospodarowanie, zgodnie z wymaganiami art. 5, zrealizować je przed oddaniem

tych obiektów (zespołów) do użytkowania oraz zapewnić utrzymanie tego zagospodarowania

we właściwym stanie techniczno-użytkowym przez okres istnienia obiektów (zespołów)

budowlanych.

„2. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia

w życie ustawy, ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity tekst

ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania

jednolitego tekstu.

1.

Do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych decyzją

ostateczną, stosuje się przepisy dotychczasowe, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Do postępowań - dotyczących obiektów budowlanych lub ich części będących w budowie

albo wybudowanych bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia bądź też pomimo

wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ - wszczętych przed dniem wejścia w życie

ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy art. 1 pkt 37-39

oraz - w części odnoszącej się do art. 48 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1 -

art. 1 pkt 41.

3.

Do obiektów budowlanych, w odniesieniu do których przed dniem wejścia w życie ustawy

wydano pozwolenie na budowę, nie stosuje się przepisów o obowiązkowej kontroli budowy

po zawiadomieniu o zakończeniu budowy lub złożeniu wniosku o pozwolenie na użytkowanie.

4.

Właściwość organów w zakresie dotyczącym załatwiania spraw, o których mowa w ust.

1 i 2, określa się na podstawie przepisów ustawy.

5.

Porozumienia z gminami o prowadzenie spraw z zakresu właściwości starosty jako organu

administracji architektoniczno-budowlanej, obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy,

wygasają z dniem 31 grudnia 2003 r.

Do spraw wszczętych a niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się

przepisy dotychczasowe.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

9 w zakresie dotyczącym art. 29a ust. 3, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia

2007 r.

1.

Do przepisów techniczno-budowlanych zalicza się

1)

warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane i ich usytuowanie,

uwzględniające wymagania, o których mowa w art. 5;

2)

warunki techniczne użytkowania obiektów budowlanych.

2.

Warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, określą, w drodze rozporządzenia

1)

minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej dla

budynków oraz związanych z nimi urządzeń;

2)

właściwi ministrowie, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw budownictwa, gospodarki

przestrzennej i mieszkaniowej, dla obiektów budowlanych niewymienionych w pkt 1.

3.

Warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą określić, w drodze rozporządzenia

1)

minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej -

dla budynków mieszkalnych;

2)

właściwi ministrowie, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw budownictwa, gospodarki

przestrzennej i mieszkaniowej - dla innych obiektów budowlanych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 16 ust. 2 ustawy, o której

mowa w art. 1, zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych na podstawie

art. 16 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisu

art. 1 pkt 3, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.

Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, dodatkowe warunki techniczne,

jakim powinny odpowiadać budynki służące bezpieczeństwu lub obronności państwa, albo

których przepisów, wydanych na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1, nie stosuje się do tych

budynków.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia, z tym że przepisy

art. 1 pkt 50, w części dotyczącej obowiązku przeprowadzania kontroli, wchodzą w życie

z dniem 1 stycznia 2004 r

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

W przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych,

o których mowa w art. 7. Odstępstwo nie może powodować zagrożenia życia ludzi lub

bezpieczeństwa mienia, a w stosunku do obiektów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt

4 - ograniczenia dostępności dla osób niepełnosprawnych oraz nie powinno powodować

pogorszenia warunków zdrowotno-sanitarnych i użytkowych, a także stanu środowiska,

po spełnieniu określonych warunków zamiennych.

2.

Właściwy organ, po uzyskaniu upoważnienia ministra, który ustanowił przepisy techniczno-budowlane,

w drodze postanowienia, udziela bądź odmawia zgody na odstępstwo.

3.

Wniosek do ministra, o którym mowa w ust. 2, w sprawie upoważnienia do udzielenia

zgody na odstępstwo właściwy organ składa przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę.

Wniosek powinien zawierać

1)

charakterystykę obiektu oraz, w miarę potrzeby, projekt zagospodarowania działki lub

terenu, a jeżeli odstępstwo mogłoby mieć wpływ na środowisko lub nieruchomości sąsiednie

- również projekty zagospodarowania tych nieruchomości, z uwzględnieniem istniejącej

i projektowanej zabudowy;

2)

szczegółowe uzasadnienie konieczności wprowadzenia odstępstwa;

3)

propozycje rozwiązań zamiennych;

4)

pozytywną opinię wojewódzkiego konserwatora zabytków w odniesieniu do obiektów budowlanych

wpisanych do rejestru zabytków oraz innych obiektów budowlanych usytuowanych na obszarach

objętych ochroną konserwatorską;

5)

w zależności od potrzeb - pozytywną opinię innych zainteresowanych organów.

4.

Minister, o którym mowa w ust. 2, może uzależnić upoważnienie do wyrażenia zgody na

odstępstwo od spełnienia dodatkowych warunków.

Wyroby wytworzone w celu zastosowania w obiekcie budowlanym w sposób trwały, o właściwościach

użytkowych, umożliwiających prawidłowo zaprojektowanym i wykonanym obiektom budowlanym

spełnienie wymagań podstawowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, można stosować

przy wykonywaniu robót budowlanych wyłącznie, jeżeli wyroby te zostały wprowadzone

do obrotu zgodnie z przepisami odrębnymi.

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, dopuszczalne

stężenia i natężenia czynników szkodliwych dla zdrowia wydzielanych przez materiały

budowlane, urządzenia i elementy wyposażenia w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt

ludzi.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

zdrowia, może określić, w drodze rozporządzenia, dopuszczalne stężenia i natężenia

czynników szkodliwych w pomieszczeniach przeznaczonych dla zwierząt.

1.

Za samodzielną funkcję techniczną w budownictwie uważa się działalność związaną z

koniecznością fachowej oceny zjawisk technicznych lub samodzielnego rozwiązania zagadnień

architektonicznych i technicznych oraz techniczno-organizacyjnych, a w szczególności

działalność obejmującą

1)

projektowanie, sprawdzanie projektów architektoniczno-budowlanych i sprawowanie nadzoru

autorskiego;

2)

kierowanie budową lub innymi robotami budowlanymi;

3)

kierowanie wytwarzaniem konstrukcyjnych elementów budowlanych oraz nadzór i kontrolę

techniczną wytwarzania tych elementów;

4)

wykonywanie nadzoru inwestorskiego;

5)

sprawowanie kontroli technicznej utrzymania obiektów budowlanych;

6)

(uchylony);

7)

rzeczoznawstwo budowlane.

2.

Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, określone w ust. 1 pkt 1-5, mogą wykonywać

wyłącznie osoby posiadające odpowiednie wykształcenie techniczne i praktykę zawodową,

dostosowane do rodzaju, stopnia skomplikowania działalności i innych wymagań związanych

z wykonywaną funkcją, stwierdzone decyzją, zwaną dalej „uprawnieniami budowlanymi”,

wydaną przez organ samorządu zawodowego.

3.

Warunkiem uzyskania uprawnień budowlanych jest zdanie egzaminu ze znajomości procesu

budowlanego oraz umiejętności praktycznego zastosowania wiedzy technicznej.

4.

Egzamin składa się przed komisją egzaminacyjną powoływaną przez organ samorządu zawodowego

albo inny upoważniony organ.

5.

Koszty postępowania kwalifikacyjnego, obejmujące w szczególności wynagrodzenie członków

komisji egzaminacyjnej, ponosi osoba ubiegająca się o nadanie uprawnień budowlanych.

6.

Osoby wykonujące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie są odpowiedzialne za

wykonywanie tych funkcji zgodnie z przepisami i zasadami wiedzy technicznej oraz za

należytą staranność w wykonywaniu pracy, jej właściwą organizację, bezpieczeństwo

i jakość.

7.

Podstawę do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie stanowi

wpis, w drodze decyzji, do centralnego rejestru, o którym mowa w art. 88a ust. 1 pkt

3 lit. a, oraz - zgodnie z odrębnymi przepisami - wpis na listę członków właściwej

izby samorządu zawodowego, potwierdzony zaświadczeniem wydanym przez tę izbę, z określonym

w nim terminem ważności.

8.

(uchylony).

9

Organy samorządu zawodowego są obowiązane przekazywać bezzwłocznie informacje o wpisie

na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego oraz o wykreśleniu z tej listy,

w celu ujawnienia w rejestrze, o którym mowa w art. 88a ust. 1 pkt 3 lit. a.

Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, określone w art. 12 ust. 1, mogą również

wykonywać osoby, których odpowiednie kwalifikacje zawodowe zostały uznane na zasadach

określonych w przepisach odrębnych.

(uchylony).

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 18 lit. b i pkt 73-78 oraz art. 7, które wchodzą w życie po upływie 14

dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 47, pkt 50 lit. c i pkt 51, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.

1.

Uprawnienia budowlane mogą być udzielane do

1)

projektowania;

2)

kierowania robotami budowlanymi.

2.

W uprawnieniach budowlanych należy określić specjalność i ewentualną specjalizację

techniczno-budowlaną oraz zakres prac projektowych lub robót budowlanych objętych

danym uprawnieniem.

3.

Uprawnienia do kierowania robotami budowlanymi stanowią również podstawę do wykonywania

samodzielnych funkcji technicznych, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 3 i 4.

4.

Uprawnienia do projektowania lub kierowania robotami budowlanymi stanowią również

podstawę do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych, o których mowa w art.

12 ust. 1 pkt 5 i 6

1.

Uprawnienia budowlane są udzielane w specjalnościach

1)

architektonicznej;

2)

konstrukcyjno-budowlanej;

2a)

drogowej;

2b)

mostowej;

2c)

kolejowej;

2d)

wyburzeniowej;

2e)

telekomunikacyjnej;

3)

(uchylony);

4)

instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych,

wodociągowych i kanalizacyjnych;

5)

instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych;

6)

(uchylony).

2.

W ramach specjalności wymienionych w ust. 1 mogą być wyodrębniane specjalizacje techniczno-budowlane.

3.

Uzyskanie uprawnień budowlanych w specjalnościach, o których mowa w ust. 1, wymaga

1)

do projektowania bez ograniczeń i sprawdzania projektów architektoniczno-budowlanych

a)

ukończenia studiów magisterskich, w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym, na

kierunku odpowiednim dla danej specjalności,

b)

odbycia dwuletniej praktyki przy sporządzaniu projektów,

c)

odbycia rocznej praktyki na budowie;

2)

do projektowania w ograniczonym zakresie

a)

ukończenia wyższych studiów zawodowych, w rozumieniu przepisów o wyższych szkołach

zawodowych, na kierunku odpowiednim dla danej specjalności lub ukończenia studiów

magisterskich, w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym, na kierunku pokrewnym

dla danej specjalności,

b)

odbycia dwuletniej praktyki przy sporządzaniu projektów,

c)

odbycia rocznej praktyki na budowie;

3)

do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń

a)

ukończenia studiów magisterskich, w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym, na

kierunku odpowiednim dla danej specjalności,

b)

odbycia dwuletniej praktyki na budowie;

4)

do kierowania robotami budowlanymi w ograniczonym zakresie

a)

ukończenia wyższych studiów zawodowych, w rozumieniu przepisów o wyższych szkołach

zawodowych, na kierunku odpowiednim dla danej specjalności lub ukończenia studiów

magisterskich, w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym, na kierunku pokrewnym

dla danej specjalności,

b)

odbycia trzyletniej praktyki na budowie.

4.

Warunkiem zaliczenia praktyki zawodowej jest praca polegająca na bezpośrednim uczestnictwie

w pracach projektowych albo na pełnieniu funkcji technicznej na budowie pod kierownictwem

osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia budowlane, a w przypadku odbywania praktyki

za granicą pod kierunkiem osoby posiadającej uprawnienia odpowiednie w danym kraju.

5.

Do osób ubiegających się o uprawnienia budowlane bez ograniczeń, posiadających uprawnienia

budowlane w ograniczonym zakresie w tej specjalności, nie stosuje się przepisów ust.

3 pkt 1 lit. b i c lub ust. 3 pkt 3 lit. b.

1.

Rzeczoznawcą budowlanym może być osoba, która

1)

korzysta w pełni z praw publicznych;

2)

posiada

a)

tytuł zawodowy magistra inżyniera, magistra inżyniera architekta, inżyniera lub inżyniera

architekta,

b)

uprawnienia budowlane bez ograniczeń,

c)

co najmniej 10 lat praktyki w zakresie objętym rzeczoznawstwem,

d)

znaczący dorobek praktyczny w zakresie objętym rzeczoznawstwem.

2.

Właściwy organ samorządu zawodowego, na wniosek zainteresowanego, orzeka, w drodze

decyzji, o nadaniu tytułu rzeczoznawcy budowlanego, określając zakres rzeczoznawstwa.

3.

Właściwy organ samorządu zawodowego może również nadać tytuł rzeczoznawcy osobie,

która nie spełnia warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a i b, ale posiada szczególną

wiedzę i doświadczenie w zakresie nieobjętym uprawnieniami budowlanymi.

4.

Podstawę do podjęcia czynności rzeczoznawcy budowlanego stanowi dokonanie wpisu, w

drodze decyzji, do centralnego rejestru rzeczoznawców budowlanych.

5.

Właściwy organ samorządu zawodowego orzeka, w drodze decyzji, o pozbawieniu tytułu

rzeczoznawcy budowlanego na wniosek rzeczoznawcy lub w razie

1)

pozbawienia praw publicznych;

2)

ukarania z tytułu odpowiedzialności zawodowej;

3)

nienależytego wykonywania czynności rzeczoznawcy budowlanego.

6.

Właściwy organ samorządu zawodowego przesyła ostateczną decyzję o pozbawieniu tytułu

rzeczoznawcy budowlanego do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

7.

Skreślenie z centralnego rejestru rzeczoznawców budowlanych następuje

1)

na podstawie ostatecznej decyzji o pozbawieniu tytułu rzeczoznawcy budowlanego;

2)

w razie śmierci rzeczoznawcy.

1.

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi,

w drodze rozporządzenia: rodzaje i zakres przygotowania zawodowego do wykonywania

samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, sposób stwierdzania posiadania

tego przygotowania, ograniczenia zakresu uprawnień budowlanych, wykaz kierunków wykształcenia

odpowiedniego i pokrewnego dla danej specjalności, wykaz specjalizacji wyodrębnionych

w ramach poszczególnych specjalności, a także sposób przeprowadzania i zakres egzaminu,

zasady odpłatności za postępowanie kwalifikacyjne oraz zasady wynagradzania członków

komisji egzaminacyjnej.

1a.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, należy w szczególności uregulować sprawy

1)

sposobu dokumentowania posiadanego wykształcenia i kwalifikowania wykształcenia za

odpowiednie lub pokrewne,

2)

sposobu dokumentowania praktyki i kryteriów uznawania praktyki,

3)

sposobu przeprowadzania egzaminu na uprawnienia budowlane,

4)

ustalania wysokości odpłatności za postępowanie kwalifikacyjne,

5)

ustalania wynagrodzenia członków komisji egzaminacyjnej,

6)

sposobu stwierdzania przygotowania zawodowego oraz uzyskiwania specjalizacji techniczno-budowlanej,

7)

ograniczania zakresu uprawnień budowlanych,

8)

określania rodzajów specjalizacji techniczno-budowlanych,

w taki sposób, aby mając na względzie zachowanie interesu osób ubiegających się o

nadanie uprawnień budowlanych, rozporządzenie nie stwarzało problemów interpretacyjnych

przy stosowaniu w praktyce.

2.

(uchylony).

3.

(uchylony).

4.

(uchylony).

5.

(uchylony).

6.

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 14 w zakresie

dotyczącym art. 26a ustawy, o której mowa w art. 1, który wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 2, który

wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Uczestnikami procesu budowlanego, w rozumieniu ustawy, są

1)

inwestor;

2)

inspektor nadzoru inwestorskiego;

3)

projektant;

4)

kierownik budowy lub kierownik robót.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1998 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Do obowiązków inwestora należy zorganizowanie procesu budowy, z uwzględnieniem zawartych

w przepisach zasad bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a w szczególności zapewnienie

1)

opracowania projektu budowlanego i, stosownie do potrzeb, innych projektów,

2)

objęcia kierownictwa budowy przez kierownika budowy,

3)

opracowania planu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia,

4)

wykonania i odbioru robót budowlanych,

5)

w przypadkach uzasadnionych wysokim stopniem skomplikowania robót budowlanych lub

warunkami gruntowymi, nadzoru nad wykonywaniem robót budowlanych

- przez osoby o odpowiednich kwalifikacjach zawodowych.

2.

Inwestor może ustanowić inspektora nadzoru inwestorskiego na budowie.

3.

Inwestor może zobowiązać projektanta do sprawowania nadzoru autorskiego.

1.

Właściwy organ może w decyzji o pozwoleniu na budowę nałożyć na inwestora obowiązek

ustanowienia inspektora nadzoru inwestorskiego, a także obowiązek zapewnienia nadzoru

autorskiego, w przypadkach uzasadnionych wysokim stopniem skomplikowania obiektu lub

robót budowlanych bądź przewidywanym wpływem na środowisko.

2.

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi,

w drodze rozporządzenia, rodzaje obiektów budowlanych, przy których realizacji jest

wymagane ustanowienie inspektora nadzoru inwestorskiego, oraz listę obiektów budowlanych

i kryteria techniczne, jakimi powinien kierować się organ podczas nakładania na inwestora

obowiązku ustanowienia inspektora nadzoru inwestorskiego.

1.

Do podstawowych obowiązków projektanta należy

1

opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z ustaleniami określonymi w decyzji

o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach,

o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku

i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko

(Dz. U. Nr 199, poz. 1227, z późn. zm., wymaganiami ustawy, przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej;

1a)

zapewnienie, w razie potrzeby, udziału w opracowaniu projektu osób posiadających uprawnienia

budowlane do projektowania w odpowiedniej specjalności oraz wzajemne skoordynowanie

techniczne wykonanych przez te osoby opracowań projektowych, zapewniające uwzględnienie

zawartych w przepisach zasad bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w procesie budowy, z

uwzględnieniem specyfiki projektowanego obiektu budowlanego;

1b)

sporządzenie informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia ze względu na

specyfikę projektowanego obiektu budowlanego, uwzględnianej w planie bezpieczeństwa

i ochrony zdrowia;

2)

uzyskanie wymaganych opinii, uzgodnień i sprawdzeń rozwiązań projektowych w zakresie

wynikającym z przepisów;

3)

wyjaśnianie wątpliwości dotyczących projektu i zawartych w nim rozwiązań;

3a)

sporządzanie lub uzgadnianie indywidualnej dokumentacji technicznej, o której mowa

w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych

(Dz. U. Nr 92, poz. 881, z 2009 r. Nr 18, poz. 97 oraz z 2010 r. Nr 114, poz. 760);

4)

sprawowanie nadzoru autorskiego na żądanie inwestora lub właściwego organu w zakresie

a)

stwierdzania w toku wykonywania robót budowlanych zgodności realizacji z projektem,

b)

uzgadniania możliwości wprowadzenia rozwiązań zamiennych w stosunku do przewidzianych

w projekcie, zgłoszonych przez kierownika budowy lub inspektora nadzoru inwestorskiego.

2.

Projektant ma obowiązek zapewnić sprawdzenie projektu architektoniczno-budowlanego

pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przez osobę posiadającą

uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności

lub rzeczoznawcę budowlanego.

3.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy

1)

zakresu objętego sprawdzaniem i opiniowaniem na podstawie przepisów szczególnych;

2)

projektów obiektów budowlanych o prostej konstrukcji, jak: budynki mieszkalne jednorodzinne,

niewielkie obiekty gospodarcze, inwentarskie i składowe.

4.

Projektant, a także sprawdzający, o którym mowa w ust. 2, do projektu budowlanego

dołącza oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi

przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej.

Projektant, w trakcie realizacji budowy, ma prawo

1)

wstępu na teren budowy i dokonywania zapisów w dzienniku budowy dotyczących jej realizacji;

2)

żądania wpisem do dziennika budowy wstrzymania robót budowlanych w razie

a)

stwierdzenia możliwości powstania zagrożenia,

b)

wykonywania ich niezgodnie z projektem.

1.

Kierownik budowy jest obowiązany, w oparciu o informację, o której mowa w art. 20

ust. 1 pkt 1b, sporządzić lub zapewnić sporządzenie, przed rozpoczęciem budowy, planu

bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, uwzględniając specyfikę obiektu budowlanego i warunki

prowadzenia robót budowlanych, w tym planowane jednoczesne prowadzenie robót budowlanych

i produkcji przemysłowej.

1a.

Plan bezpieczeństwa i ochrony zdrowia na budowie sporządza się, jeżeli

1)

w trakcie budowy wykonywany będzie przynajmniej jeden z rodzajów robót budowlanych

wymienionych w ust. 2 lub

2)

przewidywane roboty budowlane mają trwać dłużej niż 30 dni roboczych i jednocześnie

będzie przy nich zatrudnionych co najmniej 20 pracowników lub pracochłonność planowanych

robót będzie przekraczać 500 osobodni.

2.

W planie, o którym mowa w ust. 1, należy uwzględnić specyfikę następujących rodzajów

robót budowlanych

1)

których charakter, organizacja lub miejsce prowadzenia stwarza szczególnie wysokie

ryzyko powstania zagrożenia bezpieczeństwa i zdrowia łudzi, a w szczególności przysypania

ziemią lub upadku z wysokości;

2)

przy prowadzeniu których występują działania substancji chemicznych lub czynników

biologicznych zagrażających bezpieczeństwu i zdrowiu ludzi;

3)

stwarzających zagrożenie promieniowaniem jonizującym;

4)

prowadzonych w pobliżu linii wysokiego napięcia lub czynnych linii komunikacyjnych;

5)

stwarzających ryzyko utonięcia pracowników;

6)

prowadzonych w studniach, pod ziemią i w tunelach;

7)

wykonywanych przez kierujących pojazdami zasilanymi z linii napowietrznych;

8)

wykonywanych w kesonach, z atmosferą wytwarzaną ze sprężonego powietrza;

9)

wymagających użycia materiałów wybuchowych;

10)

prowadzonych przy montażu i demontażu ciężkich elementów prefabrykowanych.

3.

Wymagania dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia przy wykonywaniu robót budowlanych

określają odrębne przepisy w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy.

4.

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi,

w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy zakres i formę

a)

informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia,

b)

planu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia

- mając na uwadze specyfikę projektowanego obiektu budowlanego;

2)

szczegółowy zakres rodzajów robót budowlanych, o których mowa w ust. 2, mając na uwadze

stopień zagrożeń, jakie stwarzają poszczególne ich rodzaje.

Do podstawowych obowiązków kierownika budowy należy

1)

protokolarne przejęcie od inwestora i odpowiednie zabezpieczenie terenu budowy wraz

ze znajdującymi się na nim obiektami budowlanymi, urządzeniami technicznymi i stałymi

punktami osnowy geodezyjnej oraz podlegającymi ochronie elementami środowiska przyrodniczego

i kulturowego;

2)

prowadzenie dokumentacji budowy;

3)

zapewnienie geodezyjnego wytyczenia obiektu oraz zorganizowanie budowy i kierowanie

budową obiektu budowlanego w sposób zgodny z projektem i pozwoleniem na budowę, przepisami,

w tym techniczno-budowlanymi, oraz przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy;

3a)

koordynowanie realizacji zadań zapobiegających zagrożeniom bezpieczeństwa i ochrony

zdrowia

a)

przy opracowywaniu technicznych lub organizacyjnych założeń planowanych robót budowlanych

lub ich poszczególnych etapów, które mają być prowadzone jednocześnie lub kolejno,

b)

przy planowaniu czasu wymaganego do zakończenia robót budowlanych lub ich poszczególnych

etapów;

3b)

koordynowanie działań zapewniających przestrzeganie podczas wykonywania robót budowlanych

zasad bezpieczeństwa i ochrony zdrowia zawartych w przepisach, o których mowa w art.

21a ust. 3, oraz w planie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia;

3c)

wprowadzanie niezbędnych zmian w informacji, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1

b, oraz w planie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, wynikających z postępu wykonywanych

robót budowlanych;

3d)

podejmowanie niezbędnych działań uniemożliwiających wstęp na budowę osobom nieupoważnionym;

4)

wstrzymanie robót budowlanych w przypadku stwierdzenia możliwości powstania zagrożenia

oraz bezzwłoczne zawiadomienie o tym właściwego organu;

5)

zawiadomienie inwestora o wpisie do dziennika budowy dotyczącym wstrzymania robót

budowlanych z powodu wykonywania ich niezgodnie z projektem;

6)

realizacja zaleceń wpisanych do dziennika budowy;

7)

zgłaszanie inwestorowi do sprawdzenia lub odbioru wykonanych robót ulegających zakryciu

bądź zanikających oraz zapewnienie dokonania wymaganych przepisami lub ustalonych

w umowie prób i sprawdzeń instalacji, urządzeń technicznych i przewodów kominowych

przed zgłoszeniem obiektu budowlanego do odbioru;

8)

przygotowanie dokumentacji powykonawczej obiektu budowlanego;

9)

zgłoszenie obiektu budowlanego do odbioru odpowiednim wpisem do dziennika budowy oraz

uczestniczenie w czynnościach odbioru i zapewnienie usunięcia stwierdzonych wad, a

także przekazanie inwestorowi oświadczenia, o którym mowa w art. 57 ust. 1 pkt 2.

Kierownik budowy ma prawo

1)

występowania do inwestora o zmiany w rozwiązaniach projektowych, jeżeli są one uzasadnione

koniecznością zwiększenia bezpieczeństwa realizacji robót budowlanych lub usprawnienia

procesu budowy;

2)

ustosunkowania się w dzienniku budowy do zaleceń w nim zawartych.

(uchylony).

1.

Łączenie funkcji kierownika budowy i inspektora nadzoru inwestorskiego nie jest dopuszczalne.

2.

Przepisy ust. 1 oraz art. 22 i art. 23 stosuje się odpowiednio do kierownika robót.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 98, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2005 r.;

2)

art. 1 pkt 103, 116, 130 oraz 132 lit. a i c, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2006 r.;

3)

art. 1 pkt 132 lit. b, który wchodzi w życie w pierwszym dniu po wyborach do sejmików

województw następnej kadencji;

4)

art. 1 pkt 64, pkt 109 w zakresie dotyczącym art. 305 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej

w art. 1, pkt 110 w zakresie dotyczącym art. 305a ust. 2 ustawy zmienianej w art.

1, a także pkt 119 w zakresie dotyczącym art. 340 ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w

art. 1, które wchodzą w życie po upływie 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy.

Do podstawowych obowiązków inspektora nadzoru inwestorskiego należy

1)

reprezentowanie inwestora na budowie przez sprawowanie kontroli zgodności jej realizacji

z projektem i pozwoleniem na budowę, przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej;

2)

sprawdzanie jakości wykonywanych robót i wbudowanych wyrobów budowlanych, a w szczególności

zapobieganie zastosowaniu wyrobów budowlanych wadliwych i niedopuszczonych do stosowania

w budownictwie;

3)

sprawdzanie i odbiór robót budowlanych ulegających zakryciu lub zanikających, uczestniczenie

w próbach i odbiorach technicznych instalacji, urządzeń technicznych i przewodów kominowych

oraz przygotowanie i udział w czynnościach odbioru gotowych obiektów budowlanych i

przekazywanie ich do użytkowania;

4)

potwierdzanie faktycznie wykonanych robót oraz usunięcia wad, a także, na żądanie

inwestora, kontrolowanie rozliczeń budowy.

Inspektor nadzoru inwestorskiego ma prawo

1)

wydawać kierownikowi budowy lub kierownikowi robót polecenia, potwierdzone wpisem

do dziennika budowy, dotyczące: usunięcia nieprawidłowości lub zagrożeń, wykonania

prób lub badań, także wymagających odkrycia robót lub elementów zakrytych, oraz przedstawienia

ekspertyz dotyczących prowadzonych robót budowlanych i dowodów dopuszczenia do stosowania

w budownictwie wyrobów budowlanych oraz urządzeń technicznych;

2)

żądać od kierownika budowy lub kierownika robót dokonania poprawek bądź ponownego

wykonania wadliwie wykonanych robót, a także wstrzymania dalszych robót budowlanych

w przypadku, gdyby ich kontynuacja mogła wywołać zagrożenie bądź spowodować niedopuszczalną

niezgodność z projektem lub pozwoleniem na budowę.

Przy budowie obiektu budowlanego, wymagającego ustanowienia inspektorów nadzoru inwestorskiego

w zakresie różnych specjalności, inwestor wyznacza jednego z nich jako koordynatora

ich czynności na budowie.

1.

Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu

na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31.

2.

Stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele,

użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania

obiektu.

3.

Przepisu art. 31 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę.

4

Przepisów ust. 2 i 3 nie stosuje się w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę

wymagającym udziału społeczeństwa zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko. W tym przypadku stosuje się przepisy art. 44 ustawy, o której mowa w zdaniu pierwszym.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Pozwolenia na budowę nie wymaga budowa

1)

obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową

w ramach istniejącej działki siedliskowej

a)

parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m

b)

płyt do składowania obornika,

c)

szczelnych zbiorników na gnojówkę lub gnojowicę o pojemności do 25 m

d)

naziemnych silosów na materiały sypkie o pojemności do 30 m

e)

suszarni kontenerowych o powierzchni zabudowy do 21 m

2)

wolno stojących parterowych budynków gospodarczych, wiat i altan oraz przydomowych

oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 25 m

3)

indywidualnych przydomowych oczyszczalni ścieków o wydajności do 7,50 m

4)

altan i obiektów gospodarczych na działkach w rodzinnych ogrodach działkowych o powierzchni

zabudowy do 25 m

5)

wiat przystankowych i peronowych;

6)

budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 20 m

7)

wolno stojących kabin telefonicznych, szaf i słupków telekomunikacyjnych;

8)

parkometrów z własnym zasilaniem;

9)

boisk szkolnych oraz boisk, kortów tenisowych, bieżni służących do rekreacji;

10)

miejsc postojowych dla samochodów osobowych do 10 stanowisk włącznie;

11)

zatok parkingowych na drogach wojewódzkich, powiatowych i gminnych;

12

tymczasowych obiektów budowlanych, niepołączonych trwale z gruntem i przewidzianych

do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu,

o którym mowa w art. 30 ust. 1, ale nie później niż przed upływem 120 dni od dnia

rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu;

13)

gospodarczych obiektów budowlanych o powierzchni zabudowy do 35 m

14)

obiektów budowlanych piętrzących wodę i upustowych o wysokości piętrzenia poniżej

1 m poza rzekami żeglownymi oraz poza obszarem parków narodowych, rezerwatów przyrody

i parków krajobrazowych oraz ich otulin;

15)

przydomowych basenów i oczek wodnych o powierzchni do 30 m

16)

pomostów o długości całkowitej do 25 m i wysokości, liczonej od korony pomostu do

dna akwenu, do 2,50 m, służących do

a)

cumowania niewielkich jednostek pływających, jak łodzie, kajaki, jachty,

b)

uprawiania wędkarstwa,

c)

rekreacji;

17)

opasek brzegowych oraz innych sztucznych, powierzchniowych lub liniowych umocnień

brzegów rzek i potoków górskich oraz brzegu morskiego, brzegu morskich wód wewnętrznych,

niestanowiących konstrukcji oporowych;

18)

pochylni przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych;

19)

instalacji zbiornikowych na gaz płynny z pojedynczym zbiornikiem o pojemności do 7

m

20)

przyłączy: elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, cieplnych

i telekomunikacyjnych;

20a

telekomunikacyjnych linii kablowych;

20b

kanalizacji kablowej;

21)

urządzeń pomiarowych, wraz z ogrodzeniami i drogami wewnętrznymi, państwowej służby

hydrologiczno-meteorologicznej i państwowej służby hydrogeologicznej

a)

posterunków: wodowskazowych, meteorologicznych, opadowych oraz wód podziemnych,

b)

punktów: obserwacyjnych stanów wód podziemnych oraz monitoringu jakości wód podziemnych,

c)

piezometrów obserwacyjnych i obudowanych źródeł;

22)

obiektów małej architektury;

23)

ogrodzeń;

24)

obiektów przeznaczonych do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych,

położonych na terenie budowy, oraz ustawianie barakowozów używanych przy wykonywaniu

robót budowlanych, badaniach geologicznych i pomiarach geodezyjnych;

25)

tymczasowych obiektów budowlanych stanowiących wyłącznie eksponaty wystawowe, niepełniących

jakichkolwiek funkcji użytkowych, usytuowanych na terenach przeznaczonych na ten cel;

26)

znaków geodezyjnych, a także obiektów triangulacyjnych, poza obszarem parków narodowych

i rezerwatów przyrody;

27)

instalacji telekomunikacyjnych w obrębie budynków będących w użytkowaniu.

2.

Pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na

1)

remoncie istniejących obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych, z wyjątkiem obiektów

wpisanych do rejestru zabytków;

2)

(uchylony);

3)

(uchylony);

4)

dociepleniu budynków o wysokości do 12 m;

5)

utwardzeniu powierzchni gruntu na działkach budowlanych;

6)

instalowaniu tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem usytuowanych na obiektach

wpisanych do rejestru zabytków w rozumieniu przepisów o ochronie zabytków i opiece

nad zabytkami oraz z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza

obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym;

7)

(uchylony);

8)

(uchylony);

9)

wykonywaniu urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, z wyjątkiem

a)

ziemnych stawów hodowlanych,

b)

urządzeń melioracji wodnych szczegółowych usytuowanych w granicach parków narodowych,

rezerwatów przyrody i parków krajobrazowych oraz ich otulin;

10)

wykonywaniu ujęć wód śródlądowych powierzchniowych o wydajności poniżej 50 m

11)

przebudowie sieci elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych,

cieplnych i telekomunikacyjnych;

12)

przebudowie dróg, torów i urządzeń kolejowych;

13)

wykonywaniu podczyszczeniowych robót czerpalnych polegających na usunięciu spłyceń

dna, powstałych w czasie użytkowania basenów i kanałów portowych oraz torów wodnych,

w stosunku do głębokości technicznych (eksploatacyjnych) i nachyleń skarp podwodnych

akwenu;

14)

instalowaniu krat na obiektach budowlanych;

15

instalowaniu urządzeń, w tym antenowych konstrukcji wsporczych i instalacji radiokomunikacyjnych,

na obiektach budowlanych;

16)

montażu wolno stojących kolektorów słonecznych;

17

instalowaniu kabli telekomunikacyjnych w kanalizacji kablowej.

3

Pozwolenia na budowę wymagają przedsięwzięcia, które wymagają przeprowadzenia oceny

oddziaływania na środowisko, oraz przedsięwzięcia wymagające przeprowadzenia oceny

oddziaływania na obszar Natura 2000, zgodnie z art. 59 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku

i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko.

1.

Budowa przyłączy, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 20, wymaga sporządzenia planu

sytuacyjnego na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej przyjętej do

państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

2.

Do budowy, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy prawa energetycznego albo

o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli inwestor dokonał zgłoszenia, o którym

mowa w art. 30.

1.

Zgłoszenia właściwemu organowi wymaga, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3

1

budowa, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-3, 5-19 i 20a-21;

1a)

budowa, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 20 - z zastrzeżeniem art. 29a;

2)

wykonywanie robót budowlanych, o których mowa w art. 29 ust. 2 pkt 1, 4-6 oraz 9-13;

3)

budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych

oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m i wykonywanie robót budowlanych polegających

na instalowaniu

a)

krat na budynkach mieszkalnych wielorodzinnych, użyteczności publicznej i zamieszkania

zbiorowego oraz obiektach wpisanych do rejestru zabytków,

b)

urządzeń o wysokości powyżej 3 m na obiektach budowlanych,

c)

(uchylona);

4)

budowa obiektów małej architektury w miejscach publicznych.

2.

W zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych

oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym

mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2, oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub

rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. W

razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia,

na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów,

a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw, w drodze decyzji.

3.

Do zgłoszenia budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 19 i 20, należy ponadto dołączyć

projekt zagospodarowania działki lub terenu wraz z opisem technicznym instalacji,

wykonany przez projektanta posiadającego odpowiednie uprawnienia budowlane. Projekt

zagospodarowania działki lub terenu, w przypadku budowy instalacji gazowej, o której

mowa w art. 29 ust. 1 pkt 19, powinien być uzgodniony z podmiotem właściwym do spraw

zabezpieczeń przeciwpożarowych.

4.

W zgłoszeniu budowy, o której mowa w ust. 1 pkt 4, należy ponadto przedstawić projekt

zagospodarowania działki lub terenu, wykonany przez projektanta posiadającego wymagane

uprawnienia budowlane.

5.

Zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia

robót budowlanych. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie

30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie, w drodze decyzji,

sprzeciwu i nie później niż po upływie 2 lat od określonego w zgłoszeniu terminu ich

rozpoczęcia.

5a.

(uchylony).

6.

Właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli

1)

zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania

pozwolenia na budowę;

2)

budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego

planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy;

3)

zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29

ust. 1 pkt 12, w miejscu, w którym taki obiekt istnieje.

7.

Właściwy organ może nałożyć, w drodze decyzji, o której mowa w ust. 5, obowiązek uzyskania

pozwolenia na wykonanie określonego obiektu lub robót budowlanych objętych obowiązkiem

zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, jeżeli ich realizacja może naruszać ustalenia

miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub spowodować

1)

zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia;

2)

pogorszenie stanu środowiska lub stanu zachowania zabytków;

3)

pogorszenie warunków zdrowotno-sanitarnych;

4)

wprowadzenie, utrwalenie bądź zwiększenie ograniczeń lub uciążliwości dla terenów

sąsiednich.

1.

Pozwolenia nie wymaga rozbiórka

1)

budynków i budowli - niewpisanych do rejestru zabytków oraz nieobjętych ochroną konserwatorską

- o wysokości poniżej 8 m, jeżeli ich odległość od granicy działki jest nie mniejsza

niż połowa wysokości;

2)

obiektów i urządzeń budowlanych, na budowę których nie jest wymagane pozwolenie na

budowę, jeżeli nie podlegają ochronie jako zabytki.

2.

Rozbiórka obiektów budowlanych, o których mowa w ust. 1 pkt 1, wymaga uprzedniego

zgłoszenia właściwemu organowi, w którym należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania

tych robót. Przepis art. 30 ust. 5 stosuje się odpowiednio.

3.

Właściwy organ może nałożyć obowiązek uzyskania pozwolenia na rozbiórkę obiektów,

o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli rozbiórka tych obiektów

1)

może wpłynąć na pogorszenie stosunków wodnych, warunków sanitarnych oraz stanu środowiska

lub

2)

wymaga zachowania warunków, od których spełnienia może być uzależnione prowadzenie

robót związanych z rozbiórką.

4.

Właściwy organ może żądać, ze względu na bezpieczeństwo ludzi lub mienia, przedstawienia

danych o obiekcie budowlanym lub dotyczących prowadzenia robót rozbiórkowych.

5.

Roboty zabezpieczające i rozbiórkowe można rozpocząć przed uzyskaniem pozwolenia na

rozbiórkę lub przed ich zgłoszeniem, jeżeli mają one na celu usunięcie bezpośredniego

zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia. Rozpoczęcie takich robót nie zwalnia od

obowiązku bezzwłocznego uzyskania pozwolenia na rozbiórkę lub zgłoszenia o zamierzonej

rozbiórce obiektu budowlanego.

1.

Pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim

1

przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania

przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, jeżeli jest ona wymagana przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko;

2)

uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień

lub opinii innych organów;

3)

wyrażeniu zgody przez ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej

i mieszkaniowej - w przypadku budowy gazociągów o zasięgu krajowym lub jeżeli budowa

ta wynika z umów międzynarodowych.

2.

Uzgodnienie, wyrażenie zgody lub opinii, o których mowa w ust. 1 pkt 2, powinny nastąpić

w terminie 14 dni od dnia przedstawienia proponowanych rozwiązań. Niezajęcie przez

organ stanowiska w tym terminie uznaje się jako brak zastrzeżeń do przedstawionych

rozwiązań.

3

Przepis ust. 2 nie dotyczy przypadków, w których stanowisko powinno być wyrażone w

drodze decyzji, oraz uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania

przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura

2000.

4.

Pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto

1)

złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania

terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu

przestrzennym;

1a)

złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności pozwolenia, o którym mowa w art. 23 i art. 23a ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej

Polskiej i administracji morskiej, jeżeli jest ono wymagane;

2)

złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do

dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

4a.

Nie wydaje się pozwolenia na budowę w przypadku rozpoczęcia robót budowlanych z naruszeniem

przepisu art. 28 ust. 1.

5.

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi,

w drodze rozporządzenia, wzory: wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym

prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na

budowę.

6.

Wzory wniosku i oświadczenia, o których mowa w ust. 5, powinny obejmować w szczególności

dane osobowe lub nazwę inwestora oraz inne informacje niezbędne do podjęcia rozstrzygnięcia

w prowadzonym postępowaniu. Wzór decyzji o pozwoleniu na budowę powinien obejmować

w szczególności określenie organu wydającego decyzję, dane osobowe lub nazwę inwestora

i innych stron postępowania oraz inne informacje niezbędne inwestorowi do legalnego

wykonywania robót budowlanych.

1.

Pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia

budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek

inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie

funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych

obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania

działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1, dla całego zamierzenia budowlanego.

2.

Do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć

1

cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami

i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym

mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia

i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko

albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000;

2)

oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;

3)

decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie

z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;

3a)

pozwolenie, o którym mowa w art. 23 i art. 23a ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej

Polskiej i administracji morskiej, jeżeli jest ono wymagane;

4)

w przypadku obiektów zakładów górniczych oraz obiektów usytuowanych na terenach zamkniętych

i terenach, o których mowa w art. 82 ust. 3 pkt 1, postanowienie o uzgodnieniu z organem

administracji architektoniczno-budowlanej, o którym mowa w art. 82 ust. 2, projektowanych

rozwiązań w zakresie

a)

linii zabudowy oraz elewacji obiektów budowlanych projektowanych od strony dróg, ulic,

placów i innych miejsc publicznych,

b)

przebiegu i charakterystyki technicznej dróg, linii komunikacyjnych oraz sieci uzbrojenia

terenu, wyprowadzonych poza granice terenu zamkniętego, portów morskich i przystani

morskich, a także podłączeń tych obiektów do sieci użytku publicznego;

5

w przypadku obiektów handlowych zezwolenie, o którym mowa w art. 3 ustawy z dnia 11 maja 2007 r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych

obiektów handlowych

(Dz. U. Nr 127, poz. 880)

2a.

Na postanowienie, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, nie przysługuje zażalenie.

3.

Do wniosku o pozwolenie na budowę obiektów budowlanych

1)

których wykonanie lub użytkowanie może stwarzać poważne zagrożenie dla użytkowników,

takich jak: obiekty energetyki jądrowej, rafinerie, zakłady chemiczne, zapory wodne

lub

2)

których projekty budowlane zawierają nowe, niesprawdzone w krajowej praktyce, rozwiązania

techniczne, nieznajdujące podstaw w przepisach i Polskich Normach,

należy dołączyć specjalistyczną opinię wydaną przez osobę fizyczną lub jednostkę organizacyjną

wskazaną przez właściwego ministra.

4.

Do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę należy dołączyć

1)

zgodę właściciela obiektu;

2)

szkic usytuowania obiektu budowlanego;

3)

opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych;

4)

opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia;

5

pozwolenia, uzgodnienia lub opinie innych organów, a także inne dokumenty, wymagane

przepisami szczególnymi; nie dotyczy to uzgodnienia i opinii uzyskiwanych w ramach

oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia

na obszar Natura 2000;

6)

w zależności od potrzeb, projekt rozbiórki obiektu.

5.

Projekt budowlany i inne dokumenty, o których mowa w ust. 2-4, zawierające informacje

niejawne mogą być za zgodą właściwego organu przechowywane przez inwestora.

1.

Projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy

i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym, lub w pozwoleniu, o którym mowa w art. 23 i art. 23a ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej

Polskiej i administracji morskiej, jeżeli jest ono wymagane.

2.

Zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru

obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych.

3.

Projekt budowlany powinien zawierać

1)

projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący

określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych

obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania

ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów,

wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i

projektowanej zabudowy terenów sąsiednich;

2)

projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu

budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne

rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia,

a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 - również

opis dostępności dla osób niepełnosprawnych;

3)

stosownie do potrzeb

a)

oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody,

ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych,

kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz

dróg lądowych,

b)

oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną

zgodnie z przepisami o drogach publicznych;

4)

w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne

warunki posadowienia obiektów budowlanych.

3a.

Przepisu ust. 3 pkt 1 nie stosuje się do projektu budowlanego przebudowy lub montażu

obiektu budowlanego, jeżeli, zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym,

nie jest wymagane ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

3b.

Przepisu ust. 3 pkt 2 nie stosuje się do projektu budowlanego budowy lub przebudowy

urządzeń budowlanych bądź podziemnych sieci uzbrojenia terenu, jeżeli całość problematyki

może być przedstawiona w projekcie zagospodarowania działki lub terenu.

4.

Projekt budowlany podlega zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę.

5.

Inwestor, spełniający warunki do uzyskania pozwolenia na budowę, może żądać wydania

odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, poprzedzającej wydanie decyzji

o pozwoleniu na budowę. Decyzja jest ważna przez czas w niej oznaczony, jednak nie

dłużej niż rok.

6.

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi,

w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy zakres i formę projektu budowlanego;

2)

szczegółowe zasady ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych.

1.

Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu

projektu budowlanego właściwy organ sprawdza

1

zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego

albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego

planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji

o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku

i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko;

2)

zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3)

kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń

i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której

mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust.

7;

4)

wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust.

2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane

i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia

- zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

2.

(uchylony).

3.

W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada

postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin

ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia

projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

4.

W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ

nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

5.

Właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia

pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania

działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono

nakaz rozbiórki.

6.

W przypadku gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie

65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza

temu organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę w wysokości

500 zł za każdy dzień zwłoki. Wpływy z kar stanowią dochód budżetu państwa.

6a

Przepisu ust. 6 nie stosuje się do pozwolenia na budowę wydawanego dla przedsięwzięcia

podlegającego ocenie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo ocenie oddziaływania

przedsięwzięcia na obszar Natura 2000.

7.

Karę uiszcza się w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia, o którym mowa

w ust. 6. W przypadku nieuiszczenia kary, o której mowa w ust. 6, podlega ona ściągnięciu

w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

8.

Do terminu, o którym mowa w ust. 6, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach

prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów

opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu.

1.

W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na

budowę wstrzymanie wykonania tej decyzji na wniosek skarżącego sąd może uzależnić

od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu

wstrzymania wykonania decyzji.

2.

W przypadku uznania skargi za słuszną w całości lub w części kaucja podlega zwrotowi.

3.

W przypadku oddalenia skargi kaucję przeznacza się na zaspokojenie roszczeń inwestora.

4.

W sprawach kaucji stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o zabezpieczeniu roszczeń.

1.

W decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ, w razie potrzeby

1)

określa szczególne warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych;

2)

określa czas użytkowania tymczasowych obiektów budowlanych;

3)

określa terminy rozbiórki

a)

istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania,

b)

tymczasowych obiektów budowlanych;

4)

określa szczegółowe wymagania dotyczące nadzoru na budowie;

5)

zamieszcza informację o obowiązkach i warunkach, wynikających z art. 54 lub art. 55;

6)

(uchylony).

2.

(uchylony).

1.

Istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia

na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę.

2.

Właściwy organ uchyla decyzje o pozwoleniu na budowę, w przypadku wydania decyzji,

o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3.

3.

W postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, przepisy art. 32-35

stosuje się odpowiednio do zakresu tej zmiany.

4.

(uchylony).

5.

Nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków

pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i

jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy

1)

zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu,

2)

charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy,

wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji,

3)

(uchylony),

4)

(uchylony),

5)

zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne,

6)

zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części,

7)

ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach

zabudowy i zagospodarowania terenu

oraz nie wymaga uzyskania opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów, wymaganych

przepisami szczególnymi.

6.

Projektant dokonuje kwalifikacji zamierzonego odstąpienia oraz jest obowiązany zamieścić

w projekcie budowlanym odpowiednie informacje (rysunek i opis) dotyczące odstąpienia,

o którym mowa w ust. 5.

1

Decyzja o pozwoleniu na budowę wygasa, jeżeli budowa nie została rozpoczęta przed

upływem 3 lat od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna lub budowa została

przerwana na czas dłuższy niż 3 lata.

2.

Rozpoczęcie albo wznowienie budowy, w przypadkach określonych w ust. 1, art. 36a ust.

2 albo w razie stwierdzenia nieważności bądź uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę,

może nastąpić po wydaniu nowej decyzji o pozwoleniu na budowę, o której mowa w art.

28, albo decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych, o której mowa w art.

51 ust. 4.

1

Decyzję o pozwoleniu na budowę właściwy organ przesyła niezwłocznie wójtowi, burmistrzowi,

prezydentowi miasta albo organowi, który wydał decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania

terenu, decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku

i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko, lub pozwolenie, o którym mowa w art. 23 i 23a ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej

Polskiej i administracji morskiej.

2.

Właściwy organ prowadzi rejestr decyzji o pozwoleniu na budowę oraz przechowuje zatwierdzone

projekty budowlane, a także inne dokumenty objęte pozwoleniem na budowę, co najmniej

przez okres istnienia obiektu budowlanego, z zastrzeżeniem ust. 3.

3.

Właściwy organ w decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu budowlanego na terenie zamkniętym

niezbędnym na cele obronności lub bezpieczeństwa państwa może wyrazić zgodę, aby zatwierdzony

projekt budowlany, a także inne dokumenty objęte pozwoleniem na budowę zawierające

informacje niejawne przechowywane były przez użytkownika obiektu budowlanego.

4

Przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko wskazują przypadki, gdy informacje o wydanych decyzjach o pozwoleniu na budowę podaje

się do publicznej wiadomości oraz gdy dane o tych decyzjach zamieszcza się w publicznie

dostępnych wykazach.

1.

Prowadzenie robót budowlanych przy obiekcie budowlanym wpisanym do rejestru zabytków

lub na obszarze wpisanym do rejestru zabytków wymaga, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu

na budowę, uzyskania pozwolenia na prowadzenie tych robót, wydanego przez właściwego

wojewódzkiego konserwatora zabytków.

2.

Pozwolenie na rozbiórkę obiektu budowlanego wpisanego do rejestru zabytków może być

wydane po uzyskaniu decyzji Generalnego Konserwatora Zabytków działającego w imieniu

ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego o skreśleniu

tego obiektu z rejestru zabytków.

3

W stosunku do obiektów budowlanych oraz obszarów niewpisanych do rejestru zabytków,

a ujętych w gminnej ewidencji zabytków, pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu

budowlanego wydaje właściwy organ w uzgodnieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków.

4.

Wojewódzki konserwator zabytków jest obowiązany zająć stanowisko w sprawie wniosku

o pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektów budowlanych, o których mowa w ust. 3,

w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia. Niezajęcie stanowiska w tym terminie uznaje

się jako brak zastrzeżeń do przedstawionych we wniosku rozwiązań projektowych.

Budowa obiektu budowlanego, tymczasowego obiektu budowlanego i urządzenia budowlanego

na obszarze Pomnika Zagłady lub jego strefy ochronnej w rozumieniu ustawy z dnia 7 maja 1999 r. o ochronie terenów byłych hitlerowskich obozów zagłady

(Dz. U. Nr 41, poz. 412, z późn. zm. wymaga, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, uzyskania zgody właściwego

wojewody.

1.

Organ, który wydał decyzję określoną w art. 28, jest obowiązany, za zgodą strony,

na rzecz której decyzja została wydana, do przeniesienia tej decyzji na rzecz innego

podmiotu, jeżeli przyjmuje on wszystkie warunki zawarte w tej decyzji oraz złoży oświadczenie,

o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót

budowlanych, o której mowa w art. 51 ust. 4.

3.

Stronami w postępowaniu o przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę lub o pozwoleniu

na wznowienie robót budowlanych są jedynie podmioty, między którymi ma być dokonane

przeniesienie decyzji.

Ilekroć w przepisach niniejszego rozdziału jest mowa o decyzji o warunkach zabudowy

i zagospodarowania terenu, rozumie się przez to także decyzję o ustaleniu lokalizacji

linii kolejowej w rozumieniu ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym

(Dz. U. z 2007 r. Nr 16, poz. 94, z późn. zm..

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 10 ust. 4 i 7 ustawy, o

której mowa w art. 37, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych odpowiednio na podstawie art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 6 i art. 9 ust. 6 niniejszej

ustawy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

1.

Rozpoczęcie budowy następuje z chwilą podjęcia prac przygotowawczych na terenie budowy.

2.

Pracami przygotowawczymi są

1)

wytyczenie geodezyjne obiektów w terenie;

2)

wykonanie niwelacji terenu;

3)

zagospodarowanie terenu budowy wraz z budową tymczasowych obiektów;

4)

wykonanie przyłączy do sieci infrastruktury technicznej na potrzeby budowy.

3.

Prace przygotowawcze mogą być wykonywane tylko na terenie objętym pozwoleniem na budowę

lub zgłoszeniem.

4.

Inwestor jest obowiązany zawiadomić o zamierzonym terminie rozpoczęcia robót budowlanych,

na które jest wymagane pozwolenie na budowę, właściwy organ oraz projektanta sprawującego

nadzór nad zgodnością realizacji budowy z projektem, co najmniej na 7 dni przed ich

rozpoczęciem, dołączając na piśmie

1)

oświadczenie kierownika budowy (robót), stwierdzające sporządzenie planu bezpieczeństwa

i ochrony zdrowia oraz przyjęcie obowiązku kierowania budową (robotami budowlanymi),

a także zaświadczenie, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

2)

w przypadku ustanowienia nadzoru inwestorskiego - oświadczenie inspektora nadzoru

inwestorskiego, stwierdzające przyjęcie obowiązku pełnienia nadzoru inwestorskiego

nad danymi robotami budowlanymi, a także zaświadczenie, o którym mowa w art. 12 ust.

7;

3)

informację zawierającą dane zamieszczone w ogłoszeniu, o którym mowa w art. 42 ust.

2 pkt 2.

5.

Rozpoczęcie dostaw energii, wody, ciepła lub gazu na potrzeby budowy może nastąpić

jedynie po okazaniu wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w

Unii Europejskiej.

1.

Inwestor jest obowiązany zapewnić: objęcie kierownictwa budowy (rozbiórki) lub określonych

robót budowlanych oraz nadzór nad robotami przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane

w odpowiedniej specjalności.

2.

Kierownik budowy (robót) jest obowiązany

1)

prowadzić dziennik budowy lub rozbiórki;

2)

umieścić na budowie lub rozbiórce, w widocznym miejscu, tablicę informacyjną oraz

ogłoszenie zawierające dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia; nie

dotyczy to budowy obiektów służących obronności i bezpieczeństwu państwa oraz obiektów

liniowych;

3)

odpowiednio zabezpieczyć teren budowy (rozbiórki).

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do budowy lub rozbiórki obiektów, dla których

nie jest wymagane pozwolenie na budowę, z wyjątkiem budowy, o której mowa w art. 29

ust. 1 pkt 19. Właściwy organ może wyłączyć, w drodze decyzji, stosowanie tych przepisów

również w stosunku do innych obiektów, jeżeli jest to uzasadnione nieznacznym stopniem

skomplikowania robót budowlanych lub innymi ważnymi względami.

3a.

Ogłoszenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, stosuje się do budowy lub rozbiórki, na

której przewiduje się prowadzenie robót budowlanych trwających dłużej niż 30 dni roboczych

i jednoczesne zatrudnienie co najmniej 20 pracowników albo na których planowany zakres

robót przekracza 500 osobodni.

4.

Przy prowadzeniu robót budowlanych, do kierowania którymi jest wymagane przygotowanie

zawodowe w specjalności techniczno-budowlanej innej niż posiada kierownik budowy,

inwestor jest obowiązany zapewnić ustanowienie kierownika robót w danej specjalności.

1.

Obiekty budowlane wymagające pozwolenia na budowę oraz obiekty, o których mowa w art.

29 ust. 1 pkt 20, podlegają geodezyjnemu wyznaczeniu w terenie, a po ich wybudowaniu

- geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej, obejmującej położenie ich na gruncie.

2.

Właściwy organ może nałożyć obowiązek stosowania przepisu ust. 1 również w stosunku

do obiektów budowlanych wymagających zgłoszenia.

3.

Obiekty lub elementy obiektów budowlanych, ulegające zakryciu, wymagające inwentaryzacji,

o której mowa w ust. 1, podlegają inwentaryzacji przed ich zakryciem.

4.

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi,

w drodze rozporządzenia, rodzaje i zakres opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz

czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie.

1.

Inwestor jest obowiązany bezzwłocznie zawiadomić właściwy organ o zmianie

1)

kierownika budowy lub robót,

2)

inspektora nadzoru inwestorskiego,

3)

projektanta sprawującego nadzór autorski,

podając, od kiedy nastąpiła zmiana.

2.

Do zawiadomienia należy dołączyć oświadczenia osób, wymienionych w ust. 1, o przejęciu

obowiązków.

1.

Dziennik budowy stanowi urzędowy dokument przebiegu robót budowlanych oraz zdarzeń

i okoliczności zachodzących w toku wykonywania robót i jest wydawany odpłatnie przez

właściwy organ.

2.

Przed rozpoczęciem robót budowlanych należy dokonać w dzienniku budowy wpisu osób,

którym zostało powierzone kierownictwo, nadzór i kontrola techniczna robót budowlanych.

Osoby te są obowiązane potwierdzić podpisem przyjęcie powierzonych im funkcji.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do prowadzenia dzienników: montażu i rozbiórki.

4.

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi,

w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia dzienników budowy, montażu i rozbiórki

oraz osoby upoważnione do dokonywania w nich wpisów, a także dane, jakie powinna zawierać

tablica informacyjna oraz ogłoszenie zawierające dane dotyczące bezpieczeństwa i ochrony

zdrowia.

5.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 4, określa się w szczególności

1)

kształt i wymiary tablicy informacyjnej oraz napisów na niej umieszczonych;

2)

formę ogłoszenia;

3)

miejsce umieszczenia tablicy informacyjnej oraz ogłoszenia;

4)

zakres danych osobowych uczestników procesu budowlanego i pełnionych przez nich funkcji

w dziedzinie bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia;

5)

informacje dotyczące decyzji o pozwoleniu na budowę;

6)

informacje dotyczące podmiotów wykonujących roboty budowlane, w tym imię lub imiona

i nazwisko lub nazwę i adres;

7)

przewidywane terminy rozpoczęcia i zakończenia wykonywania robót budowlanych oraz

maksymalną liczbę pracowników zatrudnionych na budowie;

8)

informacje dotyczące telefonów alarmowych.

Kierownik budowy (rozbiórki), a jeżeli jego ustanowienie nie jest wymagane - inwestor,

jest obowiązany przez okres wykonywania robót budowlanych przechowywać dokumenty stanowiące

podstawę ich wykonania, a także oświadczenie dotyczące wyrobów budowlanych jednostkowo

zastosowanych w obiekcie budowlanym, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych, oraz udostępniać te dokumenty przedstawicielom uprawnionych organów.

1.

Konkursy, o których mowa w ustawach zmienianych niniejszą ustawą, zostaną ogłoszone

w terminie 6 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.

2.

Osoby zajmujące w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy stanowiska kierowników centralnych

urzędów administracji rządowej, prezesów agencji państwowych oraz prezesów i zastępców

prezesów zarządów państwowych funduszy celowych pełnią swoje obowiązki do czasu powołania

na te stanowiska osób wyłonionych w drodze konkursu.

3.

Powołanie Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego, Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego,

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, Przewodniczącego

Komisji Papierów Wartościowych i Giełd, Przewodniczącego Komisji Nadzoru Ubezpieczeń

i Funduszy Emerytalnych, Prezesa Głównego Urzędu Miar, Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów oraz Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych na zasadach określonych w niniejszej

ustawie nastąpi po zakończeniu kadencji, na którą zostali powołani.

1.

Jeżeli do wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych jest niezbędne wejście

do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości, inwestor jest

obowiązany przed rozpoczęciem robót uzyskać zgodę właściciela sąsiedniej nieruchomości,

budynku lub lokalu (najemcy) na wejście oraz uzgodnić z nim przewidywany sposób, zakres

i terminy korzystania z tych obiektów, a także ewentualną rekompensatę z tego tytułu.

2.

W razie nieuzgodnienia warunków, o których mowa w ust. 1, właściwy organ - na wniosek

inwestora - w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, rozstrzyga, w drodze decyzji,

o niezbędności wejścia do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości.

W przypadku uznania zasadności wniosku inwestora, właściwy organ określa jednocześnie

granice niezbędnej potrzeby oraz warunki korzystania z sąsiedniego budynku, lokalu

lub nieruchomości.

3.

Inwestor, po zakończeniu robót, o których mowa w ust. 1, jest obowiązany naprawić

szkody powstałe w wyniku korzystania z sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu

- na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.

4.

Zajęcie, na potrzeby budowy, pasa drogowego lub jego części może nastąpić po spełnieniu

wymagań określonych w odrębnych przepisach.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2005 r.

1.

Właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu

budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego

pozwolenia na budowę.

2.

Jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1

1)

jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności

a)

ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo

b

ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w

przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

2)

nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym

doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem

- właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych.

3.

W postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych

zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie

1

zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami

obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej

decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego

planu zagospodarowania przestrzennego;

2)

dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3; do projektu

architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2.

4.

W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust.

3, stosuje się przepis ust. 1.

5.

Przedłożenie w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w ust. 3, traktuje

się jak wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót

budowlanych, jeżeli budowa nie została zakończona.

1.

Właściwy organ, przed wydaniem decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego

i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, bada

1)

zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami o planowaniu i

zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego

planu zagospodarowania przestrzennego,

2)

kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń

i sprawdzeń,

3)

wykonanie projektu budowlanego przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane

- oraz, w drodze postanowienia, ustala wysokość opłaty legalizacyjnej. Na postanowienie

przysługuje zażalenie.

2.

Do opłaty legalizacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kar, o których

mowa w art. 59f ust. 1, z tym że stawka opłaty podlega pięćdziesięciokrotnemu podwyższeniu.

3.

W przypadku stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ

nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, w określonym

terminie, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję, o której mowa w art. 48

ust. 1. Decyzję tę wydaje się również w przypadku nieuiszczenia w terminie opłaty

legalizacyjnej.

4.

W razie spełnienia wymagań, określonych w ust. 1, właściwy organ wydaje decyzję

1)

o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na wznowienie robót;

2)

o zatwierdzeniu projektu budowlanego, jeżeli budowa została zakończona.

4a

Decyzje, o których mowa w ust. 4, mogą być wydane po uprzednim przeprowadzeniu oceny

oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia

na obszar Natura 2000, jeżeli jest ona wymagana przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko.

5.

W decyzji, o której mowa w ust. 4, nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu

na użytkowanie.

1.

W przypadku uchylenia w postępowaniu odwoławczym decyzji, o której mowa w art. 49

ust. 4, i wydania decyzji, o której mowa w art. 48 ust. 1, opłata legalizacyjna podlega

zwrotowi, z zastrzeżeniem ust. 2, w terminie 30 dni od dnia stwierdzenia wykonania

rozbiórki.

2.

Jeżeli wykonanie decyzji o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego odbywa się w trybie

wykonania zastępczego, o którym mowa w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji,

opłatę legalizacyjną zalicza się w poczet kosztów wykonania zastępczego.

1.

Właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu

budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego

zgłoszenia bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ.

2

Jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu

przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania

przestrzennego albo, w przypadku jego braku, ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy

i zagospodarowania terenu oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych,

właściwy organ wstrzymuje postanowieniem - gdy budowa nie została zakończona - prowadzenie

robót budowlanych oraz nakłada na inwestora obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni

1)

dokumentów, o których mowa w art. 30 ust. 2 albo art. 30 ust. 2 i 3, albo art. 30

ust. 2 i 4;

2)

projektu zagospodarowania działki lub terenu;

3)

zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami

obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej

decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego

planu zagospodarowania przestrzennego.

3.

W przypadku niespełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 2, stosuje się przepis ust.

1.

4.

Jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w ust. 2, właściwy organ, w drodze postanowienia,

ustała wysokość opłaty legalizacyjnej. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

5.

Do opłaty legalizacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 59g, z tym że wysokość

opłaty w przypadku budowy, o której mowa w

1)

art. 29 ust. 1 pkt 7-11, 14, 15, 17 i 18 oraz w art. 30 ust. 1 pkt 3 i 4 - wynosi

2 500 zł;

2)

art. 29 ust. 1 pkt 1-3, 5, 6, 12, 13, 16 i 19-21 - wynosi 5 000 zł.

6.

Właściwy organ, w przypadku gdy budowa nie została zakończona, po wniesieniu opłaty,

o której mowa w ust. 5, zezwala, w drodze postanowienia, na dokończenie budowy.

7.

W przypadku nieuiszczenia w terminie opłaty legalizacyjnej właściwy organ wydaje decyzję,

o której mowa w ust. 1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od jej ogłoszenia, z wyjątkiem art. 13 ust.

2, który wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2006 r.

1.

W przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy

organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych

1)

bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub

2)

w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie

środowiska, lub

3)

na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub

4)

w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę

bądź w przepisach.

2.

W postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych należy

1)

podać przyczynę wstrzymania robót;

2)

ustalić wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń.

3.

W postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych można nałożyć obowiązek przedstawienia,

w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, inwentaryzacji wykonanych robót

budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz.

4.

Postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych traci ważność po upływie 2 miesięcy

od dnia doręczenia, chyba że w tym terminie zostanie wydana decyzja, o której mowa

w art. 50a pkt 2 albo w art. 51 ust. 1.

5.

Na postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych służy zażalenie.

Właściwy organ w przypadku wykonywania robót budowlanych - pomimo wstrzymania ich

wykonywania postanowieniem

1)

o którym mowa w art. 48 ust. 2 oraz w art. 49b ust. 2 - nakazuje, w drodze decyzji,

rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części;

2)

o którym mowa w art. 50 ust. 1 - nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę części obiektu

budowlanego wykonanego po doręczeniu postanowienia albo doprowadzenie obiektu budowlanego

do stanu poprzedniego.

1.

Przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust.

1, właściwy organ w drodze decyzji

1)

nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego

lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo

2)

nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia

wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania,

albo

3)

w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych

warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia

i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające

z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych

czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych

do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio

do zakresu tych zmian.

2.

W przypadku wydania nakazu, o którym mowa w art. 50a pkt 2, decyzje, o których mowa

w ust. 1 pkt 2 lub 3, wydaje się po wykonaniu obowiązku określonego w tym nakazie.

3.

Po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku,

o którym mowa w ust. 1 pkt 2, i wydaje decyzję

1)

o stwierdzeniu wykonania obowiązku albo

2)

w przypadku niewykonania obowiązku - nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych

bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.

4.

Po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku,

o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego

i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona

- o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek

uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

5.

W przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, właściwy

organ wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę

obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.

6.

Przepisów ust. 4 i 5 dotyczących pozwolenia na użytkowanie nie stosuje się do robót

budowlanych innych niż budowa bądź przebudowa obiektu budowlanego lub jego części.

7.

Przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane,

w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób,

o którym mowa w art. 50 ust. 1.

Inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany na swój koszt

dokonać czynności nakazanych w decyzji, o której mowa w art. 48, art. 49b, art. 50a

oraz art. 51.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem

1)

art. 14 pkt 5, który wchodzi w życie z dniem 10 stycznia 2002 r.,

2)

art. 32 pkt 1 i art. 41, które wchodzą w życie z dniem 6 kwietnia 2002 r.,

3)

art. 2 pkt 1 lit. b) i pkt 6, art. 5, art. 28 oraz art. 39, które wchodzą w życie

z dniem 1 lipca 2002 r.,

4)

art. 12 pkt 2 oraz art. 37 pkt 1 -4, pkt 5 w zakresie art. 5 ust. 2, art. 8 ust. 2

i art. 13, oraz pkt 6, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.,

5)

art. 25 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską

członkostwa w Unii Europejskiej.

Przepis art. 52 stosuje się również do obiektów budowlanych, podlegających rozbiórce

w terminach, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 3.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z wyjątkiem

1)

art. 3-8 i art. 48 ust. 2, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia,

2)

art. 47, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

Do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie

na budowę, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i 57, po zawiadomieniu właściwego

organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 21 dni od dnia doręczenia

zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji.

Przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego należy uzyskać ostateczną

decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, jeżeli

1)

na wzniesienie obiektu budowlanego jest wymagane pozwolenie na budowę i jest on zaliczony

do kategorii V, IX-XVIII, XX, XXII, XXIV, XXVII-XXX, o których mowa w załączniku do

ustawy;

2)

zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 49 ust. 5 albo art. 51 ust. 4;

3)

przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego ma nastąpić przed wykonaniem wszystkich

robót budowlanych.

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi,

w drodze rozporządzenia, metodologie obliczania charakterystyki energetycznej budynku

i lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową,

o którym mowa w art. 5 ust. 3 oraz sposób sporządzania i wzór świadectw ich charakterystyki

energetycznej uwzględniając w szczególności: dane ilościowe i wskaźniki charakterystyki

energetycznej budynku i lokalu mieszkalnego, dane osoby wykonującej świadectwo charakterystyki

energetycznej oraz niezbędne dane osobowe właściciela budynku lub lokalu mieszkalnego,

mając na uwadze poprawność wykonywania świadectw charakterystyki energetycznej.

1.

Inwestor, w stosunku do którego nałożono obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie

obiektu budowlanego, jest obowiązany zawiadomić, zgodnie z właściwością wynikającą

z przepisów szczególnych, organy

1)

(uchylony),

2)

Państwowej Inspekcji Sanitarnej,

3)

Państwowej Inspekcji Pracy,

4)

Państwowej Straży Pożarnej

- o zakończeniu budowy obiektu budowlanego i zamiarze przystąpienia do jego użytkowania.

Organy zajmują stanowisko w sprawie zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem

budowlanym.

2.

Niezajęcie stanowiska przez organy, wymienione w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia

otrzymania zawiadomienia, traktuje się jak niezgłoszenie sprzeciwu lub uwag.

1.

Do zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego lub wniosku o udzielenie

pozwolenia na użytkowanie inwestor jest obowiązany dołączyć

1)

oryginał dziennika budowy;

2)

oświadczenie kierownika budowy

a)

o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia

na budowę oraz przepisami,

b)

o doprowadzeniu do należytego stanu i porządku terenu budowy, a także - w razie korzystania

- drogi, ulicy, sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu;

3)

oświadczenie o właściwym zagospodarowaniu terenów przyległych, jeżeli eksploatacja

wybudowanego obiektu jest uzależniona od ich odpowiedniego zagospodarowania;

4)

protokoły badań i sprawdzeń;

5)

inwentaryzację geodezyjną powykonawczą;

6)

potwierdzenie, zgodnie z odrębnymi przepisami, odbioru wykonanych przyłączy;

7

kopię świadectwa charakterystyki energetycznej budynku, z zastrzeżeniem art. 5 ust.

7.

2.

W razie zmian nieodstępujących w sposób istotny od zatwierdzonego projektu lub warunków

pozwolenia na budowę, dokonanych podczas wykonywania robót, do zawiadomienia, o którym

mowa w ust. 1, należy dołączyć kopie rysunków wchodzących w skład zatwierdzonego projektu

budowlanego, z naniesionymi zmianami, a w razie potrzeby także uzupełniający opis.

W takim przypadku oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, powinno być potwierdzone

przez projektanta i inspektora nadzoru inwestorskiego, jeżeli został ustanowiony.

3.

Inwestor jest obowiązany dołączyć do wniosku, o którym mowa w ust. 1, oświadczenia

o braku sprzeciwu lub uwag ze strony organów wymienionych w art. 56.

4.

Inwestor jest obowiązany uzupełnić dokumenty wymienione w ust. 1-3, jeżeli, w wyniku

ich sprawdzenia przez właściwy organ, okaże się, że są one niekompletne lub posiadają

braki i nieścisłości.

5.

(uchylony).

6.

Wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie stanowi wezwanie właściwego organu

do przeprowadzenia obowiązkowej kontroli, o której mowa w art. 59a.

7.

W przypadku stwierdzenia przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego lub jego

części z naruszeniem przepisów art. 54 i 55, właściwy organ wymierza karę z tytułu

nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego. Do kary tej stosuje się odpowiednio

przepisy dotyczące kar, o których mowa w art. 59f ust. 1, z tym że stawka opłaty podlega

dziesięciokrotnemu podwyższeniu.

8.

Po zakończeniu postępowania w sprawie zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego

albo udzieleniu pozwolenia na użytkowanie, właściwy organ zwraca bezzwłocznie inwestorowi

dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 4 i 5.

(uchylony).

1.

Właściwy organ wydaje decyzję w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego

po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli, o której mowa w art. 59a.

2.

Właściwy organ może w pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego określić warunki

użytkowania tego obiektu albo uzależnić jego użytkowanie od wykonania, w oznaczonym

terminie, określonych robót budowlanych.

3.

Jeżeli właściwy organ stwierdzi, że obiekt budowlany spełnia warunki, określone w

ust. 1, pomimo niewykonania części robót wykończeniowych lub innych robót budowlanych

związanych z obiektem, w wydanym pozwoleniu na użytkowanie może określić termin wykonania

tych robót.

4.

Przepisu ust. 3 nie stosuje się do instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska.

4a.

Inwestor jest obowiązany zawiadomić właściwy organ o zakończeniu robót budowlanych

prowadzonych, po przystąpieniu do użytkowania obiektu budowlanego, na podstawie pozwolenia

na użytkowanie.

5.

Właściwy organ, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, odmawia wydania pozwolenia na użytkowanie

obiektu budowlanego w przypadku niespełnienia wymagań określonych w ust. 1 i w art.

57 ust. 1-4. Przepisy art. 51 stosuje się odpowiednio.

6.

Decyzję o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego właściwy organ przesyła niezwłocznie

organowi, który wydał decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu lub pozwolenie,

o którym mowa w art. 23 i art. 23a ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej

Polskiej i administracji morskiej.

7.

Stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor.

1.

Właściwy organ przeprowadza, na wezwanie inwestora, obowiązkową kontrolę budowy w

celu stwierdzenia prowadzenia jej zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w

pozwoleniu na budowę.

2.

Kontrola, o której mowa w ust. 1, obejmuje sprawdzenie

1)

zgodności obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki lub terenu;

2)

zgodności obiektu budowlanego z projektem architektoniczno-budowlanym, w zakresie

a)

charakterystycznych parametrów technicznych: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości,

długości, szerokości i liczby kondygnacji,

b)

wykonania widocznych elementów nośnych układu konstrukcyjnego obiektu budowlanego,

c)

geometrii dachu (kąt nachylenia, wysokość kalenicy i układ połaci dachowych),

d)

wykonania urządzeń budowlanych,

e)

zasadniczych elementów wyposażenia budowlano-instalacyjnego, zapewniających użytkowanie

obiektu zgodnie z przeznaczeniem,

f)

zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne,

w szczególności poruszające się na wózkach inwalidzkich - w stosunku do obiektu użyteczności

publicznej i budynku mieszkalnego wielorodzinnego;

3)

wyrobów budowlanych szczególnie istotnych dla bezpieczeństwa konstrukcji i bezpieczeństwa

pożarowego;

4)

w przypadku nałożenia w pozwoleniu na budowę obowiązku rozbiórki istniejących obiektów

budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania lub tymczasowych obiektów budowlanych

- wykonania tego obowiązku, jeżeli upłynął termin rozbiórki określony w pozwoleniu;

5)

uporządkowania terenu budowy.

(uchylony).

1.

Właściwy organ przeprowadza obowiązkową kontrolę przed upływem 21 dni od dnia doręczenia

wezwania inwestora. O terminie obowiązkowej kontroli organ zawiadamia inwestora w

terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

2.

Inwestor jest obowiązany uczestniczyć w obowiązkowej kontroli w wyznaczonym terminie.

1.

Właściwy organ, po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli, sporządza protokół w trzech

egzemplarzach. Jeden egzemplarz protokołu doręcza się inwestorowi bezzwłocznie po

przeprowadzeniu kontroli, drugi egzemplarz przekazuje się organowi wyższego stopnia,

a trzeci pozostaje we właściwym organie.

1a

Dopuszcza się przekazanie protokołu organowi wyższego stopnia w formie elektronicznej.

W takim przypadku sporządza się dwa egzemplarze protokołu.

2.

Protokół, o którym mowa w ust. 1, przechowuje się przez okres istnienia obiektu budowlanego.

3.

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi,

w drodze rozporządzenia, wzór protokołu obowiązkowej kontroli.

4.

Wzór protokołu powinien obejmować w szczególności informacje dotyczące danych osobowych

osób uczestniczących w kontroli oraz informacje niezbędne do ustalenia przebiegu i

wyniku przeprowadzonej kontroli, w tym: adres i kategorię obiektu budowlanego, ustalenia

dotyczące zgodności wykonania obiektu budowlanego z zatwierdzonym projektem budowlanym

i innymi warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę.

Obowiązkową kontrolę budowy lub obiektu budowlanego może przeprowadzać, z upoważnienia

właściwego organu nadzoru budowlanego, wyłącznie osoba zatrudniona w tym organie i

posiadająca uprawnienia budowlane.

1.

W przypadku stwierdzenia w trakcie obowiązkowej kontroli nieprawidłowości w zakresie,

o którym mowa w art. 59a ust. 2, wymierza się karę stanowiącą iloczyn stawki opłaty

(s), współczynnika kategorii obiektu budowlanego (k) i współczynnika wielkości obiektu

budowlanego (w).

2.

Stawka opłaty (s) wynosi 500 zł.

3.

Kategorie obiektów, współczynnik kategorii obiektu oraz współczynnik wielkości obiektu

określa załącznik do ustawy.

4.

W przypadku gdy w skład obiektu budowlanego, z wyjątkiem budynku mieszkalnego jednorodzinnego,

wchodzą części odpowiadające różnym kategoriom, karę stanowi suma kar obliczonych

dla różnych kategorii.

5.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie, o którym mowa w art. 59a ust.

2, karę oblicza się odrębnie za każdą stwierdzoną nieprawidłowość. Karę stanowi suma

tak obliczonych kar.

6.

W przypadku wymierzenia kary właściwy organ, w drodze decyzji, odmawia wydania pozwolenia

na użytkowanie i przeprowadza, w odpowiednim zakresie, postępowanie, o którym mowa

w art. 51.

1.

Karę, o której mowa w art. 59f ust. 1, właściwy organ wymierza w drodze postanowienia,

na które przysługuje zażalenie. Wpływy z kar stanowią dochód budżetu państwa.

2.

Wymierzoną karę wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, o którym

mowa w ust. 1, w kasie właściwego urzędu wojewódzkiego lub na rachunek bankowy tego

urzędu.

3.

W przypadku nieuiszczenia kary w terminie podlega ona ściągnięciu w trybie przepisów

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

4.

Uprawnionym do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej obowiązków, o

których mowa w ust. 3, jest wojewoda.

5.

Do kar, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm., z tym że uprawnienia organu podatkowego, z wyjątkiem określonego w ust. 1, przysługują

wojewodzie.

6.

Organ właściwy do wydania, zmiany, uchylenia lub stwierdzenia nieważności postanowienia

niezwłocznie przesyła kopię wydanego postanowienia właściwemu wojewodzie.

Inwestor, oddając do użytkowania obiekt budowlany, przekazuje właścicielowi lub zarządcy

obiektu dokumentację budowy i dokumentację powykonawczą. Przekazaniu podlegają również

inne dokumenty i decyzje dotyczące obiektu, a także, w razie potrzeby, instrukcje

obsługi i eksploatacji: obiektu, instalacji i urządzeń związanych z tym obiektem.

Właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany

1)

utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2;

2)

zapewnić, dochowując należytej staranności, bezpieczne użytkowanie obiektu w razie

wystąpienia czynników zewnętrznych odziaływujących na obiekt, związanych z działaniem

człowieka lub sił natury, takich jak: wyładowania atmosferyczne, wstrząsy sejsmiczne,

silne wiatry, intensywne opady atmosferyczne, osuwiska ziemi, zjawiska lodowe na rzekach

i morzu oraz jeziorach i zbiornikach wodnych, pożary lub powodzie, w wyniku których

następuje uszkodzenie obiektu budowlanego lub bezpośrednie zagrożenie takim uszkodzeniem,

mogące spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska.

Do postępowań administracyjnych wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych

decyzją ostateczną, stosuje się przepisy ustawy. Właściwość organów określa się na

podstawie przepisów ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2001 r., z wyjątkiem

1)

art. 46 pkt 11, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia ustawy,

2)

art. 46 pkt 10, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.

1

Obiekty budowlane powinny być w czasie ich użytkowania poddawane przez właściciela

lub zarządcę kontroli

1)

okresowej, co najmniej raz w roku, polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego

a)

elementów budynku, budowli i instalacji narażonych na szkodliwe wpływy atmosferyczne

i niszczące działania czynników występujących podczas użytkowania obiektu,

b)

instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska,

c)

instalacji gazowych oraz przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych);

2)

okresowej, co najmniej raz na 5 lat, polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego

i przydatności do użytkowania obiektu budowlanego, estetyki obiektu budowlanego oraz

jego otoczenia; kontrolą tą powinno być objęte również badanie instalacji elektrycznej

i piorunochronnej w zakresie stanu sprawności połączeń, osprzętu, zabezpieczeń i środków

ochrony od porażeń, oporności izolacji przewodów oraz uziemień instalacji i aparatów;

3)

okresowej w zakresie, o którym mowa w pkt 1, co najmniej dwa razy w roku, w terminach

do 31 maja oraz do 30 listopada, w przypadku budynków o powierzchni zabudowy przekraczającej

2 000 m

4)

bezpiecznego użytkowania obiektu każdorazowo w przypadku wystąpienia okoliczności,

o których mowa w art. 61 pkt 2;

5

okresowej, polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego kotłów, z uwzględnieniem

efektywności energetycznej kotłów oraz ich wielkości do potrzeb użytkowych

a)

co najmniej raz na 2 lata - opalanych nieodnawialnym paliwem ciekłym lub stałym o

efektywnej nominalnej wydajności ponad 100 kW,

b)

co najmniej raz na 4 lata - opalanych nieodnawialnym paliwem ciekłym lub stałym o

efektywnej nominalnej wydajności 20 kW do 100 kW oraz kotłów opalanych gazem;

6

okresowej, co najmniej raz na 5 lat, polegającej na ocenie efektywności energetycznej

zastosowanych urządzeń chłodniczych w systemach klimatyzacji, ich wielkości w stosunku

do wymagań użytkowych o mocy chłodniczej nominalnej większej niż 12 kW.

1a.

W trakcie kontroli, o której mowa w ust. 1, należy dokonać sprawdzenia wykonania zaleceń

z poprzedniej kontroli.

1b

Instalacje ogrzewcze z kotłami o efektywnej nominalnej wydajności powyżej 20 kW użytkowanymi

co najmniej 15 lat, licząc od daty zamieszczonej na tabliczce znamionowej kotła, powinny

być poddane przez właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego jednorazowej kontroli

obejmującej ocenę efektywności energetycznej i doboru wielkości kotła, a także ocenę

parametrów instalacji oraz dostosowania do funkcji, jaką ma ona spełniać. Kontrolę

tę przeprowadza się w roku następnym po roku, w którym upłynęło 15 lat użytkowania

kotła, a kontrolę kotłów, które z dniem 31 grudnia 2009 r. użytkowane są już ponad

15 lat, przeprowadza się do dnia 31 grudnia 2010 r.

2.

Obowiązek kontroli, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, nie obejmuje właścicieli

i zarządców

1)

budynków mieszkalnych jednorodzinnych;

2)

obiektów budowlanych

a)

budownictwa zagrodowego i letniskowego,

b)

wymienionych w art. 29 ust. 1.

3.

Właściwy organ - w razie stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu

budowlanego lub jego części, mogącego spowodować zagrożenie: życia lub zdrowia ludzi,

bezpieczeństwa mienia bądź środowiska - nakazuje przeprowadzenie kontroli, o której

mowa w ust. 1, a także może żądać przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu

lub jego części.

4

Kontrole, o których mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6, przeprowadzają osoby

posiadające uprawnienia budowlane w odpowiedniej specjalności.

5

Kontrole stanu technicznego instalacji elektrycznych, piorunochronnych, gazowych i

urządzeń chłodniczych, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c, pkt 2 i pkt 6 oraz ust.

1b, mogą przeprowadzać osoby posiadające kwalifikacje wymagane przy wykonywaniu dozoru

nad eksploatacją urządzeń, instalacji oraz sieci energetycznych i gazowych.

6.

Kontrolę stanu technicznego przewodów kominowych, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit.

c, powinny przeprowadzać

1)

osoby posiadające kwalifikacje mistrza w rzemiośle kominiarskim - w odniesieniu do

przewodów dymowych oraz grawitacyjnych przewodów spalinowych i wentylacyjnych;

2)

osoby posiadające uprawnienia budowlane odpowiedniej specjalności - w odniesieniu

do przewodów kominowych, o których mowa w pkt 1, oraz do kominów przemysłowych, kominów

wolno stojących oraz kominów lub przewodów kominowych, w których ciąg kominowy jest

wymuszony pracą urządzeń mechanicznych.

7.

Szczegółowy zakres kontroli niektórych budowli oraz obowiązek przeprowadzania ich

częściej, niż zostało to ustalone w ust. 1, może być określony w rozporządzeniu, o

którym mowa w art. 7 ust. 3 pkt 2.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 61, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia,

2)

art. 5 ust. 3 pkt 6 oraz art. 59 pkt 3, które wchodzą w życie z dniem przystąpienia

Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej.

1

Właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany przechowywać przez okres

istnienia obiektu dokumenty, o których mowa w art. 60, oraz opracowania projektowe

i dokumenty techniczne robót budowlanych wykonywanych w obiekcie w toku jego użytkowania.

2

W przypadku opracowania świadectwa charakterystyki energetycznej budynku o powierzchni

użytkowej przekraczającej 1000 m

3

właściciel budynku, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 7, jest obowiązany zapewnić sporządzenie

świadectwa charakterystyki energetycznej budynku, jeżeli

1)

upłynął termin ważności świadectwa charakterystyki energetycznego budynku;

2)

w wyniku przebudowy lub remontu budynku, uległa zmianie jego charakterystyka energetyczna.

(uchylony).

1.

Właściciel lub zarządca jest obowiązany prowadzić dla każdego budynku oraz obiektu

budowlanego niebędącego budynkiem, którego projekt jest objęty obowiązkiem sprawdzenia,

o którym mowa w art. 20 ust. 2, książkę obiektu budowlanego, stanowiącą dokument przeznaczony

do zapisów dotyczących przeprowadzanych badań i kontroli stanu technicznego, remontów

i przebudowy, w okresie użytkowania obiektu budowlanego.

2.

Obowiązek prowadzenia książki obiektu budowlanego, o którym mowa w ust. 1, nie obejmuje

właścicieli i zarządców

1)

budynków mieszkalnych jednorodzinnych;

2)

obiektów budowlanych

a)

budownictwa zagrodowego i letniskowego,

b)

wymienionych w art. 29 ust. 1;

3)

dróg lub obiektów mostowych, jeżeli prowadzą książkę drogi lub książkę obiektu mostowego

na podstawie przepisów o drogach publicznych.

3

Protokoły z kontroli obiektu budowlanego, oceny i ekspertyzy dotyczące jego stanu

technicznego, świadectwo charakterystyki energetycznej oraz dokumenty, o których mowa

w art. 63, powinny być dołączone do książki obiektu budowlanego.

4.

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi,

w drodze rozporządzenia, wzór książki obiektu budowlanego i sposób jej prowadzenia.

Właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany udostępniać dokumenty,

o których mowa w art. 64 ust. 3, przedstawicielom właściwego organu oraz innych jednostek

organizacyjnych i organów upoważnionych do kontroli utrzymania obiektów budowlanych

we właściwym stanie technicznym oraz do kontroli przestrzegania przepisów obowiązujących

w budownictwie.

1.

W przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany

1)

może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo

2)

jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia

lub środowisku, albo

3)

jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo

4)

powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia

- właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości,

określając termin wykonania tego obowiązku.

2.

W decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1-3, właściwy organ może zakazać użytkowania

obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.

Decyzja o zakazie użytkowania obiektu, jeżeli występują okoliczności, o których mowa

w ust. 1 pkt 1 i 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu i może być ogłoszona ustnie.

1.

Jeżeli nieużytkowany lub niewykończony obiekt budowlany nie nadaje się do remontu,

odbudowy lub wykończenia, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą właścicielowi lub

zarządcy rozbiórkę tego obiektu i uporządkowanie terenu oraz określającą terminy przystąpienia

do tych robót i ich zakończenia.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do obiektów budowlanych wpisanych do rejestru zabytków.

3.

W stosunku do obiektów budowlanych niewpisanych do rejestru zabytków, a objętych ochroną

konserwatorską na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzję,

o której mowa w ust. 1, właściwy organ wydaje po uzgodnieniu z wojewódzkim konserwatorem

zabytków.

4.

Wojewódzki konserwator zabytków jest obowiązany zająć stanowisko w terminie 30 dni.

Niezajęcie stanowiska w tym terminie uznaje się za uzgodnienie.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.

W razie stwierdzenia potrzeby opróżnienia w całości lub w części budynku przeznaczonego

na pobyt ludzi, bezpośrednio grożącego zawaleniem, właściwy organ jest obowiązany

1)

nakazać, w drodze decyzji, na podstawie protokołu oględzin, właścicielowi lub zarządcy

obiektu budowlanego opróżnienie bądź wyłączenie w określonym terminie całości lub

części budynku z użytkowania;

2)

przesłać decyzję, o której mowa w pkt 1, obowiązanemu do zapewnienia lokali zamiennych

na podstawie odrębnych przepisów;

3)

zarządzić

a)

umieszczenie na budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub

mienia oraz o zakazie jego użytkowania,

b)

wykonanie doraźnych zabezpieczeń i usunięcie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia,

z określeniem, technicznie uzasadnionych, terminów ich wykonania.

1.

W razie konieczności niezwłocznego podjęcia działań mających na celu usunięcie niebezpieczeństwa

dla ludzi lub mienia, właściwy organ zapewni, na koszt właściciela lub zarządcy obiektu

budowlanego, zastosowanie niezbędnych środków zabezpieczających.

2.

Do zastosowania, na koszt właściciela lub zarządcy, środków przewidzianych w ust.

1 są upoważnione również organy Policji i Państwowej Straży Pożarnej. O podjętych

działaniach organy te powinny niezwłocznie zawiadomić właściwy organ.

1.

Właściciel, zarządca lub użytkownik obiektu budowlanego, na których spoczywają obowiązki

w zakresie napraw, określone w przepisach odrębnych bądź umowach, są obowiązani w

czasie lub bezpośrednio po przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 62 ust.

1, usunąć stwierdzone uszkodzenia oraz uzupełnić braki, które mogłyby spowodować zagrożenie

życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska, a w szczególności

katastrofę budowlaną, pożar, wybuch, porażenie prądem elektrycznym albo zatrucie gazem.

2.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, powinien być potwierdzony w protokole z kontroli

obiektu budowlanego. Osoba dokonująca kontroli jest obowiązana bezzwłocznie przesłać

kopię tego protokołu do właściwego organu. Właściwy organ, po otrzymaniu kopii protokołu,

przeprowadza bezzwłocznie kontrolę obiektu budowlanego w celu potwierdzenia usunięcia

stwierdzonych uszkodzeń oraz uzupełnienia braków, o których mowa w ust. 1.

1.

Przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się w

szczególności

1)

(uchylony);

2)

podjęcie bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej

warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne,

ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń.

2.

Zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia właściwemu

organowi. W zgłoszeniu należy określić dotychczasowy i zamierzony sposób użytkowania

obiektu budowlanego lub jego części. Do zgłoszenia należy dołączyć

1)

opis i rysunek określający usytuowanie obiektu budowlanego w stosunku do granic nieruchomości

i innych obiektów budowlanych istniejących lub budowanych na tej i sąsiednich nieruchomościach,

z oznaczeniem części obiektu budowlanego, w której zamierza się dokonać zmiany sposobu

użytkowania;

2)

zwięzły opis techniczny, określający rodzaj i charakterystykę obiektu budowlanego

oraz jego konstrukcję, wraz z danymi techniczno-użytkowymi, w tym wielkościami i rozkładem

obciążeń, a w razie potrzeby, również danymi technologicznymi;

3)

oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2;

4)

zaświadczenie wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności zamierzonego sposobu

użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania

przestrzennego albo ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,

w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

5)

w przypadku zmiany sposobu użytkowania, o której mowa w ust. 1 pkt 2 - ekspertyzę

techniczną, wykonaną przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane bez ograniczeń

w odpowiedniej specjalności;

6)

w zależności od potrzeb - pozwolenia, uzgodnienia lub opinie wymagane odrębnymi przepisami.

3.

W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada na zgłaszającego,

w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących

dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia, wnosi sprzeciw w drodze decyzji.

4.

Zgłoszenia, o którym mowa w ust. 2, należy dokonać przed dokonaniem zmiany sposobu

użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Zmiana sposobu użytkowania może nastąpić,

jeżeli w terminie 30 dni, od dnia doręczenia zgłoszenia, właściwy organ, nie wniesie

sprzeciwu w drodze decyzji i nie później niż po upływie 2 lat od doręczenia zgłoszenia.

4a.

(uchylony).

5.

Właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli zamierzona zmiana sposobu użytkowania obiektu

budowlanego lub jego części

1)

wymaga wykonania robót budowlanych, objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę;

2)

narusza ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego

albo decyzji o warunkach budowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego

miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

3)

może spowodować niedopuszczalne

a)

zagrożenia bezpieczeństwa łudzi lub mienia,

b)

pogorszenie stanu środowiska lub stanu zachowania zabytków,

c)

pogorszenie warunków zdrowotno-sanitarnych,

d)

wprowadzenie, utrwalenie bądź zwiększenie ograniczeń lub uciążliwości dla terenów

sąsiednich.

6.

Jeżeli zamierzona zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga

wykonania robót budowlanych

1)

objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę - rozstrzygnięcie w sprawie zmiany

sposobu użytkowania następuje w decyzji o pozwoleniu na budowę;

2)

objętych obowiązkiem zgłoszenia - do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 2, stosuje się

odpowiednio przepisy art. 30 ust. 2-4.

7.

Dokonanie zgłoszenia, o którym mowa w ust. 2, po zmianie sposobu użytkowania obiektu

budowlanego lub jego części nie wywołuje skutków prawnych.

1.

W razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego

zgłoszenia, właściwy organ, w drodze postanowienia

1)

wstrzymuje użytkowanie obiektu budowlanego lub jego części;

2)

nakłada obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa

w art. 71 ust. 2.

2.

Po upływie terminu lub na wniosek zobowiązanego, właściwy organ sprawdza wykonanie

obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, i - w przypadku stwierdzenia jego wykonania

- w drodze postanowienia ustała wysokość opłaty legalizacyjnej. Na postanowienie przysługuje

zażalenie.

3.

Do opłaty legalizacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kar, o których

mowa w art. 59f ust. 1, z tym że stawka opłaty podlega dziesięciokrotnemu podwyższeniu.

4.

W przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1, albo dalszego

użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo jego wstrzymania, albo zmiany

sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo wniesienia sprzeciwu,

o którym mowa w art. 71 ust. 3-5, właściwy organ, w drodze decyzji, nakazuje przywrócenie

poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 2-4, art. 13, 14 i 17, art. 22 pkt 2, art. 24, art. 65-67 oraz art. 69

-które wchodzą w życie z dniem 31 marca 2009 r.;

2)

art. 68 - który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r.

1.

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi,

w drodze rozporządzenia, warunki i tryb postępowania w sprawach rozbiórek, o których

mowa w art. 67.

2.

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi,

w drodze rozporządzenia, sposób i warunki przeprowadzania oraz tryb postępowania w

sprawach rozbiórek obiektów budowlanych, wykonywanych metodą wybuchową.

3.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, należy określić czynności właściwego organu

prowadzącego postępowanie w sprawie rozbiórki oraz obowiązki nakładane na właściciela

lub zarządcę obiektu budowlanego oraz warunki ich wykonania, mając na uwadze, że obowiązki

te powinny być technicznie uzasadnione i nie powodować nadmiernego obciążenia właściciela

lub zarządcy.

1.

Katastrofą budowlaną jest niezamierzone, gwałtowne zniszczenie obiektu budowlanego

lub jego części, a także konstrukcyjnych elementów rusztowań, elementów urządzeń formujących,

ścianek szczelnych i obudowy wykopów.

2.

Nie jest katastrofą budowlaną

1)

uszkodzenie elementu wbudowanego w obiekt budowlany, nadającego się do naprawy lub

wymiany;

2)

uszkodzenie lub zniszczenie urządzeń budowlanych związanych z budynkami;

3)

awaria instalacji.

Postępowanie wyjaśniające w sprawie przyczyn katastrofy budowlanej prowadzi właściwy

organ nadzoru budowlanego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 71, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1999 r.,

2)

art. 5 pkt 6 i 8, art. 8 pkt 3, art. 25 pkt 26 i art. 29 pkt 2, które wchodzą w życie

z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 2000 r.,

3)

art. 24 pkt 6-10 i art. 41 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia 2000 r.,

4)

art. 63 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2000 r.,

5)

art. 2, art. 14 pkt 2 lit. a), c)-e), pkt 3, 4 i 5 lit. a), art. 15 pkt 10 lit. d),

art. 26 pkt 1, art. 30 pkt 1, art. 39 pkt 1 lit. a), art. 40 pkt 2 lit. b), art. 46

pkt 1 i 3 i art. 62, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.,

6)

art. 25 pkt 20, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2001 r.,

7)

(uchylony).

1.

W razie katastrofy budowlanej w budowanym, rozbieranym lub użytkowanym obiekcie budowlanym,

kierownik budowy (robót), właściciel, zarządca lub użytkownik jest obowiązany

1)

zorganizować doraźną pomoc poszkodowanym i przeciwdziałać rozszerzaniu się skutków

katastrofy;

2)

zabezpieczyć miejsce katastrofy przed zmianami uniemożliwiającymi prowadzenie postępowania,

o którym mowa w art. 74;

3)

niezwłocznie zawiadomić o katastrofie

a)

właściwy organ,

b)

właściwego miejscowo prokuratora i Policję,

c)

inwestora, inspektora nadzoru inwestorskiego i projektanta obiektu budowlanego, jeżeli

katastrofa nastąpiła w trakcie budowy,

d)

inne organy lub jednostki organizacyjne zainteresowane przyczynami lub skutkami katastrofy

z mocy szczególnych przepisów.

2.

Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do czynności mających na celu ratowanie życia

lub zabezpieczenie przed rozszerzaniem się skutków katastrofy. W tych przypadkach

należy szczegółowo opisać stan po katastrofie oraz zmiany w nim wprowadzone, z oznaczeniem

miejsc ich wprowadzenia na szkicach i, w miarę możliwości, na fotografiach.

1.

Organ, o którym mowa w art. 74, po otrzymaniu zawiadomienia o katastrofie budowlanej

jest obowiązany

1)

niezwłocznie powołać komisję w celu ustalenia przyczyn i okoliczności katastrofy oraz

zakresu czynności niezbędnych do likwidacji zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia;

2)

niezwłocznie zawiadomić o katastrofie budowlanej właściwy organ nadzoru budowlanego

wyższego stopnia oraz Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

2.

W skład komisji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, wchodzą: przedstawiciel właściwego

organu jako przewodniczący, przedstawiciele innych zainteresowanych lub właściwych

rzeczowo organów administracji rządowej, przedstawiciele samorządu terytorialnego,

a także, w miarę potrzeby, rzeczoznawcy lub inne osoby posiadające wymagane kwalifikacje

zawodowe.

3.

Do udziału w czynnościach komisji mogą być wezwani

1)

inwestor, właściciel lub zarządca oraz użytkownik obiektu budowlanego;

2)

projektant, przedstawiciel wykonawcy i producenta wyrobów budowlanych;

3)

osoby odpowiedzialne za nadzór nad wykonywanymi robotami budowlanymi.

4

Organ, o którym mowa w art. 74, może nakazać właścicielowi lub zarządcy, w drodze

decyzji, zabezpieczenie miejsca katastrofy oraz obiektu budowlanego, który uległ katastrofie,

uporządkowanie terenu lub wykonanie innych niezbędnych czynności i robót budowlanych.

Decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu i może być ogłoszona ustnie. W razie niewykonania

lub nadmiernej zwłoki w wykonaniu decyzji przez właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego,

organ zapewni jej wykonanie na koszt i ryzyko zobowiązanego.

Organy, o których mowa w art. 76 ust. 1 pkt 2, mogą przejąć prowadzenie postępowania

wyjaśniającego przyczyny i okoliczności powstania katastrofy budowlanej.

Akty wydane na podstawie upoważnień ustawowych zmienianych niniejszą ustawą zachowują

moc do czasu ich zastąpienia przez akty wydane na podstawie niniejszej ustawy.

1.

Po zakończeniu prac komisji właściwy organ niezwłocznie wydaje decyzję określającą

zakres i termin wykonania niezbędnych robót w celu uporządkowania terenu katastrofy

i zabezpieczenia obiektu budowlanego do czasu wykonania robót doprowadzających obiekt

do stanu właściwego.

2.

Organ, o którym mowa w ust. 1, może zlecić na koszt inwestora, właściciela lub zarządcy

obiektu budowlanego sporządzenie ekspertyzy, jeżeli jest to niezbędne do wydania decyzji

lub do ustalenia przyczyn katastrofy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

1)

art. 74, który wchodzi w życie z dniem 30 grudnia 2000 r.,

2)

art. 27 pkt 5 lit. b) i c), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.,

3)

art. 61, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.

Inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego po zakończeniu postępowania,

o którym mowa w art. 78, jest obowiązany podjąć niezwłocznie działania niezbędne do

usunięcia skutków katastrofy budowlanej.

1.

Zadania administracji architektoniczno-budowlanej wykonują, z zastrzeżeniem ust. 3

1)

starosta;

2)

wojewoda;

3)

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.

2.

Zadania nadzoru budowlanego wykonują, z zastrzeżeniem ust. 3

1)

powiatowy inspektor nadzoru budowlanego;

2)

wojewoda przy pomocy wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego jako kierownika

wojewódzkiego nadzoru budowlanego, wchodzącego w skład zespolonej administracji wojewódzkiej;

3)

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.

3.

(uchylony).

4.

Administrację architektoniczno-budowlaną i nadzór budowlany w dziedzinie górnictwa

sprawują organy określone w odrębnych przepisach.

1.

Do podstawowych obowiązków organów administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru

budowlanego należy

1)

nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, a w szczególności

a)

zgodności zagospodarowania terenu z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego

oraz wymaganiami ochrony środowiska,

b)

warunków bezpieczeństwa ludzi i mienia w rozwiązaniach przyjętych w projektach budowlanych,

przy wykonywaniu robót budowlanych oraz utrzymywaniu obiektów budowlanych,

c)

zgodności rozwiązań architektoniczno-budowlanych z przepisami techniczno-budowlanymi

oraz zasadami wiedzy technicznej,

d)

właściwego wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie,

e)

stosowania wyrobów budowlanych;

2)

wydawanie decyzji administracyjnych w sprawach określonych ustawą;

3)

(uchylony).

2.

Przepisu ust. 1 pkt 1 lit. b, c i e nie stosuje się do budownictwa doświadczalnego,

wykonywanego na zamkniętych terenach badawczych.

3.

Organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego kontrolują

posiadanie przez osoby wykonujące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie uprawnień

do pełnienia tych funkcji.

4.

Organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego przy wykonywaniu

obowiązków określonych przepisami prawa budowlanego mogą dokonywać czynności kontrolnych. Protokolarne ustalenia dokonane w toku tych

czynności stanowią podstawę do wydania decyzji oraz podejmowania innych środków przewidzianych

w przepisach prawa budowlanego.

1.

Organy nadzoru budowlanego lub osoby działające z ich upoważnienia mają prawo wstępu

1)

do obiektu budowlanego;

2)

na teren

a)

budowy,

b)

zakładu pracy,

c)

(uchylona).

2.

Czynności kontrolne, związane z wykonywaniem uprawnień organów nadzoru budowlanego,

przeprowadza się w obecności inwestora, kierownika budowy lub robót, kierownika zakładu

pracy lub wyznaczonego pracownika, bądź osób przez nich upoważnionych albo w obecności

właściciela lub zarządcy obiektu, a w lokalu mieszkalnym - w obecności pełnoletniego

domownika i przedstawiciela administracji lub zarządcy budynku.

3

W przypadku kontroli podmiotu niebędącego przedsiębiorcą, w razie nieobecności osób,

o których mowa w ust. 2, w uzasadnionych przypadkach, czynności kontrolne mogą być

dokonywane w obecności przywołanego pełnoletniego świadka.

4.

Czynności kontrolne dotyczące obiektów budowlanych, które są w zarządzie państw obcych

albo są użytkowane przez przedstawicieli dyplomatycznych i konsularnych tych państw

lub przez inne osoby zrównane z nimi na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych

zwyczajów międzynarodowych, mogą być wykonywane za zgodą tych przedstawicieli lub

osób.

(uchylony).

1.

Organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego przy wykonywaniu

zadań określonych przepisami prawa budowlanego mogą żądać od uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego,

informacji lub udostępnienia dokumentów

1)

związanych z prowadzeniem robót, przekazywaniem obiektu budowlanego do użytkowania,

utrzymaniem i użytkowaniem obiektu budowlanego;

2)

świadczących o dopuszczeniu wyrobu budowlanego do obrotu albo jednostkowego zastosowania

w obiekcie budowlanym.

2.

Organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania

uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych,

a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia,

na osoby, o których mowa w ust. 1, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich

ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana

do ich dostarczenia.

3.

Na postanowienie, o którym mowa w ust. 2, przysługuje zażalenie.

4.

W razie niedostarczenia w wyznaczonym terminie żądanych ocen lub ekspertyz albo w

razie dostarczenia ocen lub ekspertyz, które niedostatecznie wyjaśniają sprawę będącą

ich przedmiotem, organ administracji architektoniczno-budowlanej lub nadzoru budowlanego

może zlecić wykonanie tych ocen lub ekspertyz albo wykonanie dodatkowych ocen lub

ekspertyz na koszt osoby zobowiązanej do ich dostarczenia.

1.

Do właściwości organów administracji architektoniczno-budowlanej należą sprawy określone

w ustawie i niezastrzeżone do właściwości innych organów.

2.

Organem administracji architektoniczno-budowlanej pierwszej instancji, z zastrzeżeniem

ust. 3 i 4, jest starosta.

3.

Wojewoda jest organem administracji architektoniczno-budowlanej wyższego stopnia w

stosunku do starosty oraz organem pierwszej instancji w sprawach obiektów i robót

budowlanych

1)

usytuowanych na terenie pasa technicznego, portów i przystani morskich, morskich wód

wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej, a także na innych

terenach przeznaczonych do utrzymania ruchu i transportu morskiego;

2)

hydrotechnicznych piętrzących, upustowych, regulacyjnych, melioracji podstawowych

oraz kanałów i innych obiektów służących kształtowaniu zasobów wodnych i korzystaniu

z nich, wraz z obiektami towarzyszącymi;

3)

dróg publicznych krajowych i wojewódzkich wraz z obiektami i urządzeniami służącymi

do utrzymania tych dróg i transportu drogowego oraz sytuowanymi w granicach pasa drogowego

sieciami uzbrojenia terenu - niezwiązanymi z użytkowaniem drogi, a w odniesieniu do

dróg ekspresowych i autostrad - wraz z obiektami i urządzeniami obsługi podróżnych,

pojazdów i przesyłek;

3a)

usytuowanych na obszarze kolejowym;

4)

lotnisk cywilnych wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi;

5)

usytuowanych na terenach zamkniętych;

6)

(uchylony).

4.

Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, także inne niż wymienione w

ust. 3 obiekty i roboty budowlane, w sprawach których organem pierwszej instancji

jest wojewoda.

Starosta nie może powierzyć gminom, w drodze porozumienia, sprawy z zakresu swojej

właściwości jako organu administracji architektoniczno-budowlanej. Przepisu art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym

(Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592, z późn. zm. nie stosuje się.

1.

Organy administracji architektoniczno-budowlanej

1

prowadzą rejestr wniosków o pozwolenie na budowę i decyzji o pozwoleniu na budowę

i przekazują do organu wyższego stopnia wprowadzone do niego dane, z zastrzeżeniem

pkt 1a;

1a

prowadzą odrębny rejestr wniosków o pozwolenie na budowę i decyzji o pozwoleniu na

budowę dotyczących terenów zamkniętych;

2)

przekazują bezzwłocznie organom nadzoru budowlanego

a)

kopie ostatecznych decyzji o pozwoleniu na budowę wraz z zatwierdzonym projektem budowlanym,

b)

kopie ostatecznych odrębnych decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego wraz z tym

projektem,

c)

kopie innych decyzji, postanowień i zgłoszeń wynikających z przepisów prawa budowlanego;

3)

uczestniczą, na wezwanie organów nadzoru budowlanego, w czynnościach inspekcyjnych

i kontrolnych oraz udostępniają wszelkie dokumenty i informacje związane z tymi czynnościami.

2

Rejestr, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, prowadzony jest w formie elektronicznej. Dane

wprowadza się do rejestru i przesyła drogą elektroniczną do organu wyższego stopnia

na bieżąco.

3

Dopuszcza się prowadzenie rejestru w innej formie niż określona w ust. 2. W takim

przypadku uwierzytelnioną kopię rejestru przekazuje się do organu wyższego stopnia

do piątego dnia każdego miesiąca lub, jeżeli dzień ten jest dniem wolnym od pracy,

pierwszego dnia roboczego po tym terminie.

4

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi,

w drodze rozporządzenia, wzory rejestrów wniosków o pozwolenie na budowę i decyzji

o pozwoleniu na budowę, sposób ich prowadzenia oraz organy, które mogą prowadzić rejestr

w formie, o której mowa w ust. 3, uwzględniając dane i informacje podlegające wpisowi

do rejestru.

5

Rejestr wniosków o pozwolenie na budowę i decyzji o pozwoleniu na budowę powinien

zawierać następujące dane

1)

identyfikujące organ prowadzący rejestr;

2)

pochodzące ze złożonych wniosków i wydanych decyzji, w tym dane osobowe inwestora

oraz dane adresowe zamierzenia budowlanego;

3)

w przypadku terenów zamkniętych - dotyczące przepisu prawnego, na podstawie którego

teren został uznany za zamknięty.

6

Rejestry wniosków o pozwolenie na budowę i decyzji o pozwoleniu na budowę powinny

być prowadzone w sposób uniemożliwiający zmianę dokonanych wpisów.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2009 r.

1

Do właściwości powiatowego inspektora nadzoru budowlanego jako organu pierwszej instancji

należą zadania i kompetencje, o których mowa w art. 40 ust. 2, art. 41 ust. 4, art.

44 ust. 1, art. 48-51, art. 54, art. 55, art. 57 ust. 4, 7 i 8, art. 59, art. 59a,

art. 59c ust. 1, art. 59d ust. 1, art. 59g ust. 1, art. 62 ust. 1 pkt 3 i ust. 3,

art. 65, art. 66, art. 67 ust. 1 i 3, art. 68, art. 69, art. 70 ust. 2, art. 71a,

art. 74, art. 75 ust. 1 pkt 3 lit. a, art. 76, art. 78 oraz art. 97 ust. 1.

2.

Organem wyższego stopnia w stosunku do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego

jest wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego.

3.

Do właściwości wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego jako organu pierwszej

instancji należą zadania i kompetencje określone w ust. 1, w sprawach, o których mowa

w art. 82 ust. 3 i 4.

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r., z wyjątkiem art. 3, art. 7, art.

9, art. 10, art. 20, art. 24, art. 32, art. 34, art. 37, art. 45-47, art. 50, art.

66, art. 73 ust. 1, 2 i 4, art. 74, art. 76, art. 79, art. 80 i art. 82, które wchodzą

w życie z dniem 1 października 1996 r., oraz art. 41, który wchodzi w życie z dniem

wejścia w życie ustawy konstytucyjnej z dnia 21 czerwca 1996 r. o zmianie ustawy konstytucyjnej z

dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i

wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym

(Dz. U. Nr 106, poz. 488).

1.

Do zadań organów nadzoru budowlanego należy

1)

kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego;

2)

kontrola działania organów administracji architektoniczno-budowlanej;

3)

badanie przyczyn powstawania katastrof budowlanych;

4)

współdziałanie z organami kontroli państwowej.

2.

Organy nadzoru budowlanego są obowiązane do

1)

bezzwłocznego przesyłania organom administracji architektoniczno-budowlanej kopii

decyzji i postanowień wynikających z przepisów prawa budowlanego;

2)

prowadzenia ewidencji decyzji, postanowień i zgłoszeń, o których mowa w art. 82b ust.

1 pkt 2;

3)

prowadzenia ewidencji rozpoczynanych i oddawanych do użytkowania obiektów budowlanych;

4

prowadzenia ewidencji zawiadomień o kontrolach, o których mowa w art. 62 ust. 1 pkt

3.

3.

(uchylony).

4.

(uchylony).

5.

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi,

w drodze rozporządzenia, wzór i sposób prowadzenia ewidencji rozpoczynanych i oddawanych

do użytkowania obiektów budowlanych.

6.

Ewidencja rozpoczynanych i oddawanych do użytkowania obiektów budowlanych powinna

zawierać w szczególności: określenie organu prowadzącego ewidencję, dane osobowe lub

nazwę inwestora oraz inne niezbędne dane pochodzące ze składanych zawiadomień i decyzji.

1.

Kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego obejmuje

1)

kontrolę zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, projektem budowlanym i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę;

2)

sprawdzanie posiadania przez osoby pełniące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie

właściwych uprawnień do pełnienia tych funkcji;

3)

sprawdzanie dopuszczenia do stosowania w budownictwie wyrobów budowlanych.

2.

Organy nadzoru budowlanego, kontrolując stosowanie przepisów prawa budowlanego

1)

badają prawidłowość postępowania administracyjnego przed organami administracji architektoniczno-budowlanej

oraz wydawanych w jego toku decyzji i postanowień;

2)

sprawdzają wykonywanie obowiązków wynikających z decyzji i postanowień wydanych na

podstawie przepisów prawa budowlanego.

1.

Kontrolę działalności organów administracji architektoniczno-budowlanej wykonują Główny

Inspektor Nadzoru Budowlanego oraz wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego, który

wykonuje tę kontrolę w stosunku do starosty.

2.

Organy nadzoru budowlanego, w wyniku kontroli działania organów administracji architektoniczno-budowlanej,

mogą kierować do właściwych organów zalecenia pokontrolne, z wyznaczeniem terminu

ich wykonania. O wykonaniu zaleceń oraz o innych działaniach podjętych w związku z

ujawnionymi nieprawidłowościami organy te zawiadamiają niezwłocznie właściwe organy

nadzoru budowlanego.

3.

W przypadku ustalenia przez organy nadzoru budowlanego, że zachodzą okoliczności uzasadniające

wznowienie postępowania albo stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez organ

administracji architektoniczno-budowlanej, właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej

wznawia lub wszczyna z urzędu postępowanie.

4.

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi,

w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb przeprowadzania kontroli działania organów

administracji architektoniczno-budowlanej oraz wzory protokołów kontrolnych i sposób

ich sporządzania.

Współdziałanie organów nadzoru budowlanego z organami administracji architektoniczno-budowlanej

i organami kontroli państwowej obejmuje w szczególności

1)

uzgadnianie w miarę potrzeb planów kontroli i prowadzenie wspólnych działań kontrolnych;

2)

przekazywanie i wymianę informacji o wynikach kontroli.

Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 i Nr 239, poz. 1593).

1.

Powiatowy inspektor nadzoru budowlanego jest powoływany przez starostę spośród co

najmniej trzech kandydatów wskazanych przez wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego.

Jeżeli starosta nie powoła powiatowego inspektora nadzoru budowlanego w terminie 30

dni od dnia przedstawienia kandydatów, wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego wskazuje

spośród nich kandydata, którego starosta powołuje na stanowisko powiatowego inspektora

nadzoru budowlanego.

2.

Starosta odwołuje powiatowego inspektora nadzoru budowlanego

1)

w uzgodnieniu z wojewódzkim inspektorem nadzoru budowlanego albo

2)

na wniosek wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego.

3.

Powiatowy inspektor nadzoru budowlanego wykonuje swoje zadania przy pomocy powiatowego

inspektoratu nadzoru budowlanego.

3a.

W uzasadnionych przypadkach zakres działania powiatowego inspektora nadzoru budowlanego

może obejmować więcej niż jeden powiat.

3b.

Wojewoda, na wniosek właściwych starostów, może rozszerzyć zakres działania powiatowego

inspektora nadzoru budowlanego na więcej niż jeden powiat.

4.

Organizację wewnętrzną i szczegółowy zakres zadań powiatowego inspektoratu nadzoru

budowlanego określa powiatowy inspektor nadzoru budowlanego w regulaminie organizacyjnym.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 29,

który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1

Wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego powołuje i odwołuje wojewoda, za zgodą

Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

2.

(uchylony).

3.

Wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego wykonuje swoje zadania przy pomocy wojewódzkiego

inspektoratu nadzoru budowlanego.

4.

Organizację wojewódzkiego inspektoratu nadzoru budowlanego określa regulamin ustalony

przez wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego i zatwierdzony przez wojewodę.

1.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego jest centralnym organem administracji rządowej

w sprawach administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego.

2.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego jest organem właściwym w sprawach indywidualnych,

rozstrzyganych w drodze postępowania administracyjnego, w zakresie wynikającym z przepisów

prawa budowlanego.

3

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów,

spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra

właściwego do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej. Prezes

Rady Ministrów odwołuje Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

3a

Stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

ma co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Głównego

Inspektora Nadzoru Budowlanego.

3b

Informację o naborze na stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego ogłasza

się przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu

oraz w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno zawierać

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

3c

Termin, o którym mowa w ust. 3b pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

3d

Nabór na stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego przeprowadza zespół, powołany

przez ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej,

liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia

najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata,

wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany

nabór, oraz kompetencje kierownicze.

3e

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 3d, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

3f

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 3e, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

3g

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej.

3h

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach 5 technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

3i

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

3j

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

4.

(uchylony).

5.

(uchylony).

6.

(uchylony).

7.

(uchylony).

8.

(uchylony).

9

Zastępcy Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego są powoływani przez ministra właściwego

do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej, spośród osób wyłonionych

w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek Głównego Inspektora Nadzoru

Budowlanego. Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej

odwołuje zastępców Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

10

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 9, powołuje Główny

Inspektor Nadzoru Budowlanego.

11

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w ust. 9, stosuje

się odpowiednio ust. 3a-3j.

1.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wykonuje zadania określone przepisami prawa budowlanego, a w szczególności

1)

pełni funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do wojewodów i wojewódzkich inspektorów nadzoru budowlanego oraz sprawuje

nadzór nad ich działalnością;

2)

kontroluje działanie organów administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego;

3)

prowadzi w formie elektronicznej centralne rejestry

a)

osób posiadających uprawnienia budowlane,

b)

rzeczoznawców budowlanych,

c)

ukaranych z tytułu odpowiedzialności zawodowej.

2.

W rejestrach, o których mowa w ust. 1 pkt 3, zamieszcza się następujące dane

1)

imiona i nazwisko;

2)

adres;

3)

numer PESEL - w stosunku do osób posiadających obywatelstwo polskie, albo numer paszportu

lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość - w stosunku do osób nieposiadających

obywatelstwa polskiego;

4)

informację o wykształceniu i tytułach naukowych;

5)

numer, datę i miejsce wydania decyzji;

6)

organ wydający decyzję;

7)

podstawę prawną wydania decyzji;

8)

numer, specjalność i zakres uprawnień budowlanych;

9)

informację o przynależności do właściwej okręgowej izby samorządu zawodowego;

10)

określenie zakresu rzeczoznawstwa - w rejestrze rzeczoznawców budowlanych;

11)

informację o nałożonej karze z tytułu odpowiedzialności zawodowej w budownictwie -

w rejestrze ukaranych z tytułu odpowiedzialności zawodowej;

12)

numer kancelaryjny;

13)

pozycję rejestru;

14)

datę wpisu do rejestru.

3.

Zakres informacji o nałożonej karze z tytułu odpowiedzialności zawodowej w budownictwie

obejmuje dane identyfikujące decyzję o nałożeniu kary oraz dane dotyczące nałożonej

kary.

4.

Zakres, o którym mowa w ust. 3, obejmuje następujące dane

1)

numer decyzji o nadaniu uprawnień lub tytułu rzeczoznawcy;

2)

datę i miejsce wydania decyzji o nałożeniu kary;

3)

wskazanie organu wydającego decyzję;

4)

podstawę prawną;

5)

funkcję uczestnika;

6)

datę, miejsce i kwalifikację prawną popełnionego czynu;

7)

rodzaj kary;

8)

terminy egzaminów;

9)

datę upływu kary;

10)

status kary;

11)

inne uwagi dotyczące kary.

5.

Udostępnieniu podlegają dane wymienione w ust. 2 pkt 1, 8-11 i w ust. 4 pkt 2, 3,

5-7, 9 i 10, a dane osób wpisanych do rejestrów przed dniem 1 stycznia 2007 r. - na

ich wniosek złożony w formie pisemnej.

6.

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi,

w drodze rozporządzenia, wzory i sposób prowadzenia rejestrów, o których mowa w ust.

1 pkt 3, oraz dokumenty dołączane do wniosku o wpis do rejestrów, stanowiące podstawę

dokonania wpisu, uwzględniając dane i informacje podlegające wpisowi do rejestru.

1.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wykonuje swoje zadania przy pomocy Głównego Urzędu

Nadzoru Budowlanego.

2.

Organizację Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego określa statut nadany, w drodze rozporządzenia,

przez Prezesa Rady Ministrów.

3.

Organizację wewnętrzną i szczegółowy zakres zadań Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego

określa Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w regulaminie organizacyjnym.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

(uchylony).

Do właściwości organów administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego

w dziedzinie górnictwa należą sprawy i związane z nimi środki działania określone

w ustawie, dotyczące obiektów i robót budowlanych zakładów górniczych.

Wojewoda w sprawach, o których mowa w art. 82 ust. 3 pkt 1 i 5, oraz właściwe organy

administracji architektoniczno-budowlanej w dziedzinie górnictwa przy wydawaniu pozwolenia

na budowę są obowiązani do sprawdzenia posiadania przez inwestora postanowienia o

uzgodnieniu, o którym mowa w art. 33 ust. 2 pkt 4.

1

W przypadkach bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia ludzi związanych z budową,

utrzymaniem lub rozbiórką obiektów budowlanych starosta, wójt, burmistrz i prezydent

miasta mogą wydać właściwemu powiatowemu inspektorowi nadzoru budowlanego polecenie

podjęcia działań zmierzających do usunięcia tego zagrożenia. Przepisy art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej

(Dz. U. Nr 62, poz. 558, z późn. zm. stosuje się odpowiednio.

2.

Starosta, wójt, burmistrz i prezydent miasta ponoszą wyłączną odpowiedzialność za

treść polecenia, o którym mowa w ust. 1.

3.

Polecenie przekazane ustnie wymaga potwierdzenia na piśmie.

4

polecenie podlega niezwłocznemu wykonaniu. Powiatowy inspektor nadzoru budowlanego

przedkłada bezzwłocznie sprawę wojewódzkiemu inspektorowi nadzoru budowlanego, jeżeli

nie jest w stanie wykonać polecenia albo jeżeli polecenie narusza prawo.

5.

Polecenie naruszające prawo jest nieważne. O nieważności polecenia rozstrzyga wojewoda.

Kto, w przypadkach określonych w art. 48, art. 49b, art. 50 ust. 1 pkt 1 lub art.

50 ust. 1 pkt 2, wykonuje roboty budowlane,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

1.

Kto

1)

udaremnia określone ustawą czynności właściwych organów,

2)

wykonuje samodzielną funkcję techniczną w budownictwie, nie posiadając odpowiednich

uprawnień budowlanych lub prawa wykonywania samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

2.

(uchylony).

Kto nie spełnia, określonego w art. 61, obowiązku utrzymania obiektu budowlanego w

należytym stanie technicznym, użytkuje obiekt w sposób niezgodny z przepisami lub

nie zapewnia bezpieczeństwa użytkowania obiektu budowlanego, podlega grzywnie nie

mniejszej niż 100 stawek dziennych, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności

do roku.

1.

Kto

1)

w razie katastrofy budowlanej nie dopełnia obowiązków określonych w art. 75 lub art.

79,

2)

nie spełnia, określonego w art. 70 ust. 1, obowiązku usunięcia stwierdzonych uszkodzeń

lub uzupełnienia braków, mogących spowodować niebezpieczeństwo dla łudzi lub mienia

bądź zagrożenie środowiska,

3)

utrudnia, określone ustawą, czynności właściwych organów,

podlega karze aresztu albo karze ograniczenia wolności, albo karze grzywny.

2.

Tej samej karze podlega kto, pomimo zastosowania środków egzekucji administracyjnej

1)

nie stosuje się do wydanych, na podstawie ustawy, decyzji właściwych organów;

2)

(uchylony).

Kto

1)

przy projektowaniu lub wykonywaniu robót budowlanych w sposób rażący nie przestrzega

przepisów art. 5,

1a)

przy wykonywaniu robót budowlanych stosuje wyroby, naruszając przepis art. 10,

2)

(uchylony),

3)

dokonuje rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części, naruszając przepisy art. 28

lub art. 31 ust. 2,

4)

przystępuje do budowy lub prowadzi roboty budowlane bez dopełnienia wymagań określonych

w art. 41 ust. 4, art. 42, art. 44, art. 45,

5)

dostarcza lub umożliwia dostarczenie energii, wody, ciepła lub gazu, naruszając przepis

art. 41 ust. 5,

6)

wykonuje roboty budowlane w sposób odbiegający od ustaleń i warunków określonych w

przepisach, pozwoleniu na budowę lub rozbiórkę bądź w zgłoszeniu budowy lub rozbiórki,

bądź istotnie odbiegający od zatwierdzonego projektu,

7)

(uchylony),

8)

nie spełnia obowiązku, o którym mowa w art. 62 ust. 1,

9)

nie spełnia, określonych w art. 63 lub art. 64 ust. 1 i 3, obowiązków przechowywania

dokumentów, związanych z obiektem budowlanym lub prowadzenia książki obiektu budowlanego,

9a)

nie spełnia obowiązku przesłania protokołu, o którym mowa w art. 70 ust. 2,

9b)

zmienia sposób użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego zgłoszenia,

o którym mowa w art. 71 ust. 2, albo pomimo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w

art. 71 ust. 3-5,

10)

nie udziela informacji lub nie udostępnia dokumentów, o których mowa w art. 81c ust.

1, żądanych przez właściwy organ, związanych z prowadzeniem robót budowlanych, przekazaniem

obiektu budowlanego do użytkowania lub jego utrzymaniem,

11

sporządza i przekazuje do obrotu prawnego świadectwo charakterystyki energetycznej

budynku, lokalu lub będącej nieruchomością części budynku stanowiącej samodzielną

całość techniczno-użytkową nie posiadając uprawnień, o których mowa w art. 5 ust.

8,

podlega karze grzywny.

Orzekanie w sprawach o czyny, określone w art. 92 i art. 93, następuje na podstawie

przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Odpowiedzialności zawodowej w budownictwie podlegają osoby wykonujące samodzielne

funkcje techniczne w budownictwie, które

1)

dopuściły się występków lub wykroczeń, określonych ustawą;

2)

zostały ukarane w związku z wykonywaniem samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie;

3)

wskutek rażących błędów lub zaniedbań, spowodowały zagrożenie życia lub zdrowia łudzi,

bezpieczeństwa mienia lub środowiska albo znaczne szkody materialne;

4)

nie spełniają lub spełniają niedbale swoje obowiązki;

5)

uchylają się od podjęcia nadzoru autorskiego lub wykonują niedbale obowiązki wynikające

z pełnienia tego nadzoru.

1.

Popełnienie czynów powodujących odpowiedzialność zawodową w budownictwie jest zagrożone

następującymi karami

1)

upomnieniem;

2)

upomnieniem z jednoczesnym nałożeniem obowiązku złożenia, w wyznaczonym terminie,

egzaminu, o którym mowa w art. 12 ust. 3;

3)

zakazem wykonywania samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie, na okres od roku

do 5 lat, połączonym z obowiązkiem złożenia, w wyznaczonym terminie, egzaminu, o którym

mowa w art. 12 ust. 3.

2.

Przy nakładaniu kary należy uwzględnić dotychczasową karalność z tytułu odpowiedzialności

zawodowej w budownictwie.

3.

O zakazie wykonywania samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie orzeka się w

przypadku znacznego społecznego niebezpieczeństwa czynu.

4.

Zakaz wykonywania samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie może być orzeczony

również w stosunku do osoby, która

1)

pomimo dwukrotnego upomnienia ponownie dopuściła się czynu, powodującego odpowiedzialność

zawodową;

2)

uchyla się od złożenia nakazanego egzaminu.

5.

Zakaz wykonywania samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie określa się w latach

i miesiącach. Kara biegnie od dnia, w którym decyzja o ukaraniu stała się ostateczna.

6.

Osobie ukaranej z jednoczesnym nałożeniem obowiązku złożenia egzaminu, która w wyznaczonym

terminie egzaminu nie zdała, wyznacza się termin dodatkowy, nie krótszy niż 3 miesiące

i nie dłuższy niż 6 miesięcy. W przypadku nieuzyskania oceny pozytywnej w terminie

dodatkowym, stwierdza się utratę uprawnień do pełnienia samodzielnej funkcji technicznej

w budownictwie.

1.

Postępowanie w sprawie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie wszczyna się na

wniosek organu nadzoru budowlanego, właściwego dla miejsca popełnienia czynu lub stwierdzającego

popełnienie czynu, złożony po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać określenie zarzucanego czynu, uzasadnienie

faktyczne i prawne oraz wskazanie dowodów.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, może złożyć w zakresie swojej właściwości organ samorządu

zawodowego.

1.

W sprawach odpowiedzialności zawodowej w budownictwie orzekają organy samorządu zawodowego.

2.

Właściwość organów samorządu zawodowego w sprawach odpowiedzialności zawodowej w budownictwie

regulują odrębne przepisy.

1.

Ostateczną decyzję o ukaraniu, w trybie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie,

przesyła się do wiadomości

1)

jednostce organizacyjnej zatrudniającej osobę ukaraną;

2)

właściwemu stowarzyszeniu;

3)

organowi, który wydał ukaranemu uprawnienia do pełnienia samodzielnej funkcji technicznej

w budownictwie;

4)

Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego.

2

Informacja o karze z tytułu odpowiedzialności zawodowej, orzeczonej decyzją, o której

mowa w ust. 1, podlega wpisowi do centralnego rejestru ukaranych.

Nie można wszcząć postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej w budownictwie

po upływie 6 miesięcy od dnia powzięcia przez organy nadzoru budowlanego wiadomości

o popełnieniu czynu, powodującego tę odpowiedzialność i nie później niż po upływie

3 lat od dnia zakończenia robót budowlanych albo zawiadomienia o zakończeniu budowy

lub wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego.

1.

Organ, który orzekał w I instancji o odpowiedzialności zawodowej w budownictwie, na

wniosek ukaranego, orzeka o zatarciu kary, jeżeli ukarany

1)

wykonywał samodzielną funkcję techniczną w budownictwie przez okres

a)

2 lat - w przypadku kary określonej w art. 96 ust. 1 pkt 1,

b)

3 lat - od złożenia egzaminu - w przypadku kary określonej w art. 96 ust. 1 pkt 2,

c)

5 lat - po przywróceniu prawa wykonywania samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie

- w przypadku kary określonej w art. 96 ust. 1 pkt 3;

2)

w okresach, o których mowa w pkt 1, nie był ponownie ukarany jedną z kar określonych

w art. 96 ust. 1.

2.

Informację o zatarciu kary organ, o którym mowa w ust. 1, przesyła do wiadomości zainteresowanemu

oraz jednostkom organizacyjnym, stowarzyszeniom i organom, o których mowa w art. 99

ust. 1.

3.

Zatarcie kary podlega odnotowaniu w centralnym rejestrze ukaranych.

(uchylony).

1.

Do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych decyzją

ostateczną, stosuje się przepisy ustawy, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Przepisu art. 48 nie stosuje się do obiektów, których budowa została zakończona przed

dniem wejścia w życie ustawy lub w stosunku do których przed tym dniem zostało wszczęte

postępowanie administracyjne. Do takich obiektów stosuje się przepisy dotychczasowe.

3.

Właściwość organów do załatwiania spraw, o których mowa w ust. 1, określa się na podstawie

przepisów ustawy.

Osoby, które, przed dniem wejścia w życie ustawy, uzyskały uprawnienia budowlane lub

stwierdzenie posiadania przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji

technicznych w budownictwie, zachowują uprawnienia do pełnienia tych funkcji w dotychczasowym

zakresie.

„2. Do dnia 30 czerwca 1996 r. za dopuszczone do obrotu i stosowania w budownictwie

uznaje się, oprócz wyrobów, na które wydano certyfikat zgodności, zgodnie z art. 10

ust. 2 pkt 2 lit. a), także wyroby, na które wydano certyfikat zgodności lub deklarację

zgodności z normą branżową.

1.

Decyzje o dopuszczeniu do powszechnego stosowania w budownictwie nowych materiałów

budowlanych, wydane przed dniem wejścia w życie ustawy, pozostają w mocy w dotychczasowym

zakresie.

2.

(pominięty).

W ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej

(Dz. U. Nr 81, poz. 351 i z 1994 r. Nr 27, poz. 96) w art. 6 w ust. 2 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu: „Minister Spraw Wewnętrznych

określi, w drodze rozporządzenia, zakres, tryb i zasady uzgadniania projektu budowlanego

pod względem ochrony przeciwpożarowej.

(pominięty).

„2. Do czasu wydania przepisów wykonawczych, przewidzianych w ustawie, nie dłużej

jednak niż przez okres 3 miesięcy od dnia jej wejścia w życie, zachowują moc przepisy

dotychczasowe, jeżeli nie są z nią sprzeczne.

1.

Traci moc ustawa z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. Nr 38, poz. 229, z 1981 r. Nr 12, poz. 57, z 1983 r. Nr 44, poz. 200 i 201, z 1984 r. Nr 35, poz. 185 i 186, z 1987 r. Nr 21, poz. 124, z 1988 r. Nr 41, poz. 324 oraz z 1990 r. Nr 34, poz. 198), z zastrzeżeniem art. 103 ust. 2.

2.

(pominięty).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2004 r., z wyjątkiem

1)

art. 42, art. 44, art. 70, art. 71 pkt 10, art. 74 pkt 5 i 6, art. 94 pkt 3, art.

97, art. 100, art. 101, art. 103 pkt 17 oraz art. 112, które wchodzą w życie z dniem

30 kwietnia 2004 r.;

2)

art. 85 pkt 7 w zakresie dotyczącym art. 456 ust. 1, który wchodzi w życie z dniem

2 maja 2004 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt

2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.

2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,

art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.

a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 1 miesiąca od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 15 listopada 2008 r., z wyjątkiem art. 121 i 123 ust.

1, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

W okresie 10 lat od dnia wejścia w życie ustawy warunek posiadania kompetencji kierowniczych

na stanowiskach, o których mowa w art. 52 oraz w ustawach zmienianych w art. 135-139,

141-143, 145-147, 149-156, 158, 159, 161-185 oraz 187-189, uważa się za spełniony

przez osoby, które

1)

uzyskały świadectwo potwierdzające kwalifikacje do pracy na wysokim stanowisku państwowym,

wydane na podstawie art. 7 ust. 5 lub art. 8 ust. 7 ustawy uchylanej w art. 214;

2)

w wyniku postępowania kwalifikacyjnego dla pracowników służby cywilnej ubiegających

się o mianowanie w służbie cywilnej osiągnęły miejsce uprawniające do mianowania na

podstawie ustawy uchylanej w art. 215.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

7 ust. 1, art. 40-43, art. 45, art. 47-49, art. 160 i art. 186 pkt 2-6, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem

1)

art. 2 ust. 3, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.,

2)

art. 89 ust. 1, 3 i 4, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2006 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 227

i art. 233, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.