Ustawa z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz ustawy o Policji

W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 10 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Nieletni, który po ukończeniu 15 lat dopuszcza się czynu zabronionego określonego

w art. 134, art. 148 § 1, 2 lub 3, art. 156 § 1 lub 3, art. 163 § 1 lub 3, art. 166,

art. 173 § 1 lub 3, art. 197 § 3 lub 4, art. 223 § 2, art. 252 § 1 lub 2 oraz w art.

280, może odpowiadać na zasadach określonych w tym kodeksie, jeżeli okoliczności sprawy

oraz stopień rozwoju sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste za tym przemawiają,

a w szczególności, jeżeli poprzednio stosowane środki wychowawcze lub poprawcze okazały

się bezskuteczne.

”

;

2)

w art. 25 dodaje się § 4 i 5 w brzmieniu

„

§ 4.

Osoba, która w obronie koniecznej odpiera zamach na jakiekolwiek cudze dobro chronione

prawem, chroniąc bezpieczeństwo lub porządek publiczny, korzysta z ochrony prawnej

przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych.

§ 5.

Przepisu § 4 nie stosuje się, jeżeli czyn sprawcy zamachu skierowany przeciwko osobie

odpierającej zamach godzi wyłącznie w cześć lub godność tej osoby.

”

;

3)

art. 148 otrzymuje brzmienie

„

Art. 148.

§ 1.

Kto zabija człowieka, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat

8, karze 25 lat pozbawienia wolności albo karze dożywotniego pozbawienia wolności.

§ 2.

Kto zabija człowieka

1)

ze szczególnym okrucieństwem,

2)

w związku z wzięciem zakładnika, zgwałceniem albo rozbojem,

3)

w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie,

4)

z użyciem materiałów wybuchowych,

podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 12, karze 25 lat pozbawienia

wolności albo karze dożywotniego pozbawienia wolności.

§ 3.

Karze określonej w § 2 podlega, kto jednym czynem zabija więcej niż jedną osobę lub

był wcześniej prawomocnie skazany za zabójstwo oraz sprawca zabójstwa funkcjonariusza

publicznego popełnionego podczas lub w związku z pełnieniem przez niego obowiązków

służbowych związanych z ochroną bezpieczeństwa ludzi lub ochroną bezpieczeństwa lub

porządku publicznego.

§ 4.

Kto zabija człowieka pod wpływem silnego wzburzenia usprawiedliwionego okolicznościami,

podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

”

;

4)

po art. 217 dodaje się art. 217a w brzmieniu

„

Art. 217a.

Kto uderza człowieka lub w inny sposób narusza jego nietykalność cielesną w związku

z podjętą przez niego interwencją na rzecz ochrony bezpieczeństwa ludzi lub ochrony

bezpieczeństwa lub porządku publicznego, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności

albo pozbawienia wolności do lat 2.

”

;

5)

art. 223 otrzymuje brzmienie

„

Art. 223.

§ 1.

Kto, działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą lub używając broni palnej, noża

lub innego podobnie niebezpiecznego przedmiotu albo środka obezwładniającego, dopuszcza

się czynnej napaści na funkcjonariusza publicznego lub osobę do pomocy mu przybraną

podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, podlega karze pozbawienia

wolności od roku do lat 10.

§ 2.

Jeżeli w wyniku czynnej napaści nastąpił skutek w postaci ciężkiego uszczerbku na

zdrowiu funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej, sprawca podlega

karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.

”

;

6)

po art. 231 dodaje się art. 231a w brzmieniu

„

Art. 231a.

Z ochrony prawnej przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych podczas lub w związku

z pełnieniem obowiązków służbowych funkcjonariusz publiczny korzysta również wtedy,

jeżeli bezprawny zamach na jego osobę został podjęty z powodu wykonywanego przez niego

zawodu lub zajmowanego stanowiska.

”

.

W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277, z późn. zm. art. 66 otrzymuje brzmienie

„

Art. 66.

1.

Policjant podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych korzysta z ochrony

przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych.

2.

Z ochrony przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych

korzysta również policjant, który poza czasem służby działa na rzecz

1)

zapobieżenia zagrożeniu dla życia lub zdrowia ludzkiego;

2)

przywrócenia bezpieczeństwa i porządku publicznego;

3)

ujęcia sprawcy czynu zabronionego.

”

.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Policjant podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych korzysta z ochrony

przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych.

2.

Z ochrony przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych

korzysta również policjant, który poza czasem służby działa na rzecz

1)

zapobieżenia zagrożeniu dla życia lub zdrowia ludzkiego;

2)

przywrócenia bezpieczeństwa i porządku publicznego;

3)

ujęcia sprawcy czynu zabronionego.

§ 1.

Kto zabija człowieka, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat

8, karze 25 lat pozbawienia wolności albo karze dożywotniego pozbawienia wolności.

§ 2.

Kto zabija człowieka

1)

ze szczególnym okrucieństwem,

2)

w związku z wzięciem zakładnika, zgwałceniem albo rozbojem,

3)

w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie,

4)

z użyciem materiałów wybuchowych,

podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 12, karze 25 lat pozbawienia

wolności albo karze dożywotniego pozbawienia wolności.

§ 3.

Karze określonej w § 2 podlega, kto jednym czynem zabija więcej niż jedną osobę lub

był wcześniej prawomocnie skazany za zabójstwo oraz sprawca zabójstwa funkcjonariusza

publicznego popełnionego podczas lub w związku z pełnieniem przez niego obowiązków

służbowych związanych z ochroną bezpieczeństwa ludzi lub ochroną bezpieczeństwa lub

porządku publicznego.

§ 4.

Kto zabija człowieka pod wpływem silnego wzburzenia usprawiedliwionego okolicznościami,

podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

Kto uderza człowieka lub w inny sposób narusza jego nietykalność cielesną w związku

z podjętą przez niego interwencją na rzecz ochrony bezpieczeństwa ludzi lub ochrony

bezpieczeństwa lub porządku publicznego, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności

albo pozbawienia wolności do lat 2.

§ 1.

Kto, działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą lub używając broni palnej, noża

lub innego podobnie niebezpiecznego przedmiotu albo środka obezwładniającego, dopuszcza

się czynnej napaści na funkcjonariusza publicznego lub osobę do pomocy mu przybraną

podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, podlega karze pozbawienia

wolności od roku do lat 10.

§ 2.

Jeżeli w wyniku czynnej napaści nastąpił skutek w postaci ciężkiego uszczerbku na

zdrowiu funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej, sprawca podlega

karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.

Z ochrony prawnej przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych podczas lub w związku

z pełnieniem obowiązków służbowych funkcjonariusz publiczny korzysta również wtedy,

jeżeli bezprawny zamach na jego osobę został podjęty z powodu wykonywanego przez niego

zawodu lub zajmowanego stanowiska.