Ustawa z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

szefów i członków personelu misji dyplomatycznych, kierowników urzędów konsularnych

i członków personelu konsularnego państw obcych oraz innych osób zrównanych z nimi

na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych, pod

warunkiem wzajemności i posiadania przez te osoby dokumentów potwierdzających pełnienie

przez nie funkcji, uprawniających do wjazdu i pobytu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, z wyjątkiem art. 13 ust. 1, art. 21 a, art. 25, art. 26, art. 28, art. 29,

art. 33, art. 34, art. 35 ust. 3 i 4, art. 38 ust. 1, art. 40, art. 46-48, art. 48a,

art. 48b ust. 1 pkt 4 i art. 48c-48h;

”

;

2)

w art. 4

a)

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

wiza - zezwolenie wydane cudzoziemcowi przez organ polski lub organ, którego właściwość

w tej sprawie wynika z postanowień umów międzynarodowych obowiązujących Rzeczpospolitą

Polską lub organ państwa obszaru Schengen, uprawniające go do wjazdu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej lub innych państw obszaru Schengen, przejazdu przez to terytorium

i pobytu na nim w czasie, w celu i na warunkach w nim określonych oraz na warunkach

określonych w Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca

1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec

oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach

(Dz. Urz. UE L 239 z 22.09.2000, str. 19, z późn. zm.), zwanej dalej „Konwencją Wykonawczą Schengen”;

”

,

b)

pkt 5b otrzymuje brzmienie

„

5b)

wiza krajowa - wiza, o której mowa w art. 18 Konwencji Wykonawczej Schengen, wydana

przez organ polski;

”

;

3)

w art. 21 w ust. 1 pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

dane cudzoziemca znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen, o którym mowa w art.

92 Konwencji Wykonawczej Schengen, do celów odmowy wjazdu;

”

;

4)

w art. 26 w ust. 1 uchyla się pkt 21;

5)

art. 28 i art. 29 otrzymują brzmienie

„

Art. 28.

Wizę Schengen lub wizę krajową wydaje się jako wizę dyplomatyczną szefowi i członkowi

personelu misji dyplomatycznej, kierownikowi urzędu konsularnego i członkowi personelu

konsularnego państwa obcego oraz innej osobie zrównanej z nimi pod względem przywilejów

i immunitetów na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych,

a także członkom ich rodzin.

Art. 29.

Wizę Schengen lub wizę krajową wydaje się jako wizę służbową członkowi personelu administracyjnego

i technicznego, członkowi personelu służby misji dyplomatycznej, pracownikowi konsularnemu,

członkowi personelu służby urzędu konsularnego, innej osobie skierowanej do pracy

w Rzeczypospolitej Polskiej oraz przyjeżdżającej służbowo zrównanej z nimi na podstawie

ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych, a także członkom

ich rodzin.

”

;

6)

w art. 30

a)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,

b)

w ust. 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

jego dane znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu;

”

,

c)

po ust. 1 dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Jeżeli dane cudzoziemca znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy

wjazdu, wizę krajową można wydać tylko w razie istnienia poważnych przyczyn, zwłaszcza

ze względów humanitarnych lub z powodu zobowiązań międzynarodowych, z uwzględnieniem

interesu państwa, które dokonało wpisu do Systemu Informacyjnego Schengen.

”

;

7)

w art. 31

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wiza krajowa uprawnia do wjazdu i ciągłego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

lub kilku pobytów następujących po sobie, trwających łącznie dłużej niż 3 miesiące.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Okres ważności wizy krajowej nie może przekroczyć 1 roku.

”

;

8)

w art. 33 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Konsul rozpatrujący wniosek o wydanie wizy Schengen lub wizy krajowej może zwrócić

się do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców o przekazanie informacji, czy wobec cudzoziemca

zachodzą okoliczności odmowy wydania wizy Schengen, o których mowa w art. 32 ust.

1 lit. a tiret ii lub vi Wspólnotowego Kodeksu Wizowego, albo wizy krajowej, o których

mowa w art. 30 ust. 1 pkt 4 lub 7.

”

;

9)

po art. 34 dodaje się art. 34a w brzmieniu

„

Art. 34a.

1.

Jeżeli dane cudzoziemca ubiegającego się o wydanie wizy krajowej znajdują się w Systemie

Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu, a zachodzą poważne przyczyny wydania

tej wizy, o których mowa w art. 30 ust. 2, konsul rozpatrujący wniosek o wydanie wizy

krajowej, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji, zasięga na podstawie art.

25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej Schengen opinii państwa obszaru Schengen, które dokonało

wpisu.

2.

W przypadku, o którym mowa w art. 25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej Schengen, konsul

informuje, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji, właściwy organ państwa obszaru

Schengen o wydaniu wizy krajowej.

”

;

10)

uchyla się art. 39;

11)

w art. 43 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wniosek o przedłużenie wizy Schengen lub wizy krajowej złożony po terminie pozostawia

się bez rozpoznania.

”

;

12)

po art. 43 dodaje się art. 43a w brzmieniu

„

Art. 43a.

1.

Jeżeli dane cudzoziemca znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy

wjazdu, a zachodzą poważne przyczyny wydania wizy krajowej, o których mowa w art.

30 ust. 2, organ rozpatrujący wniosek o przedłużenie wizy krajowej zasięga opinii,

o której mowa w art. 25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej Schengen, za pośrednictwem Komendanta

Głównego Policji.

2.

W przypadku, o którym mowa w art. 25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej Schengen, organ

rozpatrujący wniosek o przedłużenie wizy krajowej informuje, za pośrednictwem Komendanta

Głównego Policji, właściwy organ państwa obszaru Schengen o przedłużeniu wizy krajowej.

”

;

13)

w art. 48a ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Jeżeli okoliczności uzasadniające odmowę wydania wizy krajowej, z wyjątkiem okoliczności,

o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 1a, powstały po jej wydaniu, wizę krajową cofa

się.

”

;

14)

po art. 48a dodaje się art. 48aa w brzmieniu

„

Art. 48aa.

Jeżeli państwo obszaru Schengen zasięga opinii na podstawie art. 25 ust. 2 Konwencji

Wykonawczej Schengen, organ właściwy do unieważnienia lub cofnięcia wizy krajowej

ustala, czy zachodzą przesłanki do unieważnienia lub cofnięcia wizy krajowej, a w

razie gdy ich brak, informuje o tym właściwy organ tego państwa, za pośrednictwem

Komendanta Głównego Policji.

”

;

15)

w art. 48f pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

dokumenty potwierdzające pełnienie funkcji szefów i członków personelu misji dyplomatycznych,

kierowników urzędów konsularnych i członków personelu konsularnego państw obcych oraz

innych osób zrównanych z nimi pod względem przywilejów i immunitetów na podstawie

ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych, a także status

członków ich rodzin, uprawniające do wjazdu i pobytu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej,

”

;

16)

w art. 48g

a)

w ust. 1 uchyla się pkt 5 i 12,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Sposób odnotowywania przyjęcia wniosku o wydanie wizy krajowej, zamieszczania wizy

krajowej w dokumencie podróży, polskim dokumencie tożsamości cudzoziemca lub na osobnym

blankiecie wizowym, odnotowywania wydania decyzji o unieważnieniu lub cofnięciu wizy

krajowej powinien zapewniać możliwość kontroli wykonania tych czynności.

”

,

c)

uchyla się ust. 4;

17)

w art. 61

a)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Jeżeli termin do złożenia wniosku został zachowany i wniosek nie zawiera braków formalnych

lub braki formalne zostały uzupełnione w terminie, wojewoda zamieszcza w dokumencie

podróży cudzoziemca odcisk stempla, który potwierdza złożenie wniosku o udzielenie

zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Jeżeli termin do złożenia wniosku został zachowany i wniosek nie zawiera braków formalnych

lub braki formalne zostały uzupełnione w terminie, pobyt cudzoziemca na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej uważa się za legalny do czasu wydania decyzji ostatecznej

w sprawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.

”

;

18)

w art. 63 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór formularza wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony,

z uwzględnieniem danych dotyczących cudzoziemca, o których mowa w art. 12, w zakresie

niezbędnym do udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, oraz danych,

o których mowa w art. 60 ust. 4,

2)

liczbę fotografii i wymogi dotyczące fotografii dołączanych do wniosku o udzielenie

zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony,

3)

wzór stempla potwierdzającego złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie

na czas oznaczony

- mając na uwadze potrzebę zapewnienia sprawności postępowania o udzielenie zezwolenia

na zamieszkanie na czas oznaczony.

”

;

19)

w art. 71a

a)

po ust. 2a dodaje się ust. 2b w brzmieniu

„

2b.

Jeżeli cudzoziemiec złożył wniosek w czasie zgodnego z prawem pobytu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej i wniosek nie zawiera braków formalnych lub braki formalne

zostały uzupełnione w terminie, wojewoda zamieszcza w dokumencie podróży cudzoziemca

odcisk stempla, który potwierdza złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na osiedlenie

się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Jeżeli cudzoziemiec złożył wniosek w czasie zgodnego z prawem pobytu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej i wniosek nie zawiera braków formalnych lub braki formalne

zostały uzupełnione w terminie, pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

uważa się za legalny do czasu wydania decyzji ostatecznej w sprawie zezwolenia na

osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE.

”

;

20)

art. 71d otrzymuje brzmienie

„

Art. 71d.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzory formularzy wniosków o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się i zezwolenia na

pobyt rezydenta długoterminowego WE, z uwzględnieniem danych dotyczących cudzoziemca,

o których mowa w art. 12, w zakresie niezbędnym do udzielenia zezwolenia na osiedlenie

się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, oraz danych, o których

mowa w art. 71 ust. 3,

2)

liczbę fotografii i wymogi dotyczące fotografii dołączanych do wniosków o udzielenie

zezwolenia na osiedlenie się i zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE,

3)

wzory stempli potwierdzających złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na osiedlenie

się lub wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE

- mając na uwadze potrzebę zapewnienia sprawności postępowania o udzielenie zezwolenia

na osiedlenie się i zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE.

”

.

W ustawie z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych

(Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993, z późn. zm. w art. 26 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Cudzoziemiec, dokonując zameldowania się na pobyt czasowy trwający ponad 3 miesiące,

zgłasza wymagane dane do zameldowania oraz przedstawia wizę, a w przypadku gdy wjazd

cudzoziemca nastąpił na podstawie umowy przewidującej zniesienie lub ograniczenie

obowiązku posiadania wizy albo cudzoziemiec przebywa na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej na podstawie art. 61 ust. 3 lub art. 71a ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694, z późn. zm. - dokument podróży, tymczasowe zaświadczenie tożsamości cudzoziemca, kartę pobytu

albo zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenie na osiedlenie się, zezwolenie

na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich lub decyzję o nadaniu statusu

uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej, udzieleniu w Rzeczypospolitej Polskiej ochrony

uzupełniającej lub zgody na pobyt tolerowany.

”

.

W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

(Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 w ust. 3 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

cudzoziemców - członków rodzin obywateli polskich, którzy uzyskali zezwolenie na zamieszkanie

na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo po złożeniu wniosku

o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenia na osiedlenie

się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich przebywają

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 61 ust. 3 lub art. 71a ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, jeżeli bezpośrednio przed złożeniem wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie

na czas oznaczony, zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta

długoterminowego Wspólnot Europejskich posiadali zezwolenie na zamieszkanie na czas

oznaczony;

”

;

2)

w art. 87

a)

w ust. 1 pkt 12 otrzymuje brzmienie

„

12)

posiada zezwolenie na pracę oraz przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

a)

na podstawie wizy, z wyjątkiem wizy, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 1, 20, 25 i 26 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, lub

b)

na podstawie art. 61 ust. 3 lub art. 71a ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, jeżeli bezpośrednio przed złożeniem wniosku był uprawniony do wykonywania pracy

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub

c)

na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, z wyjątkiem zezwolenia

udzielonego w związku z okolicznością, o której mowa w art. 53a ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, lub

d)

na podstawie wizy wydanej przez inne państwo obszaru Schengen, lub

e)

na podstawie dokumentu pobytowego wydanego przez inne państwo obszaru Schengen, lub

f)

w ruchu bezwizowym, o ile postanowienia umowy o ruchu bezwizowym przewidują możliwość

wykonywania pracy przez cudzoziemców.

”

,

b)

w ust. 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 61 ust. 3 lub art. 71a ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, jeżeli bezpośrednio przed złożeniem wniosku był zwolniony z obowiązku posiadania

zezwolenia na pracę na podstawie pkt 1 -4;

”

.

W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447) w art. 13 wprowadza się następujące zmiany

1)

w ust. 2 w pkt 1 uchyla się lit. i;

2)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Obywatele innych państw niż wymienione w ust. 1, którzy przebywają na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej na podstawie art. 61 ust. 3 lub art. 71a ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, jeżeli bezpośrednio przed złożeniem wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie

na czas oznaczony, zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta

długoterminowego Wspólnot Europejskich byli uprawnieni do podejmowania i wykonywania

działalności gospodarczej na podstawie ust. 2 pkt 1 lit. c, mogą podejmować i wykonywać

działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na takich samych zasadach

jak obywatele polscy.

”

;

3)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Osoby zagraniczne inne niż wymienione w ust. 1-2a mają prawo do podejmowania i wykonywania

działalności gospodarczej wyłącznie w formie spółki: komandytowej, komandytowo-akcyjnej,

z ograniczoną odpowiedzialnością i akcyjnej, a także do przystępowania do takich spółek

oraz obejmowania bądź nabywania ich udziałów lub akcji, o ile umowy międzynarodowe

nie stanowią inaczej.

”

.

W ustawie z dnia 24 sierpnia 2007 r. o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie

Informacyjnym Schengen oraz Wizowym Systemie Informacyjnym

(Dz. U. Nr 165, poz. 1170, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Bezpośredni dostęp do Wizowego Systemu Informacyjnego jest realizowany poprzez Krajowy

System Informatyczny (KSI) w celu dokonywania wpisów danych VIS przez Straż Graniczną,

konsula, wojewodę, ministra właściwego do spraw zagranicznych lub Szefa Urzędu do

Spraw Cudzoziemców.

”

;

2)

w art. 6

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

rozpatrzenia złożonych wniosków wizowych oraz podjęcia decyzji dotyczących tych wniosków,

jak również decyzji o unieważnieniu, przedłużeniu, cofnięciu wizy, przysługuje Straży

Granicznej, konsulowi, wojewodzie, ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych lub

Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców;

”

,

b)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

sporządzania sprawozdań i statystyk, przysługuje Straży Granicznej, konsulowi, wojewodzie,

ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych lub Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców;

”

;

3)

w art. 25 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb dostępu

do Krajowego Systemu Informatycznego (KSI), sposób przydzielania osobom upoważnionym

do dostępu osobistych i niepowtarzalnych identyfikatorów użytkownika, a także wzór

upoważnienia do dostępu do Krajowego Systemu Informatycznego (KSI) oraz wykorzystywania

danych, uwzględniając prawidłową realizację przez Rzeczpospolitą Polską obowiązków

wynikających z udziału w Systemie Informacyjnym Schengen i Wizowym Systemie Informacyjnym.

”

.

W ustawie z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności

(Dz. U. Nr 217, poz. 1427) w art. 43 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Cudzoziemiec, dokonujący zameldowania się na pobyt czasowy przedstawia wizę, a w przypadku

gdy wjazd cudzoziemca nastąpił na podstawie umowy przewidującej zniesienie lub ograniczenie

obowiązku posiadania wizy albo cudzoziemiec przebywa na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej na podstawie art. 61 ust. 3 lub art. 71a ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694, z późn. zm. - dokument podróży, tymczasowe zaświadczenie tożsamości cudzoziemca, kartę pobytu

albo

zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenie na osiedlenie się, zezwolenie

na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich lub decyzję o nadaniu statusu

uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej, udzieleniu w Rzeczypospolitej Polskiej ochrony

uzupełniającej lub zgody na pobyt tolerowany.

”

.

1.

Wizy wydane na podstawie ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują ważność przez okres,

na jaki zostały wydane.

2.

Cudzoziemiec, któremu wydano wizę na podstawie art. 61 ust. 3 lub art. 71a ust. 3

ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, zachowuje uprawnienia, o których

mowa w art. 87 ust. 1 pkt 12 lit. b lub ust. 2 pkt 5 ustawy zmienianej w art. 3 w

brzmieniu dotychczasowym oraz w art. 13 ust. 2 pkt 1 lit. i ustawy zmienianej w art.

4 w brzmieniu dotychczasowym, przez okres ważności tej wizy.

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 48f, art. 48g ust. 1 i

4, art. 63 ust. 1 i art. 71d ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia

w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 48f, art. 48g ust.

1,art. 63 ust. 1 i art. 71d ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

2.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 25 ust. 4 ustawy zmienianej

w art. 5 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie art. 25 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

Wizę Schengen lub wizę krajową wydaje się jako wizę dyplomatyczną szefowi i członkowi

personelu misji dyplomatycznej, kierownikowi urzędu konsularnego i członkowi personelu

konsularnego państwa obcego oraz innej osobie zrównanej z nimi pod względem przywilejów

i immunitetów na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych,

a także członkom ich rodzin.

Wizę Schengen lub wizę krajową wydaje się jako wizę służbową członkowi personelu administracyjnego

i technicznego, członkowi personelu służby misji dyplomatycznej, pracownikowi konsularnemu,

członkowi personelu służby urzędu konsularnego, innej osobie skierowanej do pracy

w Rzeczypospolitej Polskiej oraz przyjeżdżającej służbowo zrównanej z nimi na podstawie

ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych, a także członkom

ich rodzin.

1.

Jeżeli dane cudzoziemca ubiegającego się o wydanie wizy krajowej znajdują się w Systemie

Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu, a zachodzą poważne przyczyny wydania

tej wizy, o których mowa w art. 30 ust. 2, konsul rozpatrujący wniosek o wydanie wizy

krajowej, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji, zasięga na podstawie art.

25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej Schengen opinii państwa obszaru Schengen, które dokonało

wpisu.

2.

W przypadku, o którym mowa w art. 25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej Schengen, konsul

informuje, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji, właściwy organ państwa obszaru

Schengen o wydaniu wizy krajowej.

1.

Jeżeli dane cudzoziemca znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy

wjazdu, a zachodzą poważne przyczyny wydania wizy krajowej, o których mowa w art.

30 ust. 2, organ rozpatrujący wniosek o przedłużenie wizy krajowej zasięga opinii,

o której mowa w art. 25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej Schengen, za pośrednictwem Komendanta

Głównego Policji.

2.

W przypadku, o którym mowa w art. 25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej Schengen, organ

rozpatrujący wniosek o przedłużenie wizy krajowej informuje, za pośrednictwem Komendanta

Głównego Policji, właściwy organ państwa obszaru Schengen o przedłużeniu wizy krajowej.

Jeżeli państwo obszaru Schengen zasięga opinii na podstawie art. 25 ust. 2 Konwencji

Wykonawczej Schengen, organ właściwy do unieważnienia lub cofnięcia wizy krajowej

ustala, czy zachodzą przesłanki do unieważnienia lub cofnięcia wizy krajowej, a w

razie gdy ich brak, informuje o tym właściwy organ tego państwa, za pośrednictwem

Komendanta Głównego Policji.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzory formularzy wniosków o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się i zezwolenia na

pobyt rezydenta długoterminowego WE, z uwzględnieniem danych dotyczących cudzoziemca,

o których mowa w art. 12, w zakresie niezbędnym do udzielenia zezwolenia na osiedlenie

się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, oraz danych, o których

mowa w art. 71 ust. 3,

2)

liczbę fotografii i wymogi dotyczące fotografii dołączanych do wniosków o udzielenie

zezwolenia na osiedlenie się i zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE,

3)

wzory stempli potwierdzających złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na osiedlenie

się lub wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE

- mając na uwadze potrzebę zapewnienia sprawności postępowania o udzielenie zezwolenia

na osiedlenie się i zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE.