Ustawa z dnia 25 listopada 2010 r. o zmianie ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska oraz ustawy o działach administracji rządowej

W ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

(Dz. U. z 2007 r. Nr 44, poz. 287, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 1 otrzymuje brzmienie

„

Art. 1.

Inspekcja Ochrony Środowiska jest powołana do kontroli przestrzegania przepisów o

ochronie środowiska oraz badania i oceny stanu środowiska.

”

;

2)

w art. 2 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Do zadań Inspekcji Ochrony Środowiska należy

1)

kontrola podmiotów korzystających ze środowiska w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm. w zakresie

a)

przestrzegania przepisów o ochronie środowiska,

b)

przestrzegania decyzji ustalających warunki korzystania ze środowiska oraz przestrzegania

zakresu, częstotliwości i sposobu prowadzenia pomiarów wielkości emisji i jej wpływu

na stan środowiska,

c)

przestrzegania przepisów dotyczących zawartości siarki w ciężkim oleju opałowym stosowanym

w instalacjach energetycznego spalania paliw oraz w oleju do silników statków żeglugi

śródlądowej,

d)

eksploatacji instalacji i urządzeń chroniących środowisko przed zanieczyszczeniem,

e)

przestrzegania przepisów o opakowaniach i odpadach opakowaniowych,

f)

przestrzegania przepisów o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi

odpadami oraz o opłacie produktowej,

g)

postępowania z substancjami zubożającymi warstwę ozonową, o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową

(Dz. U. Nr 121, poz. 1263, z 2005 r. Nr 175, poz. 1458 i Nr 203, poz. 1683 oraz z 2009 r. Nr 215, poz. 1664), oraz z produktami, urządzeniami i instalacjami zawierającymi te substancje,

h)

przestrzegania przepisów i uzyskanych na ich podstawie zezwoleń, z wyłączeniem kontroli

laboratoryjnej, w zakresie postępowania z organizmami genetycznie zmodyfikowanymi,

i)

przestrzegania przepisów o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji,

j)

przestrzegania przepisów o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, z wyjątkiem

przepisów art. 41 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i

elektronicznym

(Dz. U. Nr 180, poz. 1495, z 2008 r. Nr 223, poz. 1464 oraz z 2009 r. Nr 79, poz. 666 i Nr 215, poz. 1664),

k)

przestrzegania przepisów o bateriach i akumulatorach, z wyjątkiem przestrzegania przez

sprzedawców detalicznych i sprzedawców hurtowych przepisów art. 8, art. 9, art. 10 ust. 1, art. 11, art. 31 ust. 3, art. 48-50, art. 53 oraz

art. 54 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach

(Dz. U. Nr 79, poz. 666);

2)

prowadzenie państwowego monitoringu środowiska, w szczególności

a)

opracowywanie programów państwowego monitoringu środowiska,

b)

koordynacja realizacji zadań państwowego monitoringu środowiska,

c)

gromadzenie informacji o środowisku w zakresie ujętym w programach państwowego monitoringu

środowiska,

d)

przetwarzanie zgromadzonych informacji o środowisku i dokonywanie ocen stanu środowiska,

e)

opracowywanie raportów o stanie środowiska,

f)

udział w międzynarodowej wymianie informacji o stanie środowiska, w tym koordynacja

współpracy z Europejską Agencją Środowiska, o której mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 401/2009 z dnia 23 kwietnia

2009 r. w sprawie Europejskiej Agencji Środowiska oraz Europejskiej Sieci Informacji

i Obserwacji Środowiska

(Dz. Urz. UE L 126 z 21.05.2009, str. 13);

3)

podejmowanie decyzji wstrzymujących działalność prowadzoną z naruszeniem wymagań związanych

z ochroną środowiska lub naruszeniem warunków korzystania ze środowiska;

4)

przeciwdziałanie poważnym awariom oraz sprawowanie nadzoru nad usuwaniem ich skutków;

5)

wykonywanie zadań związanych ze zbieraniem danych do Europejskiego Rejestru Uwalniania

i Transferu Zanieczyszczeń oraz prowadzeniem Krajowego Rejestru Uwalniania i Transferu

Zanieczyszczeń;

6)

wykonywanie zadań określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko

(Dz. U. Nr 199, poz. 1227, z późn. zm.;

7)

udział w przekazywaniu do użytkowania obiektów lub instalacji realizowanych jako przedsięwzięcia

mogące zawsze znacząco lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko;

8)

wykonywanie zadań w zakresie zapobiegania szkodom w środowisku i ich naprawy;

9)

wykonywanie zadań określonych w przepisach o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów;

10)

wykonywanie zadań określonych w ustawie z dnia 10 lipca 2008 r. o odpadach wydobywczych

(Dz. U. Nr 138, poz. 865 oraz z 2010 r. Nr 28, poz. 145);

11)

kontrola wyrobów wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku, podlegających ocenie

zgodności w zakresie spełniania przez nie zasadniczych lub innych wymagań dotyczących

ochrony środowiska;

12)

wykonywanie zadań z zakresu

a)

ustawy z dnia 11 stycznia 2001 r. o substancjach i preparatach chemicznych

(Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1222 oraz z 2010 r. Nr 107, poz. 679 i Nr 182, poz. 1228),

b)

rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia

2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń

w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającego

dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie

Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji

91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE

(Dz. Urz. UE L 396 z 30.12.2006, str. 1, z późn. zm.),

c)

rozporządzenia (WE) nr 648/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r.

w sprawie detergentów

(Dz. Urz. UE L 104 z 08.04.2004, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 34, str. 48, z późn. zm.),

d)

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 689/2008 z dnia 17 czerwca

2008 r. dotyczącego wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów

(Dz. Urz. UE L 204 z 31.07.2008, str. 1, z późn. zm.),

e)

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia

2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniającego

i uchylającego dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniającego rozporządzenie

(WE) nr 1907/2006

(Dz. Urz. UE L 353 z 31.12.2008, str. 1, z późn. zm.)

- w zakresie zagrożeń dla środowiska;

13)

weryfikacja rocznych raportów, o których mowa w ustawie z dnia 22 grudnia 2004 r. o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów

cieplarnianych i innych substancji

(Dz. U. Nr 281, poz. 2784, z 2008 r. Nr 199, poz. 1227 oraz z 2009 r. Nr 215, poz. 1664);

14)

wykonywanie pomiarów wielkości emisji oraz poziomu substancji lub energii występujących

w środowisku;

15)

prowadzenie badań referencyjnych i porównawczych;

16)

prowadzenie interkalibracyjnych porównań międzylaboratoryjnych;

17)

współdziałanie w zakresie ochrony środowiska z innymi organami kontroli, organami

ścigania i wymiaru sprawiedliwości, innymi organami administracji państwowej i organami

samorządu terytorialnego oraz obrony cywilnej, a także organizacjami społecznymi;

18)

wykonywanie innych zadań określonych odrębnymi przepisami.

”

;

3)

art. 3 otrzymuje brzmienie

„

Art. 3.

Organami Inspekcji Ochrony Środowiska są

1)

Główny Inspektor Ochrony Środowiska;

2)

wojewódzki inspektor ochrony środowiska jako organ rządowej administracji zespolonej

w województwie.

”

;

4)

po art. 3 dodaje się art. 3a w brzmieniu

„

Art. 3a.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska jest centralnym organem administracji rządowej

nadzorowanym przez ministra właściwego do spraw środowiska.

”

;

5)

po art. 4 dodaje się art. 4a w brzmieniu

„

Art. 4a.

1.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska, kierując działalnością Inspekcji Ochrony Środowiska

1)

ustala ogólne kierunki działania Inspekcji Ochrony Środowiska oraz wydaje zalecenia

i wytyczne, określające sposób postępowania w trakcie realizacji zadań, o których

mowa w art. 2 ust. 1, oraz kontroluje stan ich realizacji;

2)

ustala szczegółowe zasady postępowania w przypadku wystąpienia poważnej awarii w zakresie

należącym do właściwości Inspekcji Ochrony Środowiska oraz zasady współdziałania z

innymi organami administracji publicznej;

3)

może wydawać wojewódzkim inspektorom ochrony środowiska polecenia dotyczące podjęcia

określonych czynności i żądać będących w ich posiadaniu informacji o stanie środowiska

i jego ochronie oraz o zakresie i wynikach ich działania;

4)

organizuje i koordynuje kontrole podmiotów korzystających ze środowiska o zasięgu

lub znaczeniu ponadwojewódzkim;

5)

opracowuje wieloletnie programy państwowego monitoringu środowiska;

6)

dokonuje analiz i ocen

a)

przestrzegania przepisów, o których mowa w art. 2 ust. 1,

b)

stanu środowiska;

7)

prowadzi system informatyczny, o którym mowa w art. 28h ust. 1, i nadzoruje jego funkcjonowanie;

8)

organizuje szkolenia pracowników Inspekcji Ochrony Środowiska w zakresie wykonywania

zadań określonych w ustawie i w przepisach odrębnych;

9)

sporządza roczne sprawozdanie z działalności Inspekcji Ochrony Środowiska i przedkłada

je do akceptacji ministrowi właściwemu do spraw środowiska w terminie do 31 maja roku

następnego.

2.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska w zakresie zadań określonych w art. 2 ust. 1 współpracuje

z

1)

organami państw członkowskich Unii Europejskiej;

2)

właściwymi organami innych państw na podstawie zawartych umów i porozumień;

3)

organizacjami międzynarodowymi.

”

;

6)

art. 5 otrzymuje brzmienie

„

Art. 5.

1.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska kieruje działalnością Inspekcji Ochrony Środowiska

na obszarze województwa.

2.

Wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska powołuje i odwołuje wojewoda, za zgodą

Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

3.

Stanowisko wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska może zajmować osoba, która

1)

jest obywatelem polskim;

2)

korzysta z pełni praw publicznych;

3)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

4)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

5)

posiada co najmniej 5-letni staż pracy na stanowiskach związanych z zadaniami z zakresu

ochrony środowiska, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku kierowniczym;

6)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości wojewódzkiego

inspektora ochrony środowiska.

4.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska, kierując działalnością Inspekcji Ochrony

Środowiska na obszarze województwa

1)

wykonuje jej zadania zgodnie z ogólnymi kierunkami działania, zaleceniami i wytycznymi

Głównego Inspektora Ochrony Środowiska;

2)

ustala, w porozumieniu z wojewodą, kierunki działania oraz roczne plany pracy Inspekcji

Ochrony Środowiska w województwie;

3)

opracowuje i realizuje wojewódzkie programy monitoringu środowiska;

4)

dokonuje na obszarze województwa analiz i ocen

a)

przestrzegania przepisów, o których mowa w art. 2 ust. 1,

b)

stanu środowiska;

5)

przedkłada Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska informacje o realizacji zadań

Inspekcji Ochrony Środowiska na obszarze województwa za dany rok w terminie do 15

lutego roku następnego oraz na żądanie, w każdym czasie.

5.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wykonuje zadania przy pomocy wojewódzkiego

inspektoratu ochrony środowiska.

6.

Zastępców wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, w liczbie do dwóch, powołuje

i odwołuje wojewoda, na wniosek wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.

7.

Stanowisko zastępcy wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska może zajmować osoba,

która spełnia warunki określone w ust. 3.

8.

Wojewoda, na wniosek wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, może tworzyć delegatury

wojewódzkiego inspektoratu ochrony środowiska. Kierownik delegatury może, z upoważnienia

wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, prowadzić sprawy i wydawać na terenie

swojego działania decyzje administracyjne.

9.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia, zasady i sposób organizacji

wojewódzkich inspektoratów ochrony środowiska oraz ich delegatur, mając na względzie

zapewnienie ich sprawnego i jednolitego działania.

”

;

7)

uchyla się art. 6;

8)

art. 7 otrzymuje brzmienie

„

Art. 7.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska, za zgodą Głównego Inspektora Ochrony Środowiska,

może powierzyć, w drodze porozumienia, prowadzenie spraw z zakresu właściwości wojewódzkiego

inspektora ochrony środowiska, w tym wydawanie w jego imieniu decyzji administracyjnych,

powiatom położonym na terenie województwa.

”

;

9)

art. 8a i 8b otrzymują brzmienie

„

Art. 8a.

1.

Rada gminy, rada powiatu i sejmik województwa przynajmniej raz w roku rozpatrują informację

wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o stanie środowiska na obszarze województwa.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska informuje wójta (burmistrza, prezydenta miasta),

zarząd powiatu i zarząd województwa o wynikach kontroli obiektów o podstawowym znaczeniu

dla danego terenu.

2.

W związku z przedłożoną informacją, o której mowa w ust. 1, radzie powiatu służy prawo

do określania, w drodze uchwały, kierunków działania wojewódzkiego inspektora ochrony

środowiska w celu zapewnienia na danym obszarze należytej ochrony środowiska.

3.

W przypadku bezpośredniego zagrożenia środowiska starosta lub wójt (burmistrz, prezydent

miasta) może skierować, zawierający uzasadnienie, wniosek do wojewódzkiego inspektora

ochrony środowiska o podjęcie należących do jego zadań i kompetencji działań zmierzających

do usunięcia tego zagrożenia, gdy podjęcie działań wykracza poza zadania i kompetencje

odpowiednio starosty lub wójta (burmistrza, prezydenta miasta).

4.

Uchwała podjęta na podstawie ust. 2 oraz wniosek skierowany na podstawie ust. 3 nie

mogą dotyczyć wykonania konkretnych czynności służbowych ani określać sposobu wykonania

zadania przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, lecz powinny ustalać przedmiot

działań lub wskazywać stan niezgodny z prawem, o którego usunięcie chodzi i którego

zakres należy do właściwości wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.

Art. 8b.

1.

Starosta, wójt (burmistrz, prezydent miasta) ponoszą wyłączną odpowiedzialność za

treść wniosku skierowanego na podstawie art. 8a ust. 3.

2.

Wniosek przekazany ustnie wymaga potwierdzenia na piśmie.

”

;

10)

uchyla się art. 8c;

11)

w art. 9 po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu

„

2a.

Jeżeli pobranie próbek, przeprowadzenie niezbędnych badań lub wykonanie innych czynności

kontrolnych wymaga specjalistycznej wiedzy lub umiejętności, wojewódzki inspektor

ochrony środowiska może upoważnić do udziału w kontroli osobę niebędącą inspektorem,

posiadającą taką wiedzę lub takie umiejętności.

2b.

Do osoby, o której mowa w ust. 2a, stosuje się przepisy ust. 2 pkt 1, 2 i 9 oraz ust.

3.

”

;

12)

w art. 17 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Przeprowadzenie kontroli nieobjętej planem kontroli Inspekcji Ochrony Środowiska mogą

zarządzić wojewoda lub wojewódzki inspektor ochrony środowiska.

”

;

13)

w art. 23

a)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Programy państwowego monitoringu środowiska obejmują, dla poszczególnych elementów

środowiska, zadania

1)

krajowe;

2)

regionalne (wojewódzkie i międzywojewódzkie);

3)

lokalne.

”

,

b)

uchyla się ust. 6-9;

14)

art. 24 otrzymuje brzmienie

„

Art. 24.

Działalność państwowego monitoringu środowiska koordynują organy Inspekcji Ochrony

Środowiska, w tym

1)

zadania krajowe i regionalne - Główny Inspektor Ochrony Środowiska;

2)

zadania lokalne - wojewódzki inspektor ochrony środowiska, w uzgodnieniu z Głównym

Inspektorem Ochrony Środowiska.

”

;

15)

w art. 25 uchyla się ust. 3;

16)

po rozdziale 4a dodaje się rozdziały 4b i 4c w brzmieniu

„

Rozdział 4b

Laboratoria

Art. 28f.

1.

W wojewódzkich inspektoratach ochrony środowiska oraz ich delegaturach mogą działać

laboratoria.

2.

Do zadań laboratoriów, o których mowa w ust. 1, należy w szczególności

1)

wykonywanie badań, pomiarów i analiz w związku z realizacją zadań, o których mowa

w art. 2 ust. 1;

2)

współpraca z krajowym laboratorium referencyjnym i wzorcującym w zakresie wdrażania

systemów jakości, metodyk badawczych oraz aparatury pomiarowej;

3)

udział w interkalibracyjnych porównaniach międzylaboratoryjnych i badaniach biegłości.

3.

Pobieranie próbek oraz badania, pomiary i analizy w związku z realizacją zadań, o

których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, wykonują laboratoria, o których mowa w ust. 1, posiadające akredytację

w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności

(Dz. U. z 2010 r. Nr 138, poz. 935).

4.

W zakresie, w jakim laboratoria, o których mowa w ust. 3, nie posiadają akredytacji,

wojewódzki inspektor ochrony środowiska może zawrzeć umowę o pobranie próbek i wykonanie

badań i analiz z inną jednostką posiadającą akredytację w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności.

5.

Laboratoria, o których mowa w ust. 1, mogą pozyskiwać środki finansowe z tytułu sprzedaży

usług zleconych, w szczególności w zakresie

1)

badań laboratoryjnych, badań i pomiarów środowiskowych i innych czynności dotyczących

oceny jakości stanu ochrony środowiska;

2)

prowadzenia szkoleń i egzaminów.

6.

Środki pochodzące z wykonywanych przez laboratoria, o których mowa w ust. 1, usług,

o których mowa w ust. 5, stanowią dochody budżetu państwa.

Art. 28g.

1.

W Głównym Inspektoracie Ochrony Środowiska tworzy się krajowe laboratorium referencyjne

i wzorcujące.

2.

Krajowe laboratorium referencyjne i wzorcujące wykonuje zadania w zakresie jakości

badań powietrza atmosferycznego.

3.

Do zadań krajowego laboratorium referencyjnego i wzorcującego należy zapewnienie nadzoru

nad jakością badań powietrza atmosferycznego wykonywanych przez laboratoria, o których

mowa w art. 28f ust. 1, w szczególności poprzez

1)

organizowanie i wykonywanie interkalibracyjnych porównań międzylaboratoryjnych przez

Głównego Inspektora Ochrony Środowiska;

2)

ujednolicanie metod i procedur badawczych;

3)

wdrażanie nowych metod badawczych;

4)

szkolenie pracowników laboratoriów, o których mowa w art. 28f ust. 1, w zakresie nowych

metod badawczych;

5)

współpracę z laboratoriami referencyjnymi państw członkowskich Unii Europejskiej;

6)

gromadzenie i rozpowszechnianie informacji dotyczących metod badawczych stosowanych

przez laboratoria referencyjne państw członkowskich Unii Europejskiej.

4.

Krajowe laboratorium referencyjne i wzorcujące może wykonywać zadania w zakresie jakości

badań

1)

wód śródlądowych;

2)

hałasu;

3)

pól elektromagnetycznych;

4)

pomiarów emisji.

Rozdział 4c

System informatyczny Inspekcji Ochrony Środowiska „Ekoinfonet”

Art. 28h.

1.

Tworzy się system informatyczny Inspekcji Ochrony Środowiska „Ekoinfonet”, zwany dalej

„Ekoinfonetem”, za pomocą którego są zbierane, przechowywane, przetwarzane i udostępniane

dane dotyczące przestrzegania przepisów o ochronie środowiska oraz badania i oceny

stanu środowiska, uzyskiwane w trakcie realizacji zadań, o których mowa w art. 2 ust.

1.

2.

Ekoinfonet obejmuje dane, o których mowa w ust. 1, przekazywane przez

1)

Głównego Inspektora Ochrony Środowiska;

2)

wojewódzkich inspektorów ochrony środowiska.

3.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska

1)

organizuje szkolenia specjalistyczne w zakresie obsługi Ekoinfonetu;

2)

zapewnia sprzęt informatyczny i oprogramowanie do obsługi Ekoinfonetu.

4.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, zakres, sposób

oraz tryb zbierania i udostępniania danych, o którym mowa w ust. 1, kierując się koniecznością

uzyskania danych niezbędnych do oceny przestrzegania przepisów ochrony środowiska

oraz badania i oceny stanu środowiska, a także sporządzania sprawozdań w tym zakresie.

Art. 28i.

1.

Integralną częścią Ekoinfonetu jest Krajowe Repozytorium Danych o Stanie i Ochronie

Środowiska, zwane dalej „Krajowym Repozytorium”, w którym są gromadzone i archiwizowane

dane, o których mowa w art. 28h ust. 1.

2.

Krajowe Repozytorium jest prowadzone przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

3.

Dane z Krajowego Repozytorium stanowią materiały archiwalne w rozumieniu ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach

(Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 673, z późn. zm..

Art. 28j.

Korzystający z danych z Krajowego Repozytorium lub je przetwarzający jest obowiązany

podać w wytwarzanych informacjach, że dane te pochodzą z Krajowego Repozytorium.

”

.

Inspekcja Ochrony Środowiska jest powołana do kontroli przestrzegania przepisów o

ochronie środowiska oraz badania i oceny stanu środowiska.

W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 65, poz. 437, z późn. zm. w art. 28 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Ministrowi właściwemu do spraw środowiska podlega Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska.

3.

Minister właściwy do spraw środowiska sprawuje nadzór nad Prezesem Państwowej Agencji

Atomistyki, Prezesem Wyższego Urzędu Górniczego i Głównym Inspektorem Ochrony Środowiska,

a także nad działalnością Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej

oraz Państwowego Gospodarstwa Leśnego „Lasy Państwowe”.

”

.

Organami Inspekcji Ochrony Środowiska są

1)

Główny Inspektor Ochrony Środowiska;

2)

wojewódzki inspektor ochrony środowiska jako organ rządowej administracji zespolonej

w województwie.

Wojewódzcy inspektorzy ochrony środowiska i zastępcy wojewódzkich inspektorów ochrony

środowiska, którzy zostali powołani przed dniem wejścia w życie ustawy, stają się

z dniem wejścia w życie ustawy wojewódzkimi inspektorami ochrony środowiska i zastępcami

wojewódzkich inspektorów ochrony środowiska w rozumieniu przepisów ustawy zmienianej

w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska jest centralnym organem administracji rządowej

nadzorowanym przez ministra właściwego do spraw środowiska.

Pracownicy wojewódzkich inspektoratów ochrony środowiska zatrudnieni na stanowiskach

urzędniczych na podstawie umowy o pracę z dniem wejścia w życie ustawy stają się pracownikami

służby cywilnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. Nr 227, poz. 1505 oraz z 2009 r. Nr 157, poz. 1241 i Nr 219, poz. 1706), z zachowaniem prawa do wynagrodzenia w dotychczasowej wysokości.

1.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska, kierując działalnością Inspekcji Ochrony Środowiska

1)

ustala ogólne kierunki działania Inspekcji Ochrony Środowiska oraz wydaje zalecenia

i wytyczne, określające sposób postępowania w trakcie realizacji zadań, o których

mowa w art. 2 ust. 1, oraz kontroluje stan ich realizacji;

2)

ustala szczegółowe zasady postępowania w przypadku wystąpienia poważnej awarii w zakresie

należącym do właściwości Inspekcji Ochrony Środowiska oraz zasady współdziałania z

innymi organami administracji publicznej;

3)

może wydawać wojewódzkim inspektorom ochrony środowiska polecenia dotyczące podjęcia

określonych czynności i żądać będących w ich posiadaniu informacji o stanie środowiska

i jego ochronie oraz o zakresie i wynikach ich działania;

4)

organizuje i koordynuje kontrole podmiotów korzystających ze środowiska o zasięgu

lub znaczeniu ponadwojewódzkim;

5)

opracowuje wieloletnie programy państwowego monitoringu środowiska;

6)

dokonuje analiz i ocen

a)

przestrzegania przepisów, o których mowa w art. 2 ust. 1,

b)

stanu środowiska;

7)

prowadzi system informatyczny, o którym mowa w art. 28h ust. 1, i nadzoruje jego funkcjonowanie;

8)

organizuje szkolenia pracowników Inspekcji Ochrony Środowiska w zakresie wykonywania

zadań określonych w ustawie i w przepisach odrębnych;

9)

sporządza roczne sprawozdanie z działalności Inspekcji Ochrony Środowiska i przedkłada

je do akceptacji ministrowi właściwemu do spraw środowiska w terminie do 31 maja roku

następnego.

2.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska w zakresie zadań określonych w art. 2 ust. 1 współpracuje

z

1)

organami państw członkowskich Unii Europejskiej;

2)

właściwymi organami innych państw na podstawie zawartych umów i porozumień;

3)

organizacjami międzynarodowymi.

1.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska kieruje działalnością Inspekcji Ochrony Środowiska

na obszarze województwa.

2.

Wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska powołuje i odwołuje wojewoda, za zgodą

Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

3.

Stanowisko wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska może zajmować osoba, która

1)

jest obywatelem polskim;

2)

korzysta z pełni praw publicznych;

3)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

4)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

5)

posiada co najmniej 5-letni staż pracy na stanowiskach związanych z zadaniami z zakresu

ochrony środowiska, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku kierowniczym;

6)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości wojewódzkiego

inspektora ochrony środowiska.

4.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska, kierując działalnością Inspekcji Ochrony

Środowiska na obszarze województwa

1)

wykonuje jej zadania zgodnie z ogólnymi kierunkami działania, zaleceniami i wytycznymi

Głównego Inspektora Ochrony Środowiska;

2)

ustala, w porozumieniu z wojewodą, kierunki działania oraz roczne plany pracy Inspekcji

Ochrony Środowiska w województwie;

3)

opracowuje i realizuje wojewódzkie programy monitoringu środowiska;

4)

dokonuje na obszarze województwa analiz i ocen

a)

przestrzegania przepisów, o których mowa w art. 2 ust. 1,

b)

stanu środowiska;

5)

przedkłada Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska informacje o realizacji zadań

Inspekcji Ochrony Środowiska na obszarze województwa za dany rok w terminie do 15

lutego roku następnego oraz na żądanie, w każdym czasie.

5.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wykonuje zadania przy pomocy wojewódzkiego

inspektoratu ochrony środowiska.

6.

Zastępców wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, w liczbie do dwóch, powołuje

i odwołuje wojewoda, na wniosek wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.

7.

Stanowisko zastępcy wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska może zajmować osoba,

która spełnia warunki określone w ust. 3.

8.

Wojewoda, na wniosek wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, może tworzyć delegatury

wojewódzkiego inspektoratu ochrony środowiska. Kierownik delegatury może, z upoważnienia

wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, prowadzić sprawy i wydawać na terenie

swojego działania decyzje administracyjne.

9.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia, zasady i sposób organizacji

wojewódzkich inspektoratów ochrony środowiska oraz ich delegatur, mając na względzie

zapewnienie ich sprawnego i jednolitego działania.

1.

Stosunki pracy pracowników zatrudnionych w wojewódzkich inspektoratach ochrony środowiska

na podstawie mianowania zgodnie z przepisami ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 86, poz. 953, z późn. zm. z dniem 1 stycznia 2011 r. przekształcają się w stosunki pracy na podstawie umowy

o pracę na czas nieokreślony.

2.

Do pracowników zatrudnionych w wojewódzkich inspektoratach ochrony środowiska na podstawie

mianowania zgodnie z przepisami ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych stosuje się art. 10 ust. 1a, 1b i 5, art. 13-16 oraz art. 27 ust. 3 tej ustawy.

3.

Osoby odwołane z funkcji organu administracji państwowej lub innego stanowiska kierowniczego

w administracji państwowej, które przed powołaniem na tę funkcję lub to stanowisko

były urzędnikami państwowymi zatrudnionymi w wojewódzkich inspektoratach ochrony środowiska

na podstawie mianowania zgodnie z przepisami ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych, stają się pracownikami służby cywilnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej. Do tych osób stosuje się odpowiednio art. 45 ust. 2 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych.

4.

Rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem zatrudnionym w wojewódzkim inspektoracie

ochrony środowiska na podstawie mianowania zgodnie z przepisami ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych bez wypowiedzenia z winy pracownika może nastąpić w razie

1)

ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków członka korpusu służby

cywilnej, jeżeli wina pracownika jest oczywista;

2)

popełnienia przez pracownika w czasie trwania stosunku pracy przestępstwa, które uniemożliwia

dalsze zatrudnienie, jeżeli przestępstwo jest oczywiste lub zostało stwierdzone prawomocnym

wyrokiem.

5.

Rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem, o którym mowa w ust. 4, bez wypowiedzenia

z winy pracownika nie może nastąpić po upływie miesiąca od dnia uzyskania przez pracodawcę

wiadomości o okoliczności uzasadniającej rozwiązanie stosunku pracy.

Pracownik wojewódzkiego inspektoratu ochrony środowiska zatrudniony na stanowisku

urzędniczym, który w dniu wejścia w życie ustawy nie spełnia wymagań kwalifikacyjnych

przewidzianych dla zajmowanego przez niego stanowiska, może być nadal zatrudniony

na tym stanowisku.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska, za zgodą Głównego Inspektora Ochrony Środowiska,

może powierzyć, w drodze porozumienia, prowadzenie spraw z zakresu właściwości wojewódzkiego

inspektora ochrony środowiska, w tym wydawanie w jego imieniu decyzji administracyjnych,

powiatom położonym na terenie województwa.

Z dniem wejścia w życie ustawy laboratoria wojewódzkich inspektoratów ochrony środowiska

oraz laboratoria delegatur wojewódzkich inspektoratów ochrony środowiska stają się

laboratoriami w rozumieniu art. 28f ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska z dniem wejścia w życie ustawy podejmuje działania

zmierzające do utworzenia systemu informatycznego Inspekcji Ochrony Środowiska „Ekoinfonet”.

1.

Rada gminy, rada powiatu i sejmik województwa przynajmniej raz w roku rozpatrują informację

wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o stanie środowiska na obszarze województwa.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska informuje wójta (burmistrza, prezydenta miasta),

zarząd powiatu i zarząd województwa o wynikach kontroli obiektów o podstawowym znaczeniu

dla danego terenu.

2.

W związku z przedłożoną informacją, o której mowa w ust. 1, radzie powiatu służy prawo

do określania, w drodze uchwały, kierunków działania wojewódzkiego inspektora ochrony

środowiska w celu zapewnienia na danym obszarze należytej ochrony środowiska.

3.

W przypadku bezpośredniego zagrożenia środowiska starosta lub wójt (burmistrz, prezydent

miasta) może skierować, zawierający uzasadnienie, wniosek do wojewódzkiego inspektora

ochrony środowiska o podjęcie należących do jego zadań i kompetencji działań zmierzających

do usunięcia tego zagrożenia, gdy podjęcie działań wykracza poza zadania i kompetencje

odpowiednio starosty lub wójta (burmistrza, prezydenta miasta).

4.

Uchwała podjęta na podstawie ust. 2 oraz wniosek skierowany na podstawie ust. 3 nie

mogą dotyczyć wykonania konkretnych czynności służbowych ani określać sposobu wykonania

zadania przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, lecz powinny ustalać przedmiot

działań lub wskazywać stan niezgodny z prawem, o którego usunięcie chodzi i którego

zakres należy do właściwości wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.

1.

Starosta, wójt (burmistrz, prezydent miasta) ponoszą wyłączną odpowiedzialność za

treść wniosku skierowanego na podstawie art. 8a ust. 3.

2.

Wniosek przekazany ustnie wymaga potwierdzenia na piśmie.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 5 w zakresie

art. 4a ust. 1 pkt 7 oraz pkt 16 w zakresie rozdziału 4c, które wchodzą w życie z

dniem 1 stycznia 2013 r.

Działalność państwowego monitoringu środowiska koordynują organy Inspekcji Ochrony

Środowiska, w tym

1)

zadania krajowe i regionalne - Główny Inspektor Ochrony Środowiska;

2)

zadania lokalne - wojewódzki inspektor ochrony środowiska, w uzgodnieniu z Głównym

Inspektorem Ochrony Środowiska.

1.

W wojewódzkich inspektoratach ochrony środowiska oraz ich delegaturach mogą działać

laboratoria.

2.

Do zadań laboratoriów, o których mowa w ust. 1, należy w szczególności

1)

wykonywanie badań, pomiarów i analiz w związku z realizacją zadań, o których mowa

w art. 2 ust. 1;

2)

współpraca z krajowym laboratorium referencyjnym i wzorcującym w zakresie wdrażania

systemów jakości, metodyk badawczych oraz aparatury pomiarowej;

3)

udział w interkalibracyjnych porównaniach międzylaboratoryjnych i badaniach biegłości.

3.

Pobieranie próbek oraz badania, pomiary i analizy w związku z realizacją zadań, o

których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, wykonują laboratoria, o których mowa w ust. 1, posiadające akredytację

w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności

(Dz. U. z 2010 r. Nr 138, poz. 935).

4.

W zakresie, w jakim laboratoria, o których mowa w ust. 3, nie posiadają akredytacji,

wojewódzki inspektor ochrony środowiska może zawrzeć umowę o pobranie próbek i wykonanie

badań i analiz z inną jednostką posiadającą akredytację w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności.

5.

Laboratoria, o których mowa w ust. 1, mogą pozyskiwać środki finansowe z tytułu sprzedaży

usług zleconych, w szczególności w zakresie

1)

badań laboratoryjnych, badań i pomiarów środowiskowych i innych czynności dotyczących

oceny jakości stanu ochrony środowiska;

2)

prowadzenia szkoleń i egzaminów.

6.

Środki pochodzące z wykonywanych przez laboratoria, o których mowa w ust. 1, usług,

o których mowa w ust. 5, stanowią dochody budżetu państwa.

1.

W Głównym Inspektoracie Ochrony Środowiska tworzy się krajowe laboratorium referencyjne

i wzorcujące.

2.

Krajowe laboratorium referencyjne i wzorcujące wykonuje zadania w zakresie jakości

badań powietrza atmosferycznego.

3.

Do zadań krajowego laboratorium referencyjnego i wzorcującego należy zapewnienie nadzoru

nad jakością badań powietrza atmosferycznego wykonywanych przez laboratoria, o których

mowa w art. 28f ust. 1, w szczególności poprzez

1)

organizowanie i wykonywanie interkalibracyjnych porównań międzylaboratoryjnych przez

Głównego Inspektora Ochrony Środowiska;

2)

ujednolicanie metod i procedur badawczych;

3)

wdrażanie nowych metod badawczych;

4)

szkolenie pracowników laboratoriów, o których mowa w art. 28f ust. 1, w zakresie nowych

metod badawczych;

5)

współpracę z laboratoriami referencyjnymi państw członkowskich Unii Europejskiej;

6)

gromadzenie i rozpowszechnianie informacji dotyczących metod badawczych stosowanych

przez laboratoria referencyjne państw członkowskich Unii Europejskiej.

4.

Krajowe laboratorium referencyjne i wzorcujące może wykonywać zadania w zakresie jakości

badań

1)

wód śródlądowych;

2)

hałasu;

3)

pól elektromagnetycznych;

4)

pomiarów emisji.

1.

Tworzy się system informatyczny Inspekcji Ochrony Środowiska „Ekoinfonet”, zwany dalej

„Ekoinfonetem”, za pomocą którego są zbierane, przechowywane, przetwarzane i udostępniane

dane dotyczące przestrzegania przepisów o ochronie środowiska oraz badania i oceny

stanu środowiska, uzyskiwane w trakcie realizacji zadań, o których mowa w art. 2 ust.

1.

2.

Ekoinfonet obejmuje dane, o których mowa w ust. 1, przekazywane przez

1)

Głównego Inspektora Ochrony Środowiska;

2)

wojewódzkich inspektorów ochrony środowiska.

3.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska

1)

organizuje szkolenia specjalistyczne w zakresie obsługi Ekoinfonetu;

2)

zapewnia sprzęt informatyczny i oprogramowanie do obsługi Ekoinfonetu.

4.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, zakres, sposób

oraz tryb zbierania i udostępniania danych, o którym mowa w ust. 1, kierując się koniecznością

uzyskania danych niezbędnych do oceny przestrzegania przepisów ochrony środowiska

oraz badania i oceny stanu środowiska, a także sporządzania sprawozdań w tym zakresie.

1.

Integralną częścią Ekoinfonetu jest Krajowe Repozytorium Danych o Stanie i Ochronie

Środowiska, zwane dalej „Krajowym Repozytorium”, w którym są gromadzone i archiwizowane

dane, o których mowa w art. 28h ust. 1.

2.

Krajowe Repozytorium jest prowadzone przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

3.

Dane z Krajowego Repozytorium stanowią materiały archiwalne w rozumieniu ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach

(Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 673, z późn. zm..

Korzystający z danych z Krajowego Repozytorium lub je przetwarzający jest obowiązany

podać w wytwarzanych informacjach, że dane te pochodzą z Krajowego Repozytorium.