Ustawa z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o Państwowej Straży Pożarnej

W ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej

(Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 68, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 19d dodaje się art. 19e-191 w brzmieniu

„

Art. 19e.

Tworzy się Fundusz Wsparcia Państwowej Straży Pożarnej, zwany dalej „Funduszem”, składający

się z funduszy: centralnego, wojewódzkich i szkół Państwowej Straży Pożarnej.

Art. 19f.

Fundusz jest państwowym funduszem celowym.

Art. 19g.

Środki finansowe uzyskane przez Państwową Straż Pożarną z wpływów uzyskanych w trybie

i na warunkach określonych w art. 19b-19d zgodnie z zawartymi umowami lub porozumieniami

przez

1)

Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej - są przychodami funduszu centralnego;

2)

komendantów wojewódzkich Państwowej Straży Pożarnej lub nadzorowanych przez nich komendantów

powiatowych (miejskich) Państwowej Straży Pożarnej - są przychodami funduszy wojewódzkich;

3)

komendantów szkół Państwowej Straży Pożarnej - są przychodami funduszy szkół Państwowej

Straży Pożarnej.

Art. 19h.

Środki Funduszu mogą być przeznaczone na

1)

pokrywanie wydatków inwestycyjnych, modernizacyjnych i remontowych;

2)

pokrywanie kosztów utrzymania i funkcjonowania jednostek organizacyjnych Państwowej

Straży Pożarnej, a także na zakup niezbędnych na ich potrzeby towarów i usług;

3)

pokrywanie wydatków na potrzeby służby w zakresie, o którym mowa w art. 35 ust. 9;

4)

cele statutowe szkół Państwowej Straży Pożarnej.

Art. 19i.

Środkami Funduszu dysponują

1)

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej - w zakresie funduszu centralnego;

2)

komendanci wojewódzcy Państwowej Straży Pożarnej - w zakresie funduszy wojewódzkich

obejmujących komendy wojewódzkie Państwowej Straży Pożarnej oraz nadzorowane komendy

powiatowe (miejskie) Państwowej Straży Pożarnej;

3)

komendanci szkół Państwowej Straży Pożarnej - w zakresie funduszy szkół Państwowej

Straży Pożarnej.

Art. 19j.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej sporządza łączny plan finansowy i łączne

sprawozdanie finansowe Funduszu.

Art. 19k.

Zmiany kwot przychodów i kosztów Funduszu ujętych w planie finansowym Funduszu oraz

przeniesienia wydatków pomiędzy poszczególnymi pozycjami planu dokonuje dysponent

środków Funduszu.

Art. 19l.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady gospodarki

finansowej Funduszu oraz tryb i terminy sporządzania jego planów i sprawozdań finansowych,

a także warunki i tryb przeznaczania przez komendantów wojewódzkich Państwowej Straży

Pożarnej środków funduszy wojewódzkich na nadzorowane przez nich komendy powiatowe

(miejskie) Państwowej Straży Pożarnej, uwzględniając postanowienia umów i porozumień

oraz racjonalne gospodarowanie środkami.

”

;

2)

w art. 35

a)

ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Wprowadza się zmianowy oraz codzienny rozkład czasu służby strażaka.

4.

Stanowiska, na których strażacy pełnią służbę w ramach rozkładów czasu służby strażaka,

o których mowa w ust. 3, w jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej

ustalają kierownicy tych jednostek.

”

,

b)

po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu

„

6a.

Strażak może być, przez właściwego przełożonego, wyznaczony do wykonywania zadań służbowych

poza rozkładami czasu służby strażaka, o których mowa w ust. 3, w przypadkach określonych

w ust. 9 i 10.

”

,

c)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

W ramach codziennego rozkładu czasu służby strażak może być wyznaczony do pełnienia,

w dowolnym czasie, dyżuru trwającego nie dłużej niż 24 godziny, po którym następują

co najmniej 24 godziny wolne od służby.

”

,

d)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Czas służby strażaka może być przedłużony do 48 godzin tygodniowo, w okresie rozliczeniowym,

o którym mowa w ust. 1, jeżeli jest to uzasadnione potrzebami służby. W takim przypadku

strażakowi przyznaje się czas wolny od służby w tym samym wymiarze albo rekompensatę

pieniężną.

”

,

e)

po ust. 10 dodaje się ust. 10a w brzmieniu

„

10a.

Czas wolny, o którym mowa w ust. 9 i 10, może być udzielony w następnym okresie rozliczeniowym

po okresie, w którym strażak pełnił służbę ponad normę, o której mowa w ust. 1.

”

;

3)

art. 71a otrzymuje brzmienie

„

Art. 71a.

1.

Strażakowi, o którym mowa w art. 71, przysługuje płatny dodatkowy urlop wypoczynkowy,

zwany dalej „dodatkowym urlopem wypoczynkowym”, w wymiarze do 13 dni rocznie, z tytułu

pełnienia służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych, albo osiągnięcia

przez strażaka określonego wieku lub stażu służby.

2.

Dodatkowy urlop wypoczynkowy przysługujący strażakowi z tytułu pełnienia służby w

warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych wynosi

1)

5 dni w roku - dla strażaków pełniących służbę w codziennym rozkładzie czasu służby,

będących w dyspozycji operacyjnej i pełniących funkcje wykonawcze;

2)

9 dni w roku - dla strażaków pełniących służbę w codziennym rozkładzie czasu służby,

będących w dyspozycji operacyjnej i pełniących funkcje dowódcze;

3)

13 dni w roku - dla strażaków pełniących służbę w zmianowym rozkładzie czasu służby.

Jeżeli strażak w ciągu roku kalendarzowego pełni służbę w różnych warunkach szkodliwości

dla zdrowia lub uciążliwości, dodatkowy urlop wypoczynkowy przysługuje mu w wymiarze

proporcjonalnym do długości okresów służby w tych warunkach.

3.

Dodatkowy urlop wypoczynkowy, przysługujący strażakowi z tytułu osiągnięcia określonego

wieku, wynosi odpowiednio

1)

5 dni w roku - po ukończeniu 40. roku życia;

2)

9 dni w roku - po ukończeniu 45. roku życia;

3)

13 dni w roku - po ukończeniu 55. roku życia.

4.

Dodatkowy urlop wypoczynkowy przysługujący strażakowi z tytułu osiągnięcia określonego

stażu służby wynosi odpowiednio

1)

5 dni w roku - po osiągnięciu co najmniej 15-letniego stażu służby;

2)

9 dni w roku - po osiągnięciu co najmniej 20-letniego stażu służby;

3)

13 dni w roku - po osiągnięciu co najmniej 25-letniego stażu służby.

5.

W razie zbiegu uprawnień do dodatkowego urlopu wypoczynkowego z tytułów wymienionych

w ust. 2-4, dni dodatkowych urlopów wypoczynkowych przysługujących z poszczególnych

tytułów sumuje się, jednak łączny wymiar dodatkowego urlopu wypoczynkowego nie może

przekroczyć 13 dni w roku.

6.

Nabycie prawa do pierwszego dodatkowego urlopu wypoczynkowego następuje odpowiednio

1)

po roku służby pełnionej w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych;

2)

z dniem osiągnięcia określonego wieku;

3)

z dniem osiągnięcia określonego stażu służby.

7.

Prawo do kolejnych dodatkowych urlopów wypoczynkowych strażak nabywa w każdym następnym

roku kalendarzowym, z tym że w przypadku, o którym mowa w ust. 6 pkt 1, musi być to

rok, w którym służba jest pełniona w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych.

8.

Strażakowi, który posiada uprawnienia do dodatkowego urlopu wypoczynkowego z tytułu

osiągnięcia określonego wieku lub stażu służby, podejmującemu służbę w ciągu roku

kalendarzowego, przysługuje w tym roku kalendarzowym dodatkowy urlop wypoczynkowy

w wymiarze proporcjonalnym do okresu służby w tym roku.

”

;

4)

w art. 93 w ust. 1 po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu

„

4a)

rekompensata pieniężna za przedłużony czas służby, o którym mowa w art. 35 ust. 9;

”

;

5)

po art. 97b dodaje się art. 97c w brzmieniu

„

Art. 97c.

1.

Rekompensata pieniężna, o której mowa w art. 93 ust. 1 pkt 4a, za jedną godzinę służby,

stanowi 60% z 1/172 przeciętnego uposażenia, o którym mowa w art. 85 ust. 3, obowiązującego

w okresie rozliczeniowym.

2.

Należną rekompensatę pieniężną wypłaca się do końca kwartału następującego po okresie

rozliczeniowym, lecz nie później niż w dniu zwolnienia ze służby.

”

.

Przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w zakresie

rekompensaty pieniężnej za przedłużony czas służby mają zastosowanie do strażaka,

któremu ze względu na konieczność zapewnienia ciągłości służby przedłużono czas służby

do 48 godzin tygodniowo i nie przyznano mu w zamian czasu wolnego w odpowiednim wymiarze

w okresie rozliczeniowym bezpośrednio poprzedzającym wejście w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.

Tworzy się Fundusz Wsparcia Państwowej Straży Pożarnej, zwany dalej „Funduszem”, składający

się z funduszy: centralnego, wojewódzkich i szkół Państwowej Straży Pożarnej.

Fundusz jest państwowym funduszem celowym.

Środki finansowe uzyskane przez Państwową Straż Pożarną z wpływów uzyskanych w trybie

i na warunkach określonych w art. 19b-19d zgodnie z zawartymi umowami lub porozumieniami

przez

1)

Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej - są przychodami funduszu centralnego;

2)

komendantów wojewódzkich Państwowej Straży Pożarnej lub nadzorowanych przez nich komendantów

powiatowych (miejskich) Państwowej Straży Pożarnej - są przychodami funduszy wojewódzkich;

3)

komendantów szkół Państwowej Straży Pożarnej - są przychodami funduszy szkół Państwowej

Straży Pożarnej.

Środki Funduszu mogą być przeznaczone na

1)

pokrywanie wydatków inwestycyjnych, modernizacyjnych i remontowych;

2)

pokrywanie kosztów utrzymania i funkcjonowania jednostek organizacyjnych Państwowej

Straży Pożarnej, a także na zakup niezbędnych na ich potrzeby towarów i usług;

3)

pokrywanie wydatków na potrzeby służby w zakresie, o którym mowa w art. 35 ust. 9;

4)

cele statutowe szkół Państwowej Straży Pożarnej.

Środkami Funduszu dysponują

1)

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej - w zakresie funduszu centralnego;

2)

komendanci wojewódzcy Państwowej Straży Pożarnej - w zakresie funduszy wojewódzkich

obejmujących komendy wojewódzkie Państwowej Straży Pożarnej oraz nadzorowane komendy

powiatowe (miejskie) Państwowej Straży Pożarnej;

3)

komendanci szkół Państwowej Straży Pożarnej - w zakresie funduszy szkół Państwowej

Straży Pożarnej.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej sporządza łączny plan finansowy i łączne

sprawozdanie finansowe Funduszu.

Zmiany kwot przychodów i kosztów Funduszu ujętych w planie finansowym Funduszu oraz

przeniesienia wydatków pomiędzy poszczególnymi pozycjami planu dokonuje dysponent

środków Funduszu.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady gospodarki

finansowej Funduszu oraz tryb i terminy sporządzania jego planów i sprawozdań finansowych,

a także warunki i tryb przeznaczania przez komendantów wojewódzkich Państwowej Straży

Pożarnej środków funduszy wojewódzkich na nadzorowane przez nich komendy powiatowe

(miejskie) Państwowej Straży Pożarnej, uwzględniając postanowienia umów i porozumień

oraz racjonalne gospodarowanie środkami.

1.

Strażakowi, o którym mowa w art. 71, przysługuje płatny dodatkowy urlop wypoczynkowy,

zwany dalej „dodatkowym urlopem wypoczynkowym”, w wymiarze do 13 dni rocznie, z tytułu

pełnienia służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych, albo osiągnięcia

przez strażaka określonego wieku lub stażu służby.

2.

Dodatkowy urlop wypoczynkowy przysługujący strażakowi z tytułu pełnienia służby w

warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych wynosi

1)

5 dni w roku - dla strażaków pełniących służbę w codziennym rozkładzie czasu służby,

będących w dyspozycji operacyjnej i pełniących funkcje wykonawcze;

2)

9 dni w roku - dla strażaków pełniących służbę w codziennym rozkładzie czasu służby,

będących w dyspozycji operacyjnej i pełniących funkcje dowódcze;

3)

13 dni w roku - dla strażaków pełniących służbę w zmianowym rozkładzie czasu służby.

Jeżeli strażak w ciągu roku kalendarzowego pełni służbę w różnych warunkach szkodliwości

dla zdrowia lub uciążliwości, dodatkowy urlop wypoczynkowy przysługuje mu w wymiarze

proporcjonalnym do długości okresów służby w tych warunkach.

3.

Dodatkowy urlop wypoczynkowy, przysługujący strażakowi z tytułu osiągnięcia określonego

wieku, wynosi odpowiednio

1)

5 dni w roku - po ukończeniu 40. roku życia;

2)

9 dni w roku - po ukończeniu 45. roku życia;

3)

13 dni w roku - po ukończeniu 55. roku życia.

4.

Dodatkowy urlop wypoczynkowy przysługujący strażakowi z tytułu osiągnięcia określonego

stażu służby wynosi odpowiednio

1)

5 dni w roku - po osiągnięciu co najmniej 15-letniego stażu służby;

2)

9 dni w roku - po osiągnięciu co najmniej 20-letniego stażu służby;

3)

13 dni w roku - po osiągnięciu co najmniej 25-letniego stażu służby.

5.

W razie zbiegu uprawnień do dodatkowego urlopu wypoczynkowego z tytułów wymienionych

w ust. 2-4, dni dodatkowych urlopów wypoczynkowych przysługujących z poszczególnych

tytułów sumuje się, jednak łączny wymiar dodatkowego urlopu wypoczynkowego nie może

przekroczyć 13 dni w roku.

6.

Nabycie prawa do pierwszego dodatkowego urlopu wypoczynkowego następuje odpowiednio

1)

po roku służby pełnionej w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych;

2)

z dniem osiągnięcia określonego wieku;

3)

z dniem osiągnięcia określonego stażu służby.

7.

Prawo do kolejnych dodatkowych urlopów wypoczynkowych strażak nabywa w każdym następnym

roku kalendarzowym, z tym że w przypadku, o którym mowa w ust. 6 pkt 1, musi być to

rok, w którym służba jest pełniona w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych.

8.

Strażakowi, który posiada uprawnienia do dodatkowego urlopu wypoczynkowego z tytułu

osiągnięcia określonego wieku lub stażu służby, podejmującemu służbę w ciągu roku

kalendarzowego, przysługuje w tym roku kalendarzowym dodatkowy urlop wypoczynkowy

w wymiarze proporcjonalnym do okresu służby w tym roku.

1.

Rekompensata pieniężna, o której mowa w art. 93 ust. 1 pkt 4a, za jedną godzinę służby,

stanowi 60% z 1/172 przeciętnego uposażenia, o którym mowa w art. 85 ust. 3, obowiązującego

w okresie rozliczeniowym.

2.

Należną rekompensatę pieniężną wypłaca się do końca kwartału następującego po okresie

rozliczeniowym, lecz nie później niż w dniu zwolnienia ze służby.