Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 listopada 2010 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach: operator maszyn w przemyśle włókienniczym, operator urządzeń przemysłu ceramicznego, operator urządzeń przemysłu szklarskiego, rękodzielnik wyrobów włókienniczych, technik analityk, technik garbarz, technik technologii ceramicznej, technik technologii chemicznej, technik technologii szkła i technik włókiennik (DU_2010_1522) | PL

Dz.U. 2010 nr 231 poz. 1522 notInForce

§ 1 Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 listopada 2010 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach: operator maszyn w przemyśle włókienniczym, operator urządzeń przemysłu ceramicznego, operator urządzeń przemysłu szklarskiego, rękodzielnik wyrobów włókienniczych, technik analityk, technik garbarz, technik technologii ceramicznej, technik technologii chemicznej, technik technologii szkła i technik włókiennik Open official source

§ 1. 1. Określa się podstawy programowe kształcenia w następujących zawodach objętych klasyfikacją

zawodów szkolnictwa zawodowego, stanowiącą załącznik do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 26 czerwca 2007 r. w sprawie klasyfikacji

zawodów szkolnictwa zawodowego (Dz. U. Nr 124,

poz. 860, z 2008 r. Nr 144, poz. 903 oraz z 2010 r. Nr 60,

poz. 374)

2) operator urządzeń przemysłu ceramicznego —

symbol cyfrowy 813[01];

1) operator maszyn w przemyśle włókienniczym —

symbol cyfrowy 826[01];

1) Minister Edukacji Narodowej kieruje działem administracji

6) technik garbarz — symbol cyfrowy 311[09];

7) technik technologii ceramicznej — symbol cyfrowy 311[30];

8) technik technologii chemicznej — symbol cyfrowy 311[31];

9) technik technologii

wy 311[33];

ww

szkła

—

symbol

cyfro-

10) technik włókiennik — symbol cyfrowy 311[41].

w.

rcl

rządowej — oświata i wychowanie, na podstawie § 1 ust. 2

rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania

Ministra Edukacji Narodowej (Dz. U. Nr 216, poz. 1591).

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2703 i Nr 281,

poz. 2781, z 2005 r. Nr 17, poz. 141, Nr 94, poz. 788, Nr 122,

poz. 1020, Nr 131, poz. 1091, Nr 167, poz. 1400 i Nr 249,

poz. 2104, z 2006 r. Nr 144, poz. 1043, Nr 208, poz. 1532

i Nr 227, poz. 1658, z 2007 r. Nr 42, poz. 273, Nr 80, poz. 542,

Nr 115, poz. 791, Nr 120, poz. 818, Nr 180, poz. 1280

i Nr 181, poz. 1292, z 2008 r. Nr 70, poz. 416, Nr 145,

poz. 917, Nr 216, poz. 1370 i Nr 235, poz. 1618, z 2009 r.

Nr 6, poz. 33, Nr 31, poz. 206, Nr 56, poz. 458, Nr 157,

poz. 1241 i Nr 219, poz. 1705 oraz z 2010 r. Nr 44, poz. 250,

Nr 54, poz. 320, Nr 127, poz. 857 i Nr 148, poz. 991.

5) technik analityk — symbol cyfrowy 311[02];

2. Podstawy programowe, o których mowa

w ust. 1, stanowią załączniki nr 1—10 do rozporządzenia.

Dz.U. 2010 nr 231 poz. 1522 notInForce

§ 2 Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 listopada 2010 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach: operator maszyn w przemyśle włókienniczym, operator urządzeń przemysłu ceramicznego, operator urządzeń przemysłu szklarskiego, rękodzielnik wyrobów włókienniczych, technik analityk, technik garbarz, technik technologii ceramicznej, technik technologii chemicznej, technik technologii szkła i technik włókiennik Open official source

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Edukacji Narodowej: K. Hall

v.p

l

Dz.U. 2010 nr 231 poz. 1522 notInForce

Załącznik nr 2 Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 listopada 2010 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach: operator maszyn w przemyśle włókienniczym, operator urządzeń przemysłu ceramicznego, operator urządzeń przemysłu szklarskiego, rękodzielnik wyrobów włókienniczych, technik analityk, technik garbarz, technik technologii ceramicznej, technik technologii chemicznej, technik technologii szkła i technik włókiennik Open official source

Załącznik nr 2

v.p

l

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA

W ZAWODZIE OPERATOR URZĄDZEŃ PRZEMYSŁU CERAMICZNEGO

SYMBOL CYFROWY 813[01]

23) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym

w wypadkach przy pracy;

I. OPIS ZAWODU

1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć

1) posługiwać się terminologią dotyczącą przemysłu ceramicznego;

2) charakteryzować podstawowe grupy wyrobów

ceramicznych;

25) planować działalność gospodarczą.

Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie kształcenia zawodowego,

jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych „Podstawy przedsiębiorczości”.

.go

3) oceniać techniczne właściwości surowców, materiałów, półfabrykatów i wyrobów gotowych;

24) korzystać z różnych źródeł informacji;

4) określać właściwości tworzyw ceramicznych;

5) wykonywać szkice części maszyn;

2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie operator

urządzeń przemysłu ceramicznego powinien być

przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych

6) odczytywać rysunki techniczne, instrukcje, schematy produkcyjne;

1) wykonywania czynności technologicznych na

poszczególnych etapach produkcji;

7) dobierać narzędzia do rodzaju obróbki materiałów;

2) eksploatacji maszyn i urządzeń stosowanych

w procesie wytwarzania wyrobów ceramicznych;

8) sporządzać masy ceramiczne zgodnie z recepturami produkcyjnymi;

w.

rcl

9) stosować techniki ręcznego i mechanicznego

formowania wyrobów ceramicznych;

3) wykonywania podstawowych badań kontrolnych procesów produkcyjnych.

10) użytkować i konserwować urządzenia transportu wewnętrznego;

11) prowadzić proces suszenia półfabrykatów zgodnie z instrukcją produkcyjną;

12) stosować metody okresowego i ciągłego wypalania wyrobów ceramicznych;

13) prowadzić proces wypalania zgodnie z parametrami krzywej wypału;

14) identyfikować nieprawidłowości pracy maszyn

i urządzeń stosowanych w przemyśle ceramicznym;

15) posługiwać się przyrządami pomiarowymi;

16) stosować techniki wykończeniowe i zdobnicze;

ww

17) wykonywać badania jakości wyrobów gotowych;

18) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;

19) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;

20) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

3. Zawód operator urządzeń przemysłu ceramicznego

jest zawodem szerokoprofilowym, umożliwiającym

specjalizację pod koniec okresu kształcenia. Szkoła

określa umiejętności specjalistyczne, biorąc pod

uwagę potrzeby regionalnego rynku pracy i zainteresowania uczniów. Tematyka specjalizacji może

dotyczyć

1) formowania wyrobów ceramicznych (budowlanych, ogniotrwałych, ceramiki użytkowej);

2) produkcji materiałów ściernych;

3) zdobienia ceramiki.

II. BLOKI PROGRAMOWE

Zakres umiejętności i treści kształcenia wynikający

z opisu zawodu zawierają następujące bloki programowe

1) techniczny;

2) technologiczny;

3) podstawy działalności zawodowej.

BLOK: TECHNICZNY

1. Cele kształcenia

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

21) komunikować się z uczestnikami procesu pracy;

1) rozróżniać części maszyn;

22) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące

praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;

2) sporządzać i odczytywać szkice i rysunki części

maszyn z uwzględnieniem przekrojów;

3) stosować schematyczne i uproszczone rysunki;

4) wyjaśniać podstawowe pojęcia z zakresu mechaniki technicznej, hydromechaniki i termodynamiki;

5) wyjaśniać zasady działania i obsługi urządzeń

elektrycznych;

6) odczytywać oraz interpretować wskazania przyrządów pomiarowych;

7) rozróżniać elementy układów automatyki;

8) określać właściwości oraz przydatność konstrukcyjną metali i niemetali;

10) obsługa techniczna maszyn i urządzeń oraz instalacji stosowanych w przemyśle ceramicznym;

11) zużycie narzędzi, maszyn i urządzeń stosowanych w procesie wytwarzania wyrobów ceramicznych;

12) komputerowe sterowanie procesami wytwórczymi;

13) Polskie Normy i dokumentacja techniczna.

BLOK: TECHNOLOGICZNY

1. Cele kształcenia

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

.go

9) charakteryzować budowę oraz wyjaśniać zasady działania maszyn i urządzeń stosowanych

w przemyśle ceramicznym;

Poz. 1522

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 231

10) posługiwać się aparaturą pomiarową do oceny

parametrów procesu technologicznego;

1) określać właściwości chemiczne pierwiastków

stosowanych w przemyśle ceramicznym;

11) korzystać z komputerowej bazy danych pomiarowych;

2) charakteryzować podstawowe dla przemysłu

ceramicznego związki nieorganiczne i organiczne;

12) posługiwać się instrukcjami obsługi maszyn

i urządzeń wykorzystywanych w procesie

technologicznym;

13) użytkować maszyny, urządzenia i instalacje

przemysłowe w poszczególnych etapach procesu produkcyjnego;

4) charakteryzować zjawisko koagulacji, peptyzacji, tiksotropii, upłynniania gęstw ceramicznych;

5) rozróżniać podstawowe surowce ceramiczne

i materiały pomocnicze;

w.

rcl

14) nadzorować pracę maszyn i urządzeń oraz instalacji przemysłu ceramicznego sterowanych mechanicznie, automatycznie i komputerowo;

3) określać stany skupienia materii oraz różnice

między mieszaninami, roztworami i układami

koloidalnymi;

15) dokonywać bieżącej konserwacji maszyn i urządzeń stosowanych w przemyśle ceramicznym;

6) rozróżniać rodzaje reakcji chemicznych na podstawie zapisu równania reakcji;

16) określać stopień zużycia narzędzi, maszyn i urządzeń stosowanych w procesie wytwarzania wyrobów ceramicznych;

7) wyjaśniać podstawowe pojęcia z zakresu krystalochemii tlenków;

17) określać przydatność form, matryc i stempli do

formowania przez prasowanie;

18) określać przydatność wzorników i wylotników

do formowania plastycznego;

19) korzystać z Polskich Norm i dokumentacji technicznej.

2. Treści kształcenia (działy programowe)

ww

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

1) części maszyn;

2) rysunek techniczny;

3) elementy mechaniki technicznej;

4) elementy hydromechaniki;

5) elementy termodynamiki;

8) sporządzać roztwory i mieszaniny na podstawie

receptur i instrukcji technologicznych;

9) pobierać próbki do podstawowych analiz z magazynów lub linii produkcyjnych;

10) dobierać sprzęt laboratoryjny do realizacji określonych zadań;

11) zapobiegać korozji materiałów metalowych i ceramicznych;

12) charakteryzować rodzaje wyrobów ceramicznych, ceramiki szlachetnej, technicznej, specjalnej, ogniotrwałej, budowlanej oraz ceramicznych wyrobów ściernych;

13) określać rolę surowców ilastych i schudzających, topników oraz ich wpływ na właściwości

mas ceramicznych;

14) określać składniki masy ceramicznej na podstawie receptury;

7) elementy robotyki i automatyki;

15) przygotowywać masy plastyczne, gęstwy odlewnicze, granulat do prasowania w warunkach

laboratoryjnych i przemysłowych;

8) maszynoznawstwo ceramiczne;

16) sporządzać modele i formy odlewnicze;

9) kontrola procesów wytwarzania wyrobów ceramicznych;

17) dobierać metody formowania mas ceramicznych;

6) podstawy elektrotechniki;

18) przeprowadzać proces maszynowego formowania wyrobów ceramicznych zgodnie z instrukcją

technologiczną;

19) określać wpływ zużycia narzędzi, maszyn i urządzeń na jakość produkcji ceramicznej;

Poz. 1522

13) magazynowanie i spedycja wyrobów ceramicznych;

14) zasady komputerowego projektowania wyrobów i dekoracji ceramicznych;

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 231

15) dokumentacja technologiczna.

20) wyjaśniać zjawiska występujące w procesie suszenia mas ceramicznych;

BLOK: PODSTAWY DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ

21) wykonywać czynności związane z wypalaniem

wyrobów ceramicznych;

1. Cele kształcenia

22) odczytywać i regulować wartości parametrów

procesu suszenia mas ceramicznych;

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

23) rozpoznawać wady półfabrykatów wynikające

z niewłaściwego przygotowania masy oraz nieprawidłowości procesu formowania i suszenia;

1) interpretować podstawowe pojęcia gospodarki

rynkowej;

25) wypalać wyroby ceramiczne;

2) podejmować działania związane z poszukiwaniem pracy;

.go

24) konserwować formy ceramiczne;

3) sporządzać dokumenty dotyczące zatrudnienia;

26) oceniać jakość wypalania wyrobów ceramicznych, rozpoznawać wady i braki;

4) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące

praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;

27) szkliwić wyroby ceramiczne ręcznie oraz z zastosowaniem przyrządów i urządzeń;

5) rozróżniać i charakteryzować przedsiębiorstwa

prowadzące produkcję ceramiczną;

28) nanosić elementy dekoracyjne na wyroby ceramiczne oraz utrwalać je w procesie wypalania;

6) stosować przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;

29) wykonywać podstawowe badania jakości wyrobów ceramicznych;

7) określać konsekwencje przekraczania norm emisji substancji szkodliwych powstających w procesie produkcji ceramicznej;

w.

rcl

30) określać przyczyny występowania wad wyrobów ceramicznych;

31) magazynować wyroby ceramiczne;

32) przygotowywać wyroby ceramiczne do spedycji;

8) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

9) dobierać środki ochrony indywidualnej do rodzaju wykonywanej pracy;

33) korzystać z oprogramowania specjalistycznego

wspomagającego prace projektowe i dekoracyjne;

10) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym

w wypadkach przy pracy;

34) korzystać z dokumentacji technologicznej.

11) komunikować się i współpracować w zespole;

2. Treści kształcenia (działy programowe)

12) rozwiązywać problemy dotyczące działalności

zawodowej;

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

13) podejmować decyzje;

1) elementy chemii ogólnej i fizycznej;

15) korzystać z różnych źródeł informacji;

2) chemia tworzyw ceramicznych;

16) przestrzegać zasad etyki.

3) surowce ceramiczne i materiały pomocnicze;

4) technika laboratoryjna;

14) doskonalić umiejętności zawodowe;

2. Treści kształcenia (działy programowe)

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

6) analiza ilościowa;

1) podstawowe pojęcia gospodarki rynkowej;

7) korozja;

2) metody poszukiwania pracy;

8) rodzaje wyrobów ceramicznych;

3) dokumenty dotyczące zatrudnienia;

9) procesy wytwarzania ceramiki;

4) prawa i obowiązki pracownika i pracodawcy;

10) piece i suszarnie ceramiczne;

5) rodzaje przedsiębiorstw w przemyśle ceramicznym;

ww

5) analiza jakościowa;

11) kontrola technologiczna i ocena jakości wyrobów ceramicznych;

12) przyrządy i urządzenia do kontroli procesów

technologicznych;

6) bezpieczeństwo i higiena pracy;

7) ochrona przeciwpożarowa i ochrona środowiska;

5) normy dotyczące rysunku technicznego;

9) środki ochrony indywidualnej;

6) katalogi części maszyn i maszyn stosowanych

w przemyśle ceramicznym.

10) zasady udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

11) zasady i metody komunikowania się;

12) elementy socjologii i psychologii pracy;

III. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE

Nazwa bloku programowego

Minimalna liczba

godzin w okresie

kształcenia w %*

Techniczny

40

Technologiczny

30

2) urządzenia do badania i kontroli mas lejnych, plastycznych i sypkich;

3) urządzenia do badania i kontroli szkliw i farb ceramicznych;

.go

4) instrukcje do badań;

5) normy PN, PN-EN, PN-ISO, PN-EN ISO, ISO.

10

Pr a cownia te chnologiczna powinna być w yposa żona w

80**

Razem

L a bor a tor ium kontr oli pr odukcji powinno b yć

wy posa żone w

1) urządzenia do badania i kontroli jakości surowców,

półproduktów i gotowych wyrobów ceramicznych;

13) etyka.

Podstawy działalności

zawodowej

v.p

l

8) elementy ergonomii;

* Podział godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia

w szkołach dla młodzieży i w szkołach dla dorosłych

(w formie stacjonarnej i zaocznej).

** Pozostałe 20 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie kształcenia do potrzeb rynku pracy, w tym na specjalizację.

2) zestawy laboratoryjne do przygotowywania mas

lejnych, plastycznych i sypkich;

3) sprzęt do formowania próbek, modelowania i wykonywania form gipsowych;

TREŚCI

4) suszarki;

w.

rcl

IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI

KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

1) stanowiska do obróbki tworzyw (jedno stanowisko

dla trzech uczniów);

Do realizacji treści kształcenia ujętych w blokach programowych odpowiednie są następujące pomieszczenia dydaktyczne

5) piece do wypalania ceramiki i dekoracji ceramicznych;

6) sprzęt i materiały do zdobienia.

1) pracownia rysunku technicznego;

Pr a cownia kompute r owa powinna by ć w yp o sa żona w

2) laboratorium kontroli produkcji;

3) pracownia technologiczna;

1) stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla

dwóch uczniów);

4) pracownia komputerowa.

P ra c ow nia r y su n ku

b y ć w y pos a ż on a w

tech n i cz n eg o

p owinna

1) stanowiska rysunkowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia);

2) materiały i przybory rysunkowe;

ww

3) modele figur i brył geometrycznych;

4) elementy i zespoły maszyn;

2) pakiet programów biurowych;

3) programy specjalistyczne.

Wszystkie pracownie powinny składać się z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego.

W sali lekcyjnej należy zapewnić stanowisko pracy dla

nauczyciela i odpowiednią liczbę stanowisk pracy dla

uczniów.

Dz.U. 2010 nr 231 poz. 1522 notInForce

Załącznik nr 3 Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 listopada 2010 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach: operator maszyn w przemyśle włókienniczym, operator urządzeń przemysłu ceramicznego, operator urządzeń przemysłu szklarskiego, rękodzielnik wyrobów włókienniczych, technik analityk, technik garbarz, technik technologii ceramicznej, technik technologii chemicznej, technik technologii szkła i technik włókiennik Open official source

Załącznik nr 3

I. OPIS ZAWODU

v.p

l

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA

W ZAWODZIE OPERATOR URZĄDZEŃ PRZEMYSŁU SZKLARSKIEGO

SYMBOL CYFROWY 813[02]

21) wykonywać operacje związane z przetwarzaniem szkła płaskiego;

1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć

1) charakteryzować podstawowe rodzaje szkła;

2) odczytywać rysunki techniczne i schematy

technologiczne;

23) stosować różne techniki zdobienia wyrobów ze

szkła;

24) przestrzegać zasad postępowania w przypadku

przerw w dostawach prądu elektrycznego i awarii urządzeń;

25) określać zagrożenia związane z wykonywaną

pracą;

.go

3) określać właściwości oraz zastosowanie materiałów do budowy maszyn i urządzeń;

22) obsługiwać urządzenia do zdobienia szkła;

4) obsługiwać maszyny i urządzenia stosowane

w procesie obróbki materiałów;

5) odczytywać wskazania urządzeń pomiarowych

do kontroli procesu technologicznego;

6) charakteryzować budowę oraz wyjaśniać zasady działania mechanicznych, elektrycznych, hydraulicznych i pneumatycznych układów sterowania;

27) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;

28) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;

29) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

w.

rcl

7) rozpoznawać surowce szklarskie, określać ich

skład, przeznaczenie oraz sposoby magazynowania;

26) przestrzegać zasad postępowania z odpadami

stałymi, toksycznymi, ściekami i emitowanymi

gazami;

8) obsługiwać urządzenia transportu wewnątrzzakładowego;

9) określać kolejność czynności wykonywanych

podczas sporządzania zestawu szklarskiego;

10) sporządzać zestawy szklarskie na podstawie receptur;

11) rozróżniać piece do wytopu szkła oraz piece pomocnicze;

12) określać sposób transportu zestawu szklarskiego do pieca;

13) określać stadia procesu topienia szkła zgodnie

z przyjętym procesem technologicznym;

14) odprężać wyroby szklarskie zgodnie z przyjętym

procesem technologicznym;

ww

15) zdobić wyroby sposobem hutniczym według

wzoru opracowanego przez projektanta;

16) kształtować wyroby ze szkła sposobem ręcznym

i ręczno-maszynowym;

17) obsługiwać maszyny i urządzenia zautomatyzowanych linii produkcji szkła gospodarczego,

opakowań szklanych i szkła technicznego;

18) obsługiwać maszyny i urządzenia stosowane

w produkcji szkła płaskiego i walcowanego;

19) obsługiwać urządzenia do produkcji włókien

szklanych i wełny mineralnej;

20) obsługiwać urządzenia do przetwarzania szkła;

30) komunikować się z uczestnikami procesu pracy;

31) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące

praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;

32) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym

w wypadkach przy pracy;

33) korzystać z różnych źródeł informacji;

34) planować działalność gospodarczą.

Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie kształcenia zawodowego,

jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych „Podstawy przedsiębiorczości”.

2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie operator

urządzeń przemysłu szklarskiego powinien być

przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych

1) obsługiwania maszyn i urządzeń stosowanych

w przedsiębiorstwach o zróżnicowanym stopniu

mechanizacji i automatyzacji produkcji szklarskiej;

2) obsługiwania maszyn i urządzeń do wytwarzania galanterii szklanej, szkła gospodarczego oraz

wyrobów artystycznych;

3) obsługiwania maszyn i urządzeń stosowanych

w procesach przetwarzania oraz zdobienia

szkła;

4) obsługiwania maszyn i urządzeń do produkcji

włókna szklanego, wełny szklanej i mineralnej.

3. Zawód operator urządzeń przemysłu szklarskiego

jest zawodem szerokoprofilowym, umożliwiającym

specjalizację pod koniec okresu kształcenia. Szkoła

określa umiejętności specjalistyczne, biorąc pod

uwagę potrzeby regionalnego rynku pracy i zainteresowania uczniów. Tematyka specjalizacji może

dotyczyć

1) produkcji szkła laboratoryjnego;

2) produkcji szkła gospodarczego i artystycznego;

3) produkcji szkła przemysłowego;

4) produkcji półproduktów szklanych;

5) przetwarzania i zdobienia szkła.

II. BLOKI PROGRAMOWE

1) techniczny;

2) technologiczny;

3) podstawy działalności zawodowej.

BLOK: TECHNICZNY

15) obsługiwać urządzenia do rozwłókniania masy

szklanej;

16) obsługiwać urządzenia do mechanicznego zdobienia wyrobów ze szkła;

17) obsługiwać maszyny i urządzenia do kształtowania i przetwarzania szkła;

18) obsługiwać urządzenia do znakowania, pakowania i transportu gotowych wyrobów;

19) dokonywać konserwacji oraz drobnych napraw

maszyn i urządzeń przemysłu szklarskiego;

20) stosować procedury postępowania w przypadku braku dopływu prądu elektrycznego i awarii

urządzeń;

21) korzystać z różnych źródeł informacji technicznej.

.go

Zakres umiejętności i treści kształcenia wynikający

z opisu zawodu zawierają następujące bloki programowe

Poz. 1522

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 231

2. Treści kształcenia (działy programowe)

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

1) elementy materiałoznawstwa;

2) podstawy wytrzymałości materiałów;

3) obróbka materiałów;

1. Cele kształcenia

4) podstawy maszynoznawstwa;

5) rysunek techniczny;

w.

rcl

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

1) określać właściwości materiałów konstrukcyjnych w budowie maszyn i urządzeń;

2) wykonywać proste obliczenia wytrzymałościowe;

3) określać właściwości oraz przydatność konstrukcyjną materiałów metalowych i niemetalowych;

4) dokonywać mechanicznej obróbki materiałów;

5) rozróżniać części maszyn;

6) charakteryzować budowę oraz zasady działania

maszyn i urządzeń;

7) sporządzać szkice części maszyn i urządzeń;

6) dokumentacja techniczna;

7) systemy sterowania maszynami i urządzeniami;

8) sterowanie procesami technologicznymi;

9) maszyny i urządzenia przemysłu szklarskiego;

10) obsługa maszyn i urządzeń przemysłu szklarskiego.

BLOK: TECHNOLOGICZNY

1. Cele kształcenia

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

9) rozróżniać sterowanie: elektryczne, elektroniczne, pneumatyczne, hydrauliczne i mechaniczne;

1) określać właściwości pierwiastków;

10) dobierać aparaty i przyrządy do pomiaru temperatury, ciśnienia i poziomu cieczy;

2) charakteryzować nieorganiczne i organiczne

związki chemiczne stosowane w przemyśle

szklarskim;

11) charakteryzować napędy elektryczne i układy

elektroniczne stosowane w przemyśle szklarskim;

3) rozróżniać podstawowe reakcje chemiczne;

12) obsługiwać urządzenia do sporządzania i transportu zestawu szklarskiego;

5) pobierać próbki do badań laboratoryjnych;

ww

8) odczytywać dokumentację techniczną;

13) użytkować maszyny i urządzenia do produkcji

szkła płaskiego metodami tradycyjnymi oraz

metodą float;

14) obsługiwać maszyny do formowania i wykończania wyrobów metodą rozdmuchiwania porcji

szkła;

4) wykonywać obliczenia masowe i energetyczne;

6) sporządzać roztwory i mieszaniny substancji

o określonym składzie i stężeniu procentowym;

7) przestrzegać procedur postępowania z substancjami trującymi, żrącymi, wybuchowymi i palnymi;

8) rozróżniać podstawowe surowce szklarskie;

4) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące

praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;

10) charakteryzować proces i stadia topienia szkła;

11) określać właściwości płynnej masy szklanej;

5) stosować przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;

12) określać wpływ właściwości szkła na proces wytwarzania, obróbki i zdobienia;

6) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

13) wykonywać podstawowe badania właściwości

szkła;

7) dobierać środki ochrony indywidualnej do rodzaju wykonywanej pracy;

14) określać właściwości barwiące tlenków metali;

8) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym

w wypadkach przy pracy;

15) określać właściwości materiałów ogniotrwałych

oraz ich zastosowanie do budowy pieców szklarskich;

9) komunikować się i współpracować w zespole;

10) rozwiązywać problemy dotyczące działalności

zawodowej;

11) podejmować decyzje;

.go

16) charakteryzować budowę pieca do topienia

szkła i odprężania wyrobów oraz określać warunki pracy podczas obsługi pieca;

v.p

l

9) sporządzać proste zestawy szklarskie na podstawie receptur;

17) dobierać techniki formowania wyrobów szklarskich;

12) doskonalić umiejętności zawodowe;

18) dobierać techniki obróbki i zdobienia wyrobów

ze szkła;

14) przestrzegać zasad etyki.

19) stosować podstawowe techniki przetwarzania

szkła;

20) kontrolować jakość wyrobów ze szkła;

2. Treści kształcenia (działy programowe)

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

1) podstawowe pojęcia gospodarki rynkowej;

2) metody poszukiwania pracy;

3) dokumenty dotyczące zatrudnienia;

w.

rcl

21) charakteryzować substancje szkodliwe oraz odpady powstające w procesie obróbki szkła i wyrobów szklarskich oraz określać ich wpływ na

środowisko.

13) korzystać z różnych źródeł informacji;

4) prawa i obowiązki pracownika i pracodawcy;

2. Treści kształcenia (działy programowe)

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

1) elementy chemii ogólnej i fizycznej;

2) technika laboratoryjna;

3) surowce i materiały szklarskie;

5) bezpieczeństwo i higiena pracy;

6) ochrona przeciwpożarowa i ochrona środowiska;

7) elementy ergonomii;

8) środki ochrony indywidualnej;

4) technologia topienia masy szklanej;

9) zasady udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

5) piece szklarskie;

10) zasady i metody komunikowania się;

6) technologia formowania wyrobów ze szkła;

11) elementy socjologii i psychologii pracy;

7) technologia obróbki i zdobienia wyrobów ze

szkła;

12) etyka.

8) przetwarzanie szkła;

III. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE

9) kontrola technologiczna;

ww

10) przemysł szklarski a środowisko;

11) gospodarka odpadami.

BLOK: PODSTAWY DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ

1. Cele kształcenia

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

1) interpretować podstawowe pojęcia gospodarki

rynkowej;

2) podejmować działania związane z poszukiwaniem pracy;

3) sporządzać dokumenty dotyczące zatrudnienia;

Nazwa bloku programowego

Minimalna liczba

godzin w okresie

kształcenia w %*

Techniczny

45

Technologiczny

30

Podstawy działalności

zawodowej

10

Razem

85**

* Podział godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia

w szkołach dla młodzieży i w szkołach dla dorosłych

(w formie stacjonarnej i zaocznej).

** Pozostałe 15 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie kształcenia do potrzeb rynku pracy, w tym na specjalizację.

IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI

KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

TREŚCI

Do realizacji treści kształcenia ujętych w blokach programowych odpowiednie są następujące pomieszczenia dydaktyczne

1) pracownia rysunku technicznego;

3) pracownia komputerowa;

4) warsztaty szklarsko-mechaniczne.

tech n i cz n eg o

p owinna

3) oprogramowanie specjalistyczne;

4) normy dotyczące sporządzania rysunku;

5) dokumentacje techniczne;

6) części maszyn;

7) modele maszyn i urządzeń;

5) dokumentacje techniczne i technologiczne;

6) normy, katalogi, prospekty dotyczące wytwarzania

i przetwarzania szkła.

Pr a cownia kompute r owa powinna by ć w yp o sa żona w

1) stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla

dwóch uczniów);

.go

1) stanowiska rysunkowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia);

2) materiały i przybory rysunkowe;

4) modele maszyn i urządzeń do wytwarzania i przetwarzania szkła;

W przypadku braku pracowni technologicznej zajęcia

mogą być organizowane w hutach i przedsiębiorstwach zajmujących się wytwarzaniem i przetwarzaniem szkła.

2) pracownia technologiczna;

P ra c ow nia r y su n ku

b y ć w y pos a ż on a w

Poz. 1522

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 231

3) oprogramowanie specjalistyczne.

Wa r szta ty szkla r sko-me cha niczne

by ć wy posa żone w

P ra c ow nia t e c hn o l o g i cz n a p o wi n n a b y ć wy p o s a ż ona w

1) piec laboratoryjny do topienia oraz odprężania

szkła;

2) zestawy urządzeń do płomieniowej obróbki szkła

i mechanicznej obróbki wyrobów szklarskich;

ww

3) przyrządy do wykonywania prostych czynności

technologicznych oraz oceny jakości masy szklanej i wyrobów ze szkła;

pow i n n y

1) stanowiska obróbki materiałów szklarskich, metalowych i z tworzyw sztucznych (jedno stanowisko

dla trzech uczniów);

2) urządzenia do obróbki materiałów;

3) stanowiska do konserwacji oraz drobnych napraw

maszyn i urządzeń (jedno stanowisko dla trzech

uczniów).

w.

rcl

8) katalogi i prospekty wyrobów szklarskich.

2) pakiet programów biurowych;

Wszystkie pracownie powinny składać się z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego.

W sali lekcyjnej należy zapewnić stanowisko pracy dla

nauczyciela i odpowiednią liczbę stanowisk pracy dla

uczniów.

W warsztatach szkolnych powinno znajdować się pomieszczenie do instruktażu.

Dz.U. 2010 nr 231 poz. 1522 notInForce

Załącznik nr 4 Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 listopada 2010 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach: operator maszyn w przemyśle włókienniczym, operator urządzeń przemysłu ceramicznego, operator urządzeń przemysłu szklarskiego, rękodzielnik wyrobów włókienniczych, technik analityk, technik garbarz, technik technologii ceramicznej, technik technologii chemicznej, technik technologii szkła i technik włókiennik Open official source

Załącznik nr 4

I. OPIS ZAWODU

1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć

1) rozróżniać rodzaje i opisywać budowę, cechy

i właściwości liniowych i płaskich wyrobów włókienniczych;

2) rozpoznawać płaskie wyroby włókiennicze oraz

określać ich przeznaczenie użytkowe;

18) wykończać wyroby dziewiarskie: obcinać końce

nitek i pęczki wystających włókien, parować,

prasować, usuwać błędy wyrobu;

19) wykonywać ręczne barwienie, renowację i konserwację wyrobów włókienniczych;

20) stosować proste techniki koronkarskie do wykonania płaskiego wyrobu włókienniczego według

określonego projektu;

21) oceniać walory estetyczne wyrobów włókienniczych;

22) sortować odpady powstałe podczas wytwarzania płaskich wyrobów włókienniczych oraz przechowywać gotowe wyroby;

.go

3) rozpoznawać i organoleptycznie oceniać podstawowe cechy nitek oraz stan jakości nawinięcia nawojów osnowowych, wątkowych i motków stosowanych do wytwarzania wyrobów

włókienniczych;

v.p

l

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA

W ZAWODZIE RĘKODZIELNIK WYROBÓW WŁÓKIENNICZYCH

SYMBOL CYFROWY 743[04]

4) przechowywać surowce w odpowiednich warunkach;

5) określać wpływ właściwości surowców na przebieg procesu technologicznego i właściwości

gotowych wyrobów włókienniczych;

6) wykonywać i odczytywać proste rysunki techniczne;

24) wykonywać proste czynności konserwacyjne

urządzeń i maszyn stosowanych do rękodzielniczego wytwarzania płaskich wyrobów włókienniczych;

25) przestrzegać instrukcji obsługi maszyn i urządzeń stosowanych do rękodzielniczego wytwarzania płaskich wyrobów włókienniczych;

w.

rcl

7) wykonywać rysunki zasadniczych splotów tkackich i dziewiarskich oraz ważniejszych pochodnych splotów zasadniczych;

23) czyścić narzędzia i maszyny stosowane do rękodzielniczego wytwarzania płaskich wyrobów

włókienniczych, porządkować stanowisko pracy;

8) wykorzystywać różne techniki rysunkowe i malarskie oraz stosować zasady kompozycji i doboru kolorów w pracach projektowych;

9) sporządzać technologiczne projekty płaskich

wyrobów włókienniczych;

10) przygotowywać nawoje osnowowe, wątkowe,

motki oraz inne nawoje nitek lub przybory pomocnicze, konieczne do wytwarzania płaskich

wyrobów włókienniczych sposobem rękodzielniczym;

11) wykonywać prace przygotowawcze do ręcznego

wytwarzania płaskich wyrobów włókienniczych;

ww

12) przygotowywać do tkania krosna ręczne z urządzeniem nicielnicowym lub urządzeniem żakardowym;

13) wykonywać tkaniny na krosnach ręcznych, zdejmować z krosien sztuki i je oznaczać;

14) wykonywać i wykończać tkaniny dekoracyjne;

15) przygotowywać do pracy i obsługiwać maszyny

dziewiarskie ręcznie sterowane;

16) wykonywać poszczególne elementy wyrobu

dziewiarskiego;

17) likwidować zrywy nitek, wymieniać odwinięte

nawoje, zdejmować wykonane elementy wyrobu, zszywać elementy wyrobu, wszywać taśmy

i naszywać aplikacje, wykonywać dziurki, przyszywać guziki;

26) wykonywać proste obliczenia produkcyjne, rozliczać i ewidencjonować wytworzone wyroby

włókiennicze;

27) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;

28) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;

29) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

30) komunikować się z uczestnikami procesu pracy;

31) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące

praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;

32) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym

w wypadkach przy pracy;

33) korzystać z różnych źródeł informacji;

34) planować działalność gospodarczą.

Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie kształcenia zawodowego,

jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych „Podstawy przedsiębiorczości”.

2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie rękodzielnik wyrobów włókienniczych powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych

1) samodzielnego obsługiwania maszyn i urządzeń

stosowanych do rękodzielniczego wytwarzania

płaskich wyrobów włókienniczych;

14) wykonywać projekt wzoru strukturalnego dla

określonego wyrobu włókienniczego;

3) wytwarzania płaskich wyrobów włókienniczych

o specjalnym przeznaczeniu dekoracyjnym.

15) charakteryzować kompozycje jednoraportowe

i wieloraportowe w płaskich wyrobach włókienniczych;

3. Zawód rękodzielnik wyrobów włókienniczych jest

zawodem szerokoprofilowym, umożliwiającym specjalizację pod koniec okresu kształcenia. Szkoła

określa umiejętności specjalistyczne, biorąc pod

uwagę potrzeby regionalnego rynku pracy i zainteresowania uczniów. Tematyka specjalizacji może

dotyczyć

1) tkactwa;

2) tkactwa dekoracyjnego;

4) koronkarstwa.

II. BLOKI PROGRAMOWE

Zakres umiejętności i treści kształcenia wynikający

z opisu zawodu zawierają następujące bloki programowe

1) plastyczny;

2) technologiczny;

3) podstawy działalności zawodowej.

17) odtwarzać projekt plastyczny podanego gotowego płaskiego wyrobu włókienniczego;

18) charakteryzować poszczególne etapy procesu

wykonania płaskiego wyrobu włókienniczego

szkic, projekt, faktura, surowiec, technika wytwarzania;

19) opracowywać sposoby zdobienia płaskich wyrobów włókienniczych technikami aplikacji, haftu;

20) uwzględniać przy projektowaniu wyrobów włókienniczych elementy kultury ludowej regionu;

21) oceniać walory użytkowe i estetyczne projektowanego płaskiego wyrobu włókienniczego;

22) korzystać z programów komputerowego wspomagania projektowania;

23) przechowywać dokumentację rysunkową;

24) organizować ekspozycje prac plastycznych i projektowych (konkursy, aukcje, wystawy).

w.

rcl

BLOK: PLASTYCZNY

16) sporządzać rysunek roboczy zaprojektowanego

wyrobu włókienniczego;

.go

3) dziewiarstwa;

v.p

l

2) wytwarzania płaskich wyrobów włókienniczych

o prostych parametrach budowy;

1. Cele kształcenia

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

1) posługiwać się przyborami rysunkowymi;

2. Treści kształcenia (działy programowe)

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

1) normalizacja w rysunku;

2) wykonywać i odczytywać proste rysunki techniczne;

2) zasady wykonywania rysunku technicznego;

3) stosować podstawowe konstrukcje geometryczne;

4) perspektywa zbieżna;

4) rysować przedmiot w rzutach prostokątnych,

aksonometrycznych i w perspektywie;

3) rzutowanie aksonometryczne i prostokątne;

5) przekroje rysunkowe;

6) wymiarowanie;

5) wykonywać i odczytywać przekroje rysunkowe;

7) kompozycje przestrzenne i plastyczne;

6) umieszczać na rysunku wymiary;

8) układy liternicze symetryczne i asymetryczne;

7) rysować kształty prostych przedmiotów z zachowaniem proporcji i światłocienia;

9) rysunek odręczny oraz zasady kolorystyki i cieniowania;

ww

8) określać rodzaj i technikę artystyczną wskazanego dzieła sztuki plastycznej;

9) wykonywać prace malarskie różnymi technikami na podane tematy;

10) stosować układy liternicze symetryczne i asymetryczne;

11) wykorzystywać różne techniki rysunkowe i malarskie oraz stosować zasady kompozycji i doboru kolorów;

12) rozpoznawać oraz wykonywać rysunki zasadniczych splotów tkackich i dziewiarskich oraz ważniejszych pochodnych splotów zasadniczych;

13) wykonywać rysunki splotów stosowanych do

wyrobów koronkarskich;

10) zasadnicze sploty tkackie i dziewiarskie oraz

ważniejsze pochodne splotów zasadniczych;

11) szkicowanie;

12) uproszczenia rysunkowe;

13) projektowanie.

BLOK: TECHNOLOGICZNY

1. Cele kształcenia

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

1) rozróżniać rodzaje liniowych i płaskich wyrobów

włókienniczych;

2) opisywać budowę liniowych i płaskich wyrobów

włókienniczych;

3) charakteryzować podstawowe cechy i właściwości liniowych i płaskich wyrobów włókienniczych;

4) określać przeznaczenie użytkowe płaskich wyrobów włókienniczych;

Poz. 1522

25) czyścić i konserwować narzędzia, maszyny

i urządzenia stosowane do rękodzielniczego wytwarzania płaskich wyrobów włókienniczych;

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 231

26) korzystać z technik komputerowych w pracy zawodowej.

2. Treści kształcenia (działy programowe)

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

6) omawiać sposoby otrzymywania surowców

włókienniczych;

1) klasyfikacja, budowa i właściwości liniowych

i płaskich wyrobów włókienniczych;

7) charakteryzować właściwości fizykochemiczne

i użytkowe surowców włókienniczych;

2) klasyfikacja i charakterystyka surowców włókienniczych;

8) opisywać sposoby przygotowania surowców

włókienniczych do ich przetwarzania w gotowy

płaski wyrób włókienniczy;

3) procesy przygotowawcze nitek do wytwarzania

wyrobów włókienniczych sposobem rękodzielniczym;

9) rozróżniać rodzaje nitek stosowanych w rękodzielnictwie włókienniczym;

4) technologie rękodzielniczego wytwarzania płaskich wyrobów włókienniczych;

10) barwić sposobem ręcznym nitki w różnych postaciach: motki, nawoje przewijarkowe, wątkowe;

5) budowa, działanie i eksploatacja maszyn i urządzeń stosowanych do rękodzielniczego wytwarzania płaskich wyrobów włókienniczych;

11) określać znaczenie wody w przemyśle włókienniczym i środowisku naturalnym;

6) środki pomocnicze stosowane w włókiennictwie;

12) charakteryzować podstawowe technologie

i techniki rękodzielniczego wytwarzania płaskich

wyrobów włókienniczych;

7) mechaniczna i chemiczna obróbka rękodzielniczych płaskich wyrobów włókienniczych;

.go

5) klasyfikować surowce włókiennicze;

8) renowacja i konserwacja rękodzielniczych wyrobów włókienniczych;

w.

rcl

13) opracowywać projekt technologiczny płaskiego

wyrobu włókienniczego wykonanego sposobem rękodzielniczym;

14) stosować instrukcje obsługi maszyn i urządzeń

stosowanych w przemyśle włókienniczym;

15) wykonywać nawoje przewijarkowe, osnowowe,

wątkowe, przeznaczone do rękodzielniczego

wytwarzania płaskich wyrobów włókienniczych;

16) oceniać organoleptycznie jakość nawojów nitek,

rozpoznawać błędy w nitkach;

17) przygotowywać maszyny, urządzenia i narzędzia do rękodzielniczego wytwarzania płaskich

wyrobów włókienniczych;

18) wykonywać płaskie wyroby włókiennicze (tkackie, dziewiarskie, koronkarskie) sposobem rękodzielniczym;

ww

19) kontrolować przebieg procesu wytwarzania wyrobu włókienniczego sposobem rękodzielniczym i likwidować powstałe błędy;

9) gospodarka odpadami włókienniczymi;

10) magazynowanie surowców, półproduktów i gotowych rękodzielniczych płaskich wyrobów włókienniczych;

11) wykonywać obliczenia dotyczące produkcji rękodzielniczych wyrobów włókienniczych;

12) handlowe nazwy wyrobów włókienniczych.

BLOK: PODSTAWY DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ

1. Cele kształcenia

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

1) interpretować podstawowe pojęcia gospodarki

rynkowej;

2) podejmować działania związane z poszukiwaniem pracy;

20) stosować mechaniczną i chemiczną obróbkę rękodzielniczych płaskich wyrobów włókienniczych;

3) sporządzać dokumenty dotyczące zatrudnienia;

21) naprawiać i konserwować rękodzielnicze wyroby włókiennicze;

5) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące

praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;

22) przechowywać surowce, półprodukty i gotowe

rękodzielnicze wyroby włókiennicze;

6) stosować przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;

23) rozliczać zużycie surowców do wykonania określonego rękodzielniczego wyrobu włókienniczego;

24) posługiwać się nazwami handlowymi płaskich

i liniowych wyrobów włókienniczych;

4) sporządzać dokumenty niezbędne do podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej;

7) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

8) dobierać środki ochrony indywidualnej do rodzaju wykonywanej pracy;

9) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym

w wypadkach przy pracy;

10) komunikować się i współpracować w zespole;

11) rozwiązywać problemy dotyczące działalności

zawodowej;

12) podejmować decyzje;

Poz. 1522

2) pracownia technologii;

3) pracownia multimedialna;

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 231

4) pracownia komputerowa;

5) warsztaty szkolne.

Pr a cownia r y sunku

by ć wy posa żona w

13) doskonalić umiejętności zawodowe;

za wodowe go

po w i n n a

1) stanowiska rysunkowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia);

14) korzystać z różnych źródeł informacji;

15) przestrzegać zasad etyki.

2) komplety przyborów rysunkowych;

2. Treści kształcenia (działy programowe)

3) ekspozycje rysunków;

4) modele rzutni;

1) podstawowe pojęcia gospodarki rynkowej;

5) modele brył geometrycznych;

.go

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

6) katalogi i prospekty wyrobów włókienniczych;

2) metody poszukiwania pracy;

3) dokumenty dotyczące zatrudnienia;

4) podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej;

7) powiększone barwne rysunki zasadniczych splotów tkackich i dziewiarskich oraz ważniejszych pochodnych splotów zasadniczych;

5) prawa i obowiązki pracownika i pracodawcy;

8) normy dotyczące rysunku technicznego;

6) bezpieczeństwo i higiena pracy;

9) dokumentacje rysunkowe;

7) ochrona przeciwpożarowa i ochrona środowiska;

8) elementy ergonomii;

Pr a cownia te chnologii powinna by ć wyp o s ażona w

w.

rcl

9) środki ochrony indywidualnej;

10) przeźrocza, foliogramy oraz programy komputerowe wspomagające kształtowanie wyobraźni przestrzennej i doboru kolorów.

10) zasady udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

11) zasady i metody komunikowania się;

12) elementy socjologii i psychologii pracy;

2) filmy dydaktyczne z zakresu włókiennictwa;

13) etyka.

III. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE

Nazwa bloku programowego

Minimalna liczba

godzin w okresie

kształcenia w %*

15

55

Podstawy działalności

zawodowej

10

Razem

80**

ww

Plastyczny

Technologiczny

w szkołach dla młodzieży i w szkołach dla dorosłych

(w formie stacjonarnej i zaocznej).

** Pozostałe 20 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie kształcenia do potrzeb rynku pracy, w tym na specjalizację.

TREŚCI

Do realizacji treści kształcenia ujętych w blokach programowych odpowiednie są następujące pomieszczenia dydaktyczne

1) pracownia rysunku zawodowego;

3) foliogramy, przeźrocza z technologicznymi schematami urządzeń i maszyn stosowanych do rękodzielniczego wytwarzania płaskich wyrobów włókienniczych;

4) foliogramy i przeźrocza z barwnymi rysunkami zasadniczych splotów tkackich i dziewiarskich oraz

ważniejszych pochodnych splotów zasadniczych;

5) foliogramy i przeźrocza z rysunkami konstrukcji

podstawowych dziewiarskich wyrobów odzieżowych;

* Podział godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia

IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI

KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

1) telewizor (monitor), magnetowid (odtwarzacz),

rzutnik do folii z ekranem, rzutnik do przeźroczy,

komputer;

6) tekstowe i wzrokowe środki informacyjne: normy,

podręczniki, słowniki, encyklopedie, prospekty

czasopism z zakresu włókiennictwa;

7) programy komputerowe dotyczące włókiennictwa;

8) katalogi surowców włókienniczych, nitek oraz płaskich wyrobów włókienniczych wykonanych sposobem rękodzielniczym;

9) katalogi barwników, wybarwień i środków pomocniczych stosowanych w włókiennictwie;

10) modele maszyn, urządzeń i ważniejszych technicznych środków pomocniczych stosowanych do rękodzielniczego wytwarzania płaskich wyrobów

włókienniczych;

3) instrukcje obsługi maszyn i urządzeń stosowanych

do rękodzielniczego wytwarzania płaskich wyrobów włókienniczych;

12) instrukcje obsługi maszyn i urządzeń stosowanych

do rękodzielniczego wytwarzania płaskich wyrobów włókienniczych;

4) urządzenia do ręcznego prania, barwienia, suszenia surowców włókienniczych, motków nitek, nawojów przewijarkowych, motkowych: kotły, wanny, mieszadła, suszarki;

13) dokumentacje technologiczne płaskich wyrobów

włókienniczych wytwarzanych sposobem rękodzielniczym;

v.p

l

11) podstawowe części maszyn i urządzeń stosowanych do rękodzielniczego wytwarzania płaskich

wyrobów włókienniczych;

5) urządzenia i maszyny do przewijania nitek, snucia

osnów, przewlekania osnów, cewienia wątku;

14) przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy

ochrony przeciwpożarowej;

6) krosna ręczne z urządzeniem nicielnicowym;

15) manekiny krawieckie;

8) szydełkarki płaskie ręcznie sterowane;

16) stół demonstracyjny.

9) maszyny szwalnicze i pomocnicze: stębnówka płaska, stębnówka łańcuszkowa, owerlok, łączarka,

guzikarka, dziurkarka;

1) magnetofony — 2 szt.;

2) mikrofony;

3) wzmacniacze;

4) miksery (konsole);

5) płytotekę;

6) odtwarzacz wideo lub DVD;

7) kamerę;

8) zestawy montażowe;

.go

P ra c ow nia m ul ti m ed i al n a p o wi n n a b yć wy p o s a ż ona w

7) krosna ręczne z urządzeniem żakardowym;

11) urządzenia do ręcznego wykończania wyrobów

włókienniczych: wanny z bieżącą wodą, żelazka,

deski i stoły do prasowania;

12) podstawowe i pomocnicze środki techniczne stosowane w technologii rękodzielniczego wytwarzania płaskich wyrobów włókienniczych;

13) podstawowe narzędzia i aparaty pomiarowe stosowane w włókiennictwie;

14) manekiny krawieckie;

w.

rcl

9) sprzęt dodatkowy (statywy, stojaki);

10) przybory do szycia i cerowania ręcznego: igły, szydełka, druty, nożyczki;

10) ekran;

11) sprzęt komputerowy;

12) oprogramowanie.

P ra c ow nia k om p u tero wa p o wi n n a b yć wy pos a ż ona w

15) katalogi ściegów ręcznych i maszynowych;

16) katalogi tkanin i dzianin wykonanych sposobem

rękodzielniczym;

17) wzorce podstawowych wyrobów dziewiarskich

wykonanych sposobem rękodzielniczym;

18) tabele pomiarów antropometrycznych;

1) stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla

dwóch uczniów);

19) sprzęt przeciwpożarowy;

2) drukarkę w połączeniu sieciowym;

21) magazyny: surowców, półproduktów i gotowych

rękodzielniczych wyrobów włókienniczych.

3) skaner stacjonarny w połączeniu sieciowym;

4) oprogramowanie.

W a r s z t a t y s z k o l n e p o wi n n y b yć wyposa żone w

20) apteczkę wyposażoną w środki pierwszej pomocy;

Wszystkie pracownie powinny składać się z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego.

2) przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy,

przepisy ochrony przeciwpożarowej;

W warsztatach szkolnych powinno znajdować się pomieszczenie do instruktażu.

ww

1) wykaz zadań i obowiązków uczniów na poszczególnych stanowiskach pracy;

W sali lekcyjnej należy zapewnić stanowisko pracy dla

nauczyciela i odpowiednią liczbę stanowisk pracy dla

uczniów.

Dz.U. 2010 nr 231 poz. 1522 notInForce

Załącznik nr 5 Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 listopada 2010 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach: operator maszyn w przemyśle włókienniczym, operator urządzeń przemysłu ceramicznego, operator urządzeń przemysłu szklarskiego, rękodzielnik wyrobów włókienniczych, technik analityk, technik garbarz, technik technologii ceramicznej, technik technologii chemicznej, technik technologii szkła i technik włókiennik Open official source

Załącznik nr 5

v.p

l

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA

W ZAWODZIE TECHNIK ANALITYK

SYMBOL CYFROWY 311[02]

I. OPIS ZAWODU

21) kierować zespołem pracowników;

1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć

22) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące

praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;

1) pobierać próbki ogólne analizowanego materiału i przygotowywać próbki laboratoryjne;

23) udzielać pierwszej pomocy osobom poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

2) znakować, zabezpieczać i przechowywać analizowany materiał zgodnie z wymaganiami określonymi normami i instrukcjami;

25) planować działalność gospodarczą.

Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie kształcenia zawodowego,

jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych „Podstawy przedsiębiorczości”.

.go

3) przeprowadzać procesy jednostkowe związane

z przygotowaniem materiału do analizy;

24) korzystać z różnych źródeł informacji oraz z doradztwa specjalistycznego;

4) dokonywać oceny oraz doboru metod analitycznych w zależności od rodzaju badanego materiału, jego składu, rodzaju i celu analizy;

5) wykonywać obliczenia niezbędne do przeprowadzenia analizy;

2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik

analityk powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych

6) przeprowadzać analizy jakościowe w celu kontroli zgodności składu badanego materiału

z obowiązującymi normami;

1) pobierania próbek substancji stałych, ciekłych

i gazowych oraz przygotowania ich do analizy;

2) wykonywania badań analitycznych składu chemicznego surowców, półproduktów, produktów

i innych materiałów;

w.

rcl

7) wykonywać oznaczenia ilościowe metodami

klasycznymi, fizykochemicznymi oraz biochemicznymi, zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisami ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;

8) ustalać klasy jakościowe badanych substancji

na podstawie wyników analiz;

9) przeprowadzać proste procesy preparatywne;

10) opracowywać i interpretować wyniki analiz

z uwzględnieniem metod statystycznych;

11) wykorzystywać techniki komputerowe do analizy chemicznej i standardowych obliczeń;

3) oznaczania ilościowego składu materii;

4) wykonywania analiz specjalistycznych;

5) kontrolowania procesów technologicznych;

6) konserwacji aparatury i sprzętu laboratoryjnego

do pomiarów i analiz;

7) prowadzenia ewidencji i dokumentacji badań laboratoryjnych;

8) wdrażania nowych technik i metod badań.

II. BLOKI PROGRAMOWE

13) prowadzić ewidencję i dokumentację prac laboratoryjnych;

Zakres umiejętności i treści kształcenia wynikający

z opisu zawodu zawierają następujące bloki programowe

14) posługiwać się normami oraz instrukcjami obsługi sprzętu i aparatury;

1) chemiczno-analityczny;

ww

12) obsługiwać oraz konserwować sprzęt i aparaturę laboratoryjną;

15) rozpoznawać zagrożenia związane ze stosowaniem substancji chemicznych;

2) techniczno-technologiczny;

3) biologiczno-ekologiczny;

16) posługiwać się terminologią zawodową;

4) podstawy działalności zawodowej.

17) posługiwać się językiem obcym w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań zawodowych;

BLOK: CHEMICZNO-ANALITYCZNY

18) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;

1. Cele kształcenia

19) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;

20) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

1) obliczać masowe i energetyczne efekty reakcji

chemicznych;

2) obliczać masę i objętość odczynników do sporządzania roztworów o określonych stężeniach;

3) obliczać stężenia substancji biorących udział

w procesach równowagowych w roztworach

wodnych;

4) obliczać oraz interpretować wyniki analiz ilościowych z wykorzystaniem metod statystycznych;

5) określać cechy substancji w podstawowych stanach skupienia;

6) dokonywać formalnego opisu równowag fazowych stanowiących podstawę fizycznych procesów rozdzielania i oczyszczania substancji;

7) charakteryzować typy równowag w roztworach

wodnych oraz stosować ich formalny opis do

interpretacji wyników analiz miareczkowych

i grawimetrycznych;

23) pobierać ogólne próbki materiału oraz przygotowywać próbki laboratoryjne;

24) przygotowywać materiał do analizy;

25) określać jakościowy skład materiału nieorganicznego klasycznymi metodami chemicznymi;

26) przygotowywać roztwory mianowane do oznaczeń objętościowych;

27) wykonywać klasyczne oznaczenia ilościowe metodami miareczkowymi i wagowymi;

28) identyfikować oraz oznaczać pod względem

ilościowym elementarny skład substancji organicznych z zastosowaniem metod klasycznych;

29) wykonywać oznaczenia ilościowe z zastosowaniem podstawowych technik instrumentalnych;

30) identyfikować podstawowe grupy funkcyjne

w związkach organicznych;

.go

8) stosować podstawowe pojęcia i teorie elektrochemiczne do interpretacji i opisu metod analitycznych;

Poz. 1522

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 231

9) interpretować półilościowo zjawiska fizykochemiczne stanowiące podstawę spektralnych metod analitycznych;

10) określać właściwości granicy faz i układów rozdrobnionych i wykorzystywać je do interpretacji

podziałowych metod rozdzielania;

11) stosować zasady postępowania w sytuacjach

zagrożenia chemicznego;

32) mierzyć wartości wielkości fizycznych charakteryzujących materiały;

33) określać użytkowe właściwości substancji,

w szczególności odporność na temperaturę

i czynniki chemiczne;

34) oznaczać wartość podstawowych parametrów

charakteryzujących wodę;

w.

rcl

12) korzystać z norm, Systematycznego Wykazu

Wyrobów, handlowych katalogów producentów

oraz firm rozprowadzających odczynniki chemiczne, szkło i drobny sprzęt laboratoryjny,

aparaturę pomiarową;

31) określać właściwości podstawowych materiałów konstrukcyjnych oraz materiałów pomocniczych, określać ich przeznaczenie i skład chemiczny;

13) ewidencjonować i dokumentować pracę laboratoryjną;

14) określać przeznaczenie podstawowego sprzętu

laboratoryjnego i pomocniczej aparatury pomiarowej;

35) oznaczać podstawowe zanieczyszczenia gazowe

atmosfery.

2. Treści kształcenia (działy programowe)

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

1) jednostki masy stosowane w obliczeniach chemicznych;

15) stosować oraz konserwować sprzęt laboratoryjny i aparaturę pomiarową;

2) jednostki energii stosowane w obliczeniach chemicznych;

16) wykonywać podstawowe czynności laboratoryjne;

3) stechiometria związków chemicznych, stechiometria równań chemicznych;

17) badać właściwości odczynników chemicznych,

określać ich przeznaczenie, zasady przechowywania;

4) skład mieszanin gazowych i stałych, roztwory;

ww

18) stosować chemikalia o różnych stopniach czystości oraz substancje trujące, szkodliwe, palne

i wybuchowe, z zachowaniem zasad bezpieczeństwa;

19) wykonywać czynności laboratoryjne związane

z oczyszczaniem i rozdzielaniem substancji;

20) organizować i wyposażać stanowisko pracy

w sprzęt laboratoryjny i odczynniki chemiczne

odpowiednio do wykonywanych badań;

21) wykonywać proste czynności związane z otrzymywaniem preparatów nieorganicznych i organicznych, sprawdzać ich jakość oraz obliczać

wydajność procesów;

22) oceniać oraz dokonywać wyboru metod analitycznych;

5) równowagi chemiczne w układach jonowych

i niejonowych;

6) statystyczne metody opracowania wyników

analitycznych;

7) właściwości substancji czystych, metody opisu;

8) równowagi fazowe w układach wieloskładnikowych, fizykochemiczne podstawy procesów rozdzielania;

9) podstawy elektrochemii;

10) materia, opis cząsteczkowy;

11) zjawiska powierzchniowe, koloidy;

12) zakres prac laboratorium analitycznego;

13) poradniki, normy, wykazy, katalogi dotyczące

badań analitycznych i składu chemicznego surowców, półproduktów i produktów;

14) ewidencjonowanie i dokumentacja prac laboratoryjnych;

15) wyposażenie laboratorium chemicznego;

16) podstawowe czynności laboratoryjne;

17) metody rozdzielania substancji;

18) laboratoryjne metody syntezy związków nieorganicznych i organicznych;

19) charakterystyka oraz kryteria oceny chemicznych, fizykochemicznych i biochemicznych metod analitycznych;

20) pobieranie reprezentatywnych próbek materiałów do analiz;

22) mineralizacja substancji organicznych;

23) analiza jakościowa związków nieorganicznych;

24) klasyczna analiza ilościowa;

25) klasyczna analiza związków organicznych;

26) instrumentalne metody analityczne;

27) spektralna analiza związków organicznych;

28) metody bioanalityczne;

14) szacować i wykorzystywać efekty energetyczne

przemian fazowych, procesów fizycznych i sporządzania roztworów;

15) określać kryteria spontaniczności przemian i stanu równowagi układu;

16) określać znaczenie stałej równowagi dla planowania procesu chemicznego oraz wpływ czynników zewnętrznych na równowagową wydajność

procesu;

17) wykorzystywać podstawowe teorie elektrochemiczne do interpretacji i opisu procesów

technologicznych oraz procesów korozyjnych;

18) charakteryzować teorie i właściwości granicy

faz oraz układów rozdrobnionych, stanowiące

podstawę do określania roli stopnia rozwinięcia

powierzchni i procesów powierzchniowych

w technologii chemicznej;

19) stosować podstawowe teorie kinetyki chemicznej do formalnego opisu szybkości reakcji

w układach homo- i heterofazowych dla różnych

typów reaktorów i jakościowej interpretacji molekularnego obrazu reakcji;

20) rozpoznawać aparaty stosowane w przemyśle

chemicznym oraz określać ich rolę w ciągu

technologicznym;

w.

rcl

29) analiza techniczna.

13) charakteryzować przemiany fazowe substancji

czystych w zakresie wykorzystywanym w praktyce laboratoryjnej i projektowaniu technologicznym;

.go

21) rozpuszczanie i roztwarzanie materiałów nieorganicznych;

Poz. 1522

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 231

BLOK: TECHNICZNO-TECHNOLOGICZNY

1. Cele kształcenia

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

1) wykonywać obliczenia technologiczne;

2) dokonywać oceny poprawności obliczonego

wyniku;

3) korzystać z arkusza kalkulacyjnego;

4) stosować specjalistyczne programy komputerowe;

5) sporządzać i prowadzić karty kontrolne;

6) sporządzać wykresy i diagramy ilustrujące wyniki obliczeń;

ww

7) wykorzystywać bazy danych zawierające wyniki

analiz;

8) odczytywać i sporządzać rysunki techniczne

i schematy technologiczne;

9) budować proste elektryczne zestawy pomiarowe, stosować różnego typu mierniki;

10) użytkować podstawowe maszyny elektryczne

zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz przepisami ochrony

przeciwpożarowej;

11) mierzyć parametry procesowe: temperaturę,

ciśnienie, natężenie przepływu;

12) użytkować laboratoryjne i przemysłowe automatyczne układy regulacyjne oraz automatyczne analizatory przemysłowe;

21) określać rodzaj procesu jednostkowego realizowanego w węźle technologicznym oraz oceniać

poziom zagrożenia powodowanego ewentualną

awarią;

22) analizować graficzne przedstawienie koncepcji

procesowej i wyszukiwać położenie węzłów

analitycznych;

23) stosować zasady technologiczne do oceny organizacji systemu kontroli analitycznej;

24) rozróżniać sposoby kontroli procesów technologicznych, stosować kontrolę międzyoperacyjną i finalną;

25) pobierać próbki analityczne w warunkach ciągłego procesu technologicznego.

2. Treści kształcenia (działy programowe)

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

1) obliczenia analityczne, wizualizacja wyników,

archiwizacja danych;

2) podstawy rysunku technicznego;

3) podstawy miernictwa elektrycznego;

4) maszyny elektryczne;

5) pomiar wielkości nieelektrycznych;

6) podstawy elektroniki i automatyki;

7) równowagi i przemiany fazowe substancji czystych;

8) energetyka przemian fizycznych i chemicznych;

9) spontaniczność przemian, stan równowagi dynamicznej i statycznej, układy gazowe doskonałe, układy heterofazowe z fazą gazową;

10) elektrochemia przemysłowa: hydrometalurgia,

galwanostegia, elektroosmoza, chemiczne źródła prądu;

11) podstawy korozji metali;

12) układy koloidalne i ich zastosowanie w procesach przemysłowych;

13) kinetyka chemiczna;

14) procesy jednostkowe, aparatura przemysłu chemicznego;

15) podstawy technologii chemicznej;

BLOK: BIOLOGICZNO-EKOLOGICZNY

1. Cele kształcenia

3) metody analityczne w laboratoriach klinicznych;

4) toksykologia związków chemicznych;

5) toksykologia środowiska;

6) zapobieganie zagrożeniom ekologicznym;

7) ekosystemy.

BLOK: PODSTAWY DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ

1. Cele kształcenia

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

1) wyjaśniać mechanizmy funkcjonowania gospodarki rynkowej;

.go

16) kontrola analityczna w przemyśle.

Poz. 1522

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 231

2) rozróżniać formy organizacyjno-prawne przedsiębiorstw;

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

3) sporządzać budżet i planować rozwój przedsiębiorstwa;

1) dobierać sprzęt i przyrządy do typowych prac

w laboratorium mikrobiologicznym;

4) opracowywać plan marketingowy;

2) wykonywać najprostsze postępowania immobilizacji enzymu;

6) sporządzać dokumenty dotyczące zatrudnienia;

7) sporządzać dokumenty niezbędne do podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej;

w.

rcl

3) przygotowywać preparaty mikroskopowe i przeprowadzać ich barwienie;

5) podejmować działania związane z poszukiwaniem pracy;

4) rozróżniać podstawowe grupy drobnoustrojów

na podstawie obrazu mikroskopowego;

5) wyszukiwać i zbierać informacje dotyczące

szkodliwości substancji dla organizmu ludzkiego i środowiska;

6) pobierać i zabezpieczać próbki do badań toksykologicznych;

7) wykonywać analizy substancji w celu ustalenia

stopnia toksyczności;

8) charakteryzować i analizować różnego typu zagrożenia;

9) charakteryzować zanieczyszczenia wpływające

na mechanizmy bioenergetyczne;

10) charakteryzować zmiany środowiska powodowane przez postęp cywilizacyjny;

ww

11) oceniać stopień narażenia biosfery i ekosystemów na degradację w skali regionu, kraju

i świata;

8) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące

praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;

9) stosować przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;

10) stosować przepisy prawa dotyczące działalności

zawodowej;

11) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

12) stosować środki ochrony indywidualnej;

13) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym

w wypadkach przy pracy;

14) określać wpływ zmęczenia fizycznego i psychicznego na efektywność pracy;

15) komunikować się z uczestnikami procesu pracy;

12) kwalifikować odpady wytwarzane w wyniku

pracy, badać ich właściwości oraz określać sposoby utylizacji;

16) prowadzić negocjacje;

13) analizować nowe rozwiązania technologiczne.

18) podejmować decyzje;

2. Treści kształcenia (działy programowe)

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

1) podstawy biochemii i mikrobiologii;

2) metody mikrobiologiczne w technologii chemicznej i chemii analitycznej;

17) rozwiązywać problemy dotyczące działalności

zawodowej;

19) korzystać z obcojęzycznych źródeł informacji,

dokumentacji technicznej, norm, katalogów

oraz specjalistycznego oprogramowania;

20) organizować doskonalenie zawodowe pracowników;

21) przestrzegać zasad etyki.

2. Treści kształcenia (działy programowe)

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

1) gospodarka rynkowa;

2) formy organizacyjno-prawne przedsiębiorstw;

3) struktura budżetu przedsiębiorstwa;

Do realizacji treści kształcenia ujętych w blokach programowych odpowiednie są następujące pomieszczenia dydaktyczne

1) laboratorium fizyczne;

4) laboratorium analizy instrumentalnej;

6) metody poszukiwania pracy;

5) laboratorium analizy technicznej;

7) dokumenty dotyczące zatrudnienia;

8) podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej;

6) laboratorium mikrobiologiczne i metod bioanalitycznych;

7) pracownia komputerowa.

.go

9) prawo pracy i prawo działalności gospodarczej;

L a bor a tor ium fizy czne powinno by ć wy p o s ażone w

11) ochrona przeciwpożarowa i ochrona środowiska;

13) środki ochrony indywidualnej;

TREŚCI

3) laboratorium analizy klasycznej;

5) strategie marketingowe;

12) elementy ergonomii;

IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI

KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

2) laboratorium chemii i techniki laboratoryjnej;

4) plan rozwoju przedsiębiorstwa;

10) bezpieczeństwo i higiena pracy;

Poz. 1522

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 231

1) sprzęt do prowadzenia pomiarów dotyczących

działu elektryczność;

2) sprzęt do prowadzenia pomiarów dotyczących

działu magnetyzm;

14) zasady udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

3) sprzęt do prowadzenia pomiarów dotyczących

działu elektronika techniczna;

15) elementy fizjologii i higieny pracy;

4) sprzęt do prowadzenia pomiarów dotyczących

działu optyka.

w.

rcl

16) zagrożenia i profilaktyka w środowisku pracy;

17) zasady i metody komunikowania się;

18) elementy socjologii i psychologii pracy;

19) źródła informacji zawodowej i oprogramowanie

w języku obcym;

20) formy doskonalenia zawodowego;

21) etyka.

L a bor a tor ium che mii i te chniki la bor a t o ryj ne j powinno by ć wy posa żone w

1) sprzęt umożliwiający montowanie zestawów i wykonywanie czynności laboratoryjnych;

2) aparaturę do destylacji, wirowania, suszenia, prażenia: destylarki, wirówki, suszarki, piece muflowe;

3) wagi laboratoryjne.

III. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE

ww

Nazwa bloku

programowego

Minimalna liczba godzin

w okresie kształcenia

w %*

Podbudowa programowa

gimnazjum, liceum

ogólnokształcące, liceum

profilowane, technikum,

liceum uzupełniające,

technikum uzupełniające

45

20

Chemiczno-analityczny

Techniczno-technologiczny

Biologiczno-ekologiczny

Podstawy działalności

zawodowej

Razem

10

L a bor a tor ium a na lizy

by ć wy posa żone w

kla sy czne j

pow i n n o

1) sprzęt i odczynniki umożliwiające prowadzenie

ilościowych i jakościowych analiz substancji nieorganicznych i organicznych;

2) wagi analityczne i techniczne w wydzielonym pokoju wagowym.

L a bor a tor ium a na lizy instr ume nta lne j p o w i n no by ć wy posa żone w

1) aparaturę z oprzyrządowaniem do prowadzenia

analiz metodami fizykochemicznymi

a) spektrofotometry, spektrografy, spektrometry,

fotometry płomieniowe,

b) nefelometry i turbidymetry,

85**

* Podział godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia

w szkołach dla młodzieży i w szkołach dla dorosłych

(w formie stacjonarnej i zaocznej).

** Pozostałe 15 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie kształcenia do potrzeb rynku pracy.

c) refraktometry, polarymetry,

d) konduktometry, pehametry, autotitratory, polarografy, elektrolizery, chromatografy, aparat

Orsata;

2) sprzęt pomocniczy: mieszadła elektromagnetyczne, termostaty, termoregulatory.

Pr a cownia kompute r owa powinna by ć w yp o sa żona w zestaw minikalkulatorów i standardowy

sprzęt komputerowy

1) stanowiska PC (jedno stanowisko dla jednego ucznia);

2) drukarki;

3) skaner, ploter i fax-modem;

4) specjalistyczne oprogramowanie.

Wymienione laboratoria powinny być wyposażone

w stoły laboratoryjne z instalacją gazową i elektryczną, dygestoria, podstawowy sprzęt laboratoryjny i odczynniki.

Laboratoria powinny posiadać zaplecze do przechowywania odczynników i zapasowego sprzętu oraz

umożliwiające prowadzenie prac pomocniczych, jak

sporządzanie roztworów, destylacja wody.

.go

L a bor a t or ium an al i z y tech n i cz n ej p owinno

b y ć w y pos a ż on e w

1) aparaty do pomiaru wartości charakterystycznych

wielkości fizycznych: lepkościomierze, wilgotnościomierze, areometry, piknometry, aparaty Marcussona, aparaty Abel-Pensky’ego, ebuliometry,

kriometry, radiometry;

2) aparaturę z oprzyrządowaniem do prowadzenia

analiz metodami fizykochemicznymi: spektrofotometry, refraktometry, polarymetry, konduktometry, pehametry, elektrolizery, chromatografy;

3) sprzęt specjalistyczny do analizy produktów przemysłowych: aparat Soxhleta, aparat Parnasa-Wagnera, aparatura do oznaczania składu frakcyjnego,

mikroskopy;

4) miniaturową instalację modelową umożliwiającą

symulację międzyoperacyjnej kontroli analitycznej

procesu technologicznego;

5) sprzęt pomocniczy: piec muflowy, termostat, łaźnie wodne, suszarki, mieszadła elektromagnetyczne, termoregulatory, przyrządy do pobierania próbek.

Poz. 1522

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 231

W sali lekcyjnej należy zapewnić stanowisko pracy dla

nauczyciela i odpowiednią liczbę stanowisk pracy dla

uczniów.

W warsztatach szkolnych powinno znajdować się pomieszczenie do instruktażu.

ww

w.

rcl

L a bor a t or ium m i kro b i o l o g i cz n e i m etod bioa na lit y c z ny c h p o wi n n o b yć wyp o sa żone

w sprzęt specjalny umożliwiający pracę w warunkach

jałowych, wykonywanie analiz materiałów biologicznych i klinicznych, przeprowadzanie prostych doświadczeń z zakresu toksykologii: mikroskopy, lupy,

sterylizatory, preparaty mikroskopowe.

Wszystkie pracownie powinny składać się z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego.

v.p

l

Dz.U. 2010 nr 231 poz. 1522 notInForce

Załącznik nr 6 Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 listopada 2010 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach: operator maszyn w przemyśle włókienniczym, operator urządzeń przemysłu ceramicznego, operator urządzeń przemysłu szklarskiego, rękodzielnik wyrobów włókienniczych, technik analityk, technik garbarz, technik technologii ceramicznej, technik technologii chemicznej, technik technologii szkła i technik włókiennik Open official source

Załącznik nr 6

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA

W ZAWODZIE TECHNIK GARBARZ

SYMBOL CYFROWY 311[09]

I. OPIS ZAWODU

22) udzielać pierwszej pomocy osobom poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć

1) sporządzać dokumentację technologiczną procesów wyprawy skór;

2) określać właściwości skór surowych, półfabrykatów skórzanych i skór gotowych;

24) planować działalność gospodarczą.

Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie kształcenia zawodowego,

jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych „Podstawy przedsiębiorczości”.

.go

3) określać warunki konserwacji i przechowywania

skór surowych;

23) korzystać z różnych źródeł informacji oraz z doradztwa specjalistycznego;

4) ustalać parametry technologiczne oraz sporządzać receptury wyprawy skór;

5) sprawować nadzór nad sporządzaniem roztworów roboczych do chemicznej obróbki skór;

6) wykonywać ręczną i mechaniczną obróbkę skór

w procesach wyprawy i renowacji;

7) dokonywać oceny organoleptycznej oraz wykonywać badania laboratoryjne w procesie wyprawy skór;

1) oceniania, rozsortowywania i klasyfikowania

skór surowych, półfabrykatów skórzanych i skór

gotowych;

2) magazynowania i konserwacji skór surowych,

półfabrykatów skórzanych i skór gotowych;

3) sporządzania receptur i roztworów roboczych

do wyprawy skór;

w.

rcl

8) sporządzać zestawy technologiczne do uszlachetniania i wykończania skór;

2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik

garbarz powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych

9) dokonywać oceny jakości skór gotowych;

10) organizować i nadzorować proces czyszczenia,

renowacji i konserwacji skór wyprawionych

oraz wyrobów skórzanych;

11) nadzorować magazynowanie skór gotowych

i wyrobów skórzanych;

4) nadzorowania eksploatacji maszyn i urządzeń

do obróbki skór;

5) organizowania, prowadzenia i kontrolowania

procesów wyprawy skór;

6) wykonywania badań organoleptycznych i laboratoryjnych;

7) prowadzenia dokumentacji

i ekonomicznej.

technologicznej

12) prowadzić prace doświadczalne związane

z wprowadzaniem nowych technologii wyprawy skór;

II. BLOKI PROGRAMOWE

13) monitorować eksploatację maszyn, urządzeń

i agregatów do mechanicznej i chemicznej obróbki skór;

Zakres umiejętności i treści kształcenia wynikający

z opisu zawodu zawierają następujące bloki programowe

14) dokonywać analizy procesu produkcyjnego pod

względem technologicznym i ekonomicznym;

1) materiałowo-doświadczalny;

ww

15) posługiwać się terminologią zawodową;

16) posługiwać się językiem obcym w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań zawodowych;

17) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;

18) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;

2) technologiczny;

3) podstawy działalności zawodowej.

BLOK: MATERIAŁOWO-DOŚWIADCZALNY

1. Cele kształcenia

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

1) charakteryzować rodzaje skór surowych;

19) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

2) charakteryzować budowę strukturalną, fizyczną

i chemiczną skóry surowej;

20) kierować zespołem pracowników;

3) dokonywać podziału topograficznego skór surowych;

21) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące

praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;

4) określać budowę strukturalną włosa;

BLOK: TECHNOLOGICZNY

6) klasyfikować okrywę włosową zwierząt futerkowych w układzie topograficznym skór;

1. Cele kształcenia

7) określać przeznaczenie asortymentowe surowca skórzanego;

v.p

l

5) rozróżniać rodzaje włosów;

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

8) określać metody konserwacji i warunki magazynowania skór surowych;

1) rozsortowywać i dobierać skóry surowe w partie produkcyjne;

9) posługiwać się przyrządami kontrolno-pomiarowymi;

2) organizować procesy technologiczne wyprawy

skór;

10) dokonywać oceny skór surowych i półfabrykatów na podstawie badań organoleptycznych

i laboratoryjnych;

3) sporządzać roztwory i zestawy technologiczne

do wyprawy skór;

4) posługiwać się schematami strukturalnymi

i funkcjonalnymi maszyn, urządzeń i agregatów

technologicznych;

12) dokonywać oceny organoleptycznej i wykonywać badania laboratoryjne środków pomocniczych;

5) nadzorować eksploatację maszyn, urządzeń

i agregatów do fizycznej i chemicznej obróbki

skór;

13) dokonywać oceny organoleptycznej i wykonywać badania laboratoryjne roztworów i zestawów technologicznych;

6) ustalać parametry technologiczne oraz sporządzać receptury wyprawy skór;

.go

11) rozróżniać materiały i środki pomocnicze stosowane w procesie wyprawy skór;

14) dokonywać oceny organoleptycznej i wykonywać badania laboratoryjne skór gotowych;

7) nadzorować przebieg procesów technologicznych w poszczególnych fazach produkcji;

8) wykonywać operacje technologiczne wyprawy

skór;

16) określać warunki konserwacji i magazynowania

skór gotowych;

9) dokonywać kontroli międzyoperacyjnej procesów wyprawy skór;

17) stosować programy komputerowe do prowadzenia badań laboratoryjnych.

10) rozsortowywać półfabrykaty skór pod względem przeznaczenia asortymentowego;

w.

rcl

15) rozpoznawać asortymenty skór gotowych;

2. Treści kształcenia (działy programowe)

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

1) rodzaje skór surowych;

2) topografia, budowa histologiczna i chemiczna

skór surowych;

3) budowa włosa i okrywy włosowej;

4) konserwacja i magazynowanie skór surowych;

11) prowadzić dokumentację technologiczną procesów wyprawy skór;

12) wdrażać nowe technologie wyprawy i uszlachetniania skór;

13) stosować programy komputerowe do planowania procesów produkcyjnych, kontroli jakości,

sterowania procesami technologicznymi.

2. Treści kształcenia (działy programowe)

5) przyrządy kontrolno-pomiarowe;

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

6) ocena organoleptyczna i laboratoryjna skór surowych;

1) rozsortowywanie i dobieranie skór w partie produkcyjne;

7) przeznaczenia asortymentowe skór surowych

i półfabrykatów skórzanych;

2) organizowanie procesu wyprawy skór;

ww

8) materiały i środki pomocnicze do wyprawy

skór;

9) ocena organoleptyczna i laboratoryjna środków

pomocniczych stosowanych w procesie wyprawy skór;

10) ocena organoleptyczna i laboratoryjna roztworów i zestawów technologicznych;

11) ocena organoleptyczna i laboratoryjna skór gotowych;

3) roztwory i zestawy technologiczne;

4) schematy strukturalne i funkcjonalne maszyn,

urządzeń i agregatów garbarskich;

5) urządzenia, maszyny i agregaty stosowane

w procesie wyprawy skór;

6) operacje technologiczne wyprawy skór;

7) kontrola procesu technologicznego;

12) asortymenty skór gotowych;

8) dokumentacja technologiczna procesów wyprawy skór;

13) konserwacja i magazynowanie skór gotowych;

9) nowe technologie wyprawy skór;

14) specjalistyczne programy komputerowe.

10) specjalistyczne programy komputerowe.

3) struktura budżetu przedsiębiorstwa;

1. Cele kształcenia

4) plan rozwoju przedsiębiorstwa;

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

v.p

l

BLOK: PODSTAWY DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ

5) strategie marketingowe;

6) metody poszukiwania pracy;

1) wyjaśniać mechanizmy funkcjonowania gospodarki rynkowej;

7) dokumenty dotyczące zatrudnienia;

2) rozróżniać formy organizacyjno-prawne przedsiębiorstw;

8) podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej;

3) sporządzać budżet i planować rozwój przedsiębiorstwa;

9) prawo pracy i prawo działalności gospodarczej;

4) opracowywać plan marketingowy;

11) ochrona przeciwpożarowa i ochrona środowiska;

.go

5) podejmować działania związane z poszukiwaniem pracy;

10) bezpieczeństwo i higiena pracy;

6) sporządzać dokumenty dotyczące zatrudnienia;

7) sporządzać dokumenty niezbędne do podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej;

8) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące

praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;

9) stosować przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;

13) zasady udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

14) elementy fizjologii i higieny pracy;

15) zagrożenia i profilaktyka w środowisku pracy;

16) zasady i metody komunikowania się;

17) elementy socjologii i psychologii pracy;

18) źródła informacji zawodowej i oprogramowanie

w języku obcym;

w.

rcl

10) stosować przepisy prawa dotyczące działalności

zawodowej;

12) elementy ergonomii;

19) formy doskonalenia zawodowego;

11) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

20) etyka.

12) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym

w wypadkach przy pracy;

III. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE

13) określać wpływ zmęczenia fizycznego i psychicznego na efektywność pracy;

Minimalna liczba godzin

w okresie kształcenia w %*

Podbudowa

programowa

zasadnicza

gimnazjum,

szkoła

liceum

Nazwa bloku ogólnokształcące, zawodowa,

programowego liceum

zawód: garbarz

skór

profilowane,

technikum,

liceum

uzupełniające,

technikum

uzupełniające

Materiałowo30

35

-doświadczalny

Technologiczny

45

40

Podstawy

działalności

5

zawodowej

Razem

80**

14) komunikować się z uczestnikami procesu pracy;

15) prowadzić negocjacje;

16) rozwiązywać problemy dotyczące działalności

zawodowej;

17) podejmować decyzje;

ww

18) korzystać z obcojęzycznych źródeł informacji,

dokumentacji technicznej, norm, katalogów

oraz specjalistycznego oprogramowania użytkowego;

19) organizować doskonalenie zawodowe pracowników;

20) przestrzegać zasad etyki.

2. Treści kształcenia (działy programowe)

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

1) gospodarka rynkowa;

2) formy organizacyjno-prawne przedsiębiorstw;

* Podział godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia

w szkołach dla młodzieży i w szkołach dla dorosłych

(w formie stacjonarnej i zaocznej).

** Pozostałe 20 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie kształcenia do potrzeb rynku pracy.

IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI

KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

TREŚCI

Do realizacji treści kształcenia ujętych w blokach programowych odpowiednie są następujące pomieszczenia dydaktyczne

1) pracownia materiałoznawstwa;

Poz. 1522

6) programy komputerowe do analizy i obliczeń chemicznych;

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 231

7) instrukcje do ćwiczeń i analiz.

Pr a cownia te chnologii powinna by ć wyp o s ażona w

1) narzędzia, przyrządy i urządzenia stosowane

w procesie wyprawy i obróbki skór;

2) laboratorium chemiczne;

3) pracownia technologii;

2) katalogi i prospekty ilustrujące operacje technologiczne;

4) warsztaty szkolne.

P ra c ow nia m a teri ał o z n awstwa p o wi n na by ć

w y pos a ż ona w

4) zestawy norm;

5) tablice poglądowe ilustrujące proces wytwarzania

skór i wyrobów skórzanych;

.go

1) stanowiska do badań indywidualnych (jedno stanowisko dla jednego ucznia);

3) dokumentacje technologiczne;

a) budowę histologiczną i topograficzną skór,

6) programy komputerowe dotyczące procesów

technologicznych i zarządzania procesem produkcji;

b) podział związków chemicznych stosowanych do

wyprawy skór,

7) prospekty i katalogi narzędzi, maszyn i urządzeń

do obróbki skór;

c) rodzaje skór,

8) instrukcje użytkowania i konserwacji narzędzi, maszyn i urządzeń do obróbki skór.

2) tablice poglądowe ilustrujące

d) wady i uszkodzenia skór;

3) próbki skór;

1) stanowiska magazynowania i konserwacji skór surowych (jedno stanowisko dla trzech uczniów);

w.

rcl

4) zestawy odczynników i wskaźników chemicznych

do oznaczania roztworów;

Wa r szta ty szkolne powinny by ć wy po s aż o ne w

5) zestawy środków pomocniczych stosowanych

w produkcji skór i wyrobów skórzanych;

6) aparaturę i urządzenia kontrolno-pomiarowe;

7) katalogi zestawów kolorystycznych i deseniowych;

2) stanowisko magazynowania środków pomocniczych;

3) stanowiska przygotowania skór do garbowania

właściwego (jedno stanowisko dla trzech uczniów);

8) zestawy norm;

4) stanowiska garbowania (jedno stanowisko dla

trzech uczniów);

9) instrukcje dotyczące badań materiałów i wyrobów

skórzanych.

5) stanowiska wykończania i uszlachetniania skór

(jedno stanowisko dla trzech uczniów);

L a bor a t or ium ch em i cz n e p o wi n n o b yć wy pos a ż one w

6) laboratorium kontroli jakości i odbioru jakościowego;

1) stanowiska do badań (jedno stanowisko dla dwóch

uczniów);

2) sprzęt i aparaturę laboratoryjną;

7) magazyn skór wyprawionych.

Wszystkie pracownie powinny składać się z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego.

4) zestawy odczynników chemicznych;

W sali lekcyjnej należy zapewnić stanowisko pracy dla

nauczyciela i odpowiednią liczbę stanowisk pracy dla

uczniów.

5) normy przedmiotowe i czynnościowe dotyczące

preparatów i odczynników chemicznych;

W warsztatach szkolnych powinno znajdować się pomieszczenie do instruktażu.

ww

3) przyrządy i aparaturę kontrolno-pomiarową;

Dz.U. 2010 nr 231 poz. 1522 notInForce

Załącznik nr 7 Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 listopada 2010 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach: operator maszyn w przemyśle włókienniczym, operator urządzeń przemysłu ceramicznego, operator urządzeń przemysłu szklarskiego, rękodzielnik wyrobów włókienniczych, technik analityk, technik garbarz, technik technologii ceramicznej, technik technologii chemicznej, technik technologii szkła i technik włókiennik Open official source

Załącznik nr 7

I. OPIS ZAWODU

1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć

1) określać właściwości surowców, materiałów,

półfabrykatów i gotowych wyrobów ceramicznych;

20) posługiwać się językiem obcym w zakresie

wspomagającym wykonywanie zadań zawodowych;

21) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;

22) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;

23) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

.go

2) odczytywać i sporządzać rysunki techniczne instalacji i aparatów oraz elementów maszyn

i urządzeń przemysłu ceramicznego;

v.p

l

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA

W ZAWODZIE TECHNIK TECHNOLOGII CERAMICZNEJ

SYMBOL CYFROWY 311[30]

24) kierować zespołem pracowników;

4) obsługiwać i konserwować aparaturę laboratoryjną;

25) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące

praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;

5) dobierać surowce do sporządzania określonej

masy ceramicznej;

26) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym

w wypadkach przy pracy;

6) przygotowywać surowce, wytwarzać masy i gęstwy ceramiczne;

27) korzystać z różnych źródeł informacji oraz z doradztwa specjalistycznego;

7) sporządzać masy ceramiczne według receptur;

28) prowadzić działalność gospodarczą.

8) kształtować wyroby ceramiczne metodami ręcznymi i mechanicznymi;

Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie kształcenia zawodowego,

jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych „Podstawy przedsiębiorczości”.

w.

rcl

3) odczytywać schematy technologiczne;

9) dobierać metody wypalania w zależności od

technologii wytwarzania wyrobów ceramicznych;

10) stosować metody i techniki suszenia, wypalania

i zdobienia wyrobów ceramicznych;

11) kontrolować proces suszenia wyrobów ceramicznych w suszarkach komorowych i tunelowych;

12) regulować parametry procesów zgodnie z technologią wytwarzania;

13) nadzorować procesy obróbki mechanicznej wyrobów ceramicznych;

ww

14) analizować i utrzymywać parametry reżimów

technologicznych;

15) wykonywać obliczenia termochemiczne dla pieców okresowych i tunelowych;

16) wytwarzać wyroby ceramiczne z zastosowaniem

różnych technologii, technik wykończeniowych

i zdobniczych;

17) obliczać zdolność produkcyjną maszyn i urządzeń przemysłu ceramicznego;

18) stosować specjalistyczne programy komputerowe;

19) posługiwać się terminologią zawodową;

2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik

technologii ceramicznej powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych

1) wykonywania prac związanych z procesem wytwarzania płytek ceramicznych, ceramiki budowlanej, ceramiki szlachetnej, technicznej,

elektrotechnicznej i elektronicznej;

2) wykonywania prac związanych z procesem wytwarzania porcelany sanitarnej, kamionki, materiałów ogniotrwałych i ściernych;

3) nadzorowania procesów produkcyjnych.

3. Zawód technik technologii ceramicznej jest zawodem szerokoprofilowym, umożliwiającym specjalizację pod koniec okresu kształcenia. Szkoła określa

umiejętności specjalistyczne, biorąc pod uwagę potrzeby regionalnego rynku pracy i zainteresowania

uczniów. Tematyka specjalizacji może dotyczyć

1) technologii ceramiki budowlanej;

2) technologii ceramiki ogniotrwałej;

3) technologii materiałów ściernych;

4) technologii ceramiki szlachetnej;

5) technologii ceramiki sanitarnej.

II. BLOKI PROGRAMOWE

Zakres umiejętności i treści kształcenia wynikający

z opisu zawodu zawierają następujące bloki programowe

1) techniczny;

Poz. 1522

17) użytkować maszyny, urządzenia i instalacje

przemysłowe stosowane w produkcji ceramicznej;

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 231

18) obsługiwać urządzenia do kontroli i sterownia

procesami technologicznymi;

19) rozpoznawać stan techniczny użytkowanych narzędzi, maszyn i urządzeń;

2) technologiczny;

3) podstawy działalności zawodowej.

20) planować organizację produkcji;

BLOK: TECHNICZNY

1. Cele kształcenia

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

2. Treści kształcenia (działy programowe)

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

.go

1) stosować podstawowe pojęcia z zakresu mechaniki technicznej, hydromechaniki, termodynamiki, elektrotechniki, elektroniki i automatyki;

21) posługiwać się dokumentacją konstrukcyjną,

Dokumentacją Techniczno-Ruchową (DTR) oraz

instrukcjami obsługi maszyn i urządzeń stosowanych w przemyśle ceramicznym.

1) rysunek techniczny;

2) odczytywać oraz sporządzać szkice i rysunki

techniczne części maszyn i urządzeń;

2) materiały konstrukcyjne stosowane w budowie

maszyn i urządzeń;

3) odczytywać schematy instalacji zasilających i linii technologicznych;

3) elementy elektrotechniki i elektroniki;

4) elementy automatyki przemysłowej;

5) części maszyn;

6) tarcie i smarowanie w maszynach i urządzeniach;

w.

rcl

4) charakteryzować materiały konstrukcyjne metalowe i niemetalowe stosowane w budowie maszyn i urządzeń stosowanych w przemyśle ceramicznym;

5) rozróżniać źródła i odbiorniki energii elektrycznej;

7) napędy maszyn i urządzeń;

6) mierzyć podstawowe wielkości elektryczne oraz

interpretować wyniki pomiarów;

8) maszyny i urządzenia stosowane w przemyśle

ceramicznym;

7) wyjaśniać zasadę działania podstawowych maszyn i urządzeń elektrycznych;

9) użytkowanie maszyn i urządzeń wykorzystywanych w procesie technologicznym;

8) rozróżniać układy elektroniczne i określać ich

przeznaczenie;

10) obsługa techniczna maszyn i urządzeń stosowanych w przemyśle ceramicznym;

9) rozróżniać elementy układów automatyki przemysłowej;

11) organizacja produkcji;

10) analizować pracę prostych układów sterowania

i automatyki wykorzystywanych w procesach

technologicznych;

12) dokumentacja techniczna, Dokumentacja Techniczno-Ruchowa (DTR), instrukcje obsługi maszyn i urządzeń przemysłu ceramicznego.

ww

11) stosować zasady sterowania procesami technologicznymi;

12) rozróżniać typowe rodzaje obciążeń i naprężeń

występujące w elementach maszyn;

13) rozróżniać rodzaje połączeń, osie, wały, łożyska,

sprzęgła, hamulce i mechanizmy oraz określać

ich zastosowanie w budowie maszyn;

14) stosować zasady smarowania i konserwacji maszyn i urządzeń;

15) wyjaśniać działanie oraz określać zastosowanie

napędów maszyn i urządzeń;

16) wyjaśniać budowę i zasadę działania maszyn

i urządzeń wykorzystywanych w procesie wytwarzania wyrobów ceramicznych;

BLOK: TECHNOLOGICZNY

1. Cele kształcenia

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

1) charakteryzować chemiczne związki nieorganiczne i organiczne, w tym minerały, stanowiące surowiec dla przemysłu ceramicznego;

2) stosować nazewnictwo podstawowych związków chemicznych nieorganicznych i organicznych;

3) rozróżniać rodzaje reakcji chemicznych;

4) dokonywać obliczeń masowych i energetycznych dla procesów chemicznych;

5) sporządzać roztwory i mieszaniny substancji

o określonym składzie i stężeniu dla celów laboratoryjnych i technologicznych;

6) określać zagrożenia wynikające ze stosowania

substancji trujących, żrących, wybuchowych

i palnych oraz sposoby obchodzenia się z nimi;

7) pobierać próbki surowców, półproduktów oraz

wyrobów ceramicznych do badań jakościowych

i ilościowych;

8) dobierać sprzęt laboratoryjny do badań;

9) wykonywać typowe analizy jakościowe i ilościowe surowców ceramicznych i szkliw;

10) określać rodzaje faz skupienia oraz ich właściwości;

Poz. 1522

27) badać surowce ceramiczne z zastosowaniem

metod analizy chemicznej;

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 231

28) opracowywać receptury typowych mas ceramicznych;

29) prowadzić proces suszenia wyrobów ceramicznych;

30) wyjaśniać zasady działania i eksploatacji podstawowych typów pieców do wypalania wyrobów ceramicznych;

31) dobierać metody formowania wyrobów ceramicznych;

32) dobierać techniki zdobienia wyrobów ceramicznych w zależności od ich przeznaczenia;

33) charakteryzować substancje szkodliwe oraz odpady powstające podczas produkcji ceramicznej

oraz określać ich wpływ na skażenie środowiska;

12) określać właściwości ciał stałych krystalicznych

i szklistych;

34) dobierać metody kontroli jakości wyrobów ceramicznych.

.go

11) charakteryzować przemiany fazowe oraz określać wpływ ciśnienia i temperatury na ich przebieg;

13) określać skład chemiczny oraz elementy wewnętrznej budowy krzemianów stosowanych

jako surowce ceramiczne;

2. Treści kształcenia (działy programowe)

14) wyjaśniać zjawiska związane z odkształceniem

plastycznym mas i gęstw ceramicznych, posługiwać się prawami reologii;

1) elementy chemii ogólnej i fizycznej;

2) chemia fizyczna tworzyw ceramicznych;

3) technika laboratoryjna;

w.

rcl

15) określać właściwości oraz przydatność materiałów metalowych i niemetalowych do produkcji

ceramicznej;

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

16) rozróżniać reakcje zachodzące w procesie wypalania ceramiki;

17) określać efekty cieplne towarzyszące procesom

ogrzewania surowców ceramicznych;

18) obliczać energię potrzebną do wypalania masy

ceramicznej;

19) określać doświadczalnie charakterystyczne cechy mas ceramicznych;

20) charakteryzować zjawisko spiekania masy ceramicznej, określać wpływ różnych parametrów

na przebieg procesu;

21) określać właściwości roztworów koloidalnych

i zawiesin oraz wykorzystywać je do odlewania

wyrobów ceramicznych;

ww

22) określać właściwości reologiczne mas ceramicznych oraz ich wpływ na formowanie wyrobów

ceramicznych;

23) określać sprawność energetyczną ogniw i baterii;

24) określać właściwości oraz przydatność materiałów ceramicznych;

25) określać właściwości barwiące metali przejściowych oraz ich zastosowanie w procesie wytwarzania farb ceramicznych;

26) charakteryzować zjawisko absorpcji i adsorpcji,

określać zasady działania absorbentów par i gazów, sit molekularnych oraz ich zastosowanie;

4) surowce i materiały ceramiczne;

5) technologia wytwarzania ceramiki;

6) proces suszenia i wypalania wyrobów ceramicznych;

7) technologia zdobienia wyrobów ceramicznych;

8) kontrola technologiczna.

BLOK: PODSTAWY DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ

1. Cele kształcenia

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

1) wyjaśniać mechanizmy funkcjonowania gospodarki rynkowej;

2) rozróżniać formy organizacyjno-prawne przedsiębiorstw;

3) sporządzać budżet i planować rozwój przedsiębiorstwa;

4) obliczać efektywność finansową działalności

przedsiębiorstwa;

5) określać wielkość produkcji i rynku zbytu wyrobów ceramicznych;

6) opracowywać plan marketingowy;

7) podejmować działania związane z poszukiwaniem pracy;

8) sporządzać dokumenty dotyczące zatrudnienia;

15) zasady udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

10) określać wpływ organizacji pracy na efekty działalności przedsiębiorstwa;

16) elementy fizjologii i higieny pracy;

11) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące

praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;

18) zasady i metody komunikowania się;

12) stosować przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;

20) źródła informacji zawodowej i oprogramowanie

użytkowe w języku obcym;

13) określać zagrożenia dla środowiska wynikające

z działalności przedsiębiorstwa;

v.p

l

9) sporządzać dokumenty niezbędne do podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej;

17) zagrożenia i profilaktyka w środowisku pracy;

19) elementy socjologii i psychologii pracy;

21) formy doskonalenia zawodowego;

22) etyka.

III. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE

15) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

Minimalna liczba godzin

w okresie kształcenia w %*

Podbudowa

programowa

zasadnicza

liceum

ogólnokształcące, szkoła

Nazwa bloku

zawodowa,

programowego liceum

zawód

profilowane,

operator

technikum,

urządzeń

liceum

przemysłu

uzupełniające,

ceramicznego

technikum

uzupełniające

Techniczny

40

35

Technologiczny

30

35

Podstawy

działalności

10

zawodowej

Razem

80**

.go

14) stosować przepisy prawa dotyczące działalności

zawodowej;

16) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym

w wypadkach przy pracy;

17) określać wpływ zmęczenia fizycznego i psychicznego na efektywność pracy;

18) komunikować się z uczestnikami procesu pracy;

19) prowadzić negocjacje;

20) rozwiązywać problemy dotyczące działalności

zawodowej;

21) podejmować decyzje;

w.

rcl

22) korzystać z obcojęzycznych źródeł informacji,

dokumentacji technicznej, norm, katalogów

oraz oprogramowania użytkowego;

23) organizować doskonalenie zawodowe pracowników;

24) przestrzegać zasad etyki.

2. Treści kształcenia (działy programowe)

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

* Podział godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia

w szkołach dla młodzieży i w szkołach dla dorosłych

(w formie stacjonarnej i zaocznej).

** Pozostałe 20 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie kształcenia do potrzeb rynku pracy, w tym na specjalizację.

1) gospodarka rynkowa;

2) formy organizacyjno-prawne przedsiębiorstw;

IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI

KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

TREŚCI

3) struktura budżetu przedsiębiorstwa;

4) plan rozwoju przedsiębiorstwa;

ww

5) produkcja i rynek zbytu wyrobów ceramicznych;

Do realizacji treści kształcenia ujętych w blokach programowych odpowiednie są następujące pomieszczenia dydaktyczne

1) laboratorium chemiczne;

6) strategie marketingowe;

2) pracownia technologiczna;

7) metody poszukiwania pracy;

3) pracownia rysunku technicznego;

8) dokumenty dotyczące zatrudnienia;

4) pracownia komputerowa.

9) podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej;

10) efektywność działalności przedsiębiorstwa;

11) prawo pracy i prawo działalności gospodarczej;

12) bezpieczeństwo i higiena pracy;

13) ochrona przeciwpożarowa i ochrona środowiska;

14) elementy ergonomii;

L a bor a tor ium che miczne powinno by ć w yp o sa żone w

1) instalację wyciągową;

2) stoły laboratoryjne z instalacją wodną, gazową,

elektryczną (jeden stół dla trzech uczniów);

3) sprzęt laboratoryjny i odczynniki;

4) wagi analityczne, półautomatyczne i automatyczne w wydzielonym pomieszczeniu.

P ra c ow nia t e c hn o l o g i cz n a p o wi n n a b y ć wy p o s a ż ona w

6) przykładowe dokumentacje konstrukcyjne;

7) części maszyn;

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 231

1) urządzenia do przygotowania mas, formowania

i szkliwienia wyrobów ceramicznych;

8) modele maszyn i urządzeń.

2) piece laboratoryjne do wypalania ceramiki;

Pr a cownia kompute r owa powinna by ć w yp o sa żona w

3) urządzenia do badania i kontroli jakości surowców,

półproduktów, wyrobów ceramicznych, spalin;

4) przykładowe dokumentacje technologiczne.

P ra c ow nia r y su n ku

b y ć w y pos a ż on a w

tech n i cz n eg o

p owinna

2) materiały i przyrządy rysunkowe;

3) modele brył;

4) plansze figur geometrycznych;

2) drukarki — 2 szt.;

3) pakiet programów biurowych;

4) programy komputerowe do wspomagania procesu projektowania;

5) programy specjalistyczne.

.go

1) stanowiska rysunkowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia);

1) stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla

dwóch uczniów);

W sali lekcyjnej należy zapewnić stanowisko pracy dla

nauczyciela i odpowiednią liczbę stanowisk pracy dla

uczniów.

ww

w.

rcl

5) normy dotyczące rysunku technicznego;

Wszystkie pracownie powinny składać się z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego.

Dz.U. 2010 nr 231 poz. 1522 notInForce

Załącznik nr 8 Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 listopada 2010 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach: operator maszyn w przemyśle włókienniczym, operator urządzeń przemysłu ceramicznego, operator urządzeń przemysłu szklarskiego, rękodzielnik wyrobów włókienniczych, technik analityk, technik garbarz, technik technologii ceramicznej, technik technologii chemicznej, technik technologii szkła i technik włókiennik Open official source

Załącznik nr 8

v.p

l

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA

W ZAWODZIE TECHNIK TECHNOLOGII CHEMICZNEJ

SYMBOL CYFROWY 311[31]

21) korzystać z różnych źródeł informacji oraz z doradztwa specjalistycznego;

I. OPIS ZAWODU

1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć

1) określać właściwości substancji stałych, ciekłych i gazowych stosowanych w przemyśle

chemicznym;

2) pobierać i przygotowywać próbki substancji

chemicznych do badań laboratoryjnych;

Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie kształcenia zawodowego,

jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych „Podstawy przedsiębiorczości”.

2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik

technologii chemicznej powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych

.go

3) oceniać jakość surowców, półproduktów i produktów przemysłu chemicznego;

22) planować działalność gospodarczą.

4) odczytywać i wykonywać rysunki techniczne

oraz schematy technologiczne;

5) użytkować aparaty, maszyny i urządzenia stosowane w przemyśle chemicznym zgodnie z instrukcjami obsługi;

6) posługiwać się dokumentacją, instrukcjami

i normami dotyczącymi przebiegu chemicznych

procesów technologicznych;

2) przetwarzania surowców i wytwarzania substancji chemicznych;

3) wykonywania pomiarów parametrów procesowych;

4) kontrolowania procesów technologicznych we

wszystkich etapach produkcji;

5) oceniania stanu technicznego oraz obsługi aparatów i urządzeń przemysłu chemicznego.

w.

rcl

7) wykonywać obliczenia chemiczne i technologiczne;

1) wykonywania badań laboratoryjnych dla potrzeb przemysłu chemicznego;

8) przygotowywać surowce, półprodukty i produkty przemysłu chemicznego do transportu i magazynowania;

9) wykonywać

wych;

pomiary

parametrów

proceso-

II. BLOKI PROGRAMOWE

Zakres umiejętności i treści kształcenia wynikający

z opisu zawodu zawierają następujące bloki programowe

1) chemiczny;

10) nadzorować prawidłowość prowadzenia procesów technologicznych;

11) rozpoznawać zagrożenia związane ze stosowaniem substancji chemicznych;

2) techniczny;

3) technologiczny;

4) podstawy działalności zawodowej.

12) prowadzić dokumentację wykonywanych prac;

BLOK: CHEMICZNY

13) posługiwać się terminologią zawodową;

1. Cele kształcenia

14) posługiwać się językiem obcym w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań zawodowych;

ww

15) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;

16) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;

17) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

1) charakteryzować strukturę materii na poziomie

mikro i makro;

2) określać właściwości pierwiastków na podstawie ich położenia w układzie okresowym;

3) charakteryzować wiązania chemiczne oraz określać ich wpływ na właściwości substancji chemicznych;

18) kierować zespołem pracowników;

4) posługiwać się nazewnictwem związków chemicznych nieorganicznych i organicznych;

19) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące

praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;

5) określać właściwości oraz sposób otrzymywania ważniejszych grup związków nieorganicznych i organicznych;

20) udzielać pierwszej pomocy osobom poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

6) wyjaśniać mechanizmy reakcji zachodzących

podczas otrzymywania związków chemicznych;

6) użytkować maszyny i urządzenia stosowane

w przemyśle chemicznym;

8) sporządzać roztwory i mieszaniny o określonych

stężeniach;

7) posługiwać się przyrządami do pomiaru parametrów procesowych;

9) stosować sprzęt, aparaturę, odczynniki chemiczne i czynniki energetyczne w badaniach i pracach laboratoryjnych;

8) obsługiwać układy elektryczne i elektroniczne

stosowane w sterowaniu i kontroli procesów

technologicznych;

10) pobierać próbki substancji chemicznych do badań laboratoryjnych;

9) prowadzić dokumentację pracy maszyn i urządzeń stosowanych w przemyśle chemicznym;

11) wykonywać czynności laboratoryjne związane

z otrzymywaniem związków chemicznych;

10) posługiwać się specjalistycznymi programami

komputerowymi stosowanymi do projektowania i kontroli procesów chemicznych.

12) mierzyć podstawowe wielkości fizykochemiczne

charakteryzujące substancje;

2. Treści kształcenia (działy programowe)

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

.go

13) otrzymywać związki organiczne i nieorganiczne

metodami laboratoryjnymi;

v.p

l

7) wykonywać obliczenia chemiczne i technologiczne;

14) prowadzić dokumentację prac laboratoryjnych;

15) interpretować wyniki badań laboratoryjnych;

16) prowadzić gospodarkę sprzętem, aparaturą laboratoryjną, substancjami chemicznymi i czynnikami energetycznymi;

17) przewidywać zagrożenia wynikające ze stosowania sprężonych gazów, substancji palnych,

wybuchowych i toksycznych szkodliwych dla

zdrowia i zapobiegać im.

1) szkice i odwzorowania rysunkowe;

2) szkice i rysunki instalacji rurowych oraz aparatury chemicznej;

3) dokumentacja techniczna;

4) materiały konstrukcyjne stosowane do wykonywania aparatury chemicznej;

5) elementy konstrukcyjne aparatury chemicznej;

6) zagrożenia korozyjne aparatury chemicznej;

7) wybrane zagadnienia techniki cieplnej;

w.

rcl

2. Treści kształcenia (działy programowe)

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

1) podstawy chemii;

2) chemia fizyczna;

3) chemia organiczna;

8) eksploatacja maszyn i urządzeń stosowanych

w przemyśle chemicznym;

9) podstawy elektrotechniki i elektroniki;

10) metrologia techniczna;

4) chemia nieorganiczna;

11) automatyka w sterowaniu procesami technologicznymi;

5) organizacja i dokumentacja prac laboratoryjnych;

12) specjalistyczne programy komputerowe.

6) techniki laboratoryjne;

7) preparatyka organiczna i nieorganiczna.

BLOK: TECHNICZNY

1. Cele kształcenia

ww

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

1) odczytywać i wykonywać rysunki techniczne

części maszyn oraz elementów aparatury i urządzeń przemysłu chemicznego;

2) posługiwać się dokumentacją techniczną;

3) charakteryzować właściwości materiałów metalowych i niemetalowych stosowanych do wykonywania aparatury chemicznej;

BLOK: TECHNOLOGICZNY

1. Cele kształcenia

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

1) interpretować równania reakcji chemicznych zachodzących w procesach technologicznych;

2) określać wpływ parametrów fizycznych na przebieg procesów podstawowych;

3) wykonywać obliczenia chemiczne i technologiczne;

4) sporządzać schematy technologiczne;

5) opracowywać proste projekty procesowe na

podstawie koncepcji procesu;

4) przewidywać i oceniać zagrożenia korozyjne

aparatury chemicznej;

6) oceniać jakość wody do celów technologicznych;

5) charakteryzować czynniki energetyczne wykorzystywane w procesach technologicznych oraz

określać zasady ich racjonalnego stosowania;

7) wykonywać analizy jakościowe i ilościowe próbek materiałów pobieranych w procesie technologicznym;

8) prowadzić dokumentację produkcji i badań laboratoryjnych;

9) użytkować aparaty i urządzenia stosowane

w przemyśle chemicznym zgodnie z zasadami

eksploatacji;

Poz. 1522

BLOK: PODSTAWY DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ

1. Cele kształcenia

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 231

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

10) przeprowadzać podstawowe procesy technologiczne;

1) wyjaśniać mechanizmy funkcjonowania gospodarki rynkowej;

11) oceniać przebieg procesów na podstawie wartości parametrów procesowych;

2) rozróżniać formy organizacyjno-prawne przedsiębiorstw;

12) prowadzić kontrolę procesów technologicznych;

3) sporządzać budżet i planować rozwój przedsiębiorstwa;

13) sprawdzać oznakowanie oraz sposób pakowania i przechowywania surowców, półproduktów

i produktów przemysłu chemicznego;

4) charakteryzować przedsiębiorstwa

z przemysłem chemicznym;

5) charakteryzować rynek zbytu produktów chemicznych;

.go

14) prowadzić gospodarkę surowcami, materiałami,

odpadami i czynnikami energetycznymi;

związane

6) opracowywać plan marketingowy;

15) oceniać zagrożenia środowiska i podejmować

działania dotyczące jego ochrony;

7) podejmować działania związane z poszukiwaniem pracy;

16) zapobiegać zagrożeniom wynikającym ze stosowania niebezpiecznych substancji chemicznych;

8) sporządzać dokumenty dotyczące zatrudnienia;

17) dobierać środki ochrony indywidualnej i zbiorowej w zależności od rodzaju zagrożenia;

10) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące

praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;

11) stosować przepisy prawa dotyczące działalności

zawodowej;

12) stosować przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;

w.

rcl

18) stosować techniki komputerowe do obliczeń

i symulacji chemicznych procesów technologicznych.

9) sporządzać dokumenty niezbędne do podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej;

2. Treści kształcenia (działy programowe)

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

1) technologia chemiczna;

2) podstawowe procesy fizyczne i chemiczne;

13) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

14) stosować środki ochrony indywidualnej;

3) procesy technologiczne w przemyśle chemicznym;

15) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym

w wypadkach przy pracy;

4) koncepcja technologiczna procesu;

16) określać wpływ zmęczenia fizycznego i psychicznego na efektywność pracy;

5) podstawowe czynności w laboratorium analitycznym;

17) komunikować się z uczestnikami procesu pracy;

6) zasady prowadzenia procesów technologicznych;

7) woda do celów technologicznych;

8) analiza jakościowa związków organicznych i nieorganicznych;

18) prowadzić negocjacje;

19) rozwiązywać problemy dotyczące działalności

zawodowej;

20) podejmować decyzje;

10) aparaty i urządzenia stosowane do prowadzenia

procesów fizycznych i chemicznych;

22) organizować doskonalenie zawodowe pracowników;

11) pomiary stosowane w technologii chemicznej;

23) przestrzegać zasad etyki.

ww

9) elementy analizy ilościowej związków organicznych i nieorganicznych;

21) korzystać z obcojęzycznych źródeł informacji,

dokumentacji technicznej, norm, katalogów

oraz oprogramowania użytkowego;

12) magazynowanie i transport surowców, półproduktów i produktów przemysłu chemicznego;

13) gospodarka surowcami, materiałami, odpadami

oraz czynnikami energetycznymi;

14) zagrożenia niebezpiecznymi substancjami chemicznymi;

15) specjalistyczne programy komputerowe.

2. Treści kształcenia (działy programowe)

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

1) gospodarka rynkowa;

2) formy organizacyjno-prawne przedsiębiorstw;

3) struktura budżetu przedsiębiorstwa;

4) plan rozwoju przedsiębiorstwa;

5) przedsiębiorstwa przemysłu chemicznego;

6) produkcja i rynek zbytu produktów chemicznych;

7) strategie marketingowe;

Poz. 1522

IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI

KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

TREŚCI

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 231

Do realizacji treści kształcenia ujętych w blokach programowych odpowiednie są następujące pomieszczenia dydaktyczne

1) pracownia rysunku technicznego;

8) metody poszukiwania pracy;

9) dokumenty dotyczące zatrudnienia;

2) pracownia chemii fizycznej;

10) podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej;

3) laboratorium chemii, preparatyki i techniki laboratoryjnej;

11) prawo pracy i prawo działalności gospodarczej;

4) laboratorium technologii i automatyki;

12) bezpieczeństwo i higiena pracy;

5) laboratorium analizy chemicznej i kontroli procesów technologicznych;

14) elementy ergonomii;

15) środki ochrony indywidualnej;

6) pracownia komputerowa;

.go

13) ochrona przeciwpożarowa i ochrona środowiska;

16) zasady udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

17) elementy fizjologii i higieny pracy;

18) zagrożenia i profilaktyka w środowisku pracy;

19) zasady i metody komunikowania się;

20) elementy socjologii i psychologii pracy;

Szkoła powinna posiadać również magazyny: sprzętu

laboratoryjnego, odczynników chemicznych, odpadów chemicznych, wyposażone zgodnie z normami.

Pr a cownia r y sunku

by ć wy posa żona w

te chniczne go

pow i n n a

1) stanowiska rysunkowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia);

2) przybory i materiały rysunkowe;

3) modele figur i brył geometrycznych;

w.

rcl

21) źródła informacji zawodowej i oprogramowanie

użytkowe w języku obcym;

7) hala technologiczna.

22) formy doskonalenia zawodowego;

4) części maszyn;

23) etyka.

5) normy dotyczące rysunku technicznego;

III. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE

6) katalogi części maszyn;

7) oprogramowanie specjalistyczne.

ww

Minimalna liczba godzin

w okresie kształcenia w %*

Podbudowa

programowa

zasadnicza

gimnazjum,

szkoła

liceum

Nazwa bloku

ogólnokształcące, zawodowa,

programowego liceum

zawód

operator

profilowane,

urządzeń

technikum,

przemysłu

liceum

chemicznego

uzupełniające,

technikum

uzupełniające

Chemiczny

20

Techniczny

20

15

Technologiczny

40

45

Podstawy

działalności

10

zawodowej

Razem

90**

* Podział godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia

w szkołach dla młodzieży i w szkołach dla dorosłych

(w formie stacjonarnej i zaocznej).

** Pozostałe 10 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie kształcenia do potrzeb rynku pracy.

Pr a cownia che mii fizy czne j powinna być w yposa żona w

1) stół demonstracyjny z

a) zasilaniem prądem zmiennym jedno- i trójfazowym oraz prądem stałym,

b) instalacją wodną i gazową;

2) zestawy do demonstracji zjawisk fizycznych i fizykochemicznych;

3) odczynniki chemiczne;

4) aparaturę pomiarową do badania zjawisk optycznych, elektrochemicznych, kinetycznych.

L a bor a tor ium che mii, pr e pa r a ty ki i te c h n i k i

la bor a tor y jne j powinno by ć wy posa żon e w

1) stanowiska z instalacją wodną, gazową, elektryczną, próżniową (jedno stanowisko dla trzech uczniów);

2) digestoria;

3) sprzęt laboratoryjny;

4) odczynniki chemiczne;

5) przyrządy do identyfikacji preparatów organicznych i nieorganicznych.

Pr a cownia kompute r owa powinna by ć w yp o sa żona w

1) stanowiska z instalacją wodną, gazową, elektryczną, próżniową, sprężonego powietrza (jedno stanowisko dla trzech uczniów);

1) stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla

jednego ucznia);

2) sprzęt laboratoryjny oraz automatyczną aparaturę

pomiarową i sterowniczą;

3) pakiet programów biurowych;

3) miniaturowe instalacje modelowe;

H a la te chnologiczna powinna by ć wy po s aż o na w

4) oprogramowanie specjalistyczne.

L a bor a t or ium an al i z y ch em i cz n ej i k ontr oli

p ro c e s ów t e c h n o l o g i cz n ych p o wi n n o by ć wy p o s a ż one w

2) odczynniki chemiczne;

3) wagi analityczne;

4) mikroskop stereoskopowy;

2) drukarkę sieciową;

4) oprogramowanie specjalistyczne.

1) aparaturę w skali ułamkowo-technicznej, najlepiej

szklaną, umożliwiającą realizację podstawowych

procesów fizycznych i chemicznych;

2) komputer i specjalistyczne oprogramowanie

umożliwiające symulację procesów technologicznych oraz sterowanie procesami.

.go

1) sprzęt laboratoryjny;

v.p

l

L a bor a t or ium tech n o l o g i i i au to m aty ki pow i n no by ć w y p o saż o n e w

5) stanowiska do wykonywania analiz i pomiarów

dotyczących kontroli surowców, procesów technologicznych oraz wyrobów chemicznych (jedno stanowisko dla trzech uczniów);

Wszystkie pracownie powinny składać się z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego.

W sali lekcyjnej należy zapewnić stanowisko pracy dla

nauczyciela i odpowiednią liczbę stanowisk pracy dla

uczniów.

ww

w.

rcl

6) komputer i specjalistyczne oprogramowanie do

opracowywania wyników badań, projektowania

procesów technologicznych.

Pracownie i laboratoria należy wyposażyć w sprzęt

gaśniczy, apteczkę pierwszej pomocy oraz środki

ochrony indywidualnej, karty charakterystyk substancji niebezpiecznych, pojemniki na odpady. W przypadku braku hali technologicznej szkoła może organizować zajęcia w przedsiębiorstwach przemysłu chemicznego.

Dz.U. 2010 nr 231 poz. 1522 notInForce

Załącznik nr 9 Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 listopada 2010 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach: operator maszyn w przemyśle włókienniczym, operator urządzeń przemysłu ceramicznego, operator urządzeń przemysłu szklarskiego, rękodzielnik wyrobów włókienniczych, technik analityk, technik garbarz, technik technologii ceramicznej, technik technologii chemicznej, technik technologii szkła i technik włókiennik Open official source

Załącznik nr 9

v.p

l

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA

W ZAWODZIE TECHNIK TECHNOLOGII SZKŁA

SYMBOL CYFROWY 311[33]

25) kierować zespołem pracowników;

I. OPIS ZAWODU

1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć

1) określać właściwości surowców, materiałów,

półfabrykatów i wyrobów gotowych;

26) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące

praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;

27) udzielać pierwszej pomocy osobom poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

28) korzystać z różnych źródeł informacji oraz z doradztwa specjalistycznego;

3) sporządzać schematy technologiczne;

29) planować działalność gospodarczą.

4) użytkować i konserwować aparaturę laboratoryjną;

Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie kształcenia zawodowego,

jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych „Podstawy przedsiębiorczości”.

.go

2) posługiwać się dokumentacją techniczną;

5) ustalać skład chemiczny szkła na podstawie wymagań określonych dla wyrobu;

6) stosować receptury zestawu szklarskiego w produkcji szkła;

8) dobierać maszyny i urządzenia do określonego

procesu produkcyjnego;

1) wytwarzania szkła płaskiego, gospodarczego

i technicznego;

9) obliczać zdolność produkcyjną urządzeń stosowanych w procesie wytwarzania szkła;

2) wytwarzania galanterii szklanej i wyrobów artystycznych;

10) obsługiwać piece szklarskie podczas wytopu

masy szklanej;

3) wytwarzania szyb zespolonych, szkła hartowanego i giętego;

11) przestrzegać parametrów procesowych podczas

rozgrzewu i wygaszania pieców szklarskich;

4) produkcji aparatury laboratoryjnej;

12) wykonywać obliczenia termotechniczne;

5) wytwarzania włókna szklanego, wełny mineralnej i szklistych materiałów włóknistych;

w.

rcl

7) dobierać metody topienia masy szklanej w zależności od jej przeznaczenia;

2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik

technologii szkła powinien być przygotowany do

wykonywania następujących zadań zawodowych

13) oceniać jakość masy szklanej;

14) kształtować wyroby sposobem ręcznym oraz

formować je w procesie zmechanizowanym;

15) przestrzegać parametrów procesowych podczas

odprężania wyrobów w odprężarkach komorowych i tunelowych;

16) nadzorować procesy wytwarzania szkła i aparatury laboratoryjnej;

6) nadzorowania procesu produkcyjnego;

7) kontrolowania jakości wyrobów szklanych.

II. BLOKI PROGRAMOWE

Zakres umiejętności i treści kształcenia wynikający

z opisu zawodu zawierają następujące bloki programowe

1) mechaniczno-techniczny;

18) oceniać jakość wyrobów ze szkła;

3) podstawy działalności zawodowej.

19) określać techniki wykonania, wykończania i zdobienia wyrobów szklarskich w porozumieniu

z projektantem;

BLOK: MECHANICZNO-TECHNICZNY

ww

17) nadzorować procesy wytwarzania włókna szklanego, wełny mineralnej oraz szklistych materiałów włóknistych;

20) posługiwać się terminologią zawodową;

21) posługiwać się językiem obcym w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań zawodowych;

2) chemiczno-technologiczny;

1. Cele kształcenia

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

22) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;

1) wyjaśniać zjawisko przechodzenia światła przez

ciała stałe i ciecze;

23) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;

2) charakteryzować drgania i fale elektromagnetyczne, określać ich wykorzystanie w technologii szkła;

24) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

3) stosować podstawowe prawa z zakresu elektrotechniki;

2) rozróżniać rodzaje wiązań chemicznych oraz

określać ich wpływ na właściwości związków

chemicznych;

5) wykonywać proste obliczenia wytrzymałościowe;

3) określać właściwości związków chemicznych

nieorganicznych i organicznych;

6) rozróżniać części maszyn oraz określać ich zastosowanie;

4) dokonywać obliczeń masowych i energetycznych;

7) wyjaśniać budowę oraz zasady działania maszyn i urządzeń;

5) sporządzać roztwory i mieszaniny substancji

o określonym składzie i stężeniu dla celów laboratoryjnych i technologicznych;

8) wykonywać rysunki części maszyn i urządzeń;

9) posługiwać się dokumentacją techniczną;

10) wykonywać prace z zakresu obróbki ręcznej,

mechanicznej obróbki skrawaniem, obróbki plastycznej i spajania;

v.p

l

4) określać właściwości oraz przydatność konstrukcyjną najczęściej stosowanych materiałów metalowych i niemetalowych;

6) stosować procedury postępowania z substancjami trującymi, żrącymi, wybuchowymi i palnymi;

7) pobierać próbki do badań laboratoryjnych;

8) dobierać sprzęt laboratoryjny do wykonania badań;

12) rozróżniać sterowanie: elektryczne, elektroniczne, pneumatyczne, hydrauliczne i mechaniczne;

9) wykonywać analizy jakościowe i ilościowe surowców szklarskich oraz szkła krzemianowego;

13) obsługiwać układy elektryczne i elektroniczne

stosowane do sterowania i kontroli procesów

technologicznych;

10) określać właściwości ciał w różnych stanach

skupienia;

.go

11) dobierać i stosować aparaturę do pomiaru temperatury, ciśnienia i poziomu cieczy;

14) wykorzystywać komputerowe programy obliczeniowe dla celów technologicznych;

11) charakteryzować przemiany fazowe oraz określać wpływ ciśnienia i temperatury na ich przebieg;

15) dobierać oprogramowanie komputerowe do

sterowania procesami technologicznymi.

12) charakteryzować surowce do produkcji szkła;

13) klasyfikować wyroby szklarskie;

w.

rcl

2. Treści kształcenia (działy programowe)

14) określać właściwości różnych rodzajów szkła;

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

15) rozróżniać sposoby produkcji wyrobów ze

szkła;

1) podstawy elektrotechniki;

16) określać skład chemiczny oraz elementy budowy wewnętrznej szkła krzemianowego i krzemianów stosowanych jako surowce szklarskie;

2) elementy materiałoznawstwa;

3) podstawy wytrzymałości materiałów;

4) części maszyn;

5) maszyny i urządzenia przemysłu szklarskiego;

6) eksploatacja maszyn i urządzeń przemysłu

szklarskiego;

7) podstawy rysunku technicznego;

8) dokumentacja techniczna;

9) technologie wytwarzania;

ww

10) aparatura kontrolno-pomiarowa;

11) systemy sterowania maszynami i procesami

technologicznymi;

12) techniki obliczeniowe;

13) komputerowe sterowanie procesami technologicznymi.

BLOK: CHEMICZNO-TECHNOLOGICZNY

1. Cele kształcenia

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

1) określać chemiczne właściwości pierwiastków;

17) charakteryzować reakcje zachodzące w procesie

topienia szkła;

18) określać efekty cieplne towarzyszące procesom

topienia szkła;

19) badać lepkość i napięcie powierzchniowe masy

szklanej;

20) określać wpływ parametrów na proces krystalizacji masy szklanej;

21) charakteryzować prawidłowości rządzące równowagą roztwór-gaz oraz określać jej zastosowanie w procesie klarowania szkła;

22) określać wpływ właściwości szkła na proces formowania, obróbki, przetwarzania i zdobienia

wyrobów ze szkła;

23) określać właściwości szkła jako przewodnika

elektryczności oraz jego zastosowanie w elektrometrii;

24) określać właściwości barwiące tlenków metali

oraz ich wpływ na uzyskiwanie określonej barwy szkła;

25) wyjaśniać zjawisko absorpcji i adsorpcji oraz zasady działania absorbentów par i gazów oraz sit

molekularnych;

26) opracowywać receptury zestawu szklarskiego;

27) charakteryzować materiały ogniotrwałe oraz

określać ich przydatność do budowy pieców

szklarskich;

28) charakteryzować podstawowe typy pieców do

topienia szkła oraz odprężania wyrobów;

29) dobierać maszyny i urządzenia do wytwarzania

i zdobienia szkła;

30) nadzorować proces topienia szkła;

Poz. 1522

3) sporządzać budżet i planować rozwój przedsiębiorstwa;

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 231

4) opracowywać plan marketingowy;

5) podejmować działania związane z poszukiwaniem pracy;

6) sporządzać dokumenty dotyczące zatrudnienia;

7) sporządzać dokumenty niezbędne do podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej;

31) dobierać techniki formowania wyrobów szklarskich;

8) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące

praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;

32) nadzorować procesy wytwarzania szkła i aparatury laboratoryjnej;

9) stosować przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;

10) stosować przepisy prawa dotyczące działalności

zawodowej;

.go

33) nadzorować procesy wytwarzania włókna szklanego, wełny mineralnej i szklistych materiałów

włóknistych;

34) stosować techniki przetwarzania szkła;

35) dobierać techniki obróbki i zdobienia wyrobów

ze szkła;

36) charakteryzować szkodliwe substancje oraz odpady powstające podczas obróbki szkła;

11) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

12) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym

w wypadkach przy pracy;

37) dobierać metody badania wyrobów ze szkła;

13) określać wpływ zmęczenia fizycznego i psychicznego na efektywność pracy;

38) dokonywać kontroli jakości wyrobów ze szkła.

14) komunikować się z uczestnikami procesu pracy;

2. Treści kształcenia (działy programowe)

16) rozwiązywać problemy dotyczące działalności

zawodowej;

w.

rcl

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

15) prowadzić negocjacje;

1) chemia ogólna;

17) podejmować decyzje;

2) chemia fizyczna szkła;

18) korzystać z obcojęzycznych źródeł informacji,

dokumentacji technicznej, norm, katalogów

oraz specjalistycznego oprogramowania;

3) analityka laboratoryjna;

4) surowce i materiały szklarskie;

5) wyroby ze szkła;

19) organizować doskonalenie zawodowe pracowników;

6) wytwarzanie szkła;

20) przestrzegać zasad etyki.

7) piece szklarskie;

8) technologia topienia masy szklanej;

2. Treści kształcenia (działy programowe)

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

10) kontrola procesów technologicznych;

1) gospodarka rynkowa;

11) technologia obróbki i zdobienia wyrobów ze

szkła;

2) formy organizacyjno-prawne przedsiębiorstw;

12) przetwarzanie szkła;

3) struktura budżetu przedsiębiorstwa;

ww

9) technologia formowania wyrobów ze szkła;

13) oddziaływanie przemysłu szklarskiego na środowisko;

14) gospodarka odpadami.

BLOK: PODSTAWY DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ

1. Cele kształcenia

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

4) plan rozwoju przedsiębiorstwa;

5) strategie marketingowe;

6) metody poszukiwania pracy;

7) dokumenty dotyczące zatrudnienia;

8) podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej;

9) prawo pracy i prawo działalności gospodarczej;

1) wyjaśniać mechanizmy funkcjonowania gospodarki rynkowej;

10) bezpieczeństwo i higiena pracy;

2) rozróżniać formy organizacyjno-prawne przedsiębiorstw;

11) ochrona przeciwpożarowa i ochrona środowiska;

12) elementy ergonomii;

13) zasady udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

14) elementy fizjologii i higieny pracy;

Poz. 1522

Pr a cownia r y sunku

by ć wy posa żona w

te chniczne go

po w i n n a

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 231

1) stanowiska rysunkowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia);

2) materiały i przybory rysunkowe;

15) zagrożenia i profilaktyka w środowisku pracy;

3) oprogramowanie specjalistyczne;

16) zasady i metody komunikowania się;

4) normy dotyczące sporządzania rysunku technicznego;

17) elementy socjologii i psychologii pracy;

5) dokumentacje techniczne.

18) źródła informacji zawodowej i oprogramowanie

użytkowe w języku obcym;

19) formy doskonalenia zawodowego;

L a bor a tor ium che miczne powinno by ć w yp o sa żone w

1) dygestorium;

2) stoły laboratoryjne z instalacjami: wodną, gazową,

elektryczną;

.go

20) etyka.

III. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE

3) sprzęt laboratoryjny;

4) odczynniki chemiczne;

5) wagi analityczne półautomatyczne i automatyczne

w pokoju wagowym.

L a bor a tor ium kontr oli pr odukcji powinn o b yć

wy posa żone w

1) przyrządy do badania i kontroli jakości surowców,

półproduktów i wyrobów ze szkła — oznaczania

lepkości masy szklanej, określania właściwości

szkła i wyrobów ze szkła, jak: rozszerzalność termiczna, gęstość, przepuszczalność światła, bezbarwność, mikrotwardość, właściwości mechaniczne, odporność termiczna, odporność chemiczna;

w.

rcl

Minimalna liczba godzin

w okresie kształcenia w %*

Podbudowa

programowa

zasadnicza

gimnazjum,

szkoła

liceum

Nazwa bloku

ogólnokształcące, zawodowa,

programowego liceum

zawód

operator

profilowane,

urządzeń

technikum,

przemysłu

liceum

szklarskiego

uzupełniające,

technikum

uzupełniające

Mechaniczno35

30

-techniczny

Chemiczno45

45

-technologiczny

Podstawy

działalności

10

15

zawodowej

Razem

90**

* Podział godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia

ww

w szkołach dla młodzieży i w szkołach dla dorosłych

(w formie stacjonarnej i zaocznej).

** Pozostałe 10 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie kształcenia do potrzeb rynku pracy.

IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI

KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

2) przyrządy do oceny jakości wyrobów ze szkła, jak

polarymetr, czujnik zegarowy do pomiaru grubości szkła.

Pr a cownia te chnologiczna powinna by ć w yposa żona w

1) piece laboratoryjne do topienia i odprężania szkła;

2) urządzenia do palnikowej obróbki szkła;

3) urządzenia do mechanicznej obróbki wyrobów.

W przypadku braku pracowni technologicznej zajęcia

mogą być organizowane w hutach i zakładach przetwarzania szkła.

TREŚCI

Pr a cownia kompute r owa powinna by ć w yp o sa żona w

Do realizacji treści kształcenia ujętych w blokach programowych odpowiednie są następujące pomieszczenia dydaktyczne

1) stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla

dwóch uczniów);

1) pracownia rysunku technicznego;

3) oprogramowanie specjalistyczne.

2) laboratorium chemiczne;

3) laboratorium kontroli produkcji;

4) pracownia technologiczna;

5) pracownia komputerowa.

2) pakiet programów biurowych;

Wszystkie pracownie powinny składać się z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego.

W sali lekcyjnej należy zapewnić stanowisko pracy dla

nauczyciela i odpowiednią liczbę stanowisk pracy dla

uczniów.

Dz.U. 2010 nr 231 poz. 1522 notInForce

Załącznik nr 10 Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 listopada 2010 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach: operator maszyn w przemyśle włókienniczym, operator urządzeń przemysłu ceramicznego, operator urządzeń przemysłu szklarskiego, rękodzielnik wyrobów włókienniczych, technik analityk, technik garbarz, technik technologii ceramicznej, technik technologii chemicznej, technik technologii szkła i technik włókiennik Open official source

Załącznik nr 10

v.p

l

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA

W ZAWODZIE TECHNIK WŁÓKIENNIK

SYMBOL CYFROWY 311[41]

21) korzystać z różnych źródeł informacji oraz z doradztwa specjalistycznego;

I. OPIS ZAWODU

1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć

1) określać właściwości surowców, materiałów

i wyrobów włókienniczych;

2) posługiwać się dokumentacją techniczno-technologiczną;

Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie kształcenia zawodowego,

jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych „Podstawy przedsiębiorczości”.

2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik

włókiennik powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych

.go

3) dokonywać pomiaru parametrów charakteryzujących surowce, półprodukty i wyroby włókiennicze;

22) prowadzić działalność gospodarczą.

4) oceniać jakość surowców, półproduktów i wyrobów włókienniczych;

5) dobierać technologie wytwarzania wyrobów

włókienniczych;

6) wykonywać operacje technologiczne związane

z obróbką surowców, półproduktów i wyrobów

włókienniczych;

7) dobierać oraz stosować metody wykończania

i konserwacji wyrobów włókienniczych;

2) opracowywania dokumentacji techniczno-technologicznej wyrobów włókienniczych;

3) organizowania i kontrolowania przebiegu procesów technologicznych;

4) nadzorowania eksploatacji maszyn i urządzeń

stosowanych w przemyśle włókienniczym.

w.

rcl

8) nastawiać, regulować oraz użytkować maszyny

i urządzenia stosowane w przemyśle włókienniczym;

1) oceniania jakości surowców, półproduktów oraz

gotowych wyrobów włókienniczych;

9) organizować i kontrolować przebieg procesów

włókienniczych;

10) określać warunki magazynowania, przechowywania i transportu surowców, wyrobów włókienniczych oraz środków pomocniczych;

11) określać koszty produkcji wyrobów włókienniczych;

3. Zawód technik włókiennik jest zawodem szerokoprofilowym, umożliwiającym specjalizację pod koniec okresu kształcenia. Szkoła określa umiejętności

specjalistyczne, biorąc pod uwagę potrzeby regionalnego rynku pracy i zainteresowania uczniów. Tematyka specjalizacji może dotyczyć

1) przędzalnictwa;

2) tkactwa;

3) dziewiarstwa;

12) oceniać jakość wykonywanych prac;

13) wykorzystywać technologię informacyjną w realizacji zadań zawodowych;

14) posługiwać się językiem obcym w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań zawodowych;

ww

15) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;

16) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;

17) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

18) kierować zespołem pracowników;

19) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące

praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;

20) udzielać pierwszej pomocy osobom poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

4) wytwarzania włóknin i innych rodzajów wyrobów włókienniczych;

5) wykończalnictwa włókienniczego i konserwacji

wyrobów włókienniczych;

6) wytwarzania i modyfikacji włókien;

7) wytwarzania wyrobów o przeznaczeniu specjalnym.

II. BLOKI PROGRAMOWE

Zakres umiejętności i treści kształcenia wynikający

z opisu zawodu zawierają następujące bloki programowe

1) towaroznawstwo;

2) technologie włókiennicze;

3) podstawy działalności zawodowej.

2. Treści kształcenia (działy programowe)

BLOK: TOWAROZNAWSTWO

v.p

l

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

1. Cele kształcenia

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

1) surowce włókiennicze;

1) charakteryzować surowce włókiennicze;

2) klasyfikacja surowców i wyrobów włókienniczych;

2) identyfikować rodzaj surowca w wyrobach włókienniczych i odzieżowych;

3) przędza;

3) określać parametry charakteryzujące przędzę,

dzianinę, tkaninę;

4) tkaniny;

5) dzianiny;

6) włókniny i inne wyroby włókiennicze;

5) określać parametry charakteryzujące włókniny,

przędziny oraz inne wyroby włókiennicze;

7) warunki magazynowania i przechowywania surowców, wyrobów włókienniczych i środków

pomocniczych;

.go

4) sporządzać rysunki splotów wyrobów włókienniczych;

6) charakteryzować strukturę liniowych i płaskich

wyrobów włókienniczych;

7) wyznaczać parametry budowy podstawowych

wyrobów włókienniczych;

8) klasyfikować półprodukty liniowych i płaskich

wyrobów włókienniczych;

9) określać warunki magazynowania i przechowywania surowców, wyrobów włókienniczych

i środków pomocniczych;

9) zasady pobierania próbek do badań laboratoryjnych;

10) aparatura pomiarowa;

11) warunki wykonywania badań wyrobów włókienniczych;

12) pomiary parametrów charakteryzujących wyroby włókiennicze;

13) środki pomocnicze i barwniki;

w.

rcl

10) wykonywać pomiary parametrów klimatycznych pomieszczeń laboratoryjnych, produkcyjnych i magazynowych;

8) wymagania klimatyczne dla pomieszczeń laboratoryjnych, produkcyjnych i magazynowych;

11) określać zasady pobierania próbek liniowych

i płaskich wyrobów włókienniczych;

14) masa legalna i handlowa magazynowanych surowców i wyrobów włókienniczych;

12) wykonywać pomiary wilgotności surowców

włókienniczych;

15) właściwości użytkowe i przeznaczenie wyrobów

włókienniczych;

13) wykonywać pomiary parametrów strukturalnych wyrobów włókienniczych;

16) konserwacja i przechowywanie wyrobów włókienniczych;

14) wykonywać pomiary wytrzymałości surowców

i wyrobów włókienniczych;

17) odpady i ścieki przemysłowe.

15) określać skład surowcowy wyrobów włókienniczych;

BLOK: TECHNOLOGIE WŁÓKIENNICZE

1. Cele kształcenia

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

17) obliczać masę legalną i handlową magazynowanych surowców i wyrobów włókienniczych;

1) posługiwać się dokumentacją techniczną i technologiczną wyrobów włókienniczych;

18) wykonywać pomiary parametrów określających

użytkowe właściwości wyrobów włókienniczych;

2) organizować przebieg procesów wytwarzania

liniowych i płaskich wyrobów włókienniczych;

19) opracowywać oraz porównywać wyniki pomiarów z normami i warunkami technicznymi;

3) określać poziom zapasów surowców, półproduktów, wyrobów włókienniczych i środków pomocniczych;

ww

16) określać zastosowanie środków pomocniczych

i barwników w procesach włókienniczych;

20) określać właściwości użytkowe i przeznaczenie

wyrobów włókienniczych;

21) określać sposób konserwacji wyrobów włókienniczych w zależności od składu surowcowego;

22) klasyfikować odpady i ścieki przemysłowe;

23) określać zasady zagospodarowania oraz utylizacji odpadów i ścieków przemysłowych.

4) dobierać surowce włókiennicze do wytwarzania

określonych wyrobów włókienniczych;

5) projektować wyroby włókiennicze oraz sposoby

ich wykończania;

6) odczytywać rysunki techniczne mechanizmów

oraz podzespołów maszyn i urządzeń stosowanych w przemyśle włókienniczym;

7) odczytywać i interpretować schematy technologiczne urządzeń, maszyn i zespołów maszyn

stosowanych w przemyśle włókienniczym;

5) technologia wytwarzania tkanin;

8) wyjaśniać zasady współdziałania i synchronizacji elementów roboczych maszyn i urządzeń stosowanych w przemyśle włókienniczym;

7) technologia wytwarzania włóknin i innych rodzajów wyrobów włókienniczych;

10) sprawdzać stan techniczny oraz przygotowywać

maszyny i urządzenia stosowane w przemyśle

włókienniczym do pracy zgodnie z dokumentacją techniczno-technologiczną;

8) technologia chemicznej obróbki surowców i wyrobów włókienniczych;

9) zasady

czych;

projektowania

wyrobów

włókienni-

10) podstawy rysunku technicznego;

11) rysunek techniczny podzespołów i mechanizmów maszyn włókienniczych;

12) maszyny i urządzenia stosowane w przemyśle

włókienniczym;

.go

11) programować pracę maszyn zintegrowanych

z komputerem;

v.p

l

9) dobierać maszyny i urządzenia stosowane

w przemyśle włókienniczym do realizacji procesu produkcyjnego;

6) technologia wytwarzania dzianin;

12) obsługiwać maszyny i urządzenia stosowane

w przemyśle włókienniczym;

13) elementy i układy maszyn i urządzeń stosowanych w przemyśle włókienniczym;

13) użytkować przyrządy i urządzenia kontrolno-pomiarowe;

14) komputerowe sterowanie pracą maszyn włókienniczych;

14) kontrolować parametry i przebieg procesów

technologicznych;

15) jakość liniowych i płaskich wyrobów włókienniczych;

15) odczytywać i interpretować wskazania urządzeń

kontrolno-pomiarowych układów automatycznej regulacji;

16) przyrządy i urządzenia kontrolno-pomiarowe;

stosowanej

18) konserwacja wyrobów włókienniczych;

w.

rcl

16) kontrolować parametry wody

w technologiach włókienniczych;

17) środki chemiczne stosowane w technologiach

włókienniczych;

17) opracowywać instrukcje wykonawcze do procesów wytwarzania określonego asortymentu wyrobów włókienniczych;

18) dokonywać wyboru środków chemicznych w zależności od rodzaju procesu chemicznej obróbki

włókna;

19) prowadzić procesy chemicznej obróbki wyrobów włókienniczych;

20) dobierać metody konserwacji wyrobów włókienniczych i odzieżowych;

21) rozpoznawać źródła zanieczyszczeń środowiska

oraz określać sposoby zapobiegania;

22) określać ilość odpadów produkcyjnych i ścieków przemysłowych;

ww

23) sporządzać dokumentację produkcyjną z wykorzystaniem programów komputerowych.

2. Treści kształcenia (działy programowe)

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

1) dokumentacja techniczno-technologiczna wyrobów włókienniczych;

19) odpady produkcyjne w przemyśle włókienniczym;

20) zasady gospodarki wodno-ściekowej w przedsiębiorstwach włókienniczych;

21) dokumentacja produkcyjna.

BLOK: PODSTAWY DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ

1. Cele kształcenia

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

1) wyjaśniać mechanizmy funkcjonowania gospodarki rynkowej;

2) rozróżniać formy organizacyjno-prawne przedsiębiorstw;

3) sporządzać budżet i planować rozwój przedsiębiorstwa;

4) sporządzać

i usług;

kalkulację

kosztów

produkcji

5) określać szacunkowo cenę sprzedaży wyrobów

włókienniczych;

6) opracowywać plan marketingowy;

2) produkcja liniowych i płaskich wyrobów włókienniczych;

7) podejmować działania związane z poszukiwaniem pracy;

3) wartość użytkowa liniowych i płaskich wyrobów

włókienniczych;

8) sporządzać dokumenty dotyczące zatrudnienia;

4) technologia wytwarzania przędzy;

9) sporządzać dokumenty niezbędne do podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej;

10) stosować przepisy prawa dotyczące działalności

zawodowej;

11) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące

praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;

12) stosować przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;

13) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

14) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym

w wypadkach przy pracy;

15) określać wpływ zmęczenia fizycznego i psychicznego na efektywność pracy;

17) prowadzić negocjacje;

18) rozwiązywać problemy dotyczące działalności

zawodowej;

19) podejmować decyzje;

20) korzystać z obcojęzycznych źródeł informacji,

dokumentacji technicznej, norm, katalogów

oraz oprogramowania użytkowego;

21) organizować doskonalenie zawodowe pracowników;

20) źródła informacji zawodowej i oprogramowanie

użytkowe w języku obcym;

21) formy doskonalenia zawodowego;

22) etyka.

III. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE

Minimalna liczba godzin

w okresie kształcenia w %*

Podbudowa

programowa

zasadnicza

gimnazjum,

szkoła

liceum

Nazwa bloku

ogólnokształcące, zawodowa,

programowego liceum

zawód

operator

profilowane,

maszyn

technikum,

w przemyśle

liceum

włókienniczym

uzupełniające,

technikum

uzupełniające

Towaroznawstwo

30

25

Technologie

45

50

włókiennicze

Podstawy

działalności

10

zawodowej

Razem

85**

w.

rcl

22) przestrzegać zasad etyki.

19) elementy socjologii i psychologii pracy;

.go

16) komunikować się z uczestnikami procesu pracy;

Poz. 1522

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 231

2. Treści kształcenia (działy programowe)

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

1) gospodarka rynkowa;

2) formy organizacyjno-prawne przedsiębiorstw;

* Podział godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia

w szkołach dla młodzieży i w szkołach dla dorosłych

(w formie stacjonarnej i zaocznej).

** Pozostałe 15 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie kształcenia do potrzeb rynku pracy, w tym na specjalizację.

3) analiza ekonomiczna w przedsiębiorstwie;

4) koszty wyrobów i usług włókienniczych;

5) struktura budżetu przedsiębiorstwa;

6) plan rozwoju przedsiębiorstwa;

7) strategie marketingowe;

8) metody poszukiwania pracy;

9) dokumenty dotyczące zatrudnienia;

ww

10) podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej;

IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI

KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

TREŚCI

Do realizacji treści kształcenia ujętych w blokach programowych odpowiednie są następujące pomieszczenia dydaktyczne

1) pracownia pomiarów włókienniczych;

2) pracownia chemiczna;

3) pracownia technologii włókienniczych;

4) pracownia komputerowa;

11) prawo pracy i prawo działalności gospodarczej;

5) warsztaty szkolne.

12) bezpieczeństwo i higiena pracy;

Pr a cownia pomia r ów włókie nniczy ch po w i n na by ć wy posa żona w

13) ochrona przeciwpożarowa i ochrona środowiska;

14) elementy ergonomii;

15) zasady udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

16) elementy fizjologii i higieny pracy;

1) stanowiska badawcze (jedno stanowisko dla

dwóch uczniów);

2) mikroskopy biologiczne (jeden mikroskop dla

dwóch uczniów);

3) mikroskop biologiczny z kamerą;

17) zagrożenia i profilaktyka w środowisku pracy;

4) mikroskopy stereoskopowe (jeden mikroskop dla

dwóch uczniów);

18) zasady i metody komunikowania się;

5) igły preparacyjne;

6) pincety;

Poz. 1522

7) płytki Schwartza;

8) zestawy odczynników chemicznych i cieczy imersyjnych;

v.p

l

Pr a cownia che miczna powinna by ć wyp o s ażona w

1) stoły laboratoryjne z instalacją gazową, elektryczną, wodno-kanalizacyjną;

2) odczynniki chemiczne, środki pomocnicze, barwniki;

10) zrywarkę do włókien;

3) szkło laboratoryjne podstawowe i specjalistyczne;

11) zrywarki przędzy;

4) pincety;

12) zrywarki do płaskich wyrobów włókienniczych;

5) igły preparacyjne;

13) grubościomierz;

6) termosuszarkę;

14) aparat do kondycjonowania;

7) eksykator;

15) aparat do badania odporności na ścieranie;

8) termometry;

16) aparat do badania gniotliwości;

9) wagi analityczne;

.go

9) skrętomierz;

17) aparat do badania odporności na piling;

10) mikroskop z wyposażeniem;

18) aparat do badania przepuszczalności powietrza;

11) aparaty laboratoryjne do chemicznej obróbki surowców, półproduktów i wyrobów włókienniczych;

19) aparat do wyznaczania przenikania ciepła;

20) aparat do badania odporności wyrobów włókienniczych na ciśnienie statyczne;

12) mieszadła laboratoryjne, łaźnie elektryczne;

21) aparat do badania odporności wyrobów włókienniczych na ciśnienie dynamiczne;

13) fotokolorymetr spektralny z przystawką transmisyjną i odbiciową;

22) aparat do badania stopnia czystości przędzy;

14) przyrząd do oceny stopnia bieli tekstyliów;

23) aparaty do badania odporności wybarwień na tarcie, czynniki mokre, termostabilizację, światło;

15) szablony drukarskie, urządzenia do sitodruku;

w.

rcl

16) wstrząsarkę, urządzenia do ekstrakcji barwników;

24) szarą i niebieską skalę barw do oceny zmiany wybarwienia;

17) dygestorium;

25) urządzenie do badania równowagi skrętu przędzy;

18) instrukcje obsługi aparatury i urządzeń pomiarowych;

26) termosuszarkę elektryczną;

27) psychrometr Assmana;

28) higrostat automatyczny;

29) eksykator;

19) normy dotyczące badań laboratoryjnych surowców, półproduktów i wyrobów włókienniczych;

20) dokumentacje techniczno-technologiczne wyrobów włókienniczych;

31) licznościomierz;

21) katalogi barwników, środków pomocniczych, surowców włókienniczych, półproduktów, przędzy

i wyrobów włókienniczych;

32) wagę analityczną;

22) specjalistyczne programy komputerowe.

33) motowidło automatyczne;

Pracownia powinna posiadać zaplecze magazynowe.

34) sprawdzian pasmowy;

Pr a cownia te chnologii włókie nniczy ch

winna by ć wy posa żona w

30) termometr do pomiaru temperatury powietrza;

35) szkło laboratoryjne;

po-

1) modele maszyn i urządzeń stosowanych w przemyśle włókienniczym;

37) normy dotyczące laboratoryjnych badań surowców, półproduktów i wyrobów włókienniczych;

2) schematy kinematyczne i technologiczne maszyn

włókienniczych;

38) dokumentacje techniczno-technologiczne wyrobów włókienniczych;

3) części i elementy robocze maszyn włókienniczych;

ww

36) instrukcje obsługi urządzeń pomiarowych;

39) katalogi surowców włókienniczych, półproduktów,

przędzy i wyrobów włókienniczych;

40) specjalistyczne programy komputerowe.

Pracownia pomiarów włókienniczych powinna być

wyposażona w urządzenia klimatyzacyjne, instalację

wodno-kanalizacyjną oraz odpowiednią instalację

elektryczną.

4) filmy dydaktyczne z zakresu włókiennictwa;

5) materiały fotograficzne dotyczące poszczególnych

technologii włókienniczych;

6) katalogi surowców włókienniczych, półproduktów,

przędzy, płaskich wyrobów włókienniczych, środków pomocniczych;

7) kalkulatory;

8) artykuły techniczne;

Poz. 1522

Wa r szta ty szkolne powinny by ć wy pos aż o ne w

10) instrukcje obsługi maszyn i urządzeń stosowanych

w przemyśle włókienniczym;

11) foldery, katalogi, prospekty maszyn i urządzeń stosowanych w przemyśle włókienniczym;

1) maszyny przygotowawcze i właściwe do wytwarzania przędzy;

v.p

l

9) poradniki z zakresu włókiennictwa;

2) maszyny przygotowawcze do procesu tkania;

3) krosna;

4) maszyny przygotowawcze do procesu dziania;

12) normy z zakresu włókiennictwa;

13) dokumentacje techniczno-technologiczne wyrobów włókienniczych;

14) dokumentacje techniczno-ruchowe (DTR) maszyn

i urządzeń stosowanych w przemyśle włókienniczym;

5) maszyny dziewiarskie;

6) maszyny stosowane w procesach wykończalniczych;

7) maszyny do konserwacji wyrobów tekstylnych;

8) artykuły techniczne;

9) narzędzia i aparaty pomiarowe;

16) foldery, katalogi i prospekty surowców oraz wyrobów włókienniczych;

10) środki podstawowe i pomocnicze stosowane

w określonej technologii;

17) instrukcje dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej;

11) przyrządy i urządzenia pomocnicze do procesu

technologicznego;

.go

15) literaturę i czasopisma zawodowe;

18) specjalistyczne programy komputerowe.

P ra c ow nia k om p u tero wa p o wi n n a b yć wy pos a ż ona w

12) dokumentację magazynową;

13) przyrządy stosowane do kontroli jakości półproduktów i wyrobów włókienniczych;

14) karty napraw maszyn włókienniczych;

1) stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla

jednego ucznia);

15) poradniki.

2) pakiet programów biurowych;

Wszystkie pracownie powinny składać się z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego.

w.

rcl

3) drukarkę;

W sali lekcyjnej należy zapewnić stanowisko pracy dla

nauczyciela i odpowiednią liczbę stanowisk dla uczniów.

5) programy do wspomagania projektowania wyrobów włókienniczych.

W warsztatach szkolnych powinno znajdować się pomieszczenie do instruktażu.

ww

4) programy do wspomagania procesów wytwarzania wyrobów włókienniczych;

; 2 1 = @ 6 1

v.p

l

#(&)"$') #!&%&,'&+"#'(&F*

*+,*+*#(*%$!&

,-K/D:5750;";:5?;=-%;8>7513;#=<;D D0:5- 85</-

=

0;;.B51>D/D1:5-"5:5>?=-&;8:5/?B-5&;DB;6@*>5D0:5- 9-6-

=

%'((@%(#F'!E

%'"% (# "!(

,-K/D:57:=

.go

*C7 -DD-7-0GBBC?B-=D-6K/C/48@.B<=;B-0D-6K/C/40;;.=;?@<->D1B<5>-:C/40;=161>?=@D3;0

:51 D -=? =;D<;=DK0D1:5- * :=

%-=8-91:?@ @=;<16>7513; 5 &-0C D 0:5- >?C/D:5-

=@>?-:-B5-6K/13;BC9-3-:5-0;?C/DK/145351:C<->D

"64

EB;61BG0D?B-0;8:;J8K>751;<;8>751J8K>751D-/4;0:5;<;9;=>751

-5)*8;::6 ?

"64

EB;61BG0D?B-8@.@>751B5187;<;8>751

-5)*8;::6 ?

"64 EB;61BG0D?B;8@.18>751

-5)*8;::6

?

"64$ EB;61BG0D?B;9-D;B51/751

-5)*8;::6

?

EB;61BG0D?B-<;07 -=<-/751<;9;=>751

-5)*8;::6

?

w.

rcl

"64$

"64$ EB;61BG0D?B;<;08->751

-5)*8;::6

?

"64$ EB;61BG0D?B-7@6-B>7;<;9;=>751G0D751

-5)*8;::6 ?

"64$ EB;61BG0D?B-9-;<;8>751B-=95I>7;9-D@=>751

-5)*8;::6 ?

"64& EB;61BG0D?B;JB5H?;7=DC>751

*C7 -D<;095;?GB0D5--6K/C/4:-=C:7@<->DD-?B51=0D;:C/4D3;0:51D-=? =;D<;=DK0D1:5-*

:=

%-=8-91:?@@=;<16>7513;5&-0CD0:5- >?C/D:5-

=@>?-:-B5-6K/13;BC9-3-:5-

0;?C/DK/145351:C<->DB1B>DC>?75/4B;61BG0D?B-/4

,-K/D:57:=

ww

*C7 -D D-7-0GB <-I>?B ?=D1/5/4 D-?B51=0D;:C/4 D3;0:51 D -=? =;D<;=DK0D1:5- * :=

%-=8-91:?@ @=;<16>7513; 5 &-0C D 0:5- >?C/D:5-

= @>?-:-B5-6K/13; BC9-3-:5- 0;?C/DK/1

45351:C<->DD7?G=C/40;<@>D/D->5H<=D1BGD<->D

-5)*8;::6 ?

()4A=0-50)786904>92),)D

.)29-4

-4)03-4

BC0-B:5/?B-/;7<=93;A<8

7678?-?9:865C05:-85-:6=B BBBBC0-B:5/?B-/;7<=93;A<8

-5)6.-8:)5)9:8650-05:-85-:6=-1====>,)=50+:=)+62784/6<73

v.p

l

CENTRUM OBSŁUGI KANCELARII PREZESA RADY MINISTRÓW

WYDZIAŁ WYDAWNICTW I POLIGRAFII

of eru j e z ałąc zn i k

.go

STRUKTURA LOGICZNA

DEKLARACJI I PODAŃ

Dz.U. 2010 nr 231 poz. 1522 notInForce

Załącznik do Dziennika Ustaw z 2010 r. Nr 209, poz. 1378 Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 listopada 2010 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach: operator maszyn w przemyśle włókienniczym, operator urządzeń przemysłu ceramicznego, operator urządzeń przemysłu szklarskiego, rękodzielnik wyrobów włókienniczych, technik analityk, technik garbarz, technik technologii ceramicznej, technik technologii chemicznej, technik technologii szkła i technik włókiennik Open official source

Załącznik do Dziennika Ustaw z 2010 r. Nr 209, poz. 1378

z dnia 5 listopada 2010 r.

w.

rcl

do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 6 października 2010 r.

zmieniającego rozporządzenie w sprawie struktury logicznej deklaracji

i podań, sposobu ich przesyłania oraz rodzajów podpisu elektronicznego,

którymi powinny być opatrzone

Cena brutto 49,10 zł

Zamówienia prosimy składać

dokonując wpłaty na konto bankowe: Bank Handlowy S.A. 81 1030 1508 0000 0005 0311 8017

(podając nazwę, adres, NIP zamawiającego)

faksem: 22 694-60-48

e-mailem: wydawnictwa@cokprm.gov.pl

poprzez stronę internetową: www.wydawnictwa.cokprm.gov.pl

ww

listownie pod adresem: Centrum Obsługi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

Wydział Wydawnictw i Poligrafii

ul. Powsińska 69/71, 02-903 Warszawa

Wszelkie informacje na temat realizacji zamówień

można uzyskać pod numerami telefonów: 22 694-67-52,

bezpłatna infolinia 800 287 581 (czynna w godz. 730–1530).

www.wydawnictwa.cokprm.gov.pl

v.p

l

CENTRUM OBSŁUGI KANCELARII PREZESA RADY MINISTRÓW

WYDZIAŁ WYDAWNICTW I POLIGRAFII

proponuje

.go

SKOROWIDZ

OBOWIĄZUJĄCYCH

PRZEPISÓW PRAWNYCH

1918–2010

ogłoszonych w Dzienniku Ustaw i Monitorze Polskim

w latach 1918–1939 oraz 1944–2010

według stanu prawnego na dzień 1 października 2010 r.

(do numeru 183 Dziennika Ustaw i numeru 68 Monitora Polskiego)

Cena — 188 zł (w tym VAT)

Zamówienia prosimy składać

w.

rcl

dokonując wpłaty na konto bankowe: Bank Handlowy S.A. 81 1030 1508 0000 0005 0311 8017

(podając nazwę, adres, NIP zamawiającego)

faksem: 22 694-60-48

e-mailem: wydawnictwa@cokprm.gov.pl

poprzez stronę internetową: www.wydawnictwa.cokprm.gov.pl

listownie pod adresem: Centrum Obsługi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

Wydział Wydawnictw i Poligrafii

ul. Powsińska 69/71, 02-903 Warszawa

Wszelkie informacje na temat realizacji zamówień

można uzyskać pod numerami telefonów: 22 694-67-52,

bezpłatna infolinia 800 287 581 (czynna w godz. 730–1530).

ww

PEŁNA OFERTA NA STRONIE INTERNETOWEJ: www.wydawnictwa.cokprm.gov.pl

Wydawca: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

Redakcja: Rządowe Centrum Legislacji — Departament Dziennika Ustaw i Monitora Polskiego

al. J. Ch. Szucha 2/4, 00-582 Warszawa, tel. 22 622-66-56

Skład, druk i kolportaż: Centrum Obsługi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów — Wydział Wydawnictw i Poligraﬁi,

ul. Powsińska 69/71, 02-903 Warszawa, tel. 22 694-67-52; faks 22 694-60-48

Bezpłatna infolinia: 800 287 581 (czynna w godz. 730–1530)

www.wydawnictwa.cokprm.gov.pl

e-mail: wydawnictwa@cokprm.gov.pl

Tłoczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Centrum Obsługi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów — Wydział Wydawnictw i Poligraﬁi,

ul. Powsińska 69/71, 02-903 Warszawa

Zam. 3340/W/C/2010

ISSN 0867-3411

Cena 6,10 zł (w tym VAT)

Dz.U. 2010 nr 231 poz. 1522 notInForce

Wstęp Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 listopada 2010 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach: operator maszyn w przemyśle włókienniczym, operator urządzeń przemysłu ceramicznego, operator urządzeń przemysłu szklarskiego, rękodzielnik wyrobów włókienniczych, technik analityk, technik garbarz, technik technologii ceramicznej, technik technologii chemicznej, technik technologii szkła i technik włókiennik Open official source

Elektronicznie

podpisany przez

Grzegorz Paczowski

Data: 2010.12.08

15:37:31 +01'00'

— 15818 —

Poz. 1522

1522

v.p

l

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ1)

z dnia 3 listopada 2010 r.

w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach: operator maszyn w przemyśle włókienniczym,

operator urządzeń przemysłu ceramicznego, operator urządzeń przemysłu szklarskiego,

rękodzielnik wyrobów włókienniczych, technik analityk, technik garbarz, technik technologii ceramicznej,

technik technologii chemicznej, technik technologii szkła i technik włókiennik

Na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 2 lit. d ustawy z dnia

7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r.

Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje

3) operator urządzeń przemysłu szklarskiego — symbol cyfrowy 813[02];

4) rękodzielnik wyrobów włókienniczych — symbol

cyfrowy 743[04];

.go

Dz.U. 2010 nr 231 poz. 1522 notInForce

Załączniki do rozporządzenia Ministra Edukacji Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 listopada 2010 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach: operator maszyn w przemyśle włókienniczym, operator urządzeń przemysłu ceramicznego, operator urządzeń przemysłu szklarskiego, rękodzielnik wyrobów włókienniczych, technik analityk, technik garbarz, technik technologii ceramicznej, technik technologii chemicznej, technik technologii szkła i technik włókiennik Open official source

Załączniki do rozporządzenia Ministra Edukacji

Narodowej z dnia 3 listopada 2010 r. (poz. 1522)

Załącznik nr 1

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA

W ZAWODZIE OPERATOR MASZYN W PRZEMYŚLE WŁÓKIENNICZYM

SYMBOL CYFROWY 826[01]

I. OPIS ZAWODU

20) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym

w wypadkach przy pracy;

1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć

21) korzystać z różnych źródeł informacji;

1) rozpoznawać surowce i wyroby włókiennicze;

22) planować działalność gospodarczą.

2) charakteryzować rodzaje wyrobów tekstylnych;

.go

3) określać właściwości surowców, środków pomocniczych oraz wyrobów włókienniczych;

Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie kształcenia zawodowego,

jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych „Podstawy przedsiębiorczości”.

4) przygotowywać zestawy środków podstawowych i pomocniczych do produkcji wyrobów

włókienniczych;

5) określać parametry jakościowe surowców i wyrobów włókienniczych;

6) posługiwać się dokumentacją techniczno-technologiczną w zakresie wykonywanych zadań zawodowych;

2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie operator

maszyn w przemyśle włókienniczym powinien być

przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych

1) obsługiwania maszyn przędzalniczych, tkackich

i dziewiarskich;

2) obsługiwania maszyn wykończalniczych;

3) obsługiwania maszyn i urządzeń stosowanych

w specjalistycznych technologiach włókienniczych;

8) użytkować maszyny przędzalnicze, tkackie, dziewiarskie i wykończalnicze stosowane w procesie produkcyjnym;

4) dokonywania konserwacji, regulacji oraz prostych napraw maszyn i urządzeń włókienniczych.

9) rozpoznawać nieprawidłowości działania mechanizmów maszyn włókienniczych;

3. Zawód operator maszyn w przemyśle włókienniczym jest zawodem szerokoprofilowym, umożliwiającym specjalizację pod koniec okresu kształcenia.

Szkoła określa umiejętności specjalistyczne, biorąc

pod uwagę potrzeby regionalnego rynku pracy i zainteresowania uczniów. Tematyka specjalizacji może dotyczyć

w.

rcl

7) wykonywać czynności związane z przygotowaniem maszyn i urządzeń do wytwarzania półproduktów i wyrobów włókienniczych;

10) wykonywać konserwację, regulację oraz proste

naprawy maszyn i urządzeń stosowanych

w przemyśle włókienniczym;

11) wykonywać podstawowe czynności związane

z oznaczaniem produktów;

1) przędzalnictwa;

12) sortować odpady produkcyjne;

2) tkactwa;

13) wykonywać obliczenia dotyczące produkcji wyrobów włókienniczych;

3) dziewiarstwa;

ww

14) stosować normy do oceny jakości wyrobów

włókienniczych;

15) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;

16) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;

17) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

4) wytwarzania włóknin i innych rodzajów wyrobów włókienniczych;

5) wykończalnictwa włókienniczego;

6) wytwarzania i modyfikacji włókien.

II. BLOKI PROGRAMOWE

Zakres umiejętności i treści kształcenia wynikający

z opisu zawodu zawierają następujące bloki programowe

1) podstawy włókiennictwa;

18) komunikować się z uczestnikami procesu pracy;

19) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące

praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;

2) produkcja wyrobów włókienniczych;

3) podstawy działalności zawodowej.

9) technologie i techniki wytwarzania i wykończania wyrobów włókienniczych;

1. Cele kształcenia

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

1) charakteryzować sposoby otrzymywania surowców włókienniczych;

2) określać fizykochemiczne oraz użytkowe właściwości surowców włókienniczych;

3) rozpoznawać włókiennicze surowce naturalne,

rodzaje przędzy oraz płaskich wyrobów włókienniczych;

4) rozróżniać barwy i ich odcienie w półproduktach

i wyrobach włókienniczych;

11) receptury produkcyjne;

12) podstawy chemicznej obróbki wyrobów włókienniczych;

13) odpady włókiennicze i metody ich przetwarzania.

BLOK: PRODUKCJA WYROBÓW WŁÓKIENNICZYCH

1. Cele kształcenia

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

.go

5) określać znaczenie wody w przemyśle włókienniczym;

10) środki podstawowe i pomocnicze stosowane

w procesach wytwarzania wyrobów włókienniczych;

v.p

l

BLOK: PODSTAWY WŁÓKIENNICTWA

6) charakteryzować podstawowe grupy barwników i środków bielących;

7) charakteryzować parametry budowy wyrobów

włókienniczych;

8) charakteryzować metody wyznaczania jakościowych parametrów wyrobów włókienniczych;

9) charakteryzować technologie oraz techniki wytwarzania i wykończania wyrobów włókienniczych;

1) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami procesu technologicznego;

2) posługiwać się terminologią z zakresu mechaniki technicznej i elektrotechniki;

3) rozpoznawać części maszyn oraz zespoły robocze;

4) odczytywać szkice i rysunki techniczne części

maszyn;

5) określać właściwości oraz przydatność konstrukcyjną metali i niemetali;

6) wyjaśniać budowę i zasady działania maszyn

i urządzeń stosowanych w przemyśle włókienniczym;

11) określać przeznaczenie wyrobów włókienniczych;

7) obliczać wydajność maszyn włókienniczych;

w.

rcl

10) charakteryzować środki podstawowe i pomocnicze stosowane w procesach wytwarzania

i wykończania wyrobów włókienniczych;

12) określać rolę składników zawartych w recepturze produkcyjnej;

13) charakteryzować sposoby przygotowania półproduktów i produktów do kolejnych etapów

wytwarzania wyrobów włókienniczych;

14) charakteryzować odpady włókiennicze powstające w procesie wytwarzania;

15) określać metody przetwarzania odpadów produkcyjnych.

2. Treści kształcenia (działy programowe)

ww

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

1) surowce włókiennicze;

2) przędza;

3) tkaniny;

4) dzianiny;

5) włókniny oraz inne wyroby włókiennicze;

6) parametry jakościowe półproduktów i produktów włókienniczych;

7) klasyfikacja wyrobów włókienniczych;

8) wytwarzanie liniowych i płaskich wyrobów włókienniczych;

8) określać zakres czynności związanych z obsługą

maszyn włókienniczych;

9) posługiwać się instrukcjami obsługi maszyn

i urządzeń stosowanych w przemyśle włókienniczym;

10) obsługiwać maszyny i urządzenia stosowane

w przemyśle włókienniczym;

11) wykonywać czynności związane z zasilaniem

maszyn włókienniczych;

12) przestrzegać zasad eksploatacji maszyn i urządzeń stosowanych w przemyśle włókienniczym;

13) identyfikować nieprawidłowości występujące

w procesie wytwarzania wyrobów włókienniczych;

14) dokonywać czyszczenia oraz konserwacji maszyn i urządzeń stosowanych w przemyśle włókienniczym;

15) stosować receptury wykorzystywane w technologiach wytwarzania;

16) oznaczać środki podstawowe i pomocnicze stosowane w przemyśle włókienniczym;

17) określać sposoby zabezpieczania i przechowywania środków chemicznych;

18) przygotowywać środki podstawowe i pomocnicze stosowane w procesach wytwarzania i wykończania wyrobów włókienniczych;

19) oznaczać półprodukty i produkty włókiennicze;

20) stosować normy państwowe i międzynarodowe

dotyczące wytwarzania wyrobów włókienniczych;

21) posługiwać się handlowymi nazwami wyrobów

włókienniczych;

22) stosować zasady magazynowania surowców

i wyrobów włókienniczych;

23) przestrzegać zasad przechowywania środków

podstawowych i pomocniczych stosowanych

w procesach wytwarzania wyrobów włókienniczych;

24) określać zagrożenia związane z transportem wewnątrzzakładowym;

26) sortować odpady produkcyjne;

27) prowadzić racjonalną gospodarkę wodno-ściekową;

28) charakteryzować metody oczyszczania ścieków.

2. Treści kształcenia (działy programowe)

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

20) transport wewnątrzzakładowy;

21) gospodarka odpadami włókienniczymi;

22) gospodarka wodno-ściekowa;

23) metody oczyszczania i wykorzystywania ścieków.

BLOK: PODSTAWY DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ

1. Cele kształcenia

Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien

umieć

1) interpretować podstawowe pojęcia gospodarki

rynkowej;

2) podejmować działania związane z poszukiwaniem pracy;

3) sporządzać dokumenty dotyczące zatrudnienia;

4) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące

praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;

5) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;

6) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

7) dobierać środki ochrony indywidualnej do rodzaju wykonywanej pracy;

w.

rcl

1) organizacja stanowiska pracy;

19) magazynowanie surowców, wyrobów włókienniczych i środków pomocniczych;

.go

25) wykonywać obliczenia dotyczące produkcji wyrobów włókienniczych;

Poz. 1522

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 231

2) elementy mechaniki technicznej;

3) elementy elektrotechniki;

4) części maszyn;

5) szkice i rysunki techniczne części maszyn;

6) materiały konstrukcyjne w budowie maszyn

i urządzeń;

7) maszyny stosowane w technologii wytwarzania

przędzy;

8) maszyny stosowane w technologii wytwarzania

tkanin;

9) maszyny stosowane w technologii wytwarzania

dzianin;

8) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym

w wypadkach przy pracy;

9) komunikować się i współpracować w zespole;

10) rozwiązywać problemy dotyczące działalności

zawodowej;

11) podejmować decyzje, w szczególności w sytuacjach zagrożeń;

12) doskonalić umiejętności zawodowe;

13) korzystać z różnych źródeł informacji;

14) przestrzegać zasad etyki.

2. Treści kształcenia (działy programowe)

Treści kształcenia są ujęte w następujących działach

programowych

11) wydajność maszyn włókienniczych;

1) podstawowe pojęcia gospodarki rynkowej;

12) instrukcje obsługi maszyn włókienniczych;

2) metody poszukiwania pracy;

13) obsługa maszyn i urządzeń stosowanych w przemyśle włókienniczym;

3) dokumenty dotyczące zatrudnienia;

14) organizacja procesu produkcyjnego;

5) bezpieczeństwo i higiena pracy;

15) kontrola międzyoperacyjna;

6) ochrona przeciwpożarowa i ochrona środowiska;

ww

10) maszyny i urządzenia stosowane w technologii

chemicznej obróbki włókien;

16) środki podstawowe i pomocnicze stosowane

w procesach wytwarzania wyrobów włókienniczych;

17) handlowe nazwy wyrobów włókienniczych;

18) normy państwowe i międzynarodowe;

4) prawa i obowiązki pracownika i pracodawcy;

7) elementy ergonomii;

8) środki ochrony indywidualnej;

9) zasady udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

10) zasady i metody komunikowania się;

11) elementy socjologii i psychologii pracy;

12) zagrożenia występujące w środowisku pracy;

13) etyka.

III. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE

Poz. 1522

d) płaskich wyrobów włókienniczych,

e) środków pomocniczych,

f) barwników i wybarwień,

g) wydruków;

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 231

11) instrukcje obsługi maszyn i urządzeń stosowanych

w przemyśle włókienniczym;

12) normy z zakresu włókiennictwa;

Nazwa bloku programowego

Minimalna liczba

godzin w okresie

kształcenia w %*

Podstawy włókiennictwa

20

Produkcja wyrobów

włókienniczych

50

Podstawy działalności

zawodowej

10

14) instrukcje dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej.

Pr a cownia kompute r owa powinna by ć w yp o sa żona w

1) stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla

jednego ucznia);

.go

Razem

13) dokumentacje techniczno-technologiczne;

80**

* Podział godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia

w szkołach dla młodzieży i w szkołach dla dorosłych

(w formie stacjonarnej i zaocznej).

** Pozostałe 20 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie kształcenia do potrzeb rynku pracy, w tym na specjalizację.

IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI

KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

TREŚCI

3) programy komputerowe do wspomagania procesów wytwarzania wyrobów włókienniczych.

Wa r szta ty szkolne powinny by ć wy pos aż o ne w

1) maszyny przygotowujące surowiec do zgrzeblenia;

2) maszyny przygotowujące taśmę i niedoprzęd do

przędzenia;

w.

rcl

Do realizacji treści kształcenia ujętych w blokach programowych odpowiednie są następujące pomieszczenia dydaktyczne

2) pakiet programów biurowych;

1) pracownia pomiarów i technologii włókienniczych;

3) maszyny stosowane do wytwarzania przędzy oraz

wyrobów włókienniczych;

4) maszyny oddziału przygotowawczego tkalni;

2) pracownia komputerowa;

5) krosna;

3) warsztaty szkolne.

6) maszyny oddziału przygotowawczego dziewiarni;

P ra c ow nia pomi aró w i tech n o l o g i i włókie nn i c z y c h pow inna b yć wyp o saż o n a w

7) maszyny dziewiarskie;

1) modele maszyn i urządzeń stosowanych w przemyśle włókienniczym;

2) elementy robocze maszyn włókienniczych;

8) maszyny do bielenia i barwienia wyrobów włókienniczych;

9) maszyny drukarskie;

10) maszyny do wykończania wyrobów włókienniczych;

4) środki pomocnicze stosowane we włókiennictwie;

11) artykuły techniczne do maszyn włókienniczych;

5) schematy technologiczne maszyn włókienniczych;

12) środki podstawowe i pomocnicze stosowane

w technologii wyrobów włókienniczych;

ww

3) artykuły techniczne do maszyn włókienniczych;

6) kalkulatory;

7) foldery, katalogi i prospekty maszyn i urządzeń

stosowanych w przemyśle włókienniczym;

8) poradniki i filmy dydaktyczne z zakresu włókiennictwa;

9) materiały fotograficzne dotyczące technologii włókienniczych;

10) katalogi

a) surowców włókienniczych,

b) półproduktów,

c) przędzy,

13) narzędzia i aparaty pomiarowe stosowane w przemyśle włókienniczym;

14) instrukcje dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej.

Wszystkie pracownie powinny składać się z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego.

W sali lekcyjnej należy zapewnić stanowisko pracy dla

nauczyciela i odpowiednią liczbę stanowisk pracy dla

uczniów.

W warsztatach szkolnych powinno znajdować się pomieszczenie do instruktażu.

Table of Provisions (14)

Statutory Text (14 Articles)

Need to analyze how this provision applies to your matter?