Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 17 listopada 2010 r. w sprawie szczegółowych zasad działania publicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych, w tym publicznych poradni specjalistycznych

§ 1. 1. Publiczne poradnie psychologiczno-pedagogiczne, w tym publiczne poradnie specjalistyczne,

zwane dalej „poradniami”, udzielają dzieciom i młodzieży pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz

pomocy w wyborze kierunku kształcenia i zawodu,

a także udzielają rodzicom i nauczycielom pomocy

psychologiczno-pedagogicznej związanej z wychowywaniem i kształceniem dzieci i młodzieży.

4) pomoc dzieciom i młodzieży w wyborze kierunku

kształcenia i zawodu oraz planowaniu kształcenia

i kariery zawodowej oraz wspieranie nauczycieli

przedszkoli, szkół i placówek w planowaniu i realizacji zadań z zakresu doradztwa edukacyjno-zawodowego;

2. Do zadań poradni należy w szczególności

1) diagnozowanie poziomu rozwoju, potrzeb i możliwości oraz zaburzeń rozwojowych i zachowań

dysfunkcyjnych dzieci i młodzieży, w tym

a) predyspozycji i uzdolnień,

6) pomoc rodzicom i nauczycielom w rozpoznawaniu

i rozwijaniu indywidualnych możliwości, predyspozycji i uzdolnień dzieci i młodzieży;

7) podejmowanie działań z zakresu profilaktyki uzależnień i innych problemów dzieci i młodzieży,

w tym udzielanie pomocy psychologiczno-pedagogicznej dzieciom i młodzieży z grup ryzyka oraz

ich rodzicom;

rcl

b) przyczyn niepowodzeń edukacyjnych,

5) wspomaganie dzieci i młodzieży z trudnościami

adaptacyjnymi związanymi z różnicami kulturowymi lub ze zmianą środowiska edukacyjnego, w tym

związanymi z wcześniejszym kształceniem za granicą;

c) specyficznych trudności w uczeniu się;

2) wspomaganie dzieci i młodzieży odpowiednio do

ich potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych, w tym zwłaszcza dzieci

i młodzieży

a) szczególnie uzdolnionych,

w.

b) niepełnosprawnych, niedostosowanych społecznie lub zagrożonych niedostosowaniem

społecznym,

c) ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się,

d) z zaburzeniami komunikacji językowej,

e) z chorobami przewlekłymi;

3) prowadzenie terapii dzieci i młodzieży, w zależności od rozpoznanych potrzeb, w tym dzieci

ww

1) Minister Edukacji Narodowej kieruje działem administracji

rządowej — oświata i wychowanie, na podstawie § 1 ust. 2

rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania

Ministra Edukacji Narodowej (Dz. U. Nr 216, poz. 1591).

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2703 i Nr 281,

poz. 2781, z 2005 r. Nr 17, poz. 141, Nr 94, poz. 788, Nr 122,

poz. 1020, Nr 131, poz. 1091, Nr 167, poz. 1400 i Nr 249,

poz. 2104, z 2006 r. Nr 144, poz. 1043, Nr 208, poz. 1532

i Nr 227, poz. 1658, z 2007 r. Nr 42, poz. 273, Nr 80, poz. 542,

Nr 115, poz. 791, Nr 120, poz. 818, Nr 180, poz. 1280

i Nr 181, poz. 1292, z 2008 r. Nr 70, poz. 416, Nr 145,

poz. 917, Nr 216, poz. 1370 i Nr 235, poz. 1618, z 2009 r.

Nr 6, poz. 33, Nr 31, poz. 206, Nr 56, poz. 458, Nr 157,

poz. 1241 i Nr 219, poz. 1705 oraz z 2010 r. Nr 44, poz. 250,

Nr 54, poz. 320, Nr 127, poz. 857 i Nr 148, poz. 991.

8) współpraca ze szkołami i placówkami w rozpoznawaniu u uczniów specyficznych trudności w uczeniu się, w tym ryzyka wystąpienia specyficznych

trudności w uczeniu się u uczniów klas I—III szkoły

podstawowej;

9) współpraca z przedszkolami, szkołami i placówkami przy opracowywaniu i realizowaniu indywidualnych programów edukacyjno-terapeutycznych,

o których mowa w przepisach w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania

i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych

oraz niedostosowanych społecznie w przedszkolach, szkołach i oddziałach ogólnodostępnych lub

integracyjnych oraz w przepisach w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania

i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych

oraz niedostosowanych społecznie w specjalnych

przedszkolach, szkołach i oddziałach oraz w ośrodkach, oraz planów działań wspierających, o których mowa w przepisach w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach

i placówkach;

10) współpraca w udzielaniu i organizowaniu przez

przedszkola, szkoły i placówki pomocy psychologiczno-pedagogicznej;

11) wspomaganie wychowawczej i edukacyjnej funkcji rodziny;

2. Dzieci i młodzież oraz ich rodzice mogą uzyskać

opinię poradni także w innych niż określone w odrębnych przepisach sprawach związanych z kształceniem

i wychowaniem dzieci i młodzieży.

13) prowadzenie edukacji dotyczącej ochrony zdrowia

psychicznego, wśród dzieci i młodzieży, rodziców

i nauczycieli;

3. Poradnia wydaje opinię na pisemny wniosek rodziców albo pełnoletniej osoby, której dotyczy opinia.

.go

v.p

l

12) wspomaganie wychowawczej i edukacyjnej funkcji przedszkola, szkoły lub placówki, w tym udzielanie nauczycielom pomocy w rozwiązywaniu

problemów dydaktyczno-wychowawczych;

14) udzielanie, we współpracy z placówkami doskonalenia nauczycieli, wsparcia merytorycznego

nauczycielom, wychowawcom grup wychowawczych i specjalistom udzielającym pomocy psychologiczno-pedagogicznej w przedszkolach, szkołach

i placówkach.

3. Poradnie specjalistyczne prowadzą działalność

ukierunkowaną na specyficzny, jednorodny charakter

problemów, z uwzględnieniem potrzeb środowiska.

4. Poradnia realizuje zadania w szczególności

przez

6. Opinia poradni zawiera

2) numer opinii;

2) opiniowanie;

3) działalność terapeutyczną;

4) prowadzenie grup wsparcia;

5) prowadzenie mediacji;

3) datę wydania opinii;

4) imię i nazwisko osoby, której dotyczy opinia, datę

i miejsce urodzenia oraz miejsce zamieszkania,

a w przypadku ucznia — również nazwę i adres

szkoły oraz oznaczenie klasy, do której uczeń

uczęszcza;

rcl

6) interwencję kryzysową;

7) działalność profilaktyczną;

9) konsultacje;

5. Jeżeli w celu wydania opinii jest niezbędne przeprowadzenie badań lekarskich, osoba, która składa

wniosek, powinna, na wniosek poradni, przedstawić

zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia zawierające

informacje niezbędne do wydania opinii.

1) oznaczenie poradni wydającej opinię;

1) diagnozowanie;

8) poradnictwo;

4. Osoba, która składa wniosek, może dołączyć do

wniosku posiadaną dokumentację uzasadniającą

wniosek, w szczególności wyniki obserwacji i badań

psychologicznych, pedagogicznych, logopedycznych

i lekarskich, a w przypadku ucznia — także opinię

nauczyciela prowadzącego zajęcia z uczniem.

10) działalność informacyjno-szkoleniową.

w.

§ 2. Korzystanie z pomocy udzielanej przez poradnie jest dobrowolne i nieodpłatne.

§ 3. 1. Organ prowadzący określa teren działania

poradni.

2. Poradnia udziela pomocy uczniom, ich rodzicom

i nauczycielom przedszkoli, szkół i placówek mających

siedzibę na terenie działania poradni.

ww

3. W przypadku dzieci nieuczęszczających do

przedszkola lub szkoły oraz ich rodziców, pomocy

udziela poradnia właściwa ze względu na miejsce zamieszkania dziecka.

4. Na podstawie porozumienia zawartego między

organami prowadzącymi poradnie, poradnia może

udzielać pomocy uczniom, ich rodzicom i nauczycielom przedszkoli, szkół i placówek niemających siedziby na terenie działania poradni oraz niezamieszkałym

na terenie działania poradni dzieciom, które nie

uczęszczają do przedszkola lub szkoły, i ich rodzicom.

§ 4. 1. Poradnia wydaje opinie w sprawach określonych w odrębnych przepisach. Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, opinię wydaje się zgodnie

z przepisami ust. 3—7.

5) diagnozę poziomu rozwoju, w tym indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz

możliwości psychofizycznych osoby, której dotyczy opinia, a także opis mechanizmów wyjaśniających funkcjonowanie tej osoby;

6) zalecane formy pomocy psychologiczno-pedagogicznej;

7) podpisy specjalistów, którzy sporządzili opinię;

8) podpis dyrektora poradni.

7. W przypadku gdy opinia dotyczy ucznia, na

pisemny wniosek rodziców albo pełnoletniego ucznia,

poradnia przekazuje kopię opinii do przedszkola, szkoły lub placówki, do której uczeń uczęszcza.

8. Dzieci i młodzież oraz ich rodzice mogą uzyskać

w poradni informację o wynikach diagnozy przeprowadzonej w poradni. Informację wydaje się na pisemny wniosek rodziców albo pełnoletniej osoby, której

dotyczy informacja.

§ 5. W poradniach są organizowane i działają zespoły orzekające, wydające orzeczenia o potrzebie

kształcenia specjalnego, o potrzebie zajęć rewalidacyjno-wychowawczych, o potrzebie indywidualnego

obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego lub indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży

oraz opinie o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka. Zespoły orzekające są organizowane

i działają na podstawie przepisów w sprawie orzeczeń

i opinii wydawanych przez zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych.

3) dokumentację, o której mowa w przepisach w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu

nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej oraz rodzajów tej dokumentacji.

.go

v.p

l

§ 6. 1. Poradnia realizuje zadania przy pomocy

specjalistów: psychologów, pedagogów, logopedów

i doradców zawodowych.

Poz. 1488

2. Zadania poradni, w zależności od potrzeb, mogą

być realizowane również przy pomocy innych specjalistów, w szczególności lekarzy, których udział jest niezbędny do efektywnego udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej dzieciom i młodzieży, rodzicom i nauczycielom.

§ 7. Osoby, o których mowa w § 6, realizują zadania poradni również poza poradnią, w szczególności

w przedszkolu, szkole i placówce oraz środowisku rodzinnym dzieci i młodzieży.

§ 8. Poradnia realizuje zadania, współdziałając

z innymi poradniami, a także przedszkolami, szkołami

i placówkami oraz organizacjami pozarządowymi i innymi podmiotami świadczącymi poradnictwo i pomoc

dzieciom i młodzieży oraz rodzicom i nauczycielom.

§ 9. 1. Pomoc dzieciom i młodzieży może być

udzielana w poradniach także przez wolontariuszy,

którzy wspierają realizację zadań z zakresu pomocy

psychologiczno-pedagogicznej świadczonej przez poradnię.

3. Za zgodą organu prowadzącego poradnię, dokumentacja, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, może być

prowadzona wyłącznie w formie elektronicznej; dokumentacja prowadzona w formie elektronicznej zwana

jest dalej „dokumentacją elektroniczną”.

4. Prowadzenie dokumentacji elektronicznej wymaga

1) zachowania selektywności dostępu do danych stanowiących dokumentację elektroniczną;

2) zabezpieczenia danych stanowiących dokumentację elektroniczną przed dostępem osób nieuprawnionych;

3) zabezpieczenia danych stanowiących dokumentację elektroniczną przed zniszczeniem, uszkodzeniem lub utratą;

4) rejestrowania historii zmian i ich autorów.

5. System informatyczny służący do prowadzenia

dokumentacji elektronicznej powinien umożliwiać

eksport danych do formatu XML oraz sporządzenie

w formie papierowej dokumentacji, o której mowa

w ust. 1 pkt 1 i 2.

rcl

2. Dyrektor poradni informuje wolontariusza o specyfice pracy poradni i konieczności zachowania tajemnicy w sprawach dotyczących dzieci i młodzieży,

rodziców i nauczycieli korzystających z pomocy poradni.

2. Dokumentacja, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2,

może być prowadzona także w formie elektronicznej.

3. Dyrektor poradni zawiera z wolontariuszem porozumienie określające

1) zakres, sposób i czas wykonywania przez wolontariusza zadań;

2) czas trwania porozumienia;

3) zobowiązanie wolontariusza do wykonywania zadań we współpracy z osobami, o których mowa

w § 6;

w.

4) zobowiązanie wolontariusza do nieujawniania informacji dotyczących dzieci i młodzieży, rodziców

i nauczycieli korzystających z pomocy poradni;

5) postanowienie o możliwości rozwiązania porozumienia.

ww

4. Wolontariusz wykonuje zadania określone w porozumieniu we współpracy z osobami, o których mowa w § 6, oraz pod nadzorem dyrektora poradni lub

wyznaczonej przez niego osoby.

§ 10. 1. Poradnia może posiadać filie.

2. Filie tworzy i likwiduje oraz określa zakres i teren ich działania organ prowadzący.

§ 11. 1. Poradnia prowadzi

1) wykaz alfabetyczny dzieci i młodzieży korzystających z pomocy poradni, zawierający numer porządkowy, imię (imiona) i nazwisko, datę urodzenia i adres zamieszkania;

2) rejestr wydanych opinii i rejestr wydanych orzeczeń, zawierający numer porządkowy, o którym

mowa w pkt 1, numer opinii lub orzeczenia oraz

datę wydania opinii lub orzeczenia;

§ 12. 1. Poradnie działają w ciągu całego roku jako

placówki, w których nie są przewidziane ferie szkolne.

2. Organ prowadzący, który prowadzi więcej niż

jedną poradnię, może ustalić terminy przerw w pracy

niektórych poradni w okresie ferii letnich. Ustalenie

terminów przerw w pracy poradni w okresie ferii letnich następuje w porozumieniu z dyrektorem poradni.

3. Dzienny czas pracy poradni ustala dyrektor poradni za zgodą organu prowadzącego.

§ 13. Skorowidz alfabetyczny dzieci i młodzieży korzystających z pomocy poradni, prowadzony przez poradnię na podstawie dotychczasowych przepisów,

staje się z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia wykazem alfabetycznym dzieci i młodzieży korzystających z pomocy poradni, o którym mowa w § 11

ust. 1 niniejszego rozporządzenia.

§ 14. Traci moc rozporządzenie Ministra Edukacji

Narodowej i Sportu z dnia 11 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad działania publicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych, w tym publicznych poradni specjalistycznych (Dz. U. z 2003 r. Nr 5,

poz. 46).

§ 15. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem

1 lutego 2011 r.

Minister Edukacji Narodowej: K. Hall

Elektronicznie

podpisany przez

Grzegorz Paczowski

Data: 2010.12.02

17:36:40 +01'00'

Poz. 1488

.go

v.p

l

1488

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ1)

z dnia 17 listopada 2010 r.

w sprawie szczegółowych zasad działania publicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych,

w tym publicznych poradni specjalistycznych

Na podstawie art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia

7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r.

Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje

i młodzieży z zaburzeniami rozwojowymi, z zachowaniami dysfunkcyjnymi, niepełnosprawnych,

niedostosowanych społecznie lub zagrożonych

niedostosowaniem społecznym, oraz ich rodzin;