Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 27 października 2010 r. w sprawie pomieszczeń magazynowych i obiektów do przechowywania materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym

§ 1. Rozporządzenie określa

1) szczegółowe wymagania, w tym warunki lokalizacyjne i niezbędne zabezpieczenia techniczne oraz

zabezpieczenia przed dostępem osób nieuprawnionych, dla pomieszczeń magazynowych przeznaczonych do przechowywania

a) wytworzonych materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym,

b) materiałów wybuchowych znalezionych podczas oczyszczania terenów;

2) wymagania organizacyjne i techniczne w zakresie

przygotowania obiektów, w których będą przechowywane materiały wybuchowe, broń, amunicja

oraz wyroby o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, przeznaczone do obrotu.

§ 2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1) załącznik A — załącznik do Umowy europejskiej

dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzonej w Genewie dnia 30 września 1957 r. (Dz. U.

z 2009 r. Nr 27, poz. 162 i Nr 63, poz. 395);

2) klasy — klasy materiałów niebezpiecznych, o których mowa w art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 21 czerwca

2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego (Dz. U. Nr 117, poz. 1007,

z późn. zm.4));

3) podklasy — podklasy materiałów i przedmiotów

niebezpiecznych, o których mowa w art. 3 pkt 12

ustawy z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach

wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego;

4) grupy zgodności — grupy, o których mowa w art. 3

pkt 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku

cywilnego;

5) obiekt magazynowy — pomieszczenie magazynowe i obiekt, w którym są przechowywane wytworzone lub przeznaczone do obrotu materiały wybuchowe, broń, amunicja oraz wyroby o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, a także materiały wybuchowe znalezione podczas oczyszczania

terenów.

Załącznik nr 2

w.

rcl

.go

v.p

l

WARUNKI LOKALIZACJI OBIEKTU MAGAZYNOWEGO, W KTÓRYM SĄ PRZECHOWYWANE MATERIAŁY

WYBUCHOWE I AMUNICJA, ZAKLASYFIKOWANE DO KLASY 1 PODKLASY 1.2, 1.3, 1.4, 1.6 ORAZ KLASY 9

I. Magazyn bazowy

1. Minimalne dopuszczalne odległości (Ld) od

magazynu bazowego w stosunku do innych obiektów znajdujących się w pobliżu, z zastrzeżeniem

pkt 2, wyznacza się lub oblicza z uwzględnieniem

masy netto materiału wybuchowego (G), zawartego

w magazynowanych materiałach i przedmiotach wybuchowych, zgodnie z kryteriami określonymi w tabeli 1.

Tabela 1. Kryteria lokalizacji magazynu bazowego nieobwałowanego w stosunku do innych obiektów wymienionych w tabeli

Dodatkowe

warunki

Magazyn

i obiekt

produkcyjny

zawierający

materiał

wybuchowy

Obiekt

produkcyjny

niezawierający materiału

wybuchowego

Droga

dojazdowa

i droga

lokalna

1.2

przy

wybuchu

nie tworzą

się ciężkie

odłamki

min. 90 m

min. 90 m

Ld = 39 x G1/6

Ld = 58 x G1/6

1.2

przy

wybuchu

mogą

tworzyć się

ciężkie

odłamki

min. 135 m

min. 135 m

Ld = 51 x G1/6

min. 90 m

Ld = 76 x G1/6

min. 135 m

1.3

ładunki do

1 000 kg

1.3

ładunki

ponad

1 000 kg

1.4 i 1.6

ładunki do

1 000 kg

nie jest wymagane wyznaczanie minimalnych bezpiecznych odległości

1.4 i 1.6

ładunki

ponad

1 000 kg

min. 10 m

ww

Podklasa

magazynowanego

materiału

wybuchowego

Autostrada

i droga

o dużym

natężeniu

ruchu

Obszar

zamieszkany

nie jest wymagane wyznaczanie minimalnych bezpiecznych

odległości, muszą być jednak zachowane środki bezpieczeństwa,

aby nie zachodziło oddziaływanie na zewnątrz obiektu

lub zachodziło tylko w wybranym kierunku

Ld = 3,2 x G1/3 Ld = 6,4 x G1/3 Ld = 4,3 x G1/3

min. 40 m

min. 60 m

min. 40 m

min. 10 m

2. Przy ustalaniu lokalizacji magazynu bazowego

przeznaczonego do przechowywania materiałów wybuchowych zaklasyfikowanych do klasy 9 nie jest wymagane wyznaczanie minimalnych bezpiecznych odległości.

3. W przypadku przechowywania materiałów wybuchowych w obwałowanym obiekcie magazynu bazowego, minimalne odległości, wyznaczone stosownie do pkt 1, można zmniejszyć o 30 %. Jeżeli obiekt

zagrożony, w stosunku do którego wyznaczana jest

bezpieczna odległość, jest obwałowany, osłonięty dodatkowymi murami lub innymi osłonami, w tym wynikającymi z ukształtowania terenu, obliczoną bezpieczną odległość można zmniejszyć o 50 %.

min. 15 m

Ld = 6,4 x G1/3

min. 60 m

min. 15 m

min. 15 m

4. W przypadku magazynowania materiałów wybuchowych w wydzielonych komorach lub pomieszczeniach obiektu magazynowego, między którymi nie

może nastąpić przeniesienie detonacji lub spalania,

przy obliczaniu bezpiecznej odległości zgodnie z pkt 1

bierze się pod uwagę to pomieszczenie (komorę), które wymaga większej odległości.

II. Magazyn podręczny

1. Materiały wybuchowe zaliczone do klasy 1 podklasy 1.2, 1.3, 1.4 i 1.6 mogą być przechowywane

w magazynie podręcznym w ilości podanej w tabeli 2.

w.

rcl

.go

v.p

l

Tabela 2. Ilości materiałów wybuchowych zaklasyfikowanych do klasy 1 podklasy 1.2, 1.3, 1.4 i 1.6 dopuszczone

do przechowywania w magazynie podręcznym

Podklasa

zagrożenia

Grupa zgodności

Dopuszczalna ilość oraz dodatkowe uwarunkowania

1.2

B

1 kg netto

1.2

C

40 kg brutto

1.2

D

5 kg netto

1.2

G

50 kg brutto

1.2

1.3

1.4

E, F, H, J, L

H, J, L

E, F, L

w ilościach uzasadnionych z punktu widzenia bezpieczeństwa magazynu,

stosownie do zapisu w karcie oceny materiału wybuchowego pod względem

bezpieczeństwa

1.3

C

40 kg brutto

1.3

G

80 kg brutto

1.4

B

1 kg netto

1.4

C

50 kg brutto

1.4

D

50 kg brutto

1.4

G

100 kg brutto

1.4

S

100 kg brutto

1.6

N

100 kg brutto

ww

2. Magazyn podręczny, z zastrzeżeniem pkt 3, powinien spełniać następujące wymagania

1) musi być zlokalizowany wyłącznie w wydzielonym

pomieszczeniu bez stałej obsady w budynku laboratoryjnym, budynku użytkowanym na cele przemysłowe lub w odrębnym obiekcie bez stałej obsady;

2) elementy konstrukcyjne oraz dodatkowe wyposażenie magazynu muszą w istotny sposób ograniczać skutki ewentualnego zapłonu lub wybuchu na

otoczenie;

3) musi posiadać powierzchnie odciążające oraz

osłony przed tymi powierzchniami, uniemożliwiające rozrzut odłamków.

3. Magazyn podręczny przeznaczony do prowadzenia sprzedaży broni i amunicji może być zlokalizowany w obiektach i pomieszczeniach przeznaczonych

do prowadzenia działalności handlowej, jeżeli spełnia

wymagania określone w załączniku nr 4 do rozporządzenia.

4. Magazyn podręczny przedmiotów wybuchowych zaklasyfikowanych do klasy 9 materiałów niebezpiecznych może być lokalizowany w wydzielonym

pomieszczeniu w budynku użytkowanym na cele

przemysłowe lub w odrębnym obiekcie bez stałej obsady.

§ 3. 1. Materiały wybuchowe znalezione podczas

oczyszczania terenów można przechowywać w magazynie bazowym, o którym mowa w § 7 pkt 1, w przypadku konieczności zapewnienia ochrony życia i zdrowia ludzkiego, mienia oraz środowiska naturalnego.

2. W magazynie bazowym mogą być przechowywane znalezione materiały wybuchowe spełniające

wymagania, o których mowa w pkt 11 załącznika nr 1

do rozporządzenia.

1) Minister Gospodarki kieruje działem administracji rządo-

ww

wej — gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia

Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Gospodarki

(Dz. U. Nr 216, poz. 1593).

2) Niniejsze rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji

Europejskiej w dniu 23 kwietnia 2010 r. pod numerem

2010/0247/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów

prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039 oraz z 2004 r. Nr 65,

poz. 597), które wdraża postanowienia dyrektywy 98/34/WE

z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych

(Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998, str. 37, z późn. zm., Dz. Urz.

UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 20, str. 337,

z późn. zm.).

3) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.

z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 117, poz. 1007, z 2003 r. Nr 210,

poz. 2036, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 116, poz. 1203,

Nr 173, poz. 1808 i Nr 222, poz. 2249, z 2005 r. Nr 94,

poz. 788 i Nr 184, poz. 1539, z 2006 r. Nr 133, poz. 935

i Nr 235, poz. 1700, z 2008 r. Nr 180, poz. 1112 i Nr 214,

poz. 1347, z 2009 r. Nr 18, poz. 97 i Nr 125, poz. 1036 oraz

z 2010 r. Nr 47, poz. 278 i Nr 155, poz. 1039.

Załącznik nr 3

w.

rcl

.go

v.p

l

SPOSÓB PROWADZENIA KARTY KWALIFIKACYJNEJ OBIEKTU MAGAZYNOWEGO,

W KTÓRYM SĄ PRZECHOWYWANE MATERIAŁY WYBUCHOWE I AMUNICJA

1. Kartę kwalifikacyjną obiektu magazynowego,

w którym są przechowywane materiały wybuchowe

i amunicja, zwaną dalej „kartą kwalifikacyjną”, należy

prowadzić dla każdego obiektu magazynowego zagrożonego wybuchem lub spaleniem materiału wybuchowego.

2. Kartę kwalifikacyjną sporządza powoływany

przez pracodawcę zespół specjalistów posiadających

odpowiednie uprawnienia budowlane, kwalifikacje

w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz

ochrony przeciwpożarowej.

3. Zatwierdzona przez pracodawcę karta kwalifikacyjna stanowi załącznik do książki obiektu budowlanego, o której mowa w art. 64 ustawy z dnia 7 lipca

1994 r. — Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156,

poz. 1118, z późn. zm.1)).

4. W karcie kwalifikacyjnej zamieszcza się

1) informacje

a) dotyczące identyfikacji obiektu, w tym jego

adres, numer, nazwę i przynależność do jednostki organizacyjnej zakładu,

b) o przeznaczeniu obiektu i poszczególnych pomieszczeń w obiekcie,

f) o dopuszczalnej ilości przechowywanych materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, a także materiałów znalezionych podczas

oczyszczania terenów,

g) o dopuszczalnej liczbie osób, które mogą przebywać w obiekcie, z podziałem na pomieszczenia pracy stałej lub dorywczej,

h) o zasięgu strefy ochrony obiektu, o której mowa

w przepisach dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy przy produkcji, transporcie

wewnątrzzakładowym oraz obrocie materiałami

wybuchowymi, w tym wyrobami pirotechnicznymi, oraz o sposobie jej oznaczenia w terenie,

i) o minimalnych dopuszczalnych odległościach,

wyznaczonych według zasad określonych w załącznikach nr 1 i 2 do rozporządzenia;

2) schematyczny rysunek obiektu ze wskazaniem

w szczególności: podziału na pomieszczenia, usytuowania dróg dojazdowych, pożarowych i dla

pieszych, technologicznych, obwałowań, powierzchni odciążających, osłon, sztolni;

3) wymagania w stosunku do

a) konstrukcji obiektu, w szczególności

c) o zaliczeniu obiektu i jego pomieszczeń do kategorii zagrożeń MW1 lub MW2, określonych

w przepisach dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy przy produkcji, transporcie

wewnątrzzakładowym oraz obrocie materiałami

wybuchowymi, w tym wyrobami pirotechnicznymi,

— typu konstrukcji obiektu,

d) o zaliczeniu obiektu z tytułu prognozowanego

zniszczenia w przypadku wybuchu lub spalenia

materiału wybuchowego do klas UZ lub MDO,

określonych w przepisach dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy przy produkcji, transporcie wewnątrzzakładowym oraz obrocie materiałami wybuchowymi, w tym wyrobami pirotechnicznymi,

— rodzaju wykończenia ścian, podłóg,

ww

e) o występowaniu w obiekcie lub jego poszczególnych pomieszczeniach zagrożenia wybuchem mieszanin substancji palnych z powietrzem oraz związanych z tym stref zagrożeń wybuchem, wyznaczonych zgodnie z obowiązującymi przepisami o ochronie przeciwpożarowej,

— obwałowań, osłon, sztolni,

— przegród odciążających,

— rodzaju okien, drzwi, dopuszczalnych rodzajów szyb okiennych,

b) mediów i instalacji energetycznych,

c) urządzeń elektrycznych, osprzętu i instalacji

elektrycznych w pomieszczeniach,

d) rodzaju i temperatury mediów ogrzewających,

chłodzących, stosowanych na terenie obiektu,

e) stałych urządzeń gaśniczych, lokalizacji punktów sygnalizacji oraz uruchamiania tych urządzeń;

4) inne wymagania w miarę potrzeb wynikających ze

specyfiki obiektu i rodzaju przechowywanego materiału wybuchowego.

1) Zmiany

tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 170, poz. 1217, z 2007 r.

Nr 88, poz. 587, Nr 99, poz. 665, Nr 127, poz. 880, Nr 191,

poz. 1373 i Nr 247, poz. 1844, z 2008 r. Nr 145, poz. 914,

Nr 199, poz. 1227, Nr 206, poz. 1287, Nr 210, poz. 1321

i Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 18, poz. 97, Nr 31, poz. 206,

Nr 160, poz. 1276 i Nr 161, poz. 1279 oraz z 2010 r. Nr 75,

poz. 474, Nr 106, poz. 675, Nr 119, poz. 804 i Nr 121,

poz. 809.

5. Do karty kwalifikacyjnej należy dołączyć aktualne karty oceny pod względem bezpieczeństwa przechowywanych w obiekcie materiałów wybuchowych,

określone w przepisach dotyczących bezpieczeństwa

i higieny pracy przy produkcji, transporcie wewnątrzzakładowym oraz obrocie materiałami wybuchowymi,

w tym wyrobami pirotechnicznymi.

§ 4. 1. W zależności od stopnia zagrożenia podczas

magazynowania materiałów wybuchowych i wyrobów wypełnionych materiałem wybuchowym oraz ze

względu na ich właściwości stosuje się klasyfikację

określoną w załączniku A, obejmującą w

1) klasie 1 — materiały niebezpieczne, zaklasyfikowane do podklas 1.1, 1.2, 1.3, 1.4, 1.5 i 1.6 materiałów

wybuchowych i wyrobów wypełnionych materiałem wybuchowym;

2) klasie 3 — roztwory odczulone nitrogliceryny,

o stężeniu do 30 %;

3) klasie 4.1 — materiały wybuchowe w stanie niewybuchowym, zaklasyfikowane do klasy 4.1;

4) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.

z 2002 r. Nr 238, poz. 2019, z 2004 r. Nr 222, poz. 2249,

z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, z 2007 r. Nr 176, poz. 1238,

z 2008 r. Nr 214, poz. 1347, z 2009 r. Nr 125, poz. 1036

i Nr 168, poz. 1323 oraz z 2010 r. Nr 155, poz. 1039.

8) utrzymywanie obiektu magazynowego w dobrym

stanie technicznym, czystości i porządku;

w.

rcl

.go

v.p

l

4) klasie 9 — przedmioty ratownicze zaklasyfikowane

do klasy 9 materiałów niebezpiecznych, jeżeli zawierają materiały wybuchowe.

Poz. 1451

2. Dopuszczone do przechowania w magazynie

bazowym materiały wybuchowe znalezione podczas

oczyszczania terenów zalicza się do klasy 1 materiałów niebezpiecznych podklasy 1.1 materiałów wybuchowych.

Załącznik nr 4

w.

rcl

.go

v.p

l

WYMAGANIA DOTYCZĄCE LOKALIZACJI, NIEZBĘDNYCH WARUNKÓW TECHNICZNYCH I ZABEZPIECZEŃ

PRZED DOSTĘPEM OSÓB NIEUPRAWNIONYCH DO MAGAZYNU PODRĘCZNEGO,

W KTÓRYM JEST PROWADZONA SPRZEDAŻ BRONI I AMUNICJI

1. Magazyn podręczny, w którym jest prowadzona

sprzedaż broni i amunicji, powinien być zlokalizowany

wyłącznie w budynku, w pomieszczeniu murowanym

o ścianach grubości co najmniej 25 cm, wykonanych

z cegły pełnej na zaprawie cementowo-wapiennej

i stropach podobnej wytrzymałości. Dopuszcza się

stosowanie ścian wykonanych z innych materiałów

o podobnej wytrzymałości.

2. Obiekt magazynowy powinien mieć

1) zabezpieczenie okien szybami o podwyższonej

odporności na przebicie i rozbicie lub zamontowanymi trwale kratami stalowymi (wewnętrznymi

lub zewnętrznymi) wykonanymi z prętów stalowych o średnicy co najmniej 16 mm o oczku

15 cm x 15 cm, uniemożliwiającymi dostęp osobom nieuprawnionym do magazynu; kraty mogą

być zastąpione żaluzjami stalowymi wykonanymi

z profili pełnych z blachy o grubości co najmniej

1,25 mm;

2) drzwi co najmniej o zwiększonej odporności na

włamanie w klasie C według Polskiej Normy, posiadające certyfikat, lub inne drzwi, zabezpieczone

kratami albo żaluzjami określonymi w pkt 1;

ww

3) jedno wejście — w przypadku pomieszczeń lub

wydzielonej części pomieszczeń, w których jest

prowadzony obrót bronią.

3. W magazynie podręcznym dopuszcza się przechowywanie

1) prochu czarnego i spłonek kapsułkowych w ilościach określonych w załączniku nr 1 do rozporządzenia w tabeli 2 lub w załączniku nr 2 do rozporządzenia w tabeli 2;

2) prochu czarnego, spłonek kapsułkowych i amunicji, pod warunkiem przeznaczenia dla tych wyrobów szaf do przechowywania wartości w klasie co

najmniej I według Polskiej Normy zharmonizowanej;

3) broni i amunicji w szafach metalowych wykonanych z blachy stalowej grubości co najmniej 3 mm,

zamykanych mechanizmem ryglowym blokowanym zamkiem w klasie A według Polskiej Normy

zharmonizowanej, lub w szafach do przechowywania wartości w klasie co najmniej I według Polskiej Normy zharmonizowanej; szafy powinny

mieć certyfikaty wydane przez jednostki akredytowane;

4) broni i amunicji w gablotach szklanych w klasie co

najmniej FB2 zgodnie z Polską Normą zharmonizowaną, posiadających co najmniej jeden zamek

w klasie A zgodnie z Polską Normą zharmonizowaną.

§ 5. 1. Obiekt magazynowy, w którym przechowuje się materiały wybuchowe, broń, amunicję oraz wyroby o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, powinien spełniać wymagania zapewniające ochronę

życia i zdrowia ludzkiego, mienia oraz środowiska naturalnego w szczególności przez

1) właściwą lokalizację, odpowiednią konstrukcję,

przystosowanie, wyposażenie i zabezpieczenie;

2) opracowanie, systematyczną aktualizację i przestrzeganie instrukcji technicznych przechowywania oraz instrukcji bezpieczeństwa i higieny pracy;

3) przechowywanie wyrobów

a) posiadających certyfikaty klasyfikacyjne dla celów transportowych, jeżeli takie certyfikaty są

wymagane na podstawie Umowy europejskiej

dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzonej w Genewie dnia 30 września 1957 r.,

b) właściwie opakowanych i oznakowanych, stosownie do wymagań określonych w Umowie

europejskiej dotyczącej międzynarodowego

przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzonej w Genewie dnia

30 września 1957 r., lub w Polskich Normach

zharmonizowanych,

c) w ustalonych dla nich terminach ważności,

d) według poszczególnych rodzajów i typów,

w sposób uporządkowany, zapewniający dokładną kontrolę stanu ilościowego;

4) zapewnienie bezpośredniej ochrony obiektu magazynowego lub odpowiedniego zabezpieczenia

technicznego, zgodnie z przepisami ustawy z dnia

22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U.

z 2005 r. Nr 145, poz. 1221, z późn. zm.5));

ww

5) zatrudnianie przeszkolonych pracowników;

6) zapewnienie bezpiecznego transportu wewnątrzzakładowego;

7) przestrzeganie zasad bezpieczeństwa i higieny

pracy wynikających ze stanowiskowych instrukcji

bezpieczeństwa pracy, a także z instrukcji technicznych przechowywania materiałów wybuchowych,

broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu

wojskowym lub policyjnym;

9) przechowywanie na terenie obiektu magazynowego narzędzi i wyposażenia, wyłącznie określonych

w instrukcjach technicznych wyrobów;

10) zabezpieczenie przechowywanych materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym przed bodźcami, które mogłyby doprowadzić do ich wybuchu, zapłonu lub utraty określonych parametrów

technicznych;

11) wykonywanie w obiekcie magazynowym prac

związanych wyłącznie z jego przeznaczeniem;

12) układanie opakowań lub pojemników z wyrobami

w taki sposób, aby nie mogły przypadkowo przemieszczać się, przewracać, deformować pod wpływem nadmiernego ciężaru, a także by można było

nimi łatwo manewrować zgodnie z potrzebami.

2. Warunki lokalizacji obiektu magazynowego,

w którym są przechowywane materiały wybuchowe

i amunicja, zaklasyfikowane do

1) klasy 1 podklasy 1.1 i 1.5 oraz klas 3 i 4.1 materiałów wybuchowych, w stosunku do innych obiektów w otoczeniu, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia;

2) klasy 1 podklasy 1.2, 1.3, 1.4, 1.6 materiałów wybuchowych oraz klasy 9 materiałów niebezpiecznych, w stosunku do innych obiektów w otoczeniu, określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

3. Prace remontowe oraz prace związane z używaniem otwartego ognia lub mogące doprowadzić do

zapłonu albo wybuchu przechowywanych materiałów

wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym prowadzi się po

ich usunięciu z obiektu magazynowego i uzyskaniu pisemnej zgody przedsiębiorcy na podjęcie tych prac.

4. Urządzenia elektryczne, sygnalizacyjne i odgromowe oraz inne instalacje znajdujące się w obiekcie

magazynowym poddaje się kontroli przed dopuszczeniem do eksploatacji, a następnie co najmniej raz

w roku kontroluje ich stan pod względem spełnienia

wymagań właściwej Polskiej Normy zharmonizowanej, dokumentując wyniki kontroli pisemnym protokołem przechowywanym u przedsiębiorcy.

§ 6. 1. Obiekt magazynowy wraz z przechowywanymi materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją

oraz wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym musi być skutecznie zabezpieczony przed kradzieżą i dostępem osób nieupoważnionych.

2. W obiekcie magazynowym, z wyjątkiem magazynu podręcznego, o których mowa w załączniku nr 4

do rozporządzenia, prowadzi się książkę ewidencji

osób wchodzących do tego obiektu.

5) Zmiany

tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 104, poz. 708, z 2008 r.

Nr 171, poz. 1055 i Nr 180, poz. 1112, z 2009 r. Nr 98,

poz. 817 oraz z 2010 r. Nr 47, poz. 278 i Nr 182, poz. 1228.

3. Książka, o której mowa w ust. 2, zawiera

1) nazwę firmy przedsiębiorcy;

2) adres przedsiębiorcy;

stwarzać miejsc gromadzenia się odpadów materiałów wybuchowych, a także nie powinny stanowić

źródła zanieczyszczenia przechowywanych materiałów.

w.

rcl

.go

v.p

l

3) przeznaczenie obiektu magazynowego;

Poz. 1451

4) numer obiektu magazynowego stosowany u przedsiębiorcy;

5) datę założenia książki;

6) datę zakończenia prowadzenia książki;

7) imię i nazwisko oraz funkcję pełnioną w przedsiębiorstwie osoby upoważnionej do wchodzenia do

obiektu magazynowego;

8) datę udzielenia upoważnienia do wchodzenia do

obiektu magazynowego;

9) podpis osoby udzielającej upoważnienia do wchodzenia do obiektu magazynowego.

4. W książce, o której mowa w ust. 2, zapisuje się

1) datę i godzinę wejścia osoby upoważnionej do

obiektu;

2) godzinę wyjścia osoby upoważnionej z obiektu;

2. Powłoki ścian, podłóg, sufitów i elementów wyposażenia obiektu magazynowego, o którym mowa

w § 5 ust. 2, powinny być co najmniej trudno zapalne;

podłogi i elementy wyposażenia powinny spełniać

wymagania Polskiej Normy zharmonizowanej w zakresie ochrony przed elektrycznością statyczną.

3. Drzwi ewakuacyjne obiektu magazynowego,

o którym mowa w § 5 ust. 2, powinny otwierać się na

zewnątrz pomieszczenia i posiadać zamki rolkowe,

działające w wyniku pchnięcia, lub rozsuwać się na zewnątrz. Okna mające służyć za dodatkowe wyjścia

awaryjne powinny otwierać się na zewnątrz, a powstający otwór okienny powinien mieć wymiary nie

mniejsze niż 0,75 m x 0,75 m.

4. Wymiary wewnętrzne obiektu magazynowego,

o którym mowa w § 5 ust. 2, powinny zapewniać bezpieczne przemieszczanie opakowanych materiałów

wybuchowych i amunicji środkami transportu

wewnątrzzakładowego.

3) imię i nazwisko osoby wchodzącej do obiektu;

4) imię i nazwisko osoby nieposiadającej upoważnienia, o którym mowa w ust. 3 pkt 8, wchodzącej do

obiektu z osobą upoważnioną.

§ 10. 1. Dla każdego obiektu magazynowego,

o którym mowa w § 5 ust. 2, należy prowadzić kartę

kwalifikacyjną obiektu magazynowego, w którym są

przechowywane materiały wybuchowe i amunicja.

§ 7. Materiały wybuchowe, broń, amunicję oraz

wyroby o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym

przechowuje się w magazynie

2. Sposób prowadzenia karty kwalifikacyjnej,

o której mowa w ust. 1, określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

1) bazowym, który jest obiektem magazynowym,

w którym przechowuje się materiały wybuchowe,

broń, amunicję oraz wyroby o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym wytworzone w zakładzie

wytwórczym lub przeznaczone do obrotu;

§ 11. Obiekt magazynowy eksploatuje się, jeżeli

2) podręcznym, którym jest każde pomieszczenie

przemysłowe, laboratoryjne, sklepowe, przysklepowe, rusznikarnia, w którym przechowuje się

materiały wybuchowe, broń, amunicję oraz wyroby o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym

wytworzone w zakładzie wytwórczym lub przeznaczone do obrotu w ilościach niestwarzających

istotnego zagrożenia dla tych obiektów i otoczenia;

ww

3) polowym — zajmującym wydzielony i oznaczony

teren.

§ 8. 1. Obiekt magazynowy, o którym mowa w § 5

ust. 2, powinien być wykonany z materiałów niepalnych lub co najmniej trudno zapalnych.

2. Obiekt przeznaczony do przechowywania materiałów wybuchowych i amunicji zaliczonych do klasy 1

podklasy 1.1, 1.2, 1.3, 1.5 oraz klasy 4.1 powinien być

jednokondygnacyjny.

§ 9. 1. Powierzchnie elementów budowlanych

w obiekcie magazynowym, o którym mowa w § 5

ust. 2, powinny być trwałe, gładkie, bez szpar i pęknięć, aby w przypadku rozszczelnienia opakowania nie

1) jest zapewnione zabezpieczenie przechowywanych materiałów wybuchowych i amunicji przed

ogrzaniem do temperatury powyżej 348 K (75 °C),

chyba że wyższa temperatura wynika z instrukcji

technicznej ich przechowywania;

2) wokół każdego obiektu jest wyznaczona i oznaczona strefa ochrony, w której nie powinny wystąpić

lub pojawiać się czynniki zwiększające ryzyko zaistnienia wybuchu lub spalenia przechowywanych

materiałów wybuchowych i amunicji;

3) jest wyposażony w gaśnice i urządzenia przeciwpożarowe zgodnie z wymaganiami przepisów

przeciwpożarowych oraz dodatkowo w instalacje

gaśnicze określone w karcie kwalifikacyjnej obiektu, jeżeli wynika to z właściwości i zagrożeń stwarzanych przez przechowywane materiały wybuchowe i amunicję;

4) zabezpiecza przechowywane materiały wybuchowe i amunicję przed

a) zachodzeniem w nich niekorzystnych przemian

chemicznych lub fizycznych mogących mieć

wpływ na ich bezpieczeństwo,

b) wodą gruntową i opadami atmosferycznymi;

5) posiada sprawny system wentylacji pomieszczeń,

określony w karcie kwalifikacyjnej obiektu;

4. W magazynie podręcznym materiały wybuchowe należące do grupy zgodności A lub B mogą być

przechowywane w tym samym pomieszczeniu magazynowym z materiałami wybuchowymi zaliczonymi

do pozostałych grup zgodności, pod warunkiem

umieszczenia ich w metalowej skrzyni lub metalowej

szafie, zamkniętych i skonstruowanych w sposób

uniemożliwiający przeniesienie detonacji z wnętrza

skrzyni lub szafy na inne materiały wybuchowe znajdujące się w pomieszczeniu.

w.

rcl

.go

v.p

l

6) jest chroniony przed wyładowaniami elektryczności atmosferycznej, zgodnie z Polską Normą zharmonizowaną, określoną dla budynków zagrożonych pożarem lub wybuchem;

Poz. 1451

7) zainstalowane urządzenia i instalacje elektryczne

odpowiadają wymaganiom Polskiej Normy zharmonizowanej;

8) jest wyposażony w instalację grzewczą, której temperatura elementów i przewodów grzewczych jest

co najmniej o 50 °C niższa od temperatury rozkładu

materiału wybuchowego, jednak nie wyższa niż

393 K (120 °C), jeżeli wyposażenie w taką instalację

jest konieczne ze względu na właściwości przechowywanych materiałów wybuchowych i amunicji;

9) wewnątrz pomieszczenia magazynowego są zamieszczone trwałe napisy określające

a) klasy lub podklasy i grupy zgodności przechowywanych materiałów wybuchowych i amunicji,

b) dopuszczalną ilość przechowywanych wyrobów,

c) dopuszczalną liczbę pracowników obsługi

w obiekcie magazynowym.

§ 12. 1. Materiałów wybuchowych i amunicji zaklasyfikowanych do

1) różnych grup zgodności klasy 1 materiałów wybuchowych,

§ 13. W magazynie polowym, w miejscach specjalnie wydzielonych, zabezpieczonych i chronionych,

przechowuje się broń oraz wyroby o przeznaczeniu

wojskowym lub policyjnym o rozmiarach uniemożliwiających ich przechowywanie w zamkniętym obiekcie magazynowym.

§ 14. Warunki przechowywania broni oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym powinny uwzględniać wymagania określone przez ich

producenta.

§ 15. 1. W pomieszczeniu lub wydzielonej części

pomieszczenia, w którym jest prowadzony obrót materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, nie

prowadzi się innej działalności gospodarczej.

2) klasy 1 materiałów wybuchowych z materiałami

wybuchowymi zaklasyfikowanymi do klasy 3, 4.1

i9

2. Wymagania dotyczące lokalizacji, niezbędnych

warunków technicznych i zabezpieczeń przed dostępem osób nieuprawnionych do magazynu podręcznego, w którym jest prowadzona sprzedaż broni i amunicji, określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.

— nie przechowuje się w jednym obiekcie magazynowym, z zastrzeżeniem ust. 2—4.

§ 16. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.6)

2. Materiały wybuchowe i amunicja należące do

grup zgodności C, D, E, G i S mogą być przechowywane razem.

Minister Gospodarki: W. Pawlak

6) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządze-

ww

3. Dopuszcza się przechowywanie w tym samym

obiekcie magazynowym materiałów wybuchowych

zaklasyfikowanych do grup zgodności A lub B oraz

materiałów wybuchowych zaliczonych do pozostałych

grup zgodności, pod warunkiem przeznaczenia do

przechowywania materiałów wybuchowych należących do grupy zgodności A lub B oddzielnego pomieszczenia zamkniętego i skonstruowanego w sposób uniemożliwiający przeniesienie detonacji z tego

pomieszczenia na pozostałe pomieszczenia obiektu

magazynowego, z zastrzeżeniem ust. 4.

niem Ministra Gospodarki z dnia 28 października 2002 r.

w sprawie pomieszczeń magazynowych i obiektów do

przechowywania materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. Nr 190, poz. 1589), które na mocy art. 3

ustawy z dnia 16 lipca 2009 r. o zmianie ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania

i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz

wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub

policyjnym oraz ustawy o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego (Dz. U. Nr 125, poz. 1036)

utraciło moc z dniem 23 lutego 2010 r.

w.

rcl

.go

v.p

l

Elektronicznie

podpisany przez

Jarosław Deminet;

RCL

Data: 2010.11.25

Poz. 1451

16:31:35 +01'00'

1451

w.

rcl

.go

v.p

l

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI1)

z dnia 27 października 2010 r.

w sprawie pomieszczeń magazynowych i obiektów do przechowywania materiałów wybuchowych, broni,

amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym2)

Na podstawie art. 24 ust. 2 i art. 33 ust. 2 ustawy

z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności

gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. Nr 67, poz. 679, z późn. zm.3)) zarządza

się, co następuje

Załączniki do rozporządzenia Ministra Gospodarki

z dnia 27 października 2010 r. (poz. 1451)

Załącznik nr 1

WARUNKI LOKALIZACJI OBIEKTU MAGAZYNOWEGO, W KTÓRYM SĄ PRZECHOWYWANE MATERIAŁY

WYBUCHOWE I AMUNICJA, ZAKLASYFIKOWANE DO KLASY 1 PODKLASY 1.1 i 1.5 ORAZ DO KLAS 3 i 4.1

I. Magazyn bazowy

1. Magazyn bazowy może być lokalizowany wyłącznie w wolno stojącym obiekcie, w bezpiecznych

odległościach od innych obiektów usytuowanych

w ich otoczeniu.

Minimalną dopuszczalną odległością (Ld) od zagrażającego wybuchem magazynu bazowego w stosunku do innych obiektów w otoczeniu jest taka odległość, przy której nadciśnienie fali uderzeniowej (Pf)

powstającej przy wybuchu zgromadzonego w magazynie ładunku o masie (M) nie przekracza wartości dopuszczalnych dla tych obiektów, określonych liczbowo

w pkt 14 w tabeli 1.

4. Wrażliwość materiału wybuchowego, o której

mowa w pkt 2 ppkt 4, określa współczynnik wrażliwości (RW) obliczany według wzoru

RW = (RM x RT)0,5

— gdzie poszczególne symbole oznaczają

RM — współczynnik wrażliwości mechanicznej danego materiału wybuchowego,

RT — współczynnik wrażliwości termicznej danego

materiału wybuchowego.

5. Współczynniki RM i RT, o których mowa w pkt 4,

oblicza się według wzorów

1) RM = 0,076 x (St x Si)0,5

2. Minimalne dopuszczalne odległości, o których

mowa w pkt 1, określa się z uwzględnieniem

— gdzie poszczególne symbole oznaczają

1) masy netto magazynowanego ładunku materiałów

wybuchowych i jego zdolności do generowania

fali uderzeniowej;

St — dolną granicę wrażliwości na tarcie danego

materiału wybuchowego wyrażoną w niutonach (N), oznaczoną według Polskiej Normy

zharmonizowanej,

2) konstrukcji obiektu magazynowego, obecności lub

braku obwałowań;

3) ewentualnych uwarunkowań propagacji fali uderzeniowej wokół obiektu magazynowego;

4) wrażliwości materiałów wybuchowych znajdujących się w zagrożonym obiekcie, w stosunku do

którego jest wyznaczana bezpieczna odległość;

5) zastosowanych dodatkowych zabezpieczeń obiektu magazynowego i pobliskich obiektów.

ww

3. Zdolność danego materiału wybuchowego do

generowania fali uderzeniowej, o której mowa w pkt 2

ppkt 1, określa porównawczo w stosunku do wzorcowego materiału wybuchowego (krystalicznego heksogenu) współczynnik zagrożenia (RZ).

Współczynnik RZ wyznacza się doświadczalnie

w drodze badań modelowych lub oblicza według wzoru

RZ = 4,71 x 10-4 x (Q x V)0,5

— gdzie poszczególne symbole oznaczają

Q — ciepło wybuchu danego materiału wybuchowego w kJ/kg,

V — objętość właściwą produktów wybuchu danego

materiału wybuchowego w dm3/kg.

Si — dolną granicę wrażliwości na uderzenie danego materiału wybuchowego wyrażoną w dżulach (J), oznaczoną według Polskiej Normy

zharmonizowanej;

2) RT = 39,02 x log TR/373

— gdzie poszczególne symbole oznaczają

TR — temperaturę rozkładu danego materiału wybuchowego wyrażoną w kelwinach (K), oznaczoną według Polskiej Normy zharmonizowanej.

6. Do obliczenia współczynnika RW zgodnie z pkt 4

i 5 dodatkowo stosuje się następujące zasady

1) jeżeli materiał wybuchowy ma współczynnik wrażliwości mechanicznej (RM) mniejszy lub równy 1,

współczynnik wrażliwości oprócz wartości liczbowej otrzymuje znak „M”;

2) jeżeli materiał wybuchowy charakteryzuje się wrażliwością na uderzenie wyższą od 50 J i jednocześnie wrażliwością na tarcie wyższą od 353 N, do obliczenia współczynnika wrażliwości mechanicznej

według wzoru, o którym mowa w pkt 5 ppkt 1,

przyjmuje się wartości Si = 50 J i St = 353 N;

3) jeżeli materiał wybuchowy nie ulega rozkładowi

podczas ogrzewania do temperatury 673 K, do obliczania współczynnika wrażliwości termicznej według wzoru, o którym mowa w pkt 5 ppkt 2, przyjmuje się wartość TR = 673 K.

przedsiębiorcę, uniemożliwiające wybuch magazynowanego ładunku w przypadku pożaru w obiekcie magazynowym.

w.

rcl

.go

v.p

l

7. Równoważnik heksogenowy (G), wyrażony

w kilogramach (kg), wzorcowego heksogenu magazynowanego ładunku zdolnego do generowania przy

wybuchu fali uderzeniowej wyznacza się doświadczalnie, w drodze badań modelowych, lub określa według

wzoru

G = RZ x M

Poz. 1451

— gdzie M oznacza masę netto materiału wybuchowego zawartego w magazynowanym ładunku, w kg.

W przypadku magazynowania w obiekcie kilku

różnych materiałów wybuchowych, do obliczeń według wzoru, o którym mowa w pkt 8, przyjmuje się sumę równoważników heksogenowych ich ładunków.

8. Nadciśnienie fali uderzeniowej (Pf) w kilopaskalach (kPa) jako funkcję odległości czoła fali (L) od miejsca ewentualnego wybuchu oraz równoważnika heksogenowego magazynowanego ładunku (G) określa

się według wzoru

Pf = 980 x (L x G-1/3)-1,89

lub wyznacza doświadczalnie, przeprowadzając badania modelowe.

11. Materiały wybuchowe znalezione podczas

oczyszczania terenu, o których mowa w § 3 ust. 1 rozporządzenia, mogą być przechowywane wyłącznie

w wydzielonym obwałowanym obiekcie, pod warunkiem że

1) nie mają uszkodzeń mechanicznych, takich jak

uszkodzenia lub ślady świadczące o przejściu przez

lufę;

2) nie są skorodowane w wyniku kontaktu z glebą,

wodą oraz czynnikami atmosferycznymi;

3) są przechowywane w opakowaniach transportowych, odpowiadających wymaganiom dla opakowań materiałów wybuchowych określonym

w Umowie europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzonej w Genewie dnia

30 września 1957 r.

12. Obiekty magazynów bazowych dzieli się na

1) nieobwałowane;

9. W przypadku łącznego magazynowania materiałów wybuchowych zaliczonych do podklasy 1.1 lub

1.5 z innymi materiałami wybuchowymi i wyrobami

wypełnionymi materiałem wybuchowym, przy wyznaczaniu minimalnych dopuszczalnych odległości (Ld),

o których mowa w pkt 1, uwzględnia się sumę równoważników heksogenowych magazynowanych ładunków.

10. Magazyn, w którym jest przechowywany materiał wybuchowy w stanie niewybuchowym, zaklasyfikowany do klasy 3 lub 4.1 materiałów niebezpiecznych, może być uznawany jako niestwarzający zagrożenia z powodu generowania fali uderzeniowej, jeżeli

spełnione są następujące warunki

1) lokalizacja i konstrukcja magazynu wyłączają możliwość zainicjowania jego zawartości w przypadku

wybuchu w sąsiednich obiektach zawierających

ładunki materiału wybuchowego;

ww

2) w czasie magazynowania przestrzegane są specjalne warunki bezpieczeństwa określone przez

2) obwałowane.

13. Na równi z obiektem magazynu bazowego obwałowanego traktuje się obiekt

1) osłonięty murami lub innymi osłonami, w tym wynikającymi z ukształtowania terenu, o podobnej

skuteczności;

2) o elementach konstrukcyjnych, które zapewniają

zlokalizowanie skutków ewentualnego wybuchu

magazynowanego ładunku w obrębie tego obiektu, w tym zabezpieczają przed przeniesieniem wybuchu na materiały wybuchowe znajdujące się

w sąsiednich pomieszczeniach lub obiektach, jeżeli są osłonięte odpowiednimi osłonami od strony

przegród odciążających.

14. Dopuszczalne wielkości nadciśnienia fali uderzeniowej (Pf) dla różnych obiektów, w stosunku do

których jest wyznaczana bezpieczna odległość od magazynu bazowego, określa tabela 1.

Tabela 1. Dopuszczalne wielkości nadciśnienia fali uderzeniowej dla różnych obiektów

Lp.

Rodzaj zagrożonego obiektu, w stosunku do którego jest wyznaczana

bezpieczna odległość

Dopuszczalna wielkość

nadciśnienia fali

uderzeniowej (Pf)

1

2

3

1

Magazyn materiałów i przedmiotów wybuchowych w opakowaniach transportowych, budynek produkcyjny bez stałej obsady

80 kPa

2

Budynek do produkcji materiałów wybuchowych typu bunkrowego ze stałą

obsadą i obiekt towarzyszący oraz magazyn półfabrykatów

60 kPa

2

3

3

Budynek produkcyjny inny niż wymieniony w lp. 1 i 2, w tym obiekty do produkcji materiałów wybuchowych, obiekt o przeznaczeniu higieniczno-sanitarnym, laboratoryjny, pomocniczy, droga dojazdowa do zakładu, ogrodzenie zewnętrzne zakładów, lokalna droga poza obszarem zabudowanym,

napowietrzna linia wysokiego napięcia

35 kPa

4

5

w.

rcl

.go

v.p

l

1

Obiekt niewymieniony w lp. 1—3, w tym

1) obszar zabudowy rozproszonej

5 kPa

2) obszar zabudowy zwartej

3 kPa

3) autostrada i droga o dużym natężeniu ruchu

3 kPa

4) pozostały, tj. niebędący obszarem zabudowy zwartej lub rozproszonej, autostradą i drogą o dużym natężeniu ruchu

5 kPa

Obiekt użyteczności publicznej, w którym gromadzi się duża liczba ludzi, taki

jak

miejsce kultu, szpital, placówka oświatowo-wychowawcza, plac i hala targowe, obiekt rekreacyjno-sportowy itp.

1 kPa

15. Minimalną dopuszczalną odległość, w metrach

(Ld), od nieobwałowanego obiektu magazynu bazowego do innych zagrożonych obiektów określa się

według wzoru

2) co najmniej 60 m, jeżeli równoważnik heksogenowy magazynowanego ładunku (G) wynosi ponad

1 000 kg, lecz nie więcej niż 5 000 kg;

Ld = 38,25 x Pf-0,529 x G1/3

3) odległość obliczoną według wzorów podanych

w pkt 15 i 16, jeżeli równoważnik heksogenowy

magazynowanego ładunku (G) wynosi ponad

5 000 kg.

lub wyznacza doświadczalnie w drodze badań modelowych, uwzględniając kryteria określone w tabeli 1.

16. Minimalną dopuszczalną odległość (Ld), wyrażoną w metrach (m), od obwałowanego obiektu magazynowego do innego zagrożonego obiektu określa

się według wzorów

1) przy odległości od 10 m do 80 m

Ld = 14,96 x Pf-0,629 x G0,396

2) przy odległości od 80 m do 500 m

Ld = 3,693 x Pf-1 x G0,63 + 27,1

3) przy odległości powyżej 500 m według wzoru określonego w pkt 15 lub wyznacza doświadczalnie,

przeprowadzając badania modelowe, uwzględniając kryteria określone w tabeli 1.

ww

17. Za odległość między magazynem i wymienionymi w lp. 1—4 w tabeli 1 zagrożonymi obiektami

przyjmuje się najmniejszą odległość między ścianami

budynków lub między ścianą magazynu a poboczem

drogi.

18. Dla zagrożonych obiektów wymienionych w tabeli 1 w lp. 1—3, w których znajdują się materiały wybuchowe o współczynniku wrażliwości (RW) nie większym niż 2 lub nie większym niż 5 ze znakiem „M”,

minimalna dopuszczalna odległość od magazynu powodującego zagrożenie wynosi

1) co najmniej 20 m, jeżeli równoważnik heksogenowy magazynowanego ładunku (G) wynosi nie

mniej niż 10 kg i nie więcej niż 1 000 kg;

19. W przypadku gdy obiekty, o których mowa

w tabeli 1 w lp. 1—3, są obwałowane, z uwzględnieniem pkt 13 ppkt 1, obliczoną w stosunku do tych

obiektów minimalną dopuszczalną odległość można

zmniejszyć o 30 %.

20. W przypadku magazynowania materiałów wybuchowych w wydzielonych pomieszczeniach (komorach) obiektu magazynowego, między którymi nie

może nastąpić przeniesienie detonacji, minimalną dopuszczalną odległość oblicza się dla pomieszczenia,

w którym znajduje się ładunek o największym równoważniku heksogenowym (G).

21. W przypadku gdy w wyniku wybuchu w magazynie bazowym jest możliwe miotanie ciężkich odłamków, minimalna dopuszczalna odległość tego magazynu w stosunku do obiektów wymienionych w tabeli 1 w lp. 1—3 wynosi co najmniej 180 m, w odniesieniu do obiektów wymienionych w lp. 4 — co najmniej

275 m, a w odniesieniu do obiektów wymienionych

w lp. 5 — co najmniej 400 m.

II. Magazyn podręczny

1. W magazynie podręcznym mogą być przechowywane materiały wybuchowe i wyroby wypełnione

materiałem wybuchowym zaklasyfikowane do klasy 1

podklasy 1.1 i 1.5 oraz klasy 3 i 4.1 w ilościach netto

nieprzekraczających wielkości podanych w tabeli 2,

z zastrzeżeniem pkt 2.

Tabela 2. Ilości materiałów wybuchowych netto dopuszczone do przechowywania w magazynie podręcznym

Grupa zgodności

Dopuszczalna masa netto materiału wybuchowego

oraz dodatkowe uwarunkowania

1.1

A

1 kg

1.1

B

1 kg

1.1

C

25 kg

1.1 i 1.5

D

5 kg

1.1

E, F, J, L

w ilościach uzasadnionych z punktu bezpieczeństwa

magazynu, stosownie do zapisu w karcie oceny

materiału wybuchowego pod względem

bezpieczeństwa

1.1

G

25 kg

w.

rcl

.go

v.p

l

Podklasa

lub klasa

zagrożenia

3 i 4.1

2. W przypadku magazynowania materiałów wybuchowych w wydzielonych pomieszczeniach lub komorach magazynu podręcznego, których konstrukcja

zabezpiecza przed przeniesieniem się detonacji pomiędzy tymi pomieszczeniami lub komorami, w magazynie podręcznym można przechowywać nie więcej

niż czterokrotność ilości dopuszczalnej masy netto

materiału wybuchowego wskazanej w tabeli 2.

25 kg

2) elementy konstrukcyjne oraz dodatkowe wyposażenie magazynu, jego komór lub poszczególnych

pomieszczeń muszą w istotny sposób lokalizować

i ograniczać skutki ewentualnego zapłonu lub wybuchu przechowywanego niebezpiecznego towaru na otoczenie;

1) być zlokalizowany wyłącznie w wydzielonym pomieszczeniu bez stałej obsady w budynku laboratoryjnym, budynku użytkowanym na cele przemysłowe lub w odrębnym obiekcie bez stałej obsady;

4. Magazynu podręcznego, o którym mowa

w pkt 1, nie lokalizuje się w budynkach mieszkalnych

oraz w obiektach użyteczności publicznej.

ww

3. Magazyn podręczny, o którym mowa w pkt 1,

powinien spełniać następujące wymagania

3) posiadać powierzchnie odciążające oraz osłony

przed tymi powierzchniami, ograniczające rozrzut

odłamków, wyrzut produktów gazowych spalania

i oddziaływanie fali uderzeniowej.