Legislator Case Law & Legislation
DU_2010_1396 PL

Ustawa z dnia 8 października 2010 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej

11 Articles / Provisions · Poland
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Table of Provisions (11)

Statutory Text (11 Articles)

Dz.U. 2010 nr 213 poz. 1396 inForce

W ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

(Dz. U. Nr 179, poz. 1485, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4

a)

pkt 27 otrzymuje brzmienie

„

27)

środek zastępczy - substancję pochodzenia naturalnego lub syntetycznego w każdym stanie

fizycznym lub produkt, roślinę, grzyba lub ich część, zawierające taką substancję,

używane zamiast środka odurzającego lub substancji psychotropowej lub w takich samych

celach jak środek odurzający lub substancja psychotropowa, których wytwarzanie i wprowadzanie

do obrotu nie jest regulowane na podstawie przepisów odrębnych; do środków zastępczych

nie stosuje się przepisów o ogólnym bezpieczeństwie produktów;

”

,

b)

pkt 34 i 35 otrzymują brzmienie

„

34)

wprowadzanie do obrotu - udostępnienie osobom trzecim, odpłatnie lub nieodpłatnie,

środków odurzających, substancji psychotropowych, prekursorów lub środków zastępczych;

35)

wytwarzanie - czynności, za pomocą których mogą być otrzymywane środki odurzające,

substancje psychotropowe, prekursory albo środki zastępcze, ich oczyszczanie, ekstrakcję

surowców i półproduktów oraz otrzymywanie soli tych środków lub substancji;

”

;

2)

w art. 9 w ust. 7 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 6 w brzmieniu

„

6)

gromadzenie i analiza informacji dotyczących nowo pojawiających się trendów w używaniu

środków odurzających, substancji psychotropowych i środków zastępczych.

”

;

3)

w art. 13 w ust. 2 w pkt 4 w lit. h średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje lit.

i w brzmieniu

„

i)

właściwego do spraw gospodarki;

”

;

4)

w art. 15 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

monitorowanie i koordynowanie działań w zakresie realizacji polityki państwa w obszarze

środków odurzających, substancji psychotropowych, prekursorów i środków zastępczych;

”

;

5)

w art. 20 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Zabrania się reklamy i promocji środków spożywczych lub innych produktów przez sugerowanie,

że

1)

posiadają one działanie takie jak substancje psychotropowe lub środki odurzające lub

2)

ich użycie, nawet niezgodne z przeznaczeniem, może powodować skutki takie jak skutki

działania substancji psychotropowych lub środków odurzających.

”

;

6)

art. 23 i 24 otrzymują brzmienie

„

Art. 23.

1.

Ministrowie właściwi do spraw zdrowia, szkolnictwa wyższego, finansów publicznych,

spraw wewnętrznych, administracji publicznej, transportu, pracy, nauki i Minister

Sprawiedliwości stwarzają warunki do prowadzenia badań naukowych nad problematyką

narkomanii oraz badań statystycznych i epidemiologicznych.

2.

Jednostki naukowe realizujące zadania w zakresie prowadzenia badań naukowych nad problematyką

narkomanii, jeżeli jest to niezbędne dla prowadzenia takich badań, mogą posiadać,

przechowywać oraz dokonywać zakupu środków odurzających, substancji psychotropowych,

ich preparatów, prekursorów kategorii 1 oraz środków zastępczych.

3.

Jednostki naukowe, o których mowa w ust. 2, są obowiązane

1)

dokonywać zakupu środków odurzających, substancji psychotropowych lub ich preparatów

oraz prekursorów kategorii 1 w hurtowni farmaceutycznej na podstawie zapotrzebowania;

2)

prowadzić ewidencję posiadanych środków odurzających, substancji psychotropowych,

ich preparatów, prekursorów kategorii 1 oraz środków zastępczych;

3)

przechowywać posiadane środki odurzające, substancje psychotropowe, ich preparaty,

prekursory kategorii 1 oraz środki zastępcze w sposób zabezpieczający przed kradzieżą

lub zniszczeniem.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw

wewnętrznych, nauki, finansów publicznych oraz szkolnictwa wyższego określi, w drodze

rozporządzenia, sposób postępowania w jednostkach naukowych, o których mowa w ust.

2, ze środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi, ich preparatami, prekursorami

kategorii 1 oraz środkami zastępczymi, uwzględniając konieczność uniemożliwienia dostępu

osób trzecich do tych środków i substancji.

Art. 24.

1.

Ministrowie właściwi do spraw zdrowia, oświaty i wychowania, spraw wewnętrznych, administracji

publicznej, finansów publicznych, transportu, pracy oraz Minister Obrony Narodowej

i Minister Sprawiedliwości zapewniają przygotowanie niezbędnej liczby osób do realizacji

zadań, o których mowa w art. 2 ust. 1.

2.

Jednostki organizacyjne administracji rządowej, jednostki organizacyjne Służby Więziennej,

Żandarmerii Wojskowej oraz szkół wyższych prowadzące szkolenie osób, o których mowa

w ust. 1, mogą posiadać, przechowywać oraz nabywać środki odurzające, substancje psychotropowe,

ich preparaty, prekursory kategorii 1 oraz środki zastępcze w ilości niezbędnej do

prowadzenia tego szkolenia.

3.

Jednostki organizacyjne administracji rządowej oraz Żandarmerii Wojskowej wykonujące

czynności operacyjno-rozpoznawcze mogą wchodzić w posiadanie środków odurzających,

substancji psychotropowych, ich preparatów, prekursorów kategorii 1 oraz środków zastępczych

w ilości niezbędnej do przeprowadzenia badań potwierdzających popełnienie przestępstwa

lub naruszenie zakazu określonego w art. 44b.

4.

Jednostki naukowe lub inne podmioty prowadzące badania z wykorzystaniem środków odurzających,

substancji psychotropowych, ich preparatów, prekursorów kategorii 1 oraz środków zastępczych,

celem ich identyfikacji i potwierdzenia popełnienia przestępstwa lub naruszenia zakazu

określonego w art. 44b, mogą je posiadać, przechowywać oraz dokonywać zakupu w ilości

niezbędnej do przeprowadzenia tych badań.

5.

Jednostki i podmioty, o których mowa w ust. 2-4, są obowiązane

1)

nabywać środki odurzające, substancje psychotropowe lub ich preparaty oraz prekursory

kategorii 1 w hurtowni farmaceutycznej na podstawie zapotrzebowania;

2)

prowadzić ewidencję posiadanych środków odurzających, substancji psychotropowych,

ich preparatów, prekursorów kategorii 1 oraz środków zastępczych;

3)

przechowywać i używać do celów szkoleniowych posiadane środki odurzające, substancje

psychotropowe, ich preparaty, prekursory kategorii 1 oraz środki zastępcze w sposób

zabezpieczający przed kradzieżą lub zniszczeniem;

4)

niszczyć środki odurzające, substancje psychotropowe, ich preparaty, prekursory kategorii

1 oraz środki zastępcze w sposób uniemożliwiający dostęp osób nieupoważnionych do

tych środków i substancji.

6.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw

wewnętrznych, finansów publicznych, szkolnictwa wyższego i Ministrem Sprawiedliwości

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb oraz warunki nabywania i wchodzenia

w posiadanie, przechowywania oraz używania do celów szkoleniowych środków odurzających,

substancji psychotropowych, ich preparatów, prekursorów kategorii 1 oraz środków zastępczych

przez jednostki lub podmioty, o których mowa w ust. 2-4, a także warunki przechowywania

środków odurzających, substancji psychotropowych, ich preparatów, prekursorów kategorii

1 oraz środków zastępczych, sposób ich niszczenia przez jednostki lub podmioty, o

których mowa w ust. 2-4, uwzględniając zabezpieczenie tych substancji przed dostępem

osób trzecich.

”

;

7)

tytuł rozdziału 5 otrzymuje brzmienie

„

Prekursory, środki odurzające, substancje psychotropowe i środki zastępcze

”

;

8)

po art. 44a dodaje się art. 44b i art. 44c w brzmieniu

„

Art. 44b.

Zakazuje się wytwarzania i wprowadzania do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

środków zastępczych.

Art. 44c.

1.

W przypadku stwierdzenia wytwarzania lub wprowadzania do obrotu środka zastępczego

lub produktu, co do którego zachodzi podejrzenie, że jest on środkiem zastępczym,

właściwy państwowy inspektor sanitarny stosuje odpowiednio przepisy art. 27c ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej

(Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851, z późn. zm..

2.

Główny Inspektor Sanitarny informuje opinię publiczną o wydaniu decyzji, o której

mowa w art. 27c ust. 1 ustawy wymienionej w ust. 1.

”

;

9)

po rozdziale 6 dodaje się rozdział 6a w brzmieniu

„

Rozdział 6a

Kara pieniężna

Art. 52a.

1.

Kto wytwarza lub wprowadza do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej środek

zastępczy, podlega karze pieniężnej w wysokości od 20 000 zł do 1 000 000 zł.

2.

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wymierza, w drodze decyzji, właściwy państwowy

inspektor sanitarny. Decyzji nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

3.

Ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, właściwy państwowy inspektor

sanitarny uwzględnia w szczególności ilość wytworzonego lub wprowadzonego do obrotu

środka zastępczego.

4.

Do kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, w zakresie nieuregulowanym w ustawie,

stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm., z tym że organowi, o którym mowa w ust. 2, przysługują uprawnienia organu podatkowego.

5.

Kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa.

”

;

10)

art. 68 otrzymuje brzmienie

„

Art. 68.

Kto prowadzi reklamę lub promocję wbrew zakazom określonym w art. 20 ust. 1 lub 3,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

”

.

Dz.U. 2010 nr 213 poz. 1396 inForce

W ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej

(Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851, z późn. zm. po art. 27b dodaje się art. 27c w brzmieniu

„

Art. 27c.

1.

W przypadku uzasadnionego podejrzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia

ludzi, właściwy państwowy inspektor sanitarny wstrzymuje, w drodze decyzji, jego wytwarzanie

lub wprowadzanie do obrotu lub nakazuje wycofanie produktu z obrotu na czas niezbędny

do przeprowadzenia oceny i badań jego bezpieczeństwa, nie dłuższy jednak niż 18 miesięcy.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do produktów, których wytwarzanie i wprowadzanie do

obrotu jest regulowane w przepisach odrębnych, z wyłączeniem przepisów o ogólnym bezpieczeństwie

produktów.

3.

W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, właściwy państwowy inspektor

sanitarny

1)

zatrzymuje produkt;

2)

nakazuje zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniach lub obiektach służących

wytwarzaniu lub wprowadzaniu produktu do obrotu na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia,

nie dłuższy niż 3 miesiące.

4.

Koszty niezbędne do przeprowadzenia oceny i badań, o których mowa w ust. 1, ponosi

strona postępowania.

5.

W przypadku stwierdzenia, że produkt nie stwarza zagrożenia zdrowia lub życia ludzi,

koszty poniesione na podstawie ust. 4 są zwracane stronie postępowania.

6.

W przypadku stwierdzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, właściwy

państwowy inspektor sanitarny zakazuje, w drodze decyzji, wytwarzania produktu lub

wprowadzania produktu do obrotu, a także nakazuje wycofanie produktu z obrotu oraz

jego zniszczenie na koszt strony postępowania.

7.

Egzekucja należności pieniężnych, o których mowa w ust. 4, następuje w trybie przepisów

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

”

.

Dz.U. 2010 nr 213 poz. 1396 inForce

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 23 ust. 4 i art. 24 ust.

6 ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 23 ust. 4 i art. 24 ust. 6 ustawy, o której

mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 12

miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Dz.U. 2010 nr 213 poz. 1396 inForce

1.

Ministrowie właściwi do spraw zdrowia, szkolnictwa wyższego, finansów publicznych,

spraw wewnętrznych, administracji publicznej, transportu, pracy, nauki i Minister

Sprawiedliwości stwarzają warunki do prowadzenia badań naukowych nad problematyką

narkomanii oraz badań statystycznych i epidemiologicznych.

2.

Jednostki naukowe realizujące zadania w zakresie prowadzenia badań naukowych nad problematyką

narkomanii, jeżeli jest to niezbędne dla prowadzenia takich badań, mogą posiadać,

przechowywać oraz dokonywać zakupu środków odurzających, substancji psychotropowych,

ich preparatów, prekursorów kategorii 1 oraz środków zastępczych.

3.

Jednostki naukowe, o których mowa w ust. 2, są obowiązane

1)

dokonywać zakupu środków odurzających, substancji psychotropowych lub ich preparatów

oraz prekursorów kategorii 1 w hurtowni farmaceutycznej na podstawie zapotrzebowania;

2)

prowadzić ewidencję posiadanych środków odurzających, substancji psychotropowych,

ich preparatów, prekursorów kategorii 1 oraz środków zastępczych;

3)

przechowywać posiadane środki odurzające, substancje psychotropowe, ich preparaty,

prekursory kategorii 1 oraz środki zastępcze w sposób zabezpieczający przed kradzieżą

lub zniszczeniem.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw

wewnętrznych, nauki, finansów publicznych oraz szkolnictwa wyższego określi, w drodze

rozporządzenia, sposób postępowania w jednostkach naukowych, o których mowa w ust.

2, ze środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi, ich preparatami, prekursorami

kategorii 1 oraz środkami zastępczymi, uwzględniając konieczność uniemożliwienia dostępu

osób trzecich do tych środków i substancji.

Dz.U. 2010 nr 213 poz. 1396 inForce

1.

Ministrowie właściwi do spraw zdrowia, oświaty i wychowania, spraw wewnętrznych, administracji

publicznej, finansów publicznych, transportu, pracy oraz Minister Obrony Narodowej

i Minister Sprawiedliwości zapewniają przygotowanie niezbędnej liczby osób do realizacji

zadań, o których mowa w art. 2 ust. 1.

2.

Jednostki organizacyjne administracji rządowej, jednostki organizacyjne Służby Więziennej,

Żandarmerii Wojskowej oraz szkół wyższych prowadzące szkolenie osób, o których mowa

w ust. 1, mogą posiadać, przechowywać oraz nabywać środki odurzające, substancje psychotropowe,

ich preparaty, prekursory kategorii 1 oraz środki zastępcze w ilości niezbędnej do

prowadzenia tego szkolenia.

3.

Jednostki organizacyjne administracji rządowej oraz Żandarmerii Wojskowej wykonujące

czynności operacyjno-rozpoznawcze mogą wchodzić w posiadanie środków odurzających,

substancji psychotropowych, ich preparatów, prekursorów kategorii 1 oraz środków zastępczych

w ilości niezbędnej do przeprowadzenia badań potwierdzających popełnienie przestępstwa

lub naruszenie zakazu określonego w art. 44b.

4.

Jednostki naukowe lub inne podmioty prowadzące badania z wykorzystaniem środków odurzających,

substancji psychotropowych, ich preparatów, prekursorów kategorii 1 oraz środków zastępczych,

celem ich identyfikacji i potwierdzenia popełnienia przestępstwa lub naruszenia zakazu

określonego w art. 44b, mogą je posiadać, przechowywać oraz dokonywać zakupu w ilości

niezbędnej do przeprowadzenia tych badań.

5.

Jednostki i podmioty, o których mowa w ust. 2-4, są obowiązane

1)

nabywać środki odurzające, substancje psychotropowe lub ich preparaty oraz prekursory

kategorii 1 w hurtowni farmaceutycznej na podstawie zapotrzebowania;

2)

prowadzić ewidencję posiadanych środków odurzających, substancji psychotropowych,

ich preparatów, prekursorów kategorii 1 oraz środków zastępczych;

3)

przechowywać i używać do celów szkoleniowych posiadane środki odurzające, substancje

psychotropowe, ich preparaty, prekursory kategorii 1 oraz środki zastępcze w sposób

zabezpieczający przed kradzieżą lub zniszczeniem;

4)

niszczyć środki odurzające, substancje psychotropowe, ich preparaty, prekursory kategorii

1 oraz środki zastępcze w sposób uniemożliwiający dostęp osób nieupoważnionych do

tych środków i substancji.

6.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw

wewnętrznych, finansów publicznych, szkolnictwa wyższego i Ministrem Sprawiedliwości

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb oraz warunki nabywania i wchodzenia

w posiadanie, przechowywania oraz używania do celów szkoleniowych środków odurzających,

substancji psychotropowych, ich preparatów, prekursorów kategorii 1 oraz środków zastępczych

przez jednostki lub podmioty, o których mowa w ust. 2-4, a także warunki przechowywania

środków odurzających, substancji psychotropowych, ich preparatów, prekursorów kategorii

1 oraz środków zastępczych, sposób ich niszczenia przez jednostki lub podmioty, o

których mowa w ust. 2-4, uwzględniając zabezpieczenie tych substancji przed dostępem

osób trzecich.

Dz.U. 2010 nr 213 poz. 1396 inForce

1.

W przypadku uzasadnionego podejrzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia

ludzi, właściwy państwowy inspektor sanitarny wstrzymuje, w drodze decyzji, jego wytwarzanie

lub wprowadzanie do obrotu lub nakazuje wycofanie produktu z obrotu na czas niezbędny

do przeprowadzenia oceny i badań jego bezpieczeństwa, nie dłuższy jednak niż 18 miesięcy.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do produktów, których wytwarzanie i wprowadzanie do

obrotu jest regulowane w przepisach odrębnych, z wyłączeniem przepisów o ogólnym bezpieczeństwie

produktów.

3.

W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, właściwy państwowy inspektor

sanitarny

1)

zatrzymuje produkt;

2)

nakazuje zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniach lub obiektach służących

wytwarzaniu lub wprowadzaniu produktu do obrotu na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia,

nie dłuższy niż 3 miesiące.

4.

Koszty niezbędne do przeprowadzenia oceny i badań, o których mowa w ust. 1, ponosi

strona postępowania.

5.

W przypadku stwierdzenia, że produkt nie stwarza zagrożenia zdrowia lub życia ludzi,

koszty poniesione na podstawie ust. 4 są zwracane stronie postępowania.

6.

W przypadku stwierdzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, właściwy

państwowy inspektor sanitarny zakazuje, w drodze decyzji, wytwarzania produktu lub

wprowadzania produktu do obrotu, a także nakazuje wycofanie produktu z obrotu oraz

jego zniszczenie na koszt strony postępowania.

7.

Egzekucja należności pieniężnych, o których mowa w ust. 4, następuje w trybie przepisów

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Dz.U. 2010 nr 213 poz. 1396 inForce

Zakazuje się wytwarzania i wprowadzania do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

środków zastępczych.

Dz.U. 2010 nr 213 poz. 1396 inForce

1.

W przypadku stwierdzenia wytwarzania lub wprowadzania do obrotu środka zastępczego

lub produktu, co do którego zachodzi podejrzenie, że jest on środkiem zastępczym,

właściwy państwowy inspektor sanitarny stosuje odpowiednio przepisy art. 27c ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej

(Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851, z późn. zm..

2.

Główny Inspektor Sanitarny informuje opinię publiczną o wydaniu decyzji, o której

mowa w art. 27c ust. 1 ustawy wymienionej w ust. 1.

Dz.U. 2010 nr 213 poz. 1396 inForce

1.

Kto wytwarza lub wprowadza do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej środek

zastępczy, podlega karze pieniężnej w wysokości od 20 000 zł do 1 000 000 zł.

2.

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wymierza, w drodze decyzji, właściwy państwowy

inspektor sanitarny. Decyzji nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

3.

Ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, właściwy państwowy inspektor

sanitarny uwzględnia w szczególności ilość wytworzonego lub wprowadzonego do obrotu

środka zastępczego.

4.

Do kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, w zakresie nieuregulowanym w ustawie,

stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm., z tym że organowi, o którym mowa w ust. 2, przysługują uprawnienia organu podatkowego.

5.

Kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa.

Dz.U. 2010 nr 213 poz. 1396 inForce

Kto prowadzi reklamę lub promocję wbrew zakazom określonym w art. 20 ust. 1 lub 3,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Need to analyze how this provision applies to your matter?

Cross-reference this statute against case law, commentaries, and related legislative provisions inside Legislator AI.

Open in Legislator →