PL
Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 września 2010 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach: betoniarz-zbrojarz, fryzjer, kamieniarz, malarz-tapeciarz, ślusarz, technik geolog, technik usług fryzjerskich, technik usług kosmetycznych, technik włókienniczych wyrobów dekoracyjnych i zdun
Table of Provisions (13)
Statutory Text (13 Articles)
§ 1. 1. Określa się podstawy programowe kształcenia w następujących zawodach objętych klasyfikacją
zawodów szkolnictwa zawodowego, stanowiącą załącznik do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 26 czerwca 2007 r. w sprawie klasyfikacji
zawodów szkolnictwa zawodowego (Dz. U. Nr 124,
poz. 860, z 2008 r. Nr 144, poz. 903 oraz z 2010 r. Nr 60,
poz. 374)
4) malarz-tapeciarz — symbol cyfrowy 714[01];
1) Minister Edukacji Narodowej kieruje działem administracji
rządowej — oświata i wychowanie, na podstawie § 1 ust. 2
rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania
Ministra Edukacji Narodowej (Dz. U. Nr 216, poz. 1591).
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały
ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2703 i Nr 281,
poz. 2781, z 2005 r. Nr 17, poz. 141, Nr 94, poz. 788, Nr 122,
poz. 1020, Nr 131, poz. 1091, Nr 167, poz. 1400 i Nr 249,
poz. 2104, z 2006 r. Nr 144, poz. 1043, Nr 208, poz. 1532
i Nr 227, poz. 1658, z 2007 r. Nr 42, poz. 273, Nr 80, poz. 542,
Nr 115, poz. 791, Nr 120, poz. 818, Nr 180, poz. 1280
i Nr 181, poz. 1292, z 2008 r. Nr 70, poz. 416, Nr 145,
poz. 917, Nr 216, poz. 1370 i Nr 235, poz. 1618, z 2009 r.
Nr 6, poz. 33, Nr 31, poz. 206, Nr 56, poz. 458, Nr 157,
poz. 1241 i Nr 219, poz. 1705 oraz z 2010 r. Nr 44, poz. 250,
Nr 54, poz. 320, Nr 127, poz. 857 i Nr 148, poz. 991.
2) fryzjer — symbol cyfrowy 514[01];
3) kamieniarz — symbol cyfrowy 711[04];
5) ślusarz — symbol cyfrowy 722[03];
6) technik geolog — symbol cyfrowy 311[12];
7) technik usług
wy 514[02];
fryzjerskich
—
symbol
cyfro-
8) technik usług kosmetycznych — symbol cyfrowy 514[03];
9) technik włókienniczych wyrobów dekoracyjnych
— symbol cyfrowy 311[42];
10) zdun — symbol cyfrowy 712[08].
2. Podstawy programowe, o których mowa
w ust. 1, stanowią załączniki nr 1—10 do rozporządzenia.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie
14 dni od dnia ogłoszenia.
Minister Edukacji Narodowej: K. Hall
Załącznik nr 2
PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE FRYZJER
SYMBOL CYFROWY 514[01]
I. OPIS ZAWODU
8) wykonywać strzyżenie włosów;
1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć
9) dobierać metody stylizacji fryzur;
ww
1) sporządzać szkice i rysunki fryzur;
2) rozpoznawać i określać gatunki, rodzaje oraz stan
włosów;
10) modelować fryzury;
11) koloryzować włosy różnymi technikami;
12) wykonywać fryzurę z zastosowaniem dodatków
fryzjerskich;
3) rozpoznawać zmiany chorobowe i uszkodzenia
włosów;
13) utrwalać fryzurę;
4) dobierać metody i preparaty do pielęgnacji włosów i skóry głowy;
14) wykonywać trwałą ondulację różnymi technikami;
5) posługiwać się narzędziami, przyborami i aparatami fryzjerskimi;
15) modelować i strzyc brodę, bokobrody i wąsy;
6) czyścić, odkażać i konserwować narzędzia i przybory fryzjerskie;
7) wykonywać zabiegi pielęgnacyjne włosów i skóry głowy;
16) wykonywać fryzury z uwzględnieniem nowości
i trendów w modzie fryzjerskiej;
17) przestrzegać przepisów określających wymagania sanitarnohigieniczne i zdrowotne obowiązujące w zakładach fryzjerskich;
2) charakteryzować budowę i fizjologię skóry głowy;
3) charakteryzować choroby włosów i skóry głowy;
w.
rcl
.go
v.p
l
18) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;
Poz. 1383
19) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
20) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
21) komunikować się z uczestnikami procesu pracy;
22) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące
praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;
23) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym
w wypadkach przy pracy;
24) korzystać z różnych źródeł informacji;
25) prowadzić działalność gospodarczą.
Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie kształcenia zawodowego,
jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych „Podstawy
przedsiębiorczości”.
2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie fryzjer powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych
1) diagnozowania stanu włosów i skóry głowy;
2) dobierania i stosowania preparatów kosmetycznych do wykonywania zabiegów i pielęgnacji
włosów;
3) wykonywania zabiegów i usług fryzjerskich.
3. Zawód fryzjer jest zawodem szerokoprofilowym,
umożliwiającym specjalizację pod koniec okresu
kształcenia. Szkoła określa umiejętności specjalistyczne, biorąc pod uwagę potrzeby regionalnego
rynku pracy i zainteresowania uczniów. Tematyka
specjalizacji może dotyczyć
1) perukarstwa;
4) określać choroby zawodowe;
5) określać wpływ racjonalnego żywienia na stan
włosów i skóry głowy;
6) określać wpływ czynników zewnętrznych na włosy;
7) określać wpływ preparatów i zabiegów fryzjerskich
na organizm człowieka;
8) stosować zasady higieny osobistej;
9) określać zabiegi pielęgnacyjne włosów i skóry głowy;
10) planować wyposażenie zakładu fryzjerskiego zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeństwa
i higieny pracy oraz wymaganiami ergonomii;
11) przestrzegać przepisów określających wymagania
sanitarnohigieniczne i zdrowotne w zakładzie fryzjerskim;
12) stosować zasady przechowywania bielizny ochronnej;
13) dobierać metody i środki dezynfekcji i sterylizacji;
14) przeprowadzać sterylizację narzędzi i przyborów
fryzjerskich;
15) podejmować działania związane z profilaktyką
chorób zawodowych, chorób włosów i skóry głowy;
16) udzielać pierwszej pomocy
w wypadkach przy pracy.
poszkodowanym
2. Treści kształcenia (działy programowe)
2) fryzjerstwa damskiego;
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
3) fryzjerstwa męskiego;
1) budowa i fizjologia włosa;
4) fryzjerstwa specjalistycznego.
2) budowa i fizjologia skóry głowy;
3) choroby włosów i skóry głowy;
Zakres umiejętności i treści kształcenia, wynikający z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierają następujące bloki programowe
4) choroby zawodowe;
1) higiena;
6) działanie czynników zewnętrznych na włosy;
2) technologia fryzjerstwa;
3) stylizacja;
7) wpływ preparatów i zabiegów na organizm człowieka;
4) podstawy działalności zawodowej.
8) higiena osobista;
BLOK: HIGIENA
9) higiena oraz pielęgnowanie włosów i skóry głowy;
ww
II. BLOKI PROGRAMOWE
1. Cele kształcenia
5) podstawy żywienia;
10) wyposażenie zakładu fryzjerskiego;
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
11) bezpieczeństwo i higiena pracy;
1) charakteryzować budowę i fizjologię włosa;
12) elementy ergonomii;
13) przepisy sanitarnohigieniczne;
23) dobierać środki i aparaty do utleniania i odbarwiania włosów;
w.
rcl
.go
v.p
l
14) przechowywanie bielizny ochronnej;
Poz. 1383
15) metody i środki dezynfekcji i sterylizacji;
16) profilaktyka chorób włosów i skóry głowy;
24) wykonywać rozjaśnianie i dekoloryzację włosów;
25) określać rodzaje i właściwości trwałej ondulacji;
17) zasady udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy.
26) dobierać metody, środki i aparaty do trwałej ondulacji;
BLOK: TECHNOLOGIA FRYZJERSTWA
27) wykonywać trwałą ondulację zgodnie z aktualną
modą;
1. Cele kształcenia
28) kontrolować proces trwałej ondulacji;
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
29) wykonywać ondulację wodną;
1) organizować stanowisko pracy zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy,
przepisami ochrony przeciwpożarowej i ochrony
środowiska;
2) posługiwać się terminologią zawodową;
3) określać wpływ substancji pochodzenia naturalnego na włosy;
30) wykonywać ondulację fenową;
31) dobierać preparaty i narzędzia do prostowania
włosów;
32) dobierać metody, środki i narzędzia do przedłużania i zagęszczania włosów;
33) dobierać i stosować różne techniki dekorowania
włosów;
4) określać wpływ substancji chemicznych na włosy
i skórę głowy;
34) czesać i modelować fryzury damskie i męskie;
5) dobierać zabieg do typu i stanu włosów;
35) dobierać i stosować metody oraz techniki suszenia
włosów;
6) przeprowadzać wywiad z klientem;
36) wykonywać masaż owłosionej skóry głowy;
7) przestrzegać zasad obsługi klienta;
8) przygotowywać klienta do zabiegu;
37) udzielać porad z zakresu pielęgnacji i stylizacji
włosów.
9) charakteryzować preparaty i kosmetyki fryzjerskie;
2. Treści kształcenia (działy programowe)
10) dobierać metody i środki do pielęgnacji różnych
gatunków i rodzajów włosów;
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
11) dobierać narzędzia, przybory i aparaty fryzjerskie;
1) organizacja stanowiska pracy;
12) dobierać i wykonywać zabiegi pielęgnacyjne włosów i skóry głowy;
2) terminologia zawodowa;
13) dobierać metody i środki do procesu mycia włosów i skóry głowy;
14) myć włosy i skórę głowy;
15) dobierać metody, techniki i narzędzia do strzyżenia;
ww
16) wykonywać strzyżenie włosów damskich i męskich
zgodnie z aktualną modą;
17) wykonywać modelowanie i strzyżenie brody, bokobrodów i wąsów;
18) wykonywać strzyżenie i czesanie włosów dziecięcych;
19) dobierać farby do koloryzowania włosów;
20) dobierać metody, środki, narzędzia i aparaty do
farbowania włosów;
21) wykonywać farbowanie włosów zgodnie z aktualną modą;
22) kontrolować proces farbowania włosów;
3) substancje pochodzenia naturalnego i chemicznego w preparatach i kosmetykach fryzjerskich;
4) woda i jej zastosowanie we fryzjerstwie;
5) zasady, kwasy, alkohole;
6) obsługa klienta;
7) pielęgnacja włosów;
8) narzędzia, przybory i aparaty fryzjerskie;
9) proces mycia włosów i skóry głowy;
10) metody, rodzaje i techniki strzyżenia;
11) farbowanie włosów;
12) koloryzowanie, rozjaśnianie i dekoloryzacja włosów;
13) ondulacja trwała: preparaty, rodzaje i techniki;
14) ondulacja wodna;
15) zabiegi prostowania, zagęszczania i przedłużania
włosów;
4) kompozycje przestrzenne i plastyczne;
17) modelowanie włosów;
5) szkice i rysunki głowy i fryzury;
18) suszenie włosów;
6) rysunek żurnalowy;
19) masaż głowy;
7) rysunek złożeniowy;
20) poradnictwo z zakresu pielęgnacji i stylizacji włosów.
8) stylizacja fryzur i zarostu;
w.
rcl
.go
v.p
l
16) dekorowanie włosów;
BLOK: STYLIZACJA
9) współczesne style fryzur;
10) upiększanie fryzur;
1. Cele kształcenia
11) podstawy kosmetyki;
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
12) trendy w kosmetyce i fryzjerstwie.
1) wykorzystywać wiedzę z historii fryzjerstwa;
2) charakteryzować style fryzur minionych epok;
3) wykorzystywać wiedzę o kolorach do stylizacji fryzur;
4) stosować zasady doboru koloru do fryzury i urody;
5) stosować zasady kompozycji przestrzennych i plastycznych do układania fryzur;
6) szkicować z natury głowę człowieka;
7) szkicować fragmenty, całe uczesania i ozdoby fryzur;
BLOK: PODSTAWY DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
1) interpretować podstawowe pojęcia gospodarki
rynkowej;
2) określać funkcje usług w gospodarce rynkowej;
3) określać źródła pozyskiwania kapitału i finansowania działalności przedsiębiorstwa;
4) sporządzać kalkulację kosztów za wykonywane
usługi;
5) określać zasady i funkcje marketingu;
8) sporządzać rysunki fryzur z zachowaniem proporcji i światłocienia;
9) odczytywać rysunek żurnalowy;
10) wykonywać rysunek złożeniowy fryzury określonymi technikami;
6) podejmować działania związane z poszukiwaniem
pracy;
7) sporządzać dokumenty dotyczące zatrudnienia;
8) sporządzać dokumenty niezbędne do podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej;
11) rozróżniać typy budowy głowy i twarzy dzieci oraz
osób dorosłych;
9) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące praw
i obowiązków pracownika i pracodawcy;
12) projektować i rysować uczesania kobiece i męskie
oraz męski zarost;
10) stosować przepisy i zasady bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej, ochrony środowiska oraz przepisy sanitarnohigieniczne;
13) charakteryzować style mody fryzjerskiej;
14) wykonywać upiększanie fryzur;
ww
15) określać sposoby stosowania dodatków fryzjerskich;
16) dobierać rodzaj makijażu do urody i fryzury;
17) wykorzystywać informacje dotyczące współczesnych trendów fryzjerskich.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
11) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
12) dobierać środki ochrony indywidualnej do rodzaju
wykonywanej pracy;
13) udzielać pierwszej pomocy
w wypadkach przy pracy;
poszkodowanym
14) komunikować się i współpracować w zespole;
15) rozwiązywać problemy dotyczące działalności zawodowej;
16) podejmować decyzje;
1) historia fryzjerstwa;
17) doskonalić umiejętności zawodowe;
2) historyczne style fryzur;
18) korzystać z różnych źródeł informacji;
3) kolorystyka;
19) przestrzegać zasad etyki.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Poz. 1383
Pr a cownia r y sunku te chniczne go po w i n n a
by ć wy posa żona w
w.
rcl
.go
v.p
l
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
1) podstawowe pojęcia gospodarki rynkowej;
2) dokumenty dotyczące zatrudnienia;
1) stanowiska rysunkowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia);
2) przybory rysunkowe;
3) tablice
3) podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej;
a) rodzaje pisma, ornamenty,
b) proporcje głowy dziecka, kobiety, mężczyzny,
4) rynek usług;
5) kalkulowanie kosztów za wykonywane usługi;
6) marketing;
7) prawa i obowiązki pracownika i pracodawcy;
8) bezpieczeństwo i higiena pracy;
c) elementy i fragmenty fryzury, formy zarostu
męskiego,
d) rysunkowe symbole technik formowania elementów fryzury,
e) symbole pomocnicze technik ścinania i formowania elementów fryzury;
9) ochrona przeciwpożarowa i ochrona środowiska;
4) modele głów dzieci, kobiet i mężczyzn;
10) przepisy sanitarnohigieniczne;
5) żurnale fryzur;
11) elementy ergonomii;
6) zestawy barw.
12) środki ochrony indywidualnej;
Pr a cownia kompute r owa
wy posa żona w
13) zasady udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
powinna
b yć
14) zasady i metody komunikowania się;
1) stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla
jednego ucznia);
15) elementy socjologii i psychologii pracy;
2) oprogramowanie użytkowe;
16) formy doskonalenia zawodowego;
17) źródła informacji zawodowej;
3) program dotyczący doboru fryzury do kształtu
twarzy;
18) etyka.
4) Internet.
III. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE
Pr a cownia
fr y zje r ska
wy posa żona w
Nazwa bloku
programowego
Minimalna liczba godzin
w okresie kształcenia
w %*
b yć
1) stanowiska fryzjerskie;
2) stanowisko do mycia i farbowania włosów;
Higiena
10
Technologia fryzjerstwa
45
Stylizacja
15
Podstawy
działalności
zawodowej
10
6) zestawy narzędzi fryzjerskich;
80**
7) aparaty fryzjerskie;
Razem
powinna
3) instalację wodociągową;
4) instalację kanalizacyjną;
5) preparaty kosmetyczne;
* Podział
8) bieliznę i odzież ochronną;
10) szafki do przechowywania czystej bielizny;
IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI
KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE
13) środki oraz urządzenia do dezynfekcji i sterylizacji
narzędzi;
ww
godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia w szkołach dla młodzieży i w szkołach dla dorosłych
(w formie stacjonarnej i zaocznej).
** Pozostałe 20 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie kształcenia do potrzeb rynku pracy, w tym na specjalizację.
TREŚCI
Do realizacji treści kształcenia ujętych w blokach
programowych są odpowiednie następujące pomieszczenia dydaktyczne
1) pracownia rysunku technicznego;
2) pracownia komputerowa;
3) pracownia fryzjerska.
9) bieliznę i sprzęt jednorazowego użytku;
11) szafki do przechowywania brudnej bielizny;
12) pojemnik na brudną bieliznę;
14) apteczkę.
Pracownie powinny składać się z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego.
W sali lekcyjnej należy zapewnić stanowisko pracy
dla nauczyciela i odpowiednią liczbę stanowisk pracy
dla uczniów.
Załącznik nr 3
w.
rcl
.go
v.p
l
PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE KAMIENIARZ
SYMBOL CYFROWY 711[04]
I. OPIS ZAWODU
1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć
1) posługiwać się dokumentacją techniczną, normami i instrukcjami w zakresie wykonywanych
zadań zawodowych;
2) określać właściwości materiałów i wyrobów budowlanych oraz oceniać ich przydatność w robotach kamieniarskich;
3) dobierać materiały, narzędzia i sprzęt do określonych robót kamieniarskich;
4) magazynować, składować i transportować materiały i wyroby z kamienia;
5) montować, użytkować oraz demontować rusztowania i pomosty robocze;
6) posługiwać się maszynami, narzędziami oraz
sprzętem zgodnie z zasadami ich eksploatacji
oraz przepisami i zasadami bezpieczeństwa
i higieny pracy;
7) wykonywać wyroby z kamienia naturalnego
i sztucznego;
8) wykonywać okładziny ścienne i podłogowe z kamieni naturalnych i sztucznych;
21) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące
praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;
22) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym
w wypadkach przy pracy;
23) korzystać z różnych źródeł informacji;
24) prowadzić działalność gospodarczą.
Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie kształcenia zawodowego,
jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych „Podstawy
przedsiębiorczości”.
2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie kamieniarz powinien być przygotowany do wykonywania
następujących zadań zawodowych
1) wykonywania i osadzania elementów z kamienia
naturalnego i sztucznego;
2) mocowania okładzin ściennych z płyt kamiennych;
3) wykonywania detali architektonicznych z kamienia naturalnego i sztucznego;
4) wykonywania posadzek kamiennych;
5) wykonywania nagrobków i pomników z kamienia
naturalnego i sztucznego;
9) układać nawierzchnie drogowe i chodnikowe
z materiałów i wyrobów kamiennych;
6) wykonywania napisów w kamieniu;
10) umacniać skarpy i brzegi rzek kamieniem naturalnym lub elementami prefabrykowanymi;
7) układania nawierzchni drogowych i chodnikowych;
11) wykonywać roboty kamieniarskie zgodnie z obowiązującymi normami, warunkami technicznymi wykonania i odbioru robót;
8) umacniania skarp, nasypów i wykopów oraz
brzegów rzek kamieniem naturalnym i prefabrykatami betonowymi;
12) wykonywać pomocnicze roboty ciesielskie,
betoniarskie, murarskie, tynkarskie, ślusarskie
i kowalskie;
9) wykonywania konserwacji, napraw i renowacji
wyrobów z kamienia naturalnego oraz sztucznego.
II. BLOKI PROGRAMOWE
14) oceniać jakość wykonania robót kamieniarskich;
Zakres umiejętności i treści kształcenia, wynikający z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierają następujące bloki programowe
ww
13) wykonywać konserwacje, naprawy, renowacje
i rozbiórkę wyrobów z kamienia;
15) wykonywać obmiary robót oraz pomiary inwentaryzacyjne;
1) podstawy budownictwa;
16) dokonywać rozliczeń materiałów, sprzętu oraz
robocizny;
2) technologia robót kamieniarskich;
17) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;
18) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
19) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
20) komunikować się z uczestnikami procesu pracy;
3) podstawy działalności zawodowej.
BLOK: PODSTAWY BUDOWNICTWA
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
1) posługiwać się terminologią budowlaną;
2) rozpoznawać rodzaje i elementy budynków;
10) zasady montażu, użytkowania i demontażu rusztowań i pomostów roboczych;
w.
rcl
.go
v.p
l
3) określać konstrukcje i technologie wykonania budynków;
Poz. 1383
4) rozpoznawać rodzaje skał i określać ich przydatność do celów budowlanych;
11) pomocnicze roboty murarskie, ciesielskie, zbrojarskie, betoniarskie, tynkarskie, ślusarskie i kowalskie;
5) określać właściwości materiałów i wyrobów budowlanych oraz oceniać ich jakość;
12) figury i bryły geometryczne;
6) rozróżniać rodzaje gruntów budowlanych;
7) stosować zasady organizacji stanowiska pracy
oraz terenu budowy;
8) magazynować, składować i transportować materiały i wyroby stosowane w robotach kamieniarskich;
13) pismo techniczne;
14) liternictwo, elementy zdobnictwa;
15) zasady wymiarowania rysunków;
16) rzutowanie prostokątne i aksonometryczne;
17) rysunki odręczne;
18) rodzaje i elementy dokumentacji;
9) montować, użytkować i demontować rusztowania
i pomosty robocze;
10) wykonywać pomocnicze prace murarskie, ciesielskie, zbrojarskie, betoniarskie, tynkarskie, ślusarskie i kowalskie;
19) czytanie dokumentacji technicznej;
20) przyrządy i sprzęt pomiarowy;
21) przedmiary i obmiary robót;
22) pomiary i rysunki inwentaryzacyjne.
11) sporządzać rysunki figur i brył geometrycznych;
BLOK: TECHNOLOGIA ROBÓT KAMIENIARSKICH
12) wymiarować i opisywać rysunki techniczne;
13) rysować elementy ozdobne;
14) stosować zasady wykonywania przekrojów, rzutów poziomych i aksonometrycznych;
15) sporządzać szkice robocze;
16) rozróżniać rodzaje i elementy dokumentacji technicznej;
17) czytać dokumentację techniczną;
18) posługiwać się przyrządami i sprzętem pomiarowym;
19) wykonywać przedmiary i obmiary robót kamieniarskich;
20) wykonywać pomiary oraz sporządzać rysunki inwentaryzacyjne.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
1) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami technologicznymi, przepisami i zasadami
bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisami ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
2) posługiwać się dokumentacją techniczną podczas
wykonywania robót kamieniarskich;
3) dobierać oraz przygotowywać surowce i materiały
do robót kamieniarskich;
4) dobierać maszyny, narzędzia i sprzęt do określonych robót kamieniarskich;
5) posługiwać się narzędziami i sprzętem do prac kamieniarskich zgodnie z zasadami eksploatacji oraz
przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny
pracy;
6) rozwarstwiać bloki skalne na formaty budowlane;
1) ogólne wiadomości z zakresu budownictwa;
7) montować i demontować deskowania oraz formy
do robót betoniarskich;
ww
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
2) rodzaje obiektów budowlanych i budynków;
3) elementy konstrukcyjne i niekonstrukcyjne budynków;
4) technologie wykonania budynków;
5) rodzaje i właściwości skał;
8) przygotowywać zaczyny, zaprawy i mieszanki
betonowe;
9) układać w formach, zagęszczać i pielęgnować mieszankę betonową;
6) materiały i wyroby budowlane;
10) wykonywać obróbkę ręczną i mechaniczną kamienia naturalnego i sztucznego;
7) grunty budowlane;
11) wiercić otwory w kamieniu;
8) teren budowy i jego organizacja;
12) osadzać elementy kamienne i betonowe;
9) magazynowanie, składowanie i transport materiałów i wyrobów z kamienia;
13) wykonywać wyroby
i sztucznego;
z
kamienia
naturalnego
15) okładziny ścienne z kamienia;
16) posadzki kamienne;
w.
rcl
.go
v.p
l
14) wykonywać szablony, napisy i ornamenty w kamieniu;
Poz. 1383
15) wykonywać mury z elementów kamiennych;
17) obramowania okien i drzwi;
16) wykonywać okładziny ścienne z płyt kamiennych;
17) wykonywać posadzki z kamienia naturalnego
i sztucznego;
18) wykonywać
i drzwi;
kamienne
obramowania
okien
18) wykonywanie schodów, słupków, gzymsów i cokołów;
19) elementy małej architektury;
20) wykonywanie nagrobków;
19) wykonywać słupki, gzymsy, cokoły oraz obudowę
kominków z kamienia i betonu;
21) nawierzchnie dróg i ulic;
20) wykonywać schody z elementów kamiennych oraz
prefabrykatów betonowych;
23) gospodarka surowcami i odpadami;
21) wykonywać elementy małej architektury;
22) wykonywać i montować nagrobki z różnych materiałów i wyrobów kamiennych oraz betonu;
22) odbiór robót kamieniarskich;
24) konserwacja, renowacja i rozbiórka elementów kamiennych;
23) układać nawierzchnie drogowe i chodnikowe z elementów drobnowymiarowych;
25) przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy,
przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony
środowiska podczas wykonywania robót kamieniarskich i pomocniczych.
24) oceniać jakość wykonanych robót kamieniarskich;
BLOK: PODSTAWY DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ
25) rozliczać materiały i zagospodarowywać odpady;
1. Cele kształcenia
26) wykonywać konserwacje, naprawy i rozbiórkę elementów z kamienia naturalnego i betonu;
27) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska podczas wykonywania robót kamieniarskich i pomocniczych.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
1) interpretować podstawowe pojęcia gospodarki
rynkowej;
2) podejmować działania związane z poszukiwaniem
pracy;
3) sporządzać dokumenty dotyczące zatrudnienia;
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
4) sporządzać dokumenty niezbędne do podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej;
1) organizacja stanowiska pracy;
5) rozróżniać i charakteryzować przedsiębiorstwa budowlane;
2) posługiwanie się dokumentacją techniczną;
3) materiały i surowce stosowane w robotach kamieniarskich;
4) maszyny, narzędzia i sprzęt do obróbki kamienia;
5) metody rozwarstwiania bloków skalnych;
6) deskowania i formy do robót betoniarskich;
7) zaczyny, zaprawy i mieszanki betonowe;
ww
8) układanie w formach, zagęszczanie i pielęgnowanie mieszanki betonowej;
6) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące praw
i obowiązków pracownika i pracodawcy;
7) stosować przepisy i zasady bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
8) przestrzegać przepisów prawa budowlanego, podatkowego i bankowego;
9) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
10) dobierać środki ochrony indywidualnej do rodzaju
wykonywanej pracy;
9) obróbka ręczna i mechaniczna elementów kamiennych;
11) udzielać pierwszej pomocy
w wypadkach przy pracy;
10) zasady wykonywania otworów w kamieniu;
12) komunikować się i współpracować w zespole;
11) osadzanie elementów kamiennych i betonowych;
13) rozwiązywać problemy dotyczące działalności zawodowej;
12) wyroby z kamienia naturalnego i sztucznego;
13) zasady wykonywania szablonów, napisów i ornamentów w kamieniu;
14) zasady wykonywania murów z elementów kamiennych;
poszkodowanym
14) podejmować decyzje;
15) doskonalić umiejętności zawodowe;
16) korzystać z różnych źródeł informacji;
17) przestrzegać zasad etyki.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Poz. 1383
Pr a cownia ogólnobudowla na powinn a b yć
wy posa żona w
w.
rcl
.go
v.p
l
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
1) podstawowe pojęcia gospodarki rynkowej;
1) modele obiektów budowlanych;
2) próbki materiałów i wyrobów budowlanych;
2) dokumenty dotyczące zatrudnienia;
3) próbki materiałów i wyrobów z kamienia naturalnego i sztucznego;
3) podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej;
4) narzędzia, sprzęt i przyrządy kontrolno-pomiarowe
do robót kamieniarskich;
4) funkcjonowanie przedsiębiorstw budowlanych;
5) instrukcje technologiczne;
5) prawa i obowiązki pracownika i pracodawcy;
6) dokumentacje architektoniczno-budowlane;
6) bezpieczeństwo i higiena pracy;
7) normy i certyfikaty stosowane w budownictwie,
aprobaty techniczne;
7) ochrona przeciwpożarowa i ochrona środowiska;
8) przepisy prawa budowlanego, podatkowego i bankowego;
9) elementy ergonomii;
10) środki ochrony indywidualnej;
11) zasady udzielenia pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
12) zasady i metody komunikowania się;
8) prospekty materiałów i wyrobów budowlanych;
9) publikacje zawierające jednostkowe nakłady rzeczowe oraz publikacje zawierające ceny i stawki
czynników produkcji.
Pr a cownia r y sunku te chniczne go po w i n n a
by ć wy posa żona w
1) stanowiska rysunkowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia);
2) modele brył i figur geometrycznych;
13) elementy socjologii i psychologii pracy;
3) wzory znormalizowanego pisma technicznego;
14) formy doskonalenia zawodowego;
4) dokumentacje architektoniczno-budowlane;
15) źródła informacji zawodowej;
16) etyka.
5) normy dotyczące zasad wykonywania rysunków
technicznych;
III. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE
6) katalogi i prospekty materiałów i wyrobów stosowanych w robotach kamieniarskich.
Wa r szta ty szkolne powinny by ć wy p o s ażone w
Nazwa bloku
programowego
Minimalna liczba godzin
w okresie kształcenia
w %*
Podstawy budownictwa
20
1) stanowiska do wykonywania robót kamieniarskich;
Technologia robót
mieniarskich
50
2) materiały do robót kamieniarskich i pomocniczych;
Podstawy
działalności
zawodowej
10
3) materiały wykończeniowe;
Razem
80**
ka-
4) deskowania systemowe i tracone;
5) rusztowania systemowe;
* Podział
ww
godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia w szkołach dla młodzieży i w szkołach dla dorosłych
(w formie stacjonarnej i zaocznej).
** Pozostałe 20 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie kształcenia do potrzeb rynku pracy.
IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI
KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE
6) środki ochrony indywidualnej;
7) instrukcje technologiczne;
8) narzędzia i sprzęt pomiarowy;
9) narzędzia i sprzęt do robót kamieniarskich;
TREŚCI
10) katalogi i prospekty materiałów i wyrobów budowlanych.
Do realizacji treści kształcenia ujętych w blokach
programowych są odpowiednie następujące pomieszczenia dydaktyczne
Pracownie powinny składać się z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego.
1) pracownia ogólnobudowlana;
2) pracownia rysunku technicznego;
3) warsztaty szkolne.
W sali lekcyjnej należy zapewnić stanowisko pracy
dla nauczyciela i odpowiednią liczbę stanowisk pracy
dla uczniów.
W warsztatach szkolnych powinno znajdować się
pomieszczenie do instruktażu.
Załącznik nr 4
w.
rcl
.go
v.p
l
PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MALARZ-TAPECIARZ
SYMBOL CYFROWY 714[01]
I. OPIS ZAWODU
1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć
1) posługiwać się dokumentacją techniczną, normami i instrukcjami w zakresie wykonywanych
zadań zawodowych;
2) określać zakres i kolejność wykonania robót malarskich i tapeciarskich;
3) dobierać materiały, narzędzia i sprzęt do określonych robót malarskich i tapeciarskich;
4) dobierać barwy farb, lakierów, emalii oraz wzory tapet;
5) posługiwać się narzędziami, urządzeniami
i sprzętem zgodnie z zasadami eksploatacji oraz
przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny
pracy;
6) przygotowywać podłoża oraz materiały do robót malarskich i tapeciarskich;
7) wykonywać powłoki malarskie różnymi technikami zgodnie z warunkami technicznymi wykonania i odbioru;
8) pokrywać tapetami ściany, sufity i inne powierzchnie;
9) wykonywać prace wykończeniowe po malowaniu i tapetowaniu;
10) wykonywać napisy, szyldy i ornamenty;
Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie kształcenia zawodowego,
jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych „Podstawy
przedsiębiorczości”.
2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie malarz-tapeciarz powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych
1) przygotowywania podłoży do malowania i tapetowania;
2) wykonywania powłok malarskich różnymi technikami i materiałami;
3) tapetowania ścian, sufitów i innych powierzchni;
4) wykonywania zdobień, szyldów, napisów i ornamentów;
5) wykonywania prac renowacyjnych, konserwacyjnych i naprawczych powłok malarskich oraz tapet.
II. BLOKI PROGRAMOWE
Zakres umiejętności i treści kształcenia, wynikający z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierają następujące bloki programowe
1) podstawy budownictwa;
2) technologia robót malarskich i tapeciarskich;
3) podstawy działalności zawodowej.
BLOK: PODSTAWY BUDOWNICTWA
11) oceniać jakość robót malarskich i tapeciarskich;
12) wykonywać przedmiary i obmiary robót oraz
rozliczenia materiałowe;
13) wykonywać konserwacje, naprawy i renowacje
powłok malarskich oraz tapet;
14) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;
ww
15) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
1) posługiwać się podstawową terminologią budowlaną;
2) rozpoznawać elementy budynku i określać ich
funkcje;
3) rozróżniać konstrukcje i technologie wykonania
budynków;
16) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
4) rozróżniać materiały i wyroby budowlane oraz
określać ich właściwości;
17) komunikować się z uczestnikami procesu pracy;
5) oceniać jakość materiałów i wyrobów budowlanych oraz ich przydatność do robót malarskich
i tapeciarskich;
18) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące
praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;
19) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym
w wypadkach przy pracy;
20) korzystać z różnych źródeł informacji;
21) prowadzić działalność gospodarczą.
6) magazynować, składować i transportować materiały i wyroby stosowane do robót malarskich i tapeciarskich;
7) posługiwać się narzędziami i sprzętem zgodnie
z zasadami eksploatacji oraz przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy;
16) kolorystyka użytkowa;
17) pismo ozdobne;
w.
rcl
.go
v.p
l
8) rozróżniać rodzaje powłok malarskich i tapet oraz
określać ich właściwości;
Poz. 1383
9) montować, użytkować i demontować rusztowania
oraz pomosty robocze;
10) wykonywać pomocnicze roboty murarskie, betoniarskie i tynkarskie;
11) sporządzać rysunki figur i brył geometrycznych;
18) wykonywanie ornamentów i napisów;
19) rodzaje i elementy dokumentacji technicznej;
20) czytanie dokumentacji budowlanej w zakresie wykonywanych robót malarskich i tapeciarskich;
12) wymiarować i opisywać rysunki techniczne;
21) przedmiary i obmiary robót malarskich i tapeciarskich;
13) stosować zasady wykonywania przekrojów, rzutów poziomych i aksonometrycznych;
22) zapotrzebowanie materiałowe;
14) sporządzać szkice robocze i rysunki detali budowlanych;
23) zasady wykonywania pomiarów i rysunków inwentaryzacyjnych.
15) stosować zasady kolorystyki użytkowej;
BLOK
TECHNOLOGIA
I TAPECIARSKICH
16) wykonywać różnego rodzaju napisy i ornamenty;
17) rozróżniać rodzaje i elementy dokumentacji technicznej;
18) czytać dokumentację budowlaną;
19) posługiwać się sprzętem pomiarowym;
20) wykonywać przedmiary i obmiary robót;
21) sporządzać zapotrzebowanie materiałów potrzebnych do przygotowania podłoża oraz malowania
i tapetowania;
22) wykonywać pomiary i sporządzać rysunki inwentaryzacyjne pomieszczeń oraz obiektów budowlanych.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
ROBÓT
MALARSKICH
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
1) organizować, użytkować i likwidować stanowisko
pracy zgodnie z wymaganiami technologicznymi,
przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny
pracy, ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony
środowiska;
2) posługiwać się dokumentacją techniczną podczas
wykonywania robót malarskich i tapeciarskich;
3) wyznaczać zakres robót malarskich i tapeciarskich
oraz określać kolejność ich wykonania;
4) zabezpieczać elementy budowlane i instalacyjne
przed uszkodzeniem podczas robót malarskich
i tapeciarskich;
1) ogólne wiadomości z zakresu budownictwa;
5) dobierać metody oraz techniki malowania i tapetowania;
2) elementy konstrukcyjne i niekonstrukcyjne budynków;
6) dobierać materiały malarskie, tapeciarskie i pomocnicze;
3) konstrukcje i technologie wykonywania budynków;
7) dobierać składniki oraz barwy farb, lakierów i emalii;
4) materiały i wyroby budowlane;
8) wykonywać powłoki malarskie różnymi technikami;
5) właściwości materiałów do robót malarskich i tapeciarskich;
ww
6) magazynowanie, składowanie i transportowanie
materiałów stosowanych w robotach malarskich
i tapeciarskich;
7) narzędzia i sprzęt do robót malarskich, tapeciarskich i pomocniczych;
8) rodzaje, budowa i właściwości powłok malarskich
oraz tapet;
9) rusztowania i pomosty robocze;
10) roboty murarskie, betoniarskie i tynkarskie;
11) figury i bryły geometryczne;
12) wymiarowanie i opisywanie rysunków;
13) przekroje rysunkowe;
14) rzutowanie poziome i aksonometryczne;
15) rysunek odręczny i schematyczny;
9) dobierać rodzaje i wzory tapet;
10) dobierać narzędzia i sprzęt do określonych robót
malarskich i tapeciarskich;
11) przygotowywać podłoża wykonane z różnych materiałów do malowania i tapetowania;
12) przygotowywać farby, szpachlówki, kity, gruntowniki, tapety i kleje do określonych robót malarskich
i tapeciarskich;
13) malować różnorodne podłoża farbami wapiennymi, cementowymi, klejowymi, emulsyjnymi, kazeinowymi, krzemianowymi, olejnymi oraz farbami
lakierniczymi;
14) malować elementy stolarki budowlanej;
15) zabezpieczać elementy metalowe przed korozją;
16) wykonywać roboty tapeciarskie zgodnie z wymaganiami technologicznymi;
21) koszty wykonania robót malarskich i tapeciarskich;
w.
rcl
.go
v.p
l
17) wykonywać zdobienia powłok, napisy oraz ornamenty;
Poz. 1383
18) przygotować powierzchnie malowane i tapetowane do odbioru;
19) oceniać jakość robót malarskich i tapeciarskich;
20) kalkulować koszty wykonania robót;
21) dokonywać
i sprzętu;
rozliczenia
materiałów,
narzędzi
22) rozpoznawać czynniki wpływające na proces niszczenia materiałów podłoża oraz powłok malarskich
i tapeciarskich;
23) wykonywać konserwacje, naprawy i renowacje
powłok malarskich i tapeciarskich;
24) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska podczas wykonywania robót malarskich i tapeciarskich.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
1) organizacja stanowiska pracy do robót malarskich
i tapeciarskich;
2) zasady posługiwania się dokumentacją techniczną;
3) zakres oraz kolejność wykonania robót malarskich
i tapeciarskich;
4) zabezpieczenie i przygotowanie pomieszczeń
przed przystąpieniem do malowania i tapetowania;
5) materiały malarskie, tapeciarskie oraz pomocnicze;
6) rodzaje i właściwości farb, lakierów i emalii;
7) składniki farb malarskich;
8) metody i techniki malarskie;
9) rodzaje i właściwości tapet;
22) rozliczenia materiałów, narzędzi i sprzętu;
23) czynniki wpływające na niszczenie podłoży, powłok malarskich oraz tapet;
24) konserwacje, naprawy i renowacje powłok malarskich i tapet;
25) przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy,
przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony
środowiska podczas wykonywania robót malarskich i tapeciarskich.
BLOK: PODSTAWY DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
1) interpretować podstawowe pojęcia gospodarki
rynkowej;
2) podejmować działania związane z poszukiwaniem
pracy;
3) sporządzać dokumenty dotyczące zatrudnienia;
4) sporządzać dokumenty niezbędne do podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej;
5) rozróżniać i charakteryzować przedsiębiorstwa budowlane;
6) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące praw
i obowiązków pracownika i pracodawcy;
7) stosować przepisy i zasady bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
8) przestrzegać przepisów prawa budowlanego, podatkowego i bankowego;
9) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
10) dobierać środki ochrony indywidualnej do rodzaju
wykonywanej pracy;
10) narzędzia i sprzęt do malowania i tapetowania;
11) udzielać pierwszej pomocy
w wypadkach przy pracy;
11) podłoża i ich przygotowanie do malowania i tapetowania;
12) komunikować się i współpracować w zespole;
ww
12) przygotowanie farb, lakierów, klejów i tapet do
malowania i tapetowania;
13) technologia wykonywania powłok malarskich na
różnych podłożach;
poszkodowanym
13) rozwiązywać problemy dotyczące działalności zawodowej;
14) podejmować decyzje;
15) doskonalić umiejętności zawodowe;
14) malowanie stolarki i ślusarki budowlanej;
16) korzystać z różnych źródeł informacji;
15) zabezpieczanie antykorozyjne;
17) przestrzegać zasad etyki.
16) technologia tapetowania;
2. Treści kształcenia (działy programowe)
17) techniki zdobienia powłok malarskich;
18) napisy i ornamenty;
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
19) ocena jakości robót malarskich i tapeciarskich;
1) podstawowe pojęcia gospodarki rynkowej;
20) odbiór robót malarskich i tapeciarskich;
2) dokumenty dotyczące zatrudnienia;
3) próbki farb, tapet oraz materiałów pomocniczych;
4) wzory powłok malarskich i tapeciarskich;
w.
rcl
.go
v.p
l
3) podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej;
Poz. 1383
4) funkcjonowanie przedsiębiorstw budowlanych;
5) prawa i obowiązki pracownika i pracodawcy;
5) narzędzia i sprzęt do robót malarskich i tapeciarskich;
6) normy i certyfikaty stosowane w budownictwie,
aprobaty techniczne;
6) bezpieczeństwo i higiena pracy;
7) ochrona przeciwpożarowa i ochrona środowiska;
7) instrukcje technologiczne;
8) przepisy prawa budowlanego, podatkowego i bankowego;
8) prospekty materiałów i wyrobów budowlanych;
9) elementy ergonomii;
9) publikacje zawierające jednostkowe nakłady rzeczowe oraz publikacje zawierające ceny i stawki
czynników produkcji.
10) środki ochrony indywidualnej;
11) zasady udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
Pr a cownia r y sunku te chniczne go po w i n n a
by ć wy posa żona w
12) zasady i metody komunikowania się;
1) stanowiska rysunkowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia);
13) elementy socjologii i psychologii pracy;
2) wzory znormalizowanego pisma technicznego;
14) formy doskonalenia zawodowego;
3) wzorniki obrazujące kolorystykę użytkową;
15) źródła informacji zawodowej;
4) wzory ornamentów, napisów i pisma artystycznego;
16) etyka.
5) modele brył i figur geometrycznych;
III. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE
Nazwa bloku
programowego
Minimalna liczba godzin
w okresie kształcenia
w %*
Podstawy budownictwa
20
Technologia robót malarskich i tapeciarskich
50
Podstawy
działalności
zawodowej
10
Razem
80**
6) normy dotyczące zasad wykonywania rysunków
technicznych;
7) dokumentacje architektoniczno-budowlane;
8) katalogi i prospekty materiałów i wyrobów stosowanych w robotach malarskich i tapeciarskich.
Wa r szta ty szkolne powinny by ć wy p o s ażone w
1) stanowiska do wykonywania robót malarskich i tapeciarskich;
* Podział godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia
2) narzędzia i przyrządy pomiarowe;
w szkołach dla młodzieży i w szkołach dla dorosłych
(w formie stacjonarnej i zaocznej).
** Pozostałe 20 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie kształcenia do potrzeb rynku pracy.
3) narzędzia i sprzęt do robót malarskich i tapeciarskich;
IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI
KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE
5) instrukcje obsługi maszyn, urządzeń i sprzętu do
malowania i tapetowania;
TREŚCI
ww
Do realizacji treści kształcenia ujętych w blokach
programowych są odpowiednie następujące pomieszczenia dydaktyczne
1) pracownia ogólnobudowlana;
2) pracownia rysunku technicznego;
3) warsztaty szkolne.
Pr a c ow nia og ó l n o b u d o wl an a p o wi nna by ć
w y pos a ż ona w
1) modele i makiety budynków;
2) próbki materiałów i wyrobów budowlanych;
4) materiały do przygotowania podłoży przed malowaniem i tapetowaniem;
6) instrukcje technologiczne;
7) środki ochrony indywidualnej;
8) katalogi i prospekty materiałów i wyrobów budowlanych.
Pracownie powinny składać się z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego.
W sali lekcyjnej należy zapewnić stanowisko pracy
dla nauczyciela i odpowiednią liczbę stanowisk pracy
dla uczniów.
W warsztatach szkolnych powinno znajdować się
pomieszczenie do instruktażu.
Załącznik nr 5
w.
rcl
.go
v.p
l
PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE ŚLUSARZ
SYMBOL CYFROWY 722[03]
I. OPIS ZAWODU
23) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym
w wypadkach przy pracy;
1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć
1) posługiwać się dokumentacją konstrukcyjną
i technologiczną oraz normami technicznymi;
2) posługiwać się układem tolerancji i pasowań;
3) wykonywać szkice części maszyn i mechanizmów;
4) ustalać w procesie technologicznym kolejność
wykonywania operacji i zabiegów;
5) trasować w zakresie właściwym operacjom ślusarskim;
6) dobierać materiały do wykonywanych prac ślusarskich;
7) użytkować obrabiarki do metalu, narzędzia
i przyrządy ślusarskie;
8) wykonywać prace z zakresu obróbki ręcznej;
9) wykonywać podstawowe operacje obróbki mechanicznej skrawaniem, obróbki plastycznej,
spajania i klejenia;
10) wykonywać operacje montażowe i demontażowe maszyn, urządzeń oraz mechanizmów;
11) wykonywać pomiary warsztatowe;
12) wykonywać pomoce warsztatowe niezbędne do
prac ślusarskich;
13) przeprowadzać ocenę stanu technicznego i naprawy maszyn, urządzeń, przyrządów i narzędzi;
14) zabezpieczać gotowe wyroby przed uszkodzeniami mechanicznymi i korozją;
24) korzystać z różnych źródeł informacji;
25) prowadzić działalność gospodarczą.
Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie kształcenia zawodowego,
jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych „Podstawy
przedsiębiorczości”.
2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie ślusarz
powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych
1) wykonywania i naprawiania narzędzi, oprzyrządowania technologicznego;
2) wykonywania i naprawiania części maszyn i urządzeń oraz montowania zespołów maszynowych;
3) użytkowania i naprawiania maszyn i urządzeń
technologicznych;
4) wykonywania konserwacji i naprawy mechanicznego i niemechanicznego sprzętu powszechnego
użytku;
5) wykonywania i naprawiania galanterii metalowej;
6) wykonywania i montowania konstrukcji metalowych.
3. Zawód ślusarz jest zawodem szerokoprofilowym,
umożliwiającym specjalizację pod koniec okresu
kształcenia. Szkoła określa umiejętności specjalistyczne, biorąc pod uwagę potrzeby regionalnego
rynku pracy i zainteresowania uczniów. Tematyka
specjalizacji może dotyczyć
1) wykonywania i montażu konstrukcji metalowych;
15) rozróżniać materiały eksploatacyjne oraz określać zakres ich stosowania;
2) naprawy sprzętu turystycznego i domowego;
16) kontrolować jakość wykonanych prac;
3) wytwarzania, naprawy i odtwarzania metalowych
wyrobów artystycznych;
rozliczenia
wyrobów
4) wytwarzania i naprawy przyrządów i uchwytów
obróbkowych;
18) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;
5) wytwarzania i naprawy części maszyn i urządzeń
oraz montażu zespołów maszynowych.
ww
17) wykonywać
i usług;
kosztów
19) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
20) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
21) komunikować się z uczestnikami procesu pracy;
22) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące
praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;
II. BLOKI PROGRAMOWE
Zakres umiejętności i treści kształcenia, wynikający z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierają następujące bloki programowe
1) techniczne podstawy ślusarstwa;
2) technologia ślusarstwa;
3) podstawy działalności zawodowej.
BLOK: TECHNICZNE PODSTAWY ŚLUSARSTWA
25) wyjaśniać procesy technologiczne obróbki cieplnej, plastycznej, maszynowej obróbki wiórowej;
w.
rcl
.go
v.p
l
1. Cele kształcenia
Poz. 1383
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
26) rozróżniać i wyjaśniać metody łączenia materiałów
stosowanych w pracach ślusarskich;
1) wyjaśniać podstawowe pojęcia, prawa i zasady
elektrotechniki i elektroniki;
27) użytkować urządzenia komputerowe w zakresie
edycji tekstu, arkusza kalkulacyjnego oraz wspomagania projektowania;
2) rozróżniać rodzaje źródeł energii elektrycznej, elementy obwodów prądu stałego i przemiennego;
28) korzystać z norm PN-ISO, ISO, dokumentacji konstrukcyjnej i technologicznej;
3) czytać schematy układów elektrycznych i elektronicznych;
29) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska podczas wykonywania pomiarów.
4) mierzyć i obliczać podstawowe wielkości elektryczne;
5) stosować zasady sporządzania rysunku technicznego maszynowego oraz odpowiednie techniki zapisu podczas wykonywania odwzorowań konstrukcyjnych;
2. Treści kształcenia (działy programowe)
6) wykonywać szkice części maszyn;
1) prąd elektryczny;
7) wyjaśniać oznaczenia stosowane na rysunkach
technicznych maszynowych;
2) magnetyzm i elektromagnetyzm;
8) przedstawiać w uproszczeniach rysunkowych
części maszyn oraz typowe połączenia;
9) charakteryzować materiały metalowe, niemetalowe i pomocnicze stosowane w pracach ślusarskich;
10) rozróżniać gatunki stopów Fe-C i metali nieżelaznych;
11) wykonywać podstawowe obliczenia wytrzymałościowe;
12) rozróżniać elementy maszyn;
13) wyjaśniać budowę i zasady działania maszyn
i urządzeń;
14) rozróżniać procesy eksploatacyjne maszyn i urządzeń: użytkowanie, obsługiwanie, zasilanie;
15) określać zależność między tarciem a smarowaniem;
16) charakteryzować proces zużycia;
17) określać czynniki powodujące powstawanie korozji;
ww
18) rozróżniać podstawowe metody zabezpieczania
metali i wyrobów metalowych przed korozją;
19) wyjaśniać pojęcia: tolerancja, pasowanie, chropowatość powierzchni;
20) obliczać wymiary graniczne, tolerancje, luzy graniczne pasowania;
21) dobierać przyrządy pomiarowe do pomiaru części
maszyn w zależności od kształtu oraz dokładności
wykonania;
22) wykonywać pomiary wielkości geometrycznych;
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
3) maszyny elektryczne prądu stałego i przemiennego;
4) podstawy miernictwa elektrycznego;
5) podstawy elektroniki;
6) zasady tworzenia rysunku technicznego i wymiarowania;
7) rzutowanie prostokątne i aksonometryczne;
8) zasady wykonywania widoków i przekrojów;
9) uproszczenia rysunkowe;
10) szkicowanie części maszyn oraz połączeń;
11) rysunki wykonawcze i złożeniowe;
12) materiałoznawstwo;
13) podstawy obliczeń wytrzymałościowych;
14) mechanizmy i elementy maszyn;
15) budowa i zasady działania typowych maszyn
i urządzeń mechanicznych;
16) podstawowe pojęcia eksploatacji urządzeń technicznych;
17) tarcie i smarowanie;
18) zużycie części maszyn;
19) ochrona przed korozją;
20) tolerancje, pasowania i chropowatość powierzchni;
21) pomiary warsztatowe;
23) opisywać trasowanie na płaszczyźnie i trasowanie
przestrzenne;
22) trasowanie;
24) charakteryzować prace z zakresu obróbki ręcznej;
23) obróbka ręczna;
24) obróbka cieplna, cieplno-chemiczna;
14) wykonywać operacje montażowe, demontażowe,
naprawcze;
w.
rcl
.go
v.p
l
25) obróbka plastyczna metali;
Poz. 1383
26) podstawy obróbki skrawaniem;
15) naprawiać, regulować i konserwować narzędzia,
przyrządy oraz sprzęt powszechnego użytku;
27) sposoby obróbki skrawaniem: toczenie, wiercenie,
frezowanie, szlifowanie;
16) wykonywać i naprawiać galanterię metalową;
17) wykonywać i naprawiać konstrukcje metalowe;
28) techniki łączenia metali;
18) kontrolować jakość wykonanej pracy;
29) dokumentacje konstrukcyjne i technologiczne oraz
normy PN-ISO, ISO;
19) zabezpieczać gotowe wyroby przed uszkodzeniem
mechanicznym;
30) przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy,
przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony
środowiska.
20) zabezpieczać gotowe wyroby metalowe przed korozją;
BLOK: TECHNOLOGIA ŚLUSARSTWA
21) konserwować narzędzia oraz przyrządy pomiarowe;
1. Cele kształcenia
22) posługiwać się dokumentacją techniczną, dokumentacją montażową, dokumentacją techniczno-ruchową (DTR), normami PN-ISO, ISO, literaturą
techniczną;
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
1) organizować stanowisko pracy zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy,
przepisami ochrony przeciwpożarowej i wymaganiami ergonomii;
2) dobierać narzędzia obróbkowe i monterskie oraz
przyrządy pomiarowe do wykonywanych prac ślusarskich;
23) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
3) dobierać maszyny, urządzenia, przyrządy i uchwyty obróbkowe do wykonywanych prac ślusarskich;
1) zasady naprawy obiektów technicznych;
4) dobierać technologie i techniki wytwarzania do
wykonania i naprawy elementów maszyn, urządzeń i narzędzi;
3) przyrządy i uchwyty do obróbki skrawaniem;
2) narzędzia skrawające;
4) narzędzia i przyrządy do obróbki plastycznej tłoczeniem;
5) użytkować (obsługa operatorska) obrabiarki i pomocnicze urządzenia mechaniczne podczas obróbki, naprawy, demontażu i montażu;
5) przyrządy do przetwórstwa tworzyw sztucznych;
6) określać przeznaczenie i wyjaśniać budowę narzędzi do obróbki ręcznej i mechanicznej metali i ich
stopów;
7) trasowanie;
ww
7) określać przeznaczenie i wyjaśniać budowę przyrządów i uchwytów do: obróbki skrawaniem, obróbki plastycznej tłoczeniem, przetwarzania tworzyw sztucznych, spawania i zgrzewania;
8) wykonywać trasowanie płaskie i przestrzenne;
9) wykonywać prace z zakresu obróbki ręcznej: ścinanie, wycinanie, cięcie, prostowanie, gięcie, wiercenie, rozwiercanie, pogłębianie, gwintowanie, piłowanie, szlifowanie, docieranie, polerowanie;
6) przyrządy i uchwyty do spawania i zgrzewania;
8) obróbka ręczna;
9) obróbka skrawaniem (toczenie, frezowanie, szlifowanie);
10) obróbka plastyczna (cięcie, kształtowanie, łączenie
z zastosowaniem odkształceń);
11) połączenia rozłączne;
12) połączenia nierozłączne: spawane, zgrzewane, lutowane i klejone;
13) montaż i demontaż;
10) wykonywać połączenia rozłączne i nierozłączne;
11) wykonywać operacje obróbkowe na uniwersalnych obrabiarkach skrawających;
14) naprawa i wykonanie narzędzi: skrawających, do
obróbki plastycznej i do przetwórstwa tworzyw
sztucznych;
12) wykonywać operacje obróbki plastycznej;
15) naprawa i wykonanie przyrządów i uchwytów;
13) określać cechy charakterystyczne demontażu,
montażu i naprawy;
16) konserwacja i naprawa sprzętu powszechnego
użytku;
5) dokumenty dotyczące zatrudnienia;
18) wykonanie i naprawa konstrukcji metalowych;
6) podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej;
w.
rcl
.go
v.p
l
17) wykonanie i naprawa galanterii metalowej;
19) ochrona przed korozją;
20) dokumentacja techniczno-ruchowa (DTR), normy
PN-ISO, ISO;
21) przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy,
przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony
środowiska.
7) prawa i obowiązki pracownika i pracodawcy;
8) bezpieczeństwo i higiena pracy;
9) ochrona przeciwpożarowa i ochrona środowiska;
10) elementy ergonomii;
11) środki ochrony indywidualnej;
BLOK: PODSTAWY DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
12) zasady udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
13) zasady i metody komunikowania się;
14) elementy socjologii i psychologii pracy;
1) interpretować podstawowe pojęcia gospodarki
rynkowej;
15) formy doskonalenia zawodowego;
2) sporządzać
i usług;
17) etyka.
kalkulację
kosztów
wytwarzania
3) określać zasady i funkcje marketingu;
4) podejmować działania związane z poszukiwaniem
pracy;
5) sporządzać dokumenty dotyczące zatrudnienia;
6) sporządzać dokumenty niezbędne do podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej;
7) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące praw
i obowiązków pracownika i pracodawcy;
8) stosować przepisy i zasady bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
9) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
10) dobierać środki ochrony indywidualnej do rodzaju
wykonywanej pracy;
11) udzielać pierwszej pomocy
w wypadkach przy pracy;
13) rozwiązywać problemy dotyczące działalności zawodowej;
14) podejmować decyzje;
15) doskonalić umiejętności zawodowe;
ww
III. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE
Nazwa bloku
programowego
Techniczne
ślusarstwa
Minimalna liczba godzin
w okresie kształcenia
w %*
podstawy
20
Technologia ślusarstwa
56
Podstawy
działalności
zawodowej
4
Razem
80**
* Podział godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia
w szkołach dla młodzieży i w szkołach dla dorosłych
(w formie stacjonarnej i zaocznej).
** Pozostałe 20 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie kształcenia do potrzeb rynku pracy, w tym na specjalizację.
poszkodowanym
12) komunikować się i współpracować w zespole;
16) korzystać z różnych źródeł informacji;
17) przestrzegać zasad etyki.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
1) podstawowe pojęcia gospodarki rynkowej;
2) rachunek kosztów;
3) podstawowe wiadomości o marketingu;
4) metody poszukiwania pracy;
16) źródła informacji zawodowej;
IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI
KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE
TREŚCI
Do realizacji treści kształcenia ujętych w blokach
programowych są odpowiednie następujące pomieszczenia dydaktyczne
1) pracownia rysunku technicznego;
2) pracownia elektrotechniki i elektroniki;
3) pracownia komputerowa;
4) pracownia technologii;
5) warsztaty szkolne.
Pr a cownia r y sunku te chniczne go pow i n n a
by ć wy posa żona w
1) stanowiska rysunkowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia);
2) zestaw modeli wspomagających kształtowanie
wyobraźni przestrzennej;
3) przykładowe dokumentacje konstrukcyjne;
4) narzędzia do obróbki ręcznej i maszynowej skrawaniem;
w.
rcl
.go
v.p
l
4) eksponaty i modele części maszyn;
Poz. 1383
5) eksponaty lub modele przyrządów, uchwytów;
5) zestaw norm rysunkowych;
6) katalogi typowych części maszyn, podzespołów
i zespołów.
6) dokumentacje procesów technologicznych;
7) normy PN-ISO, ISO.
Pr a c ow nia el ektro tech n i ki i el ektro niki pow i n na by ć w y po saż o n a w
Wa r szta ty szkolne powinny by ć wy p o s ażone w
1) podstawowe mierniki wielkości elektrycznych;
1) stanowiska do obróbki ręcznej;
2) typowe elementy i układy elektryczne i elektroniczne;
2) stanowiska do obróbki mechanicznej skrawaniem;
3) podstawowe maszyny i urządzenia elektryczne;
3) stanowiska do montażu części maszyn;
4) schematy instalacji elektrycznych;
4) stanowiska do wykonywania i naprawy narzędzi,
uchwytów i przyrządów;
5) normy i certyfikaty stosowane w budownictwie.
Pr a c ow nia k o m p u tero wa p o wi n n a by ć wy p o s a ż ona w
1) stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla
jednego ucznia);
5) stanowiska do wykonywania i naprawy konstrukcji metalowych;
6) stanowiska do naprawy i konserwacji urządzeń
powszechnego użytku;
7) dokumentację warsztatową;
2) drukarki;
3) programy do wspomagania projektowania typu
CAD;
8) dokumentacje techniczno-ruchowe (DTR);
9) katalog narzędzi;
4) oprogramowanie użytkowe.
10) normy PN-ISO, ISO.
Pr a c ow nia tech n o l o g i i p o wi n n a b y ć wy p o s a ż ona w
Pracownie powinny składać się z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego. W sali lekcyjnej należy zapewnić stanowisko pracy dla nauczyciela i odpowiednią liczbę stanowisk pracy dla uczniów.
1) próbki materiałów konstrukcyjnych;
2) półwyroby: odkuwki, odlewy, wypraski;
3) przyrządy pomiarowe;
W warsztatach szkolnych powinno znajdować się
pomieszczenie do instruktażu.
Załącznik nr 6
PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE TECHNIK GEOLOG
SYMBOL CYFROWY 311[12]
ww
I. OPIS ZAWODU
1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć
1) wykorzystywać wiedzę z zakresu nauk geologicznych w realizacji zadań zawodowych;
2) odczytywać i sporządzać dokumenty geologiczne: mapy, szkice, przekroje i profile geologiczne;
3) wykorzystywać zdjęcia lotnicze i satelitarne
w kartografii geologicznej;
4) prowadzić dokumentację wykonywanych robót,
obserwacji geologicznych i kartograficznych;
5) posługiwać się aparaturą kontrolno-pomiarową
oraz badawczą, narzędziami geologicznymi i odczynnikami chemicznymi przy wykonywaniu badań i pobieraniu próbek;
6) posługiwać się podstawowym sprzętem geodezyjnym i aparaturą GPS (Global Positioning
System) w terenowych pracach kartograficznych;
7) wykonywać elementy dokumentacji geologicznej
zasobów złóż kopalin, wód podziemnych i warunków inżyniersko-geologicznych;
8) prowadzić prace przy wykonywaniu sond, zdjęć
geologicznych, opróbowania, pomiarów kartograficznych oraz robót ziemnych;
8) opracowywania i komputerowego przetwarzania
danych terenowych oraz wyników badań laboratoryjnych.
w.
rcl
.go
v.p
l
9) wykonywać pomiary hydrogeologiczne w studniach, źródłach i ciekach wód powierzchniowych;
Poz. 1383
10) wykorzystywać techniki komputerowe w pracy
zawodowej;
II. BLOKI PROGRAMOWE
11) stosować przepisy prawa geologicznego i górniczego, instrukcje techniczne i normy;
Zakres umiejętności i treści kształcenia, wynikający z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierają następujące bloki programowe
12) posługiwać się językiem obcym w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań zawodowych;
1) podstawy nauk geologicznych;
13) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;
2) geologia stosowana;
14) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa
i higieny pracy oraz przepisów ochrony przeciwpożarowej;
4) syntezy i aplikacje geologiczne;
15) przestrzegać przepisów dotyczących ochrony
środowiska, zasobów złóż kopalin, wód podziemnych i innych składników środowiska podczas wykonywania prac geologicznych i wydobywania kopalin;
BLOK: PODSTAWY NAUK GEOLOGICZNYCH
16) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
17) kierować zespołem pracowników;
18) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące
praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;
19) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym
w wypadkach przy pracy;
20) korzystać z różnych źródeł informacji oraz doradztwa specjalistycznego;
21) prowadzić działalność gospodarczą.
Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie kształcenia zawodowego,
jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych „Podstawy
przedsiębiorczości”.
2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik
geolog powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych
1) rejestrowania zaobserwowanych faktów geologicznych w postaci tekstowej, graficznej i fotograficznej;
2) nadzorowania robót i pomiarów terenowych oraz
geologicznych prac wiertniczych;
ww
3) pobierania próbek geologicznych i przygotowywania do badań laboratoryjnych;
4) wykonywania pomiarów polowych deformacji
tektonicznych, powierzchni terenu oraz wstępnej
diagnostyki minerałów i skał;
5) wykonywania polowych pomiarów hydrogeologicznych i geologiczno-inżynierskich;
6) wykonywania podstawowych pomiarów geodezyjnych określających lokalizację punktów dokumentacyjnych, korzystania z systemu i aparatury GPS (Global Positioning System);
7) opracowywania wyników badań geologicznych
z wykorzystaniem treści map topograficznych,
geologicznych i materiałów fotogrametrycznych;
3) metodyka i organizacja prac geologicznych;
5) podstawy działalności zawodowej.
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
1) określać zakres nauk geologicznych;
2) charakteryzować zjawiska zachodzące współcześnie we wszechświecie oraz określać ich wpływ na
środowisko;
3) przedstawiać zależności pomiędzy procesami zachodzącymi na powierzchni Ziemi a dynamiką
i fizyką kuli ziemskiej;
4) przeprowadzać analizę procesów geologicznych
w zależności od czynników, jakie je wywołują;
5) określać wpływ klimatu na rodzaj i nasilenie procesów geologicznych;
6) charakteryzować erozyjną działalność procesów
endogenicznych i ich wzajemne uwarunkowania;
7) charakteryzować akumulacyjną działalność procesów endogenicznych i podstawowe formy akumulacji;
8) wyjaśniać związki i zależności pomiędzy procesami mającymi wpływ na denudację;
9) określać związek pomiędzy rodzajem skał, klimatem a nasileniem zjawisk krasowych, krasu powierzchniowego i podziemnego;
10) przeprowadzać analizę zagrożeń związanych z występowaniem powierzchniowych ruchów masowych w skali lokalnej, regionalnej i globalnej;
11) określać tempo i rodzaj sedymentacji osadów
w zależności od środowiska sedymentacyjnego;
12) charakteryzować procesy erupcji wulkanicznych
i powulkanicznych;
13) przedstawiać graficznie rodzaje zjawisk plutonicznych i określić ich wpływ na budowę geologiczną
skorupy ziemskiej;
14) wyjaśniać przebieg i udział metamorfizmu w procesie tworzenia się skał;
15) określać przebieg procesów prowadzących do występowania ruchów górotwórczych w poszczególnych okresach Ziemi;
16) określać związki przyczynowo-skutkowe pomiędzy
występowaniem trzęsień Ziemi a budową i zmianami zachodzącymi w skorupie ziemskiej w skali
lokalnej, regionalnej i globalnej;
15) elementy geotektoniki i tektoniki płyt;
17) opisywać, mierzyć, rejestrować i interpretować
deformacje tektoniczne skał;
17) powstawanie minerałów i charakter procesów
mineralizacyjnych;
18) rozpoznawać pospolicie występujące minerały będące składnikami skał oraz określać ich cechy
diagnostyczne;
18) elementy krystalografii;
19) określać cechy strukturalno-teksturalne i skład
mineralny skał w celu ich identyfikacji i określenia
ich genezy;
20) skład chemiczny minerałów i ich klasyfikacja;
w.
rcl
.go
v.p
l
16) geologia strukturalna — deformacje ciągłe i nieciągłe skorupy ziemskiej;
20) charakteryzować rozwój i znaczenie geologiczne
poszczególnych typów roślin i zwierząt, szczególnie form mających znaczenie skałotwórcze, strukturalne oraz przewodnie;
21) identyfikować makroskamieniałości i mikroskamieniałości, a w szczególności ich formy przewodnie i skałotwórcze;
19) właściwości fizyczne minerałów i ich diagnostyka
makroskopowa i mikroskopowa;
21) procesy petrogeniczne, powstawanie skał jako zespołu minerałów;
22) geologiczne formy występowania skał i ich klasyfikacja;
23) metody badań i diagnostyki skał;
24) podstawy systematyki świata organicznego;
25) ewolucja świata organicznego;
22) wykorzystywać wiedzę z zakresu biostratygrafii,
litostratygrafii, paleogeografii oraz sedymentologii do określania wieku i pozycji geologicznej skał;
26) podstawy biostratygrafii;
23) charakteryzować orogenezy i ich skutki w poszczególnych erach geologicznych;
28) cechy diagnostyczne głównych grup skamieniałości o znaczeniu przewodnim, skałotwórczym
i stratygraficznym;
24) wykazywać przyczyny i skutki zmian położenia
kontynentów od prekambru do dnia dzisiejszego;
29) podział dziejów Ziemi, czas geologiczny;
27) organizmy skałotwórcze;
25) rejestrować i opisywać fakty geologiczne stwierdzone w terenie, a w szczególności formy występowania, zalegania i zróżnicowania składu mineralnego skał, form geomorfologicznych, elementów tektonicznych.
30) rozwój świata organicznego i skorupy ziemskiej
w prekambrze, paleozoiku, mezozoiku i kenozoiku;
2. Treści kształcenia (działy programowe)
33) dzieje litosfery i zmiany paleogeograficzne powierzchni Ziemi.
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
BLOK: GEOLOGIA STOSOWANA
1) zakres nauk geologicznych i ich podział;
1. Cele kształcenia
2) struktura i rozwój wszechświata;
3) Ziemia jako planeta — ruchy Ziemi, fizyka i chemia
Ziemi, wiek Ziemi;
4) ogólna charakterystyka zjawisk i procesów geologicznych;
ww
5) procesy egzogeniczne — charakter czynników
hipergenicznych, geologiczna działalność atmosfery, wód płynących, lodowców, morza i zbiorników wód śródlądowych;
6) zjawiska krasowe;
7) powierzchniowe ruchy masowe;
8) denudacja;
9) sedymentacja i diageneza;
10) procesy magmowe — plutonizm, wulkanizm, procesy pomagmowe;
11) metamorfizm i jego skutki;
12) ruchy górotwórcze;
13) trzęsienia Ziemi;
14) ruchy pionowe skorupy ziemskiej;
31) główne orogenezy i ich skutki;
32) cykle diastroficzne i ich etapy;
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
1) dokonywać podziału złóż ze względu na genezę
i formę;
2) rysować i charakteryzować podstawowe formy
złóż;
3) charakteryzować procesy, w wyniku których powstają złoża magmowe, pomagmowe, wietrzeniowe, osadowe i metamorficzne;
4) wykazywać związek pomiędzy rodzajem złóż
a czynnikami geograficznymi;
5) wskazywać na mapie regiony występowania i eksploatacji podstawowych kopalin w Polsce;
6) określać związki przyczynowo-skutkowe pomiędzy
występowaniem złóż kopalin użytecznych a przeszłością geologiczną danego obszaru;
7) opisywać oraz identyfikować w terenie i na podstawie badań laboratoryjnych skład mineralny
i cechy strukturalno-teksturalne kopalin pospolitych oraz głównych kopalin podstawowych;
3) charakterystyka procesów złożotwórczych oraz
głównych typów genetycznych złóż magmowych,
pomagmowych, wietrzeniowych, osadowych
i metamorficznych;
w.
rcl
.go
v.p
l
8) określać genezę złoża i jego późniejszych przeobrażeń na podstawie zebranych faktów dotyczących geologicznych warunków występowania złóż,
ich budowy geologicznej i wyników badań składu
mineralnego;
Poz. 1383
9) wykonywać badania i pomiary geologiczno-inżynierskie dla celów budowlanych, górniczych
i wiertniczych;
10) wykonywać i interpretować analizę granulometryczną gruntu;
11) opisywać przebieg i zasady wykonywania sondowania geologiczno-inżynierskiego;
12) określać przydatność gruntów do celów budowlanych na podstawie analizy ich parametrów geologiczno-inżynierskich;
13) określać sposoby poprawy mechanicznych i fizycznych właściwości gruntów w zależności od rodzaju gruntów i celów budowlanych;
14) odczytywać mapy geologiczno-inżynierskie w celu
określenia rodzaju i przydatności gruntu pod zabudowę;
15) opisywać odkształcenia powierzchni terenu wywołane przyczynami naturalnymi lub antropogenicznymi;
16) wykonywać pomiary i obserwacje hydrogeologiczne naturalnych zbiorników wodnych, cieków
powierzchniowych, źródeł, studni gospodarczych
i przemysłowych;
17) obliczać przepływ jednostkowy w warunkach swobodnych i naporowych;
4) stan rozpoznania i perspektywy surowcowe poszczególnych regionów geologiczno-złożowych
Polski;
5) budowa geologiczna wybranych złóż i obszarów
geologiczno-złożowych Polski;
6) podstawowe pojęcia i definicje geologii inżynierskiej;
7) właściwości fizyczne i mechaniczne gruntów oraz
zasady ich badania;
8) czynniki geologiczne wpływające na cechy podłoża budowlanego;
9) agresywność podłoża budowlanego;
10) zadania i zakres hydrogeologii;
11) podstawy hydromechaniki;
12) rodzaje i właściwości wód występujących w skorupie ziemskiej;
13) rola wody w przyrodzie oraz w środowiskach i procesach geologicznych;
14) geologiczne warunki występowania wód podziemnych;
15) właściwości hydrogeologiczne skał;
16) podstawowe prawa ruchu wód podziemnych;
17) rodzaje i charakterystyka ujęć wodnych;
18) obliczać wydajność studni;
18) regiony hydrogeologiczne Polski;
19) wykonywać mapę hydrogeologiczną na podstawie
pomiarów zwierciadła wody w otworach;
19) ochrona środowiska abiotycznego;
20) określać rodzaje wód i ich warunki występowania
w zależności od głębokości i budowy geologicznej
danego obszaru;
21) określać rodzaje i znaczenie wód towarzyszących
złożom ropy i gazu ziemnego oraz ich wpływ na
sposób eksploatacji;
22) lokalizować w terenie punkty dokumentacyjne, odkrywki naturalne i sztuczne, wyrobiska górnicze,
stosować zasady ich opisu, profilowania i sporządzania dokumentacji graficznej i fotograficznej;
ww
23) przestrzegać przepisów dotyczących ochrony środowiska;
24) stosować zasady zrównoważonego
w działalności geologicznej;
rozwoju
25) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa
i higieny pracy.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
1) geologia złóż, zakres i cel badań;
2) klasyfikacje i formy występowania złóż;
20) zasady zrównoważonego rozwoju w działalności
geologicznej;
21) bezpieczeństwo i higiena pracy.
BLOK: METODYKA I ORGANIZACJA PRAC GEOLOGICZNYCH
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
1) obliczać i konstruować podziałkę liniową;
2) określać wysokość względną i bezwzględną punktów;
3) wykonywać profil morfologiczny z mapy poziomicowej;
4) dokonywać podziału map oraz określać ich zastosowanie;
5) rozróżniać mapy i plany oraz określać zakres ich
stosowania;
6) wykonywać pomiary geodezyjne lokalizujące
punkty dokumentacyjne oraz granice obiektów lub
obszarów badań z wykorzystaniem aparatury GPS
(Global Positioning System);
29) rozpoznawać podstawowe narzędzia wiertnicze;
30) oceniać przebieg robót instrumentacyjnych i rodzaj zastosowanych narzędzi w zależności od rodzaju awarii w otworach wiertniczych;
w.
rcl
.go
v.p
l
7) wykonywać opisy obserwacji geologicznych podczas terenowych prac kartograficznych;
Poz. 1383
8) wykonywać dokumentację graficzną i fotograficzną obserwacji i prac terenowych;
9) wykonywać opracowanie graficzne obserwacji terenowych i danych w postaci rysunków, profili,
przekrojów i elementów map geologicznych i tematycznych;
10) odczytywać i interpretować treść zdjęć lotniczych
i materiałów fotogrametrycznych;
31) dobierać sposób cementowania i likwidacji otworów wiertniczych do rodzaju przewiercanych skał
oraz przeznaczenia otworu;
32) określać zadania nadzoru geologicznego prac
wiertniczych i geologiczno-inżynierskich;
33) obliczać zasoby kopalin i wód podziemnych;
11) uczestniczyć w wykonywaniu badań geofizycznych, powierzchniowych i wiertniczych;
12) wykonywać czynności związane z dozorem geologicznym podczas wierceń;
13) profilować i opróbowywać rdzenie wiertnicze;
14) pobierać próbki skał z wierceń bezrdzeniowych;
15) wykonywać pomiary hydrogeologiczne i pobierać
próbki wody z wierceń bez płuczki;
34) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa
i higieny pracy podczas prac geologicznych;
35) stosować programy komputerowe w celu archiwizowania, przetwarzania oraz opracowywania danych do projektów badań, map, dokumentacji
geologiczno-złożowych, geologiczno-inżynierskich
i hydrogeologicznych.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
16) kontrolować głębokość otworu wiertniczego oraz
zgodność z zatwierdzonym projektem technologii
głębienia otworu, wykonywania robót pomocniczych i badań specjalnych w otworze;
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
17) wykonywać obserwacje, pomiary i opróbowanie
podczas prac poszukiwawczych i rozpoznawczych
złóż;
2) rzeźba terenu i sposoby przedstawiania jej na planie i mapie;
18) wykonywać zestawienia tabelaryczne oraz graficzne obserwacji, pomiarów i wyników badań przy
dokumentowaniu złóż;
19) wykonywać elementy dokumentacji hydrogeologicznych, geologiczno-inżynierskich, złóż kopalin
oraz opracowań z zakresu ochrony środowiska;
20) wykonywać diagnostykę makroskopową i mikroskopową składu mineralnego kopalin podziemnych oraz warunków inżyniersko-geologicznych;
21) przygotowywać próbki minerałów, skał, kopalin
i wód do badań specjalistycznych;
1) terenoznawstwo, przedmiot i zadania;
3) miary powierzchni, długości i kątów oraz ich wykorzystanie w terenoznawstwie;
4) czytanie map, prace na mapach i planach;
5) sposoby orientowania się i wykonywania pomiarów w terenie;
6) szkice marszowe;
7) geodezyjne pomiary liniowe, kątowe, wysokościowe;
8) pomiary sytuacyjno-wysokościowe;
9) metody obliczania powierzchni;
10) zastosowanie fotografii w dokumentacji badań
geologicznych;
23) analizować wyniki badań geofizycznych i wyniki
profilowań w celu określania warunków złożowych;
11) cele, zadania i podział kartografii geologicznej;
24) określać zastosowanie poszczególnych metod
geofizycznych w pracach geologicznych;
13) metodyka prac geologiczno-zdjęciowych;
ww
22) stosować przepisy prawa dotyczące prac oraz badań terenowych, kameralnych i laboratoryjnych;
25) określać zastosowanie metod geofizycznych w badaniach cech geologiczno-inżynierskich gruntów;
12) rodzaje zdjęć i map geologicznych;
14) mapy geologiczne;
15) konstrukcje geologiczne na mapach;
26) stosować metody geofizyczne w badaniach hydrogeologicznych;
16) czytanie i analiza map oraz przekrojów geologicznych;
27) charakteryzować wiertnice używane w Polsce i na
świecie oraz określać ich przeznaczenie;
17) kameralne opracowanie terenowych materiałów
kartograficznych;
28) charakteryzować proces wykonywania wiercenia
w zależności od technologii wiercenia i przeznaczenia wierceń;
18) podstawy fotogrametrii;
19) fotointerpretacja geologiczna;
20) przedmiot i zakres geofizyki ogólnej i stosowanej;
45) dokumentowanie podłoża budowlanego dla różnych obiektów inżynierskich;
w.
rcl
.go
v.p
l
21) fizyczne właściwości skał;
Poz. 1383
22) badania geoelektryczne i zasady interpretacji wyników;
23) badania grawimetryczne i zasady interpretacji wyników;
46) metodyka sztucznej poprawy właściwości fizycznych i mechanicznych gruntów;
47) mapy geologiczno-inżynierskie i metodyka ich wykonywania;
48) zasoby wód podziemnych;
24) badania magnetyczne i zasady interpretacji wyników;
49) metodyka pomiarów hydrogeologicznych;
25) badania radiometryczne i zasady interpretacji wyników;
50) nadzór nad wierceniami i badaniami hydrogeologicznymi;
26) badania sejsmiczne i zasady interpretacji wyników;
27) badania geofizyczne w otworach wiertniczych i zasady interpretacji wyników;
28) metody geofizyczne stosowane w pracach geologicznych;
29) metody geofizyczne stosowane w badaniach cech
geologiczno-inżynierskich gruntów;
30) metody geofizyczne stosowane w badaniach hydrogeologicznych;
51) dokumentacja hydrogeologiczna;
52) metodyka sporządzania map hydrogeologicznych;
53) mapy hydrogeologiczne;
54) bezpieczeństwo i higiena pracy;
55) zastosowanie technik komputerowych do archiwizacji, przetwarzania danych, sporządzania projektów, map, dokumentacji i opracowań.
BLOK: SYNTEZY I APLIKACJE GEOLOGICZNE
1. Cele kształcenia
31) wyrobiska górnicze wykorzystywane w geologicznych pracach poszukiwawczych, rozpoznawczych
i dokumentacyjnych;
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
32) wiertnictwo, ogólna klasyfikacja metod wiertniczych;
1) określać powiązania budowy geologicznej Polski
z prowincjami geologicznymi Europy oraz wykazywać podobieństwa i różnice pomiędzy poszczególnymi obszarami;
33) wiercenia okrętne i zmechanizowane, przeznaczenie, użytkowane wiertnice i technologia wykonania;
2) określać kryteria podziału Polski na jednostki regionalne;
3) opisywać jednostki regionalne Polski pod względem strukturalnym i tektonicznym;
35) wiercenia obrotowe małośrednicowe, przeznaczenie, użytkowane wiertnice i technologia wykonania;
4) wykonywać przekroje geologiczne obrazujące budowę geologiczną poszczególnych jednostek regionalnych Polski;
36) wiercenia obrotowe normalnośrednicowe, przeznaczenie, użytkowane wiertnice i technologia wykonania;
5) charakteryzować procesy geologiczne zachodzące
w określonych jednostkach regionalnych i ich
wpływ na wykształcenie litologiczno-facjalne i rozwój paleograficzny;
37) wiercenia obrotowe wielkośrednicowe, przeznaczenie, użytkowane wiertnice i technologia wykonania;
6) analizować środowiska geochemiczne Ziemi
i migrację pierwiastków w środowisku geologicznym;
38) roboty instrumentacyjne w otworach wiertniczych;
7) oceniać obserwacje terenowe i wyniki badań laboratoryjnych;
39) metodyka cementowania i likwidacji otworów
wiertniczych;
8) wykonywać badania stanu zanieczyszczenia środowiska, rodzaju, wielkości i pochodzenia zanieczyszczeń;
ww
34) wiercenia udarowe, przeznaczenie, użytkowane
wiertnice i technologia wykonania;
40) metodyka wykonywania otworów studziennych
i piezometrycznych;
41) geologiczna obsługa wierceń;
9) podejmować działania zmierzające do ograniczenia i likwidacji negatywnych zmian w środowisku
oraz zapobiegania zagrożeniom górniczym;
42) etapy i metody poszukiwania i rozpoznawania
złóż;
10) wykonywać badania i prace dotyczące ochrony
litosfery i zasobów naturalnych;
43) dokumentowanie złóż i ustalanie ich zasobów;
11) stosować zasady racjonalnej gospodarki zasobami
złóż kopalin i wód podziemnych, zagospodarowania kopalin towarzyszących i odpadowych, ochrony gleb, wód, zasobów złóż kopalin i krajobrazu.
44) terenowe badania geologiczno-inżynierskie i zadania nadzoru geologicznego;
2. Treści kształcenia (działy programowe)
12) dobierać środki ochrony indywidualnej do rodzaju
wykonywanej pracy;
w.
rcl
.go
v.p
l
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
Poz. 1383
1) struktura geologiczna Polski na tle budowy geologicznej Europy;
2) model strukturalny budowy geologicznej Polski
i podział na jednostki regionalne;
13) udzielać pierwszej pomocy
w wypadkach przy pracy;
poszkodowanym
14) określać wpływ zmęczenia fizycznego i psychicznego na efektywność pracy;
15) komunikować się z uczestnikami procesu pracy;
3) zarys budowy geologicznej jednostek regionalnych Polski, główne elementy strukturalne i tektoniczne, główne orogenezy i ich skutki, magmatyzm, wykształcenie litologiczno-facjalne i stratygrafia utworów, rozwój paleogeograficzny;
16) prowadzić negocjacje;
4) geochemiczna charakterystyka i zróżnicowanie
środowisk geochemicznych Ziemi;
19) korzystać z obcojęzycznych źródeł informacji, dokumentacji technicznej, norm, katalogów oraz
oprogramowania użytkowego;
5) naturalny stan i migracja pierwiastków w obrębie
litosfery, hydrosfery, atmosfery i biosfery;
6) źródła, przyczyny, skutki oraz metody przeciwdziałania zanieczyszczeniom chemicznym środowiska;
7) zagrożenia związane z przemysłowym, rolnym
i komunalnym przekształcaniem środowiska;
8) podstawowe problemy ochrony atmosfery oraz
zasobów naturalnych litosfery i hydrosfery;
9) gospodarka zasobami kopalin;
10) ochrona wód podziemnych, powierzchniowych
i gleb przed skutkami działalności górniczej oraz
budownictwa.
17) rozwiązywać problemy dotyczące działalności zawodowej;
18) podejmować decyzje;
20) organizować doskonalenie zawodowe pracowników;
21) przestrzegać zasad etyki.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
1) gospodarka rynkowa;
2) formy organizacyjno-prawne przedsiębiorstw;
3) analiza ekonomiczna w przedsiębiorstwie;
4) struktura budżetu przedsiębiorstwa;
BLOK: PODSTAWY DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ
5) plan rozwoju przedsiębiorstwa;
1. Cele kształcenia
6) strategie marketingowe;
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
7) metody poszukiwania pracy;
1) wyjaśniać mechanizmy funkcjonowania gospodarki rynkowej;
2) rozróżniać formy organizacyjno-prawne przedsiębiorstw;
3) sporządzać budżet i planować rozwój przedsiębiorstwa;
4) opracowywać plan marketingowy;
ww
5) podejmować działania związane z poszukiwaniem
pracy;
6) sporządzać dokumenty dotyczące zatrudnienia;
7) sporządzać dokumenty niezbędne do podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej;
8) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące praw
i obowiązków pracownika i pracodawcy;
9) stosować przepisy i zasady bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
10) stosować przepisy prawa dotyczące działalności
zawodowej;
11) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
8) dokumenty dotyczące zatrudnienia;
9) podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej;
10) prawo pracy i prawo działalności gospodarczej;
11) bezpieczeństwo i higiena pracy;
12) ochrona przeciwpożarowa i ochrona środowiska;
13) elementy ergonomii;
14) środki ochrony indywidualnej;
15) zasady udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
16) elementy fizjologii i higieny pracy;
17) zagrożenia i profilaktyka w środowisku pracy;
18) zasady i metody komunikowania się;
19) elementy socjologii i psychologii pracy;
20) źródła informacji zawodowej i oprogramowanie
użytkowe w języku obcym;
21) formy doskonalenia zawodowego;
22) etyka.
III. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE
Poz. 1383
Pr a cownia ka r togr a fii ge ologiczne j po w i n na by ć wy posa żona w
Minimalna liczba godzin
w okresie kształcenia
w %*
Podstawy nauk geologicznych
20
Geologia stosowana
10
2) stereoskopy do przeglądu i interpretacji zdjęć lotniczych;
Metodyka i organizacja
prac geologicznych
30
3) kompasy geologiczne;
Syntezy i aplikacje geologiczne
10
4) zestawy map topograficznych i geologicznych oraz
zdjęć lotniczych;
Podstawy działalności zawodowej
10
w.
rcl
.go
v.p
l
Nazwa bloku
programowego
Razem
5) instrukcje wykonywania map geologicznych, wzory i objaśnienia znaków topograficznych i kartograficznych oraz symboli geologicznych i górniczych;
80**
* Podział
godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia w szkołach dla młodzieży i w szkołach dla dorosłych
(w formie stacjonarnej i zaocznej).
** Pozostałe 20 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie kształcenia do potrzeb rynku pracy.
IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI
KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE
1) podstawowe instrumenty i sprzęt geodezyjny stosowany w terenie przy wykonywaniu zdjęcia geologicznego, w tym w aparaturę GPS (Global Positioning System);
TREŚCI
6) sondy geologiczno-inżynierskie;
7) zestaw do badania zagęszczania gruntów;
8) przyrządy do badania parametrów gruntu.
Pr a cownia ba da ń wód i gr untów o raz
ba da ń che miczny ch powinna by ć wy pos aż o na w
1) stoły laboratoryjne z instalacją wodno-kanalizacyjną i gazową;
Do realizacji treści kształcenia ujętych w blokach
programowych są odpowiednie następujące pomieszczenia dydaktyczne
2) wyciągi wentylacyjne;
1) pracownia mineralogiczno-petrograficzna;
3) sprzęt i zestawy odczynników chemicznych do badania jakości wody;
2) pracownia kartografii geologicznej;
4) sprzęt do badania filtracji gruntów;
3) pracownia badań wód i gruntów oraz badań chemicznych;
5) sprzęt i odczynniki chemiczne do badania parametrów fizyczno-mechanicznych i chemicznych
gruntów;
4) pracownia komputerowa.
Pr a c ow nia m i n eral o g i cz n o -p etro g ra ficzna
p o w inna by ć wyp o saż o n a w
1) sprzęt optyczny do badań minerałów i skał
a) mikroskopy polaryzacyjne do światła przechodzącego,
b) mikroskopy polaryzacyjne uniwersalne
światła przechodzącego i odbitego,
do
ww
c) binokulary,
d) lupy ręczne;
2) zestawy minerałów i skał;
3) tablice do diagnostyki minerałów i skał;
6) sprzęt i odczynniki chemiczne do rozdzielania frakcji minerałów ciężkich;
7) normy oraz instrukcje dotyczące badania parametrów jakościowych wód, gruntów i płuczek
wiertniczych.
Pr a cownia kompute r owa powinna by ć w yposa żona w
1) stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla
dwóch uczniów);
2) oprogramowanie użytkowe;
3) drukarki;
4) skanery;
5) ploter;
4) zestaw podstawowych narzędzi terenowych: młotki, dłuta, szpachle;
6) programy specjalistyczne.
5) torby płócienne, torebki i słoiczki plastikowe;
Pracownie powinny składać się z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego.
6) aparat fotograficzny.
Dla mikroskopów i binokularów powinny być zorganizowane stałe stanowiska pracy.
W sali lekcyjnej należy zapewnić stanowisko pracy
dla nauczyciela i odpowiednią liczbę stanowisk pracy
dla uczniów.
w.
rcl
.go
v.p
l
Załącznik nr 7
PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE TECHNIK USŁUG FRYZJERSKICH
SYMBOL CYFROWY 514[02]
I. OPIS ZAWODU
21) kierować zespołem pracowników;
1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć
22) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące
praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;
1) organizować i wyposażać zakład fryzjerski;
23) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym
w wypadkach przy pracy;
2) stosować metody
kosmetycznych;
oceny
jakości
środków
3) dobierać, obsługiwać i konserwować urządzenia
i narzędzia fryzjerskie;
4) dobierać zabiegi pielęgnacyjne do rodzaju włosów i skóry głowy;
5) wykonywać w pełnym zakresie usługi fryzjerskie;
6) kontrolować przebieg zabiegów fryzjerskich;
7) stosować nowoczesne techniki fryzjerskie zgodnie z modą;
8) dobierać fryzury zgodnie z zasadami antropometrii;
9) stosować zasady kolorystyki w procesach stylizacji;
10) dobierać barwy odpowiednio do makijażu i typu
urody;
11) dobierać peruki, treski, dopinki, tupety;
12) udzielać porad w zakresie zapobiegania chorobom włosów i skóry głowy;
13) wykorzystywać techniki komputerowe w pracy
zawodowej;
14) wykorzystywać wiedzę z zakresu najnowszych
osiągnięć fryzjerstwa oraz światowych tendencji w stylizacji fryzur;
15) prowadzić działalność promocyjną i marketingową;
ww
16) posługiwać się językiem obcym w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań zawodowych;
17) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;
18) przestrzegać przepisów określających wymagania sanitarnohigieniczne i zdrowotne obowiązujące w zakładach fryzjerskich;
19) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
20) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
24) korzystać z różnych źródeł informacji oraz z doradztwa specjalistycznego;
25) prowadzić działalność gospodarczą.
Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie kształcenia zawodowego,
jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych „Podstawy
przedsiębiorczości”.
2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik
usług fryzjerskich powinien być przygotowany do
wykonywania następujących zadań zawodowych
1) projektowania fryzur;
2) prowadzenia doradztwa z zakresu stylizacji fryzur;
3) świadczenia usług fryzjerskich;
4) prowadzenia promocji i marketingu usług fryzjerskich;
5) zarządzania zakładem fryzjerskim.
3. Zawód technik usług fryzjerskich jest zawodem
szerokoprofilowym, umożliwiającym specjalizację
pod koniec okresu kształcenia. Szkoła określa umiejętności specjalistyczne, biorąc pod uwagę potrzeby regionalnego rynku pracy i zainteresowania uczniów. Tematyka specjalizacji może dotyczyć
1) fryzjerstwa damskiego;
2) fryzjerstwa męskiego;
3) perukarstwa;
4) fryzjerstwa specjalistycznego.
II. BLOKI PROGRAMOWE
Zakres umiejętności i treści kształcenia, wynikający z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierają następujące bloki programowe
1) higiena;
2) technologia fryzjerstwa;
3) stylizacja;
4) podstawy działalności zawodowej.
6) choroby włosów i skóry głowy;
1. Cele kształcenia
7) choroby zawodowe i zakaźne;
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
8) profilaktyka chorób zakaźnych i zakażeń;
w.
rcl
.go
v.p
l
BLOK: HIGIENA
Poz. 1383
1) określać budowę, funkcję, gatunki i rodzaje włosów;
2) charakteryzować budowę i funkcje skóry głowy;
3) określać wpływ żywienia na stan włosów i skóry
głowy;
9) higiena i pielęgnowanie włosów;
10) bielizna i odzież ochronna — sposób przechowywania;
11) zasady przechowywania związków chemicznych;
12) sterylizacja i dezynfekcja w zakładzie fryzjerskim;
4) określać wpływ czynników zewnętrznych na włosy;
13) zasady sterylizacji, dezynfekcji i przechowywania
narzędzi fryzjerskich;
5) określać działanie preparatów i zabiegów chemicznych na organizm człowieka;
14) wymagania sanitarne zakładów fryzjerskich;
6) charakteryzować choroby włosów i skóry głowy;
15) zasady udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
7) określać przyczyny powstawania chorób zawodowych i zakaźnych;
8) określać choroby zakaźne;
16) przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy,
przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony
środowiska obowiązujące w zakładach fryzjerskich.
9) podejmować działania z zakresu profilaktyki chorób zakaźnych i zakażeń;
BLOK: TECHNOLOGIA FRYZJERSTWA
10) określać zabiegi pielęgnacyjne włosów;
1. Cele kształcenia
11) dobierać i przechowywać bieliznę ochronną;
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
12) stosować zasady przechowywania związków chemicznych w zakładach fryzjerskich;
13) stosować metody i środki do dezynfekcji i sterylizacji;
14) stosować zasady sterylizacji, dezynfekcji i przechowywania narzędzi fryzjerskich;
15) przestrzegać wymagań sanitarnych, jakim powinny odpowiadać zakłady fryzjerskie;
16) wyposażać apteczkę w środki niezbędne przy
udzielaniu pierwszej pomocy;
17) udzielać pierwszej pomocy
w wypadkach przy pracy;
poszkodowanym
1) organizować i wyposażać stanowisko pracy zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisami ochrony przeciwpożarowej, przepisami sanitarnohigienicznymi i wymaganiami ergonomii;
2) posługiwać się terminologią zawodową;
3) charakteryzować właściwości fizyczne i chemiczne
preparatów stosowanych w zabiegach fryzjerskich;
4) charakteryzować związki pochodzenia naturalnego
zawarte w preparatach fryzjerskich;
5) dobierać określone preparaty kosmetyczne;
6) dobierać narzędzia, przybory i aparaty fryzjerskie;
2. Treści kształcenia (działy programowe)
8) diagnozować stan włosów;
ww
18) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska w zakładzie fryzjerskim.
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
1) budowa i fizjologia włosa;
2) budowa i fizjologia skóry głowy;
7) przechowywać i konserwować narzędzia, przybory
i aparaty fryzjerskie;
9) udzielać konsultacji klientom;
10) przygotowywać klienta do zabiegu;
11) dobierać i wykonywać zabiegi pielęgnacyjne i regenerujące włosy;
3) podstawy dietetyki;
12) dobierać metody i preparaty do procesu mycia
głowy;
4) wpływ czynników zewnętrznych na włosy;
13) dobierać metody i techniki strzyżenia;
5) wpływ preparatów kosmetycznych i zabiegów
chemicznych na organizm człowieka;
14) dobierać narzędzia do określonych rodzajów strzyżenia;
7) właściwości fizyczne i chemiczne preparatów
kosmetycznych;
w.
rcl
.go
v.p
l
15) wykonywać strzyżenie włosów krótkich, półdługich i długich;
Poz. 1383
16) wykonywać strzyżenie damskie w określonej linii
uczesania zgodnie z aktualną modą;
8) związki pochodzenia naturalnego w preparatach
fryzjerskich;
17) wykonywać strzyżenie męskie pełne włosów długich i krótkich oraz strzyżenie specjalne;
9) preparaty do pielęgnacji, regeneracji i relaksacji
włosów;
18) wykonywać strzyżenie brody, bokobrodów i wąsów;
10) narzędzia, przybory i aparaty fryzjerskie;
19) wykonywać strzyżenie i czesanie dzieci zgodnie
z aktualną modą;
11) ocena stanu włosów;
20) dobierać metody, preparaty i urządzenia do farbowania włosów;
13) zabiegi pielęgnacyjne i regenerujące włosy;
21) wykonywać farbowanie włosów zgodnie z aktualną modą;
22) dobierać preparaty do utleniania i odbarwiania
włosów;
23) wykonywać rozjaśnianie i dekoloryzację włosów;
24) określać rodzaje i właściwości trwałej ondulacji;
25) dobierać metody, środki i urządzenia do trwałej
ondulacji;
26) wykonywać trwałą ondulację zgodnie z aktualną
modą;
27) wykonywać ondulację wodną;
28) dobierać preparaty i przyrządy do prostowania
włosów;
29) dobierać metody, preparaty i urządzenia do przedłużania i zagęszczania włosów;
12) przygotowanie do zabiegu;
14) proces mycia głowy;
15) metody i techniki strzyżeń;
16) strzyżenie brody, bokobrodów i wąsów;
17) strzyżenie i czesanie dzieci;
18) farbowanie włosów;
19) rozjaśnianie i dekoloryzacja włosów;
20) ondulacja trwała;
21) ondulacja wodna;
22) prostowanie włosów;
23) przedłużanie i zagęszczanie włosów;
24) dekorowanie włosów;
25) modelowanie fryzur;
26) ondulacja fenowa;
30) wykonywać prostowanie, przedłużanie i zagęszczanie włosów;
31) charakteryzować i stosować różne techniki dekorowania włosów;
32) modelować fryzury damskie i męskie;
33) wykonywać ondulację fenową;
27) suszenie włosów;
28) wyroby z włosów.
BLOK: STYLIZACJA
1. Cele kształcenia
34) stosować różne metody i środki do suszenia włosów;
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
35) charakteryzować wyroby z włosów.
1) charakteryzować style fryzur minionych epok;
2) charakteryzować współczesne style i rodzaje fryzur;
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
3) rozróżniać typy budowy głowy i twarzy dzieci oraz
osób dorosłych;
ww
2. Treści kształcenia (działy programowe)
1) organizacja stanowiska pracy;
2) terminologia zawodowa;
3) przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy;
4) przepisy ochrony przeciwpożarowej;
5) przepisy sanitarnohigieniczne;
6) wymagania ergonomii;
4) stosować różne rodzaje pisma i układy liternicze;
5) stosować zasady kompozycji plastycznych płaskich i przestrzennych;
6) skalować fragmenty, całe uczesania i ozdoby fryzur;
7) szkicować fryzury
i światłocienia;
z
zachowaniem
proporcji
12) podstawy kolorystyki;
9) wykonywać rysunek złożeniowy różnymi technikami;
13) narzędzia i preparaty do stylizacji;
w.
rcl
.go
v.p
l
8) szkicować z natury głowę człowieka;
Poz. 1383
10) odczytywać rysunek żurnalowy;
11) wykorzystywać wiedzę z historii fryzjerstwa do
projektowania fryzur;
12) projektować uczesania kobiece i męskie oraz męski zarost;
13) dobierać metody i preparaty do stylizacji oraz
pielęgnacji różnych gatunków i rodzajów włosów;
14) wykorzystywać wiedzę o kolorach do stylizacji fryzur;
15) stosować zasady doboru koloru do fryzury;
16) charakteryzować barwniki do włosów;
17) zestawiać barwy, uwzględniając fakturę i teksturę
fryzury;
18) stosować nowoczesne narzędzia i preparaty
kosmetyczne podczas komponowania fryzury;
14) stylizacja fryzur;
15) współczesne style fryzur;
16) metody, rodzaje i techniki strzyżenia;
17) dekorowanie włosów;
18) podstawy kosmetyki;
19) poradnictwo dotyczące pielęgnacji włosów i stylizacji fryzur.
BLOK: PODSTAWY DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
1) posługiwać się pojęciami z zakresu psychologii
i pedagogiki;
19) stosować zasady doboru fryzury do typu urody;
2) określać rolę narządów zmysłów w procesie odbioru informacji;
20) określać metody, rodzaje i techniki strzyżenia;
3) określać cechy dojrzałości psychicznej człowieka;
21) określać aktualne trendy mody fryzjerskiej;
4) identyfikować rodzaje zachowań;
22) określać sposoby upiększania fryzur;
5) określać sposoby porozumiewania się;
23) wykorzystywać dodatki fryzjerskie do rodzaju fryzury;
6) rozpoznawać błędy występujące w komunikacji;
7) charakteryzować postawy i cechy klienta;
24) charakteryzować różne style makijażu;
8) określać zakres oddziaływań pedagogicznych;
25) dobierać makijaż do urody i fryzury;
9) charakteryzować strategie uczenia się i samokształcenia;
26) udzielać porady z zakresu pielęgnacji włosów i stylizacji fryzur.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
10) charakteryzować proces kształcenia zawodowego,
w tym praktycznej nauki zawodu;
11) określać cele kształcenia;
12) opracowywać rozkład materiału nauczania;
1) historyczne style fryzur;
13) określać środki dydaktyczne;
2) współczesne style i rodzaje fryzur;
14) oceniać umiejętności uczniów;
3) typy budowy głowy i twarzy dzieci i dorosłych;
15) określać związki psychologii z marketingiem i ekonomią;
ww
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
4) rodzaje pisma, układy liternicze;
5) kompozycje plastyczne płaskie i przestrzenne;
6) konstrukcje kreślarskie;
16) wyjaśniać mechanizmy funkcjonowania gospodarki rynkowej;
17) rozróżniać formy organizacyjno-prawne przedsiębiorstw;
7) szkicowanie;
8) rysunek złożeniowy i żurnalowy;
18) sporządzać budżet i planować rozwój przedsiębiorstwa;
9) historia fryzjerstwa;
19) przestrzegać zasad gospodarki materiałowej;
10) projektowanie fryzur i męskiego zarostu;
20) opracowywać plan marketingowy;
11) metody stylizacji;
21) określać funkcje i techniki zarządzania;
5) proces komunikacji;
23) wyjaśniać funkcje i rodzaje reklamy;
6) profil i typy klientów;
24) charakteryzować środki reklamy;
7) specyfika kulturowa klientów;
25) charakteryzować środki promocji;
8) podstawy pedagogiki;
26) podejmować działania związane z poszukiwaniem
pracy;
9) podstawy dydaktyki;
w.
rcl
.go
v.p
l
22) określać istotę strategii marketingowej;
Poz. 1383
27) sporządzać dokumenty dotyczące zatrudnienia;
28) sporządzać dokumenty niezbędne do podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej;
29) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące praw
i obowiązków pracownika i pracodawcy;
30) stosować przepisy określające wymagania sanitarnohigieniczne i zdrowotne obowiązujące w zakładach fryzjerskich;
31) stosować przepisy i zasady bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
32) stosować przepisy prawa dotyczące działalności
zawodowej;
33) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
34) stosować środki ochrony indywidualnej do rodzaju wykonywanej pracy;
10) metody kształcenia;
11) cele kształcenia;
12) modele treści kształcenia;
13) środki dydaktyczne;
14) ocena i sprawdzanie osiągnięć edukacyjnych;
15) związek psychologii z marketingiem i ekonomią;
16) gospodarka rynkowa;
17) formy organizacyjno-prawne przedsiębiorstw;
18) struktura budżetu;
19) gospodarka materiałowa;
20) analiza ekonomiczna przedsiębiorstwa;
21) plan rozwoju przedsiębiorstwa;
22) strategie marketingowe;
23) funkcje i techniki zarządzania;
35) udzielać pierwszej pomocy
w wypadkach przy pracy;
poszkodowanym
36) określać wpływ zmęczenia fizycznego i psychicznego na efektywność pracy;
37) komunikować się z uczestnikami procesu pracy;
38) prowadzić negocjacje;
24) funkcje i rodzaje reklamy;
25) promocja usług;
26) metody poszukiwania pracy;
27) dokumenty dotyczące zatrudnienia;
28) prawo pracy i prawo działalności gospodarczej;
29) przepisy sanitarnohigieniczne i zdrowotne;
40) podejmować decyzje;
30) bezpieczeństwo i higiena pracy;
41) korzystać z obcojęzycznych źródeł informacji,
norm, katalogów oraz oprogramowania użytkowego;
31) ochrona przeciwpożarowa i ochrona środowiska;
42) organizować doskonalenie zawodowe pracowników;
33) środki ochrony indywidualnej;
ww
39) rozwiązywać problemy dotyczące działalności zawodowej;
43) przestrzegać zasad etyki.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
1) podstawowe pojęcia z zakresu psychologii i pedagogiki;
32) elementy ergonomii;
34) zasady udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
35) elementy fizjologii i higieny w pracy;
36) zagrożenia i profilaktyka w środowisku pracy;
37) zasady i metody komunikowania się;
38) elementy socjologii i psychologii pracy;
2) narządy zmysłów;
39) źródła informacji zawodowej i oprogramowanie
użytkowe w języku obcym;
3) dojrzałość psychiczna;
40) formy doskonalenia zawodowego;
4) rodzaje zachowań;
41) etyka.
III. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE
w.
rcl
.go
v.p
l
Minimalna liczba godzin w okresie kształcenia w %*
Nazwa bloku programowego
Podbudowa
programowa
Podbudowa
programowa
Podbudowa
programowa
gimnazjum
zasadnicza szkoła
zawodowa
liceum ogólnokształcące,
liceum profilowane,
technikum, uzupełniające
liceum ogólnokształcące,
technikum uzupełniające
zawód: fryzjer
Higiena
15
10
15
Technologia fryzjerstwa
35
30
35
Stylizacja
15
25
15
Podstawy działalności zawodowej
15
15
15
80**
80**
80**
Razem
* Podział godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia w szkołach dla młodzieży i w szkołach dla dorosłych (w formie
stacjonarnej i zaocznej).
** Pozostałe 20 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie
kształcenia do potrzeb rynku pracy, w tym na specjalizację.
IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI
KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE
TREŚCI
2) stanowisko do mycia i farbowania włosów;
3) instalację wodociągową;
Do realizacji treści kształcenia ujętych w blokach
programowych są odpowiednie następujące pomieszczenia dydaktyczne
4) instalację kanalizacyjną;
1) pracownia rysunku technicznego;
6) zestawy narzędzi fryzjerskich;
2) pracownia fryzjerska;
7) aparaty fryzjerskie;
3) pracownia komputerowa.
8) materiały i sprzęt jednorazowego użytku;
Pr a c ow nia rysu n ku tech n i cz n eg o p owinna
b y ć w y pos a ż on a w
1) stanowiska rysunkowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia);
2) przybory rysunkowe;
3) tablice
a) rodzaje pisma, ornamenty,
5) preparaty fryzjerskie;
9) bieliznę i odzież ochronną;
10) szafy do przechowywania czystej bielizny;
11) szafy i pojemniki na brudną bieliznę;
12) pojemniki na odpady;
13) środki i aparaturę do sterylizacji i dezynfekcji;
14) mikroskopy;
15) apteczkę.
b) proporcje głowy dziecka, kobiety, mężczyzny,
ww
c) elementy i fragmenty fryzury, formy zarostu
męskiego,
Pr a cownia kompute r owa powinna być w yposa żona w
d) rysunkowe symbole technik formowania elementów fryzury,
1) stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla
jednego ucznia);
e) symbole pomocnicze technik ścinania i formowania elementów fryzury;
2) oprogramowanie użytkowe;
3) drukarki;
4) żurnale fryzur;
5) zestawy barw;
6) manekiny głów kobiety, mężczyzny i dziecka.
Pr a c ow nia fryz j erska p o wi n n a b yć wy pos aż ona w
1) stanowiska fryzjerskie;
4) Internet.
Pracownie powinny składać się z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego.
W sali lekcyjnej należy zapewnić stanowisko pracy
dla nauczyciela i odpowiednią liczbę stanowisk pracy
dla uczniów.
Załącznik nr 8
w.
rcl
.go
v.p
l
PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE TECHNIK USŁUG KOSMETYCZNYCH
SYMBOL CYFROWY 514[03]
I. OPIS ZAWODU
1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć
1) posługiwać się terminologią
w kosmetyce i kosmetologii;
stosowaną
2) organizować i wyposażać gabinety kosmetyczne;
3) określać metody i środki dezynfekcji i sterylizacji;
4) rozpoznawać i charakteryzować rodzaj skóry;
5) diagnozować stan skóry oraz przydatków skórnych;
6) sporządzać i stosować preparaty niezbędne do
wykonywania zabiegów kosmetycznych;
7) określać wpływ preparatów kosmetycznych na
skórę i organizm człowieka;
8) ustalać rodzaj zabiegu kosmetycznego na podstawie rozpoznania;
Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie kształcenia zawodowego,
jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych „Podstawy
przedsiębiorczości”.
2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik
usług kosmetycznych powinien być przygotowany
do wykonywania następujących zadań zawodowych
1) organizowania i zarządzania gabinetem kosmetycznym;
2) diagnozowania stanu skóry i jej przydatków;
3) wykonywania zabiegów kosmetycznych na twarzy, szyi i dekolcie;
4) wykonywania zabiegów kosmetycznych na całym ciele;
5) wykonywania manicure;
6) wykonywania pedicure.
9) wykonywać zabiegi z zakresu kosmetyki pielęgnacyjnej, leczniczej i upiększającej;
II. BLOKI PROGRAMOWE
10) wykonywać
zabiegi
fizykoterapeutyczne
z uwzględnieniem wskazań i przeciwwskazań;
Zakres umiejętności i treści kształcenia, wynikający z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierają następujące bloki programowe
11) obsługiwać aparaty i urządzenia stosowane
w kosmetyce;
1) podstawy zabiegów kosmetycznych;
12) oceniać jakość wykonanego zabiegu;
2) chemia kosmetyków;
13) udzielać porad z zakresu kosmetyki zachowawczej i zdobniczej;
3) technologia zabiegów kosmetycznych;
4) podstawy działalności zawodowej.
14) wykorzystywać informacje o nowościach i trendach rozwojowych w kosmetyce i kosmetologii;
BLOK: PODSTAWY ZABIEGÓW KOSMETYCZNYCH
15) posługiwać się językiem obcym w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań zawodowych;
1. Cele kształcenia
16) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
17) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
1) charakteryzować poszczególne układy organizmu
człowieka;
2) określać zależności pomiędzy funkcjonowaniem
poszczególnych narządów a wyglądem powłoki
ciała;
19) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
3) charakteryzować budowę i fizjologię skóry oraz
przydatków skórnych;
20) kierować zespołem pracowników;
4) określać typ skóry;
21) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące
praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;
5) określać przyczyny powstawania chorób skóry;
22) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym
w wypadkach przy pracy;
6) rozpoznawać rodzaje zmian skórnych;
ww
18) przestrzegać przepisów określających wymagania sanitarnohigieniczne i zdrowotne;
23) korzystać z różnych źródeł informacji oraz doradztwa specjalistycznego;
24) prowadzić działalność gospodarczą.
7) charakteryzować choroby zawodowe kosmetyczek;
8) określać wpływ czynników środowiska na stan
zdrowia człowieka;
3) przyczyny, objawy i przebieg chorób skóry i przydatków skórnych;
w.
rcl
.go
v.p
l
9) określać wpływ warunków pracy na organizm
człowieka;
Poz. 1383
10) podejmować działania z zakresu profilaktyki chorób skóry, przydatków skórnych, chorób zawodowych;
11) stosować metody ochrony przed zakażeniem;
12) charakteryzować działanie promieniowania podczerwonego, ultrafioletowego, wiązki światła,
światła spolaryzowanego;
13) określać wskazania i przeciwwskazania do wykonywania zabiegów z zastosowaniem różnego rodzaju światła;
4) przyczyny, objawy i przebieg chorób zawodowych;
5) czynniki środowiska a zdrowie człowieka;
6) wpływ pracy na organizm człowieka;
7) profilaktyka chorób skóry, przydatków skórnych,
chorób zawodowych;
8) zastosowanie światła w kosmetyce;
9) zastosowanie prądu w kosmetyce;
10) ultradźwięki;
14) charakteryzować działanie prądu stałego, zmiennego, wielkiej częstotliwości na organizm człowieka;
11) zastosowanie ciepła w kosmetyce;
15) określać wskazania i przeciwwskazania do wykonywania zabiegów z zastosowaniem prądów;
13) ruch a zdrowie człowieka;
16) charakteryzować działanie ultradźwięków na organizm człowieka;
17) określać wskazania i przeciwwskazania do przeprowadzania zabiegów z wykorzystaniem ultradźwięków;
18) charakteryzować działanie zabiegów cieplnych na
organizm człowieka;
19) określać wskazania i przeciwwskazania do zabiegów cieplnych;
12) zabiegi wodolecznicze;
14) podstawy dietetyki;
15) zioła w kosmetyce;
16) zasady udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy.
BLOK: CHEMIA KOSMETYKÓW
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
20) charakteryzować rodzaje zabiegów wodoleczniczych i ich oddziaływanie na organizm człowieka;
1) charakteryzować surowce stosowane w przemyśle
kosmetycznym;
21) ustalać zestaw ćwiczeń gimnastycznych odpowiednio do potrzeb organizmu człowieka;
2) przeprowadzać ocenę jakości surowców kosmetycznych oraz wyrobów gotowych;
22) określać wpływ odżywiania na skórę i przydatki
skórne;
3) określać podstawowe metody badań;
4) dobierać sprzęt, aparaturę do badań;
23) charakteryzować zioła stosowane w kosmetyce;
24) charakteryzować związki
w surowcach zielarskich;
czynne
występujące
25) określać metody pozyskiwania związków czynnych
z surowców zielarskich;
ww
26) określać wpływ ziołowych związków czynnych na
skórę i przydatki skórne;
5) wykonywać podstawowe obliczenia chemiczne;
6) dobierać surowce kosmetyczne zgodnie z recepturą;
7) sporządzać preparaty kosmetyczne;
8) dobierać kosmetyki do określonej cery;
9) dobierać kosmetyki do rozpoznanych zmian na
skórze.
27) wyposażać apteczkę w środki niezbędne przy
udzielaniu pierwszej pomocy;
2. Treść kształcenia (działy programowe)
28) udzielać pierwszej pomocy
w wypadkach przy pracy.
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
poszkodowanym
2. Treści kształcenia (działy programowe)
1) surowce kosmetyczne;
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
2) ocena jakości surowców kosmetycznych;
1) podstawy anatomii i fizjologii człowieka;
4) podstawowe obliczenia chemiczne;
2) budowa skóry i przydatków skórnych;
5) receptury kosmetyczne.
3) metody badań surowców kosmetycznych;
1. Cele kształcenia
29) dobierać metody i środki do wykonywania zabiegów pielęgnacyjnych dotleniających, odżywczych,
regenerujących, nawilżających, liftingujących;
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
30) przygotowywać i nakładać różne rodzaje masek
kosmetycznych;
1) organizować stanowisko pracy zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy,
przepisami ochrony przeciwpożarowej, ochrony
środowiska oraz wymaganiami sanitarnohigienicznymi i zdrowotnymi;
31) określać metody głębokiego złuszczania naskórka;
2) rozpoznawać rodzaj cery;
34) wykonywać zabiegi
i likwidujące cellulit;
w.
rcl
.go
v.p
l
BLOK: TECHNOLOGIA ZABIEGÓW KOSMETYCZNYCH
3) przeprowadzać wywiad z klientem;
4) dobierać zabieg do rodzaju cery;
5) udzielać porady z zakresu kosmetyki zachowawczej i zdobniczej;
6) przygotowywać klienta do zabiegu;
7) dobierać środki i metody pielęgnowania i upiększania brwi i rzęs;
8) wykonywać farbowanie brwi i rzęs;
9) wykonywać ćwiczenia uelastyczniające dłonie
i palce;
10) określać kolejność i rodzaj czynności podczas wykonywania kosmetycznego masażu ciała;
11) wykonywać kosmetyczny masaż całego ciała;
12) określać kolejność i rodzaj czynności podczas wykonywania masażu twarzy, szyi i dekoltu;
13) wykonywać masaż twarzy, szyi i dekoltu;
14) wykonywać masaż pleców;
15) dobierać środki i sposoby pielęgnacji kończyn górnych;
32) określać przyczyny powstawania cellulitu;
33) dobierać metody i środki zapobiegania cellulitowi
oraz leczenia cellulitu;
zapobiegające
35) określać przyczyny powstawania rozstępów i sposoby zapobiegania rozstępom;
36) wykonywać zabiegi zapobiegające rozstępom
i likwidujące rozstępy;
37) określać metody oraz dobierać aparaty do odchudzania;
38) dobierać preparaty do wykonywania różnych rodzajów makijażu;
39) wykonywać różne rodzaje makijażu;
40) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
1) organizacja stanowiska pracy;
2) rodzaje cery i włosów;
3) poradnictwo;
16) wykonywać manicure;
4) pielęgnacja dłoni;
17) wykonywać masaż kończyn górnych;
5) pielęgnacja i upiększanie oczu;
18) dobierać środki i sposoby pielęgnacji kończyn dolnych;
6) kosmetyczny masaż ciała;
19) wykonywać pedicure;
20) wykonywać masaż kończyn dolnych;
cellulitowi
7) techniki masażu twarzy, szyi i dekoltu;
8) manicure;
9) masaż kończyn górnych;
10) pedicure;
22) dobierać metody pielęgnacji piersi;
11) masaż kończyn dolnych;
23) wykonywać zabiegi pielęgnacyjne piersi;
12) metody usuwania nadmiernego owłosienia;
24) wykonywać zabiegi kosmetyczne z wykorzystaniem światła;
13) pielęgnacja piersi;
ww
21) dobierać środki i metody usuwania nadmiernego
owłosienia;
14) wykorzystywanie światła w kosmetyce;
25) wykonywać zabiegi kosmetyczne z zastosowaniem
prądu stałego i zmiennego wysokiej częstotliwości;
15) zastosowanie prądu w kosmetyce;
26) wykonywać zabiegi kosmetyczne z zastosowaniem
ultradźwięków;
17) zastosowanie niskich i wysokich temperatur;
27) wykonywać zabiegi z zastosowaniem ciepła i zimna;
28) wykonywać klasyczny zabieg oczyszczania skóry;
16) wykorzystywanie ultradźwięków w kosmetyce;
18) klasyczne zabiegi kosmetyczne;
19) zabiegi pielęgnacyjne;
20) maski kosmetyczne;
2. Treści kształcenia (działy programowe)
22) cellulit, rozstępy;
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
w.
rcl
.go
v.p
l
21) głębokie złuszczanie naskórka;
23) metody odchudzania;
1) gospodarka rynkowa;
24) makijaż;
2) formy organizacyjno-prawne przedsiębiorstw;
25) bezpieczeństwo i higiena pracy;
3) analiza ekonomiczna w przedsiębiorstwie;
26) ochrona przeciwpożarowa i ochrona środowiska.
BLOK: PODSTAWY DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ
4) struktura budżetu przedsiębiorstwa;
5) plan rozwoju przedsiębiorstwa;
1. Cele kształcenia
6) strategie marketingowe;
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
7) metody poszukiwania pracy;
1) wyjaśniać mechanizmy funkcjonowania gospodarki rynkowej;
9) podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej;
2) rozróżniać formy organizacyjno-prawne przedsiębiorstw;
10) prawo pracy i prawo działalności gospodarczej;
3) sporządzać budżet i planować rozwój przedsiębiorstwa;
8) dokumenty dotyczące zatrudnienia;
11) bezpieczeństwo i higiena pracy;
12) ochrona przeciwpożarowa i ochrona środowiska;
4) opracowywać plan marketingowy;
13) elementy ergonomii;
5) podejmować działania związane z poszukiwaniem
pracy;
14) środki ochrony indywidualnej;
6) sporządzać dokumenty dotyczące zatrudnienia;
7) sporządzać dokumenty niezbędne do podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej;
8) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące praw
i obowiązków pracownika i pracodawcy;
9) stosować przepisy i zasady bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
10) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
11) dobierać środki ochrony indywidualnej do rodzaju
wykonywanej pracy;
12) udzielać pierwszej pomocy
w wypadkach przy pracy;
15) zasady udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
16) elementy fizjologii i higieny pracy;
17) zagrożenia i profilaktyka w środowisku pracy;
18) zasady i metody komunikowania się;
19) elementy socjologii i psychologii pracy;
20) źródła informacji zawodowej i oprogramowanie
użytkowe w języku obcym;
21) formy doskonalenia zawodowego;
22) etyka.
III. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE
poszkodowanym
Nazwa bloku
programowego
Minimalna liczba godzin
w okresie kształcenia
w %*
14) komunikować się z uczestnikami procesu pracy;
Podstawy
zabiegów
kosmetycznych
20
15) prowadzić negocjacje;
Chemia kosmetyków
10
16) rozwiązywać problemy dotyczące działalności zawodowej;
Technologia zabiegów
kosmetycznych
50
17) podejmować decyzje;
Podstawy
działalności
zawodowej
10
ww
13) określać wpływ zmęczenia fizycznego i psychicznego na efektywność pracy;
18) korzystać z obcojęzycznych źródeł informacji,
norm i katalogów oraz oprogramowania użytkowego;
19) organizować doskonalenie zawodowe pracowników;
20) przestrzegać zasad etyki.
Razem
90**
* Podział godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia
w szkołach dla młodzieży i w szkołach dla dorosłych
(w formie stacjonarnej i zaocznej).
** Pozostałe 10 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie kształcenia do potrzeb rynku pracy.
TREŚCI
4) stoliki zabiegowe;
5) stoliki pomocnicze;
w.
rcl
.go
v.p
l
IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI
KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE
Poz. 1383
Do realizacji treści kształcenia ujętych w blokach
programowych są odpowiednie następujące pomieszczenia dydaktyczne
6) szafy na czystą bieliznę zabiegową;
1) pracownia chemiczna;
8) szafki na preparaty, aparaturę i narzędzia;
2) pracownia kosmetyczna.
9) lampy bezcieniowe;
Pr a c ow nia c h em i cz n a p o wi n n a b yć wy pos a ż ona w
10) lampy rozgrzewające;
1) stoły laboratoryjne;
7) szafy i pojemniki na brudną bieliznę zabiegową;
11) aparaty do nawilżania;
12) aparaty do galwanizacji;
2) surowce kosmetyczne;
13) aparaty do darsonwalizacji;
3) zestawy szkła laboratoryjnego;
14) aparaty do podgrzewania wosku;
4) łaźnie wodne;
15) maski termiczne;
5) destylarkę;
16) maski do jonoforezy;
6) suszarkę;
17) narzędzia kosmetyczne;
7) chłodziarkę;
18) pojemniki na materiały higieniczne;
8) kalorymetr;
19) pojemniki na materiały sterylne;
9) pehametr;
20) sprzęt i bieliznę jednorazowego użytku;
10) wagi;
21) stanowisko do wykonywania manicure;
11) mieszadła;
22) stanowisko do wykonywania pedicure;
12) odczynniki chemiczne;
23) stół do masażu;
13) instalację wodociągową;
24) pojemniki na odpady;
14) instalację kanalizacyjną;
25) apteczkę;
15) apteczkę.
26) instalację wodociągową;
Pr a c ow nia ko sm etycz n a p o wi n n a by ć wy p o s a ż ona w
1) fotele kosmetyczne (jeden fotel dla dwóch uczniów);
27) instalację kanalizacyjną.
Pracownie powinny składać się z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego.
W sali lekcyjnej należy zapewnić stanowisko pracy
dla nauczyciela i odpowiednią liczbę stanowisk pracy
dla uczniów.
2) stołki obrotowe;
3) lustra;
ww
Załącznik nr 9
PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE TECHNIK WŁÓKIENNICZYCH
WYROBÓW DEKORACYJNYCH
SYMBOL CYFROWY 311[42]
I. OPIS ZAWODU
1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć
1) wykonywać projekty plastyczne włókienniczych
wyrobów dekoracyjnych;
2) wykonywać projekty techniczne włókienniczych
wyrobów dekoracyjnych;
3) planować warunki techniczne oraz technologie
wytwarzania włókienniczych wyrobów dekoracyjnych;
4) dobierać materiały do wykonywania wyrobów
dekoracyjnych;
5) dobierać, użytkować i konserwować narzędzia do
wytwarzania rękodzielniczych wyrobów dekoracyjnych;
3. Zawód technik włókienniczych wyrobów dekoracyjnych jest zawodem szerokoprofilowym, umożliwiającym specjalizację pod koniec okresu kształcenia.
Szkoła określa umiejętności specjalistyczne, biorąc
pod uwagę potrzeby regionalnego rynku pracy i zainteresowania uczniów. Tematyka specjalizacji może dotyczyć
w.
rcl
.go
v.p
l
6) użytkować maszyny i urządzenia do wytwarzania rękodzielniczych wyrobów dekoracyjnych;
Poz. 1383
7) wykonywać wyroby dekoracyjne zgodnie z projektem plastycznym i technicznym;
8) stosować zabiegi i techniki mające na celu uzyskanie wymaganych właściwości użytkowych
i estetycznych wyrobu finalnego;
9) przeprowadzać kontrolę jakości procesów wytwarzania wyrobów dekoracyjnych;
10) oceniać jakość włókienniczych wyrobów dekoracyjnych;
11) dokonywać napraw, konserwacji i renowacji
włókienniczych wyrobów dekoracyjnych;
12) oceniać metody prezentacji i ekspozycji włókienniczych wyrobów dekoracyjnych;
13) posługiwać się językiem obcym w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań zawodowych;
14) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;
15) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
1) tkaniny artystycznej;
2) tkaniny użytkowej;
3) wyrobów haftowanych;
4) koronek;
5) dzianin artystycznych i użytkowych.
II. BLOKI PROGRAMOWE
Zakres umiejętności i treści kształcenia, wynikający z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierają następujące bloki programowe
1) plastyczno-projektowy;
2) wytwórczy;
3) podstawy działalności zawodowej.
BLOK: PLASTYCZNO-PROJEKTOWY
16) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
17) kierować zespołem pracowników;
18) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące
praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;
19) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym
w wypadkach przy pracy;
20) korzystać z różnych źródeł informacji oraz doradztwa specjalistycznego;
21) prowadzić działalność gospodarczą.
Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie kształcenia zawodowego,
jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych „Podstawy
przedsiębiorczości”.
ww
2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik
włókienniczych wyrobów dekoracyjnych powinien
być przygotowany do wykonywania następujących
zadań zawodowych
1) wykonywania projektów włókienniczych wyrobów dekoracyjnych;
2) sporządzania dokumentacji rysunkowej i technicznej włókienniczych wyrobów dekoracyjnych;
3) wytwarzania wybranymi technikami włókienniczych wyrobów dekoracyjnych;
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
1) rozpoznawać rodzaje i techniki dzieł sztuki plastycznej dawnej i współczesnej;
2) wykonywać różnymi technikami
układy kompozycyjne;
podstawowe
3) wykonywać rysunki robocze zaprojektowanych
wyrobów dekoracyjnych;
4) wykonywać szkice z obserwacji;
5) wykonywać szkice światłocieniowe;
6) wykonywać szkice motywów roślinnych i zwierzęcych z dokonaniem przeniesienia elementów natury na znak graficzny lub malarski na zgeometryzowane elementy dekoracyjne;
7) stosować podstawowe techniki malarskie z wykorzystaniem koła barw;
8) wykonywać prace malarskie dowolnymi technikami;
9) wykorzystywać prace malarskie, jako inspiracje
podczas projektowania dekoracyjnego wyrobu
włókienniczego;
4) wykonywania naprawy, konserwacji i renowacji
włókienniczych wyrobów dekoracyjnych;
10) stosować grafikę na potrzeby reklamy, kreacji
i marketingu;
5) przygotowywania prezentacji i ekspozycji włókienniczych wyrobów dekoracyjnych;
11) wykonywać projekty włókienniczych wyrobów dekoracyjnych dowolnymi technikami;
6) prowadzenia działalności handlowej.
12) wykonywać dowolne kompozycje przestrzenne;
2) techniki rysunkowe;
3) szkice;
w.
rcl
.go
v.p
l
13) wykonywać projekty płaskich wyrobów włókienniczych;
Poz. 1383
14) wykonywać projekty reliefowych wyrobów włókienniczych;
15) wykonywać projekty ażurowych wyrobów włókienniczych;
16) wykonywać projekty artystycznych wyrobów włókienniczych;
17) wykonywać projekty plastyczne wyrobów włókienniczych;
18) opracować wykonany projekt, stosując technikę
komputerową;
19) rekonstruować projekty plastyczne na podstawie
gotowych wyrobów włókienniczych;
20) projektować włókiennicze wyroby dekoracyjne
z uwzględnieniem właściwości użytkowych;
21) rozpoznawać technikę wskazanej grafiki artystycznej;
22) opracowywać koncepcję wykorzystania włókienniczych wyrobów dekoracyjnych do określonego
wnętrza lub obiektu;
23) projektować zdobienie wyrobu włókienniczego
różnymi technikami;
24) wskazywać i opisywać źródła inspiracji wzorniczej;
25) sporządzać dokumentację projektową włókienniczego wyrobu dekoracyjnego;
26) rozpoznawać styl, kierunek i autora wybranego
dzieła sztuki plastycznej polskiej i światowej;
4) kolorystyka włókienniczych wyrobów dekoracyjnych;
5) transformacja prac plastycznych na projekt włókienniczego wyrobu dekoracyjnego;
6) projekty liternicze okładek;
7) projekty plakatów;
8) projekty ekslibrisów;
9) techniki klasyczne w projektowaniu włókienniczych wyrobów dekoracyjnych;
10) techniki komputerowe w projektowaniu włókienniczych wyrobów dekoracyjnych;
11) projekty włókienniczych kompozycji przestrzennych;
12) projekty płaskich wyrobów włókienniczych;
13) projekty reliefowych wyrobów włókienniczych;
14) projekty włókienniczych kompozycji ażurowych;
15) projekty plastyczne;
16) właściwości użytkowe wyrobów dekoracyjnych;
17) grafika artystyczna;
18) źródła inspiracji wzorniczej;
19) dokumentacja projektowa;
20) analiza dzieł sztuki plastycznej;
21) kompozycje jednoraportowe i wieloraportowe;
27) dokonywać analiz formalnych i funkcjonalnych
wybranych dzieł sztuki plastycznej polskiej i światowej;
22) proces wykonywania wyrobu dekoracyjnego;
28) charakteryzować kompozycje jednoraportowe
i wieloraportowe występujące we włókienniczych
wyrobach dekoracyjnych;
24) gospodarka materiałami i narzędziami plastycznymi.
23) zasady prezentacji i ekspozycji sztuk plastycznych;
BLOK: WYTWÓRCZY
30) charakteryzować proces wykonania wybranego
włókienniczego wyrobu dekoracyjnego;
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
31) stosować podstawowe zasady prezentacji i ekspozycji prac plastycznych i projektowych podczas
wystaw indywidualnych i zbiorowych;
1) organizować stanowisko pracy zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy,
przepisami ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
ww
29) rozpoznawać we włókienniczym wyrobie dekoracyjnym technikę wykonania i zastosowane surowce;
32) dobierać materiały i narzędzia do działalności plastycznej.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
1) podstawowe rodzaje dzieł sztuki i techniki plastyczne;
1. Cele kształcenia
2) rozpoznawać surowce włókiennicze i klasyfikować
do właściwej grupy;
3) wyznaczać i oceniać parametry klimatu w pomieszczeniu;
4) wyznaczać podstawowe parametry technologiczne surowców włókienniczych, stosowanych w rękodzielniczych wyrobach dekoracyjnych;
26) dobierać surowce, nitki i technologię wytwarzania
rękodzielniczych i artystycznych wyrobów dekoracyjnych do danego projektu plastycznego;
w.
rcl
.go
v.p
l
5) charakteryzować rodzaje nitek stosowanych w rękodzielniczych wyrobach dekoracyjnych;
Poz. 1383
6) wyznaczać podstawowe parametry technologiczne nitek stosowanych w rękodzielniczych wyrobach dekoracyjnych;
27) barwić nitki przeznaczone do wytwarzania wyrobów rękodzielniczych;
7) rozróżniać podstawowe rodzaje liniowych oraz
płaskich wyrobów włókienniczych;
28) przygotowywać nitki dla podstawowych włókienniczych wyrobów dekoracyjnych;
8) wyznaczać podstawowe parametry struktury tkanin i dzianin oraz charakteryzować wyroby koronkarskie i hafciarskie;
29) wykonywać, w małej formie, różne wyroby dekoracyjne za pomocą technik rękodzielniczych;
9) rozróżniać właściwości wytrzymałościowe, estetyczne i higieniczne rękodzielniczych wyrobów
włókienniczych;
10) oceniać użyteczność wyrobów dekoracyjnych
w zależności od przeznaczenia lub sposobu wykorzystania;
11) oceniać możliwości i zakres zastosowania włókien
odpadkowych, wtórnych i ponownych do wytwarzania rękodzielniczych wyrobów dekoracyjnych;
12) opisywać główne rodzaje produktów ubocznych
i odpadów powstających przy wytwarzaniu rękodzielniczych wyrobów dekoracyjnych oraz sposoby ich wykorzystania lub neutralizacji;
13) wykazywać związki między zużyciem surowców,
wody i energii w rękodzielniczych procesach produkcyjnych a ochroną środowiska naturalnego;
14) wyszczególniać rodzaje preparacji oraz sposoby
zabezpieczania rękodzielniczych wyrobów dekoracyjnych;
15) obliczać podstawowe wskaźniki statystyczne;
16) charakteryzować czynniki kształtujące powierzchnię i strukturę włókienniczych wyrobów dekoracyjnych;
17) wykonywać rysunki podstawowych splotów stosowanych w wyrobach rękodzielniczych;
18) identyfikować sploty w typowych wyrobach dekoracyjnych;
19) projektować włókiennicze wyroby dekoracyjne
o określonej fakturze powierzchni;
ww
20) charakteryzować podstawowe procesy wytwarzania przędz stosowanych do wytwarzania rękodzielniczych wyrobów dekoracyjnych;
21) rozróżniać i klasyfikować przędze wytworzone
systemem rękodzielniczym;
22) charakteryzować zasady tworzenia nawojów jednonitkowych i wielonitkowych;
23) charakteryzować sposoby wytwarzania rękodzielniczych wyrobów dekoracyjnych;
24) określać zasady wykorzystywania walorów surowcowych w wyrobach dekoracyjnych o nietypowej
fakturze i surowcach;
25) określać zasady uzyskiwania określonych efektów
w wyrobie przez stosowanie niewłókienniczych
elementów dekoracyjnych;
30) rozróżniać i likwidować błędy w wytwarzanych
rękodzielniczych wyrobach dekoracyjnych;
31) przygotowywać urządzenia i narzędzia do wytwarzania włókienniczych wyrobów dekoracyjnych
sposobem rękodzielniczym, zgodnie z założonymi
warunkami technicznymi i dyspozycyjnymi wyrobu;
32) wykonywać włókiennicze wyroby dekoracyjne
zgodnie z projektami plastycznymi i technicznymi;
33) przedstawiać zasady kierowania procesem wytwórczym rękodzielniczych włókienniczych wyrobów dekoracyjnych;
34) kontrolować prawidłowość procesu wytwarzania
rękodzielniczych włókienniczych wyrobów dekoracyjnych;
35) dokonywać niezbędnych korekt w poszczególnych
fazach wytwarzania rękodzielniczych włókienniczych wyrobów dekoracyjnych;
36) stosować techniki obróbki mechanicznej i chemicznej do wykończenia rękodzielniczego włókienniczego wyrobu dekoracyjnego;
37) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
1) organizacja stanowiska pracy;
2) surowce włókiennicze;
3) podstawy metrologii włókienniczej;
4) budowa wyrobów włókienniczych;
5) techniki zdobienia wyrobów włókienniczych;
6) właściwości rękodzielniczych wyrobów włókienniczych;
7) produkty uboczne i odpady włókiennicze;
8) preparacja i zabezpieczenie rękodzielniczych wyrobów dekoracyjnych;
9) powierzchnia i struktura włókienniczych wyrobów
dekoracyjnych;
10) sploty w wyrobach dekoracyjnych;
11) wytwarzanie przędzy;
poszkodowanym
w.
rcl
.go
v.p
l
12) zasady tworzenia nawojów;
12) udzielać pierwszej pomocy
w wypadkach przy pracy;
Poz. 1383
13) niewłókiennicze elementy dekoracyjne;
13) określać wpływ zmęczenia fizycznego i psychicznego na efektywność pracy;
14) dobór surowców i półproduktów;
14) komunikować się z uczestnikami procesu pracy;
15) przygotowanie nitek osnowy;
15) prowadzić negocjacje;
16) naprawa rękodzielniczych wyrobów dekoracyjnych;
16) rozwiązywać problemy dotyczące działalności zawodowej;
17) przygotowanie urządzeń do pracy;
17) podejmować decyzje;
18) obsługa urządzeń do wytwarzania rękodzielniczych włókienniczych wyrobów dekoracyjnych;
18) korzystać z obcojęzycznych źródeł informacji, dokumentacji technicznej, norm, katalogów oraz
oprogramowania użytkowego;
19) wyroby dekoracyjne wykonane na podstawie projektów plastycznych i technologicznych;
20) kierowanie i kontrolowanie procesu wytwarzania
włókienniczych wyrobów dekoracyjnych;
19) organizować doskonalenie zawodowe pracowników;
20) przestrzegać zasad etyki.
21) kontrolowanie procesu wytwarzania wyrobów dekoracyjnych;
2. Treści kształcenia (działy programowe)
22) podstawowe mechaniczne i chemiczne techniki
wykończenia rękodzielniczych włókienniczych wyrobów dekoracyjnych;
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
1) gospodarka rynkowa;
23) przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy,
przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony
środowiska.
2) formy organizacyjno-prawne przedsiębiorstw;
BLOK: PODSTAWY DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ
4) struktura budżetu przedsiębiorstwa;
1. Cele kształcenia
5) plan rozwoju przedsiębiorstwa;
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
6) strategie marketingowe;
1) wyjaśniać mechanizmy funkcjonowania gospodarki rynkowej;
3) analiza ekonomiczna w przedsiębiorstwie;
7) metody poszukiwania pracy;
8) dokumenty dotyczące zatrudnienia;
2) rozróżniać formy organizacyjno-prawne przedsiębiorstw;
9) podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej;
3) sporządzać budżet i planować rozwój przedsiębiorstwa;
10) bezpieczeństwo i higiena pracy;
4) opracowywać plan marketingowy;
11) ochrona przeciwpożarowa i ochrona środowiska;
5) podejmować działania związane z poszukiwaniem
pracy;
12) elementy ergonomii;
ww
6) sporządzać dokumenty dotyczące zatrudnienia;
7) sporządzać dokumenty niezbędne do podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej;
8) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące praw
i obowiązków pracownika i pracodawcy;
9) stosować przepisy i zasady bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
10) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
11) dobierać środki ochrony indywidualnej do rodzaju
wykonywanej pracy;
13) środki ochrony indywidualnej;
14) zasady udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
15) zagrożenia i profilaktyka w środowisku pracy;
16) zasady i metody komunikowania się;
17) elementy socjologii i psychologii pracy;
18) źródła informacji zawodowej i oprogramowanie
w języku obcym;
19) formy doskonalenia zawodowego;
20) etyka.
III. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE
w.
rcl
.go
v.p
l
Minimalna liczba godzin w okresie kształcenia w %*
Nazwa bloku programowego
Podbudowa
programowa
Podbudowa
programowa
Podbudowa
programowa
gimnazjum
zasadnicza szkoła
zawodowa
zawód: rękodzielnik wyrobów włókienniczych
liceum ogólnokształcące,
liceum profilowane,
technikum, uzupełniające
liceum ogólnokształcące,
technikum uzupełniające
Plastyczno-projektowy
24
35
24
Wytwórczy
53
42
53
Podstawy działalności zawodowej
3
3
3
80**
80**
80**
Razem
* Podział godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia w szkołach dla młodzieży i w szkołach dla dorosłych (w formie
stacjonarnej i zaocznej).
** Pozostałe 20 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie
kształcenia do potrzeb rynku pracy, w tym na specjalizację.
IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI
KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE
TREŚCI
Pr a cownia włókie nnicza powinna by ć w yposa żona w
Do realizacji treści kształcenia ujętych w blokach
programowych są odpowiednie następujące pomieszczenia dydaktyczne
1) mikroskopy z oprzyrządowaniem do identyfikacji
włókien;
1) pracownia plastycznego projektowania włókienniczych wyrobów dekoracyjnych;
2) pracownia włókiennicza;
3) warsztaty szkolne.
2) zestawy odczynników chemicznych do identyfikacji włókien;
3) lupy tkackie;
4) wagi laboratoryjne;
5) igły preparacyjne;
6) pincety;
1) stoły rysunkowe;
8) miarki krawieckie;
2) sztalugi;
9) motowidło;
3) przybory i materiały rysunkowe;
10) zrywarkę;
4) wzory liter;
11) sprawdzian pasmowy;
5) materiały i przybory do rysunku technicznego;
12) skrętomierz do badania skrętu nitek;
6) materiały i przybory malarskie oraz rzeźbiarskie;
13) grubościomierz mikrometryczny;
7) modele i rekwizyty;
14) przyrządy do oznaczania parametrów klimatycznych: psychrometr, termometr;
ww
Pr a c ow nia p l astycz n eg o p ro j ektowa nia
w ł ó k ie nnic z y c h wyro b ó w d eko racyj n y ch pow i n na by ć w y po saż o n a w
8) szafki do przechowywania narzędzi, materiałów
i prac plastycznych;
9) kolekcje gotowych włókienniczych wyrobów dekoracyjnych;
7) płytki kontrastowe;
15) przyrządy do aklimatyzacji próbek: higrostat, eksykator;
10) kolekcje projektów;
16) eksponaty splotów tkackich zasadniczych i pochodnych;
11) normy PN-ISO, ISO dotyczące rysunku technicznego;
17) próbki tkanin o splotach modyfikowanych, złożonych, ażurowych i żakardowych;
12) dokumentacje techniczne;
18) eksponaty splotów dzianin rządkowych i kolumienkowych;
13) katalogi z wystaw rysunków;
14) katalogi z wystaw i plenerów malarskich.
19) próbki dzianin o splotach rządkowych i kolumienkowych;
20) próbki koronek i wyrobów haftowanych;
3) przyrządy, narzędzia i materiały do wykonywania
zdobień;
w.
rcl
.go
v.p
l
21) tablicę do rysowania splotów;
Poz. 1383
22) motak;
4) gotowe ozdoby: frędzle, pompony, sznurki, taśmy
(pasmanterie) ozdobne, koraliki, cekiny;
23) zestaw kratkówek o różnym podziale;
5) urządzenia do prania wyrobów dekoracyjnych;
24) deski z kołkami do odtwarzania przekrojów wyrobów włókienniczych;
6) stanowisko do prasowania haftów i koronek;
25) normy PN-ISO, ISO dotyczące surowców i wyrobów włókienniczych;
26) katalogi surowców i wyrobów włókienniczych;
27) kolekcje nitek z różnych typów włókien;
28) kolekcje tkanin, dzianin, koronek i wyrobów haftowanych;
29) kolekcje surowców i wyrobów włókienniczych.
W a r s z t a t y sz ko l n e p o wi n n y b yć wy posa żo ne w
1) przyrządy i urządzenia do wytwarzania włókienniczych wyrobów dekoracyjnych sposobem rękodzielniczym
a) krosna rękodzielnicze,
7) materiały do kopiowania wzorów;
8) urządzenia i przybory do renowacji, konserwacji
rękodzielniczych wyrobów dekoracyjnych;
9) dokumentację napraw i konserwacji wyrobu;
10) modele rękodzielniczych urządzeń i przyrządów;
11) instrukcje wytwarzania włókienniczych wyrobów
dekoracyjnych;
12) instrukcje wykonywania zdobień;
13) normy PN-ISO, ISO dotyczące surowców i dzianin;
14) normy PN-ISO, ISO dotyczące wykończenia i konserwacji haftów i koronek;
15) dokumentację wyrobów dziewiarskich;
b) snowarkę ręczną,
16) albumy rękodzielniczych wyrobów dekoracyjnych;
c) cewiarkę ręczną,
d) szydełka,
e) druty,
17) katalogi surowców do wytwarzania rękodzielniczych wyrobów dekoracyjnych;
f) szydełkarkę płaską,
18) katalogi nitek i wyrobów;
g) kołowrotki,
19) szafy do przechowywania środków pomocniczych.
h) wałek koronkarski,
i) klocki koronkarskie,
Pracownie powinny składać się z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego.
j) igły do haftowania,
k) tamborki,
m) ramki oraz kształtki do wytwarzania koronek;
W sali lekcyjnej należy zapewnić stanowisko pracy
dla nauczyciela i odpowiednią liczbę stanowisk pracy
dla uczniów.
2) wzory i projekty rękodzielniczych wyrobów dekoracyjnych;
W warsztatach szkolnych powinno znajdować się
pomieszczenie do instruktażu.
ww
l) czółenka do koronek,
Załącznik nr 10
PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE ZDUN
SYMBOL CYFROWY 712[08]
I. OPIS ZAWODU
1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć
1) posługiwać się dokumentacją techniczną, normami i instrukcjami w zakresie wykonywanych zadań zawodowych;
2) określać cechy techniczne materiałów i wyrobów
budowlanych oraz oceniać ich przydatność do
wykonywania robót zduńskich;
3) magazynować, składować i transportować materiały stosowane w robotach zduńskich;
4) dobierać materiały, narzędzia, urządzenia, sprzęt
oraz przyrządy pomiarowe do robót zduńskich;
3) wykończania powierzchni pieców, kominków
i trzonów kuchennych z zastosowaniem różnych
materiałów;
w.
rcl
.go
v.p
l
5) posługiwać się narzędziami, urządzeniami
i sprzętem zgodnie z zasadami eksploatacji;
Poz. 1383
6) wykonywać fundamenty i cokoły pod konstrukcje zduńskie;
7) wykonywać piece grzewcze, kominki i trzony kuchenne o różnych konstrukcjach;
8) wykonywać pomocnicze roboty ciesielskie, murarskie, betoniarskie, tynkarskie, ślusarskie i kowalskie związane z budową pieców, kominów
i trzonów kuchennych;
4) wykonywania konserwacji, naprawy oraz rozbiórki trzonów kuchennych, pieców grzewczych oraz
kominków;
5) wykonywania naprawy uszkodzonych kanałów
dymowych i kominów.
II. BLOKI PROGRAMOWE
9) wykonywać roboty zduńskie zgodnie z obowiązującymi normami i warunkami technicznymi
wykonania i odbioru robót;
Zakres umiejętności i treści kształcenia, wynikający z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierają następujące bloki
10) dobierać materiały i sposoby wykończenia powierzchni pieców, kominów i trzonów kuchennych;
1) podstawy budownictwa;
11) oceniać jakość wykonanych robót;
3) podstawy działalności zawodowej.
12) wykonywać naprawy i rozbiórkę trzonów kuchennych, pieców grzewczych oraz kominków;
BLOK: PODSTAWY BUDOWNICTWA
13) wykonywać naprawy uszkodzonych kanałów
dymowych i kominów;
1. Cele kształcenia
14) wykonywać obmiary robót oraz pomiary inwentaryzacyjne;
rozliczeń
materiałów,
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
1) posługiwać się podstawową terminologią budowlaną;
15) kalkulować koszty wykonania robót;
16) dokonywać
i sprzętu;
2) technologia robót zduńskich;
narzędzi
17) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;
18) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
2) rozpoznawać elementy budynku i określać ich
funkcje;
3) określać konstrukcje i technologie wykonania budynków;
4) posługiwać się pojęciami z zakresu ogrzewnictwa,
ciepłownictwa i wentylacji pomieszczeń;
19) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
5) określać rodzaje i właściwości techniczne paliw;
20) komunikować się z uczestnikami procesu pracy;
6) charakteryzować procesy zachodzące podczas
spalania paliw stałych;
21) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące
praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;
22) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym
w wypadkach przy pracy;
23) korzystać z różnych źródeł informacji;
24) prowadzić działalność gospodarczą.
ww
Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie kształcenia zawodowego,
jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych „Podstawy
przedsiębiorczości”.
2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie zdun powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych
1) wykonywania fundamentów i cokołów pod konstrukcje zduńskie;
2) wykonywania pieców grzewczych, kominków
i trzonów kuchennych o różnych konstrukcjach
oraz w określonych technologiach;
7) stosować zasady prowadzenia przewodów dymowych w ścianach i kominach;
8) określać właściwości materiałów i wyrobów stosowanych do wykonywania konstrukcji zduńskich
i kominiarskich;
9) magazynować, składować i transportować materiały i wyroby do robót zduńskich i pomocniczych;
10) wykonywać pomocnicze roboty murarskie, betoniarskie, tynkarskie, ciesielskie, kowalskie i ślusarskie;
11) sporządzać rysunki figur i brył geometrycznych;
12) wymiarować i opisywać rysunki techniczne;
13) stosować zasady wykonywania przekrojów, rzutów poziomych i aksonometrycznych;
14) wykonywać rysunki i szkice trzonów kuchennych,
pieców i kominków;
15) stosować elementy zdobnictwa;
BLOK: TECHNOLOGIA ROBÓT ZDUŃSKICH
1. Cele kształcenia
w.
rcl
.go
v.p
l
16) rozróżniać rodzaje i elementy dokumentacji technicznej;
Poz. 1383
17) posługiwać się dokumentacją techniczną;
18) posługiwać się przyrządami pomiarowymi;
19) wykonywać przedmiary i obmiary robót;
20) sporządzać zapotrzebowanie na materiały stosowane w robotach zduńskich;
21) wykonywać pomiary i sporządzać rysunki inwentaryzacyjne;
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
1) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami technologicznymi, przepisami i zasadami
bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisami ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
2) rozróżniać rodzaje pieców, kominków oraz trzonów kuchennych;
22) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska.
3) posługiwać się dokumentacją techniczną podczas
wykonywania robót zduńskich;
2. Treści kształcenia (działy programowe)
4) dobierać i przygotowywać materiały i wyroby do
robót zduńskich;
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
1) ogólne wiadomości z zakresu budownictwa;
2) elementy konstrukcyjne i niekonstrukcyjne budynków;
5) dobierać, użytkować i konserwować narzędzia,
sprzęt oraz przyrządy pomiarowe do robót zduńskich;
6) dobierać rodzaje pieców lub kominków do wielkości pomieszczenia;
3) konstrukcje i technologie wykonania budynku;
7) dobierać osprzęt do określonych konstrukcji zduńskich;
4) podstawy ogrzewnictwa, ciepłownictwa i wentylacji pomieszczeń;
8) wykonywać konstrukcje zduńskie w różnych technologiach;
5) rodzaje i właściwości techniczne paliw stałych;
9) przygotowywać zaprawy oraz mieszanki betonowe;
6) spalanie paliw;
7) zasady prowadzenia przewodów dymowych;
8) materiały i wyroby stosowane do budowy pieców,
kominków i trzonów kuchennych;
9) magazynowanie, składowanie i transportowanie
materiałów i wyrobów budowlanych;
10) figury i bryły geometryczne;
11) zasady opisywania i wymiarowania rysunków;
12) rzutowanie prostokątne i aksonometryczne;
13) przekroje i rzuty pieców, kominków i trzonów kuchennych;
ww
14) rysunek odręczny i schematyczny;
15) elementy zdobnictwa;
16) rodzaje i elementy dokumentacji technicznej;
17) zasady posługiwania się dokumentacją techniczną;
18) przyrządy i sprzęt pomiarowy;
19) przedmiary i obmiary robót;
20) pomiary i rysunki inwentaryzacyjne;
21) przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy,
przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony
środowiska.
10) wykonywać pomocnicze roboty murarskie, betoniarskie, zbrojarskie i tynkarskie, ciesielskie, ślusarskie i kowalskie;
11) wykonywać fundamenty, ściany zewnętrzne, komory paleniskowe i spalania oraz sklepienia w piecach lub kominkach;
12) wykonywać piece grzewcze o różnych konstrukcjach;
13) murować wnętrza pieców;
14) wykonywać kominki i trzony kuchenne z różnych
materiałów;
15) osadzać drzwiczki paleniskowe i popielnikowe,
ruszta i inne elementy metalowe;
16) wykonywać połączenie pieca z kanałem dymowym;
17) przygotowywać podłoża do wykończenia powierzchni pieców i kominków;
18) wykonywać prace związane z wykończeniem powierzchni pieców, trzonów i kominków różnymi
materiałami;
19) oceniać jakość wykonania pracy;
20) kalkulować koszty wykonania robót;
21) wykonywać konserwację, naprawy i rozbiórkę pieców, trzonów kuchennych i kominków;
22) rozliczać materiały i zagospodarowywać odpady;
2) podejmować działania związane z poszukiwaniem
pracy;
w.
rcl
.go
v.p
l
23) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska podczas wykonywania robót zduńskich.
Poz. 1383
3) sporządzać dokumenty dotyczące zatrudnienia;
4) sporządzać dokumenty niezbędne do podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej;
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
1) organizacja stanowiska do robót zduńskich;
2) piece grzewcze, kominki, trzony kuchenne;
5) rozróżniać i charakteryzować przedsiębiorstwa budowlane;
6) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące praw
i obowiązków pracownika i pracodawcy;
3) zasady posługiwania się dokumentacją techniczną;
7) stosować przepisy i zasady bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
4) materiały do budowy pieców, kominków i trzonów
kuchennych;
8) przestrzegać przepisów prawa budowlanego, podatkowego i bankowego;
5) narzędzia, przyrządy i sprzęt do wykonywania robót zduńskich;
9) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
6) osprzęt stosowany w konstrukcjach zduńskich;
7) zaprawy i mieszanki betonowe;
8) wykonywanie konstrukcji zduńskich;
9) pomocnicze roboty murarskie, betoniarskie, ciesielskie, tynkarskie oraz ślusarsko-kowalskie;
10) wykonywanie fundamentów, cokołów i ścian zewnętrznych, komór paleniskowych i spalania oraz
sklepień;
11) wykonywanie pieców grzewczych o różnych konstrukcjach;
12) wykonywanie kominków i trzonów kuchennych
w określonych technologiach;
10) dobierać środki ochrony indywidualnej do rodzaju
wykonywanej pracy;
11) udzielać pierwszej pomocy
w wypadkach przy pracy;
poszkodowanym
12) komunikować się i współpracować w zespole;
13) rozwiązywać problemy dotyczące działalności zawodowej;
14) podejmować decyzje;
15) doskonalić umiejętności zawodowe;
16) korzystać z różnych źródeł informacji;
13) osadzanie drzwiczek paleniskowych i popielnikowych oraz innych elementów metalowych;
17) przestrzegać zasad etyki.
14) zasady prowadzenia kanałów wentylacyjnych,
spalinowych i dymowych;
2. Treści kształcenia (działy programowe)
15) sposoby wykończania powierzchni pieców, kominków i trzonów kuchennych;
16) odbiór robót zduńskich;
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
1) podstawowe pojęcia gospodarki rynkowej;
2) dokumenty dotyczące zatrudnienia;
18) konserwacja, naprawa i rozbiórka konstrukcji
zduńskich;
3) podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej;
19) gospodarka materiałami i odpadami;
4) funkcjonowanie przedsiębiorstw budowlanych;
20) przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy,
przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony
środowiska obowiązujące podczas wykonywania,
użytkowania, konserwacji, napraw i rozbiórki konstrukcji zduńskich.
5) prawa i obowiązki pracownika i pracodawcy;
BLOK: PODSTAWY DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ
8) wybrane przepisy prawa budowlanego, podatkowego i bankowego;
ww
17) kalkulacja kosztów wykonania robót;
1. Cele kształcenia
6) bezpieczeństwo i higiena pracy;
7) ochrona przeciwpożarowa i ochrona środowiska;
9) elementy ergonomii;
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
10) środki ochrony indywidualnej;
1) interpretować podstawowe pojęcia gospodarki
rynkowej;
11) zasady udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
7) instrukcje technologiczne;
13) elementy socjologii i psychologii pracy;
8) normy i certyfikaty stosowane w budownictwie,
aprobaty techniczne;
w.
rcl
.go
v.p
l
12) zasady i metody komunikowania się;
14) formy doskonalenia zawodowego;
9) prospekty materiałów i wyrobów stosowanych
w budownictwie;
15) źródła informacji zawodowej;
16) etyka.
III. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE
10) publikacje zawierające jednostkowe nakłady rzeczowe oraz publikacje zawierające ceny i stawki
czynników produkcji.
Pr a cownia r y sunku te chniczne go po w i n n a
by ć wy posa żona w
Nazwa bloku
programowego
Minimalna liczba godzin
w okresie kształcenia
w %*
Podstawy budownictwa
20
1) stanowiska rysunkowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia);
Technologia robót zduńskich
50
2) wzory znormalizowanego pisma technicznego;
Podstawy
działalności
zawodowej
10
Razem
3) modele brył i figur geometrycznych;
4) dokumentacje architektoniczno-budowlane;
80**
* Podział godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia
w szkołach dla młodzieży i w szkołach dla dorosłych
(w formie stacjonarnej i zaocznej).
** Pozostałe 20 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie kształcenia do potrzeb rynku pracy.
IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI
KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE
TREŚCI
5) normy dotyczące zasad wykonywania rysunków
technicznych;
6) katalogi i prospekty materiałów i wyrobów stosowanych w robotach zduńskich.
Wa r szta ty szkolne powinny by ć wy p o s ażone w
1) stanowiska do wykonywania robót zduńskich;
Do realizacji treści kształcenia ujętych w blokach
programowych są odpowiednie następujące pomieszczenia dydaktyczne
2) materiały i wyroby do robót zduńskich;
1) pracownia ogólnobudowlana;
4) narzędzia, sprzęt oraz przyrządy pomiarowe do robót zduńskich;
2) pracownia rysunku technicznego;
3) warsztaty szkolne.
3) materiały wykończeniowe;
5) instrukcje technologiczne;
6) środki ochrony indywidualnej;
Pr a c ow nia og ó l n o b u d o wl an a p o wi nna by ć
w y pos a ż ona w
1) modele obiektów budowlanych;
2) próbki materiałów i wyrobów budowlanych;
3) próbki materiałów i wyrobów do robót zduńskich;
ww
4) modele pieców grzewczych, kominków oraz trzonów kuchennych;
5) narzędzia, sprzęt i przyrządy kontrolno-pomiarowe
do robót zduńskich;
6) dokumentację architektoniczno-budowlaną;
7) instrukcje obsługi narzędzi i sprzętu;
8) katalogi i prospekty materiałów i wyrobów budowlanych.
Pracownie powinny składać się z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego.
W sali lekcyjnej należy zapewnić stanowisko pracy
dla nauczyciela i odpowiednią liczbę stanowisk pracy
dla uczniów.
W warsztatach szkolnych powinno znajdować się
pomieszczenie do instruktażu.
w.
rcl
.go
v.p
l
— 14936 —
Egzemplarze bieżące oraz archiwalne można nabywać
— w Centrum Obsługi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów — Wydział Wydawnictw i Poligrafii, ul. Powsińska 69/71,
02-903 Warszawa, tel. 22 694-67-52 — na podstawie nadesłanego zamówienia (sprzedaż wysyłkowa);
— w punktach sprzedaży Dziennika Ustaw i Monitora Polskiego w Warszawie (sprzedaż za gotówkę)
— ul. Powsińska 69/71, tel. 22 694-62-96
— al. J. Ch. Szucha 2/4, tel. 22 629-61-73
Reklamacje z powodu niedoręczenia poszczególnych numerów zgłaszać należy na piśmie do Centrum Obsługi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów
Wydział Wydawnictw i Poligrafii, ul. Powsińska 69/71, 02-903 Warszawa,
do 15 dni po otrzymaniu następnego numeru
ww
O wszelkich zmianach nazwy lub adresu prenumeratora prosimy niezwłocznie informować na piśmie Centrum Obsługi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów
Wydział Wydawnictw i Poligrafii
Dziennik Ustaw i Monitor Polski dostępne są w Internecie pod adresem www.wydawnictwa.cokprm.gov.pl i www.rcl.gov.pl
Wydawca: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów
Redakcja: Rządowe Centrum Legislacji — Departament Dziennika Ustaw i Monitora Polskiego
al. J. Ch. Szucha 2/4, 00-582 Warszawa, tel. 22 622-66-56
Skład, druk i kolportaż: Centrum Obsługi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów — Wydział Wydawnictw i Poligrafii,
ul. Powsińska 69/71, 02-903 Warszawa, tel. 22 694-67-52; faks 22 694-60-48
Bezpłatna infolinia: 800 287 581 (czynna w godz. 730–1530)
www.wydawnictwa.cokprm.gov.pl
e-mail: wydawnictwa@cokprm.gov.pl
Tłoczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Centrum Obsługi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów — Wydział Wydawnictw i Poligrafii,
ul. Powsińska 69/71, 02-903 Warszawa
Zam. 3065/W/C/2010
ISSN 0867-3411
Cena 6,10 zł (w tym 7 % VAT)
Elektronicznie
podpisany przez
Jarosław Deminet;
RCL
Data: 2010.11.05
16:19:25 +01'00'
— 14886 —
Poz. 1383
1383
w.
rcl
.go
v.p
l
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ1)
z dnia 30 września 2010 r.
w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach: betoniarz-zbrojarz, fryzjer, kamieniarz,
malarz-tapeciarz, ślusarz, technik geolog, technik usług fryzjerskich, technik usług kosmetycznych,
technik włókienniczych wyrobów dekoracyjnych i zdun
Na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 2 lit. d ustawy z dnia
7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r.
Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje
1) betoniarz-zbrojarz — symbol cyfrowy 712[01];
Załączniki do rozporządzenia Ministra Edukacji
Narodowej z dnia 30 września 2010 r. (poz. 1383)
Załącznik nr 1
PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE BETONIARZ-ZBROJARZ
SYMBOL CYFROWY 712[01]
ww
I. OPIS ZAWODU
1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć
1) posługiwać się dokumentacją techniczną, normami i instrukcjami w zakresie wykonywanych zadań zawodowych;
2) określać właściwości materiałów i wyrobów budowlanych oraz oceniać ich przydatność w robotach betoniarskich i zbrojarskich;
3) dobierać materiały i wyroby budowlane, narzędzia, urządzenia i sprzęt do robót zbrojarskich
i betoniarskich;
4) magazynować, składować i transportować materiały i wyroby budowlane, stal zbrojeniową oraz
szkielety zbrojeniowe;
5) posługiwać się narzędziami, urządzeniami i sprzętem stosowanym w robotach zbrojarskich i betoniarskich;
6) montować i demontować deskowania oraz formy
do robót betoniarskich;
7) montować, użytkować i demontować rusztowania;
8) przygotowywać zbrojenie do konstrukcji żelbetowych;
5) wykonywania wyrobów z zapraw, mieszanek
betonowych i lastrykowych;
w.
rcl
.go
v.p
l
9) montować zbrojenie w deskowaniach i w formach;
Poz. 1383
10) przygotowywać mieszanki betonowe według
określonych receptur;
11) przygotowywać zaprawy i zaczyny budowlane;
12) transportować, układać, zagęszczać oraz pielęgnować mieszankę betonową;
13) wykonywać podstawowe elementy konstrukcji
monolitycznych;
14) wykonywać elementy prefabrykowane betonowe i żelbetowe zgodnie z obowiązującymi normami, warunkami technicznymi wykonania
i odbioru;
15) wykonywać wyroby z zapraw mieszanych betonowych i lastrykowych;
16) wykonywać konstrukcje betonowe i żelbetowe
w określonych technologiach;
17) wykonywać obmiary robót betoniarskich i zbrojarskich oraz pomiary inwentaryzacyjne;
6) wykonywania konserwacji i napraw konstrukcji
betonowych i żelbetowych.
II. BLOKI PROGRAMOWE
Zakres umiejętności i treści kształcenia, wynikający z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierają następujące bloki programowe
1) podstawy budownictwa;
2) technologia robót betoniarskich i zbrojarskich;
3) podstawy działalności zawodowej.
BLOK: PODSTAWY BUDOWNICTWA
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
1) posługiwać się terminologią budowlaną;
18) dokonywać rozliczeń materiałów, pracy sprzętu
oraz robocizny;
2) rozpoznawać rodzaje i elementy budynków;
19) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;
3) określać konstrukcje i technologie wykonania budynków;
20) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
4) określać właściwości materiałów i wyrobów budowlanych, oceniać ich jakość i przydatność w robotach betoniarskich i zbrojarskich;
21) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
5) rozróżniać rodzaje stali oraz określać jej przydatność w robotach betoniarsko-zbrojarskich;
22) komunikować się z uczestnikami procesu pracy;
6) stosować zasady organizacji stanowiska pracy
oraz terenu budowy;
23) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące
praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;
24) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym
w wypadkach przy pracy;
25) korzystać z różnych źródeł informacji;
26) prowadzić działalność gospodarczą.
Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie kształcenia zawodowego,
jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych „Podstawy
przedsiębiorczości”.
ww
2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie betoniarz-zbrojarz powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych
1) montowania oraz demontowania form i deskowań do wykonywania elementów betonowych
i żelbetowych;
2) wykonywania oraz transportu szkieletów zbrojenia;
3) układania siatek i szkieletów zbrojeniowych
w miejscu ich wbudowania oraz w formach do
produkcji prefabrykatów;
4) przygotowywania, układania, zagęszczania i pielęgnowania mieszanek betonowych;
7) składować i transportować materiały i wyroby budowlane, stal zbrojeniową oraz sprzęt budowlany;
8) montować, użytkować i demontować rusztowania
i pomosty robocze;
9) wykonywać pomocnicze roboty murarskie i ciesielskie;
10) sporządzać rysunki figur i brył geometrycznych;
11) wymiarować i opisywać rysunki techniczne;
12) stosować zasady wykonywania przekrojów, rzutów prostokątnych i aksonometrycznych;
13) czytać dokumentację techniczną;
14) sporządzać szkice robocze konstrukcji betonowych
i żelbetowych;
15) wykonywać rysunki robocze elementów budowlanych;
16) posługiwać się sprzętem kontrolno-pomiarowym;
17) wykonywać przedmiary i obmiary robót betoniarskich i zbrojarskich;
18) wykonywać pomiary i sporządzać rysunki inwentaryzacyjne.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
6) montować, demontować i konserwować deskowania oraz formy do robót betoniarskich;
w.
rcl
.go
v.p
l
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
Poz. 1383
1) rodzaje obiektów budowlanych;
2) elementy konstrukcyjne i niekonstrukcyjne budynków;
7) montować szkielety zbrojenia oraz układać zbrojenie w deskowaniach i formach;
8) dobierać domieszki i dodatki do betonów;
3) konstrukcje i technologie wykonania budynków;
9) przygotowywać zaprawy i mieszanki betonowe
według określonych receptur;
4) materiały i wyroby budowlane oraz ich właściwości;
10) określać konsystencję mieszanek betonowych i zapraw;
5) klasyfikacja i właściwości stali;
11) transportować, układać, zagęszczać i pielęgnować
mieszankę betonową;
6) teren budowy i jego organizacja;
7) magazynowanie, składowanie i transport materiałów i wyrobów budowlanych oraz stali zbrojeniowej;
8) zasady montażu, użytkowania i demontażu rusztowań oraz pomostów roboczych;
9) roboty murarskie i ciesielskie;
10) figury i bryły geometryczne;
12) wykonywać podstawowe elementy konstrukcji
monolitycznych oraz prefabrykaty betonowe i żelbetowe zgodnie z normami, warunkami technicznymi wykonania i odbioru;
13) wykonywać zbrojenie i betonowanie elementów
konstrukcji monolitycznych w określonych technologiach;
11) rodzaje rysunków technicznych;
14) wykonywać konserwację, naprawę i renowację
elementów betonowych i żelbetowych;
12) zasady wymiarowania i opisywania rysunków;
15) rozliczać materiały i zagospodarować odpady;
13) rzutowanie prostokątne i aksonometryczne;
14) rodzaje i elementy dokumentacji;
16) sporządzać kalkulację kosztów wykonania robót
betoniarskich i zbrojarskich;
15) czytanie dokumentacji technicznej;
17) oceniać jakość robót betoniarskich i zbrojarskich;
16) rysunki konstrukcyjne elementów betonowych
i żelbetowych;
17) rysunek odręczny i schematyczny;
18) rysunki form i deskowań;
18) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska podczas wykonywania robót betoniarsko-zbrojarskich.
19) przedmiary i obmiary robót;
2. Treści kształcenia (działy programowe)
20) pomiary i rysunki inwentaryzacyjne.
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
BLOK: TECHNOLOGIA
I ZBROJARSKICH
ROBÓT
BETONIARSKICH
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
ww
1) organizować, użytkować i likwidować stanowiska
robót betoniarskich i zbrojarskich zgodnie z wymaganiami procesu technologicznego, przepisami
i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisami ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony
środowiska;
2) posługiwać się dokumentacją techniczną podczas
wykonywania robót betoniarskich i zbrojarskich;
3) dobierać materiały, maszyny, narzędzia i sprzęt do
robót zbrojarskich oraz betoniarskich;
4) posługiwać się narzędziami, sprzętem oraz przyrządami pomiarowymi zgodnie z zasadami eksploatacji oraz przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy;
5) przygotowywać stal zbrojeniową do montażu;
1) organizacja betonowni i warsztatu zbrojarskiego
oraz zaplecza budowy;
2) posługiwanie się dokumentacją techniczną;
3) materiały, maszyny, narzędzia i sprzęt stosowany
do robót betoniarskich i zbrojarskich;
4) zasady zbrojenia konstrukcji żelbetowych;
5) przygotowywanie stali zbrojeniowej do montażu;
6) montaż szkieletów zbrojenia;
7) deskowania i formy do robót betoniarskich;
8) układanie zbrojenia w deskowaniach i formach;
9) zasady wykonywania robót betoniarskich;
10) domieszki i dodatki do betonów;
11) przygotowywanie zaczynów, zapraw i mieszanek
betonowych;
12) transport, układanie i zagęszczanie mieszanki
betonowej;
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych
w.
rcl
.go
v.p
l
13) zasady zbrojenia podstawowych elementów żelbetowych;
Poz. 1383
14) zbrojenie i betonowanie elementów konstrukcyjnych budynku;
15) zbrojenie i betonowanie ram i konstrukcji inżynierskich;
1) podstawowe pojęcia gospodarki rynkowej;
2) dokumenty dotyczące zatrudnienia;
16) zasady produkcji prefabrykatów betonowych i żelbetowych;
3) podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej;
17) warunki techniczne wykonania i odbioru robót
betoniarskich i zbrojarskich;
4) prawa i obowiązki pracownika i pracodawcy;
18) gospodarka surowcami i odpadami;
5) bezpieczeństwo i higiena pracy;
19) konserwacja, naprawa i renowacja konstrukcji
betonowych i żelbetowych;
6) ochrona przeciwpożarowa i ochrona środowiska;
20) kalkulowanie kosztów wykonania robót betoniarskich i zbrojarskich;
21) przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy,
przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony
środowiska obowiązujące podczas wykonywania
robót betoniarsko-zbrojarskich.
7) wybrane przepisy prawa budowlanego, podatkowego i bankowego;
8) elementy ergonomii;
9) środki ochrony indywidualnej;
10) zasady udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
BLOK: PODSTAWY DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ
11) zasady i metody komunikowania się;
1. Cele kształcenia
12) elementy socjologii i psychologii pracy;
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien
umieć
13) formy doskonalenia zawodowego;
1) interpretować podstawowe pojęcia gospodarki
rynkowej;
2) podejmować działania związane z poszukiwaniem
pracy;
14) źródła informacji zawodowej;
15) etyka.
III. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE
3) sporządzać dokumenty dotyczące zatrudnienia;
4) sporządzać dokumenty niezbędne do podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej;
Nazwa bloku
programowego
Minimalna liczba godzin
w okresie kształcenia
w %*
5) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące praw
i obowiązków pracownika i pracodawcy;
Podstawy budownictwa
20
Technologia robót betoniarskich i zbrojarskich
50
Podstawy działalności
zawodowej
10
6) stosować przepisy i zasady bezpieczeństwa
i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
7) przestrzegać przepisów prawa budowlanego, podatkowego i bankowego;
8) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
ww
9) dobierać środki ochrony indywidualnej do rodzaju
wykonywanej pracy;
10) udzielać pierwszej pomocy
w wypadkach przy pracy;
Razem
80**
* Podział godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia
w szkołach dla młodzieży i w szkołach dla dorosłych
(w formie stacjonarnej i zaocznej).
** Pozostałe 20 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie kształcenia do potrzeb rynku pracy.
poszkodowanym
11) komunikować się i współpracować w zespole;
12) rozwiązywać problemy dotyczące działalności zawodowej;
13) podejmować decyzje;
IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI
KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE
TREŚCI
Do realizacji treści kształcenia ujętych w blokach
programowych są odpowiednie następujące pomieszczenia dydaktyczne
14) doskonalić umiejętności zawodowe;
1) pracownia ogólnobudowlana;
15) korzystać z różnych źródeł informacji;
2) pracownia rysunku technicznego;
16) przestrzegać zasad etyki.
3) warsztaty szkolne.
7) katalogi i prospekty materiałów i wyrobów budowlanych stosowanych w robotach betoniarskich
i zbrojarskich.
w.
rcl
.go
v.p
l
Pr a c ow nia og ó l n o b u d o wl an a p o wi nna by ć
w y pos a ż ona w
Poz. 1383
1) próbki materiałów i wyrobów budowlanych;
2) próbki stali zbrojonej oraz modele gotowych wyrobów ze stali;
3) modele i rysunki konstrukcji budowlanych;
Wa r szta ty szkolne powinny by ć wy p o s ażone w
1) stanowiska do wykonywania robót betoniarsko-zbrojarskich;
4) instrukcje technologiczne;
2) materiały i wyroby do robót betoniarsko-zbrojarskich;
5) normy i certyfikaty stosowane w budownictwie,
aprobaty techniczne;
3) materiały wykończeniowe;
6) prospekty materiałów i wyrobów budowlanych;
4) deskowania systemowe i formy;
5) rusztowania systemowe;
7) publikacje zawierające jednostkowe nakłady rzeczowe oraz publikacje zawierające ceny i stawki
czynników produkcji.
Pr a c ow nia rysu n ku tech n i cz n eg o p owinna
b y ć w y pos a ż on a w
1) stanowiska rysunkowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia);
2) wzory znormalizowanego pisma technicznego;
6) środki ochrony indywidualnej;
7) instrukcje technologiczne;
8) narzędzia i sprzęt mierniczy;
9) narzędzia i sprzęt do robót betoniarsko-zbrojarskich;
10) katalogi i prospekty materiałów i wyrobów budowlanych.
Pracownie powinny składać się z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego.
3) modele brył i figur geometrycznych;
4) rysunki elementów budowlanych;
5) dokumentacje architektoniczno-budowlane;
W sali lekcyjnej należy zapewnić stanowisko pracy
dla nauczyciela i odpowiednią liczbę stanowisk pracy
dla uczniów.
6) normy dotyczące zasad wykonywania rysunków
technicznych;
W warsztatach szkolnych powinno znajdować się
pomieszczenie do instruktażu.