Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 października 2010 r. w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny

§ 1. Rozporządzenie określa wymagania weterynaryjne przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek

własny, zwanego dalej „mięsem”, w tym

1) wymagania dotyczące zdrowia zwierząt, z których

pozyskuje się mięso;

2) wymagania, jakie powinny być spełnione przy

uboju na terenie gospodarstwa;

3) wymagania dotyczące badania poubojowego mięsa, w tym mięsa pozyskanego w wyniku odstrzału

zwierząt łownych;

4) sposób znakowania mięsa.

§ 2. 1. Ubojowi na terenie gospodarstwa w celu

produkcji mięsa poddaje się zwierzęta

1) zdrowe;

2) które nie pochodzą z gospodarstwa lub obszaru

podlegającego ograniczeniom, nakazom lub zakazom, mającym zastosowanie do danych zwierząt,

wydanym na podstawie przepisów ustawy z dnia

11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz

zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U.

z 2008 r. Nr 213, poz. 1342 oraz z 2010 r. Nr 47,

poz. 278, Nr 60, poz. 372 i Nr 78, poz. 513), ze

względu na chorobę zakaźną zwierząt wymienioną

w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 2

ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego;

3) po upływie okresu karencji określonego dla użytego produktu leczniczego weterynaryjnego lub produktu leczniczego, jeżeli przed poddaniem ubojowi zwierzęta były leczone tymi produktami.

ww

2. Nie przeprowadza się uboju zwierząt, w celu pozyskania mięsa, z gatunku wrażliwego na zakażenie

jedną z chorób zakaźnych zwierząt wymienionych

w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 2

ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego, w gospodarstwie innym niż go-

1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem admini-

stracji rządowej — rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1

rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania

Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 216,

poz. 1599).

2) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.

z 2006 r. Nr 171, poz. 1225, z 2007 r. Nr 64, poz. 429,

z 2008 r. Nr 145, poz. 916 i Nr 214, poz. 1346 oraz z 2010 r.

Nr 47, poz. 278 i Nr 81, poz. 528.

spodarstwo pochodzenia zwierzęcia, jeżeli znajdują

się tam zwierzęta podejrzane o zakażenie tą chorobą

lub podejrzane o tę chorobę, chore lub zakażone.

Załącznik nr 2

w.

rcl

.go

v.p

l

SPOSÓB POBIERANIA PRÓBEK DO BADANIA MIĘSA NA OBECNOŚĆ WŁOŚNI

ORAZ ZASADY DOSTARCZANIA PRÓBEK DO URZĘDOWEGO LEKARZA WETERYNARII

I. Sposób pobierania próbek mięsa

1. U świń domowych

1) pobiera się kilka próbek mięsa, każda wielkości

orzecha laskowego, z mięśni obu filarów przepony w przejściu do części ścięgnistej;

2) łączna masa pobranych próbek nie powinna być

mniejsza niż 50 g.

2. U dzików

1) pobiera się sześć próbek mięsa, każda wielkości

orzecha laskowego, po jednej próbce z

a) mięśni każdego filaru przepony w przejściu do

części ścięgnistej,

b) mięśni żuchwowych,

c) mięśni przedramienia,

d) mięśni międzyżebrowych,

e) mięśni języka;

2) jeżeli nie można pobrać próbek z niektórych mięśni określonych w pkt 1, wówczas pobiera się cztery próbki mięsa z mięśni, które są dostępne;

3) łączna masa pobranych próbek nie powinna być

mniejsza niż 50 g.

3. U nutrii

1) pobiera się dwie próbki mięsa, każda wielkości

orzecha laskowego, z mięśni obu filarów przepony w przejściu do części ścięgnistej albo

ww

2) pobiera się jedną próbkę mięsa wielkości dwóch

orzechów laskowych z mięśnia jednego filaru

przepony — w przypadku gdy drugi filar przepony jest niedostępny, albo

3) pobiera się dwie próbki mięsa każda wielkości

orzecha laskowego z części żebrowej lub mostkowej przepony — w przypadku braku mięśni obu

filarów przepony, albo

4) pobiera się dwie próbki mięsa, każda wielkości

orzecha laskowego, z

a) mięśni języka,

b) mięśni żuchwowych lub międzyżebrowych —

w przypadku braku mięśni przepony.

II. Zasady dostarczania próbek do urzędowego lekarza weterynarii

1. Próbki powinny być dostarczone do urzędowego lekarza weterynarii

1) niezwłocznie po dokonaniu uboju, nie później niż

24 godziny od terminu uboju zwierzęcia, z którego tuszy próbki zostały pobrane;

2) niezwłocznie po dokonaniu odstrzału, nie później

niż 48 godzin od dokonania odstrzału.

2. Próbki powinny być przechowywane i transportowane w warunkach zapobiegających rozkładowi

gnilnemu mięsa, przy czym próbki nie mogą być

mrożone.

3. Dostarczający próbki powinien poinformować

urzędowego lekarza weterynarii o

1) wieku zwierzęcia;

2) miejscu pochodzenia zwierzęcia;

3) części zwierzęcia, z której zostały pobrane próbki

do badania.

§ 3. Przy uboju zwierząt na terenie gospodarstwa

powinny być spełnione wymagania określone w przepisach o ochronie zwierząt i w przepisach o systemie

identyfikacji i rejestracji zwierząt, a także w przepisach

o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób

zakaźnych zwierząt.

§ 4. 1. Co najmniej na 24 godziny przed dokonaniem uboju zwierząt, z wyłączeniem drobiu lub zajęczaków, w celu produkcji mięsa, jeżeli ubój ma być

dokonany

1) na terenie gospodarstwa, w którym zwierzęta były

utrzymywane — posiadacz zwierząt,

2) w gospodarstwie innym niż gospodarstwo, w którym zwierzęta były utrzymywane — podmiot prowadzący to gospodarstwo

— informuje powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce przeprowadzenia uboju o zamiarze przeprowadzenia uboju.

2. Informacja, o której mowa w ust. 1

1) zawiera

a) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz

adres posiadacza zwierząt poddawanych ubojowi,

b) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz

adres podmiotu prowadzącego gospodarstwo

— w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2,

c) gatunek i liczbę zwierząt poddawanych ubojowi,

d) numer identyfikacyjny zwierzęcia lub zwierząt

poddawanych ubojowi, jeżeli z przepisów

o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt wynika obowiązek oznakowania zwierzęcia,

e) miejsce i termin uboju,

f) imię i nazwisko oraz adres osoby uprawnionej

do przeprowadzenia uboju,

g) inne dane mające na celu ułatwienie kontaktu

z informującym, w szczególności numer telefonu informującego;

2) może zawierać zgłoszenie mięsa do badania poubojowego, o którym mowa w § 8.

3. W przypadku uboju cieląt do szóstego miesiąca

życia, owiec lub kóz, informacja, o której mowa

w ust. 1, przekazywana jest w formie pisemnego powiadomienia, zawierającego dodatkowo oświadcze-

1) ogłuszania, wykrwawiania i wytrzewiania zwierząt;

w.

rcl

.go

v.p

l

nie o zagospodarowaniu na własny koszt materiału

szczególnego ryzyka zgodnie z rozporządzeniem

Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001

z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiającym zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych

pasażowalnych gąbczastych encefalopatii (Dz. Urz.

WE L 147 z 31.05.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE

Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 32, str. 289,

z późn. zm.) i rozporządzeniem (WE) nr 1774/2002

Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiającym przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego

nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz.

WE L 273 z 10.10.2002, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE

Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 37, str. 92,

z późn. zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem

nr 1774/2002”.

Poz. 1370

2) przechowywania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w rozporządzeniu nr 1774/2002, w tym materiału szczególnego ryzyka, odpowiednio zabezpieczone przed dostępem osób postronnych oraz zwierząt.

2. Miejsce lub pomieszczenie, w których odbywa

się wytrzewianie tusz, powinny

1) być utrzymywane w czystości i zachowane w dobrym stanie;

2) zapewniać odpowiednią przestrzeń roboczą

pozwalającą na przeprowadzanie wszelkich działań w sposób zapobiegający zanieczyszczeniu

mięsa;

4. Wzór powiadomienia o zamiarze przeprowadzenia uboju cieląt do szóstego miesiąca życia, owiec lub

kóz w celu produkcji mięsa przeznaczonego na użytek

własny określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

3) mieć dostęp do bieżącej wody przeznaczonej do

spożycia przez ludzi.

§ 5. 1. Podmiot prowadzący gospodarstwo, w którym dokonywany jest ubój zwierząt pochodzących

z innych gospodarstw w celu produkcji mięsa, zapewnia, że

3. Produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego,

w tym materiał szczególnego ryzyka, o których mowa

w ust. 1, przechowuje się

1) zwierzęta są ubijane niezwłocznie po przybyciu do

gospodarstwa;

1) w sposób gwarantujący, że jego jakość mikrobiologiczna nie ulegnie pogorszeniu;

2) ubój zwierząt odbywa się w warunkach zapobiegających zanieczyszczeniu mięsa.

2) w pojemnikach oznaczonych w sposób trwały, które każdorazowo po opróżnieniu poddaje się myciu,

czyszczeniu i odkażaniu.

2. Podmiot prowadzący gospodarstwo, w którym

dokonywany jest ubój zwierząt określony w ust. 1,

prowadzi ewidencję przeprowadzonych w gospodarstwie ubojów oraz przechowuje ją przez okres trzech

lat od daty dokonania uboju danego zwierzęcia.

3. Ewidencja, o której mowa w ust. 2, składa się

z kolejno ponumerowanych stron zawierających

1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz adres

posiadacza zwierząt poddanych ubojowi;

2) adres gospodarstwa, z którego pochodziły zwierzęta, jeżeli jest inny niż adres posiadacza zwierzęcia;

3) liczbę zwierząt poddanych ubojowi;

ww

4) numer identyfikacyjny zwierząt poddanych ubojowi, jeżeli z przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt wynika obowiązek oznakowania

zwierzęcia;

5) datę uboju;

6) imię i nazwisko, adres oraz podpis osoby uprawnionej do przeprowadzenia uboju;

7) podpis posiadacza zwierzęcia.

§ 6. 1. W gospodarstwie, w którym dokonywany

jest ubój zwierząt pochodzących z innych gospodarstw

w celu produkcji mięsa, powinno być wyznaczone

miejsce lub pomieszczenie przeznaczone do

4. Jeżeli w gospodarstwie, w którym dokonywany

jest ubój zwierząt pochodzących z innych gospodarstw

w celu produkcji mięsa, utrzymywane są zwierzęta

gospodarskie, to miejsce lub pomieszczenie, o którym

mowa w ust. 1, powinno być odizolowane od pomieszczeń, w których utrzymywane są zwierzęta.

§ 7. 1. Mięso świń i nutrii poddanych ubojowi oraz

mięso dzików odstrzelonych, w celu produkcji mięsa,

poddaje się badaniu na obecność włośni jedną z metod określoną w załączniku I do rozporządzenia

Komisji (WE) nr 2075/2005 z dnia 5 grudnia 2005 r.

ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włosieni (Trichinella) w mięsie (Dz. Urz. UE L 338 z 22.12.2005, str. 60,

z późn. zm.) na koszt

1) posiadacza tego mięsa lub

2) podmiotu prowadzącego gospodarstwo, w którym

dokonano uboju — w przypadku uboju zwierząt,

o którym mowa w § 5 ust. 1.

2. W przypadku gdy tusza podlega badaniu, o którym mowa w § 8, próbki do badania mięsa na obecność włośni pobiera i bada urzędowy lekarz weterynarii, o którym mowa w ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r.

o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2010 r. Nr 112,

poz. 744), zwany dalej „urzędowym lekarzem weterynarii”.

2) miejsce i termin uboju albo odstrzału;

3) datę przeprowadzenia badania;

w.

rcl

.go

v.p

l

3. W przypadku gdy tusza nie podlega badaniu,

o którym mowa w § 8, próbki do badania mięsa na

obecność włośni pobiera i dostarcza do urzędowego

lekarza weterynarii

Poz. 1370

1) posiadacz mięsa — w przypadku dzików oraz uboju zwierząt na terenie gospodarstwa, w którym

zwierzęta były utrzymywane;

2) podmiot prowadzący gospodarstwo, w którym dokonywany jest ubój — w przypadku uboju zwierząt, o którym mowa w § 5 ust. 1.

4. Sposób pobierania próbek do badania mięsa na

obecność włośni oraz zasady dostarczania próbek do

urzędowego lekarza weterynarii określa załącznik nr 2

do rozporządzenia.

5. Powiatowy lekarz weterynarii podaje do publicznej wiadomości, w sposób zwyczajowo przyjęty na

danym terenie, nazwiska urzędowych lekarzy weterynarii wyznaczonych do badania, o którym mowa

w ust. 1 i § 8, ich siedziby oraz obszar działania.

6. Mięso zbadane na obecność włośni metodą badania trichinoskopowego, określoną w rozdziale III załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2075/2005

z dnia 5 grudnia 2005 r. ustanawiającego szczególne

przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włosieni (Trichinella) w mięsie

1) przed spożyciem powinno zostać poddane obróbce cieplnej zapewniającej podgrzanie mięsa do

temperatury wewnętrznej wynoszącej co najmniej 71 °C;

2) nie powinno być wykorzystywane do przygotowania potraw na grillu lub w kuchence mikrofalowej.

§ 8. Mięso zwierząt poddanych ubojowi oraz mięso zwierząt łownych odstrzelonych, w celu produkcji

mięsa, poddaje się badaniu poubojowemu przeprowadzanemu przez urzędowego lekarza weterynarii,

w sposób właściwy dla danego gatunku zwierząt,

określony w sekcji IV załącznika I do rozporządzenia

(WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady

z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne

przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli

w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz.

UE L 139 z 30.04.2004, str. 206, z późn. zm.; Dz. Urz. UE

Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 75), na

wniosek i na koszt

ww

1) posiadacza tego mięsa lub

2) podmiotu prowadzącego gospodarstwo, w którym

dokonano uboju — w przypadku uboju zwierząt,

o którym mowa w § 5 ust. 1.

§ 9. 1. Jeżeli w wyniku przeprowadzonego badania

poubojowego, o którym mowa w § 8, oraz badania na

obecność włośni, o którym mowa w § 7 ust. 2, w przypadku badania mięsa świń, nutrii i dzików, stwierdzono, że badane mięso zwierząt jest zdatne do spożycia

przez ludzi, urzędowy lekarz weterynarii wystawia zaświadczenie o przeprowadzeniu badania poubojowego mięsa, które zawiera

1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz adres

posiadacza mięsa;

4) gatunek zwierzęcia, z którego pozyskano mięso,

oraz numer identyfikacyjny tego zwierzęcia, jeżeli

z przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji

zwierząt wynika obowiązek oznakowania zwierzęcia;

5) wynik badania;

6) w przypadku badania mięsa świń, nutrii i dzików,

informację o ograniczeniach w sposobie wykorzystania mięsa — jeżeli badanie na obecność włośni

przeprowadzono przy zastosowaniu metody badania trichinoskopowego, o której mowa w § 7

ust. 6.

2. Jeżeli w wyniku badania na obecność włośni

próbek mięsa świń, nutrii i dzików, pobranych i dostarczonych zgodnie z § 7 ust. 3

1) nie stwierdzono włośni — urzędowy lekarz weterynarii wystawia zaświadczenie o przeprowadzeniu

badania próbek mięsa, które zawiera

a) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz

adres posiadacza mięsa,

b) miejsce i termin uboju albo odstrzału,

c) datę przeprowadzenia badania,

d) gatunek zwierzęcia, z którego pochodziła badana próbka, i numer identyfikacyjny tego zwierzęcia, jeżeli z przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt wynika obowiązek oznakowania zwierzęcia,

e) wynik badania,

f) informację o ograniczeniach w sposobie wykorzystania mięsa — jeżeli badanie próbek na

obecność włośni przeprowadzono przy zastosowaniu metody badania trichinoskopowego,

o której mowa w § 7 ust. 6;

2) stwierdzono włośnie — powiatowy lekarz weterynarii wydaje decyzję administracyjną w sprawie

uznania mięsa za niezdatne do spożycia przez ludzi, określając w niej sposób postępowania z tym

mięsem.

3. Przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 2

pkt 2, urzędowy lekarz weterynarii z urzędu pobiera

próbki mięsa i przeprowadza badanie, o którym mowa

w § 7 ust. 1 i § 8, na koszt posiadacza mięsa.

§ 10. 1. Urzędowy lekarz weterynarii w przypadku

stwierdzenia, po pobraniu próbek mięsa i przeprowadzeniu badania, o którym mowa w § 7 ust. 1, lub badania, o którym mowa w § 8, że mięso jest niezdatne do

spożycia przez ludzi, znakuje tuszę znakiem weterynaryjnym w kształcie trójkąta równobocznego o długości

boku 5 cm zawierającym

1) w górnej części — litery „PL”;

2) w dolnej części — litery „IW”.

2. Znak weterynaryjny umieszcza się na

pującego po kwartale, którego dotyczy informacja

lub w którym zostały wydane te decyzje.

w.

rcl

.go

v.p

l

1) zewnętrznej powierzchni tuszy przez opieczętowanie jej znakiem przy użyciu tuszu lub przez znakowanie na gorąco lub

Poz. 1370

2) zawieszce przymocowanej do tuszy.

§ 11. Urzędowy lekarz weterynarii, niebędący pracownikiem Inspekcji Weterynaryjnej, przeprowadzający badanie mięsa, przekazuje powiatowemu lekarzowi

weterynarii

1) informację o zaświadczeniach, o których mowa

w § 9 ust. 1 lub ust. 2 pkt 1,

2) decyzje administracyjne o uznaniu mięsa za niezdatne do spożycia przez ludzi

ww

— które zostały wydane w danym kwartale, w terminie do 15. dnia pierwszego miesiąca kwartału nastę-

§ 12. Mięso świń i nutrii poddanych ubojowi oraz

mięso dzików odstrzelonych nie może zostać spożyte

ani przetworzone przed uzyskaniem zaświadczenia,

o którym mowa w § 9 ust. 1 lub ust. 2 pkt 1.

§ 13. Traci moc rozporządzenie Ministra Rolnictwa

i Rozwoju Wsi z dnia 9 lipca 2007 r. w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny (Dz. U. Nr 132, poz. 919).

§ 14. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: M. Sawicki

w.

rcl

.go

v.p

l

Elektronicznie

podpisany przez

Jarosław Deminet

Data: 2010.11.04

15:19:07 +01'00' Poz. 1370

1370

w.

rcl

.go

v.p

l

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI1)

z dnia 21 października 2010 r.

w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny

Na podstawie art. 11a ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego

(Dz. U. z 2006 r. Nr 17, poz. 127, z późn. zm.2)) zarządza

się, co następuje

Załączniki do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju

Wsi z dnia 21 października 2010 r. (poz. 1370)

Załącznik nr 1

WZÓR

P o w ia dom ie nie o zam i arze p rzep ro wadze nia uboju cie lą t do szóst e go mie sią ca ży cia , o wi ec

l u b k óz w c e lu p ro d u kcj i m i ęsa p rzezna czone go na uży t e k w ła sny

I. Informacja o zamiarze przeprowadzenia uboju

Imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz adres posiadacza zwierzęcia

.....................................................................................................................................................................................

Imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz adres podmiotu prowadzącego gospodarstwo:1)

.....................................................................................................................................................................................

Gatunek zwierząt poddawanych ubojowi

.....................................................................................................................................................................................

Liczba zwierząt poddawanych ubojowi

.....................................................................................................................................................................................

Numer identyfikacyjny zwierzęcia lub zwierząt poddawanych ubojowi:2)

.....................................................................................................................................................................................

Miejsce uboju

.....................................................................................................................................................................................

Termin uboju

.....................................................................................................................................................................................

Imię i nazwisko oraz adres osoby uprawnionej do przeprowadzenia uboju

.....................................................................................................................................................................................

Inne dane, w tym numer telefonu, przekazującego powiadomienie

.....................................................................................................................................................................................

II. Oświadczenie o zagospodarowaniu materiału szczególnego ryzyka

ww

Oświadczam, że pokryję koszty zagospodarowania materiału szczególnego ryzyka dokonanego zgodnie

z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiającym zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych gąbczastych encefalopatii (Dz. Urz. WE L 147 z 31.05.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 32,

str. 289, z późn. zm.) i rozporządzeniem (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiającym przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. WE L 273 z 10.10.2002, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz.

UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 37, str. 92, z późn. zm.).

III. Informacja o zgłoszeniu mięsa do badania poubojowego

Zgłaszam do badania poubojowego mięso pozyskane / nie zgłaszam do badania poubojowego mięsa pozyskanego3) ze zwierząt poddanych ubojowi w celu produkcji mięsa na użytek własny.

..................................................................

(data i podpis)

1) Dotyczy uboju zwierząt w gospodarstwie innym niż gospodarstwo, w którym zwierzęta były utrzymywane.

2) Dotyczy cieląt do szóstego miesiąca życia, owiec i kóz, jeżeli z przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt wy-

nika obowiązek oznakowania zwierzęcia.

3) Niepotrzebne skreślić.