Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 października 2010 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu - Prawo geodezyjne i kartograficzne

Ustawa reguluje sprawy dotyczące

1)

geodezji i kartografii;

2)

krajowego systemu informacji o terenie;

3)

ewidencji gruntów i budynków;

4)

inwentaryzacji i ewidencji sieci uzbrojenia terenu;

5)

rozgraniczania nieruchomości;

6)

państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego;

7)

uprawnień do wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych;

8)

numeracji porządkowej nieruchomości w miejscowościach.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

pracach geodezyjnych - rozumie się przez to projektowanie i wykonywanie pomiarów geodezyjnych,

wykonywanie zdjęć lotniczych, dokonywanie obliczeń, sporządzanie i przetwarzanie dokumentacji

geodezyjnej, a także zakładanie i aktualizację baz danych, pomiary i opracowania fotogrametryczne,

grawimetryczne, magnetyczne i astronomiczne związane z realizacją zadań w dziedzinie

geodezji i kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie;

2)

pracach kartograficznych - rozumie się przez to opracowywanie, merytoryczne i techniczne

redagowanie map i opracowań pochodnych oraz ich reprodukowanie;

3)

(uchylony);

4)

osnowach geodezyjnych - rozumie się przez to usystematyzowany zbiór punktów geodezyjnych,

dla których określono matematycznie ich wzajemne położenie i dokładność usytuowania;

5)

znakach geodezyjnych - rozumie się przez to znaki z trwałego materiału, określające

położenie punktów osnowy geodezyjnej;

6)

mapie topograficznej - rozumie się przez to opracowanie kartograficzne o treści przedstawiającej

elementy środowiska geograficznego powierzchni Ziemi i ich przestrzenne związki;

7)

mapie zasadniczej - rozumie się przez to wielkoskalowe opracowanie kartograficzne,

zawierające aktualne informacje o przestrzennym rozmieszczeniu obiektów ogólnogeograficznych

oraz elementach ewidencji gruntów i budynków, a także sieci uzbrojenia terenu: nadziemnych,

naziemnych i podziemnych;

8)

ewidencji gruntów i budynków (katastrze nieruchomości) - rozumie się przez to jednolity

dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach,

ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami,

budynkami i lokalami;

9)

terenach zamkniętych - rozumie się przez to tereny o charakterze zastrzeżonym ze względu

na obronność i bezpieczeństwo państwa, określone przez właściwych ministrów i kierowników

urzędów centralnych;

10)

państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym - rozumie się przez to zbiór map

oraz materiałów fotogrametrycznych, teledetekcyjnych, rejestrów, wykazów, informatycznych

baz danych, katalogów danych geodezyjnych i innych opracowań powstałych w wyniku wykonania

prac geodezyjnych i kartograficznych;

11)

sieci uzbrojenia terenu - rozumie się przez to wszelkiego rodzaju nadziemne, naziemne

i podziemne przewody i urządzenia: wodociągowe, kanalizacyjne, gazowe, cieplne, telekomunikacyjne,

elektroenergetyczne i inne, z wyłączeniem urządzeń melioracji szczegółowych, a także

podziemne budowle, jak: tunele, przejścia, parkingi, zbiorniki itp.;

12)

gleboznawczej klasyfikacji gruntów - rozumie się przez to podział gleb na klasy bonitacyjne

ze względu na ich jakość produkcyjną, ustaloną na podstawie cech genetycznych gleb;

13)

powszechnej taksacji nieruchomości - rozumie się przez to wycenę nieruchomości, realizowaną

według odrębnych przepisów;

14)

geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu - rozumie się przez to uporządkowany

zbiór danych przestrzennych i opisowych sieci uzbrojenia terenu, a także informacje

o podmiotach władających siecią;

14a

krajowej bazie danych geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu - rozumie się

przez to bazę danych o szczegółowości właściwej dla bazy danych obiektów topograficznych;

14b

powiatowej bazie danych geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu - rozumie się

przez to bazę danych o szczegółowości mapy zasadniczej w skalach od 1:500 do 1:5000;

15)

systemie informacji o terenie - rozumie się przez to bazę danych przestrzennych dotyczących

określonego obszaru oraz procedury i techniki służące systematycznemu zbieraniu, aktualizowaniu

i udostępnianiu danych;

16

harmonizacji zbiorów danych - rozumie się przez to działania o charakterze prawnym,

technicznym i organizacyjnym, mające na celu doprowadzenie do wzajemnej spójności

tych zbiorów oraz ich przystosowanie do wspólnego i łącznego wykorzystywania.

1.

Podstawę do wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych stanowią osnowy geodezyjne

opracowane w państwowym systemie odniesień przestrzennych.

2.

Osnowy geodezyjne zakłada się i aktualizuje dla obszaru całego kraju.

3.

Projekty osnów geodezyjnych są zatwierdzane przez

1)

Głównego Geodetę Kraju w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej - w zakresie osnów

podstawowych;

2)

starostów - w zakresie osnów szczegółowych.

4.

Przepisy ust. 1, 2 i ust. 3 pkt 1 stosuje się odpowiednio do osnów grawimetrycznych

i magnetycznych.

5.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, państwowy system odniesień przestrzennych

obowiązujący na terenie całego kraju, uwzględniając jego parametry techniczne oraz

warunki stosowania.

1.

(uchylony).

1a

Dla obszaru całego kraju zakłada się i prowadzi w systemie teleinformatycznym bazy

danych, obejmujące zbiory danych przestrzennych infrastruktury informacji przestrzennej,

dotyczące

1)

państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych;

2)

ewidencji gruntów i budynków (katastru nieruchomości);

3)

geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu;

4)

państwowego rejestru granic i powierzchni jednostek podziałów terytorialnych kraju;

5)

państwowego rejestru nazw geograficznych;

6)

ewidencji miejscowości, ulic i adresów;

7)

rejestru cen i wartości nieruchomości;

8)

obiektów topograficznych o szczegółowości zapewniającej tworzenie standardowych opracowań

kartograficznych w skalach 1:10 000-1:100 000, w tym kartograficznych opracowań numerycznego

modelu rzeźby terenu;

9)

obiektów ogólnogeograficznych o szczegółowości zapewniającej tworzenie standardowych

opracowań kartograficznych w skalach 1:250 000 i mniejszych, w tym kartograficznych

opracowań numerycznego modelu rzeźby terenu;

10)

szczegółowych osnów geodezyjnych;

11)

zobrazowań lotniczych i satelitarnych oraz ortofotomapy i numerycznego modelu terenu.

1b

Dla terenów miast oraz zwartych zabudowanych i przeznaczonych pod zabudowę obszarów

wiejskich zakłada się i prowadzi w systemie teleinformatycznym bazy danych obiektów

topograficznych o szczegółowości zapewniającej tworzenie standardowych opracowań kartograficznych

w skalach 1:500-1:5000, zharmonizowane z bazami danych, o których mowa w ust. 1a.

1c

Dla zbiorów danych objętych bazami danych, o których mowa w ust. 1a i 1b, oraz dla

związanych z nimi usług tworzy się metadane opisujące te zbiory i usługi zgodnie z

art. 5 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej

(Dz. U. Nr 76, poz. 489).

1d

Bazy danych, o których mowa w ust. 1a i 1b, aktualizuje się i prowadzi w sposób zapewniający

interoperacyjność zawartych w nich zbiorów danych i związanych z nimi usług, w rozumieniu

ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej.

1e

Standardowymi opracowaniami kartograficznymi, tworzonymi na podstawie odpowiednich

zbiorów danych zawartych w bazach danych, o których mowa w ust. 1 a i 1 b, są

1)

mapy ewidencyjne w skalach: 1:500, 1:1000, 1:2000, 1:5000;

2)

mapy zasadnicze w skalach: 1:500, 1:1000, 1:2000, 1:5000;

3)

mapy topograficzne w skalach: 1:10 000, 1:25 000, 1:50 000, 1:100 000;

4)

mapy ogólnogeograficzne w skalach: 1:250 000, 1:500 000, 1:1 000 000.

2.

Dla terenów zamkniętych, zamiast mapy zasadniczej, sporządza się odrębne mapy zawierające

w swojej treści również sieć podziemnego uzbrojenia terenu. Sporządzanie i aktualizowanie

tych map oraz ustalanie granic terenów zamkniętych należy do właściwych ministrów

i kierowników urzędów centralnych.

2a.

Tereny zamknięte są ustalane przez właściwych ministrów i kierowników urzędów centralnych

w drodze decyzji. W decyzji tej określane są również granice terenu zamkniętego. Dokumentacja

geodezyjna określająca przebieg granic i powierzchnię terenu zamkniętego przekazywana

jest przez organy wydające decyzje o zamknięciu terenu właściwym terytorialnie starostom

w trybie art. 22.

2b.

Właściwi ministrowie i kierownicy urzędów centralnych zawiadamiają Głównego Geodetę

Kraju o ustaleniu terenu zamkniętego oraz podają klauzulę tajności informacji dotyczących

obiektów znajdujących się na tym terenie.

2c.

Jeżeli teren utracił charakter terenu zamkniętego, zarządzający nim obowiązany jest

przekazać właściwemu staroście dokumentację geodezyjną i kartograficzną oraz sporządzone

mapy w celu włączenia ich do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

2d.

Nadzór nad pracami geodezyjnymi i kartograficznymi na terenach zamkniętych sprawuje

właściwy minister lub kierownik urzędu centralnego.

3.

Koszty zakładania osnów geodezyjnych, sporządzania mapy zasadniczej, ewidencji gruntów

i budynków oraz map topograficznych, a także systemu informacji o terenie, pokrywa

się z budżetu państwa oraz ze środków Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym.

W kosztach tych, celem realizacji zadań własnych, mogą uczestniczyć jednostki samorządu

terytorialnego lub inni inwestorzy.

1.

Zbiory danych gromadzone w bazach danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a i 1b, stanowią

podstawę krajowego systemu informacji o terenie, będącego częścią składową infrastruktury

informacji przestrzennej, o której mowa w art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej.

2.

Organy Służby Geodezyjnej i Kartograficznej mogą, w drodze porozumień, tworzyć i utrzymywać

wspólne elementy infrastruktury technicznej przeznaczonej do przechowywania i udostępniania

zbiorów danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a i 1b, mając na względzie minimalizację

kosztów budowy i utrzymania tej infrastruktury oraz optymalizację dostępności do danych,

ich bezpieczeństwa i jakości.

3.

Wymiana danych, zawartych w bazach, o których mowa w art. 4 ust. 1a i 1b, między organami

właściwymi do prowadzenia tych baz odbywa się nieodpłatnie w zakresie niezbędnym do

wykonywania przez te organy ich ustawowych zadań.

1.

Centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach geodezji i kartografii

jest Główny Geodeta Kraju.

2.

Nadzór nad Głównym Geodetą Kraju sprawuje minister właściwy do spraw administracji

publicznej

3.

Główny Geodeta Kraju wykonuje swoje zadania przy pomocy Głównego Urzędu Geodezji i

Kartografii.

4.

Organizację Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii określa statut nadany przez Prezesa

Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia.

5.

Organizację wewnętrzną i szczegółowy zakres zadań Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii

określa Główny Geodeta Kraju w regulaminie organizacyjnym.

6.

(uchylony).

1.

Służbę Geodezyjną i Kartograficzną stanowią

1)

organy nadzoru geodezyjnego i kartograficznego

a)

Główny Geodeta Kraju,

b)

wojewoda wykonujący zadania przy pomocy wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego

i kartograficznego jako kierownika inspekcji geodezyjnej i kartograficznej, wchodzącej

w skład zespolonej administracji rządowej w województwie;

2)

organy administracji geodezyjnej i kartograficznej

a)

marszałek województwa wykonujący zadania przy pomocy geodety województwa wchodzącego

w skład urzędu marszałkowskiego,

b)

starosta wykonujący zadania przy pomocy geodety powiatowego wchodzącego w skład starostwa

powiatowego.

2.

Wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego wykonuje w imieniu wojewody

zadania i kompetencje Służby Geodezyjnej i Kartograficznej określone w ustawie i przepisach

odrębnych.

2a

Wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego powołuje i odwołuje

wojewoda, za zgodą Głównego Geodety Kraju.

3.

Zadania organów określonych w ust. 1 pkt 2 wykonywane są jako zadania z zakresu administracji

rządowej.

4.

Starosta na wniosek gminy powierza wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta), w

drodze porozumienia, prowadzenie spraw należących do zakresu jego zadań i kompetencji,

w tym wydawanie decyzji administracyjnych, po spełnieniu warunków, o których mowa

w ust. 6.

5.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) prowadzi sprawy powierzone na podstawie ust. 4

przy pomocy geodety gminnego wchodzącego w skład urzędu gminy.

6.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej

1.

Głównego Geodetę Kraju powołuje, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego

naboru, Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw administracji

publicznej. Prezes Rady Ministrów odwołuje Głównego Geodetę Kraju.

2.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej, na wniosek Głównego Geodety Kraju,

powołuje jego zastępców, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego

naboru. Minister właściwy do spraw administracji publicznej odwołuje, na wniosek Głównego

Geodety Kraju, jego zastępców.

3.

Stanowisko Głównego Geodety Kraju może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Głównego

Geodety Kraju.

4.

Informację o naborze na stanowisko ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu

powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu

i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno

zawierać

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

5.

Termin, o którym mowa w ust. 4 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

6.

Nabór na stanowisko Głównego Geodety Kraju przeprowadza zespół, powołany przez ministra

właściwego do spraw administracji publicznej, liczący co najmniej 3 osoby, których

wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru

ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań

na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

7.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 6, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

8.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 7, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

9.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw administracji publicznej.

10.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

11.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

12.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

13.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 2, powołuje Główny

Geodeta Kraju.

14.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w ust. 2, stosuje

się odpowiednio ust. 3-12.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej

1.

Do zadań Służby Geodezyjnej i Kartograficznej należy w szczególności

1)

realizacja polityki państwa w zakresie geodezji i kartografii;

2)

organizowanie i finansowanie prac geodezyjnych i kartograficznych, w tym

a)

rejestracji stanów prawnych i faktycznych nieruchomości (kataster),

b)

pomiarów geodezyjnych i opracowań kartograficznych,

c)

fotogrametrycznych zdjęć powierzchni kraju i opracowań fotogrametrycznych,

d)

wydawania urzędowych map i atlasów terytorium Polski,

e)

prowadzenia krajowego systemu informacji o terenie;

3)

administrowanie państwowym zasobem geodezyjnym i kartograficznym i jego aktualizacja;

4)

kontrolowanie urzędów, instytucji publicznych i przedsiębiorców w zakresie przestrzegania

przepisów dotyczących geodezji i kartografii;

5)

opracowanie wytycznych dotyczących powszechnej taksacji nieruchomości i jej nadzorowanie;

6)

prowadzenie państwowego rejestru granic oraz powierzchni jednostek podziału terytorialnego

kraju;

7)

sporządzanie map topograficznych i tematycznych kraju oraz mapy zasadniczej;

8)

nadawanie, do czasu utworzenia odpowiednich samorządów zawodowych, uprawnień zawodowych

w dziedzinie geodezji i kartografii, prowadzenie rejestru osób uprawnionych oraz współpraca

z tymi samorządami zawodowymi;

9)

współpraca z wyspecjalizowanymi w dziedzinie geodezji i kartografii organizacjami

krajowymi, międzynarodowymi i regionalnymi oraz organami i urzędami innych krajów;

10)

inicjowanie prac naukowych i badawczo-rozwojowych w zakresie standardów organizacyjno-technicznych

oraz zastosowania metod informatycznych, fotogrametrycznych i satelitarnych w dziedzinie

geodezji i kartografii oraz w krajowym systemie informacji o terenie;

11)

prowadzenie spraw związanych z ochroną informacji niejawnych w działalności geodezyjnej

i kartograficznej;

12)

przygotowanie organizacyjno-techniczne i wdrożenie katastru.

2

Minister właściwy do spraw administracji publicznej

2

Minister właściwy do spraw administracji publicznej w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje materiałów geodezyjnych i kartograficznych,

które podlegają ochronie zgodnie z przepisami o ochronie informacji niejawnych, uwzględniając

przy tym potrzeby ochrony informacji niejawnych w działalności geodezyjnej i kartograficznej.

Główny Geodeta Kraju wykonuje zadania określone w ustawie, a w szczególności

1)

nadzoruje realizację polityki państwa w zakresie geodezji i kartografii;

2)

pełni funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do wojewódzkich inspektorów nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, a

także nadzoruje i kontroluje ich działania;

3

prowadzi centralny zasób geodezyjny i kartograficzny oraz dysponuje środkami Centralnego

Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym;

3

prowadzi centralny zasób geodezyjny i kartograficzny oraz dysponuje środkami Funduszu

Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym;

4

zakłada podstawowe osnowy geodezyjne, grawimetryczne i magnetyczne i prowadzi w oparciu

o bazę danych, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 1, państwowy rejestr podstawowych

osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych;

5

inicjuje i koordynuje działania w zakresie tworzenia zintegrowanego systemu informacji

o nieruchomościach oraz tworzy i utrzymuje, we współpracy z innymi organami administracji

publicznej, infrastrukturę techniczną tego systemu;

6

zakłada i prowadzi, we współpracy z właściwymi organami administracji publicznej,

bazę danych, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 4, oraz prowadzi na podstawie tej

bazy, państwowy rejestr granic i powierzchni jednostek podziałów terytorialnych kraju,

zintegrowany z ewidencją gruntów i budynków oraz ewidencją miejscowości, ulic i adresów,

umożliwiający gromadzenie, aktualizowanie i udostępnianie danych dotyczących

a)

granic państwa,

b)

granic jednostek podziałów terytorialnych kraju, w tym w szczególności

-

zasadniczego trójstopniowego podziału terytorialnego państwa,

-

podziału kraju na potrzeby ewidencji gruntów i budynków,

-

podziału kraju na potrzeby statystyki publicznej,

-

podziału kraju ze względu na właściwość miejscową sądów,

-

podziału kraju ze względu na właściwość miejscową organów i jednostek organizacyjnych

administracji specjalnej, w szczególności: archiwów państwowych, urzędów skarbowych,

izb skarbowych, nadleśnictw, regionalnych dyrekcji Lasów Państwowych, regionalnych

zarządów gospodarki wodnej, urzędów morskich,

c)

granic pasa nadbrzeżnego, granic portów i przystani morskich, morskiej linii brzegowej,

linii podstawowej i granicy morza terytorialnego Rzeczypospolitej Polskiej,

d)

pola powierzchni jednostek zasadniczego trójstopniowego podziału terytorialnego państwa,

pola powierzchni obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej oraz pola powierzchni

jednostek podziału kraju na potrzeby ewidencji gruntów i budynków,

e)

adresów i ich lokalizacji przestrzennej;

7)

ewidencjonuje systemy informacji o terenie o znaczeniu ogólnopaństwowym oraz współpracuje

z innymi resortami w zakładaniu i prowadzeniu systemów informacji geograficznej;

8)

współpracuje z wyspecjalizowanymi w dziedzinie geodezji i kartografii organizacjami

międzynarodowymi, regionalnymi oraz organami i urzędami innych krajów;

9)

inicjuje prace naukowe i badawczo-rozwojowe w zakresie standardów organizacyjno-technicznych

oraz zastosowania metod informatycznych, fotogrametrycznych i satelitarnych w dziedzinie

geodezji i kartografii oraz w krajowym systemie informacji o terenie;

10)

nadaje uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii, prowadzi rejestr

osób uprawnionych oraz współpracuje z samorządami i organizacjami zawodowymi geodetów

i kartografów;

11)

prowadzi sprawy związane z ochroną informacji niejawnych w działalności geodezyjnej

i kartograficznej;

12)

opracowuje wytyczne dotyczące powszechnej taksacji nieruchomości i nadzoruje jej przebieg;

13

koordynuje działania organów administracji publicznej oraz innych podmiotów realizujących

zadania publiczne dotyczące baz danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a i 1b, oraz

standardowych opracowań kartograficznych, o których mowa w art. 4 ust. 1e, a także

współdziała, na podstawie odrębnych porozumień, w zakresie merytorycznym i finansowym

w ich realizacji;

14

tworzy, prowadzi i udostępnia

a)

bazę danych, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 9,

b)

zintegrowane kopie baz danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 8,

c)

bazę zobrazowań lotniczych i satelitarnych oraz ortofotomapy i numerycznego modelu

terenu, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 11,

d)

standardowe opracowania kartograficzne w skalach: 1:25 000, 1:50 000, 1:100 000, 1:250 000,

1:500 000, 1:1 000 000,

e)

kartograficzne opracowania tematyczne i specjalne;

15

prowadzi sprawy związane ze standaryzacją polskojęzycznego nazewnictwa obiektów geograficznych

położonych poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej oraz bazę danych państwowego rejestru

nazw geograficznych, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 5, zawierającą aktualne i

historyczne informacje dotyczące

a)

nazw miejscowości i ich części oraz obiektów fizjograficznych, o których mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 2003 r. o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych

(Dz. U. Nr 166, poz. 1612 oraz z 2005 r. Nr 17, poz. 141),

b)

polskojęzycznego brzmienia nazw obiektów geograficznych położonych poza granicami

Rzeczypospolitej Polskiej;

16)

opracowuje zasady dotyczące uzgodnień co do usytuowania projektowanych sieci uzbrojenia

terenu;

16a

zakłada i prowadzi krajową bazę danych geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu

na podstawie powiatowych baz danych geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu;

17

opracowuje i przedkłada Radzie Ministrów, za pośrednictwem ministra właściwego do

spraw administracji publicznej, projekty rządowych programów realizacji zadań z dziedziny

geodezji i kartografii, a w szczególności w zakresie: modernizacji ewidencji gruntów

i budynków (katastru nieruchomości), tworzenia baz danych obiektów topograficznych

i ogólnogeograficznych wraz z numerycznymi modelami rzeźby terenu, opracowań tematycznych

i specjalnych, zobrazowań lotniczych i satelitarnych oraz ortofotomapy i numerycznego

modelu terenu;

18

tworzy system i program szkoleń w dziedzinie geodezji i kartografii oraz współdziała

z ośrodkami naukowymi, badawczo-rozwojowymi i organizacjami zawodowymi w realizacji

tych szkoleń.

1.

Wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego działający w imieniu

wojewody wykonuje zadania niezastrzeżone na rzecz organów administracji geodezyjnej

i kartograficznej, a w szczególności

1)

kontroluje przestrzeganie i stosowanie przepisów ustawy, a w szczególności

a)

zgodność wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych z przepisami ustawy,

b)

posiadanie uprawnień zawodowych przez osoby wykonujące samodzielne funkcje w dziedzinie

geodezji i kartografii;

2)

kontroluje działania administracji geodezyjnej i kartograficznej;

3)

współdziała z Głównym Geodetą Kraju oraz organami kontroli państwowej w zakresie właściwości

nadzoru geodezyjnego i kartograficznego;

4)

ewidencjonuje lokalne systemy informacji o terenie oraz przechowuje kopie zabezpieczające

bazy danych, w tym w szczególności bazy danych ewidencji gruntów i budynków;

5)

(uchylony);

6)

na wniosek starosty wyraża opinię o przygotowaniu gminy do przejęcia zadań w trybie

art. 6a ust. 4.

2.

W rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jest organem

1)

pierwszej instancji w sprawach określonych w ustawie;

2)

wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej.

Do zadań marszałka województwa należy w szczególności

1

prowadzenie wojewódzkiego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a także dysponowanie

środkami wojewódzkiego Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym;

1

prowadzenie wojewódzkiego zasobu geodezyjnego i kartograficznego;

2)

zlecanie wykonania i udostępnianie map topograficznych i tematycznych dla obszarów

właściwych województw;

3

tworzenie, w uzgodnieniu z Głównym Geodetą Kraju, oraz prowadzenie i udostępnianie

bazy danych, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 8, oraz standardowych opracowań kartograficznych

w skali 1:10 000, o których mowa w art. 4 ust. 1e pkt 3;

4)

analiza zmian w strukturze agrarnej oraz programowanie i koordynacja prac urządzeniowo-rolnych;

5)

monitorowanie zmian w sposobie użytkowania gruntów oraz ich bonitacji;

6

współdziałanie z Głównym Geodetą Kraju w prowadzeniu państwowego rejestru granic i

powierzchni jednostek podziałów terytorialnych kraju, w tym prowadzeniu bazy danych,

o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 4, w części dotyczącej obszaru województwa.

Do zadań starosty należy w szczególności

1

prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym ewidencji gruntów

i budynków, gleboznawczej klasyfikacji gruntów i geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia

terenu oraz dysponowanie środkami powiatowego Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym

i Kartograficznym;

1

prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym ewidencji gruntów

i budynków, gleboznawczej klasyfikacji gruntów i geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia

terenu;

2)

koordynacja usytuowania projektowanych sieci uzbrojenia terenu;

3)

zakładanie osnów szczegółowych;

4)

(uchylony);

5)

przeprowadzanie powszechnej taksacji nieruchomości oraz opracowywanie i prowadzenie

map i tabel taksacyjnych dotyczących nieruchomości;

6)

ochrona znaków geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych;

7

tworzenie, prowadzenie i udostępnianie baz danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a

pkt 2, 3, 7 i 10 oraz ust. 1b, a także standardowych opracowań kartograficznych w

skalach: 1:500, 1:1000, 1:2000, 1:5000, o których mowa w art. 4 ust. 1e pkt 1 i 2.

Służba Geodezyjna i Kartograficzna współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji

Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisu

art. 1 pkt 3, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.

1.

Przy Głównym Geodecie Kraju działają

1)

Państwowa Rada Geodezyjna i Kartograficzna jako organ doradczy i opiniodawczy;

2)

Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Główny Geodeta Kraju określa skład osobowy Rady i Komisji, o których mowa w ust. 1

i 3.

3.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób, tryb i szczegółowy zakres

przeprowadzania przez organy służby geodezyjnej i kartograficznej kontroli urzędów,

instytucji publicznych i przedsiębiorców w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących

geodezji i kartografii, uwzględniając podział zadań kontrolnych pomiędzy poszczególne

organy służby geodezyjnej i kartograficznej oraz ich obowiązki i uprawnienia podczas

wykonywania kontroli, a także obowiązki i uprawnienia podmiotów kontrolowanych.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje kartograficznych opracowań

tematycznych i specjalnych, których wykonywanie i udostępnianie należy do obowiązków

Głównego Geodety Kraju oraz organizację i tryb współdziałania z Głównym Geodetą Kraju

innych organów administracji publicznej przy realizacji tych zadań, mając na względzie

potrzeby państwa i obywateli, a także odpowiednie wykorzystanie informacji zgromadzonych

przez organy administracji publicznej.

1.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami i kierownikami

urzędów centralnych określi, w drodze rozporządzenia, tereny zamknięte niezbędne dla

obronności państwa, na których nadzoruje prace geodezyjne i kartograficzne.

1a.

Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw administracji

publicznej

2.

Prawo wykonywania fotogrametrycznych i teledetekcyjnych zdjęć lotniczych na terytorium

państwa przysługuje jednostkom organizacyjnym podległym Ministrowi Obrony Narodowej

w zakresie obronności państwa, a w pozostałym zakresie geodezyjnym i kartograficznym

jednostkom organizacyjnym.

3.

Wykonawca fotogrametrycznych i teledetekcyjnych zdjęć lotniczych, w czasie nie krótszym

niż 7 dni przed planowanym terminem nalotu, zobowiązany jest poinformować właściwy

organ Ministerstwa Obrony Narodowej o swoim zamiarze wykonania zdjęć wskazanego w

zawiadomieniu obszaru.

4.

Wykonawca zdjęć lotniczych ich negatywy obowiązany jest przekazać do państwowego zasobu

geodezyjnego i kartograficznego.

5.

Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw administracji

publicznej

6.

Do jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej, wykonujących

prace geodezyjne i kartograficzne, oraz innych wykonawców działających na zlecenie

tych jednostek nie stosuje się przepisów art. 6 i art. 7 ust. 1, art. 9, 12, 18, art.

19 ust. 1 pkt 1 i 4 oraz ust. 2, art. 42-46, 49 i art. 50 ust. 2.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

1 pkt 43, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.

Prace geodezyjne i kartograficzne wykonują podmioty prowadzące działalność gospodarczą,

a także inne jednostki organizacyjne utworzone zgodnie z przepisami prawa, jeżeli

przedmiot ich działania obejmuje prowadzenie tych prac.

Wykonawca prac geodezyjnych i kartograficznych jest obowiązany zgłosić do organów,

o których mowa w art. 40 ust. 3, prace przed przystąpieniem do ich wykonania, a po

wykonaniu prac przekazać powstałe materiały lub informacje o tych materiałach do państwowego

zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

1.

Osoby wykonujące prace geodezyjne i kartograficzne mają prawo

1)

wstępu na grunt i do obiektów budowlanych oraz dokonywania niezbędnych czynności związanych

z wykonywanymi pracami;

2)

dokonywania przecinek drzew i krzewów, niezbędnych do wykonania prac geodezyjnych;

3)

nieodpłatnego umieszczania na gruntach i obiektach budowlanych znaków geodezyjnych,

grawimetrycznych i magnetycznych oraz urządzeń zabezpieczających te znaki;

4)

umieszczania na gruntach i obiektach budowlanych budowli triangulacyjnych.

2.

Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, nie naruszają

1)

przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, o ochronie środowiska, o lasach

i o drogach publicznych;

2)

przywilejów i immunitetów przysługujących obcym przedstawicielstwom dyplomatycznym,

misjom specjalnym i urzędom konsularnym, a także członkom ich personelu oraz innym

osobom korzystającym z przywilejów i immunitetów na podstawie ustaw, umów lub powszechnie

uznanych zwyczajów międzynarodowych.

3.

Na terenach zamkniętych prace geodezyjne mogą być wykonywane tylko przez wykonawców

działających na zlecenie organów, które wydały decyzję o zamknięciu terenu, lub za

ich zgodą.

Właściciel lub inna osoba władająca nieruchomością są obowiązani umożliwić podmiotom

i jednostkom organizacyjnym, o których mowa w art. 11, wykonanie prac geodezyjnych

i kartograficznych określonych w art. 13 ust. 1.

1.

Znaki geodezyjne, urządzenia zabezpieczające te znaki oraz budowle triangulacyjne

podlegają ochronie.

2.

W miarę potrzeby może być wydzielony na gruncie, za odszkodowaniem, obszar niezbędny

do ochrony znaku geodezyjnego oraz budowli triangulacyjnej. Na obszarze tym nie mogą

być wykonywane czynności, które zagrażałyby znakowi geodezyjnemu i budowli triangulacyjnej.

3.

Właściciel lub inna osoba władająca nieruchomością, na której znajdują się znaki geodezyjne,

urządzenia zabezpieczające te znaki oraz budowle triangulacyjne, są obowiązani

1)

nie dokonywać czynności powodujących ich zniszczenie, uszkodzenie lub przemieszczenie;

2)

niezwłocznie zawiadomić właściwego starostę o ich zniszczeniu, uszkodzeniu, przemieszczeniu

lub zagrażaniu przez nie bezpieczeństwu życia lub mienia.

4.

Przepis ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do znaków grawimetrycznych i magnetycznych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 15 listopada 2008 r.

1.

Szkody wyrządzone w związku z wykonywaniem prac geodezyjnych i kartograficznych podlegają

naprawieniu na zasadach prawa cywilnego.

2.

W razie ograniczenia korzystania z nieruchomości przy wykonywaniu czynności określonych

w art. 13 ust. 1 pkt 3 i 4, właścicielowi lub innej osobie władającej nieruchomością

przysługuje wynagrodzenie.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej

1)

sporne terytoria państwa lub ich części, terytoria okupowane, terytoria i granice

pomiędzy państwami ościennymi;

2)

granice polityczne będące liniami demarkacyjnymi;

3)

nazewnictwo niektórych terytoriów spornych.

Rozpowszechnianie, rozprowadzanie oraz reprodukowanie w celu rozpowszechniania i rozprowadzania

map, materiałów fotogrametrycznych i teledetekcyjnych, stanowiących państwowy zasób

geodezyjny i kartograficzny, wymaga zezwolenia

1)

Głównego Geodety Kraju - w zakresie zasobu centralnego;

2)

marszałka województwa - w zakresie zasobu wojewódzkiego;

3)

starosty - w zakresie zasobu powiatowego.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia i obowiązuje do dnia 31

grudnia 1995 r., z wyjątkiem art. 7 i 15-18.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzeń

1)

szczegółowe zasady i tryb zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, przekazywania

materiałów i informacji powstałych w wyniku tych prac do państwowego zasobu geodezyjnego

i kartograficznego, ewidencjonowania systemów informacji o terenie, a także szczegółowe

zasady przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych systemu informacji o terenie,

ogólne warunki umów o udostępnianie tych baz oraz rodzaje prac niepodlegających zgłaszaniu

i materiałów niepodlegających przekazywaniu, uwzględniając konieczność zapewnienia

odpowiedniej jakości prac przekazywanych do zasobu oraz zabezpieczenia baz danych

przed zniszczeniem i utratą;

2)

sposób i tryb ochrony znaków geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz rodzaje

znaków niepodlegających ochronie, z uwzględnieniem zadań, obowiązków i praw podmiotów

biorących udział w czynnościach związanych z ochroną tych znaków;

3)

w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, rodzaje prac geodezyjnych i kartograficznych

mających znaczenie dla obronności i bezpieczeństwa państwa oraz szczegółowe zasady

współdziałania Służby Geodezyjnej i Kartograficznej z jednostką organizacyjną Sztabu

Generalnego Wojska Polskiego właściwą w sprawach geodezji i kartografii, w zakresie

wykonania tych prac, a także wzajemnego przekazywania materiałów, uwzględniając potrzeby

obronności i bezpieczeństwa państwa oraz potrzeby administracji publicznej;

4)

(uchylony);

5)

w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, rodzaje map, materiałów fotogrametrycznych

i teledetekcyjnych, stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, których

rozpowszechnianie i rozprowadzanie oraz reprodukowanie w celu rozpowszechniania i

rozprowadzania wymaga zezwolenia, oraz tryb udzielania tych zezwoleń, mając na względzie

konieczność ochrony informacji niejawnych oraz prawa własności Skarbu Państwa do państwowego

zasobu geodezyjnego i kartograficznego;

6

organizację, tryb i standardy techniczne zakładania i utrzymywania podstawowych osnów

geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz szczegółowych osnów geodezyjnych,

szczegółowy zakres informacji gromadzonych w bazie danych państwowego rejestru podstawowych

osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz w bazie danych szczegółowych

osnów geodezyjnych, a także standardy techniczne dotyczące tworzenia tych baz, ich

aktualizacji i udostępniania, mając na uwadze ich referencyjne znaczenie dla infrastruktury

informacji przestrzennej oraz harmonizację zbiorów danych tych baz z innymi zbiorami

danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a i 1b;

7

zakres informacji gromadzonych w bazie danych geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia

terenu, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 3, oraz w bazie danych obiektów topograficznych,

o której mowa w art. 4 ust. 1 b, organizację, tryb i standardy techniczne tworzenia

tych baz, ich aktualizacji i udostępniania, a także tworzenia mapy zasadniczej, o

której mowa w art. 4 ust. 1e pkt 2, mając na uwadze podstawowe znaczenie tych baz

i mapy zasadniczej dla infrastruktury informacji przestrzennej, zasadę interoperacyjności,

o której mowa w przepisach o infrastrukturze informacji przestrzennej, a także konieczność

harmonizacji zbiorów danych tych baz z innymi zbiorami danych, o których mowa w art.

4 ust. 1a i 1b;

8

zakres informacji gromadzonych w bazie danych państwowego rejestru nazw geograficznych,

organizację, tryb i standardy techniczne jego tworzenia, aktualizacji i okresowej

weryfikacji, a także udostępniania jego danych, mając na uwadze podstawowe znaczenie

tego rejestru dla infrastruktury informacji przestrzennej oraz zasadę interoperacyjności,

o której mowa w przepisach o infrastrukturze informacji przestrzennej, a także konieczność

harmonizacji zbiorów danych tego rejestru z innymi zbiorami danych, o których mowa

w art. 4 ust. 1a i 1b;

9

zakres informacji gromadzonych w bazie danych obiektów topograficznych oraz bazie

danych obiektów ogólnogeograficznych, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 8 i 9, organizację,

tryb i standardy techniczne tworzenia tych baz, ich aktualizacji i udostępniania,

a także tworzenia standardowych opracowań kartograficznych, o których mowa w art.

4 ust. 1e pkt 3 i 4, mając na uwadze podstawowe znaczenie tych baz i opracowań dla

infrastruktury informacji przestrzennej oraz zasadę interoperacyjności, o której mowa

w przepisach o infrastrukturze informacji przestrzennej, a także konieczność harmonizacji

zbiorów danych tych baz ze zbiorami danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a i 1b;

10

zakres informacji gromadzonych w bazach danych dotyczących zobrazowań lotniczych i

satelitarnych oraz ortofotomapy i numerycznego modelu terenu, organizację, tryb i

standardy techniczne tworzenia, aktualizacji i udostępniania tych baz, mając na uwadze

ich znaczenie dla infrastruktury informacji przestrzennej oraz zasadę interoperacyjności,

o której mowa w przepisach o infrastrukturze informacji przestrzennej, a także ich

referencyjny charakter w stosunku do innych zbiorów, o których mowa w art. 4 ust.

1a i 1b;

11

standardy techniczne wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych

oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego

i kartograficznego na potrzeby: ewidencji gruntów i budynków, geodezyjnej ewidencji

sieci uzbrojenia terenu, podziałów nieruchomości, typowych postępowań sądowych i administracyjnych,

zagospodarowania przestrzennego, budownictwa, w tym geodezyjnej obsługi inwestycji

budowlanych, mając na celu zapewnienie jednolitości i spójności opracowań geodezyjnych

i kartograficznych, usprawnienie, w tym automatyzację, procesów zakładania i aktualizacji

baz danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a i 1b, oraz harmonijność i interoperacyjność

zawartych w nich zbiorów danych.

1a

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres informacji gromadzonych w

bazie danych państwowego rejestru granic i powierzchni jednostek podziałów terytorialnych

kraju, organizację, tryb i standardy techniczne tworzenia, aktualizacji i okresowej

weryfikacji tego rejestru, w tym tryb przekazywania Głównemu Geodecie Kraju przez

inne organy administracji publicznej informacji i zbiorów danych niezbędnych do tworzenia

i aktualizacji rejestru, a także tryb udostępniania danych z rejestru, mając na uwadze

podstawowe znaczenie tego rejestru dla infrastruktury informacji przestrzennej oraz

zasadę interoperacyjności, o której mowa w przepisach o infrastrukturze informacji

przestrzennej, a także konieczność harmonizacji zbiorów danych tego rejestru z innymi

zbiorami danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a i 1b.

2.

Szczegółowe zasady wykonywania specjalistycznych prac geodezyjnych i kartograficznych,

przeznaczonych na potrzeby resortów, określają właściwi ministrowie i kierownicy urzędów

centralnych w porozumieniu z Głównym Geodetą Kraju.

1.

Ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące

1)

gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich

klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały

założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty;

2)

budynków - ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych;

3)

lokali - ich położenia, funkcji użytkowych oraz powierzchni użytkowej.

2.

W ewidencji gruntów i budynków wykazuje się także

1)

właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych - inne osoby fizyczne

lub prawne, w których władaniu znajdują się grunty i budynki lub ich części;

2)

miejsce zamieszkania lub siedzibę osób wymienionych w pkt 1;

3)

informacje o wpisaniu do rejestru zabytków;

4)

wartość nieruchomości.

3.

Grunty rolne i leśne obejmuje się gleboznawczą klasyfikacją gruntów, przeprowadzaną

w sposób jednolity dla całego kraju, na podstawie urzędowej tabeli klas gruntów.

3a.

Ewidencję gruntów i budynków, w części dotyczącej lasów, prowadzi się z uwzględnieniem

przepisów o lasach.

4.

Rada Ministrów może rozszerzyć, w drodze rozporządzenia, zakres informacji objętych

ewidencją gruntów i budynków, uwzględniając zadania administracji publicznej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń,

oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki

nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji

gruntów i budynków.

2.

Organy i jednostki organizacyjne realizujące zadania, o których mowa w ust. 1, współdziałają

z organami Służby Geodezyjnej i Kartograficznej w zakresie utworzenia i sfinansowania

systemu dostępu i wymiany danych między ewidencją gruntów i budynków a ewidencjami

i rejestrami publicznymi prowadzonymi przez te organy i jednostki organizacyjne.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1997 r., z wyjątkiem

art. 14 pkt 2 i art. 17 pkt 2-13, które wchodzą w życie z dniem 8 kwietnia 1997 r.

1.

Ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów prowadzą starostowie.

2.

Osoby, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 51, są obowiązane zgłaszać właściwemu

staroście wszelkie zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie

30 dni licząc od dnia powstania tych zmian. Obowiązek ten nie dotyczy zmian danych

objętych ewidencją gruntów i budynków, wynikających z decyzji właściwych organów.

3.

Na żądanie starosty osoby, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 51, zgłaszające

zmiany są obowiązane dostarczyć dokumenty geodezyjne, kartograficzne i inne niezbędne

do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Właściwe organy, sądy i kancelarie notarialne przesyłają staroście odpisy prawomocnych

decyzji i orzeczeń oraz odpisy aktów notarialnych, z których wynikają zmiany danych

objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się

decyzji, orzeczenia lub sporządzenia aktu notarialnego.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Informacje, o których mowa w art. 20 ust. 1, zawiera operat ewidencyjny, który składa

się z

1)

bazy danych, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzonej za pomocą systemu teleinformatycznego

zapewniającego w szczególności

a)

odpowiednio zabezpieczone przechowywanie danych i ich aktualizację,

b)

udostępnianie oraz wspólne korzystanie z danych na zasadach określonych w przepisach

o infrastrukturze informacji przestrzennej,

c)

wizualizację danych w formie rejestrów, kartotek i wykazów oraz mapy ewidencyjnej,

a także udostępnianie zainteresowanym wypisów z tych rejestrów, kartotek i wykazów

oraz wyrysów z mapy ewidencyjnej;

2)

zbioru dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych.

2.

Informacje zawarte w operacie ewidencyjnym są jawne.

3.

Starosta udostępnia informacje zawarte w operacie ewidencyjnym w formie

1)

wypisów z rejestrów, kartotek i wykazów tego operatu;

2)

wyrysów z mapy ewidencyjnej;

3)

kopii dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych operatu ewidencyjnego;

4)

plików komputerowych sformatowanych zgodnie z obowiązującym standardem wymiany danych

ewidencyjnych;

5)

usług, o których mowa w art. 9 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej.

4.

Każdy, z zastrzeżeniem ust. 5, może żądać udostępnienia informacji zawartych w operacie

ewidencyjnym.

5.

Starosta udostępnia dane ewidencji gruntów i budynków zawierające dane osobowe podmiotów,

o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 51, oraz wydaje wypisy z operatu ewidencyjnego,

zawierające takie dane osobowe, na żądanie

1)

właścicieli oraz osób i jednostek organizacyjnych władających gruntami, budynkami

lub lokalami, których dotyczy udostępniany zbiór danych lub wypis;

2)

organów administracji publicznej albo podmiotów niebędących organami administracji

publicznej, realizujących, na skutek powierzenia lub zlecenia przez organ administracji

publicznej, zadania publiczne związane z gruntami, budynkami lub lokalami, których

dotyczy udostępniany zbiór danych lub wypis;

3)

innych podmiotów niż wymienione w pkt 1 i 2, które mają interes prawny w tym zakresie.

1.

Starosta może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków

na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych.

2.

Starosta podaje do publicznej wiadomości informację o rozpoczęciu prac geodezyjnych

oraz informuje o trybie postępowania związanego z modernizacją ewidencji gruntów i

budynków.

3.

Informacje, o których mowa w ust. 2, podlegają wywieszeniu na okres 14 dni na tablicy

ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego.

4.

Projekt operatu opisowo-kartograficznego podlega, na okres 15 dni roboczych, wyłożeniu

do wglądu osób fizycznych, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających

osobowości prawnej, w siedzibie starostwa powiatowego.

5.

Starosta informuje o terminie i miejscu wyłożenia, o którym mowa w ust. 4, poprzez

wywieszenie tej informacji na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego i

właściwego urzędu gminy, na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia, oraz ogłoszenia

jej w prasie o zasięgu krajowym.

6.

Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie operatu opisowo-kartograficznego,

może w okresie wyłożenia projektu do wglądu zgłaszać uwagi do tych danych.

7.

Upoważniony pracownik starostwa powiatowego, posiadający uprawnienia, o których mowa

w art. 43 pkt 2, przy udziale wykonawcy prac geodezyjnych, kartograficznych lub taksacyjnych,

związanych z opracowaniem projektu operatu ewidencyjnego, rozstrzyga o przyjęciu lub

odrzuceniu uwag zgłoszonych do tego projektu, po czym informuje zgłaszającego uwagi

o sposobie rozpatrzenia uwag oraz sporządza wzmiankę o treści zgłoszonych uwag i sposobie

ich rozpatrzenia w protokole.

8.

Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 4, projekt operatu opisowo-kartograficznego

staje się operatem ewidencji gruntów i budynków. Informację o tym starosta ogłasza

w dzienniku urzędowym województwa.

9.

Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków

ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia

w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty

do tych danych.

10.

O uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutów starosta rozstrzyga w drodze decyzji.

11.

Do czasu ostatecznego zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 10, w stosunku

do gruntów, budynków lub lokali, których dotyczą zarzuty, dane ujawnione w operacie

opisowo-kartograficznym nie są wiążące.

12.

Zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust. 9 traktuje się jak wnioski o zmianę

danych objętych ewidencją gruntów i budynków.

1.

Główny Geodeta Kraju we współpracy ze starostami, wojewodami i marszałkami województw

oraz Ministrem Sprawiedliwości, ministrem właściwym do spraw administracji publicznej,

ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, ministrem właściwym do spraw środowiska,

Prezesem Głównego Urzędu Statystycznego oraz Prezesem Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji

Rolnictwa tworzy i utrzymuje zintegrowany system informacji o nieruchomościach, będący

systemem teleinformatycznym, umożliwiający w szczególności

1)

prowadzenie centralnego repozytorium kopii zbiorów danych ewidencji gruntów i budynków;

2)

monitorowanie w skali poszczególnych województw oraz całego kraju spójności i jakości

zbiorów danych ewidencji gruntów i budynków;

3)

wymianę danych w formie dokumentów elektronicznych między ewidencją gruntów i budynków

a innymi rejestrami publicznymi, takimi jak: księga wieczysta, państwowy rejestr granic

i powierzchni jednostek podziałów terytorialnych kraju, krajowy rejestr urzędowy podziału

terytorialnego kraju, krajowy rejestr urzędowy podmiotów gospodarki narodowej, krajowy

system ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków

o przyznanie płatności, w zakresie niezbędnym do prowadzenia tych rejestrów publicznych,

a także przekazywanie w formie dokumentów elektronicznych zawiadomień o zmianach danych,

dokonywanych w poszczególnych rejestrach publicznych, mających znaczenie dla innych

rejestrów publicznych włączonych do zintegrowanego systemu informacji o nieruchomościach;

4)

dokonywanie przez sądy prowadzące księgi wieczyste sprawdzeń, o których mowa w art. 626;

5)

weryfikację zgodności danych ewidencji gruntów i budynków z danymi zawartymi w: księgach

wieczystych, Powszechnym Elektronicznym Systemie Ewidencji Ludności, krajowym rejestrze

urzędowym podmiotów gospodarki narodowej oraz krajowym rejestrze urzędowym podziału

terytorialnego kraju, a także pozyskiwanie danych zawartych w tych rejestrach na potrzeby

ewidencji gruntów i budynków;

6)

udostępnianie organom administracji publicznej zintegrowanych zbiorów danych ewidencji

gruntów i budynków, niezbędnych do realizacji przez te organy ich ustawowych zadań

publicznych, dotyczących w szczególności badań statystycznych, spisów powszechnych,

prowadzenia krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej, prowadzenia

krajowego rejestru urzędowego podziału terytorialnego kraju, planowania gospodarczego,

planowania przestrzennego, środowiska, ewidencji podatkowej nieruchomości, kontroli

państwowej, zwalczania korupcji oraz bezpieczeństwa wewnętrznego;

7)

przeprowadzanie analiz przestrzennych na zbiorach danych ewidencji gruntów i budynków

obejmujących obszary większe niż jeden powiat.

2.

Organy, o których mowa w ust. 1, we współpracy z Głównym Geodetą Kraju zapewnią rozwiązania

techniczne umożliwiające dostęp, za pośrednictwem zintegrowanego systemu informacji

o nieruchomościach, do danych zawartych w prowadzonych przez te organy rejestrach

publicznych.

3.

Przy udostępnianiu, wymianie i weryfikacji danych za pośrednictwem zintegrowanego

systemu informacji o nieruchomościach przepis art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej oraz art. 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne stosuje się odpowiednio.

4.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób, tryb i standardy techniczne

tworzenia i prowadzenia zintegrowanego systemu informacji o nieruchomościach oraz

treść, formę i sposób przekazywania zawiadomień, o których mowa w ust. 1 pkt 3, mając

na uwadze usprawnienie funkcjonowania systemu informacyjnego państwa dotyczącego nieruchomości,

przez tworzenie rozwiązań umożliwiających zapewnienie spójności i aktualności danych

dotyczących nieruchomości, zawartych w różnych rejestrach publicznych, automatyzację

procesów ich aktualizacji, a także jak najszersze wykorzystanie informacji zgromadzonych

w tych rejestrach do celów publicznych, oraz uwzględniając stan informatyzacji tych

rejestrów.

1.

Na podstawie danych z ewidencji gruntów i budynków sporządza się terenowe i krajowe

zestawienia zbiorcze danych objętych tą ewidencją.

2.

Starostowie sporządzają gminne i powiatowe, a marszałkowie województw wojewódzkie

zestawienia zbiorcze danych objętych ewidencją gruntów i budynków.

3.

Główny Geodeta Kraju sporządza, na podstawie zestawień wojewódzkich, krajowe zestawienia

zbiorcze danych objętych ewidencją gruntów i budynków.

1

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

urzędową tabelę klas gruntów,

2)

sposób i tryb przeprowadzania gleboznawczej klasyfikacji gruntów

- mając na celu wykonanie prawidłowego podziału gleb na klasy bonitacyjne ze względu

na ich jakość produkcyjną, ustaloną na podstawie cech genetycznych gleb, oraz zapewnienie

prawidłowego poziomu merytorycznego wykonywania gleboznawczej klasyfikacji gruntów.

2.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej

2a.

(uchylony).

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób wykazywania w ewidencji gruntów

i budynków danych odnoszących się do gruntów, budynków i lokali, znajdujących się

na terenach zamkniętych, a w szczególności wskaże dane przekazywane do ewidencji gruntów

i budynków, tryb przekazywania zmian oraz sposób postępowania z dokumentacją geodezyjną

i kartograficzną w przypadku ustalenia terenu zamkniętego lub utraty przez teren charakteru

zamkniętego, uwzględniając potrzeby obronności i bezpieczeństwa państwa lub potrzeby

administracji publicznej.

1.

Sieć uzbrojenia terenu podlega inwentaryzacji i ewidencji.

2.

Inwestorzy są obowiązani

1)

uzgadniać usytuowanie projektowanych sieci uzbrojenia terenu z właściwymi starostami;

2)

zapewnić wyznaczenie, przez jednostki uprawnione do wykonywania prac geodezyjnych,

usytuowania obiektów budowlanych wymagających pozwolenia na budowę, a po zakończeniu

ich budowy - dokonanie geodezyjnych pomiarów powykonawczych i sporządzenie związanej

z tym dokumentacji.

3.

Geodezyjne pomiary powykonawcze sieci podziemnego uzbrojenia terenu, układanej w wykopach

otwartych, należy wykonać przed ich zakryciem.

1.

Starosta, koordynując usytuowanie projektowanych sieci uzbrojenia terenu, jest obowiązany

jako podstawę do koordynacji przyjmować aktualne informacje zawarte w mapie zasadniczej.

2.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej

1.

Rozgraniczenie nieruchomości ma na celu ustalenie przebiegu ich granic przez określenie

położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi

na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów.

2.

Rozgraniczeniu podlegają, w miarę potrzeby, wszystkie albo niektóre granice określonej

nieruchomości z przyległymi nieruchomościami lub innymi gruntami.

3.

Rozgraniczenia nieruchomości dokonują wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast) oraz,

w wypadkach określonych w ustawie, sądy.

1.

Wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast) przeprowadzają rozgraniczenie nieruchomości

z urzędu lub na wniosek strony.

2.

Postępowanie o rozgraniczenie nieruchomości przeprowadza się z urzędu przy scaleniu

gruntów, a także jeżeli jest brak wniosku strony, a potrzeby gospodarki narodowej

lub interes społeczny uzasadniają przeprowadzenie rozgraniczenia.

3.

Postanowienie o wszczęciu postępowania w sprawie scalenia gruntów zastępuje postanowienie

o wszczęciu postępowania o rozgraniczenie nieruchomości.

4.

Na postanowienie o wszczęciu postępowania o rozgraniczenie nieruchomości nie służy

zażalenie.

1.

Czynności ustalania przebiegu granic wykonuje geodeta upoważniony przez wójta (burmistrza,

prezydenta miasta).

2.

Przy ustalaniu przebiegu granic bierze się pod uwagę znaki i ślady graniczne, mapy

i inne dokumenty oraz punkty osnowy geodezyjnej.

3.

Jeżeli jest brak danych, o których mowa w ust. 2, lub są one niewystarczające albo

sprzeczne, ustala się przebieg granicy na podstawie zgodnego oświadczenia stron lub

jednej strony, gdy druga strona w toku postępowania oświadczenia nie składa i nie

kwestionuje przebiegu granicy.

4.

W razie sporu co do przebiegu linii granicznych, geodeta nakłania strony do zawarcia

ugody. Ugoda zawarta przed geodetą posiada moc ugody sądowej.

1.

Wezwanie do stawienia się na gruncie doręcza się stronom za zwrotnym poświadczeniem

odbioru, nie później niż 7 dni przed wyznaczonym terminem.

2.

W wezwaniu należy poinformować strony o skutkach niestawiennictwa.

3.

Nieusprawiedliwione niestawiennictwo stron nie wstrzymuje czynności geodety.

4.

W razie usprawiedliwionego niestawiennictwa strony, geodeta wstrzymuje czynności do

czasu ustania przeszkody lub wyznaczenia pełnomocnika - nie dłużej jednak niż na okres

jednego miesiąca.

5.

Z czynności ustalenia przebiegu granic sporządza się protokół graniczny lub akt ugody.

6.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej

1.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje decyzję o rozgraniczeniu nieruchomości,

jeżeli zainteresowani właściciele nieruchomości nie zawarli ugody, a ustalenie przebiegu

granicy nastąpiło na podstawie zebranych dowodów lub zgodnego oświadczenia stron.

2.

Wydanie decyzji poprzedza

1)

dokonanie przez wójta, burmistrza (prezydenta miasta) oceny prawidłowości wykonania

czynności ustalenia przebiegu granic nieruchomości przez upoważnionego geodetę oraz

zgodności sporządzonych dokumentów z przepisami; w wypadku stwierdzenia wadliwego

wykonania czynności upoważnionemu geodecie zwraca się dokumentację do poprawy i uzupełnienia;

2)

włączenie dokumentacji technicznej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

3.

Strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy może żądać, w terminie 14 dni od

dnia doręczenia jej decyzji w tej sprawie, przekazania sprawy sądowi.

Dotychczasowe tabliczki z numerem porządkowym nieruchomości, niespełniające wymogów

wynikających z art. 47b ust. 1 i 2 ustawy zmienionej w art. 23 w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, zachowują ważność przez okres 3 lat od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy, jeżeli umieszczony na nich numer porządkowy jest zgodny z ewidencją miejscowości,

ulic i adresów.

1.

Jeżeli w razie sporu co do przebiegu linii granicznych nie dojdzie do zawarcia ugody

lub nie ma podstaw do wydania decyzji, o której mowa w art. 33 ust. 1, upoważniony

geodeta tymczasowo utrwala punkty graniczne według ostatniego stanu spokojnego posiadania,

dokumentów i wskazań stron, oznacza je na szkicu granicznym, sporządza opinię i całość

dokumentacji przekazuje właściwemu wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta).

2.

Organ, o którym mowa w ust. 1, umarza postępowanie administracyjne i przekazuje sprawę

z urzędu do rozpatrzenia sądowi.

3.

Sąd rozpatruje sprawy o rozgraniczenie nieruchomości w trybie postępowania nieprocesowego.

4.

Przepisów ust. 1-3 i art. 31 ust. 4 nie stosuje się do sporów wynikłych przy wyznaczaniu

granic nowo tworzonych nieruchomości na podstawie odrębnych przepisów.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie przepisów art. 19 ust. 1 pkt 4, art. 26 ust.

2a oraz art. 40 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy zmienionej w art. 23 zachowują moc do dnia

wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 6

i 7, art. 40 ust. 8 oraz art. 47b ust. 5 ustawy zmienionej w art. 23 w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez okres 24 miesięcy od dnia wejścia w

życie niniejszej ustawy.

1.

Na obszarach objętych postępowaniem scaleniowym sprawy sporne związane z ustaleniem

przebiegu granic nieruchomości rozstrzyga organ prowadzący to postępowanie, stosując

odpowiednio przepisy o rozgraniczaniu nieruchomości.

2.

Sprawy o rozgraniczenie nieruchomości, toczące się przed organami administracji państwowej

po wszczęciu postępowania scaleniowego, są rozpatrywane w ramach tego postępowania.

3.

Decyzja o scaleniu gruntów, wydana w trybie określonym w ust. 1, zastępuje decyzję

o rozgraniczeniu nieruchomości.

4.

W wypadku umorzenia postępowania scaleniowego sprawy, o których mowa w ust. 2, są

prowadzone przy zastosowaniu przepisów o rozgraniczaniu nieruchomości.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Sąd, przed którym toczy się sprawa o własność lub o wydanie nieruchomości albo jej

części, jest właściwy również do przeprowadzenia rozgraniczenia, jeżeli ustalenie

przebiegu granic jest potrzebne do rozstrzygnięcia rozpatrywanej sprawy. W tym wypadku

sąd w orzeczeniu zamieszcza również rozstrzygnięcie o rozgraniczeniu nieruchomości.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Wykonanie orzeczeń sądowych o rozgraniczeniu nieruchomości odbywa się z udziałem geodety.

2.

Prawomocne orzeczenia i ostateczne decyzje ustalające przebieg granic nieruchomości

sąd lub organ rozstrzygający przesyła z urzędu w terminie 30 dni do sądów rejonowych

właściwych do prowadzenia ksiąg wieczystych i do właściwych starostów, w celu ujawnienia

ich w księgach wieczystych oraz w ewidencji gruntów i budynków.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.

Właściciele lub inne osoby władające nieruchomościami (gruntami) są obowiązane do

ochrony znaków granicznych.

1.

Przesunięte, uszkodzone lub zniszczone znaki graniczne, ustalone uprzednio, mogą być

wznowione bez przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego, jeżeli istnieją dokumenty

pozwalające na określenie ich pierwotnego położenia. Jeżeli jednak wyniknie spór co

do położenia znaków, strony mogą wystąpić do sądu o rozstrzygnięcie sprawy.

2.

Wznowienia znaków granicznych dokonują, na zlecenie zainteresowanych, podmioty prowadzące

działalność gospodarczą i inne jednostki, o których mowa w art. 11.

3.

O czynnościach wznowienia znaków granicznych zawiadamia się zainteresowane strony.

Do zawiadomień stosuje się przepisy art. 32 ust. 1-4.

4.

Z czynności wznowienia znaków granicznych sporządza się protokół.

5.

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio przy wyznaczaniu punktów granicznych ujawnionych

uprzednio w ewidencji gruntów i budynków.

1

Państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny służy gospodarce narodowej, obronności

państwa, nauce, kulturze, ochronie przyrody i potrzebom obywateli.

2.

Państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, składający się z zasobu centralnego,

zasobów wojewódzkich i zasobów powiatowych, stanowi własność Skarbu Państwa i jest

gromadzony w ośrodkach dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej.

2a

Kopie baz danych z zasobów: centralnego, wojewódzkich i powiatowych są wzajemnie przekazywane

między zasobami nieodpłatnie, dla celów bieżącej aktualizacji oraz ich udostępniania

zgodnie z przepisami ustawy.

3.

Gromadzenie i prowadzenie państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, kontrola

opracowań przyjmowanych do zasobu oraz udostępnianie tego zasobu zainteresowanym jednostkom

oraz osobom prawnym i fizycznym należy do

1)

Głównego Geodety Kraju - w zakresie zasobu centralnego;

2)

marszałków województw - w zakresie zasobów wojewódzkich;

3)

starostów - w zakresie zasobów powiatowych.

3a.

Nadzór nad prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego należy

do Głównego Geodety Kraju, a w zakresie zasobów powiatowych i wojewódzkich także do

wojewódzkich inspektorów nadzoru geodezyjnego i kartograficznego.

3b.

(uchylony).

3c

Udostępnianie danych i informacji zgromadzonych w bazach danych, o których mowa w

art. 4 ust. 1a i 1b, standardowych opracowań kartograficznych, o których mowa w art.

4 ust. 1e, oraz innych materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego,

a także wykonywanie czynności związanych z udostępnianiem tych informacji, opracowań

i materiałów zgromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym oraz

wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego jest odpłatne, z zastrzeżeniem ust. 3d oraz art. 12 ust. 1 i 2, art. 14 ust. 1, art. 15 ust. 2 i 3 ustawy z dnia

4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej i art. 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne.

3d

Wypisy i wyrysy z operatu ewidencyjnego wydaje się nieodpłatnie na żądanie

1)

prokuratury;

2)

sądów działających w sprawach publicznych;

3)

organów kontroli państwowej w związku z wykonywaniem przez te organy ich ustawowych

zadań;

4)

organów administracji rządowej oraz jednostek samorządu terytorialnego, w związku

z ich działaniami mającymi na celu

a)

ujawnienie prawa do nieruchomości Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego

w księdze wieczystej,

b)

przeniesienie praw do nieruchomości Skarbu Państwa na rzecz jednostki samorządu terytorialnego,

c)

przeniesienie praw do nieruchomości jednostki samorządu terytorialnego na rzecz Skarbu

Państwa.

4.

Materiały z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, które utraciły przydatność

użytkową, podlegają wyłączeniu z tego zasobu, przy czym ta część, która stanowi materiały

archiwalne, jest przekazywana do właściwych archiwów państwowych.

5.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej

1)

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi

a)

(uchylona),

b)

wysokość opłat za czynności związane z prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego

i kartograficznego i uzgadnianiem usytuowania projektowanych sieci uzbrojenia terenu

oraz związane z prowadzeniem krajowego systemu informacji o terenie, za udzielanie

informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego, uwzględniając

potrzeby różnych podmiotów oraz konieczność zapewnienia środków na aktualizację i

utrzymywanie państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego;

2)

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw kultury

3)

w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami, szczegółowe zasady i tryb założenia

i prowadzenia krajowego systemu informacji o terenie, zakres danych zawartych w systemie,

szczegółowy tryb zakładania, prowadzenia i przetwarzania danych systemu oraz ewidencjonowania

lokalnych systemów informacji o terenie, uwzględniając konieczność systematycznego

gromadzenia, aktualizowania i udostępniania danych systemu oraz zasady współpracy

organów administracji publicznej i innych podmiotów współtworzących system.

6.

(uchylony).

7.

(uchylony).

8

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia,

organizację i tryb prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego,

w tym

1)

rodzaje materiałów i zbiorów danych gromadzonych odpowiednio w centralnej, wojewódzkiej

i powiatowej części zasobu,

2)

sposób i tryb pozyskiwania, ewidencjonowania, przechowywania i zabezpieczania materiałów

i zbiorów danych,

3)

sposób i tryb udostępniania materiałów i zbiorów danych,

4)

wzory klauzul umieszczanych na materiałach gromadzonych w zasobie i udostępnianych

z zasobu,

5)

tryb wymiany danych między poszczególnymi częściami zasobu oraz między bazami danych

zasobu a wykonawcami prac geodezyjnych i kartograficznych,

6)

tryb wyłączania materiałów i zbiorów danych z zasobu oraz sposób ich przekazywania

do właściwych archiwów państwowych

- mając na uwadze szczególne znaczenie zbiorów danych gromadzonych w państwowym zasobie

geodezyjnym i kartograficznym dla infrastruktury informacji przestrzennej, a także

potrzebę sprawnego funkcjonowania ośrodków dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej

i sprawnego udostępniania gromadzonych materiałów i zbiorów danych.

Przepisy ustawy dotyczące państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego nie naruszają

przepisów ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne

(Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019, z późn. zm..

1.

Tworzy się Fundusz Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym, zwany dalej „Funduszem”,

składający się z funduszy centralnego, wojewódzkich i powiatowych.

2.

Przychodami funduszu centralnego są wpływy ze sprzedaży map oraz innych materiałów

i informacji z zasobu centralnego, z opłat za czynności związane z prowadzeniem tego

zasobu, przekazywane w okresach kwartalnych, w ciągu 30 dni od zakończenia kwartału,

wpłaty z funduszy wojewódzkich i powiatowych w wysokości 10% ich wpływów, a także

inne wpływy. Wpłaty na fundusz centralny geodeta powiatowy przekazuje za pośrednictwem

geodety wojewódzkiego.

3.

Przychodami funduszy wojewódzkich są wpływy ze sprzedaży map oraz innych materiałów

i informacji z zasobów wojewódzkich, z opłat za czynności związane z prowadzeniem

tych zasobów, przekazywane w okresach kwartalnych, w ciągu 30 dni od zakończenia kwartału,

wpłaty z funduszy powiatowych w wysokości 10% ich wpływów, a także inne wpływy. Fundusze

wojewódzkie mogą być uzupełniane dotacją z funduszu centralnego.

3a.

Przychodami funduszy powiatowych są wpływy ze sprzedaży map, danych z ewidencji gruntów

i budynków oraz innych materiałów i informacji z zasobów powiatowych, z opłat za czynności

związane z prowadzeniem tych zasobów i uzgadnianiem usytuowania projektowanych sieci

uzbrojenia terenu, a także inne wpływy. Fundusze powiatowe mogą być uzupełniane dotacją

z funduszu centralnego i wojewódzkiego.

4.

Środki Funduszu są przeznaczone na uzupełnienie środków budżetowych niezbędnych na

finansowanie zadań związanych z aktualizacją i utrzymywaniem państwowego zasobu geodezyjnego

i kartograficznego oraz zakup urządzeń i wyposażenie lokali niezbędnych do prowadzenia

tego zasobu.

5.

Środkami funduszu dysponują

1)

Główny Geodeta Kraju - w zakresie funduszu centralnego;

2)

marszałkowie województw - w zakresie funduszy wojewódzkich;

3)

starostowie - w zakresie funduszy powiatowych.

6.

(uchylony).

7.

Marszałkowie województw i starostowie przedstawiają do zatwierdzenia właściwym sejmikom

lub radom powiatów coroczne projekty planów oraz sprawozdania z wykonania zadań i

gospodarowania funduszami, o których mowa w ust. 3 i 3a.

8.

Środki funduszy centralnego, wojewódzkiego, powiatowego i gminnego gromadzone są na

wyodrębnionym rachunku bankowym. Środki tych funduszy niewykorzystane w danym roku

kalendarzowym przechodzą na rok następny.

1.

Tworzy się Fundusz Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym, zwany dalej „Funduszem”,

będący państwowym funduszem celowym w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 157, poz. 1240, z późn. zm.).

2.

Przychodami Funduszu są wpływy ze sprzedaży map oraz innych materiałów i informacji

z zasobu centralnego, z opłat za czynności związane z prowadzeniem tego zasobu, przekazywane

w okresach kwartalnych, w ciągu 30 dni od zakończenia kwartału, a także inne wpływy.

3.

Środki Funduszu są przeznaczone na dofinansowanie zadań związanych z aktualizacją

i utrzymywaniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w szczególności

na

1)

zakładanie, aktualizację i modernizację krajowego systemu informacji o terenie, map

topograficznych i tematycznych, osnów geodezyjnych, mapy zasadniczej, geodezyjnej

ewidencji sieci uzbrojenia terenu, ewidencji gruntów i budynków;

2)

zakup urządzeń i wyposażenia lokali niezbędnych do prowadzenia zasobu;

3)

informatyzację zasobu, w tym zakup sprzętu informatycznego i oprogramowania;

4)

podnoszenie kwalifikacji pracowników Służby Geodezyjnej i Kartograficznej zatrudnionych

w związku z prowadzeniem zasobu poprzez pokrywanie kosztów szkoleń, narad i konferencji

w zakresie udostępniania, aktualizacji, utrzymywania i rozwoju tego zasobu;

5)

opracowywanie, drukowanie i dystrybucję standardów i instrukcji technicznych, a także

materiałów informacyjnych dotyczących zasobu oraz upowszechnianie informacji o zasobie;

6)

działalność wydawniczą Służby Geodezyjnej i Kartograficznej.

4.

Środkami Funduszu dysponuje Główny Geodeta Kraju.

1.

W przypadku przejęcia kompetencji przez wójtów (burmistrzów, prezydentów miast), zgodnie

z art. 6a ust. 4, tworzy się gminny Fundusz Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym.

2.

Do funduszu gminnego stosuje się odpowiednio zasady wynikające z przepisów art. 41,

w zakresie dotyczącym funduszu powiatowego.

(uchylony).

1.

Wpływy ze sprzedaży map oraz innych materiałów i informacji z zasobów wojewódzkich,

a także z opłat za czynności związane z prowadzeniem tych zasobów są dochodami własnymi

budżetu samorządu województwa.

2.

Wpływy ze sprzedaży map, danych z ewidencji gruntów i budynków oraz innych materiałów

i informacji z zasobów powiatowych, a także z opłat za czynności związane z prowadzeniem

tych zasobów i uzgadnianiem usytuowania projektowanych sieci uzbrojenia terenu są

dochodami własnymi budżetu powiatu.

3.

Z budżetu odpowiednio samorządu województwa i powiatu finansowane są zadania związane

z gromadzeniem, aktualizacją, uzupełnianiem, udostępnianiem i zabezpieczaniem zasobu

geodezyjnego i kartograficznego oraz wyłączaniem materiałów z zasobu, w tym w szczególności

1)

przebudowa i remont lokali przeznaczonych do prowadzenia zasobu;

2)

wyposażenie i utrzymanie w należytym stanie technicznym lokali przeznaczonych do prowadzenia

zasobu;

3)

informatyzacja zasobu;

4)

zakładanie, aktualizacja i modernizacja systemu informacji o terenie, map topograficznych

i tematycznych, osnów geodezyjnych, mapy zasadniczej, geodezyjnej ewidencji sieci

uzbrojenia terenu, ewidencji gruntów i budynków;

5)

kontrola opracowań przyjmowanych do zasobu, sposobu prowadzenia, gromadzenia i udostępnienia

zasobu;

6)

wykonywanie ekspertyz i opracowań dotyczących stanu zasobu oraz jego potrzeb rozwojowych;

7)

zakup urządzeń, oprzyrządowania, sprzętu informatycznego, oprogramowania oraz sprzętu

poligraficznego, niezbędnych do realizowania zadań wymienionych w pkt 1-6;

8)

podnoszenie kwalifikacji pracowników Służby Geodezyjnej i Kartograficznej zatrudnionych

w związku z prowadzeniem zasobu poprzez pokrywanie kosztów szkoleń, narad i konferencji

w zakresie udostępniania, aktualizacji, utrzymywania i rozwoju tego zasobu.

1.

Do wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii jest niezbędne

posiadanie uprawnień zawodowych.

2.

Przez wykonywanie samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii rozumie

się

1)

kierowanie pracami geodezyjnymi i kartograficznymi, podlegającymi zgłoszeniu do państwowego

zasobu geodezyjnego i kartograficznego, oraz sprawowanie nad nimi bezpośredniego nadzoru;

2)

wykonywanie czynności rzeczoznawcy z zakresu prac geodezyjnych i kartograficznych,

podlegających zgłoszeniu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego;

3)

pełnienie funkcji inspektora nadzoru z zakresu geodezji i kartografii;

4)

wykonywanie czynności technicznych i administracyjnych związanych z rozgraniczaniem

nieruchomości;

5)

wykonywanie prac geodezyjnych i kartograficznych niezbędnych do dokonywania wpisów

w księgach wieczystych oraz prac, w wyniku których mogłoby nastąpić zagrożenie dla

zdrowia lub życia ludzkiego.

3.

Osoby wykonujące samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii są obowiązane

wykonywać swoje zadania z należytą starannością, zgodnie z zasadami współczesnej wiedzy

technicznej i obowiązującymi przepisami prawa.

Uprawnienia zawodowe nadaje się w następujących zakresach

1)

geodezyjne pomiary sytuacyjno-wysokościowe, realizacyjne i inwentaryzacyjne;

2)

rozgraniczanie i podziały nieruchomości (gruntów) oraz sporządzanie dokumentacji do

celów prawnych;

3)

geodezyjne pomiary podstawowe;

4)

geodezyjna obsługa inwestycji;

5)

geodezyjne urządzanie terenów rolnych i leśnych;

6)

redakcja map;

7)

fotogrametria i teledetekcja;

8)

(uchylony).

1.

Uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii mogą otrzymać osoby, które

1)

posiadają wyższe lub średnie wykształcenie geodezyjne;

2)

posiadają 3 lata praktyki zawodowej w wypadku wykształcenia wyższego i 6 lat praktyki

zawodowej w wypadku wykształcenia średniego;

3)

wykażą się znajomością przepisów w dziedzinie geodezji i kartografii;

4)

posiadają nienaganną opinię zawodową.

2.

Uprawnienia zawodowe w zakresach, o których mowa w art. 43 pkt 6 i 7, mogą otrzymać

również osoby posiadające wyższe wykształcenie geograficzne o specjalności kartografia

albo innej specjalności, po ukończeniu podyplomowego studium w zakresie kartografii.

2a.

(uchylony).

3.

Osoby posiadające w dziedzinie geodezji i kartografii tytuł naukowy profesora albo

I lub II stopień specjalizacji zawodowej, nadane w trybie odrębnych przepisów, są

zwolnione z wymogów określonych w ust. 1 pkt 2 i 3.

4.

Główny Geodeta Kraju może w uzasadnionych wypadkach, na wniosek osoby ubiegającej

się o uzyskanie uprawnień zawodowych, uznać posiadanie innego pokrewnego wykształcenia

i długoletniej geodezyjnej lub kartograficznej praktyki zawodowej za spełnienie wymagań

kwalifikacyjnych, o których mowa w ust. 1 i 2.

1.

Uprawnienia zawodowe nadaje Główny Geodeta Kraju na podstawie wyników postępowania

kwalifikacyjnego, przeprowadzonego przez komisję kwalifikacyjną do spraw uprawnień

zawodowych.

2.

Nadanie uprawnień zawodowych stwierdza się świadectwem. Odmowa nadania uprawnień zawodowych

następuje w drodze decyzji.

3.

Główny Geodeta Kraju powołuje komisję do spraw uprawnień zawodowych z udziałem przedstawicieli

stowarzyszeń społeczno-zawodowych działających w dziedzinie geodezji i kartografii,

a także prowadzi centralny rejestr osób posiadających uprawnienia zawodowe.

4.

Koszty postępowania kwalifikacyjnego ponosi osoba ubiegająca się o nadanie uprawnień

zawodowych.

5.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej

1)

tryb składania wniosków o nadanie uprawnień zawodowych,

2)

sposób i warunki uznania praktyki zawodowej,

3)

organizację działania komisji kwalifikacyjnej,

4)

sposób przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego i ustalania jego kosztów,

5)

wzory świadectw tych uprawnień,

6)

sposób prowadzenia i zakres danych centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia

zawodowe

- mając na uwadze potrzebę oceny umiejętności samodzielnego wykonywania prac zgodnie

z obowiązującymi przepisami prawa i zasadami współczesnej wiedzy technicznej.

1.

Osobom, o których mowa w art. 42, które ze swojej winy naruszyły przepisy art. 42

ust. 3, można

1)

udzielić upomnienia;

2)

udzielić nagany z wpisem do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia zawodowe;

3)

zawiesić wykonywanie uprawnień zawodowych na okres od 6 miesięcy do jednego roku;

4)

zawiesić wykonywanie uprawnień zawodowych do czasu ponownego złożenia egzaminu z wynikiem

pozytywnym;

5)

odebrać uprawnienia zawodowe, z możliwością ubiegania się o ponowne ich uzyskanie

po upływie 3 lat od dnia ich odebrania.

2.

W sprawach wymienionych w ust. 1 orzeka, w drodze decyzji, Główny Geodeta Kraju na

wniosek wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego.

3.

W przypadku utraty zdolności do czynności prawnych przez osoby, o których mowa w art.

42, albo skazania ich za przestępstwa przeciwko mieniu, obrotowi gospodarczemu, wiarygodności

dokumentów, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, za przestępstwa skarbowe

oraz inne przestępstwa mające znaczenie ze względu na wykonywany zawód - o pozbawieniu

uprawnień zawodowych orzeka Główny Geodeta Kraju w drodze decyzji.

4.

Na decyzje, o których mowa w ust. 2 i 3, przysługuje skarga do sądu administracyjnego

w trybie określonym w odrębnych przepisach.

Jeżeli przy wykonywaniu funkcji mierniczych górniczych, asystentów mierniczych górniczych

lub biegłych sądowych jest niezbędne prowadzenie prac geodezyjnych i kartograficznych

podlegających obowiązkowi zgłoszenia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego,

osoby wykonujące te prace powinny posiadać uprawnienia zawodowe zgodnie z przepisami

ustawy.

1.

Do zadań gminy należy

1)

ustalanie numerów porządkowych oraz zakładanie i prowadzenie ewidencji miejscowości,

ulic i adresów;

2)

umieszczanie i utrzymywanie w należytym stanie tabliczek z nazwami ulic i placów w

miastach oraz innych miejscowościach na obszarze gminy.

2.

Ewidencję miejscowości, ulic i adresów prowadzi się w systemie teleinformatycznym.

3.

Ewidencję miejscowości, ulic i adresów zakłada się na podstawie

1)

ewidencji numeracji porządkowej nieruchomości;

2)

wykazu urzędowych nazw miejscowości, o którym mowa w art. 9 ustawy z dnia 29 sierpnia 2003 r. o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów

fizjograficznych;

3)

danych państwowego rejestru nazw geograficznych;

4)

danych krajowego rejestru urzędowego podziału terytorialnego kraju;

5)

uchwał rady gminy w sprawie przebiegu oraz nadania nazw ulic i placów;

6)

miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub, w przypadku braku takiego planu,

decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu oraz studium uwarunkowań i

kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy;

7)

ewidencji gruntów i budynków oraz innych materiałów geodezyjnych i kartograficznych.

4.

Ewidencja miejscowości, ulic i adresów zawiera

1)

nazwy miejscowości oraz dane określające położenie tych miejscowości;

2)

nazwy ulic i placów oraz dane określające położenie tych ulic i placów;

3)

identyfikatory miejscowości, ulic i placów pochodzące z krajowego rejestru urzędowego

podziału terytorialnego kraju;

4)

dodatkowe tradycyjne nazwy miejscowości, ulic i placów w języku mniejszości, jeżeli

zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 12 ustawy z dnia 6 stycznia 2005 r. o mniejszościach narodowych i etnicznych

oraz o języku regionalnym

(Dz. U. Nr 17, poz. 141 i Nr 62, poz. 550 oraz z 2009 r. Nr 31, poz. 206 i Nr 157, poz. 1241);

5)

dane adresowe określające

a)

numery porządkowe budynków mieszkalnych oraz innych budynków przeznaczonych do stałego

lub czasowego przebywania ludzi, w tym w szczególności budynków: biurowych, ogólnodostępnych

wykorzystywanych na cele kultury i kultury fizycznej, o charakterze edukacyjnym, szpitali

i opieki medycznej oraz przeznaczonych do działalności gospodarczej, wybudowanych,

w trakcie budowy i prognozowanych do wybudowania,

b)

kody pocztowe,

c)

położenie budynków, o których mowa w lit. a, w państwowym systemie odniesień przestrzennych.

5.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) ustala numery porządkowe, o których mowa w ust.

4 pkt 5 lit. a, z urzędu lub na wniosek zainteresowanych i zawiadamia o tych ustaleniach

właścicieli nieruchomości lub inne podmioty uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków,

które tymi nieruchomościami władają.

6.

Wniosek, o którym mowa w ust. 5, zawiera

1)

imię i nazwisko lub nazwę wnioskodawcy oraz jego adres;

2)

określenie przedmiotu wniosku;

3)

informacje o położeniu budynku, którego dotyczy wniosek, według danych zawartych w

ewidencji gruntów i budynków.

7.

Numery porządkowe dotyczące budynków wybudowanych lub prognozowanych na nieruchomościach

przyległych do ulicy położonej na granicy gminy lub przyległej do tej granicy ustalają,

w drodze porozumienia, właściwi miejscowo wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast).

8.

W przypadku braku porozumienia, o którym mowa w ust. 7, numery porządkowe ustala,

w drodze zarządzenia, wojewoda.

9.

Numery porządkowe nowo budowanych budynków, niewykazanych w ewidencji, o której mowa

w ust. 4, ustala się przed rozpoczęciem ich użytkowania.

1.

Właściciele nieruchomości zabudowanych lub inne podmioty uwidocznione w ewidencji

gruntów i budynków, które takimi nieruchomościami władają, mają obowiązek umieszczenia

w widocznym miejscu na ścianie frontowej budynku tabliczki z numerem porządkowym w

terminie 30 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o ustaleniu tego numeru.

2.

Na tabliczce, o której mowa w ust. 1, oprócz numeru porządkowego zamieszcza się również

nazwę ulicy lub placu, a w miejscowościach bez ulic lub placów albo posiadających

ulice lub place bez nazw - nazwę miejscowości.

3.

Organy jednostek samorządu terytorialnego, w drodze uchwały, mogą wprowadzić obowiązek

umieszczania na tabliczce, o której mowa w ust. 1, nazwy miejscowości lub nazwy dzielnicy,

osiedla, zespołu urbanistycznego.

4.

W przypadku gdy budynek położony jest w głębi ogrodzonej nieruchomości, tabliczkę

z numerem porządkowym umieszcza się również na ogrodzeniu.

5.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy zakres informacji gromadzonych w bazach danych ewidencji miejscowości,

ulic i adresów, organizację i tryb tworzenia, aktualizacji i udostępniania tych baz,

a także wzór wniosku, o którym mowa w art. 47a ust. 6, mając na uwadze zachowanie

w jak najszerszym zakresie dotychczasowych danych adresowych, zasadę interoperacyjności,

o której mowa w przepisach o infrastrukturze informacji przestrzennej, potrzebę harmonizacji

zbiorów danych tej ewidencji ze zbiorami innych rejestrów publicznych, o których mowa

w art. 4 ust. 1a i 1b, a także usprawnienie obsługi obywateli.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2005 r.

1.

Kto

1)

wbrew przepisom art. 12 nie zgłasza prac geodezyjnych i kartograficznych lub nie przekazuje

materiałów, powstałych w wyniku prac geodezyjnych i kartograficznych, lub informacji

o tych materiałach do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego,

2)

wbrew przepisom art. 13 ust. 1 pkt 1 utrudnia lub uniemożliwia osobie wykonującej

prace geodezyjne i kartograficzne wejście na grunt lub do obiektu budowlanego i dokonanie

niezbędnych czynności związanych z wykonywaną pracą,

3)

wbrew przepisom art. 15 niszczy, uszkadza, przemieszcza znaki geodezyjne, grawimetryczne

lub magnetyczne i urządzenia zabezpieczające te znaki oraz budowle triangulacyjne,

a także nie zawiadamia właściwych organów o zniszczeniu, uszkodzeniu lub przemieszczeniu

znaków geodezyjnych, grawimetrycznych lub magnetycznych, urządzeń zabezpieczających

te znaki oraz budowli triangulacyjnych,

4)

wbrew przepisom art. 18 bez wymaganego zezwolenia bądź wbrew jego warunkom wykonuje

prace reprodukcyjne lub rozpowszechnia mapy, materiały fotogrametryczne i teledetekcyjne,

5)

wbrew przepisom art. 22 ust. 2 i 3, będąc obowiązany do zgłoszenia zmian danych objętych

ewidencją gruntów i budynków, nie zgłosi ich do właściwego organu w ciągu 30 dni od

dnia powstania zmian albo będąc obowiązany dostarczyć dokumenty niezbędne do wprowadzenia

zmian w ewidencji gruntów i budynków nie dostarczy ich,

6)

wbrew przepisom art. 27 ust. 2 nie uzgadnia usytuowania projektowanych sieci uzbrojenia

terenu bądź nie zapewnia przeprowadzenia wyznaczenia usytuowania obiektów budowlanych,

geodezyjnych pomiarów powykonawczych i sporządzenia dokumentacji z tym związanej,

7)

wbrew przepisom art. 42 bez wymaganych uprawnień zawodowych wykonuje samodzielne funkcje

w dziedzinie geodezji i kartografii

- podlega karze grzywny.

2.

W wypadkach określonych w ust. 1 orzekanie następuje na podstawie przepisów o postępowaniu

w sprawach o wykroczenia.

„1. Działalność gospodarcza w zakresie prac geodezyjnych i kartograficznych, prowadzona

w dniu wejścia w życie ustawy na podstawie zezwoleń przez podmioty niebędące osobami

prawnymi, podlega w terminie trzech miesięcy wpisowi z urzędu do ewidencji prowadzonej

na podstawie przepisów o działalności gospodarczej.

1.

(pominięty).

2.

W stosunku do osób wykonujących prace geodezyjne i kartograficzne nie mają zastosowania

przepisy ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle

(Dz. U. z 2002 r. Nr 112, poz. 979, z 2003 r. Nr 137, poz. 1304 oraz z 2009 r. Nr 6, poz. 33).

1.

Dokumenty stwierdzające posiadanie kwalifikacji zawodowych, uzyskane w trybie przepisów

obowiązujących przed dniem wejścia w życie ustawy, są jednoznaczne z uprawnieniami

zawodowymi, o których mowa w art. 42.

2.

Osoby nieposiadające uprawnień zawodowych, zatrudnione w istniejących jednostkach

gospodarki uspołecznionej na stanowiskach, do których zajmowania jest wymagane posiadanie

tych uprawnień, są obowiązane do ich uzyskania w ciągu 5 lat od dnia wejścia w życie

ustawy.

W ewidencji gruntów i budynków, założonej na podstawie dekretu z dnia 2 lutego 1955 r. o ewidencji gruntów i budynków

(Dz. U. Nr 6, poz. 32), oprócz właściciela, do czasu uregulowania tytułu własności, wykazuje się także osobę

władającego.

Postępowanie o rozgraniczenie nieruchomości, wszczęte przed dniem wejścia w życie

ustawy, prowadzi się według przepisów dotychczasowych.

Nieruchomości państwowe, wydzielone w związku z usytuowaniem na nich znaków geodezyjnych,

grawimetrycznych i magnetycznych, urządzeń zabezpieczających te znaki i budowli triangulacyjnych,

przechodzą w zarząd właściwych starostów.

Do czasu przekształcenia ewidencji gruntów i budynków w kataster nieruchomości przez

użyte w niniejszej ustawie pojęcie „kataster” rozumie się tę ewidencję.

Organ administracji może prowadzić mapę zasadniczą w postaci analogowej do czasu jej

przekształcenia do postaci cyfrowej i utworzenia baz danych, o których mowa w art.

4 ust. 1a pkt 2, 3 i 10 oraz ust. 1b, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2013 r.

Ustawa nie narusza przepisów

1)

art. 1 i 4 dekretu z dnia 6 września 1951 r. o obszarach szczególnie ważnych dla obrony

kraju

(Dz. U. Nr 46, poz. 341 oraz z 2001 r. Nr 69, poz. 725);

2)

dekretu z dnia 6 maja 1953 r. - Prawo górnicze

(Dz. U. z 1978 r. Nr 4, poz. 12, z 1984 r. Nr 35, poz. 186, z 1987 r. Nr 33, poz. 180, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 14, poz. 89 oraz z 1991 r. Nr 31, poz. 128);

3)

art. 5 i art. 18 ust. 2 pkt 4 dekretu z dnia 23 marca 1956 r. o ochronie granic państwowych

(Dz. U. Nr 9, poz. 51, z 1959 r. Nr 27, poz. 168, z 1969 r. Nr 13, poz. 95, z 1977 r. Nr 37, poz. 162 oraz z 1990 r. Nr 34, poz. 198);

4)

ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

(Dz. U. Nr 162, poz. 1568, z późn. zm.;

5)

ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. Nr 38, poz. 229, z 1981 r. Nr 12, poz. 57, z 1983 r. Nr 44, poz. 200 i 201, z 1984 r. Nr 35, poz. 185 i 186, z 1987 r. Nr 21, poz. 124, z 1988 r. Nr 41, poz. 324 oraz z 1990 r. Nr 34, poz. 198);

6)

ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne

(Dz. U. Nr 38, poz. 230, z 1980 r. Nr 3, poz. 6, z 1983 r. Nr 44, poz. 201, z 1989 r. Nr 26, poz. 139 i Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 39, poz. 222, z 1991 r. Nr 32, poz. 131 i Nr 77, poz. 335, z 1993 r. Nr 40, poz. 183, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1995 r. Nr 47, poz. 243, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 47, poz. 299, Nr 88, poz. 554 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 89, poz. 991, Nr 109, poz. 1157 i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 5, poz. 43, Nr 72, poz. 747, Nr 100, poz. 1085 i Nr 125, poz. 1368);

7)

ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 86, poz. 953, z późn. zm..

W ustawie z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów

(Dz. U. Nr 11, poz. 80 i z 1989 r. Nr 10, poz. 55) w art. 24 w ust. 4 dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

przebieg granic nieruchomości w wypadkach, o których mowa w ustawie - Prawo geodezyjne

i kartograficzne.

”

(pominięte).

W ustawie z dnia 12 listopada 1985 r. o zmianach w organizacji oraz zakresie działania

niektórych naczelnych i centralnych organów administracji państwowej

(Dz. U. Nr 50, poz. 262 i z 1987 r. Nr 33, poz. 180) w art. 2 w ust. 2 pkt 10 otrzymuje brzmienie

„

10)

ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do obszarów gmin, a także podziałów i rozgraniczenia

nieruchomości - w odniesieniu do obszarów nieobjętych działaniem ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości

(Dz. U. z 1989 r. Nr 14, poz. 74 i Nr 29, poz. 154)

”

.

W ustawie z dnia 23 października 1987 r. o utworzeniu urzędu Ministra Gospodarki Przestrzennej

i Budownictwa

(Dz. U. Nr 33, poz. 173) w art. 3 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa wykonuje zadania w dziedzinie geodezji

i kartografii, z wyłączeniem zadań przewidzianych w ustawie - Prawo geodezyjne i kartograficzne

dla Ministrów Obrony Narodowej oraz Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej.”

”

;

Tracą moc

1)

dekret z dnia 13 września 1946 r. o rozgraniczeniu nieruchomości

(Dz. U. Nr 53, poz. 298 i Nr 70, poz. 382);

2)

dekret z dnia 25 kwietnia 1948 r. o prawie dokonywania zdjęć aerofotogrametrycznych

(Dz. U. Nr 24, poz. 160);

3)

dekret z dnia 2 lutego 1955 r. o ewidencji gruntów i budynków

(Dz. U. Nr 6, poz. 32);

4)

dekret z dnia 13 czerwca 1956 r. o państwowej służbie geodezyjnej i kartograficznej

(Dz. U. Nr 25, poz. 115, z 1983 r. Nr 44, poz. 200, z 1987 r. Nr 33, poz. 180 oraz z 1988 r. Nr 24, poz. 170).

Dotychczasowe tereny zamknięte, które nie spełniają warunków zastrzeżenia ze względu

na obronność i bezpieczeństwo państwa, przestają być z dniem 1 stycznia 2001 r. terenami

zamkniętymi.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie pozostają w mocy

dotychczasowe przepisy, jeżeli nie są z nią sprzeczne.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1989 r.

Przepisy wykonawcze, wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie

upoważnień zmienianych w ustawach nowelizowanych tą ustawą, zachowują moc do dnia

30 czerwca 2000 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 71, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1999 r.,

2)

art. 5 pkt 6 i 8, art. 8 pkt 3, art. 25 pkt 26 i art. 29 pkt 2, które wchodzą w życie

z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 2000 r.,

3)

art. 24 pkt 6-10 i art. 41 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia 2000 r.,

4)

art. 63 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2000 r.,

5)

art. 2, art. 14 pkt 2 lit. a), c)-e), pkt 3, 4 i 5 lit. a), art. 15 pkt 10 lit. d),

art. 26 pkt 1, art. 30 pkt 1, art. 39 pkt 1 lit. a), art. 40 pkt 2 lit. b), art. 46

pkt 1 i 3 i art. 62, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.,

6)

art. 25 pkt 20, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2001 r.,

7)

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

Akty wydane na podstawie upoważnień ustawowych zmienianych niniejszą ustawą zachowują

moc do czasu ich zastąpienia przez akty wydane na podstawie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

1)

art. 74, który wchodzi w życie z dniem 30 grudnia 2000 r.,

2)

art. 27 pkt 5 lit. b) i c), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.,

3)

art. 61, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.

„3. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej

Polskiej jednolity tekst ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania

jednolitego tekstu.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2009 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r., z wyjątkiem art. 3, art. 7, art.

9, art. 10, art. 20, art. 24, art. 32, art. 34, art. 37, art. 45-47, art. 50, art.

66, art. 73 ust. 1, 2 i 4, art. 74, art. 76, art. 79, art. 80 i art. 82, które wchodzą

w życie z dniem 1 października 1996 r., oraz art. 41, który wchodzi w życie z dniem

wejścia w życie ustawy konstytucyjnej z dnia 21 czerwca 1996 r. o zmianie ustawy konstytucyjnej z

dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i

wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym

(Dz. U. Nr 106, poz. 488).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 29,

który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

„1. Z dniem 31 grudnia 2010 r. likwiduje się fundusze celowe

1)

wojewódzkie i powiatowe fundusze gospodarki zasobem geodezyjnym i kartograficznym,

o których mowa w ustawie z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027, z późn. zm.;

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z tym że przepisy art. 12-98 wchodzą

w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem

1)

art. 13 pkt 3-5, art. 95, art. 101 ust. 3 i art. 120, które wchodzą w życie z dniem

ogłoszenia;

2)

art. 10, art. 11, art. 18 pkt 1, art. 25, art. 43, art. 49 i art. 50, które wchodzą

w życie z dniem 1 lipca 2010 r.;

3)

art. 2 pkt 3, art. 3, art. 5, art. 6, art. 8, art. 13 pkt 1, 2 i 6, art. 14, art.

18 pkt 2 lit. b i pkt 3 lit. b i c, art. 20, art. 21, art. 23, art. 28, art. 34, art.

36, art. 39 pkt 2-6, art. 40, art. 41, art. 45 pkt 1 i 6, art. 46 pkt 1 lit. a i lit.

c-e oraz pkt 2-5, art. 57 pkt 2, art. 58, art. 59 pkt 1-3, art. 60, art. 63, art.

65 pkt 3-5, art. 66 pkt 1 lit. a i pkt 2, art. 67 pkt 1, art. 78, art. 79, art. 80

pkt 3 oraz art. 81, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.;

4)

art. 17 pkt 6, art. 33, art. 39 pkt 1 i art. 70, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2012 r.;

5)

art. 16, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt

2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.

2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,

art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1 -3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.

a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 60 dni od dnia ogłoszenia.

„3. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy, o

której mowa w art. 91, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 7 ust. 2 tej ustawy w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia z wyjątkiem art. 131,

który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

W okresie 10 lat od dnia wejścia w życie ustawy warunek posiadania kompetencji kierowniczych

na stanowiskach, o których mowa w art. 52 oraz w ustawach zmienianych w art. 135-139,

141-143, 145-147, 149-156, 158, 159, 161-185 oraz 187-189, uważa się za spełniony

przez osoby, które

1)

uzyskały świadectwo potwierdzające kwalifikacje do pracy na wysokim stanowisku państwowym,

wydane na podstawie art. 7 ust. 5 lub art. 8 ust. 7 ustawy uchylanej w art. 214;

2)

w wyniku postępowania kwalifikacyjnego dla pracowników służby cywilnej ubiegających

się o mianowanie w służbie cywilnej osiągnęły miejsce uprawniające do mianowania na

podstawie ustawy uchylanej w art. 215.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

7 ust. 1, art. 40-43, art. 45, art. 47-49, art. 160 i art. 186 pkt 2-6, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem

1)

art. 2 ust. 3, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.;

2)

art. 89, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.

1.

Uprawnienia zawodowe w zakresie szacowania nieruchomości, nadane po dniu 29 listopada

1991 r. na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. Nr 30, poz. 163 i Nr 43, poz. 241, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 103, poz. 446, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 54, poz. 349, Nr 115, poz. 741 i Nr 121, poz. 770 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1126), uznaje się za uprawnienia zawodowe, o których mowa w art. 174 i art. 191.

2.

Osoby, które uzyskały uprawnienia wymienione w ust. 1 przed dniem 29 listopada 1991 r.,

zachowują prawo do szacowania nieruchomości w zakresie określonym w świadectwach nadania.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.