Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 września 2010 r. w sprawie pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa

§ 1. Rozporządzenie reguluje

1) przypadki, w których następuje wyznaczenie lub

skierowanie żołnierza do pełnienia zawodowej

służby wojskowej poza granicami państwa;

2) szczegółowy tryb postępowania przy wyznaczaniu

lub kierowaniu żołnierzy zawodowych do pełnienia służby poza granicami państwa, a także odwoływania do kraju z tej służby;

3) warunki pełnienia przez żołnierzy zawodowych

służby poza granicami państwa, w tym zakres podległości organom, o których mowa w art. 24 ust. 4

ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych;

4) warunki przyznawania świadczeń żołnierzom zawodowym wyznaczonym lub skierowanym do

pełnienia służby poza granicami państwa oraz

świadczeń przysługujących żołnierzom w związku

z wyznaczeniem ich lub skierowaniem do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami

państwa;

5) szczegółowe uprawnienia i obowiązki żołnierzy

wyznaczonych lub skierowanych do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa.

§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o ustawie,

należy przez to rozumieć ustawę z dnia 11 września

2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

§ 3. 1. Wyznaczenie żołnierza zawodowego, zwanego dalej „żołnierzem”, do pełnienia zawodowej

służby wojskowej poza granicami państwa następuje

w przypadkach pełnienia tej służby na stanowiskach

służbowych

ww

1) w polskich przedstawicielstwach wojskowych

przy

a) organizacjach międzynarodowych,

b) międzynarodowych strukturach wojskowych;

2) bezpośrednio w strukturach organizacji międzynarodowych i międzynarodowych strukturach

wojskowych;

3) w ataszatach obrony przy przedstawicielstwach

dyplomatycznych i w stałych przedstawicielstwach

przy organizacjach międzynarodowych, podległych ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych, mających siedzibę poza granicami państwa;

4) przy siłach zbrojnych albo przy innych strukturach

obronnych państw obcych.

1) Zmiany

tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 107, poz. 679, Nr 113,

poz. 745, Nr 127, poz. 857 i Nr 182, poz. 1228.

2. Stanowiska służbowe, o których mowa w ust. 1,

ujmuje się w etatach „Wykazy stanowisk służbowych

przeznaczonych dla żołnierzy zawodowych pełniących

służbę poza granicami państwa”, zwanych dalej „Wykazami”, prowadzonych oddzielnie dla stanowisk

służbowych, o których mowa w ust. 1.

3. Świadczenia określone w rozporządzeniu są wypłacane ze środków budżetowych dysponenta właściwego ze względu na podległość jednostki organizacyjnej, w której żołnierz pełni służbę poza granicami państwa.

4. Żołnierzowi, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, wyznaczonemu do służby na stanowisku służbowym

w ataszacie obrony świadczenia są wypłacane z części

budżetu państwa, której dysponentem jest Minister

Obrony Narodowej.

5. Do żołnierza pełniącego służbę poza granicami

państwa w stałych przedstawicielstwach przy organizacjach międzynarodowych podległych ministrowi

właściwemu do spraw zagranicznych, mających siedzibę poza granicami państwa, stosuje się przepisy

dotyczące świadczeń określonych w art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej (Dz. U.

Nr 128, poz. 1403, z późn. zm.2)), przysługujących

członkom służby zagranicznej wykonującym obowiązki służbowe w placówce zagranicznej. Do żołnierza

tego nie mają zastosowania postanowienia § 13—21

i 23.

§ 4. 1. Skierowanie żołnierza do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa następuje

1) w przypadkach pełnienia tej służby

a) w składzie jednostki wojskowej użytej zgodnie

z przepisami ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.

o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa (Dz. U. Nr 162, poz. 1117, z 2004 r. Nr 210,

poz. 2135 oraz z 2009 r. Nr 79, poz. 669 i Nr 161,

poz. 1278),

b) w kwaterach głównych, dowództwach i sztabach misji organizacji międzynarodowych i sił

wielonarodowych,

c) jako obserwator wojskowy lub osoba posiadająca status obserwatora wojskowego w misjach

pokojowych organizacji międzynarodowych i sił

wielonarodowych;

2) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.

z 2004 r. Nr 273, poz. 2703, z 2006 r. Nr 170, poz. 1217

i 1218 i Nr 220, poz. 1600, z 2008 r. Nr 227, poz. 1505 oraz

z 2009 r. Nr 161, poz. 1277.

2) w celu

b) polskie przedstawicielstwo wojskowe — organowi, o którym mowa w art. 24 ust. 4 pkt 3 ustawy,

w.

rcl

.go

v.p

l

a) zabezpieczenia funkcjonowania jednostki wojskowej użytej zgodnie z przepisami ustawy,

o której mowa w pkt 1 lit. a, w rejonie jej działania,

Poz. 1237

b) zapewnienia organizacji funkcjonowania i sprawowania działalności kontrolnej jednostki wojskowej użytej zgodnie z przepisami ustawy,

o której mowa w pkt 1 lit. a, w rejonie jej działania.

2. W czasie pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa w przypadkach, o których mowa w ust. 1, żołnierz pozostaje na ostatnio

zajmowanym stanowisku służbowym lub w rezerwie

kadrowej.

§ 5. 1. Wyznaczenie żołnierza do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa następuje w drodze decyzji.

2. Skierowanie żołnierza do pełnienia zawodowej

służby wojskowej poza granicami państwa następuje

w drodze indywidualnego lub zbiorowego rozkazu.

§ 6. 1. Wyznaczenie lub skierowanie żołnierza do

pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa następuje po uzyskaniu orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań zdrowotnych do pełnienia tej służby.

2. Wyznaczenie żołnierza do pełnienia służby

w polskim przedstawicielstwie wojskowym przy organizacji międzynarodowej lub przy międzynarodowej

strukturze wojskowej na stanowisku w jednostce organizacyjnej podległej ministrowi właściwemu do

spraw zagranicznych, mającej siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej albo bezpośrednio

w strukturze organizacji międzynarodowej, następuje

po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw zagranicznych.

ww

§ 7. W przypadku gdy służba będzie się wiązać

z dostępem do informacji uznanych za niejawne przez

państwo, w którym działa polskie przedstawicielstwo,

lub przez organizację międzynarodową, przy której takie przedstawicielstwo działa, a z tym państwem lub

z taką organizacją została zawarta umowa o wzajemnej ochronie informacji niejawnych, kandydat jest

obowiązany uzyskać poświadczenie bezpieczeństwa,

zgodnie z przepisami o ochronie informacji niejawnych.

§ 8. Żołnierz zawodowy w czasie pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa

podlega

1) w zakresie służbowym — organowi, który wyznaczył lub skierował go do tej służby, albo organowi,

któremu został bezpośrednio podporządkowany

przez Ministra Obrony Narodowej;

2) w zakresie zadań realizowanych przez

a) misję organizacji międzynarodowej lub sił wielonarodowych — organowi, o którym mowa

w art. 24 ust. 4 pkt 1 ustawy,

c) organizację międzynarodową albo międzynarodową strukturę wojskową — organowi, o którym mowa w art. 24 ust. 4 pkt 4 ustawy,

d) siły zbrojne albo inne struktury obronne państwa obcego — organowi, o którym mowa

w art. 24 ust. 4 pkt 5 ustawy;

3) w zakresie określonym przepisami ustawy, o której mowa w § 3 ust. 5, i przepisami wydanymi na

jej podstawie — organowi, o którym mowa

w art. 24 ust. 4 pkt 2 ustawy.

§ 9. 1. Organ, o którym mowa w art. 24 ust. 2 lub 3

ustawy, uchyla decyzję o wyznaczeniu żołnierza do

pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa albo rozkaz o skierowaniu żołnierza do

pełnienia tej służby przed dniem wyjazdu z kraju w razie braku zgody na jego przyjęcie przez państwo lub

organizację międzynarodową, a także w razie zmiany

orzeczenia, o którym mowa w § 6 ust. 1, lub poświadczenia bezpieczeństwa, o którym mowa w § 7.

2. Decyzja, o której mowa w § 5 ust. 1, oraz rozkaz,

o którym mowa w § 5 ust. 2, mogą być uchylone przez

organ, który wydał tę decyzję lub rozkaz, przed dniem

wyjazdu z kraju

1) w przypadku prawomocnego ukarania żołnierza za

przewinienie dyscyplinarne albo wszczęcia postępowania karnego przeciwko żołnierzowi o przestępstwo lub postępowania w sprawie o wykroczenie, albo też zawieszenia żołnierza w czynnościach służbowych;

2) na wniosek żołnierza;

3) ze względu na potrzeby Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 10. 1. Organ, o którym mowa w art. 24 ust. 2

lub 3 ustawy, odwołuje żołnierza do kraju

1) na wniosek organu państwa, przy którego siłach

zbrojnych albo przy którego innych strukturach

obronnych żołnierz pełni służbę wojskową lub

w którym działa misja organizacji międzynarodowej, albo na terytorium którego ma siedzibę polskie przedstawicielstwo wojskowe, albo na wniosek organizacji międzynarodowej lub międzynarodowej struktury wojskowej, przy której działa

przedstawicielstwo, albo też na wniosek organu

państwa, na którego terytorium mają one swoją

siedzibę, a także na wniosek dowódcy sił międzynarodowych;

2) na wniosek ministra właściwego do spraw zagranicznych w stosunku do żołnierza wyznaczonego

do pełnienia służby w polskim przedstawicielstwie

wojskowym lub na stanowisku w placówce zagranicznej albo bezpośrednio w strukturze organizacji

międzynarodowej;

3) w razie zmiany orzeczenia, o którym mowa w § 6

ust. 1, lub poświadczenia bezpieczeństwa, o którym mowa w § 7.

4. Szef (dyrektor, dowódca, komendant) jednostki

organizacyjnej finansującej pełnienie służby poza granicami państwa przydziela nieodpłatnie niezbędne

umeblowanie i wyposażenie albo wypłaca ryczałt

w wysokości 15 % równoważnika, o którym mowa

w ust. 1 pkt 2. Na pisemny wniosek żołnierza ryczałt

może być wypłacony jednorazowo z góry, za 6 kolejnych miesięcy od dnia złożenia tego wniosku.

w.

rcl

.go

v.p

l

2. Żołnierz może być odwołany do kraju w każdym

czasie przez organ, o którym mowa w art. 24 ust. 2

lub 3 ustawy, w przypadku

Poz. 1237

1) niewywiązywania się z zadań służbowych lub nienależytego ich wykonywania;

2) prawomocnego ukarania żołnierza za przewinienie

dyscyplinarne albo wszczęcia przeciwko żołnierzowi postępowania karnego o przestępstwo lub postępowania w sprawie o wykroczenie albo też zawieszenia żołnierza w czynnościach służbowych

oraz w razie uprawdopodobnionego podejrzenia

popełnienia czynu, który jest zabroniony pod groźbą kary według prawa państwa pobytu;

3) pisemnie umotywowanego wniosku żołnierza

albo dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni służbę poza granicami państwa, lub

przełożonego, o którym mowa w art. 24 ust. 4

ustawy;

4) ze względu na potrzeby Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Żołnierz może być w każdym czasie odwołany

do kraju również w razie niewykonywania zadań służbowych przez czas dłuższy niż 15 dni.

§ 11. 1. Podczas pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa żołnierz występuje

w ubiorze właściwym dla konkretnego przypadku użycia jednostki wojskowej lub indywidualnego wystąpienia służbowego.

2. Ubiór, o którym mowa w ust. 1, może składać

się z części umundurowania żołnierzy Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej i z części ustalonej przez

państwo pobytu, organizację międzynarodową lub organy sił wielonarodowych.

§ 12. Żołnierz wyznaczony do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa ma

prawo przebywać w miejscu pełnienia służby wraz

z małżonkiem i dziećmi pozostającymi na jego utrzymaniu, zwanymi dalej „członkami rodziny”.

§ 13. 1. Żołnierzowi wyznaczonemu do pełnienia

zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa szef (dyrektor, dowódca, komendant) jednostki

organizacyjnej finansującej pełnienie służby poza granicami państwa zapewnia

ww

1) nieodpłatne zakwaterowanie w lokalu mieszkalnym w państwie pełnienia służby, wraz z niezbędnym umeblowaniem i wyposażeniem, albo

2) równoważnik pieniężny na wynajęcie lokalu mieszkalnego, z uwzględnieniem norm, o których mowa

w ust. 5 i 9.

2. Wysokość równoważnika, o którym mowa

w ust. 1 pkt 2, na kolejny rok kalendarzowy ogłasza

corocznie Minister Obrony Narodowej, odrębnie dla

państwa i miejscowości, w których żołnierze pełnią

służbę.

3. Równoważnik, o którym mowa w ust. 1 pkt 2,

ustala się na podstawie przeciętnych kosztów najmu

lokalu nieumeblowanego i bez wyposażenia w trzecim kwartale roku poprzedniego.

5. Normatywna powierzchnia użytkowa lokalu

mieszkalnego, o którym mowa w ust. 1, wynosi

1) dla żołnierza — do 75 m2;

2) dla żołnierza z 1 lub 2 członkami rodziny — do

90 m2;

3) dla żołnierza z więcej niż 2 członkami rodziny —

dodatkowo do 20 m2 dla każdego następnego

członka rodziny.

6. Do normatywnej powierzchni użytkowej nie wlicza się pomieszczeń reprezentacyjnych związanych

z pełnioną funkcją.

7. W przypadku gdy żołnierzowi został zapewniony, na jego pisemny wniosek, lokal mieszkalny o powierzchni większej niż powierzchnia, o której mowa

w ust. 5, żołnierz zwraca jednostce organizacyjnej

finansującej pełnienie służby poza granicami państwa

różnicę pomiędzy odpłatnością za powierzchnię zajmowanego lokalu a odpłatnością za powierzchnię,

o której mowa w ust. 5.

8. W przypadku gdy szef (dyrektor, dowódca, komendant) jednostki organizacyjnej finansującej pełnienie służby poza granicami państwa dysponuje wolnym lokalem mieszkalnym o powierzchni przekraczającej normatywy określone w ust. 5 lub jest to uzasadnione ekonomicznie, może on przydzielić nieodpłatnie

żołnierzowi ten lokal, niezależnie od ograniczeń, o których mowa w ust. 5.

9. Żołnierzowi pełniącemu zawodową służbę wojskową poza granicami państwa na stanowisku służbowym szefa polskiego przedstawicielstwa wojskowego,

o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, o stopniu etatowym

nie niższym niż generał brygady (kontradmirał) oraz

attaché obrony przysługuje prawo do dodatkowej powierzchni na cele reprezentacyjne o łącznej powierzchni do 50 m2. W przypadkach uzasadnionych ważnym

interesem państwa, zwyczajem międzynarodowym

lub zakresem wykonywanych zadań Minister Obrony

Narodowej może, na wniosek odpowiednio Szefa

Sztabu Generalnego Wojska Polskiego albo dyrektora

departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw organizacji współpracy międzynarodowej, przyznać dodatkową powierzchnię na cele reprezentacyjne żołnierzowi pełniącemu służbę w innym

stopniu etatowym lub na innym stanowisku służbowym.

10. Żołnierz niezwłocznie powiadamia szefa (dyrektora, dowódcę, komendanta) jednostki organizacyjnej finansującej pełnienie służby poza granicami

państwa o wszelkich zmianach mających wpływ na

zakres uprawnień, o których mowa w ust. 1 i 5. Przepis

ust. 7 stosuje się odpowiednio.

rodziny potwierdza szef polskiego przedstawicielstwa

wojskowego, szef polskiego zespołu łącznikowego,

starszy oficer narodowy lub kierownik jednostki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej

w sprawach ataszatów obrony przy przedstawicielstwach dyplomatycznych Rzeczypospolitej Polskiej,

w stosunku do żołnierzy pełniących służbę w ataszatach obrony, na podstawie zaświadczenia z lokalnego

biura meldunkowego lub oświadczenia żołnierza.

Przepisy ust. 7 i 10 zdanie pierwsze stosuje się odpowiednio.

w.

rcl

.go

v.p

l

11. Koszty zawarcia umowy najmu są zwracane

z budżetu jednostki organizacyjnej finansującej pełnienie służby poza granicami państwa.

Poz. 1237

12. Przyjęcie i zwrot przez żołnierza przydzielonego

lokalu mieszkalnego, wraz z umeblowaniem i wyposażeniem, następuje na podstawie protokołu przekazania.

13. Od dnia przyjęcia lokalu mieszkalnego żołnierz

ponosi odpowiedzialność za szkody wynikłe z niewłaściwego użytkowania lokalu oraz jego umeblowania

i wyposażenia na podstawie umowy o indywidualnej

odpowiedzialności majątkowej za powierzone mienie.

14. Żołnierz wyznaczony do pełnienia zawodowej

służby wojskowej poza granicami państwa jest uprawniony do otrzymania ryczałtu na pokrycie kosztów następujących świadczeń

1) ogrzewania, klimatyzacji i wentylacji lokalu mieszkalnego;

2) zaopatrzenia w zimną i ciepłą wodę;

3) oświetlenia korytarzy, klatek schodowych oraz

utrzymania urządzeń, pomieszczeń i otoczenia budynków, przeznaczonych do wspólnego użytkowania lokatorów, zbiorczych anten telewizyjnych

i abonamentu telewizji kablowej znajdującej się

w budynku mieszkalnym, korzystania z wind, wywozu śmieci, a także innych świadczeń i opłat wynikających z miejscowych warunków i zwyczajów

— jeżeli jest obowiązany do ich ponoszenia;

4) ubezpieczenia lokali mieszkalnych w zakresie wynikającym z zawartej umowy najmu.

15. Ryczałt na pokrycie kosztów świadczeń ustala

się na podstawie przeciętnych kosztów świadczeń,

wymienionych w ust. 14, za okres 12 miesięcy poprzedzających zakończenie trzeciego kwartału oraz zmian

kosztów świadczeń publikowanych przez uprawnione

organy statystyczne w państwach, w których żołnierze

pełnią zawodową służbę wojskową. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

16. W celu pokrycia kosztów instalacji telefonu

w lokalu mieszkalnym lub zakupu telefonu komórkowego oraz kosztów związanych z ich utrzymaniem żołnierzom wypłaca się ryczałt w wysokości 30 euro miesięcznie lub równowartość tej kwoty w walucie stawki

bazowej przyjętej do ustalenia wysokości należności

zagranicznej. Uprawnienie to nie przysługuje żołnierzowi, któremu przydzielono służbowy telefon komórkowy lub zainstalowano telefon służbowy w lokalu

mieszkalnym.

19. Równoważnik pieniężny, o którym mowa

w ust. 1 pkt 2, oraz ryczałt, o którym mowa w ust. 14,

na pisemny wniosek żołnierza może być przez szefa

(dyrektora, dowódcę, komendanta) jednostki finansującej pełnienie służby poza granicami państwa wypłacony jednorazowo z góry za okres 4 miesięcy.

20. Do wniosku, o którym mowa w ust. 19, dołącza

się umowę najmu lokalu mieszkalnego.

§ 14. 1. Żołnierzowi wyznaczonemu do pełnienia

zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa przysługuje zwrot opłat za naukę dzieci w szkole

typu podstawowego, gimnazjalnego i ponadgimnazjalnego, wskazanej przez szefa (dyrektora, dowódcę,

komendanta) jednostki organizacyjnej finansującej

pełnienie służby poza granicami państwa, w uzgodnieniu odpowiednio z Szefem Sztabu Generalnego

Wojska Polskiego albo dyrektorem departamentu

Ministerstwa Obrony Narodowej właściwym do spraw

organizacji współpracy międzynarodowej.

2. Szkołę, o której mowa w ust. 1, wskazuje się,

uwzględniając potrzebę zapewnienia warunków

nauczania porównywalnych z warunkami nauczania

w kraju, wiek rozpoczęcia obowiązku szkolnego w kraju pobytu żołnierza oraz wysokość opłat za naukę.

3. Zwrot opłat, o których mowa w ust. 1, następuje

na pisemny, udokumentowany wniosek żołnierza oraz

na podstawie zbiorczych faktur wystawianych przez

szkoły, zawierających imienne listy dzieci pobierających w nich naukę. Zwrot opłat nie obejmuje wydatków na podręczniki i przybory szkolne, składki ubezpieczeniowe, odzież szkolną, wyżywienie i indywidualne dojazdy do szkoły, depozytów, a także opłat za

zajęcia ponadobowiązkowe i wycieczki oraz opłat za

ponadobowiązkowe językowe kursy dokształcające

lub wyjazdy edukacyjne.

18. Uwzględnienie normatywnej powierzchni lokalu mieszkalnego na członków rodziny, o których mowa w ust. 17, jest uwarunkowane ich przeniesieniem

się w terminie nie późniejszym niż miesiąc od dnia deklarowanego w zawiadomieniu. Przybycie członków

5. W przypadku skierowania przez żołnierza dziecka do szkoły innej niż szkoła, o której mowa w ust. 1,

żołnierzowi przysługuje zwrot kosztów nauki dziecka

do wysokości kosztów nauki w szkole, o której mowa

w ust. 1.

ww

17. Żołnierz zawiadamia pisemnie szefa (dyrektora, dowódcę, komendanta) jednostki organizacyjnej

finansującej pełnienie służby poza granicami państwa,

którzy członkowie rodziny i od kiedy będą stale z nim

przebywali w miejscu pełnienia służby, nie później niż

na miesiąc przed przyjazdem członków rodziny.

4. W przypadku skierowania przez żołnierza dziecka do bezpłatnej szkoły publicznej lub innej szkoły, za

uczęszczanie do której jednostka organizacyjna finansująca pełnienie służby poza granicami państwa nie

ponosi żadnych kosztów, żołnierzowi przysługuje

zwrot udokumentowanych kosztów nauki języka, będącego podstawowym językiem nauczania w tej szkole, do wysokości 3 000 euro, poniesionych na każde

dziecko do ukończenia nauki. Warunkiem otrzymania

zwrotu kosztów jest uczęszczanie przez dziecko do

szkoły co najmniej przez rok nauki.

5) chirurgii stomatologicznej, ekstrakcji zębów, badania rentgenowskiego zębów — w 70 %;

w.

rcl

.go

v.p

l

6. W przypadku gdy odległość z miejscowości pełnienia służby do szkoły, o której mowa w ust. 1, lub

szkoły polskiej określonej w przepisach o organizowaniu kształcenia dzieci obywateli polskich czasowo

przebywających za granicą, wspomaganiu nauczania

historii, geografii i języka polskiego wśród Polonii oraz

zakresie świadczeń przysługujących nauczycielom

polskim skierowanym w tym celu do pracy za granicą

przekracza 20 km, szef (dyrektor, dowódca, komendant) jednostki organizacyjnej finansującej pełnienie

służby poza granicami państwa może pokryć koszty

zorganizowanych grupowych dojazdów dzieci do tej

szkoły.

Poz. 1237

7. Żołnierzowi wyznaczonemu do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa szef

(dyrektor, dowódca, komendant) jednostki organizacyjnej finansującej pełnienie służby poza granicami

państwa pokrywa na pisemny, udokumentowany

wniosek żołnierza, na warunkach określonych dla zagranicznych podróży służbowych w przepisach

w sprawie należności żołnierzy za podróże i przeniesienia służbowe, koszty przejazdu jego dziecka do kraju i z powrotem, w celu złożenia egzaminu maturalnego lub egzaminu, o którym mowa w § 7 ust. 5 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia

2 września 2004 r. w sprawie organizacji kształcenia

dzieci obywateli polskich czasowo przebywających za

granicą (Dz. U. Nr 194, poz. 1986), pod warunkiem że

wyjazd ten nie może się odbyć w ramach przejazdu do

kraju, o którym mowa w § 20 ust. 1.

§ 15. 1. Żołnierzowi wyznaczonemu do pełnienia

zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa szef (dyrektor, dowódca, komendant) jednostki

organizacyjnej finansującej pełnienie służby poza granicami państwa na pisemny, udokumentowany wniosek żołnierza zwraca niezbędne koszty leczenia w państwie, w którym żołnierz pełni służbę, oraz koszty leczenia przebywających z nim członków rodziny, złożony nie później niż w ciągu 6 miesięcy od dnia wystawienia rachunku za to leczenie.

2. Zwrotowi, o którym mowa w ust. 1, w wysokości nieprzekraczającej równowartości 1 000 euro, podlegają udokumentowane koszty porodów i leczenia

w szpitalu lub innym zakładzie leczniczym oraz porad

i badań lekarskich albo zabiegów leczniczych i diagnostycznych z tym związanych, z wyjątkiem kosztów

pobytu i leczenia w sanatoriach i placówkach lecznictwa uzdrowiskowego oraz porad i zabiegów z zakresu

kosmetyki — w 100 %.

ww

3. Zwrotowi, o którym mowa w ust. 1, w wysokości nieprzekraczającej równowartości 300 euro na żołnierza lub członka rodziny w ciągu miesiąca kalendarzowego podlegają udokumentowane koszty

1) badań dodatkowych zleconych przez lekarza,

a zwłaszcza analiz laboratoryjnych, badań rentgenowskich i USG — w 100 %;

2) rehabilitacji zaleconej przez lekarza, w tym fizykoterapii, fizjoterapii, kinezyterapii, gimnastyki korekcyjnej u dzieci i młodzieży do 18. roku życia —

w 50 %;

3) leczenia cukrzycy — w 100 %;

4) leczenia stomatologicznego,

i profilaktycznego — w 50 %;

zachowawczego

6) porad z zakresu protetyki, protez dentystycznych,

nie częściej niż jeden raz na 5 lat, aparatów ortodontycznych dla dzieci i młodzieży do 18. roku życia i środków pomocniczych — w 50 %;

7) zakupu leków na zlecenie lekarza — w 50 %;

8) zakupu strzykawek i igieł jednorazowych oraz materiałów opatrunkowych zaleconych przez lekarza

— w 100 %;

9) zakupu szkieł okularowych (korekcyjnych, szkieł

dwuogniskowych, standardowych soczewek kontaktowych) zleconych przez lekarza okulistę lub

optyka, nie częściej jednak niż raz na 2 lata i tylko

w przypadku zmiany ich mocy — w 50 % kosztów

zwykłych szkieł korekcyjnych; w przypadku dzieci

do 18. roku życia, w razie pogorszenia się wady

wzroku, zwrot kosztów szkieł może nastąpić częściej, w zależności od wniosków lekarza;

10) obowiązujących składek z tytułu ubezpieczenia

zdrowotnego, pobieranych przez instytucję lub zakład leczniczy w kraju pełnienia służby —

w 100 %.

4. Żołnierzowi wyznaczonemu do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa

przysługuje zwrot kosztów obowiązkowych szczepień

ochronnych i badań obowiązkowych zleconych przez

Międzynarodową Organizację Zdrowia (WHO) albo

miejscową lub krajową służbę zdrowia — w 100 %.

5. Zwrot kosztów leczenia nie przysługuje, gdy żołnierz i członkowie rodziny

1) są uprawnieni do bezpłatnego leczenia w państwie, w którym żołnierz pełni służbę, w tym z tytułu wykupu ubezpieczenia zdrowotnego przez szefa

(dyrektora, dowódcę, komendanta) jednostki organizacyjnej finansującej pełnienie służby poza

granicami państwa;

2) korzystają bez uzasadnionej przyczyny z usług

lekarzy i zakładów leczniczych innych niż te, które

stosownie do zawartego porozumienia są zobowiązane do leczenia żołnierzy i członków ich rodzin;

3) korzystają bez uzasadnienia z drogich procedur

medycznych, mimo dostępu do tańszych procedur

medycznych.

6. Zwrot kosztów leczenia następuje w walucie,

w jakiej zostały one poniesione. Na wniosek żołnierza

zwrot może być dokonany w walucie polskiej.

7. Zlecenia badań i zabiegów oraz zakupów leków

i materiałów wymienionych w ust. 3 pkt 1—3 i 7—9

powinny być udokumentowane pisemnie.

8. Żołnierzowi oraz członkom jego rodziny przebywającym z nim w kraju pełnienia służby, którzy są

uprawnieni do świadczeń opieki zdrowotnej przysługujących ubezpieczonemu, zgodnie z przepisami o koordynacji, na terytorium innego niż Rzeczpospolita

§ 18. 1. Żołnierzowi pełniącemu zawodową służbę

wojskową poza granicami państwa przysługuje zwrot

kosztów przejazdu z zagranicy do kraju i z powrotem

w razie śmierci małżonka, rodzica, rodzeństwa, rodzica małżonka żołnierza, dziecka żołnierza, dziecka przysposobionego, pasierba oraz dziecka przyjętego na

utrzymanie i wychowanie na podstawie orzeczenia

sądu — na warunkach określonych dla zagranicznych

podróży służbowych w przepisach w sprawie należności żołnierzy za podróże i przeniesienia służbowe.

w.

rcl

.go

v.p

l

Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub

państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) — strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, szef (dyrektor, dowódca, komendant) jednostki finansującej pełnienie służby poza granicami

państwa wypłaca różnicę między kosztami leczenia

poniesionymi przez żołnierza, do wysokości i na zasadach określonych w ust. 2—4, a kwotą podlegającą

zwrotowi, wyliczoną zgodnie z przepisami o koordynacji.

Poz. 1237

§ 16. 1. Żołnierzowi wyznaczonemu do pełnienia

zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa i członkom jego rodziny przebywającym z nim

poza tymi granicami przysługuje na pisemny, udokumentowany wniosek żołnierza zwrot kosztów świadczeń, o których mowa w § 15 ust. 2, przekraczających

równowartość stanowiącą 1 000 euro oraz zwrot kosztów za świadczenia, o których mowa w § 15 ust. 3,

przekraczających równowartość stanowiącą 300 euro

w ciągu miesiąca kalendarzowego — za zgodą odpowiednio Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego

albo dyrektora departamentu Ministerstwa Obrony

Narodowej właściwego do spraw organizacji współpracy międzynarodowej, wydaną w uzgodnieniu z szefem (dyrektorem, dowódcą, komendantem) jednostki

organizacyjnej finansującej pełnienie służby poza granicami państwa.

2. W przypadku leczenia szpitalnego lub porodu za

granicą zwraca się koszt pobytu i leczenia w szpitalu

lub innym zakładzie leczniczym o przeciętnym poziomie kosztów leczenia i standardzie w państwie przyjmującym. Osobiste wydatki chorego ponoszone podczas pobytu w szpitalu nie podlegają zwrotowi.

3. Szef (dyrektor, dowódca, komendant) jednostki

organizacyjnej finansującej pełnienie służby poza granicami państwa może na pisemny, udokumentowany

wniosek żołnierza, który nie posiada wystarczających

środków na pokrycie kosztów leczenia, wypłacić zaliczkę na poczet tych przewidywanych kosztów.

4. Zwrot kosztów leczenia następuje na podstawie

faktur i rachunków potwierdzających wysokość wydatkowanych środków, a w przypadkach wymienionych w § 15 ust. 3 pkt 1, 2 i 7—9, dodatkowo zleceń

lekarskich lub dokumentów wystawionych przez instytucję właściwą w kraju pełnienia służby.

ww

5. Zwrot kosztów, o którym mowa w ust. 1, nie

przysługuje w przypadkach, o których mowa w § 15

ust. 5.

§ 17. Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego

albo dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw organizacji współpracy

międzynarodowej, po zasięgnięciu opinii szefa (dyrektora, dowódcy, komendanta) jednostki organizacyjnej

finansującej pełnienie służby poza granicami państwa,

na pisemny, udokumentowany wniosek żołnierza wyznaczonego do pełnienia służby poza granicami państwa może wydać zgodę na pokrycie kosztów przejazdu żołnierza i członków jego rodziny do kraju w celu

leczenia szpitalnego.

2. Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje również małżonkowi żołnierza.

3. W razie zgonu za granicą żołnierza wyznaczonego lub skierowanego do pełnienia zawodowej służby

wojskowej poza granicami państwa lub członków jego

rodziny koszt przewozu zwłok do miejsca pochowania

w kraju pokrywa się z budżetu państwa.

§ 19. Żołnierz udający się poza granicę państwa

w celu objęcia stanowiska służbowego, na które został

wyznaczony lub przeniesiony na takie stanowisko

poza granicami państwa i w związku z tym zmieniający państwo pobytu lub miejscowość w państwie pobytu, albo powracający do kraju po zakończeniu tej

służby jest uprawniony do otrzymania zwrotu kosztów

1) podróży przesiedleniowej żołnierza i każdego

uprawnionego przesiedlającego się z nim członka

rodziny, niezależnie od terminu ich faktycznego

przesiedlenia, na warunkach określonych dla zagranicznych podróży służbowych w przepisach

w sprawie należności żołnierzy za podróże i przeniesienia służbowe;

2) przewozu rzeczy osobistego użytku i przedmiotów

gospodarstwa domowego, w wysokości 150 kg na

żołnierza i 100 kg na każdego przenoszącego się

z nim członka rodziny.

§ 20. 1. Żołnierzowi wyznaczonemu do pełnienia

zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa i członkom jego rodziny, przebywającym z nim

za granicą, szef (dyrektor, dowódca, komendant) jednostki organizacyjnej finansującej pełnienie służby

poza granicami państwa pokrywa na pisemny, udokumentowany wniosek żołnierza koszty przejazdu z miejsca pełnienia służby do miejsca stałego zamieszkania

w kraju na urlop wypoczynkowy i z powrotem raz na

2 lata służby, nie wcześniej niż po upływie 12 miesięcy

służby poza granicami państwa. Koszty przejazdu pokrywa się ponownie po każdych następnych 2 latach

służby poza granicami państwa, jednak nie w roku,

w którym następuje powrót żołnierza do kraju. Koszty

przejazdu pokrywa się na warunkach określonych dla

zagranicznych podróży służbowych w przepisach

w sprawie należności żołnierzy za podróże i przeniesienia służbowe, z tym że środek transportu określa

szef (dyrektor, dowódca, komendant) jednostki organizacyjnej finansującej pełnienie służby.

2. Żołnierzowi nie przysługuje ekwiwalent z tytułu

nieskorzystania z uprawnień, o których mowa

w ust. 1.

kiem przejazdów przekraczających odległość, o której

mowa w ust. 3. W przypadkach gdy używanie do celów służbowych samochodu osobowego, motocykla

lub motoroweru posiadanego przez żołnierza byłoby

niezgodne ze zwyczajem międzynarodowym lub spowodowałoby niewykonanie zadań służbowych, przełożony narodowy może wyrazić zgodę na doraźne

użycie samochodu służbowego.

w.

rcl

.go

v.p

l

§ 21. 1. Żołnierzowi wyznaczonemu do pełnienia

zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa szef (dyrektor, dowódca, komendant) jednostki

organizacyjnej finansującej pełnienie służby poza granicami państwa pokrywa na pisemny, udokumentowany wniosek żołnierza, w czasie jego służby poza

granicami państwa, koszty przejazdu do miejsca pełnienia tej służby i z powrotem do kraju członków rodziny, nieprzebywających z nim poza granicami państwa — dwukrotnie, nie częściej niż raz na 2 lata, nie

wcześniej niż po upływie 12 miesięcy służby poza granicami państwa — jeżeli członek rodziny żołnierza nie

przesiedlał się za granicę do miejsca pełnienia służby

żołnierza, na warunkach określonych dla zagranicznych podróży służbowych w przepisach w sprawie należności żołnierzy za podróże i przeniesienia służbowe, z tym że środek transportu określa szef (dyrektor,

dowódca, komendant) jednostki organizacyjnej finansującej pełnienie służby poza granicami państwa.

Poz. 1237

2. Żołnierzowi nie przysługuje ekwiwalent z tytułu

nieskorzystania z uprawnień, o których mowa

w ust. 1.

§ 22. 1. Żołnierzowi wyznaczonemu do pełnienia

zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa Minister Obrony Narodowej, w przypadkach uzasadnionych zwyczajem międzynarodowym, może wyrazić zgodę na pokrycie, ze środków jednostki organizacyjnej finansującej pełnienie służby poza granicami

państwa, kosztów przejazdu i noclegu małżonka towarzyszącego żołnierzowi w podróży służbowej.

2. Pokrycie kosztów, o których mowa w ust. 1, następuje na warunkach określonych dla zagranicznych

podróży służbowych w przepisach w sprawie należności żołnierzy za podróże i przeniesienia służbowe.

§ 23. 1. Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego albo dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony

Narodowej właściwego do spraw organizacji współpracy międzynarodowej, po zasięgnięciu opinii szefa

(dyrektora, dowódcy, komendanta) jednostki organizacyjnej finansującej pełnienie służby poza granicami

państwa, na pisemny wniosek żołnierza wyznaczonego do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza

granicami państwa może przyznać ryczałt na używanie do celów służbowych samochodu osobowego,

motocykla lub motoroweru będącego w jego posiadaniu.

ww

2. Ryczałt, o którym mowa w ust. 1, jest wypłacany

co miesiąc, w wysokości kosztów zakupu do 100 l paliwa, w kraju pełnienia służby. Wysokość ryczałtu

ustala się, uwzględniając zakres obowiązków służbowych żołnierza, przy realizacji których konieczne jest

użycie pojazdów, o których mowa w ust. 1.

3. Ryczałt, o którym mowa w ust. 1, jest przeznaczony na pokrycie kosztów przejazdów żołnierza w celach służbowych na terenie miejscowości, w której

pełni on służbę, oraz podróży służbowych poza tą

miejscowością w odległości do 100 km w obie strony

łącznie.

4. Żołnierz otrzymujący ryczałt, o którym mowa

w ust. 1, nie może korzystać z samochodów służbowych w celu załatwiania spraw służbowych, z wyjąt-

5. Kwotę ryczałtu, o którym mowa w ust. 1, zmniejsza się o jedną dwudziestą drugą za każdy dzień roboczy nieobecności żołnierza w miejscu pełnienia służby.

§ 24. Bezpłatne zakwaterowanie i wyżywienie,

o których mowa w art. 24 ust. 7 pkt 1 ustawy, dla żołnierza skierowanego do pełnienia zawodowej służby

wojskowej poza granicami państwa przysługują

1) przed wyjazdem, w czasie pobytu w jednostce

wojskowej przygotowującej do służby poza granicami państwa, od dnia rozpoczęcia przygotowania

poza rejonem stacjonowania jednostki wojskowej,

w której żołnierz pełni służbę, do dnia przekroczenia granicy Rzeczypospolitej Polskiej, zwanej dalej

„granicą”;

2) w czasie pełnienia służby, od dnia przekroczenia

granicy do dnia przekroczenia tej granicy w drodze

powrotnej;

3) po powrocie do kraju, od dnia przekroczenia granicy państwa w drodze powrotnej do dnia skierowania na urlop aklimatyzacyjny, o którym mowa

w art. 62 ust. 7a ustawy, jeżeli w tym czasie żołnierz przebywał w jednostce wojskowej, o której

mowa w pkt 1.

§ 25. Świadczenia zdrowotne oraz zaopatrzenie

w leki i artykuły sanitarne, o których mowa w art. 24

ust. 7 pkt 2 ustawy, przysługują żołnierzom skierowanym do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza

granicami państwa w obszarze działania jednostki

wojskowej poza granicami państwa oraz w czasie

przewozu tam i z powrotem, od dnia przekroczenia

granicy do dnia przekroczenia tej granicy w drodze

powrotnej.

§ 26. 1. Żołnierzowi skierowanemu do pełnienia

zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. c, świadczenia, o których mowa w art. 24 ust. 7 pkt 1 ustawy,

przysługują w czasie pobytu w jednostce wojskowej

przygotowującej go do służby poza granicami państwa od dnia rozpoczęcia przygotowania poza rejonem stacjonowania jednostki wojskowej, w której pełni służbę, do dnia przekroczenia granicy państwa oraz,

po powrocie do kraju, od dnia przekroczenia tej granicy w drodze powrotnej do dnia skierowania na urlop,

o którym mowa w art. 62 ust. 7a ustawy.

2. Świadczenia, o których mowa w art. 24 ust. 7

pkt 1 ustawy, przysługują żołnierzowi wymienionemu

w ust. 1 również w czasie pełnienia służby od dnia

przekroczenia granicy państwa do dnia przekroczenia

tej granicy w drodze powrotnej, chyba że otrzymał on

od misji organizacji międzynarodowej lub sił wielonarodowych te świadczenia w naturze albo środki pieniężne przeznaczone na te świadczenia.

4) pełniącemu służbę na stanowiskach służbowych,

o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1—3, a następnie

realizującemu zadania w strefie działań wojennych

1) świadczenia odszkodowawcze, w razie wypadku

lub choroby pozostającej w związku ze służbą wojskową poza granicami państwa, oraz odszkodowanie za przedmioty osobistego użytku utracone,

całkowicie zniszczone lub uszkodzone wskutek wypadku pozostającego w związku ze służbą wojskową, na podstawie ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r.

o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających

w związku ze służbą wojskową (Dz. U. Nr 83,

poz. 760, z późn. zm.3)),

— przysługuje indywidualne i zbiorowe ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków zaistniałych w czasie pełnienia służby poza granicami

państwa, wskutek których nastąpiło uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia lub śmierć żołnierza, pokrywane

z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest

Minister Obrony Narodowej.

w.

rcl

.go

v.p

l

§ 27. Żołnierzowi, z wyjątkiem pełniącego służbę

na podstawie umowy zawartej między nim a organizacją międzynarodową, przysługują

2) świadczenia przewidziane w ustawie z dnia

10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym

żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U.

z 2004 r. Nr 8, poz. 66, z późn. zm.4))

— jeżeli zdarzenie powodujące prawo do tych świadczeń zaistniało w czasie pełnienia służby poza granicami państwa.

§ 28. 1. Żołnierzowi

1) skierowanemu do pełnienia zawodowej służby

wojskowej poza granicami państwa,

2) uczestniczącemu w akcjach ratowniczych, poszukiwawczych, humanitarnych i antyterrorystycznych,

3) skierowanemu na szkolenia i ćwiczenia wojskowe,

3) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.

ww

z 2003 r. Nr 179, poz. 1750, z 2005 r. Nr 130, poz. 1085,

z 2009 r. Nr 161, poz. 1278 oraz z 2010 r. Nr 113, poz. 745.

4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1264 i Nr 191,

poz. 1954, z 2005 r. Nr 10, poz. 65 i Nr 130, poz. 1085,

z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, z 2007 r. Nr 82, poz. 559,

z 2008 r. Nr 208, poz. 1308, z 2009 r. Nr 24, poz. 145, Nr 79,

poz. 669, Nr 95, poz. 785 i Nr 161, poz. 1278 oraz z 2010 r.

Nr 27, poz. 141, Nr 36, poz. 204, Nr 113, poz. 745 i Nr 167,

poz. 1130.

2. Zakres i sumę ubezpieczenia, o których mowa

w ust. 1, określa umowa ubezpieczenia zawarta między Ministrem Obrony Narodowej a zakładem ubezpieczeń, z tym że suma ubezpieczenia nie może być

niższa niż świadczenie, o którym mowa w § 27 pkt 1.

§ 29. 1. W czasie pełnienia służby poza granicami

państwa żołnierz zachowuje wszystkie uprawnienia

i świadczenia, jakie przysługują na podstawie przepisów obowiązujących wobec żołnierzy pełniących

czynną służbę wojskową w kraju, z uwzględnieniem

powstałych w tym czasie zmian mających wpływ na te

uprawnienia.

2. Żołnierzowi pełniącemu służbę poza granicami

państwa nie przysługują świadczenia określone

w art. 68 ust. 1 i 2 ustawy.

§ 30. Sprawy wszczęte i niezakończone ostateczną

decyzją przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia prowadzi się według przepisów dotychczasowych.

§ 31. Traci moc rozporządzenie Rady Ministrów

z dnia 25 maja 2004 r. w sprawie pełnienia zawodowej

służby wojskowej poza granicami państwa (Dz. U.

Nr 140, poz. 1479, z późn. zm.5)).

§ 32. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

Prezes Rady Ministrów: w z. W. Pawlak

5) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone

w Dz. U. z 2005 r. Nr 260, poz. 2179, z 2006 r. Nr 195,

poz. 1440, z 2007 r. Nr 41, poz. 260 oraz z 2008 r. Nr 53,

poz. 313.

Elektronicznie

podpisany przez

Beata Jaszczyk

Data: 2010.10.04

19:20:13 +02'00'

Poz. 1237

1237

w.

rcl

.go

v.p

l

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 16 września 2010 r.

w sprawie pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa

Na podstawie art. 24 ust. 8 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593, z późn. zm.1)) zarządza

się, co następuje