Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 14 września 2010 r. w sprawie odbywania zasadniczej służby wojskowej

§ 1. 1. Osobę powołaną do zasadniczej służby wojskowej, która stawiła się do odbycia tej służby, przyjmuje się do jednostki wojskowej.

2) określa szczegółowe obowiązki osób wchodzących

w skład komisji;

2. Przyjęcie do jednostki wojskowej osoby powołanej do zasadniczej służby wojskowej obejmuje

1) potwierdzenie jej tożsamości oraz przeprowadzenie z nią rozmowy przez komisję przyjęcia osób

powołanych do zasadniczej służby wojskowej;

2) ujęcie w ewidencji jednostki wojskowej jej danych

osobowych;

3) dokonanie przeglądu lekarskiego oraz zabiegów

sanitarno-higienicznych;

4) umundurowanie i wyekwipowanie osobiste;

5) przydzielenie do pododdziału;

2. W skład komisji mogą zostać włączone, jako jej

członkowie, inne osoby, w zależności od potrzeb

i ustaleń dowódcy jednostki wojskowej.

3. Jeżeli w strukturze organizacyjnej jednostki wojskowej nie występują osoby wymienione w ust. 1

pkt 1, dowódca jednostki wojskowej powołuje w skład

komisji osoby wykonujące podobne zadania.

§ 3. Powołanie komisji oraz organizację punktu

przyjęcia osób powołanych do zasadniczej służby wojskowej dowódca jednostki wojskowej określa w rozkazie dziennym.

rcl

6) wyznaczenie na stanowisko służbowe, powierzenie funkcji i określenie specjalności wojskowej występującej w etacie jednostki wojskowej;

3) organizuje punkt przyjęcia osób powołanych do

zasadniczej służby wojskowej.

7) dopełnienie obowiązku meldunkowego.

w.

3. Dowódca jednostki wojskowej zapewnia osobom powołanym do zasadniczej służby wojskowej

warunki do nieskrępowanego dokonania przeglądu

lekarskiego, zabiegów sanitarno-higienicznych oraz

umundurowania i wyekwipowania osobistego.

§ 2. 1. W celu przyjęcia do jednostki wojskowej

osób powołanych do zasadniczej służby wojskowej

dowódca jednostki wojskowej

1) powołuje komisję przyjęcia osób powołanych do

zasadniczej służby wojskowej, zwaną dalej „komisją”, w składzie

a) przewodniczący — szef sztabu jednostki wojskowej,

ww

b) członkowie

— oficer grupy osobowej administracji,

— oficer korpusu osobowego logistyki,

— lekarz,

— oficer wychowawczy,

1) Zmiany

tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 277, poz. 2742, z 2005 r.

Nr 180, poz. 1496, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711 i Nr 220,

poz. 1600, z 2007 r. Nr 107, poz. 732 i Nr 176, poz. 1242,

z 2008 r. Nr 171, poz. 1056, Nr 180, poz. 1109, Nr 206,

poz. 1288, Nr 208, poz. 1308 i Nr 223, poz. 1458, z 2009 r.

Nr 22, poz. 120, Nr 97, poz. 801, Nr 161, poz. 1278, Nr 190,

poz. 1474 i Nr 219, poz. 1706 oraz z 2010 r. Nr 107, poz. 679,

Nr 113, poz. 745 i Nr 127, poz. 857.

§ 4. 1. Stawienie się osoby powołanej do zasadniczej służby wojskowej do odbycia tej służby dowódca

jednostki wojskowej stwierdza w rozkazie dziennym,

w którym podaje się

1) dzień, w którym osoba powołana do zasadniczej

służby wojskowej stawiła się do odbycia tej służby;

2) imiona i nazwisko, rok urodzenia oraz imię ojca

i numer PESEL osoby powołanej do zasadniczej

służby wojskowej;

3) adres zameldowania na pobyt stały lub czasowy

trwający ponad trzy miesiące osoby powołanej do

zasadniczej służby wojskowej;

4) przynależność ewidencyjną do wojskowej komendy uzupełnień;

5) przydział osoby powołanej do zasadniczej służby

wojskowej do pododdziału oraz wyznaczenie jej

na stanowisko służbowe, powierzenie jej funkcji

i określenie specjalności wojskowej występującej

w etacie jednostki wojskowej.

2. Dzień stawienia się osoby powołanej do zasadniczej służby wojskowej w jednostce wojskowej ogłoszony w rozkazie dziennym dowódcy tej jednostki jest

dniem rozpoczęcia odbywania zasadniczej służby wojskowej.

§ 5. 1. Żołnierz odbywa zasadniczą służbę wojskową na stanowisku służbowym, na które został wyznaczony, oraz pełni funkcję, która została mu powierzona.

§ 9. 1. Żołnierza-kobietę zwalnia się z wykonywania obowiązków służbowych ze względu na ciążę potwierdzoną w zaświadczeniu wydanym przez lekarza

ginekologa.

.go

v.p

l

2. Żołnierze-kobiety nie mogą odbywać zasadniczej służby wojskowej na stanowiskach służbowych,

na których wymagane jest wykonywanie prac wymienionych w przepisach wydanych na podstawie art. 176

ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. — Kodeks pracy

(Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.2)).

Poz. 1209

§ 6. 1. Żołnierz w początkowym okresie zasadniczej służby wojskowej przechodzi szkolenie podstawowe w zakresie i wymiarze określonym programem

tego szkolenia.

2. W końcowym okresie szkolenia podstawowego

żołnierz składa przysięgę wojskową.

§ 7. 1. Po zakończeniu szkolenia podstawowego

żołnierz jest szkolony w specjalności wojskowej odpowiadającej stanowisku służbowemu, na które został

wyznaczony, oraz funkcji, która została mu powierzona.

2. W początkowym okresie szkolenia, o którym

mowa w ust. 1, żołnierz może być szkolony w centrach

i ośrodkach szkolenia rodzajów Sił Zbrojnych oraz wytypowanych jednostkach wojskowych.

§ 10. Jeżeli żołnierz zachorował lub uległ wypadkowi i został skierowany na leczenie szpitalne, dowódca jednostki wojskowej zawiadamia niezwłocznie

o tym fakcie członka rodziny żołnierza albo inną osobę

wskazaną przez żołnierza, podając równocześnie adres

zakładu opieki zdrowotnej, w którym żołnierz przebywa na leczeniu.

§ 11. 1. Żołnierz może być czasowo delegowany,

na podstawie rozkazu dowódcy jednostki wojskowej,

której ewidencją jest objęty, do wykonywania zadań

w innej jednostce wojskowej. Okres delegowania nie

może przekraczać jednorazowo trzech miesięcy.

2. Żołnierz może być kierowany, na podstawie rozkazu dowódcy jednostki wojskowej, której ewidencją

jest objęty, do wykonywania zadań poza macierzystą

jednostką wojskową.

3. Żołnierzowi, który odbywał podróż służbową

w godzinach nocnych, przysługuje bezpośrednio po

zakończeniu podróży co najmniej sześć godzin odpoczynku.

rcl

§ 8. 1. Żołnierz może być zwolniony z zajmowanego stanowiska i wyznaczony na inne stanowisko służbowe stosownie do posiadanych lub uzyskanych podczas służby kwalifikacji oraz stosownie do potrzeb etatowych jednostki wojskowej z urzędu, a także na wniosek żołnierza, jeżeli względy służbowe na to pozwalają.

2. Dowódca jednostki wojskowej kieruje żołnierza,

o którym mowa w ust. 1, do właściwej wojskowej komisji lekarskiej w celu określenia zdolności do odbywania zasadniczej służby wojskowej.

4. Do kierowania żołnierza w podróż służbową poza granicami państwa właściwy jest dowódca jednostki wojskowej.

1) pogorszenia stanu zdrowia stwierdzonego orzeczeniem wojskowej komisji lekarskiej, uniemożliwiającego pełnienie służby na zajmowanym stanowisku służbowym;

5. Podróż służbową poza granicami państwa żołnierz odbywa w obecności i pod nadzorem wyznaczonego żołnierza zawodowego.

2) utraty kwalifikacji wymaganych na zajmowanym

stanowisku;

§ 12. 1. Żołnierz może być przeniesiony do innej

jednostki wojskowej z urzędu lub na wniosek żołnierza, jeżeli względy służbowe na to pozwalają.

w.

2. Żołnierza, o którym mowa w ust. 1, wyznacza

się z urzędu na inne stanowisko służbowe w przypadku

3) likwidacji lub zmiany zajmowanego stanowiska;

4) potrzeb etatowych jednostki wojskowej.

2) Zmiany

ww

tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113,

poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239,

Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268,

z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538,

Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354,

Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805, z 2002 r. Nr 74,

poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199,

poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr 166, poz. 1608

i Nr 213, poz. 2081, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 99,

poz. 1001, Nr 120, poz. 1252 i Nr 240, poz. 2407, z 2005 r.

Nr 10, poz. 71, Nr 68, poz. 610, Nr 86, poz. 732 i Nr 167,

poz. 1398, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 133, poz. 935,

Nr 217, poz. 1587 i Nr 221, poz. 1615, z 2007 r. Nr 64,

poz. 426, Nr 89, poz. 589, Nr 176, poz. 1239, Nr 181,

poz. 1288 i Nr 225, poz. 1672, z 2008 r. Nr 93, poz. 586,

Nr 116, poz. 740, Nr 223, poz. 1460 i Nr 237, poz. 1654,

z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 56, poz. 458, Nr 58, poz. 485,

Nr 98, poz. 817, Nr 99, poz. 825, Nr 115, poz. 958, Nr 157,

poz. 1241 i Nr 219, poz. 1704 oraz z 2010 r. Nr 105, poz. 655

i Nr 135, poz. 912.

2. Przeniesienie żołnierza z urzędu do innej jednostki wojskowej może nastąpić

1) ze względów szkoleniowych;

2) w celu uzupełnienia potrzeb etatowych innych jednostek wojskowych;

3) w razie rozformowania jednostki wojskowej;

4) w razie zmniejszenia stanu etatowego jednostki

wojskowej;

5) w innych szczególnie uzasadnionych przypadkach.

§ 13. 1. Przeniesienie żołnierza z jednostki wojskowej, w której odbywa służbę, do innej jednostki wojskowej następuje na podstawie rozkazu dowódcy, któremu podlegają obie te jednostki.

2. Przeniesienie żołnierza z jednostki wojskowej,

w której odbywa służbę, do jednostki wojskowej podporządkowanej dowódcy innego rodzaju Sił Zbrojnych

2. W przypadkach uzupełniania indywidualnych

stanowisk w jednostce wojskowej, o której mowa

w ust. 1 pkt 1, znajdującej się poza granicami państwa,

do służby w tej jednostce kieruje, w drodze rozkazu,

Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, działając

z urzędu lub na wniosek dowódcy rodzaju Sił Zbrojnych (równorzędnego) odpowiedzialnego za przygotowanie tej jednostki do użycia poza granicami państwa.

.go

v.p

l

(równorzędnego) następuje za zgodą szefa komórki

organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej w sprawach zarządzania zasobami osobowymi,

na podstawie rozkazu dowódcy rodzaju Sił Zbrojnych

(równorzędnego), któremu żołnierz podlega.

Poz. 1209

3. Przeniesienie żołnierza z centrum lub ośrodka

szkolenia po zakończeniu szkolenia do innej jednostki

wojskowej, w której będzie odbywał dalszą zasadniczą

służbę wojskową, niezależnie od podporządkowania

tej jednostki, następuje na podstawie rozkazu dowódcy rodzaju Sił Zbrojnych (równorzędnego), któremu to

centrum lub ośrodek podlega.

§ 14. 1. Wniosek o przeniesienie do innej jednostki

wojskowej żołnierz wnosi drogą służbową do dowódcy jednostki wojskowej, której ewidencją jest objęty.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, dowódca

jednostki wojskowej przesyła, wraz ze swoją opinią,

drogą służbową do dowódcy uprawnionego do przeniesienia żołnierza. Do wniosku dołącza się odpis

wtórnika karty ewidencyjnej oraz karty ukarań i karty

wyróżnień żołnierza.

4. Niezależnie od skierowania żołnierza do służby

poza granicami państwa i wyznaczenia go na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej, o której mowa

w ust. 1 pkt 1 i ust. 2, żołnierz ten pozostaje w ewidencji wojskowej macierzystej jednostki wojskowej na

ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym.

5. Zwolnienie żołnierza ze stanowiska służbowego

w jednostce wojskowej, o której mowa w ust. 1 lub 2,

może nastąpić w każdym czasie i nie wymaga uzasadnienia.

6. Zwolnienia, o którym mowa w ust. 5, dokonuje

w drodze rozkazu

1) Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego —

w przypadku żołnierzy pełniących służbę w jednostce wojskowej, o której mowa w ust. 2, działając z urzędu lub na wniosek dowódcy tej jednostki;

rcl

§ 15. 1. Żołnierzowi będącemu absolwentem centrum lub ośrodka szkolenia, który ukończył szkolenie

w tym centrum lub ośrodku z pierwszą, drugą lub trzecią lokatą, przysługuje prawo wyboru jednostki wojskowej, w której będzie odbywał dalszą służbę w ramach rodzaju Sił Zbrojnych (równorzędnego), na potrzeby którego ośrodek ten szkoli żołnierzy, jeśli w wybranej jednostce wojskowej jest wolne stanowisko

lub funkcja w specjalności wojskowej uzyskanej przez

żołnierza.

3. Dowódca jednostki wojskowej, o której mowa

w ust. 1 pkt 1 i ust. 2, w drodze rozkazu, na podstawie

skierowania żołnierza do służby poza granicami państwa wyznacza tego żołnierza na stanowisko służbowe.

2) dowódca rodzaju Sił Zbrojnych (równorzędny) —

w przypadku żołnierzy pełniących służbę w jednostce wojskowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1,

działając z urzędu lub na wniosek dowódcy tej jednostki;

§ 16. 1. Do pełnienia służby poza granicami państwa żołnierza kieruje

3) dowódca jednostki wojskowej, o której mowa

w ust. 1 pkt 2 — w przypadku żołnierzy pełniących

służbę w tej jednostce.

w.

2. Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje żołnierzowi skierowanemu na szkolenie lub

kurs w centrum lub ośrodku szkolenia przygotowującym specjalistów na potrzeby jednostki wojskowej,

której dowódca skierował go na to szkolenie lub kurs.

1) dowódca rodzaju Sił Zbrojnych (równorzędny) odpowiedzialny za przygotowanie jednostki wojskowej do użycia poza granicami państwa lub wymianę jej stanu osobowego w przypadku udziału tej

jednostki w

ww

a) konflikcie zbrojnym lub dla wzmocnienia sił

państwa albo państw sojuszniczych,

§ 17. 1. Żołnierza zwolnionego z zasadniczej służby

wojskowej po jej odbyciu przenosi się do rezerwy

z dniem ustalonym w rozporządzeniu Ministra Obrony

Narodowej wydanym na podstawie art. 73 ustawy

z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku

obrony Rzeczypospolitej Polskiej, zwanej dalej „ustawą”.

b) misji pokojowej,

c) akcji zapobieżenia aktom terroryzmu lub ich

skutkom;

2) dowódca jednostki wojskowej w przypadku udziału tej jednostki w

a) szkoleniach i ćwiczeniach wojskowych,

b) akcjach ratowniczych, poszukiwawczych lub

humanitarnych w jednostce wojskowej, z wyjątkiem akcji ratowniczych regulowanych przepisami o ratownictwie na morzu,

c) przedsięwzięciach reprezentacyjnych.

2. Przeniesienia do rezerwy dokonuje dowódca

jednostki wojskowej, której ewidencją żołnierz ten jest

objęty, dokonując stosownego wpisu do książeczki

wojskowej żołnierza oraz adnotacji we wtórniku jego

karty ewidencyjnej.

3. Tryb i sposób zwalniania żołnierza i przenoszenia do rezerwy w innych przypadkach regulują przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej wydanego na podstawie art. 90a pkt 1 ustawy.

§ 18. 1. Żołnierz podlega opiniowaniu służbowemu w formie opinii służbowej, zwanej dalej „opinią”.

3. Opinię sporządza się

1) przed zwolnieniem żołnierza z zasadniczej służby

wojskowej, w terminie nie później niż 14 dni przed

zwolnieniem z tej służby po jej odbyciu;

2) w przypadku złożenia przez żołnierza wniosku

o powołanie do zawodowej służby wojskowej;

3) w przypadku złożenia przez żołnierza wniosku

o pełnienie służby wojskowej poza granicami państwa;

4) na wniosek sądu, prokuratury, Żandarmerii Wojskowej, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, rzecznika

dyscyplinarnego — na potrzeby toczącego się

postępowania dyscyplinarnego, dowódcy jednostki wojskowej lub przełożonego tego dowódcy;

5) na wniosek żołnierza.

§ 20. Opinię doręcza się

.go

v.p

l

2. Opinię sporządza przełożony dyscyplinarny żołnierza.

Poz. 1209

4. Opinię, o której mowa w ust. 3 pkt 1 i 5, sporządza się w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach,

z przeznaczeniem

1) dla opiniowanego żołnierza — pierwszy egzemplarz;

1) opiniowanemu żołnierzowi — w przypadku, o którym mowa w § 18 ust. 3 pkt 1, nie później niż w terminie 14 dni przed zwolnieniem żołnierza z zasadniczej służby wojskowej;

2) opiniowanemu żołnierzowi — w przypadku, o którym mowa w § 18 ust. 3 pkt 2, 3 i 5, niezwłocznie

po jej sporządzeniu;

3) organowi, o którym mowa w § 18 ust. 3 pkt 4, niezwłocznie po jej sporządzeniu.

§ 21. 1. Przełożony opiniujący, doręczając opinię,

zapoznaje żołnierza z jej treścią.

2. Żołnierz potwierdza fakt zapoznania się z opinią

czytelnym podpisem. W razie odmowy złożenia podpisu przełożony opiniujący na opinii sporządza adnotację o tej odmowie.

§ 22. 1. Opiniowanemu żołnierzowi przysługuje

prawo wniesienia pisemnego zażalenia od opinii służbowej do wyższego przełożonego za pośrednictwem

przełożonego, który wydał opinię, w terminie 3 dni od

dnia zapoznania się z jej treścią.

2. W razie uwzględnienia zażalenia przez przełożonego opiniującego wydaje on i doręcza żołnierzowi

nową opinię służbową w terminie 3 dni.

rcl

2) do akt jednostki wojskowej — drugi egzemplarz.

5. Opinię, o której mowa w ust. 3 pkt 2—4, sporządza się w trzech jednobrzmiących egzemplarzach,

z przeznaczeniem

1) dla opiniowanego żołnierza — pierwszy egzemplarz;

2) do akt jednostki wojskowej — drugi egzemplarz;

w.

3) dla organu występującego o wydanie opinii lub do

akt personalnych opiniowanego żołnierza — trzeci

egzemplarz.

§ 19. W opinii zamieszcza się

1) stopień, imiona i nazwisko, imię ojca, numer

PESEL oraz stanowisko służbowe opiniowanego

żołnierza;

ww

2) okres opiniowania;

3) zdobyte kwalifikacje żołnierza;

4) ocenę cech osobowości żołnierza, w tym odporności psychicznej i fizycznej oraz zdyscyplinowania;

5) przydatność do służby wojskowej oraz predyspozycje do zajmowania innych stanowisk służbowych;

6) ocenę ogólną wyrażoną w skali od 5 do 2 (5 — bardzo dobra, 4 — dobra, 3 — dostateczna, 2 — niedostateczna);

7) pouczenie o przysługującym żołnierzowi prawie

wniesienia zażalenia od opinii.

3. Przełożony opiniujący, jeżeli nie zmieni treści

opinii, z którą nie zgadza się opiniowany żołnierz,

przekazuje zażalenie wyższemu przełożonemu w terminie 3 dni od dnia wniesienia zażalenia od treści opinii. Wraz z pisemnym zażaleniem żołnierza przełożony

opiniujący przesyła wyższemu przełożonemu uzasadnienie utrzymania w mocy wydanej opinii.

§ 23. Wyższy przełożony w terminie 7 dni od dnia

otrzymania zażalenia

1) utrzymuje w mocy opinię, od której wniesiono zażalenie, i o zajętym stanowisku powiadamia

pisemnie opiniowanego żołnierza oraz jego przełożonego, który wydał opinię;

2) uchyla opinię, od której wniesiono zażalenie, i wydaje nową opinię, którą dostarcza opiniowanemu

żołnierzowi oraz jego przełożonemu, który wydał

opinię.

§ 24. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.3)

Minister Obrony Narodowej: B. Klich

3) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządze-

niem Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r.

w sprawie odbywania zasadniczej służby wojskowej

(Dz. U. Nr 153, poz. 1614), które na podstawie art. 19 ust. 1

ustawy z dnia 9 stycznia 2009 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej

oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 22,

poz. 120 i Nr 161, poz. 1278) utraciło moc z dniem

12 lutego 2010 r.

Elektronicznie

podpisany przez

Grzegorz Paczowski

Data: 2010.09.29

18:24:35 +02'00'

— 13672 —

Poz. 1209

.go

v.p

l

1209

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 14 września 2010 r.

w sprawie sposobu odbywania zasadniczej służby wojskowej

Na podstawie art. 83 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia

21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 241,

poz. 2416, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje

— psycholog — konsultant dowódcy jednostki

wojskowej do spraw profilaktyki psychologicznej, jeżeli jest zatrudniony w jednostce

wojskowej;