Ustawa z dnia 6 sierpnia 2010 r. o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1

a)

w ust. 2 pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

współdziałanie z policjami innych państw oraz ich organizacjami międzynarodowymi,

a także z organami i instytucjami Unii Europejskiej na podstawie umów i porozumień

międzynarodowych oraz odrębnych przepisów;

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Policja realizuje także zadania wynikające z przepisów prawa Unii Europejskiej oraz

umów i porozumień międzynarodowych na zasadach i w zakresie w nich określonych.

”

;

2)

po rozdziale 10a dodaje się rozdział 10b w brzmieniu

„

Rozdział 10b

Realizacja wspólnych działań na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej

Art. 145h.

Policjanci i pracownicy Policji są uprawnieni do wykonywania obowiązków służbowych

na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w celu realizacji zadań

1)

w formie wspólnych patroli lub innego rodzaju wspólnych operacji w celu ochrony porządku

i bezpieczeństwa publicznego oraz zapobiegania przestępczości, o których mowa w art. 17 decyzji Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji

współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej

(Dz. Urz. UE L 210 z 06.08.2008, str. 1), zwanej dalej „decyzją Rady 2008/615/WSiSW”;

2)

w formie udzielania wsparcia w związku ze zgromadzeniami, imprezami masowymi lub podobnymi

wydarzeniami, klęskami żywiołowymi oraz poważnymi wypadkami w celu ochrony porządku

i bezpieczeństwa publicznego oraz zapobiegania przestępczości, o którym mowa w art.

18 decyzji Rady 2008/615/WSiSW;

3)

w ramach udzielania pomocy przez specjalną jednostkę interwencyjną, o której mowa

w decyzji Rady 2008/617/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie usprawnienia współpracy

pomiędzy specjalnymi jednostkami interwencyjnymi państw członkowskich Unii Europejskiej

w sytuacjach kryzysowych

(Dz. Urz. UE L 210 z 06.08.2008, str. 73).

Art. 145i.

O wykonywaniu obowiązków służbowych przez policjantów lub pracowników Policji na terytorium

innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, oraz określeniu warunków wykonywania

tych obowiązków postanawia

1)

Komendant Główny Policji - decyzją, w przypadku, o którym mowa w art. 145h pkt 1;

2)

minister właściwy do spraw wewnętrznych - zarządzeniem, w przypadkach, o których mowa

w art. 145h pkt 2 i 3.

”

.

W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. z 2005 r. Nr 234, poz. 1997, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1

a)

ust. 2b otrzymuje brzmienie

„

2b.

Straż Graniczna realizuje zadania wynikające z przepisów prawa Unii Europejskiej oraz

umów i porozumień międzynarodowych na zasadach i w zakresie w nich określonych.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Straż Graniczna w zakresie ochrony granicy państwowej i kontroli ruchu granicznego

współdziała z właściwymi organami i instytucjami Unii Europejskiej oraz organami ochrony

granic innych państw.

”

;

2)

w art. 3a pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

prowadzenie współpracy z organami i instytucjami Unii Europejskiej oraz z organami

i instytucjami innych państw właściwymi w sprawach ochrony granic państwowych i kontroli

ruchu granicznego.

”

;

3)

w art. 9 w ust. 7 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

metody i formy wykonywania zadań Straży Granicznej w zakresie nieobjętym innymi przepisami

wydanymi na podstawie ustawy, w tym zadań wykonywanych poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej w zakresie nieobjętym innymi przepisami wydanymi na podstawie ustawy oraz

przepisami prawa Unii Europejskiej;

2)

sposób pełnienia służby w zakresie nieobjętym innymi przepisami wydanymi na podstawie

ustawy, w tym sposób pełnienia służby poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w

zakresie nieobjętym innymi przepisami wydanymi na podstawie ustawy oraz przepisami

prawa Unii Europejskiej;

”

;

4)

w art. 37 ust. 2a otrzymuje brzmienie

„

2a.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do funkcjonariuszy skierowanych na szkolenie w systemie

skoszarowanym, przebywających w podróży służbowej, delegowanych do czasowego pełnienia

służby poza granicami państwa w przypadkach, o których mowa w art. 40 ust. 2, a także

delegowanych do pełnienia służby poza granicami państwa w kontyngencie Straży Granicznej.

”

;

5)

art. 40 otrzymuje brzmienie

„

Art. 40.

1.

Funkcjonariusz może być przeniesiony do pełnienia służby albo delegowany do czasowego

pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej Straży Granicznej lub innej miejscowości

z urzędu lub na własną prośbę.

2.

Funkcjonariusz może być delegowany do czasowego pełnienia służby

1)

na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej w ramach wykonywania

zadań określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej lub umowach międzynarodowych

wiążących Rzeczpospolitą Polską;

2)

na terytorium państw nienależących do Unii Europejskiej w ramach wykonywania zadań

określonych w umowach międzynarodowych wiążących Rzeczpospolitą Polską, za jego pisemną

zgodą.

3.

Delegowanie, o którym mowa w ust. 1 i ust. 2 pkt 1, nie może przekraczać 6 miesięcy.

W okresie 2 lat od przeniesienia do pełnienia służby albo od zakończenia delegowania

do czasowego pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej Straży Granicznej lub

innej miejscowości, funkcjonariusz może być, po raz kolejny, przeniesiony do pełnienia

służby albo delegowany do czasowego pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej

Straży Granicznej albo innej miejscowości, tylko za jego pisemną zgodą.

4.

Do przenoszenia lub delegowania funkcjonariusza właściwi są

1)

Komendant Główny Straży Granicznej

a)

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

b)

na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej w ramach wykonywania zadań,

o których mowa w ust. 2 pkt 1, w przypadku gdy zadania te wykonują funkcjonariusze

pełniący służbę w Komendzie Głównej Straży Granicznej, funkcjonariusze więcej niż

jednego oddziału Straży Granicznej lub gdy Komendant Główny Straży Granicznej tak

zdecyduje,

c)

na terytorium państw nienależących do Unii Europejskiej w ramach wykonywania zadań,

o których mowa w ust. 2 pkt 2;

2)

komendant oddziału Straży Granicznej

a)

w ramach terytorialnego zasięgu działania oddziału Straży Granicznej,

b)

na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej w ramach wykonywania zadań,

o których mowa w ust. 2 pkt 1, w przypadku gdy zadania te wykonują podlegli mu funkcjonariusze.

5.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, należności

i świadczenia przysługujące funkcjonariuszom delegowanym do pełnienia służby poza

granicami państwa, uwzględniając

1)

charakter lub zakres zadań wykonywanych przez funkcjonariusza;

2)

rodzaje, warunki przyznawania oraz wysokość dodatkowych świadczeń związanych z delegowaniem;

3)

możliwość ograniczenia w całości albo w części należności przysługujących funkcjonariuszowi

z tytułu odbywania zagranicznych podróży służbowych w przypadku otrzymywania ze źródła

zagranicznego wynagrodzenia lub innych świadczeń bądź należności przeznaczonych na

pokrycie kosztów delegowania;

4)

szczegółowe prawa i obowiązki delegowanego, w tym wymóg zapewnienia po zakończeniu

delegowania warunków służby co najmniej równorzędnych do istniejących przed delegowaniem;

5)

tryb postępowania i właściwość przełożonych w tych sprawach, w szczególności w zakresie

wnioskowania o delegowanie, odwołania z delegowania, a także wypłaty należności przysługujących

delegowanemu, oraz podmioty zagraniczne, które mogą inicjować postępowanie w tych

sprawach.

6.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 5, powinno uzależnić zakres uprawnień delegowanego

od charakteru lub rodzaju wykonywanych zadań, czasu trwania delegowania, warunków

bytowych i kosztów związanych z delegowaniem oraz zakresu uprawnień i świadczeń przyznanych

przez podmiot zagraniczny.

7.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, warunki otrzymywania świadczeń opieki zdrowotnej,

o których mowa w art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych

(Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm., przez funkcjonariuszy, o których mowa w ust. 2 oraz w art. 147e ust. 1, w związku

z urazami nabytymi podczas wykonywania zadań poza granicami państwa oraz sposób i

tryb finansowania ponoszonych kosztów, uwzględniając zasady wydatkowania środków publicznych.

”

;

6)

rozdział 14b otrzymuje brzmienie

„

Rozdział 14b

Udział Straży Granicznej we wspólnych działaniach koordynowanych przez Europejską

Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich

Unii Europejskiej

Art. 147o.

1.

Funkcjonariusze wchodzący w skład krajowej rezerwy ekspertów mogą zostać delegowani

do

1)

zespołów szybkiej interwencji na granicy utworzonych i działających zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 863/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r.

ustanawiającym mechanizm tworzenia zespołów szybkiej interwencji na granicy oraz zmieniającym

rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 w odniesieniu do tego mechanizmu i określającym

uprawnienia i zadania zaproszonych funkcjonariuszy

(Dz. Urz. UE L 199 z 31.07.2007, str. 30), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 863/2007”;

2)

udziału we wspólnych operacjach przeprowadzanych zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. ustanawiającym

Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw

Członkowskich Unii Europejskiej

(Dz. Urz. UE L 349 z 25.11.2004, str. 1), zmienionym rozporządzeniem (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 863/2007 (Dz.

Urz. UE L 199 z 31.07.2007, str. 30), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 2007/2004”.

2.

Komendant Główny Straży Granicznej określa, w drodze decyzji, skład krajowej rezerwy

ekspertów, o której mowa w ust. 1.

3.

Komendant Główny Straży Granicznej, na zasadach określonych w rozporządzeniu nr 863/2007,

deleguje lub odmawia delegowania funkcjonariusza do wykonywania zadań w zespołach

szybkiej interwencji na granicy oraz we wspólnych operacjach koordynowanych przez

Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw

Członkowskich Unii Europejskiej, zwaną dalej „Agencją Frontex”.

Art. 147p.

1.

Komendant Główny Straży Granicznej może udostępnić Agencji Frontex sprzęt techniczny

będący w zarządzie Straży Granicznej w celu włączenia do centralnego rejestru dostępnego

wyposażenia technicznego CRATE oraz wykorzystania w trakcie wspólnych działań koordynowanych

przez Agencję Frontex, zgodnie z rozporządzeniem 2007/2004, w tym poza granicami państwa.

2.

Komendant Główny Straży Granicznej może delegować funkcjonariuszy lub pracowników

do obsługi sprzętu, o którym mowa w ust. 1.

Art. 147r.

1.

W czasie delegowania funkcjonariusze i pracownicy wykonują polecenia właściwych przełożonych

przyjmującego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

2.

Do delegowanych funkcjonariuszy przepisy art. 147h i art. 147j ust. 2 stosuje się

odpowiednio.

3.

Delegowanie pracownika do wykonywania zajęć poza siedzibą urzędu, w którym wykonuje

on pracę, następuje na podstawie odrębnych przepisów.

”

;

7)

po rozdziale 14b dodaje się rozdział 14c w brzmieniu

„

Rozdział 14c

Udział Straży Granicznej we współpracy transgranicznej państw członkowskich Unii Europejskiej

Art. 147s.

Funkcjonariusze i pracownicy Straży Granicznej mogą zostać delegowani do wykonywania

obowiązków służbowych na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej

w celu realizacji zadań

1)

w formie wspólnych patroli i innego rodzaju wspólnych operacji służących ochronie

porządku i bezpieczeństwa publicznego oraz zapobieganiu przestępczości, o których

mowa w art. 17 ust. 1 decyzji Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji

współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej

(Dz. Urz. UE L 210 z 06.08.2008, str. 1), zwanej dalej „decyzją Rady 2008/615/WSiSW”;

2)

w formie udzielania wsparcia w związku ze zgromadzeniami, imprezami masowymi lub podobnymi

wydarzeniami, klęskami żywiołowymi oraz poważnymi wypadkami, w celu ochrony porządku

i bezpieczeństwa publicznego oraz zapobiegania przestępczości, o których mowa w art.

18 decyzji Rady 2008/615/WSiSW.

Art. 147t.

1.

Komendant Główny Straży Granicznej lub komendant oddziału Straży Granicznej, po uzyskaniu

pisemnej zgody Komendanta Głównego Straży Granicznej, podejmuje decyzje w sprawie

realizacji przez Straż Graniczną

1)

zadań, o których mowa w art. 147s pkt 1, oraz określa warunki prowadzenia tych działań,

zgodnie z art. 17 ust. 3 decyzji Rady 2008/616/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie wdrożenia

decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie

w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej

(Dz. Urz. UE L 210 z 06.08.2008, str. 12);

2)

zadań, o których mowa w art. 147s pkt 2, oraz określa warunki prowadzenia tych działań.

2.

W sprawach, o których mowa w ust. 1, właściwym jest

1)

Komendant Główny Straży Granicznej, w przypadku gdy zadania wykonują funkcjonariusze

Komendy Głównej Straży Granicznej lub funkcjonariusze więcej niż jednego oddziału

Straży Granicznej lub gdy Komendant Główny Straży Granicznej tak zdecyduje;

2)

komendant oddziału Straży Granicznej, w przypadku gdy zadania wykonują podlegli mu

funkcjonariusze.

Art. 147u.

1.

Komendant Główny Straży Granicznej, na zasadach określonych w art. 40, deleguje lub

odmawia delegowania funkcjonariuszy i pracowników do wykonywania zadań na terytorium

innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

2.

W czasie delegowania, o którym mowa w ust. 1, funkcjonariusze i pracownicy wykonują

polecenia właściwych przełożonych przyjmującego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

3.

Do funkcjonariuszy delegowanych do wykonywania zadań na terytorium innego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej przepisy art. 147h i art. 147j ust. 2 stosuje się

odpowiednio.

4.

Delegowanie pracownika do wykonywania zadań poza siedzibą urzędu, w którym wykonuje

on pracę, następuje na podstawie odrębnych przepisów.

”

.

W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej

(Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 67) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 17d i 17e otrzymują brzmienie

„

Art. 17d.

Funkcjonariusze straży granicznych, w rozumieniu rozporządzenia nr 863/2007, państw

członkowskich Unii Europejskiej na granicy państwowej stanowiącej granicę zewnętrzną

w rozumieniu kodeksu granicznego Schengen wykonują zadania w ramach

1)

zespołów szybkiej interwencji na granicy zgodnie z przepisami krajowymi odnoszącymi

się do funkcjonariuszy Straży Granicznej w zakresie określonym w rozporządzeniu nr

863/2007;

2)

wspólnych operacji zgodnie z przepisami krajowymi odnoszącymi się do funkcjonariuszy

Straży Granicznej w zakresie określonym w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. ustanawiającym

Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw

Członkowskich Unii Europejskiej

(Dz. Urz. UE L 349 z 25.11.2004, str. 1).

Art. 17e.

Komendant Główny Straży Granicznej w zakresie dotyczącym

1)

zespołów szybkiej interwencji na granicy - wykonuje zadania krajowego punktu kontaktowego

właściwego w sprawach komunikacji z Europejską Agencją Zarządzania Współpracą Operacyjną

na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej oraz uzgadnia plan

operacyjny określający szczegółowe warunki oddelegowania zespołów szybkiej interwencji

na granicy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

wspólnych operacji - wykonuje zadania krajowego punktu kontaktowego właściwego w sprawach

komunikacji z Europejską Agencją Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych

Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej.

”

;

2)

po art. 17e dodaje się art. 17f w brzmieniu

„

Art. 17f.

Do funkcjonariuszy straży granicznych państw członkowskich Unii Europejskiej wykonujących

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, za zgodą właściwych organów Rzeczypospolitej

Polskiej, zadania określone w przepisach prawa Unii Europejskiej, w zakresie transportowania,

przewozu oraz przesyłania broni i amunicji, stosuje się przepisy obowiązujące funkcjonariuszy

Straży Granicznej.

”

.

W ustawie z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji

(Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525, z późn. zm. w art. 3 pkt 2a otrzymuje brzmienie

„

2a)

broni i amunicji stanowiących uzbrojenie funkcjonariuszy straży granicznych państw

członkowskich Unii Europejskiej przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

w związku z wykonywaniem, za zgodą właściwych organów Rzeczypospolitej Polskiej, zadań

określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej;

”

.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 40 ust. 3 i 4 ustawy, o

której mowa w art. 2, zachowują moc do czasu wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 40 ust. 5 i 7 ustawy, o której mowa w art. 2, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Funkcjonariusze straży granicznych, w rozumieniu rozporządzenia nr 863/2007, państw

członkowskich Unii Europejskiej na granicy państwowej stanowiącej granicę zewnętrzną

w rozumieniu kodeksu granicznego Schengen wykonują zadania w ramach

1)

zespołów szybkiej interwencji na granicy zgodnie z przepisami krajowymi odnoszącymi

się do funkcjonariuszy Straży Granicznej w zakresie określonym w rozporządzeniu nr

863/2007;

2)

wspólnych operacji zgodnie z przepisami krajowymi odnoszącymi się do funkcjonariuszy

Straży Granicznej w zakresie określonym w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. ustanawiającym

Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw

Członkowskich Unii Europejskiej

(Dz. Urz. UE L 349 z 25.11.2004, str. 1).

Komendant Główny Straży Granicznej w zakresie dotyczącym

1)

zespołów szybkiej interwencji na granicy - wykonuje zadania krajowego punktu kontaktowego

właściwego w sprawach komunikacji z Europejską Agencją Zarządzania Współpracą Operacyjną

na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej oraz uzgadnia plan

operacyjny określający szczegółowe warunki oddelegowania zespołów szybkiej interwencji

na granicy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

wspólnych operacji - wykonuje zadania krajowego punktu kontaktowego właściwego w sprawach

komunikacji z Europejską Agencją Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych

Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej.

Do funkcjonariuszy straży granicznych państw członkowskich Unii Europejskiej wykonujących

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, za zgodą właściwych organów Rzeczypospolitej

Polskiej, zadania określone w przepisach prawa Unii Europejskiej, w zakresie transportowania,

przewozu oraz przesyłania broni i amunicji, stosuje się przepisy obowiązujące funkcjonariuszy

Straży Granicznej.

1.

Funkcjonariusz może być przeniesiony do pełnienia służby albo delegowany do czasowego

pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej Straży Granicznej lub innej miejscowości

z urzędu lub na własną prośbę.

2.

Funkcjonariusz może być delegowany do czasowego pełnienia służby

1)

na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej w ramach wykonywania

zadań określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej lub umowach międzynarodowych

wiążących Rzeczpospolitą Polską;

2)

na terytorium państw nienależących do Unii Europejskiej w ramach wykonywania zadań

określonych w umowach międzynarodowych wiążących Rzeczpospolitą Polską, za jego pisemną

zgodą.

3.

Delegowanie, o którym mowa w ust. 1 i ust. 2 pkt 1, nie może przekraczać 6 miesięcy.

W okresie 2 lat od przeniesienia do pełnienia służby albo od zakończenia delegowania

do czasowego pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej Straży Granicznej lub

innej miejscowości, funkcjonariusz może być, po raz kolejny, przeniesiony do pełnienia

służby albo delegowany do czasowego pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej

Straży Granicznej albo innej miejscowości, tylko za jego pisemną zgodą.

4.

Do przenoszenia lub delegowania funkcjonariusza właściwi są

1)

Komendant Główny Straży Granicznej

a)

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

b)

na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej w ramach wykonywania zadań,

o których mowa w ust. 2 pkt 1, w przypadku gdy zadania te wykonują funkcjonariusze

pełniący służbę w Komendzie Głównej Straży Granicznej, funkcjonariusze więcej niż

jednego oddziału Straży Granicznej lub gdy Komendant Główny Straży Granicznej tak

zdecyduje,

c)

na terytorium państw nienależących do Unii Europejskiej w ramach wykonywania zadań,

o których mowa w ust. 2 pkt 2;

2)

komendant oddziału Straży Granicznej

a)

w ramach terytorialnego zasięgu działania oddziału Straży Granicznej,

b)

na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej w ramach wykonywania zadań,

o których mowa w ust. 2 pkt 1, w przypadku gdy zadania te wykonują podlegli mu funkcjonariusze.

5.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, należności

i świadczenia przysługujące funkcjonariuszom delegowanym do pełnienia służby poza

granicami państwa, uwzględniając

1)

charakter lub zakres zadań wykonywanych przez funkcjonariusza;

2)

rodzaje, warunki przyznawania oraz wysokość dodatkowych świadczeń związanych z delegowaniem;

3)

możliwość ograniczenia w całości albo w części należności przysługujących funkcjonariuszowi

z tytułu odbywania zagranicznych podróży służbowych w przypadku otrzymywania ze źródła

zagranicznego wynagrodzenia lub innych świadczeń bądź należności przeznaczonych na

pokrycie kosztów delegowania;

4)

szczegółowe prawa i obowiązki delegowanego, w tym wymóg zapewnienia po zakończeniu

delegowania warunków służby co najmniej równorzędnych do istniejących przed delegowaniem;

5)

tryb postępowania i właściwość przełożonych w tych sprawach, w szczególności w zakresie

wnioskowania o delegowanie, odwołania z delegowania, a także wypłaty należności przysługujących

delegowanemu, oraz podmioty zagraniczne, które mogą inicjować postępowanie w tych

sprawach.

6.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 5, powinno uzależnić zakres uprawnień delegowanego

od charakteru lub rodzaju wykonywanych zadań, czasu trwania delegowania, warunków

bytowych i kosztów związanych z delegowaniem oraz zakresu uprawnień i świadczeń przyznanych

przez podmiot zagraniczny.

7.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, warunki otrzymywania świadczeń opieki zdrowotnej,

o których mowa w art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych

(Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm., przez funkcjonariuszy, o których mowa w ust. 2 oraz w art. 147e ust. 1, w związku

z urazami nabytymi podczas wykonywania zadań poza granicami państwa oraz sposób i

tryb finansowania ponoszonych kosztów, uwzględniając zasady wydatkowania środków publicznych.

Policjanci i pracownicy Policji są uprawnieni do wykonywania obowiązków służbowych

na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w celu realizacji zadań

1)

w formie wspólnych patroli lub innego rodzaju wspólnych operacji w celu ochrony porządku

i bezpieczeństwa publicznego oraz zapobiegania przestępczości, o których mowa w art. 17 decyzji Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji

współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej

(Dz. Urz. UE L 210 z 06.08.2008, str. 1), zwanej dalej „decyzją Rady 2008/615/WSiSW”;

2)

w formie udzielania wsparcia w związku ze zgromadzeniami, imprezami masowymi lub podobnymi

wydarzeniami, klęskami żywiołowymi oraz poważnymi wypadkami w celu ochrony porządku

i bezpieczeństwa publicznego oraz zapobiegania przestępczości, o którym mowa w art.

18 decyzji Rady 2008/615/WSiSW;

3)

w ramach udzielania pomocy przez specjalną jednostkę interwencyjną, o której mowa

w decyzji Rady 2008/617/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie usprawnienia współpracy

pomiędzy specjalnymi jednostkami interwencyjnymi państw członkowskich Unii Europejskiej

w sytuacjach kryzysowych

(Dz. Urz. UE L 210 z 06.08.2008, str. 73).

O wykonywaniu obowiązków służbowych przez policjantów lub pracowników Policji na terytorium

innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, oraz określeniu warunków wykonywania

tych obowiązków postanawia

1)

Komendant Główny Policji - decyzją, w przypadku, o którym mowa w art. 145h pkt 1;

2)

minister właściwy do spraw wewnętrznych - zarządzeniem, w przypadkach, o których mowa

w art. 145h pkt 2 i 3.

1.

Funkcjonariusze wchodzący w skład krajowej rezerwy ekspertów mogą zostać delegowani

do

1)

zespołów szybkiej interwencji na granicy utworzonych i działających zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 863/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r.

ustanawiającym mechanizm tworzenia zespołów szybkiej interwencji na granicy oraz zmieniającym

rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 w odniesieniu do tego mechanizmu i określającym

uprawnienia i zadania zaproszonych funkcjonariuszy

(Dz. Urz. UE L 199 z 31.07.2007, str. 30), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 863/2007”;

2)

udziału we wspólnych operacjach przeprowadzanych zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. ustanawiającym

Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw

Członkowskich Unii Europejskiej

(Dz. Urz. UE L 349 z 25.11.2004, str. 1), zmienionym rozporządzeniem (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 863/2007 (Dz.

Urz. UE L 199 z 31.07.2007, str. 30), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 2007/2004”.

2.

Komendant Główny Straży Granicznej określa, w drodze decyzji, skład krajowej rezerwy

ekspertów, o której mowa w ust. 1.

3.

Komendant Główny Straży Granicznej, na zasadach określonych w rozporządzeniu nr 863/2007,

deleguje lub odmawia delegowania funkcjonariusza do wykonywania zadań w zespołach

szybkiej interwencji na granicy oraz we wspólnych operacjach koordynowanych przez

Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw

Członkowskich Unii Europejskiej, zwaną dalej „Agencją Frontex”.

1.

Komendant Główny Straży Granicznej może udostępnić Agencji Frontex sprzęt techniczny

będący w zarządzie Straży Granicznej w celu włączenia do centralnego rejestru dostępnego

wyposażenia technicznego CRATE oraz wykorzystania w trakcie wspólnych działań koordynowanych

przez Agencję Frontex, zgodnie z rozporządzeniem 2007/2004, w tym poza granicami państwa.

2.

Komendant Główny Straży Granicznej może delegować funkcjonariuszy lub pracowników

do obsługi sprzętu, o którym mowa w ust. 1.

1.

W czasie delegowania funkcjonariusze i pracownicy wykonują polecenia właściwych przełożonych

przyjmującego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

2.

Do delegowanych funkcjonariuszy przepisy art. 147h i art. 147j ust. 2 stosuje się

odpowiednio.

3.

Delegowanie pracownika do wykonywania zajęć poza siedzibą urzędu, w którym wykonuje

on pracę, następuje na podstawie odrębnych przepisów.

Funkcjonariusze i pracownicy Straży Granicznej mogą zostać delegowani do wykonywania

obowiązków służbowych na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej

w celu realizacji zadań

1)

w formie wspólnych patroli i innego rodzaju wspólnych operacji służących ochronie

porządku i bezpieczeństwa publicznego oraz zapobieganiu przestępczości, o których

mowa w art. 17 ust. 1 decyzji Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji

współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej

(Dz. Urz. UE L 210 z 06.08.2008, str. 1), zwanej dalej „decyzją Rady 2008/615/WSiSW”;

2)

w formie udzielania wsparcia w związku ze zgromadzeniami, imprezami masowymi lub podobnymi

wydarzeniami, klęskami żywiołowymi oraz poważnymi wypadkami, w celu ochrony porządku

i bezpieczeństwa publicznego oraz zapobiegania przestępczości, o których mowa w art.

18 decyzji Rady 2008/615/WSiSW.

1.

Komendant Główny Straży Granicznej lub komendant oddziału Straży Granicznej, po uzyskaniu

pisemnej zgody Komendanta Głównego Straży Granicznej, podejmuje decyzje w sprawie

realizacji przez Straż Graniczną

1)

zadań, o których mowa w art. 147s pkt 1, oraz określa warunki prowadzenia tych działań,

zgodnie z art. 17 ust. 3 decyzji Rady 2008/616/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie wdrożenia

decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie

w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej

(Dz. Urz. UE L 210 z 06.08.2008, str. 12);

2)

zadań, o których mowa w art. 147s pkt 2, oraz określa warunki prowadzenia tych działań.

2.

W sprawach, o których mowa w ust. 1, właściwym jest

1)

Komendant Główny Straży Granicznej, w przypadku gdy zadania wykonują funkcjonariusze

Komendy Głównej Straży Granicznej lub funkcjonariusze więcej niż jednego oddziału

Straży Granicznej lub gdy Komendant Główny Straży Granicznej tak zdecyduje;

2)

komendant oddziału Straży Granicznej, w przypadku gdy zadania wykonują podlegli mu

funkcjonariusze.

1.

Komendant Główny Straży Granicznej, na zasadach określonych w art. 40, deleguje lub

odmawia delegowania funkcjonariuszy i pracowników do wykonywania zadań na terytorium

innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

2.

W czasie delegowania, o którym mowa w ust. 1, funkcjonariusze i pracownicy wykonują

polecenia właściwych przełożonych przyjmującego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

3.

Do funkcjonariuszy delegowanych do wykonywania zadań na terytorium innego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej przepisy art. 147h i art. 147j ust. 2 stosuje się

odpowiednio.

4.

Delegowanie pracownika do wykonywania zadań poza siedzibą urzędu, w którym wykonuje

on pracę, następuje na podstawie odrębnych przepisów.