Ustawa z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze

W ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm. w art. 417

„

§ 2.

Jeżeli szkoda została wyrządzona przez wydanie prawomocnego orzeczenia lub ostatecznej

decyzji, jej naprawienia można żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu ich

niezgodności z prawem, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. Odnosi się to również

do wypadku, gdy prawomocne orzeczenie lub ostateczna decyzja zostały wydane na podstawie

aktu normatywnego niezgodnego z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub ustawą.

”

.

W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 17 w pkt 4

„

4

o odszkodowanie z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia

niezgodnego z prawem.

”

;

2)

w art. 48 w § 1 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

w sprawach o odszkodowanie z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego

orzeczenia niezgodnego z prawem, jeżeli brał udział w wydaniu tego orzeczenia.

”

;

3)

w art. 398

„

§ 1.

Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość

przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, w sprawach gospodarczych

- niższa niż siedemdziesiąt pięć tysięcy złotych, a w sprawach z zakresu prawa pracy

i ubezpieczeń społecznych - niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Jednakże w sprawach

z zakresu ubezpieczeń społecznych skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości

przedmiotu zaskarżenia w sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty

oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego. Skarga kasacyjna przysługuje

niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia także w sprawach o odszkodowanie z

tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem.

”

;

4)

art. 424

„

Art. 424

§ 1.

Można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji

kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona

szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków

prawnych nie było i nie jest możliwe.

§ 2.

W wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych

zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela,

można także żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu pierwszej

lub drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli strona nie skorzystała

z przysługujących jej środków prawnych, chyba że jest możliwa zmiana lub uchylenie

wyroku w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych.

”

;

5)

po art. 424

„

Art. 424

§ 1.

Od wyroków sądu drugiej instancji, od których wniesiono skargę kasacyjną, oraz od

orzeczeń Sądu Najwyższego skarga nie przysługuje.

§ 2.

Orzeczenie Sądu Najwyższego wydane na skutek wniesienia skargi kasacyjnej traktuje

się jak orzeczenie wydane w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi.

Art. 424

W wypadku prawomocnych orzeczeń, od których skarga nie przysługuje, odszkodowania

z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem

można domagać się bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w

postępowaniu ze skargi, chyba że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków

prawnych.

”

;

6)

art. 424

„

Art. 424

W wypadkach określonych w art. 424

Art. 424

Od tego samego wyroku strona może wnieść tylko jedną skargę.

Art. 424

Skargę można oprzeć na podstawie naruszeń prawa materialnego lub przepisów postępowania,

które spowodowały niezgodność wyroku z prawem, gdy przez jego wydanie stronie została

wyrządzona szkoda. Podstawą skargi nie mogą być jednak zarzuty dotyczące ustalenia

faktów lub oceny dowodów.

”

;

7)

w art. 424

„

§ 1.

Skarga powinna zawierać

1)

oznaczenie wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony

w całości lub w części,

2)

przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie,

3)

wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny,

4)

uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego

skarga dotyczy,

5)

wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie

było i nie jest możliwe, a ponadto - gdy skargę wniesiono, stosując art. 424

6)

wniosek o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem.

”

;

8)

w art. 424

„

§ 1.

Skargę wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwóch lat od dnia

jego uprawomocnienia się.

”

;

9)

w art. 424

„

§ 2.

Skarga podlega także odrzuceniu, jeżeli zmiana zaskarżonego wyroku w drodze innych

środków prawnych była lub jest możliwa albo jeżeli nie zachodzi wyjątek, o którym

mowa w art. 424

”

;

10)

art. 424

„

Art. 424

§ 1.

Sąd Najwyższy oddala skargę w razie braku podstawy do stwierdzenia, że zaskarżony

wyrok jest niezgodny z prawem.

§ 2.

Uwzględniając skargę, Sąd Najwyższy stwierdza, że wyrok jest w zaskarżonym zakresie

niezgodny z prawem.

§ 3.

Jeżeli w chwili orzekania sprawa ze względu na osobę nie podlegała orzecznictwu sądów

polskich albo w sprawie droga sądowa była niedopuszczalna, Sąd Najwyższy - stwierdzając

niezgodność wyroku z prawem - uchyla zaskarżony wyrok oraz wyrok sądu pierwszej instancji

i odrzuca pozew albo umarza postępowanie.

”

;

11)

po art. 519

„

Art. 519

§ 1.

Można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia co do istoty

sprawy sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego

wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego postanowienia

w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

§ 2.

W wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych

zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela,

można także żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia co

do istoty sprawy sądu pierwszej lub drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie,

jeżeli strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, chyba że jest

możliwa zmiana lub uchylenie postanowienia w drodze innych przysługujących stronie

środków prawnych.

”

;

12)

w art. 767

„

§ 3.

W sprawach egzekucyjnych skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia nie przysługuje.

”

;

13)

w art. 1148

„

§ 3.

Na postanowienie sądu okręgowego w przedmiocie ustalenia przysługuje zażalenie, a

od postanowienia sądu apelacyjnego - skarga kasacyjna; można także żądać wznowienia

postępowania, które zostało zakończone prawomocnym postanowieniem w przedmiocie ustalenia,

oraz stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia wydanego w tym

przedmiocie.

”

;

14)

w art. 1151

„

§ 3.

Na postanowienie sądu okręgowego w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności służy

zażalenie, a od postanowienia sądu apelacyjnego - skarga kasacyjna; można także żądać

wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym postanowieniem w przedmiocie

nadania klauzuli wykonalności, oraz stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia wydanego w tym przedmiocie. Przepisu art. 795 § 2 nie stosuje się.

”

;

15)

w art. 1214 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Sąd stwierdza wykonalność wyroku sądu polubownego lub ugody przed nim zawartej, nadających

się do wykonania w drodze egzekucji, nadając im klauzulę wykonalności. Na postanowienie

sądu przysługuje zażalenie.

”

;

16)

w art. 1215 dodaje się § 3 w brzmieniu

„

§ 3.

Od postanowienia sądu drugiej instancji w przedmiocie uznania albo stwierdzenia wykonalności

wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem polubownym

za granicą przysługuje skarga kasacyjna; można także żądać wznowienia postępowania

zakończonego prawomocnym postanowieniem w przedmiocie uznania lub stwierdzenia wykonalności

oraz stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia wydanego w tym

przedmiocie.

”

.

W ustawie z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze

(Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1361 i Nr 191, poz. 1484) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 33 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje.

”

;

2)

dotychczasowe brzmienie art. 223 oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje.

”

.

1.

Przepis art. 417 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą ma zastosowanie do orzeczeń, które uprawomocniły

się od dnia 17 października 1997 r.

2.

Termin przedawnienia roszczenia o naprawienie szkody wyrządzonej wydaniem prawomocnego

orzeczenia niezgodnego z prawem, które uprawomocniło się po dniu 17 października 1997 r.

a przed dniem 1 września 2004 r., nie rozpoczyna biegu przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy.

3.

Od orzeczeń, które uprawomocniły się w okresie od dnia 17 października 1997 r. do

dnia 1 września 2004 r., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia może być wniesiona w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

§ 1.

Można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji

kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona

szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków

prawnych nie było i nie jest możliwe.

§ 2.

W wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych

zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela,

można także żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu pierwszej

lub drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli strona nie skorzystała

z przysługujących jej środków prawnych, chyba że jest możliwa zmiana lub uchylenie

wyroku w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych.

§ 1.

Od wyroków sądu drugiej instancji, od których wniesiono skargę kasacyjną, oraz od

orzeczeń Sądu Najwyższego skarga nie przysługuje.

§ 2.

Orzeczenie Sądu Najwyższego wydane na skutek wniesienia skargi kasacyjnej traktuje

się jak orzeczenie wydane w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi.

W wypadku prawomocnych orzeczeń, od których skarga nie przysługuje, odszkodowania

z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem

można domagać się bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w

postępowaniu ze skargi, chyba że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków

prawnych.

W wypadkach określonych w art. 424

Od tego samego wyroku strona może wnieść tylko jedną skargę.

Skargę można oprzeć na podstawie naruszeń prawa materialnego lub przepisów postępowania,

które spowodowały niezgodność wyroku z prawem, gdy przez jego wydanie stronie została

wyrządzona szkoda. Podstawą skargi nie mogą być jednak zarzuty dotyczące ustalenia

faktów lub oceny dowodów.

§ 1.

Sąd Najwyższy oddala skargę w razie braku podstawy do stwierdzenia, że zaskarżony

wyrok jest niezgodny z prawem.

§ 2.

Uwzględniając skargę, Sąd Najwyższy stwierdza, że wyrok jest w zaskarżonym zakresie

niezgodny z prawem.

§ 3.

Jeżeli w chwili orzekania sprawa ze względu na osobę nie podlegała orzecznictwu sądów

polskich albo w sprawie droga sądowa była niedopuszczalna, Sąd Najwyższy - stwierdzając

niezgodność wyroku z prawem - uchyla zaskarżony wyrok oraz wyrok sądu pierwszej instancji

i odrzuca pozew albo umarza postępowanie.

§ 1.

Można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia co do istoty

sprawy sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego

wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego postanowienia

w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

§ 2.

W wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych

zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela,

można także żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia co

do istoty sprawy sądu pierwszej lub drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie,

jeżeli strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, chyba że jest

możliwa zmiana lub uchylenie postanowienia w drodze innych przysługujących stronie

środków prawnych.