Ustawa z dnia 8 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy

W ustawie z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności

pracodawcy

(Dz. U. Nr 158, poz. 1121, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 8 dodaje się art. 8a w brzmieniu

„

Art. 8a.

1.

Niewypłacalność pracodawcy, o którym mowa w art. 2 ust. 1, zachodzi również w razie

niezaspokojenia roszczeń pracowniczych z powodu braku środków finansowych w przypadku

faktycznego zaprzestania działalności przez pracodawcę, trwającego dłużej niż 2 miesiące.

2.

Datą wystąpienia niewypłacalności pracodawcy jest dzień upływu terminu, o którym mowa

w ust. 1.

”

;

2)

po art. 12 dodaje się art. 12a w brzmieniu

„

Art. 12a.

1.

W przypadku, o którym mowa w art. 8a ust. 1, kierownik Biura Terenowego Funduszu Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych wypłaca, na wniosek pracownika, zaliczkę na poczet niezaspokojonych

przez pracodawcę roszczeń pracowniczych, w kwocie niezaspokojonych roszczeń, o których

mowa w art. 12 ust. 2, nie wyższej jednak niż wysokość minimalnego wynagrodzenia za

pracę, ustalonego na podstawie odrębnych przepisów, obowiązującego w dniu wypłaty

zaliczki.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust 1, składa się kierownikowi Biura Terenowego Funduszu

Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, o którym mowa w art. 15 ust. 3. We wniosku

pracownik jest obowiązany złożyć oświadczenie o pozostawaniu w stosunku pracy z danym

pracodawcą, rodzaju niezaspokojonych roszczeń pracowniczych i ich wysokości oraz uprawdopodobnić

fakt wystąpienia niewypłacalności pracodawcy lub dowieść faktu złożenia wniosku o

ogłoszenie upadłości. Przepis art. 16 stosuje się odpowiednio.

3.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2, pracownik składa pod rygorem odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań, o czym należy składającego pouczyć przed złożeniem

oświadczenia.

4.

W przypadku zgłoszenia przez pracownika wniosku o wypłatę świadczeń z tytułu faktycznego

zaprzestania działalności przez pracodawcę kierownik Biura Terenowego Funduszu Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych ma prawo do uzyskania niezbędnych informacji, w szczególności

w zakresie: składania deklaracji i opłacenia należnych podatków w urzędzie skarbowym,

wyrejestrowania pracowników lub płatnika z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, ustaleń

dokonanych przez Państwową Inspekcję Pracy w ramach przeprowadzonych u pracodawcy

kontroli i inspekcji, ustaleń dokonanych przez komornika w trakcie prowadzonych przeciwko

pracodawcy postępowań egzekucyjnych.

5.

Kierownik Biura Terenowego Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych ma prawo

żądania od pracodawcy dokumentów potwierdzających faktyczne zaprzestanie działalności,

w tym także wglądu do dokumentacji w miejscu działalności pracodawcy.

6.

Wypłata pozostałych niezaspokojonych roszczeń pracowniczych, jak również roszczeń

byłych pracowników lub uprawnionych do renty rodzinnej członków rodziny zmarłego pracownika

lub zmarłego byłego pracownika może nastąpić w oparciu o wniosek złożony w trybie

i na zasadach określonych w art. 16.

”

;

3)

art. 13 otrzymuje brzmienie

„

Art. 13.

W przypadku ponownego zaistnienia niewypłacalności, o której mowa w art. 3-8a, w odniesieniu

do danego pracodawcy przepisy dotyczące zaspokajania roszczeń ze środków Funduszu

nie mogą mieć powtórnie zastosowania do tych samych pracowników w zakresie tych samych

roszczeń, przy czym roszczenia z tytułów wymienionych w art. 12 ust. 2 pkt 1, pkt

2 lit. a-c i lit. g oraz pkt 3 podlegają zaspokojeniu łącznie za okres nie dłuższy

niż 3 miesiące.

”

;

4)

po art. 22 dodaje się art. 22a w brzmieniu

„

Art. 22a.

Minister właściwy do spraw pracy w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów

publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku, o którym mowa w art. 12a

ust. 1 i art. 14a ust. 1, oraz tryb ich składania, a także przekazywania środków finansowych

Funduszu, mając na uwadze czytelność i kompletność tych wzorów oraz uwzględniając

dane osób uprawnionych niezbędne do przekazywania środków i wpłat ze środków finansowych

Funduszu.

”

;

5)

w art. 23 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przekazywanie środków finansowych Funduszu na wypłatę świadczeń oraz zaliczek, o których

mowa w art. 12a ust. 1 i art. 14a ust. 1, a także wypłata świadczeń ze środków Funduszu

powoduje z mocy prawa przejście na Fundusz roszczenia wobec pracodawcy, likwidatora

lub innej osoby zarządzającej majątkiem pracodawcy lub roszczenia do masy upadłości

o zwrot wypłacanych świadczeń.

”

.

Do roszczeń z tytułu niewypłacalności pracodawcy, o której mowa w art. 8a ustawy zmienianej

w art. 1, powstałych od dnia 1 października 2006 r., stosuje się przepisy w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Niewypłacalność pracodawcy, o którym mowa w art. 2 ust. 1, zachodzi również w razie

niezaspokojenia roszczeń pracowniczych z powodu braku środków finansowych w przypadku

faktycznego zaprzestania działalności przez pracodawcę, trwającego dłużej niż 2 miesiące.

2.

Datą wystąpienia niewypłacalności pracodawcy jest dzień upływu terminu, o którym mowa

w ust. 1.

1.

W przypadku, o którym mowa w art. 8a ust. 1, kierownik Biura Terenowego Funduszu Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych wypłaca, na wniosek pracownika, zaliczkę na poczet niezaspokojonych

przez pracodawcę roszczeń pracowniczych, w kwocie niezaspokojonych roszczeń, o których

mowa w art. 12 ust. 2, nie wyższej jednak niż wysokość minimalnego wynagrodzenia za

pracę, ustalonego na podstawie odrębnych przepisów, obowiązującego w dniu wypłaty

zaliczki.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust 1, składa się kierownikowi Biura Terenowego Funduszu

Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, o którym mowa w art. 15 ust. 3. We wniosku

pracownik jest obowiązany złożyć oświadczenie o pozostawaniu w stosunku pracy z danym

pracodawcą, rodzaju niezaspokojonych roszczeń pracowniczych i ich wysokości oraz uprawdopodobnić

fakt wystąpienia niewypłacalności pracodawcy lub dowieść faktu złożenia wniosku o

ogłoszenie upadłości. Przepis art. 16 stosuje się odpowiednio.

3.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2, pracownik składa pod rygorem odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań, o czym należy składającego pouczyć przed złożeniem

oświadczenia.

4.

W przypadku zgłoszenia przez pracownika wniosku o wypłatę świadczeń z tytułu faktycznego

zaprzestania działalności przez pracodawcę kierownik Biura Terenowego Funduszu Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych ma prawo do uzyskania niezbędnych informacji, w szczególności

w zakresie: składania deklaracji i opłacenia należnych podatków w urzędzie skarbowym,

wyrejestrowania pracowników lub płatnika z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, ustaleń

dokonanych przez Państwową Inspekcję Pracy w ramach przeprowadzonych u pracodawcy

kontroli i inspekcji, ustaleń dokonanych przez komornika w trakcie prowadzonych przeciwko

pracodawcy postępowań egzekucyjnych.

5.

Kierownik Biura Terenowego Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych ma prawo

żądania od pracodawcy dokumentów potwierdzających faktyczne zaprzestanie działalności,

w tym także wglądu do dokumentacji w miejscu działalności pracodawcy.

6.

Wypłata pozostałych niezaspokojonych roszczeń pracowniczych, jak również roszczeń

byłych pracowników lub uprawnionych do renty rodzinnej członków rodziny zmarłego pracownika

lub zmarłego byłego pracownika może nastąpić w oparciu o wniosek złożony w trybie

i na zasadach określonych w art. 16.

W przypadku ponownego zaistnienia niewypłacalności, o której mowa w art. 3-8a, w odniesieniu

do danego pracodawcy przepisy dotyczące zaspokajania roszczeń ze środków Funduszu

nie mogą mieć powtórnie zastosowania do tych samych pracowników w zakresie tych samych

roszczeń, przy czym roszczenia z tytułów wymienionych w art. 12 ust. 2 pkt 1, pkt

2 lit. a-c i lit. g oraz pkt 3 podlegają zaspokojeniu łącznie za okres nie dłuższy

niż 3 miesiące.

Minister właściwy do spraw pracy w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów

publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku, o którym mowa w art. 12a

ust. 1 i art. 14a ust. 1, oraz tryb ich składania, a także przekazywania środków finansowych

Funduszu, mając na uwadze czytelność i kompletność tych wzorów oraz uwzględniając

dane osób uprawnionych niezbędne do przekazywania środków i wpłat ze środków finansowych

Funduszu.