Ustawa z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym

Ustawa określa zadania oraz właściwość organów administracji publicznej i jednostek

organizacyjnych w rolnictwie ekologicznym w zakresie wykonania przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji

ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającego rozporządzenie (EWG)

nr 2092/91

(Dz. Urz. UE L 189 z 20.07.2007, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 834/2007”, oraz przepisów Unii Europejskiej wydanych

w trybie przepisów tego rozporządzenia.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

certyfikat - świadectwo, o którym mowa w art. 29 rozporządzenia nr 834/2007;

2)

producent ekologiczny - podmiot gospodarczy w rozumieniu art. 2 lit. d rozporządzenia

nr 834/2007;

3)

produkcja ekologiczna - produkcję ekologiczną w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia

nr 834/2007;

4)

produkty - produkty wymienione w art. 1 ust. 2 rozporządzenia nr 834/2007;

5)

przepisy dotyczące rolnictwa ekologicznego - przepisy rozporządzenia nr 834/2007 i

przepisy Unii Europejskiej wydane w trybie przepisów tego rozporządzenia oraz przepisy

ustawy i aktów wykonawczych do ustawy;

6)

produkty rolnictwa ekologicznego - produkty uznane za ekologiczne w rozumieniu art.

2 lit. c rozporządzenia nr 834/2007;

7)

środki do produkcji ekologicznej - produkty i substancje, o których mowa w art. 16

ust. 1 lub 4 rozporządzenia nr 834/2007;

8)

wprowadzanie do obrotu

a)

w odniesieniu do produktów - wprowadzanie na rynek w rozumieniu art. 3 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego,

powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury

w zakresie bezpieczeństwa żywności

(Dz. Urz. WE L 31 z 01.02.2002, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463, z późn. zm.),

b)

w odniesieniu do środków do produkcji ekologicznej - czynności w rozumieniu art. 3

ust. 8 rozporządzenia, o którym mowa w lit. a.

Do postępowania w sprawach indywidualnych, rozstrzyganych w drodze decyzji, stosuje

się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

1.

Zgłoszenie podjęcia działalności w zakresie rolnictwa ekologicznego, o którym mowa

w art. 28 ust. 1 rozporządzenia nr 834/2007, przyjmują podmioty upoważnione do działania

w rolnictwie ekologicznym jako jednostki certyfikujące, zwane dalej „jednostkami certyfikującymi”.

2.

Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, zwany dalej „Głównym

Inspektorem”, upoważnia, na wniosek zainteresowanego podmiotu, w drodze decyzji, do

importu produktów rolnictwa ekologicznego zgodnie z art. 19 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1235/2008 z dnia 8 grudnia 2008 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do

ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych z krajów trzecich

(Dz. Urz. UE L 334 z 12.12.2008, str. 25), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1235/2008”.

3.

Zgłoszenie podjęcia działalności w zakresie rolnictwa ekologicznego, o którym mowa

w art. 28 ust. 1 rozporządzenia nr 834/2007, lub wniosek o upoważnienie do importu

produktów rolnictwa ekologicznego zgodnie z art. 19 rozporządzenia nr 1235/2008, składa

się na formularzu opracowanym przez Głównego Inspektora i udostępnionym na stronie

internetowej administrowanej przez Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych,

zwaną dalej „Inspekcją”.

4.

Jednostka certyfikująca i Główny Inspektor, w zakresie swojej właściwości określonej

w ust. 1 i 2, mogą wystąpić o uzupełnienie lub wyjaśnienie, w wyznaczonym terminie,

informacji zawartych w zgłoszeniu podjęcia działalności w zakresie rolnictwa ekologicznego,

o którym mowa w art. 28 ust. 1 rozporządzenia nr 834/2007, lub we wniosku o upoważnienie

do importu produktów rolnictwa ekologicznego zgodnie z art. 19 rozporządzenia nr 1235/2008,

lub w dokumentach do nich dołączonych, jeżeli jest to niezbędne odpowiednio do stwierdzenia

spełniania określonych w przepisach dotyczących rolnictwa ekologicznego warunków do

prowadzenia tej działalności lub dokonania tego importu.

5.

Podjęcie działalności w zakresie rolnictwa ekologicznego przez podmioty gospodarcze

zajmujące się wyłącznie handlem detalicznym, o których mowa w art. 28 ust. 2 rozporządzenia

nr 834/2007, nie wymaga zgłoszenia podjęcia działalności w zakresie rolnictwa ekologicznego,

o którym mowa w art. 28 ust. 1 rozporządzenia nr 834/2007.

6.

Jednostka certyfikująca przekazuje Głównemu Inspektorowi, do 10 dnia każdego miesiąca,

wykaz producentów ekologicznych, którzy

1)

dokonali zgłoszenia podjęcia działalności w zakresie rolnictwa ekologicznego, o którym

mowa w art. 28 ust. 1 rozporządzenia nr 834/2007, i spełnili określone w przepisach

dotyczących rolnictwa ekologicznego warunki do prowadzenia tej działalności,

2)

zostali wyłączeni z kontroli, o której mowa w art. 7 ust. 1, prowadzonej przez tę

jednostkę,

3)

dokonali zmian w zgłoszeniu podjęcia działalności w zakresie rolnictwa ekologicznego,

o którym mowa w art. 28 ust. 1 rozporządzenia nr 834/2007, w zakresie określonym w

art. 63 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji

ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej,

znakowania i kontroli

(Dz. Urz. UE L 250 z 18.09.2008, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 889/2008”

- według stanu za poprzedni miesiąc.

7.

Wykaz, o którym mowa w ust. 6

1)

zawiera informacje określone w art. 63 ust. 3 rozporządzenia nr 889/2008;

2)

przekazuje się na formularzach opracowanych i udostępnionych jednostkom certyfikującym

przez Głównego Inspektora za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, a w

przypadku udostępnienia jednostkom certyfikującym oprogramowania lub systemu teleinformatycznego

do przekazania tego wykazu - z zastosowaniem tego oprogramowania lub systemu.

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa upoważnia, w drodze decyzji, podmiot ubiegający

się o upoważnienie do działania jako jednostka certyfikująca.

2.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, jest określany zakres upoważnienia i nadawany numer

identyfikacyjny.

3.

Podmiot ubiegający się o upoważnienie do działania jako jednostka certyfikująca składa

wniosek do ministra właściwego do spraw rolnictwa, określając zakres wnioskowanego

upoważnienia.

4.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 3, dołącza się dokumenty i informacje niezbędne do

stwierdzenia spełniania, w zakresie objętym wnioskiem, wymagań określonych w art.

27 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 834/2007.

5.

Minister właściwy do spraw rolnictwa przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust.

1, może wystąpić do

1)

Głównego Inspektora o

a)

wydanie opinii dotyczącej spełniania przez podmiot ubiegający się o upoważnienie do

działania jako jednostka certyfikująca wymagań określonych w art. 27 ust. 5 i 6 rozporządzenia

nr 834/2007 w zakresie objętym wnioskiem, o którym mowa w ust. 3,

b)

przeprowadzenie działań sprawdzających w zakresie niezbędnym do potwierdzenia spełniania

przez podmiot ubiegający się o upoważnienie do działania jako jednostka certyfikująca

wymagań określonych w art. 27 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 834/2007 w zakresie objętym

wnioskiem, o którym mowa w ust. 3; do działań sprawdzających stosuje się przepisy

o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych dotyczące postępowania kontrolnego;

2)

podmiotu ubiegającego się o upoważnienie do działania jako jednostka certyfikująca

o uzupełnienie lub wyjaśnienie, w wyznaczonym terminie, informacji zawartych we wniosku,

o którym mowa w ust. 3.

6.

Po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rolnictwa przekazuje

Głównemu Inspektorowi kopie dokumentów, które były podstawą wydania tej decyzji.

7.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w drodze decyzji, odmawia podmiotowi ubiegającemu

się o upoważnienie do działania jako jednostka certyfikująca udzielenia tego upoważnienia,

jeżeli podmiot ten nie spełnia w zakresie objętym wnioskiem, o którym mowa w ust.

3, wymagań określonych w art. 27 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 834/2007.

8.

Do zmiany upoważnienia do działania jako jednostka certyfikująca przepisy ust. 1-7

stosuje się odpowiednio.

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa jest organem właściwym do cofnięcia upoważnienia

jednostce certyfikującej w przypadkach określonych w art. 27 ust. 8 i ust. 9 lit.

d rozporządzenia nr 834/2007. Cofnięcie upoważnienia może nastąpić w całości lub w

części, w jakiej jednostka certyfikująca nie spełnia wymagań wynikających z zakresu

upoważnienia określonego w decyzji, o której mowa w art. 5 ust. 1.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może cofnąć w całości upoważnienie jednostce

certyfikującej w przypadku nieprzekazania wykazu producentów, o którym mowa w art.

17 ust. 1 pkt 1, lub przekazania go po terminie, lub przekazania go niezgodnie z określoną

formą lub sposobem.

3.

Cofnięcie upoważnienia jednostce certyfikującej następuje w drodze decyzji, przy czym

cofnięcie upoważnienia na podstawie ust. 1 następuje na wniosek Głównego Inspektora.

4.

Minister właściwy do spraw rolnictwa przekazuje Głównemu Inspektorowi informację o

cofnięciu upoważnienia jednostce certyfikującej na podstawie ust. 1 lub 2.

5.

Główny Inspektor informuje producentów ekologicznych objętych przez daną jednostkę

certyfikującą kontrolą, o której mowa w art. 7 ust. 1, o cofnięciu upoważnienia tej

jednostce na podstawie ust. 1 lub 2, w zakresie cofniętego upoważnienia.

6.

W przypadku cofnięcia upoważnienia jednostce certyfikującej na podstawie ust. 1 lub

2 producent ekologiczny może pozostawać poza kontrolą, o której mowa w art. 7 ust.

1, prowadzoną przez jednostkę certyfikującą przez okres nie dłuższy niż 60 dni od

dnia, w którym decyzja o cofnięciu upoważnienia jednostce certyfikującej stała się

ostateczna.

7.

W okresie, o którym mowa w ust. 6, uprawnienia jednostki certyfikującej, w tym uprawnienia

do prowadzenia kontroli, o której mowa w art. 7 ust. 1, producentów ekologicznych

pozostających poza kontrolą jednostki certyfikującej, wykonuje Inspekcja.

8.

Kontrola, o której mowa w ust. 7, jest prowadzona w ramach systemu kontroli, o którym

mowa w art. 27 rozporządzenia nr 834/2007, na zasadach i w sposób określony na podstawie

tego artykułu i w przepisach wydanych na podstawie tego artykułu oraz w przepisach

o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych dotyczących postępowania kontrolnego.

1.

Jednostki certyfikujące działają w zakresie udzielonego im upoważnienia, w tym prowadzą

kontrolę w ramach systemu kontroli, o którym mowa w art. 27 rozporządzenia nr 834/2007,

na zasadach i w sposób określony na podstawie tego artykułu i w przepisach wydanych

na podstawie tego artykułu.

2.

Jednostka certyfikująca powiadamia Głównego Inspektora i pozostałe jednostki certyfikujące

o

1)

odmowie wydania certyfikatu,

2)

zaistnieniu sytuacji, o której mowa w art. 27 ust. 5 lit. d zdanie drugie lub art.

30 ust. 2 rozporządzenia nr 834/2007

- w terminie 14 dni od dnia odmowy wydania certyfikatu - w przypadku, o którym mowa

w pkt 1, lub zaistnienia sytuacji, o których mowa w pkt 2.

1.

Inspekcja sprawuje nadzór nad jednostkami certyfikującymi oraz nadzór nad produkcją

ekologiczną.

2.

W ramach nadzoru nad jednostkami certyfikującymi Główny Inspektor sprawdza prawidłowość

działania jednostek certyfikujących w zakresie przepisów dotyczących rolnictwa ekologicznego,

w tym

1)

prowadzi analizy danych i informacji dostarczanych przez jednostki certyfikujące;

2)

prowadzi audyty i dokonuje inspekcji jednostek certyfikujących w zakresie stosowania

przez nie procedur kontrolnych, posiadanych środków technicznych i kwalifikacji posiadanych

przez osoby prowadzące kontrolę, o której mowa w art. 7 ust. 1, oraz dokonuje sprawdzenia

dokumentów dotyczących kontroli;

3)

przekazuje jednostkom certyfikującym wnioski pokontrolne;

4)

nakazuje wykonanie odpowiednich działań naprawczych związanych z funkcjonowaniem jednostek

certyfikujących;

5)

może żądać od jednostek certyfikujących wszelkich dodatkowych danych i informacji

związanych ze sprawowanym nadzorem;

6)

może sprawdzić u producentów ekologicznych prawidłowość kontroli, o której mowa w

art. 7 ust. 1, prowadzonej przez jednostki certyfikujące.

3.

Główny Inspektor w ramach nadzoru nad produkcją ekologiczną, oprócz kontroli prowadzonej

przez Inspekcję na podstawie przepisów o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,

może sprawdzić u producentów ekologicznych, w zakresie produktów wymienionych w art.

1 ust. 2 lit. a lub b rozporządzenia nr 834/2007, czy produkcja ekologiczna jest zgodna

z przepisami dotyczącymi rolnictwa ekologicznego.

4.

Przepisu ust. 3 nie stosuje się do producentów ekologicznych wprowadzających wyłącznie

do obrotu detalicznego produkty wymienione w art. 1 ust. 2 lit. a lub b rozporządzenia

nr 834/2007.

5.

Nadzór nad

1)

jednostkami certyfikującymi jest sprawowany na zasadach i w sposób określony na podstawie

art. 27 rozporządzenia nr 834/2007 i przepisów wydanych na podstawie tego artykułu

oraz przepisów o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych dotyczących postępowania

kontrolnego;

2)

produkcją ekologiczną jest sprawowany na podstawie przepisów o jakości handlowej artykułów

rolno-spożywczych dotyczących postępowania kontrolnego.

6.

Główny Inspektor może powierzyć prowadzenie czynności, o których mowa w ust. 2 pkt

2 i 6 oraz ust. 3, wojewódzkiemu inspektorowi jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,

zwanemu dalej „wojewódzkim inspektorem”, właściwemu ze względu na miejsce, w którym

mają być prowadzone te czynności.

7.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 6 oraz ust. 3, producenci ekologiczni zapewniają

pracownikom Inspekcji dostęp do jednostek produkcyjnych w rozumieniu art. 2 lit. f

rozporządzenia nr 889/2008 oraz udostępniają dokumenty i informacje, a także udzielają

pomocy w zakresie niezbędnym do sprawdzenia skuteczności kontroli, o którym mowa w

art. 27 ust. 9 lit. b rozporządzenia nr 834/2007.

1.

Inspekcja gromadzi i przechowuje dane i informacje o producentach ekologicznych.

2.

Główny Inspektor udostępnia, na wniosek zainteresowanego podmiotu, dane i informacje

dotyczące produkcji ekologicznej i producentów ekologicznych.

3.

Jednostka certyfikująca

1)

ogłasza na administrowanej przez tę jednostkę stronie internetowej wykaz producentów

ekologicznych,

2)

udostępnia, za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, na wniosek zainteresowanego

podmiotu, wykaz producentów ekologicznych

- objętych kontrolą, o której mowa w art. 7 ust. 1, prowadzoną przez tę jednostkę.

4.

Wykaz, o którym mowa w ust. 3, zawiera, oprócz informacji, o których mowa w art. 28

ust. 5 rozporządzenia nr 834/2007, dane i informacje dotyczące produktów rolnictwa

ekologicznego wytworzonych przez każdego z producentów ekologicznych. Dane i informacje

obejmują przynajmniej wielkość produkcji ekologicznej poszczególnych produktów rolnictwa

ekologicznego wytworzonych przez każdego z tych producentów.

5.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, wzór

wykazu, o którym mowa w ust. 3, mając na względzie zapewnienie porównywalności danych

i informacji ogłaszanych lub udostępnianych przez jednostki certyfikujące, objętych

tym wykazem.

1.

Inspekcja wykonuje zadania i posiada kompetencje określone dla odpowiedniego organu

państwa członkowskiego w rozumieniu art. 2 pkt 6 rozporządzenia nr 1235/2008.

2.

Zadania i kompetencje, o których mowa w ust. 1, są wykonywane na zasadach i w sposób

określony w art. 32 i 33 rozporządzenia nr 834/2007 i w przepisach wydanych na podstawie

tych artykułów oraz w przepisach o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych dotyczących

postępowania kontrolnego.

1.

Wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce prowadzenia działalności przez

producenta ekologicznego, w drodze decyzji

1)

wydaje pozwolenie na zastosowanie odstępstw od warunków produkcji ekologicznej w przypadkach

określonych w rozporządzeniu nr 889/2008, na wniosek o ich zastosowanie, z zastrzeżeniem

ust. 2;

2)

odmawia wydania, zmienia lub cofa pozwolenie, jeżeli w wyniku prowadzonych czynności

stwierdzi, że nie zostały spełnione przesłanki do zastosowania odstępstw wymienionych

w pkt 1.

2.

Główny Inspektor, w drodze decyzji

1)

wydaje pozwolenie na zastosowanie odstępstw, o których mowa w art. 29 ust. 1, w wierszu

pierwszym pkt 6 załącznika nr II oraz w tiret trzecie lit. a pkt 1.1 załącznika nr

VI rozporządzenia nr 889/2008, na wniosek o ich zastosowanie;

2)

odmawia wydania, zmienia lub cofa pozwolenie na zastosowanie odstępstw wymienionych

w pkt 1, na zasadach określonych w rozporządzeniu nr 889/2008.

3.

Wnioski, o których mowa w ust. 1, składa się na formularzu opracowanym przez Głównego

Inspektora, udostępnionym na stronie internetowej administrowanej przez Inspekcję.

4.

Do wniosków, o których mowa w ust. 1 i 2, dołącza się opinię jednostki certyfikującej

dotyczącą spełniania przesłanek do zastosowania wnioskowanego odstępstwa.

1.

Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa

1)

jest organem właściwym do utworzenia komputerowej bazy danych, o której mowa w art.

48 rozporządzenia nr 889/2008, obejmującej informacje o produktach wymienionych w

art. 1 ust. 2 lit. d rozporządzenia nr 834/2007, a następnie administruje tą bazą

danych na zasadach określonych w rozdziale 7 w tytule II rozporządzenia nr 889/2008;

2)

w drodze decyzji, rejestruje w bazie danych, o której mowa w pkt 1, informacje o produktach

wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. d rozporządzenia nr 834/2007, oraz odmawia rejestracji,

zmienia lub cofa rejestrację w tej bazie danych, w przypadku gdy dostawca nie spełnia

warunków określonych w art. 50 ust. 1 rozporządzenia nr 889/2008 lub jeżeli nie są

spełnione wymagania określone w art. 45 tego rozporządzenia;

3)

opracowuje i przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa roczne, zbiorcze

sprawozdanie dotyczące stosowania, na podstawie ust. 4, w rolnictwie ekologicznym

produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. d rozporządzenia nr 834/2007, niespełniających

wymagań określonych w przepisach dotyczących rolnictwa ekologicznego, zawierające

informacje wymienione w art. 54 rozporządzenia nr 889/2008.

2.

Wniosek o rejestrację lub zmianę rejestracji w bazie danych, o której mowa w ust.

1, składa się na formularzu opracowanym przez Głównego Inspektora Inspekcji Ochrony

Roślin i Nasiennictwa i udostępnionym na stronie internetowej administrowanej przez

Inspekcję Ochrony Roślin i Nasiennictwa.

3.

Producent ekologiczny ubiegający się o pozwolenie na zastosowanie w rolnictwie ekologicznym

produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. d rozporządzenia nr 834/2007, niespełniających

wymagań określonych w przepisach dotyczących rolnictwa ekologicznego, składa wniosek

do wojewódzkiego inspektora ochrony roślin i nasiennictwa właściwego ze względu na

miejsce prowadzenia działalności przez tego producenta.

4.

Wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa, w drodze decyzji, na zasadach

określonych w art. 45 rozporządzenia nr 889/2008, wydaje, odmawia wydania, zmienia

lub cofa pozwolenie na zastosowanie w rolnictwie ekologicznym produktów wymienionych

w art. 1 ust. 2 lit. d rozporządzenia nr 834/2007, niespełniających wymagań określonych

w przepisach dotyczących rolnictwa ekologicznego.

W sprawach dotyczących pozwoleń, o których mowa w art. 11 ust. 1 i 2 oraz art. 12

ust. 4, a także rejestracji w bazie danych, o której mowa w art. 12 ust. 1, nie pobiera

się opłat.

1.

Inspekcja Handlowa współpracuje z Inspekcją przy sprawowaniu nadzoru, o którym mowa

w art. 8, w zakresie wprowadzania do obrotu detalicznego produktów wymienionych w

art. 1 ust. 2 lit. a lub b rozporządzenia nr 834/2007.

2.

Główny Inspektor przekazuje Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów posiadane

informacje o producentach ekologicznych, którzy prowadzą działalność w zakresie wprowadzania

do obrotu detalicznego produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. a lub b rozporządzenia

nr 834/2007, w zakresie określonym w art. 63 ust. 3 rozporządzenia nr 889/2008.

3.

Wojewódzki inspektor inspekcji handlowej właściwy ze względu na miejsce prowadzonej

- na zasadach określonych w odrębnych przepisach - kontroli podmiotu prowadzącego

działalność w zakresie wprowadzania do obrotu detalicznego produktów wymienionych

w art. 1 ust. 2 lit. a lub b rozporządzenia nr 834/2007, przekazuje wojewódzkiemu

inspektorowi właściwemu ze względu na miejsce prowadzenia tej działalności dane i

informacje o wykrytych w trakcie kontroli naruszeniach i podejrzeniach naruszenia

przepisów dotyczących rolnictwa ekologicznego w zakresie tych produktów.

4.

Szczegółowe warunki i sposób współpracy przy sprawowaniu nadzoru, o którym mowa w

art. 8, w zakresie wprowadzania do obrotu detalicznego produktów wymienionych w art.

1 ust. 2 lit. a lub b rozporządzenia nr 834/2007, określa porozumienie zawarte między

Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów a Głównym Inspektorem.

1.

Inspekcja Weterynaryjna współpracuje z Inspekcją przy sprawowaniu nadzoru, o którym

mowa w art. 8, w zakresie produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. c rozporządzenia

nr 834/2007.

2.

Główny Inspektor przekazuje Głównemu Lekarzowi Weterynarii posiadane informacje o

producentach ekologicznych, którzy prowadzą działalność w zakresie produktów wymienionych

w art. 1 ust. 2 lit. c rozporządzenia nr 834/2007, w zakresie określonym w art. 63

ust. 3 rozporządzenia nr 889/2008.

3.

Powiatowy lekarz weterynarii właściwy ze względu na miejsce prowadzonej - na zasadach

określonych w odrębnych przepisach - kontroli produktów wymienionych w art. 1 ust.

2 lit. c rozporządzenia nr 834/2007 przekazuje Głównemu Inspektorowi dane i informacje

o wykrytych w trakcie kontroli naruszeniach i podejrzeniach naruszenia przepisów dotyczących

rolnictwa ekologicznego w zakresie tych produktów.

4.

Powiatowy lekarz weterynarii właściwy ze względu na siedzibę zakładu w rozumieniu

art. 3 lit. d rozporządzenia (WE) nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia

2005 r. ustanawiającego wymagania dotyczące higieny pasz

(Dz. Urz. UE L 35 z 08.02.2005, str. 1), na wniosek Głównego Inspektora, prowadzi kontrolę w tym zakładzie w zakresie produktów

wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. c rozporządzenia nr 834/2007.

5.

Szczegółowe warunki i sposób współpracy przy sprawowaniu nadzoru, o którym mowa w

art. 8, w zakresie produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. c rozporządzenia nr

834/2007, określa porozumienie zawarte między Głównym Lekarzem Weterynarii a Głównym

Inspektorem.

1.

Państwowa Inspekcja Ochrony Roślin i Nasiennictwa współpracuje z Inspekcją przy sprawowaniu

nadzoru, o którym mowa w art. 8, w zakresie produktów wymienionych w art. 1 ust. 2

lit. d rozporządzenia nr 834/2007.

2.

Główny Inspektor przekazuje Głównemu Inspektorowi Ochrony Roślin i Nasiennictwa posiadane

informacje o producentach ekologicznych, którzy prowadzą działalność w zakresie produktów

wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. d rozporządzenia nr 834/2007, w zakresie określonym

w art. 63 ust. 3 rozporządzenia nr 889/2008.

3.

Wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa właściwy ze względu na miejsce

prowadzonej

-

na zasadach określonych w odrębnych przepisach

-

kontroli produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. d rozporządzenia nr 834/2007

przekazuje Głównemu Inspektorowi dane i informacje o wykrytych w trakcie kontroli

naruszeniach i podejrzeniach naruszenia przepisów dotyczących rolnictwa ekologicznego

w zakresie tych produktów.

4.

Wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa właściwy ze względu na miejsce

prowadzonej kontroli, na wniosek Głównego Inspektora, prowadzi kontrolę w zakresie

produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. d rozporządzenia nr 834/2007.

5.

Szczegółowe warunki i sposób współpracy przy sprawowaniu nadzoru, o którym mowa w

art. 8, w zakresie produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. d rozporządzenia nr

834/2007, określa porozumienie zawarte między Głównym Inspektorem Ochrony Roślin i

Nasiennictwa a Głównym Inspektorem.

1.

Jednostka certyfikująca przekazuje

1)

ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa oraz Prezesowi Agencji Restrukturyzacji i

Modernizacji Rolnictwa, w formie papierowej oraz za pośrednictwem środków komunikacji

elektronicznej, do dnia 31 października każdego roku, wykaz producentów w rozumieniu

przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych

oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, którzy spełnili określone wymagania

dotyczące produkcji ekologicznej zgodnie z przepisami dotyczącymi rolnictwa ekologicznego,

według stanu za ten rok;

2)

Głównemu Inspektorowi do dnia 31 stycznia każdego roku - wykaz, a do dnia 31 marca

każdego roku - sprawozdanie, o których mowa w art. 27 ust. 14 rozporządzenia nr 834/2007,

które zawierają dane i informacje zebrane przez tę jednostkę, wynikające z posiadanego

przez nią zakresu upoważnienia do działania w rolnictwie ekologicznym.

2.

Zgłoszenia błędów lub pomyłek w informacjach zawartych w

1)

wykazie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, dokonuje się do ostatniego dnia lutego roku

następującego po roku przekazania tego wykazu;

2)

wykazie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dokonuje się do ostatniego dnia lutego roku,

w którym ten wykaz został przekazany;

3)

sprawozdaniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dokonuje się do 30 kwietnia roku, w którym

to sprawozdanie zostało przekazane.

3.

Wykaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, dla celów postępowania dowodowego w postępowaniu

prowadzonym w sprawach związanych z udzielaniem pomocy finansowej producentom ekologicznym,

na podstawie przepisów o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących

z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz przepisów

o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu

Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu

przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

4.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza

wykazu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, oraz sposób jego przekazywania, mając na względzie

uzyskanie informacji związanych z udzielaniem pomocy finansowej producentom ekologicznym

na podstawie przepisów o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących

z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz przepisów

o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu

Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich.

5.

Wykaz i sprawozdanie, o których mowa w ust. 1 pkt 2, sporządza się na formularzach

opracowanych i udostępnionych przez Głównego Inspektora jednostkom certyfikującym

i przekazuje za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, a w przypadku udostępnienia

jednostkom certyfikującym oprogramowania lub systemu teleinformatycznego do przekazania

tego wykazu lub sprawozdania - z zastosowaniem tego oprogramowania lub systemu.

1.

Środki do produkcji ekologicznej oraz produkty i substancje, o których mowa w art.

16 ust. 5 rozporządzenia nr 834/2007, których stosowanie nie prowadzi do naruszenia

celów lub zasad określonych w tytule II tego rozporządzenia lub ogólnych kryteriów

tego artykułu mogą być oznakowane określeniem „ekologiczny” lub pochodną tego określenia

lub określeniem „eko” lub „bio”.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, jednostki

organizacyjne oceniające i potwierdzające zgodność środków do produkcji ekologicznej,

o których mowa

1)

w art. 16 ust. 1 rozporządzenia nr 834/2007, z wymaganiami określonymi w przepisach

dotyczących rolnictwa ekologicznego, w tym zakres potwierdzania tej zgodności, oraz

prowadzące wykazy tych środków,

2)

w art. 16 ust. 4 rozporządzenia nr 834/2007, z wymaganiami określonymi w przepisach

dotyczących rolnictwa ekologicznego, w tym zakres potwierdzania tej zgodności, oraz

prowadzące wykazy tych środków

- biorąc pod uwagę doświadczenie tych jednostek w prowadzeniu takich badań oraz kwalifikacje

i doświadczenie zawodowe osób oceniających i potwierdzających zgodność środków do

produkcji ekologicznej w tych jednostkach.

1.

Wojewódzki inspektor, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, może

1)

zarządzić w toku kontroli ograniczenie wprowadzania do obrotu, wstrzymanie wprowadzania

do obrotu lub wycofanie z obrotu produktów albo wstrzymanie świadczenia usług, albo

niezwłoczne usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, jeżeli jest to konieczne ze

względu na bezpieczeństwo lub interes konsumentów albo interes gospodarczy państwa;

2)

nakazać przedsiębiorcy, w ramach sprawowanego nadzoru, o którym mowa w art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

(Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577, z późn. zm., wstrzymanie wprowadzania do obrotu lub wycofanie z obrotu w jego punktach sprzedaży

całej partii artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego, jeżeli stwierdzony rodzaj

nieprawidłowości może odnosić się do całej partii produkcyjnej artykułu rolno-spożywczego.

2.

W przypadku stwierdzenia naruszenia art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm., wojewódzki inspektor może zarządzić w toku kontroli, w drodze decyzji, niezwłoczne

usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.

3.

Wojewódzki inspektor może upoważnić inspektora do wydania w jego imieniu w toku kontroli

decyzji, o której mowa w ust. 1 i 2.

4.

Decyzja, o której mowa w ust. 1 i 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

5.

Właściwość miejscową organu Inspekcji w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 2, ustala

się według miejsca przeprowadzania kontroli.

6.

Informacje zawarte w decyzjach, o których mowa w ust. 1, dotyczące zafałszowania artykułów

rolno-spożywczych, podaje się do publicznej wiadomości, z pominięciem informacji stanowiących

tajemnicę przedsiębiorstwa oraz inne tajemnice podlegające ochronie na podstawie przepisów

odrębnych.

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, warunki produkcji

ekologicznej, w zakresie pozostawionym do określenia przez państwo członkowskie lub

właściwy organ państwa członkowskiego w przepisach rozporządzenia nr 834/2007 lub

w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie przepisów tego rozporządzenia, mając

na względzie zakres dopuszczalnych odstępstw, obowiązywanie okresów przejściowych

oraz zachowanie celów i zasad przewidzianych w tych przepisach.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia

1)

warunki produkcji ekologicznej w zakresie nieokreślonym w przepisach rozporządzenia

nr 834/2007 lub w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie przepisów tego rozporządzenia,

mając na względzie zachowanie celów i zasad przewidzianych w tych przepisach;

2)

warunki stosowania w rolnictwie ekologicznym środków do produkcji ekologicznej do

celów innych niż wymienione w art. 16 ust. 1 rozporządzenia nr 834/2007, mając na

uwadze warunki określone w art. 16 ust. 4 tego rozporządzenia;

3)

warunki lub sposób znakowania w rozumieniu art. 2 lit. k rozporządzenia nr 834/2007

lub kontroli produktów rolnictwa ekologicznego w zakresie żywienia zbiorowego w rozumieniu

art. 2 lit. aa rozporządzenia nr 834/2007, mając na względzie zapewnienie wiarygodności

i przejrzystości kontroli w rolnictwie ekologicznym;

4)

rodzaje nieprawidłowości lub naruszeń przepisów dotyczących rolnictwa ekologicznego

i minimalne środki, jakie jednostki certyfikujące są obowiązane stosować, mając na

względzie zapewnienie wiarygodności i przejrzystości kontroli w rolnictwie ekologicznym.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w drodze decyzji, uznaje prywatne normy, o których

mowa w art. 42 rozporządzenia nr 834/2007.

1.

Kontrola, o której mowa w art. 7 ust. 1, jest prowadzona przez osoby, które zostały

wpisane do rejestru, w zakresie rodzajów specjalizacji do prowadzenia tej kontroli

określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 13, zwane dalej „inspektorami

rolnictwa ekologicznego”.

2.

Rejestr inspektorów rolnictwa ekologicznego, o którym mowa w ust. 1, prowadzi Główny

Inspektor.

3.

Do rejestru inspektorów rolnictwa ekologicznego, o którym mowa w ust. 1, może być

wpisana osoba

1)

która posiada wiedzę teoretyczną i praktyczną niezbędną do prowadzenia kontroli, o

której mowa w art. 7 ust. 1, potwierdzoną egzaminem zdanym przed komisją kwalifikacyjną

powołaną przez Głównego Inspektora albo

2)

wobec której decyzja o uznaniu kwalifikacji, wydana na podstawie przepisów o zasadach

uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej,

stała się ostateczna.

4.

Osoba wpisana na podstawie egzaminu, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, do rejestru inspektorów

rolnictwa ekologicznego, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązana do zdawania tego

egzaminu co 3 lata przed komisją kwalifikacyjną powołaną przez Głównego Inspektora.

5.

Osobie wpisanej do rejestru inspektorów rolnictwa ekologicznego, o którym mowa w ust.

1, Główny Inspektor wydaje zaświadczenie o wpisie do tego rejestru zawierające informacje

o rodzajach specjalizacji do prowadzenia kontroli, o której mowa w art. 7 ust. 1,

oraz imienną pieczęć.

6.

Skreślenie z rejestru inspektorów rolnictwa ekologicznego, o którym mowa w ust. 1,

następuje w przypadku

1)

śmierci;

2)

wykazania, w ramach sprawowanego nadzoru, o którym mowa w art. 8, nierzetelnego lub

stronniczego prowadzenia kontroli, o której mowa w art. 7 ust. 1.

7.

Skreślenie z rejestru inspektorów rolnictwa ekologicznego, o którym mowa w ust. 1,

w zakresie rodzajów specjalizacji do prowadzenia kontroli, o której mowa w art. 7

ust. 1, następuje w przypadku

1)

rezygnacji złożonej przez inspektora rolnictwa ekologicznego w zakresie tych rodzajów

specjalizacji;

2)

wykazania, w ramach sprawowanego nadzoru, o którym mowa w art. 8, oczywistej nieudolności

lub niedbałości przy prowadzeniu kontroli, o której mowa w art. 7 ust. 1, w zakresie

tych rodzajów specjalizacji;

3)

upływu 3 lat od dnia zdania egzaminu, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, chyba że przed

upływem tego okresu inspektor rolnictwa ekologicznego ponownie zda egzamin w zakresie

tych rodzajów specjalizacji.

8.

Wpisu albo skreślenia z rejestru inspektorów rolnictwa ekologicznego, o którym mowa

w ust. 1, w przypadkach określonych w ust. 6 pkt 2 i ust. 7 pkt 2 dokonuje się na

podstawie decyzji wydanej przez Głównego Inspektora.

9.

Skreślenie z rejestru inspektorów rolnictwa ekologicznego, o którym mowa w ust. 1,

w przypadkach określonych w ust. 6 pkt 1 i ust. 7 pkt 1 i 3 następuje z mocy prawa,

bez wydawania decyzji.

10.

Rejestr inspektorów rolnictwa ekologicznego, o którym mowa w ust. 1, jest prowadzony

na stronie internetowej administrowanej przez Inspekcję.

11.

Rejestr inspektorów rolnictwa ekologicznego, o którym mowa w ust. 1, zawiera imiona

i nazwiska osób wpisanych do tego rejestru oraz informację o zakresie rodzajów specjalizacji

do prowadzenia kontroli, o której mowa w art. 7 ust. 1.

12.

Za przeprowadzenie egzaminu, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, pobiera się opłatę, która

stanowi dochód budżetu państwa.

13.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

rodzaje specjalizacji do prowadzenia kontroli, o której mowa w art. 7 ust. 1,

2)

szczegółowy zakres zagadnień, których znajomość jest wymagana do uzyskania poszczególnych

rodzajów specjalizacji do prowadzenia kontroli, o której mowa w art. 7 ust. 1,

3)

warunki i sposób przeprowadzenia egzaminu, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, w tym jego

dokumentowanie,

4)

sposób powoływania i skład komisji kwalifikacyjnej,

5)

wzór zaświadczenia o zdaniu egzaminu, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, i wzór imiennej

pieczęci, o której mowa w ust. 5,

6)

wysokość i sposób wnoszenia opłat za przeprowadzenie egzaminu, o którym mowa w ust.

3 pkt 1, oraz wysokość wynagrodzenia członków komisji kwalifikacyjnej

- mając na względzie rzetelność i przejrzystość przeprowadzenia egzaminu, o którym

mowa w ust. 3 pkt 1, zapewnienie spełniania przez jednostki certyfikujące warunków

określonych w art. 27 ust. 5 lit. b ppkt (ii) rozporządzenia nr 834/2007 oraz rzeczywiste

koszty przeprowadzenia egzaminu i funkcjonowania komisji kwalifikacyjnej.

Minister właściwy do spraw rolnictwa jest organem właściwym w sprawie przekazywania

informacji oraz występowania do Komisji Europejskiej i państw członkowskich w zakresie

określonym w przepisach dotyczących rolnictwa ekologicznego.

Na zasadach określonych w przepisach o finansach publicznych, z uwzględnieniem przepisów

o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, z budżetu państwa można

1)

udzielać dotacji na

a)

prowadzenie badań dotyczących rolnictwa ekologicznego,

b)

dofinansowanie badań związanych z uznaniem środka do produkcji ekologicznej za spełniający

wymagania określone w przepisach dotyczących rolnictwa ekologicznego,

c)

dofinansowanie kosztów kontroli producentów ekologicznych,

d)

dofinansowanie działań promocyjnych i informacyjnych w rolnictwie ekologicznym,

e)

dofinansowanie zadań związanych z wykonywaniem analiz na zawartość substancji niedozwolonych

do stosowana w rolnictwie ekologicznym,

f)

dofinansowanie wykonywania analiz oraz badań związanych z wykonywaniem analiz na zawartość

organizmów genetycznie zmodyfikowanych w uprawach i produktach rolnictwa ekologicznego;

2)

dofinansować realizację umów lub porozumień zawieranych w ramach międzynarodowej współpracy

dotyczącej koordynacji badań dotyczących rolnictwa ekologicznego.

1.

Jednostka certyfikująca, która

1)

nie przekazuje wykazu, o którym mowa w art. 4 ust. 6, lub przekazuje go po terminie,

lub przekazuje go niezgodnie z określoną formą lub sposobem, lub przekazuje ten wykaz

zawierający nieprawdziwe lub niekompletne informacje, które mogą istotnie wpływać

na możliwość sprawowanego nadzoru, o którym mowa w art. 8,

2)

nie wykonuje obowiązku powiadomienia określonego w art. 7 ust. 2 lub wykonuje ten

obowiązek po terminie,

3)

nie przekazuje danych lub informacji, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 5, lub przekazuje

nieprawdziwe lub niekompletne dane lub informacje,

4)

nie ogłasza lub nie udostępnia wykazu, o którym mowa w art. 9 ust. 3, lub ogłasza

lub udostępnia go niezgodnie z określoną formą lub sposobem, lub ogłasza lub udostępnia

ten wykaz zawierający nieprawdziwe lub niekompletne dane lub informacje, które mogą

utrudnić porównywalność danych lub informacji objętych tym wykazem,

5)

nie przekazuje wykazu lub sprawozdania, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 2, lub

przekazuje je po terminie, lub przekazuje je niezgodnie z określoną formą lub sposobem,

lub przekazuje ten wykaz lub to sprawozdanie zawierające nieprawdziwe lub niekompletne

dane lub informacje, które mogą istotnie wpływać na możliwość sprawowania nadzoru,

o którym mowa w art. 8

- podlega karze pieniężnej w wysokości stanowiącej równowartość do dziesięciokrotnego

przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający

rok wymierzenia tej kary, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” na podstawie przepisów

o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, zwanego dalej „przeciętnym

wynagrodzeniem”.

2.

Jednostka certyfikująca, która

1)

wydaje certyfikat dla produktów niespełniających wymagań określonych w przepisach

dotyczących rolnictwa ekologicznego lub dla produktów nie-znajdujących się w zakresie

upoważnienia określonym w decyzji, o której mowa w art. 5 ust. 1,

2)

uznaje okres, w którym była prowadzona produkcja ekologiczna, lub okres konwersji

w rozumieniu art. 2 lit. h rozporządzenia nr 834/2007 niezgodnie z przepisami dotyczącymi

rolnictwa ekologicznego lub dla produktów nieznajdujących się w zakresie upoważnienia

określonym w decyzji, o której mowa w art. 5 ust. 1,

3)

prowadzi kontrolę, o której mowa w art. 7 ust. 1, niezgodnie z zasadami lub sposobem

określonym na podstawie art. 27 rozporządzenia nr 834/2007 lub z zasadami lub sposobem

określonym na podstawie tego artykułu lub w przepisach wydanych na podstawie tego

artykułu,

4)

nie wykonuje działań naprawczych, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 4,

5)

działa niezgodnie z zakresem udzielonego upoważnienia,

6)

nie przekazuje wykazu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1, lub przekazuje go po

terminie, lub przekazuje go niezgodnie z określoną formą lub sposobem, lub przekazuje

ten wykaz zawierający nieprawdziwe lub niekompletne dane lub informacje, które mogą

istotnie wpływać na udzielaną producentom ekologicznym pomoc finansową,

7)

prowadzi kontrolę, o której mowa w art. 7 ust. 1, za pośrednictwem osób niewpisanych

do rejestru inspektorów rolnictwa ekologicznego, o którym mowa w art. 21 ust. 1, lub

w zakresie niezgodnym z zakresem rodzajów specjalizacji do prowadzenia tej kontroli,

8)

nie wywiązuje się wobec producenta ekologicznego z obowiązków określonych w przepisach

dotyczących rolnictwa ekologicznego

- podlega karze pieniężnej w wysokości stanowiącej równowartość do dwudziestokrotnego

przeciętnego wynagrodzenia.

3.

Kara pieniężna

1)

o której mowa w ust. 1, nie może być wyższa niż 5% przychodu jednostki certyfikującej

osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok wymierzenia tej kary;

2)

o której mowa w ust. 2, nie może być wyższa niż 10% przychodu jednostki certyfikującej

osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok wymierzenia tej kary.

4.

Kara pieniężna, o której mowa w ust. 1 lub 2, jest wymierzana przez Głównego Inspektora

w drodze decyzji.

5.

Przepisu ust. 3 nie stosuje się, jeżeli jednostka certyfikująca nie osiągnęła przychodu

w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok wymierzenia kar pieniężnych.

6.

Postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej, o której mowa w ust. 2 pkt 6,

Główny Inspektor wszczyna na wniosek Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji

Rolnictwa.

1.

Osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości

prawnej, która

1)

uniemożliwia organowi Inspekcji prowadzenie czynności kontrolnych w ramach nadzoru,

o którym mowa w art. 8, podlega karze pieniężnej w wysokości do dwudziestokrotnego

przeciętnego wynagrodzenia;

2)

utrudnia organowi Inspekcji prowadzenie czynności kontrolnych w ramach nadzoru, o

którym mowa w art. 8, podlega karze pieniężnej w wysokości do piętnastokrotnego przeciętnego

wynagrodzenia;

3)

wprowadza do obrotu

a)

środek do produkcji ekologicznej niespełniający wymagań określonych na podstawie art.

16 ust. 1 lub 4 rozporządzenia nr 834/2007,

b)

produkt lub substancję, o których mowa w art. 16 ust. 5 rozporządzenia nr 834/2007,

prowadząc do naruszenia celów lub zasad określonych w tytule II tego rozporządzenia

lub ogólnych kryteriów tego artykułu

- które zostały oznakowane w sposób mogący wprowadzać w błąd co do spełniania wymagań

określonych na podstawie art. 16 rozporządzenia nr 834/2007, w tym przez oznakowanie

określeniem „ekologiczny” lub pochodną tego określenia lub określeniem „eko” lub „bio”,

lub zostały oznakowane w sposób mogący wprowadzać w błąd, co do możliwości stosowania

w rolnictwie ekologicznym, podlega karze pieniężnej w wysokości do 200% korzyści majątkowej

uzyskanej lub którą mógłby uzyskać za wprowadzony do obrotu środek, produkt lub substancję;

4)

wprowadza do obrotu produkt rolnictwa ekologicznego jako produkt rolnictwa ekologicznego,

który, wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 23-26 rozporządzenia nr 834/2007, nie

został oznakowany lub został oznakowany z naruszeniem art. 23-26 tego rozporządzenia,

podlega karze pieniężnej w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia;

5)

wprowadza do obrotu produkt

a)

jako produkt rolnictwa ekologicznego, który nie spełnia wymagań określonych w przepisach

rozporządzenia nr 834/2007 lub w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie przepisów

tego rozporządzenia lub

b)

który został oznakowany jako produkt rolnictwa ekologicznego, z naruszeniem art. 23-26

rozporządzenia nr 834/2007

- podlega karze pieniężnej w wysokości do 200% korzyści majątkowej uzyskanej lub którą

mógłby uzyskać za wprowadzone do obrotu produkty, nie niższej jednak niż 500 zł;

6)

działa jako jednostka certyfikująca bez wymaganego upoważnienia, podlega karze pieniężnej

w wysokości do dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia.

2.

Osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości

prawnej, która wprowadza ponownie do obrotu produkt, środek lub substancję tego samego

rodzaju, która nie odpowiada wymaganiom określonym odpowiednio w przepisach wymienionych

w ust. 1 pkt 3, 4 lub 5 ze względu na to samo naruszenie, podlega karze pieniężnej

ustalonej - w zależności od stwierdzonego naruszenia - odpowiednio zgodnie z ust.

1 pkt 3, 4 lub 5, podwyższonej o wysokość kar wymierzonych w okresie 24 miesięcy przed

dniem rozpoczęcia czynności kontrolnych.

3.

Kara pieniężna

1)

o której mowa w

a)

ust. 1 pkt 1, 2 lub 6, jest wymierzana przez Głównego Inspektora w drodze decyzji,

b)

ust. 1 pkt 3, 4 lub 5, jest wymierzana przez właściwego ze względu na miejsce przeprowadzania

czynności kontrolnych wojewódzkiego inspektora w drodze decyzji,

c)

ust. 1 pkt 4 lub 5, jest wymierzana przez właściwego ze względu na miejsce przeprowadzania

czynności kontrolnych w zakresie wprowadzania do obrotu detalicznego produktów wymienionych

w art. 1 ust. 2 lit. a lub b rozporządzenia nr 834/2007 wojewódzkiego inspektora inspekcji

handlowej w drodze decyzji,

2)

o której mowa w ust. 2, jest wymierzana przez organ, którego właściwość została określona

zgodnie z pkt 1, w drodze decyzji.

4.

Niezależnie od wymierzenia kary pieniężnej podmiot wprowadzający do obrotu

1)

środek, produkt lub substancję, o których mowa w ust. 1 pkt 3, lub produkt, o którym

mowa w ust. 1 pkt 5, jest obowiązany do

a)

niezwłocznej zmiany oznakowania na oznakowanie, które nie wprowadza w błąd co do

-

spełniania przez ten środek, produkt lub substancję wymagań określonych w przepisach

rozporządzenia nr 834/2007 lub rozporządzenia nr 889/2008, w tym niezawierające określenia

„ekologiczny” lub pochodnej tego określenia lub określenia „eko” lub „bio” lub

-

możliwości stosowania w rolnictwie ekologicznym tego środka, produktu lub substancji,

lub

b)

niezwłocznego wycofania tego środka, produktu lub substancji z obrotu na własny koszt;

2)

produkt rolnictwa ekologicznego jako produkt rolnictwa ekologicznego, który, wbrew

obowiązkowi wynikającemu z art. 23-26 rozporządzenia nr 834/2007, nie został oznakowany

lub został oznakowany z naruszeniem art. 23-26 tego rozporządzenia w przypadku, o

którym mowa w ust. 1 pkt 4, jest obowiązany do niezwłocznego oznakowania zgodnie z

obowiązkiem wynikającym z art. 23-26 rozporządzenia nr 834/2007 lub do niezwłocznej

zmiany oznakowania na oznakowanie zgodne z tymi przepisami, lub do niezwłocznego wycofania

tego produktu na własny koszt.

1.

Kary pieniężne, o których mowa w art. 24 i 25, wymierza się przy uwzględnieniu stopnia

szkodliwości czynu, stopnia zawinienia, zakresu naruszenia, dotychczasowej działalności

podmiotu dokonującego naruszenia i wielkości jego obrotów.

2.

Termin zapłaty kar pieniężnych, o których mowa w art. 24 i 25, wynosi 30 dni od dnia,

w którym decyzja o wymierzeniu kary stała się ostateczna.

3.

Kary pieniężne, o których mowa w art. 24 i 25, stanowią dochód budżetu państwa i są

wnoszone na rachunek bankowy Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych,

wojewódzkiego inspektoratu jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych albo wojewódzkiego

inspektoratu inspekcji handlowej.

4.

Do kar pieniężnych, o których mowa w art. 24 i 25, w zakresie nieuregulowanym w ustawie

stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm..

5.

W przypadku niskiego stopnia szkodliwości czynu, niskiego stopnia zawinienia, niewielkiego

zakresu naruszenia lub braku stwierdzenia istotnych uchybień w dotychczasowej działalności

podmiotu dokonującego naruszenia, można odstąpić od wymierzenia kar pieniężnych, o

których mowa w art. 24 i 25.

W ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej

(Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 25, z późn. zm. art. 18 otrzymuje brzmienie

„

Art. 18.

1.

Wojewódzki inspektor, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, może

1)

zarządzić w toku kontroli ograniczenie wprowadzania do obrotu, wstrzymanie wprowadzania

do obrotu lub wycofanie z obrotu produktów albo wstrzymanie świadczenia usług, albo

niezwłoczne usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, jeżeli jest to konieczne ze

względu na bezpieczeństwo lub interes konsumentów albo interes gospodarczy państwa;

2)

nakazać przedsiębiorcy, w ramach sprawowanego nadzoru, o którym mowa w art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

(Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577, z późn. zm., wstrzymanie wprowadzania do obrotu lub wycofanie z obrotu w jego punktach sprzedaży

całej partii artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego, jeżeli stwierdzony rodzaj

nieprawidłowości może odnosić się do całej partii produkcyjnej artykułu rolno-spożywczego.

2.

W przypadku stwierdzenia naruszenia art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm., wojewódzki inspektor może zarządzić w toku kontroli, w drodze decyzji, niezwłoczne

usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.

3.

Wojewódzki inspektor może upoważnić inspektora do wydania w jego imieniu w toku kontroli

decyzji, o której mowa w ust. 1 i 2.

4.

Decyzja, o której mowa w ust. 1 i 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

5.

Właściwość miejscową organu Inspekcji w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 2, ustala

się według miejsca przeprowadzania kontroli.

6.

Informacje zawarte w decyzjach, o których mowa w ust. 1, dotyczące zafałszowania artykułów

rolno-spożywczych, podaje się do publicznej wiadomości, z pominięciem informacji stanowiących

tajemnicę przedsiębiorstwa oraz inne tajemnice podlegające ochronie na podstawie przepisów

odrębnych.

”

.

1.

Certyfikaty zgodności wydane na podstawie przepisów dotychczasowych zachowują ważność

do dnia upływu terminu ich ważności.

2.

Do okresu konwersji w rozumieniu art. 2 lit. h rozporządzenia nr 834/2007 zalicza

się udokumentowany okres przestawiania na produkcję metodami ekologicznymi rozpoczęty

przed dniem wejścia w życie ustawy.

3.

Warunki, jakie powinny być spełnione przy produkcji ekologicznej, wynikające z prywatnych

norm uznanych zgodnie z art. 20 stosuje się do dnia wejścia w życie przepisów określających

warunki, jakie powinny być spełnione w tym zakresie zgodnie z art. 38 lit. a rozporządzenia

nr 834/2007 lub określonych na podstawie art. 19 ust. 2 pkt 1. Z dniem wejścia w życie

tych przepisów, uznanie prywatnych norm, o którym mowa w art. 20, podlega zmianie

lub cofnięciu w zakresie, w jakim wymagania te zostaną określone zgodnie z art. 38

lit. a rozporządzenia nr 834/2007 lub na podstawie art. 19 ust. 2 pkt 1.

4.

Do dnia 31 grudnia 2010 r. kontrola, o której mowa w art. 7 ust. 1, może być prowadzona

przez osoby, które nie zostały wpisane do rejestru inspektorów rolnictwa ekologicznego,

o którym mowa w art. 21 ust. 1.

5.

Upoważnienia wydane jednostkom certyfikującym na podstawie przepisów dotychczasowych

zachowują ważność, pod warunkiem że jednostki certyfikujące upoważnione na podstawie

przepisów dotychczasowych przedłożą ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa dokumenty

i informacje niezbędne do stwierdzenia spełnienia wymagań określonych w art. 27 ust.

5 i 6 rozporządzenia nr 834/2007, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

6.

Na podstawie dokumentów i informacji, o których mowa w ust. 5, minister właściwy do

spraw rolnictwa wyda zaświadczenie potwierdzające spełnienie wymagań określonych w

art. 27 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 834/2007 lub, w drodze decyzji, cofnie upoważnienie

jednostce certyfikującej w zakresie, w jakim jednostka ta nie spełnia wymagań określonych

w art. 27 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 834/2007.

7.

Do wydania zaświadczenia albo decyzji, o których mowa w ust. 6, art. 5 ust. 5 stosuje

się odpowiednio.

8.

Po wydaniu zaświadczenia albo decyzji, o których mowa w ust. 6, minister właściwy

do spraw rolnictwa przekazuje Głównemu Inspektorowi

1)

kopie dokumentów, które były podstawą wydania tego zaświadczenia - w przypadku spełnienia

wymagań określonych w art. 27 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 834/2007 lub

2)

informację o cofnięciu upoważnienia jednostce certyfikującej - w przypadku niespełnienia

wymagań określonych w art. 27 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 834/2007, w zakresie, w

jakim jednostka ta nie spełnia wymagań określonych w art. 27 ust. 5 i 6 rozporządzenia

nr 834/2007.

9.

W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 6, przepisy art. 6 ust. 5-8 stosuje

się odpowiednio.

10.

Zachowuje się numery identyfikacyjne nadane jednostkom certyfikującym przed dniem

wejścia w życie ustawy.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 11 ustawy, o której mowa w art. 30, zachowują

moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 18 pkt

1 ustawy, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2009 r.

Traci moc ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o rolnictwie ekologicznym

(Dz. U. Nr 93, poz. 898 oraz z 2007 r. Nr 80, poz. 541 i Nr 147, poz. 1033).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 24 ust.

2 pkt 7, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.