Ustawa z dnia 22 maja 2009 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 234 po § 3 dodaje się § 3

„

§ 3

Pracodawca jest obowiązany przechowywać protokół ustalenia okoliczności i przyczyn

wypadku przy pracy wraz z pozostałą dokumentacją powypadkową przez 10 lat.

”

;

2)

w art. 235

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Pracodawca jest obowiązany niezwłocznie zgłosić właściwemu państwowemu inspektorowi

sanitarnemu i właściwemu okręgowemu inspektorowi pracy każdy przypadek podejrzenia

choroby zawodowej.

”

,

b)

§ 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Obowiązek, o którym mowa w § 1, dotyczy także lekarza podmiotu właściwego do rozpoznania

choroby zawodowej, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 237 § 1 pkt

6.

”

,

c)

po § 2 dodaje się § 2

„

§ 2

W każdym przypadku podejrzenia choroby zawodowej

1)

lekarz,

2)

lekarz dentysta, który podczas wykonywania zawodu powziął takie podejrzenie u pacjenta

- kieruje na badania w celu wydania orzeczenia o rozpoznaniu choroby zawodowej albo

o braku podstaw do jej rozpoznania.

§ 2

Zgłoszenia podejrzenia choroby zawodowej może również dokonać pracownik lub były pracownik,

który podejrzewa, że występujące u niego objawy mogą wskazywać na taką chorobę, przy

czym pracownik aktualnie zatrudniony zgłasza podejrzenie za pośrednictwem lekarza

sprawującego nad nim profilaktyczną opiekę zdrowotną.

”

,

d)

w § 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

ustalić przyczyny powstania choroby zawodowej oraz charakter i rozmiar zagrożenia

tą chorobą, działając w porozumieniu z właściwym państwowym inspektorem sanitarnym,

”

,

e)

§ 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Pracodawca jest obowiązany prowadzić rejestr obejmujący przypadki stwierdzonych chorób

zawodowych i podejrzeń o takie choroby.

”

,

f)

dodaje się § 5 w brzmieniu

„

§ 5.

Pracodawca przesyła zawiadomienie o skutkach choroby zawodowej do instytutu medycyny

pracy wskazanego w przepisach wydanych na podstawie art. 237 § 1

”

;

3)

po art. 235 dodaje się art. 235

„

Art. 235

Za chorobę zawodową uważa się chorobę, wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli

w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem,

że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących

w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanych „narażeniem

zawodowym”.

Art. 235

Rozpoznanie choroby zawodowej u pracownika lub byłego pracownika może nastąpić w okresie

jego zatrudnienia w narażeniu zawodowym albo po zakończeniu pracy w takim narażeniu,

pod warunkiem wystąpienia udokumentowanych objawów chorobowych w okresie ustalonym

w wykazie chorób zawodowych.

”

;

4)

w art. 237

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia

1)

sposób i tryb postępowania przy ustalaniu okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy

oraz sposób ich dokumentowania, a także zakres informacji zamieszczanych w rejestrze

wypadków przy pracy,

2)

skład zespołu powypadkowego,

3)

wykaz chorób zawodowych,

4)

okres, w którym wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych upoważnia do rozpoznania

choroby zawodowej pomimo wcześniejszego zakończenia pracy w narażeniu zawodowym,

5)

sposób i tryb postępowania dotyczący zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania

chorób zawodowych,

6)

podmioty właściwe w sprawie rozpoznawania chorób zawodowych

- uwzględniając aktualną wiedzę w zakresie patogenezy i epidemiologii chorób powodowanych

przez czynniki szkodliwe dla człowieka występujące w środowisku pracy oraz kierując

się koniecznością zapobiegania występowaniu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.

”

,

b)

po § 1 dodaje się § 1

„

§ 1

Rada Ministrów wskaże w drodze rozporządzenia instytut medycyny pracy, do którego

pracodawca przesyła zawiadomienie o skutkach choroby zawodowej oraz termin, w którym

ma ono być przesłane, mając na uwadze specjalizację instytutu oraz rodzaj prowadzonych

w nim badań.

”

;

5)

w art. 237

„

§ 1.

Pracownikowi, który uległ wypadkowi przy pracy lub zachorował na chorobę zawodową

określoną w wykazie, o którym mowa w art. 237 § 1 pkt 3, przysługują świadczenia z

ubezpieczenia społecznego, określone w odrębnych przepisach.

”

.

W ustawie z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków

przy pracy i chorób zawodowych

(Dz. U. Nr 199, poz. 1673, z późn. zm. art. 4 otrzymuje brzmienie

„

Art. 4.

Za chorobę zawodową uważa się chorobę określoną w art. 235.

”

.

W ustawie z dnia 30 października 2002 r. o zaopatrzeniu z tytułu wypadków lub chorób

zawodowych powstałych w szczególnych okolicznościach

(Dz. U. Nr 199, poz. 1674, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Za chorobę zawodową uprawniającą do świadczeń przewidzianych w ustawie uważa się chorobę

określoną w art. 235, powstałą przy wykonywaniu zajęć lub pracy, o których mowa w ust. 1 pkt 7 i 8.

”

;

2)

w art. 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W sprawach zgłaszania i stwierdzania chorób zawodowych w stosunku do osób, które zachorowały

na chorobę zawodową w związku z wykonywaniem zajęć lub pracy, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 7 i 8, stosuje się przepisy Kodeksu pracy oraz przepisy wydane na podstawie art. 237 § 1 pkt 3-6 Kodeksu pracy.

”

.

Za chorobę zawodową uważa się chorobę określoną w art. 235.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 3 lipca 2009 r.

Za chorobę zawodową uważa się chorobę, wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli

w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem,

że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących

w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanych „narażeniem

zawodowym”.

Rozpoznanie choroby zawodowej u pracownika lub byłego pracownika może nastąpić w okresie

jego zatrudnienia w narażeniu zawodowym albo po zakończeniu pracy w takim narażeniu,

pod warunkiem wystąpienia udokumentowanych objawów chorobowych w okresie ustalonym

w wykazie chorób zawodowych.