Ustawa z dnia 23 stycznia 2009 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w organizacji i podziale zadań administracji publicznej w województwie

W ustawie z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych

(Dz. U. Nr 28, poz. 169, z późn. zm. w art. 8 uchyla się ust. 3.

Zadania samorządu województwa, o których mowa w art. 6 ust. 2a, 2b i 3, art. 15 ust.

2 i 2b, art. 17 ust. 1, 3 i 6, art. 18, art. 20 ust. 3b, art. 27b ust. 2, są zadaniami

z zakresu administracji rządowej.

W ustawie z dnia 21 grudnia 1978 r. o odznakach i mundurach

(Dz. U. Nr 31, poz. 130, z późn. zm. w art. 4 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Odznaki honorowe za zasługi w działalności państwowej lub społecznej na rzecz rozwoju

określonej jednostki samorządu terytorialnego są ustanawiane przez organ stanowiący

tej jednostki.

”

.

W ustawie z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów

(Dz. U. z 2003 r. Nr 178, poz. 1749, z 2004 r. Nr 116, poz. 1206, z 2006 r. Nr 227, poz. 1658 oraz z 2007 r. Nr 64, poz. 427) w art. 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Postępowanie scaleniowe lub wymienne przeprowadza starosta jako zadanie z zakresu

administracji rządowej finansowane ze środków budżetu państwa, z zastrzeżeniem ust.

5-7 oraz art. 4 ust. 2.

”

.

1.

Centrum Doradztwa podlega ministrowi właściwemu do spraw rozwoju wsi.

2.

Minister właściwy do spraw rozwoju wsi nadaje, w drodze zarządzenia, statut Centrum

Doradztwa.

3.

Ośrodek wojewódzki podlega właściwemu sejmikowi województwa.

4.

Właściwy miejscowo sejmik województwa nadaje, w drodze uchwały, statut ośrodkowi wojewódzkiemu.

5.

Zarząd województwa może, w drodze porozumienia, przekazać prowadzenie ośrodków wojewódzkich

właściwej miejscowo izbie rolniczej.

6.

Minister właściwy do spraw rozwoju wsi, po zasięgnięciu opinii konwentu marszałków,

określi, w drodze rozporządzenia, ramowy statut ośrodków wojewódzkich, uwzględniając

w szczególności zapewnienie realizacji zadań jednostek doradztwa rolniczego na terytorium

całego kraju, a także jednolitą organizację i sposób działania tych jednostek.

W ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe

(Dz. U. z 2000 r. Nr 50, poz. 601, z późn. zm. w art. 9 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W przypadku klęsk żywiołowych obowiązek, o którym mowa w ust. 1, może nałożyć odpowiednio

wójt (burmistrz, prezydent miasta), starosta lub wojewoda.

”

.

W ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej

(Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 8 dodaje się art. 8a w brzmieniu

„

Art. 8a.

1.

Główny Inspektor Sanitarny

1)

ustala ogólne kierunki działania organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz koordynuje

i nadzoruje działalność tych organów;

2)

zarządza systemem wymiany informacji w ramach systemów wymiany informacji, o których

mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 2, w zakresie dotyczącym zadań Państwowej

Inspekcji Sanitarnej.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

standardy postępowania w zakresie kontroli i nadzoru sanitarnego organów Państwowej

Inspekcji Sanitarnej oraz wzory dokumentacji dla poszczególnych czynności kontroli

i nadzoru sanitarnego,

2)

wykaz systemów wymiany informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 2 oraz zasady zarządzania

przez Głównego Inspektora Sanitarnego wymianą tych informacji w zakresie dotyczącym

zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej

- biorąc pod uwagę Międzynarodowe Przepisy Zdrowotne Światowej Organizacji Zdrowia

oraz przepisy prawa Unii Europejskiej, a także zapewnienie jednolitej oceny ryzyka

sanitarnego oraz ochronę słusznych interesów podmiotów kontrolowanych.

3.

Główny Inspektor Sanitarny może w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa sanitarnego

wydawać organom Państwowej Inspekcji Sanitarnej polecenia dotyczące podjęcia określonych

czynności zapobiegawczych lub kontrolnych oraz żądać od nich informacji w tym zakresie.

O wydaniu takiego polecenia Główny Inspektor Sanitarny zawiadamia właściwego wojewodę

lub starostę.

”

;

2)

w art. 10

a)

w ust. 1 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2)

państwowy wojewódzki inspektor sanitarny, jako organ rządowej administracji zespolonej

w województwie;

3)

państwowy powiatowy inspektor sanitarny, jako organ rządowej administracji zespolonej

w powiecie;

”

,

b)

uchyla się ust. 3,

c)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a i 4b w brzmieniu

„

4a.

Uprawnienia organu założycielskiego w rozumieniu przepisów o zakładach opieki zdrowotnej

w stosunku do wojewódzkiej i powiatowej stacji sanitarno-epidemiologicznej posiada

wojewoda.

4b.

Uprawnienia organu założycielskiego w rozumieniu przepisów o zakładach opieki zdrowotnej

w stosunku do granicznej stacji sanitarno-epidemiologicznej posiada Główny Inspektor

Sanitarny.

”

,

d)

uchyla się ust. 6;

3)

art. 11 otrzymuje brzmienie

„

Art. 11.

1.

Państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego i jego zastępcę powołuje i odwołuje

wojewoda za zgodą Głównego Inspektora Sanitarnego.

2.

Państwowego granicznego inspektora sanitarnego i jego zastępcę powołuje i odwołuje

Główny Inspektor Sanitarny za zgodą wojewody właściwego ze względu na siedzibę państwowego

granicznego inspektora sanitarnego.

3.

Państwowego powiatowego inspektora sanitarnego i jego zastępcę powołuje i odwołuje

starosta za zgodą państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego.

4.

Jeżeli obszar działania państwowego powiatowego inspektora sanitarnego obejmuje dwa

lub więcej powiaty, państwowego powiatowego inspektora sanitarnego i jego zastępcę

powołuje i odwołuje, za zgodą państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego, starosta

powiatu, w którym państwowy powiatowy inspektor sanitarny ma siedzibę, po zasięgnięciu

opinii pozostałych zainteresowanych starostów.

5.

Powołanie na stanowisko państwowego inspektora sanitarnego następuje na okres 5 lat.

6.

Wojewoda na wniosek Głównego Inspektora Sanitarnego i starosta na wniosek Głównego

Inspektora Sanitarnego lub państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego mogą w

każdym czasie odwołać, odpowiednio, państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego

albo państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, jeżeli przemawia za tym interes

służby, a w szczególności jeżeli działalność tego państwowego inspektora sanitarnego

lub podległej mu jednostki może zagrozić prawidłowemu wykonywaniu zadań Państwowej

Inspekcji Sanitarnej, a zwłaszcza naruszyć bezpieczeństwo sanitarne na terenie właściwości

danej jednostki.

”

;

4)

w art. 12 ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Państwowy wojewódzki inspektor sanitarny jest

1)

organem właściwym w stosunku do podmiotów, dla których powiat jest organem założycielskim

lub organem prowadzącym, lub w których powiat jest podmiotem dominującym,

2)

organem właściwym w zakresie higieny radiacyjnej.

”

;

5)

w art. 12a

a)

ust. 1-3 otrzymują brzmienie

„

1.

Główny Inspektor Sanitarny w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa sanitarnego w zakresie

należącym do właściwości Państwowej Inspekcji Sanitarnej ustala szczegółowe zasady

postępowania państwowych inspektorów sanitarnych.

2.

Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przysługują państwowemu wojewódzkiemu inspektorowi

sanitarnemu w stosunku do państwowych powiatowych inspektorów sanitarnych.

3.

Właściwy państwowy powiatowy inspektor sanitarny oraz państwowy wojewódzki inspektor

sanitarny przedstawiają przynajmniej raz w roku odpowiednio radzie powiatu albo sejmikowi

województwa informację o stanie bezpieczeństwa sanitarnego powiatu albo województwa.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu

„

3a.

W związku z przedłożoną informacją, o której mowa w ust. 3, radzie powiatu i sejmikowi

województwa służy prawo występowania, w drodze uchwały, z wnioskami o podjęcie działań

przez właściwy organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej w celu zapewnienia należytego

stanu bezpieczeństwa sanitarnego.

3b.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) w przypadkach bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa

sanitarnego na terenie gminy, a w szczególności zagrożenia życia lub zdrowia ludzi,

może wystąpić do właściwego państwowego powiatowego inspektora sanitarnego z wnioskiem

o podjęcie działań zmierzających do usunięcia tego zagrożenia.

”

;

6)

w art. 13

a)

w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

posiada następujące kwalifikacje

a)

jest lekarzem i uzyskała, w trybie przewidzianym w odrębnych przepisach, specjalizację

przewidzianą w wykazie specjalizacji określonym na podstawie art. 8 ust. 7,

b)

posiada tytuł zawodowy magistra i uzyskała dodatkowe kwalifikacje mające zastosowanie

w realizacji zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej, które określi, w drodze rozporządzenia,

minister właściwy do spraw zdrowia mając na względzie zadania i zakres działania Państwowej

Inspekcji Sanitarnej;

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Oświadczenie, o którym mowa w art. 10 ustawy wymienionej w ust. 3, składają odpowiednio

1)

państwowi powiatowi inspektorzy sanitarni oraz ich zastępcy - starostom,

2)

państwowi wojewódzcy inspektorzy sanitarni i ich zastępcy - wojewodom,

3)

państwowi graniczni inspektorzy sanitarni i ich zastępcy - Głównemu Inspektorowi Sanitarnemu.

”

;

7)

w art. 15

a)

uchyla się ust. 1a i 1b,

b)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

kwalifikacje wymagane na poszczególne stanowiska pracy w stacji sanitarno-epidemiologicznej,

uwzględniając kwalifikacje zawodowe, wykształcenie, specjalizacje, szkolenia oraz

wymagany staż pracy;

2)

wzór legitymacji służbowej pracownika stacji sanitarno-epidemiologicznej.

3.

Stacja sanitarno-epidemiologiczna jest prowadzona w formie jednostki budżetowej.

”

;

8)

art. 15a otrzymuje brzmienie

„

Art. 15a.

1.

Stacje sanitarno-epidemiologiczne określone w wykazach, o których mowa w ust. 2, wykonują

badania laboratoryjne w zakresie nadzoru sanitarnego, działając w zintegrowanym systemie

badań laboratoryjnych i pomiarów. Przez zintegrowany system badań laboratoryjnych

i pomiarów rozumie się jednolity sposób wykonywania badań laboratoryjnych i pomiarów.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wykazy stacji

sanitarno-epidemiologicznych wykonujących badania laboratoryjne i pomiary ze wskazaniem

obszaru, dla którego dana stacja wykonuje nieodpłatnie badania laboratoryjne i pomiary,

mając na względzie zapewnienie dostępności badań laboratoryjnych i pomiarów przez

stacje sanitarno-epidemiologiczne wykonujące nadzór sanitarny.

3.

Państwowy inspektor sanitarny kierujący stacją sanitarno-epidemiologiczna wykonującą

badania laboratoryjne i pomiary w zintegrowanym systemie badań laboratoryjnych i pomiarów

nie może odmówić wykonania badań na rzecz innej stacji sanitarno-epidemiologicznej

działającej na tym samym obszarze określonym w przepisach, o których mowa w ust. 2.

”

;

9)

w art. 25 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Państwowy inspektor sanitarny lub Główny Inspektor Sanitarny w związku z wykonywaną

kontrolą ma prawo

”

;

10)

w art. 26 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Państwowy inspektor sanitarny lub Główny Inspektor Sanitarny ma prawo wstępu do mieszkań

w razie podejrzenia lub stwierdzenia choroby zakaźnej, zagrożenia zdrowia czynnikami

środowiskowymi, a także jeżeli w mieszkaniu jest lub ma być prowadzona działalność

produkcyjna lub usługowa.

”

;

11)

art. 31a otrzymuje brzmienie

„

Art. 31a.

1.

Główny Inspektor Sanitarny może podejmować wszelkie czynności należące do zakresu

działania państwowego inspektora sanitarnego, jeżeli przemawiają za tym względy bezpieczeństwa

sanitarnego. W tych przypadkach Główny Inspektor Sanitarny staje się organem pierwszej

instancji. O podjęciu czynności Główny Inspektor Sanitarny zawiadamia właściwego wojewodę

lub starostę.

2.

Państwowy wojewódzki inspektor sanitarny może podejmować wszelkie czynności należące

do zakresu działania państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, jeżeli jest to

wskazane ze względu na szczególną wagę lub zawiłość sprawy. W tych przypadkach państwowy

inspektor sanitarny wyższego stopnia staje się organem pierwszej instancji. O podjęciu

czynności państwowy wojewódzki inspektor sanitarny zawiadamia właściwego wojewodę

lub starostę.

”

;

12)

w art. 35 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Państwowy inspektor sanitarny lub Główny Inspektor Sanitarny może upoważnić odpowiednio

pracowników podległej mu stacji sanitarno-epidemiologicznych lub pracowników Głównego

Inspektoratu Sanitarnego do wykonywania w jego imieniu określonych czynności kontrolnych

i wydawania decyzji na zasadach i w trybie określonych przez ministra właściwego do

spraw zdrowia w drodze rozporządzenia. Rozporządzenie w szczególności ustali zakres

uprawnień oraz rodzaj czynności kontrolnych, do wykonywania których został dany pracownik

upoważniony.

”

.

W ustawie z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym

(Dz. U. z 1999 r. Nr 66, poz. 750, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 1a otrzymuje brzmienie

„

Art. 1a.

Zadania samorządu województwa, o których mowa w art. 6 ust. 2a, 2b i 3, art. 15 ust.

2 i 2b, art. 17 ust. 1, 3 i 6, art. 18, art. 20 ust. 3b, art. 27b ust. 2, są zadaniami

z zakresu administracji rządowej.

”

;

2)

w art. 6 ust. 2a-3 otrzymują brzmienie

„

2a.

Właściwy marszałek województwa, co najmniej raz na trzy lata, dokonuje na podstawie

operatu rybackiego i dokumentacji, o której mowa w ust. 4, oceny wypełnienia przez

uprawnionego do rybactwa obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej.

2b.

O wynikach oceny, o której mowa w ust. 2a, marszałek województwa powiadamia właściciela

wody.

3.

Marszałek województwa w wyjątkowo uzasadnionych przypadkach, a zwłaszcza w razie zanieczyszczenia

wód uniemożliwiającego chów lub hodowlę ryb albo masowego wystąpienia chorób ryb,

może, w drodze decyzji administracyjnej wydanej po zasięgnięciu opinii właściwego

dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej, zwolnić od obowiązku, o którym mowa

w ust. 1, lub uznać zbiornik wodny za nieprzydatny do prowadzenia racjonalnej gospodarki

rybackiej na czas określony.

”

;

3)

w art. 15

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Obręby ochronne ustanawia lub znosi zarząd województwa, w drodze uchwały, z urzędu

albo na wniosek uprawnionego do rybactwa lub właściwego dyrektora regionalnego zarządu

gospodarki wodnej. Obręb ochronny ustanawia się na czas nieokreślony albo na czas

określony.

”

,

b)

ust. 2b otrzymuje brzmienie

„

2b.

Obręb hodowlany ustanawia marszałek województwa, w drodze decyzji administracyjnej,

na wniosek uprawnionego do rybactwa, który prowadzi działalność w zakresie chowu i

hodowli zwierząt akwakultury oraz rozrodu ryb, w rozumieniu przepisów o ochronie zdrowia

zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt.

”

,

c)

po ust. 2b dodaje się ust. 2c i 2d w brzmieniu

„

2c.

Obręb hodowlany znosi marszałek województwa, w drodze decyzji administracyjnej, na

wniosek uprawnionego do rybactwa albo z urzędu, jeżeli uprawniony do rybactwa, o którym

mowa w ust. 2b, trwale zaprzestał prowadzenia w obrębie hodowlanym działalności w

zakresie chowu lub hodowli zwierząt akwakultury oraz rozrodu ryb.

2d.

Uchwałę zarządu województwa podjętą w sprawie, o której mowa w ust. 2, ogłasza się

w sposób zwyczajowo przyjęty oraz w wojewódzkim dzienniku urzędowym.

”

;

4)

art. 17 otrzymuje brzmienie

„

Art. 17.

1.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, a zwłaszcza do celów zarybieniowych, hodowli,

ochrony zdrowia ryb oraz do celów naukowo-badawczych, marszałek województwa może,

w drodze decyzji administracyjnej, zezwalać na odstępstwo od zakazów, o których mowa

w art. 8 ust. 1 pkt 2-7 i ust. 2 oraz w art. 10 ust. 1, a także na dokonywanie połowu

ryb w obrębach ochronnych.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska w przypadkach, o których mowa w ust. 1, może,

w drodze decyzji administracyjnej, zezwalać na odstępstwo od zakazu, o którym mowa

w art. 8 ust. 1 pkt 1.

3.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, w celu ochrony ryb i zapewnienia rybom możliwości

odbycia tarła

1)

marszałek województwa może, w drodze decyzji administracyjnej, zobowiązać

a)

użytkownika wód do umożliwienia swobodnego przepływu ryb, jeżeli przepływ taki nie

jest możliwy z przyczyn zależnych od tego użytkownika,

b)

uprawnionego do rybactwa w obwodzie rybackim do zawieszenia połowu ryb niektórych

gatunków, z użyciem wybranych rybackich narzędzi i urządzeń połowowych

- w określonych wodach i na czas niezbędny do zapewnienia rybom ochrony i możliwości

odbycia tarła,

2)

zarząd województwa może, w drodze uchwały, wskazać miejsce i czas, w którym obowiązuje

całkowity albo częściowy zakaz uprawiania amatorskiego połowu ryb.

4.

Decyzja, o której mowa w ust. 3 pkt 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

5.

W przypadku uchylania się zobowiązanych od wykonania ciążących na nich obowiązków

określonych w decyzji, o której mowa w ust. 3 pkt 1, zarząd województwa wszczyna postępowanie

egzekucyjne dotyczące obowiązków o charakterze niepieniężnym.

6.

Uchwałę, o której mowa w ust. 3 pkt 2, ogłasza się w sposób zwyczajowo przyjęty oraz

w wojewódzkim dzienniku urzędowym.

7.

Zabrania się uprawiania amatorskiego połowu ryb w miejscu i w czasie wskazanym w uchwale,

o której mowa w ust. 3 pkt 2.

”

;

5)

art. 18 otrzymuje brzmienie

„

Art. 18.

1.

W obwodach rybackich, przez które przebiega granica województw, w sprawach dotyczących

rybactwa właściwy jest marszałek województwa, na którego terenie znajduje się większa

część powierzchni obwodu rybackiego.

2.

W obwodach rybackich, przez które przebiega granica powiatów, w sprawach dotyczących

rybactwa właściwy jest starosta powiatu, na którego terenie znajduje się większa część

powierzchni obwodu rybackiego.

”

;

6)

w art. 20 ust. 3b otrzymuje brzmienie

„

3b.

Sejmik województwa ustala, w drodze uchwały, trzyliterowe oznaczenie powiatu, o którym

mowa w ust. 3a.

”

;

7)

w art. 27 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

dokonując amatorskiego połowu ryb, narusza zakazy określone w art. 8 ust. 1 pkt 1-4

i pkt 11-13 oraz w art. 17 ust. 7,

”

;

8)

w art. 27b ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Orzekanie w sprawach określonych w ust. 1 następuje w trybie przewidzianym przepisami

Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, na podstawie wniosku o ukaranie złożonego przez marszałka województwa.

”

.

W ustawie z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących

ofiarami represji wojennych i okresu powojennego

(Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371, z późn. zm. w art. 7

„

2.

Zadaniem z zakresu administracji rządowej realizowanym przez samorząd województwa

jest wykonywanie działań zmierzających do integracji środowisk kombatanckich i koordynacji

ich działań.

3.

Samorząd powiatowy oraz samorząd województwa współdziałają przy realizacji zadań,

o których mowa w ust. 1 i 2, z organizacjami społecznymi oraz stowarzyszeniami kombatantów

i osób represjonowanych.

4.

Do realizacji zadań, o których mowa w ust. 2 i 3, zarząd województwa może w porozumieniu

z Kierownikiem Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych powołać pełnomocnika.

”

.

W ustawie z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji

morskiej

(Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1502, z późn. zm. uchyla się art. 48a.

1.

Główny Inspektor Sanitarny

1)

ustala ogólne kierunki działania organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz koordynuje

i nadzoruje działalność tych organów;

2)

zarządza systemem wymiany informacji w ramach systemów wymiany informacji, o których

mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 2, w zakresie dotyczącym zadań Państwowej

Inspekcji Sanitarnej.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

standardy postępowania w zakresie kontroli i nadzoru sanitarnego organów Państwowej

Inspekcji Sanitarnej oraz wzory dokumentacji dla poszczególnych czynności kontroli

i nadzoru sanitarnego,

2)

wykaz systemów wymiany informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 2 oraz zasady zarządzania

przez Głównego Inspektora Sanitarnego wymianą tych informacji w zakresie dotyczącym

zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej

- biorąc pod uwagę Międzynarodowe Przepisy Zdrowotne Światowej Organizacji Zdrowia

oraz przepisy prawa Unii Europejskiej, a także zapewnienie jednolitej oceny ryzyka

sanitarnego oraz ochronę słusznych interesów podmiotów kontrolowanych.

3.

Główny Inspektor Sanitarny może w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa sanitarnego

wydawać organom Państwowej Inspekcji Sanitarnej polecenia dotyczące podjęcia określonych

czynności zapobiegawczych lub kontrolnych oraz żądać od nich informacji w tym zakresie.

O wydaniu takiego polecenia Główny Inspektor Sanitarny zawiadamia właściwego wojewodę

lub starostę.

W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach

(Dz. U. z 2005 r. Nr 45, poz. 435, z późn. zm. w art. 5 wprowadza się następujące zmiany

1)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

W lasach, przez które przebiega granica powiatów, nadzór nad gospodarką leśną sprawuje

starosta, na którego terenie znajduje się większa część obszaru lasu.

3.

Starosta może, w drodze porozumienia, powierzyć prowadzenie w jego imieniu spraw z

zakresu nadzoru, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, w tym wydawanie decyzji administracyjnych

w pierwszej instancji, nadleśniczemu Lasów Państwowych, zwanemu dalej „nadleśniczym”.

”

;

2)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Nadleśniczy prowadzi powierzone przez starostę sprawy, o których mowa w ust. 2 i 3,

po zapewnieniu przez powierzającego środków finansowych na te cele.

”

.

W ustawie z dnia 13 października 1995 r. - Prawo łowieckie

(Dz. U. z 2005 r. Nr 127, poz. 1066, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 10 otrzymuje brzmienie

„

Art. 10.

1.

Hodowanie lub utrzymywanie chartów rasowych lub ich mieszańców wymaga zezwolenia starosty

właściwego ze względu na miejsce prowadzenia ich hodowli lub utrzymywania, wydawanego

na wniosek osoby zamierzającej prowadzić taką hodowlę lub utrzymywać takiego psa.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

środowiska, po zasięgnięciu opinii Związku Kynologicznego w Polsce oraz Polskiego

Związku Łowieckiego, określi, w drodze rozporządzenia, warunki i sposób hodowania

i utrzymywania chartów rasowych oraz ich mieszańców, biorąc pod uwagę konieczność

zapewnienia bezpieczeństwa ludzi oraz, w odpowiednim zakresie, bezpieczeństwa zwierząt.

3.

W przypadku niespełnienia wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie ust.

2 starosta odmawia wydania zezwolenia, o którym mowa w ust. 1.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w ust.

1.

5.

Organem właściwym w sprawie cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, jest starosta

właściwy ze względu na miejsce prowadzenia hodowli lub utrzymywania chartów rasowych

lub ich mieszańców.

6.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wygasa w razie zmiany miejsca prowadzenia hodowli

lub utrzymywania chartów rasowych lub ich mieszańców.

7.

Rozstrzygnięcia w sprawie wydania zezwolenia oraz cofnięcia zezwolenia, o którym mowa

w ust. 1, są podejmowane w formie decyzji administracyjnej.

”

;

2)

w art. 18 w ust. 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

blokadzie środków finansowych na rachunku bankowym, na rzecz właściwego samorządu

województwa, w wysokości 4% rocznego przychodu z tytułu wykonywania przez przedsiębiorcę

działalności gospodarczej, o której mowa w art. 17 ust. 1, uzyskanego w roku obrotowym

poprzedzającym rok zawarcia umowy, jednak nie mniej niż równowartość w złotych 20 000

euro obliczoną według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank

Polski ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym została dokonana

blokada środków.

”

;

3)

w art. 43 w ust. 2 w pkt 1 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

konieczność zapewnienia w składzie komisji egzaminacyjnej przedstawicieli Polskiego

Związku Łowieckiego, samorządu województwa, Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy

Państwowe i Policji,

”

;

4)

w art. 44 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Sejmik województwa jest uprawniony w uzasadnionych przypadkach do skracania, w drodze

uchwały, okresów polowań na terenie województwa, po zasięgnięciu opinii Polskiego

Związku Łowieckiego i dyrektora regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych.

”

;

5)

w art. 48 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

posiadaczom uszkodzonych upraw lub płodów rolnych, którzy nie dokonali ich sprzętu

w terminie 14 dni od dnia zakończenia okresu zbioru tego gatunku roślin w danym regionie,

określonego przez sejmik województwa w drodze uchwały;

”

;

6)

w art. 50

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Skarb Państwa odpowiada za szkody, o których mowa w art. 46 ust. 1, wyrządzone przez

zwierzęta łowne objęte całoroczną ochroną.

”

,

b)

dodaje się ust. 1b w brzmieniu

„

1b.

Skarb Państwa odpowiada za szkody wyrządzone przez zwierzęta łowne, o których mowa

w art. 46 ust. 1 pkt 1, na obszarach niewchodzących w skład obwodów łowieckich.

”

,

c)

dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu

„

3.

Za szkody, o których mowa w ust. 1b, odszkodowania wypłaca zarząd województwa ze środków

budżetu państwa.

4.

Oględzin i szacowania szkód, o których mowa w ust. 1 i 1b, dokonują przedstawiciele

podmiotów właściwych do wypłaty odszkodowania.

”

.

1.

Hodowanie lub utrzymywanie chartów rasowych lub ich mieszańców wymaga zezwolenia starosty

właściwego ze względu na miejsce prowadzenia ich hodowli lub utrzymywania, wydawanego

na wniosek osoby zamierzającej prowadzić taką hodowlę lub utrzymywać takiego psa.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

środowiska, po zasięgnięciu opinii Związku Kynologicznego w Polsce oraz Polskiego

Związku Łowieckiego, określi, w drodze rozporządzenia, warunki i sposób hodowania

i utrzymywania chartów rasowych oraz ich mieszańców, biorąc pod uwagę konieczność

zapewnienia bezpieczeństwa ludzi oraz, w odpowiednim zakresie, bezpieczeństwa zwierząt.

3.

W przypadku niespełnienia wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie ust.

2 starosta odmawia wydania zezwolenia, o którym mowa w ust. 1.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w ust.

1.

5.

Organem właściwym w sprawie cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, jest starosta

właściwy ze względu na miejsce prowadzenia hodowli lub utrzymywania chartów rasowych

lub ich mieszańców.

6.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wygasa w razie zmiany miejsca prowadzenia hodowli

lub utrzymywania chartów rasowych lub ich mieszańców.

7.

Rozstrzygnięcia w sprawie wydania zezwolenia oraz cofnięcia zezwolenia, o którym mowa

w ust. 1, są podejmowane w formie decyzji administracyjnej.

1.

Państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego i jego zastępcę powołuje i odwołuje

wojewoda za zgodą Głównego Inspektora Sanitarnego.

2.

Państwowego granicznego inspektora sanitarnego i jego zastępcę powołuje i odwołuje

Główny Inspektor Sanitarny za zgodą wojewody właściwego ze względu na siedzibę państwowego

granicznego inspektora sanitarnego.

3.

Państwowego powiatowego inspektora sanitarnego i jego zastępcę powołuje i odwołuje

starosta za zgodą państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego.

4.

Jeżeli obszar działania państwowego powiatowego inspektora sanitarnego obejmuje dwa

lub więcej powiaty, państwowego powiatowego inspektora sanitarnego i jego zastępcę

powołuje i odwołuje, za zgodą państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego, starosta

powiatu, w którym państwowy powiatowy inspektor sanitarny ma siedzibę, po zasięgnięciu

opinii pozostałych zainteresowanych starostów.

5.

Powołanie na stanowisko państwowego inspektora sanitarnego następuje na okres 5 lat.

6.

Wojewoda na wniosek Głównego Inspektora Sanitarnego i starosta na wniosek Głównego

Inspektora Sanitarnego lub państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego mogą w

każdym czasie odwołać, odpowiednio, państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego

albo państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, jeżeli przemawia za tym interes

służby, a w szczególności jeżeli działalność tego państwowego inspektora sanitarnego

lub podległej mu jednostki może zagrozić prawidłowemu wykonywaniu zadań Państwowej

Inspekcji Sanitarnej, a zwłaszcza naruszyć bezpieczeństwo sanitarne na terenie właściwości

danej jednostki.

W ustawie z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach

(Dz. U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008, z późn. zm. w art. 7 ust. 3 i 3a otrzymują brzmienie

„

3.

Rada gminy określi, w drodze uchwały, wymagania, jakie powinien spełniać przedsiębiorca

ubiegający się o uzyskanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 i 4.

3a.

Rada gminy określi, w drodze uchwały, wymagania, jakie powinien spełniać przedsiębiorca

ubiegający się o uzyskanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, uwzględniając

1)

opis wyposażenia technicznego niezbędnego do realizacji zadań;

2)

w przypadku zezwolenia na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości

- również wynikające z wojewódzkiego planu gospodarki odpadami miejsca odzysku lub

unieszkodliwiania odpadów komunalnych, do których odpady mają być przekazywane.

”

.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 116 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Sejmik województwa tworzy, po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw transportu,

wojewódzkie ośrodki ruchu drogowego na obszarze województwa.

”

;

2)

w art. 120 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Sejmik województwa nadaje ośrodkowi statut.

”

.

W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt

(Dz. U. z 2003 r. Nr 106, poz. 1002, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 10

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Prowadzenie hodowli lub utrzymywanie psa rasy uznawanej za agresywną wymaga zezwolenia

wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na planowane

miejsce prowadzenia hodowli lub utrzymywania psa na wniosek osoby zamierzającej prowadzić

taką hodowlę lub utrzymywać takiego psa.

2.

Zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie wydaje się, a wydane cofa się, jeżeli pies

będzie lub jest utrzymywany w warunkach i w sposób, które stanowią zagrożenie dla

ludzi lub zwierząt.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2c w brzmieniu

„

2a.

Organem właściwym w sprawie cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, jest wójt

(burmistrz, prezydent miasta) właściwy ze względu na miejsce prowadzenia hodowli lub

utrzymywania psa.

2b.

W razie zmiany miejsca prowadzenia hodowli lub utrzymywania psa właściwy organ dokonuje

zmiany zezwolenia, o którym mowa w ust. 1.

2c.

Rozstrzygnięcia w sprawie wydania zezwolenia oraz cofnięcia zezwolenia, o którym mowa

w ust. 1, są podejmowane w formie decyzji administracyjnej.

”

;

2)

w art. 33a ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Sejmik województwa, po zasięgnięciu opinii regionalnej rady ochrony przyrody, organizacji

społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, oraz Polskiego

Związku Łowieckiego, określi, w drodze uchwały, miejsce, warunki, czas i sposoby ograniczenia

populacji zwierząt, o których mowa w ust. 1.

”

.

W ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym

(Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592, z późn. zm. w art. 3 w ust. 5 po pkt 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 3 w

brzmieniu

„

3)

przywróceniem statusu miasta na prawach powiatu miastu, które w trybie ust. 4 zostało

połączone z powiatem mającym siedzibę władz w tym mieście.

”

.

W ustawie z dnia 9 listopada 2000 r. o bezpieczeństwie morskim

(Dz. U. z 2006 r. Nr 99, poz. 693, z późn. zm. w art. 36 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Dyrektor właściwego urzędu morskiego, jeżeli wymagają tego warunki bezpieczeństwa

morskiego, wprowadza, w drodze zarządzenia, pilotaż obowiązkowy, określając warunki

korzystania z usług pilota i zwolnienia z pilotażu obowiązkowego.

”

.

1.

Stacje sanitarno-epidemiologiczne określone w wykazach, o których mowa w ust. 2, wykonują

badania laboratoryjne w zakresie nadzoru sanitarnego, działając w zintegrowanym systemie

badań laboratoryjnych i pomiarów. Przez zintegrowany system badań laboratoryjnych

i pomiarów rozumie się jednolity sposób wykonywania badań laboratoryjnych i pomiarów.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wykazy stacji

sanitarno-epidemiologicznych wykonujących badania laboratoryjne i pomiary ze wskazaniem

obszaru, dla którego dana stacja wykonuje nieodpłatnie badania laboratoryjne i pomiary,

mając na względzie zapewnienie dostępności badań laboratoryjnych i pomiarów przez

stacje sanitarno-epidemiologiczne wykonujące nadzór sanitarny.

3.

Państwowy inspektor sanitarny kierujący stacją sanitarno-epidemiologiczna wykonującą

badania laboratoryjne i pomiary w zintegrowanym systemie badań laboratoryjnych i pomiarów

nie może odmówić wykonania badań na rzecz innej stacji sanitarno-epidemiologicznej

działającej na tym samym obszarze określonym w przepisach, o których mowa w ust. 2.

W ustawie z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów

(Dz. U. Nr 73, poz. 763 i Nr 154, poz. 1798 oraz z 2009 r. Nr 22, poz. 120) użyty w art. 18 ust. 2 i 3 i w art. 55 ust. 3 pkt 6 w różnym przypadku wyraz „wojewoda” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „marszałek województwa”.

1.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, a zwłaszcza do celów zarybieniowych, hodowli,

ochrony zdrowia ryb oraz do celów naukowo-badawczych, marszałek województwa może,

w drodze decyzji administracyjnej, zezwalać na odstępstwo od zakazów, o których mowa

w art. 8 ust. 1 pkt 2-7 i ust. 2 oraz w art. 10 ust. 1, a także na dokonywanie połowu

ryb w obrębach ochronnych.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska w przypadkach, o których mowa w ust. 1, może,

w drodze decyzji administracyjnej, zezwalać na odstępstwo od zakazu, o którym mowa

w art. 8 ust. 1 pkt 1.

3.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, w celu ochrony ryb i zapewnienia rybom możliwości

odbycia tarła

1)

marszałek województwa może, w drodze decyzji administracyjnej, zobowiązać

a)

użytkownika wód do umożliwienia swobodnego przepływu ryb, jeżeli przepływ taki nie

jest możliwy z przyczyn zależnych od tego użytkownika,

b)

uprawnionego do rybactwa w obwodzie rybackim do zawieszenia połowu ryb niektórych

gatunków, z użyciem wybranych rybackich narzędzi i urządzeń połowowych

- w określonych wodach i na czas niezbędny do zapewnienia rybom ochrony i możliwości

odbycia tarła,

2)

zarząd województwa może, w drodze uchwały, wskazać miejsce i czas, w którym obowiązuje

całkowity albo częściowy zakaz uprawiania amatorskiego połowu ryb.

4.

Decyzja, o której mowa w ust. 3 pkt 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

5.

W przypadku uchylania się zobowiązanych od wykonania ciążących na nich obowiązków

określonych w decyzji, o której mowa w ust. 3 pkt 1, zarząd województwa wszczyna postępowanie

egzekucyjne dotyczące obowiązków o charakterze niepieniężnym.

6.

Uchwałę, o której mowa w ust. 3 pkt 2, ogłasza się w sposób zwyczajowo przyjęty oraz

w wojewódzkim dzienniku urzędowym.

7.

Zabrania się uprawiania amatorskiego połowu ryb w miejscu i w czasie wskazanym w uchwale,

o której mowa w ust. 3 pkt 2.

W ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne

(Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, z późn. zm. w art. 94 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Rozkład godzin pracy aptek ogólnodostępnych na danym terenie określa, w drodze uchwały,

rada powiatu, po zasięgnięciu opinii wójtów (burmistrzów, prezydentów miast) gmin

z terenu powiatu i samorządu aptekarskiego.

”

.

1.

W obwodach rybackich, przez które przebiega granica województw, w sprawach dotyczących

rybactwa właściwy jest marszałek województwa, na którego terenie znajduje się większa

część powierzchni obwodu rybackiego.

2.

W obwodach rybackich, przez które przebiega granica powiatów, w sprawach dotyczących

rybactwa właściwy jest starosta powiatu, na którego terenie znajduje się większa część

powierzchni obwodu rybackiego.

W ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków

pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej

(Dz. U. Nr 229, poz. 2273, z późn. zm. w art. 9 w ust. 1 wyrazy „Ośrodki doradztwa rolniczego” zastępuje się wyrazami „Wojewódzkie ośrodki doradztwa rolniczego”.

W ustawie z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie

(Dz. U. Nr 62, poz. 574, z późn. zm. art. 55 otrzymuje brzmienie

„

Art. 55.

1.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie, jeżeli jest to niezbędne do ochrony

żywych zasobów morza i zachowania porządku przy połowach, okręgowi inspektorzy rybołówstwa

morskiego mogą wydawać zarządzenia porządkowe, zawierające zakazy lub nakazy określonego

zachowania.

2.

Zarządzenia porządkowe mogą przewidywać, za naruszenie ich przepisów, kary grzywny

wymierzane na zasadach i w trybie określonych w prawie o wykroczeniach.

”

.

W ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 2008 r. Nr 115, poz. 728, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 17 w ust. 1 po pkt 18 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 19 i

20 w brzmieniu

„

19)

przyznawanie i wypłacanie zasiłków stałych;

20)

opłacanie składek na ubezpieczenie zdrowotne określonych w przepisach o świadczeniach

opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

”

;

2)

w art. 18 w ust. 1 uchyla się pkt 1 i 2.

W ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody

(Dz. U. Nr 92, poz. 880, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 16 ust. 3-5 otrzymują brzmienie

„

3.

Utworzenie parku krajobrazowego lub powiększenie jego obszaru następuje w drodze uchwały

sejmiku województwa, która określa jego nazwę, obszar, przebieg granicy i otulinę,

jeżeli została wyznaczona, szczególne cele ochrony oraz zakazy właściwe dla danego

parku krajobrazowego lub jego części, wybrane spośród zakazów, o których mowa w art.

17 ust. 1, wynikające z potrzeb jego ochrony. Likwidacja lub zmniejszenie obszaru

parku krajobrazowego następuje w drodze uchwały sejmiku województwa, po uzgodnieniu

z właściwymi miejscowo radami gmin, z powodu bezpowrotnej utraty wartości przyrodniczych,

historycznych i kulturowych oraz walorów krajobrazowych na obszarach projektowanych

do wyłączenia spod ochrony.

4.

Projekt uchwały sejmiku województwa w sprawie utworzenia, zmiany granic lub likwidacji

parku krajobrazowego wymaga uzgodnienia z właściwą miejscowo radą gminy oraz właściwym

regionalnym dyrektorem ochrony środowiska.

5.

Statut parku krajobrazowego lub zespołu parków krajobrazowych określający strukturę

organizacyjną parku lub zespołu parków nadaje sejmik województwa w drodze uchwały.

”

;

2)

w art. 19

a)

ust. 6a otrzymuje brzmienie

„

6a.

Sejmik województwa ustanawia, w drodze uchwały, plan ochrony dla parku krajobrazowego

w terminie 6 miesięcy od dnia otrzymania projektu planu albo odmawia jego ustanowienia,

jeżeli projekt planu jest niezgodny z celami ochrony przyrody. Plan ochrony może być

zmieniony, jeżeli wynika to z potrzeb ochrony przyrody.

”

,

b)

dodaje się ust. 6b w brzmieniu

„

6b.

Projekt uchwały, o której mowa w ust. 6a, wymaga uzgodnienia z właściwym regionalnym

dyrektorem ochrony środowiska.

”

,

c)

ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

Plan ochrony dla parku krajobrazowego położonego na terenie kilku województw ustanawia

sejmik województwa właściwy ze względu na siedzibę dyrekcji parku, w porozumieniu

z pozostałymi sejmikami województw.

”

;

3)

w art. 23

a)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Wyznaczenie obszaru chronionego krajobrazu następuje w drodze uchwały sejmiku województwa,

która określa jego nazwę, położenie, obszar, sprawującego nadzór, ustalenia dotyczące

czynnej ochrony ekosystemów oraz zakazy właściwe dla danego obszaru chronionego krajobrazu

lub jego części, wybrane spośród zakazów wymienionych w art. 24 ust. 1, wynikające

z potrzeb jego ochrony. Likwidacja lub zmiana granic obszaru chronionego krajobrazu

następuje w drodze uchwały sejmiku województwa, po zaopiniowaniu przez właściwe miejscowo

rady gmin, z powodu bezpowrotnej utraty wyróżniającego się krajobrazu o zróżnicowanych

ekosystemach i możliwości zaspokajania potrzeb związanych z turystyką i wypoczynkiem.

3.

Projekty uchwał sejmiku województwa, o których mowa w ust. 2, wymagają uzgodnienia

z właściwym regionalnym dyrektorem ochrony środowiska.

”

,

b)

uchyla się ust. 4;

4)

w art. 44

a)

ust. 1-3 otrzymują brzmienie

„

1.

Ustanowienie pomnika przyrody, stanowiska dokumentacyjnego, użytku ekologicznego lub

zespołu przyrodniczo-krajobrazowego następuje w drodze uchwały rady gminy.

2.

Uchwała rady gminy, o której mowa w ust. 1, określa nazwę danego obiektu lub obszaru,

jego położenie, sprawującego nadzór, szczególne cele ochrony, w razie potrzeby ustalenia

dotyczące jego czynnej ochrony oraz zakazy właściwe dla tego obiektu, obszaru lub

jego części, wybrane spośród zakazów wymienionych w art. 45 ust. 1.

3.

Zniesienia formy ochrony przyrody, o której mowa w ust. 1, dokonuje rada gminy w drodze

uchwały.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Projekty uchwał, o których mowa w ust. 1 i 3, wymagają uzgodnienia z właściwym regionalnym

dyrektorem ochrony środowiska.

”

;

5)

w art. 99

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Członków rady parku krajobrazowego lub rady zespołu parków krajobrazowych w liczbie

od 10 do 20 na kadencję trwającą 5 lat powołuje zarząd województwa spośród działających

na rzecz ochrony przyrody przedstawicieli nauki, praktyki i organizacji ekologicznych

oraz przedstawicieli właściwych miejscowo jednostek samorządu województwa, samorządu

gminnego i organizacji gospodarczych.

2.

Członków rady parku krajobrazowego lub rady zespołu parków krajobrazowych położonych

na terenie kilku województw powołuje zarząd województwa, na którego obszarze znajduje

się największa część parku lub zespołu parków, w porozumieniu z pozostałymi zarządami

województw.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Wydatki związane z działalnością rady parku krajobrazowego lub rady zespołu parków

krajobrazowych są pokrywane z budżetu właściwego województwa.

”

;

6)

w art. 105

a)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Dyrektora parku krajobrazowego powołuje zarząd województwa, po zasięgnięciu opinii

regionalnej rady ochrony przyrody.

3.

Dyrektora parku krajobrazowego położonego na terenie kilku województw powołuje zarząd

województwa właściwy ze względu na siedzibę parku, w porozumieniu z pozostałymi zarządami

województw.

”

,

b)

w ust. 4 uchyla się pkt 3;

7)

w art. 107 uchyla się ust. 3.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm. w art. 75 w ust. 9a pkt 11 otrzymuje brzmienie

„

11)

wojewódzki ośrodek doradztwa rolniczego,

”

.

W ustawie z dnia 22 października 2004 r. o jednostkach doradztwa rolniczego

(Dz. U. Nr 251, poz. 2507, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Jednostkami doradztwa rolniczego są

1)

Centrum Doradztwa Rolniczego z siedzibą w Brwinowie, zwane dalej „Centrum Doradztwa”;

2)

16 wojewódzkich ośrodków doradztwa rolniczego, zwanych dalej „ośrodkami wojewódzkimi”.

2.

Centrum Doradztwa jest państwową jednostką organizacyjną posiadającą osobowość prawną.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu

„

2a.

Ośrodki wojewódzkie są samorządowymi wojewódzkimi osobami prawnymi.

2b.

Zadaniem Centrum Doradztwa i ośrodków wojewódzkich jest prowadzenie doradztwa rolniczego

obejmującego działania w zakresie rolnictwa, rozwoju wsi, rynków rolnych oraz wiejskiego

gospodarstwa domowego, mające na celu poprawę poziomu dochodów rolniczych oraz podnoszenie

konkurencyjności rynkowej gospodarstw rolnych, wspieranie zrównoważonego rozwoju obszarów

wiejskich, a także podnoszenie poziomu kwalifikacji zawodowych rolników i innych mieszkańców

obszarów wiejskich.

”

,

c)

uchyla się ust. 3;

2)

art. 3 otrzymuje brzmienie

„

Art. 3.

1.

Centrum Doradztwa podlega ministrowi właściwemu do spraw rozwoju wsi.

2.

Minister właściwy do spraw rozwoju wsi nadaje, w drodze zarządzenia, statut Centrum

Doradztwa.

3.

Ośrodek wojewódzki podlega właściwemu sejmikowi województwa.

4.

Właściwy miejscowo sejmik województwa nadaje, w drodze uchwały, statut ośrodkowi wojewódzkiemu.

5.

Zarząd województwa może, w drodze porozumienia, przekazać prowadzenie ośrodków wojewódzkich

właściwej miejscowo izbie rolniczej.

6.

Minister właściwy do spraw rozwoju wsi, po zasięgnięciu opinii konwentu marszałków,

określi, w drodze rozporządzenia, ramowy statut ośrodków wojewódzkich, uwzględniając

w szczególności zapewnienie realizacji zadań jednostek doradztwa rolniczego na terytorium

całego kraju, a także jednolitą organizację i sposób działania tych jednostek.

”

;

3)

użyte w art. 4 ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 8 oraz ust. 2, w art. 5 ust. 1 oraz w art. 9 ust.

5 pkt 2, w różnej liczbie i przypadku, wyrazy „ośrodek doradztwa” zastępuje się użytymi w odpowiedniej liczbie i przypadku wyrazami „ośrodek wojewódzki”;

4)

w art. 6 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

właściwy zarząd województwa - w przypadku dyrektora ośrodka wojewódzkiego.

”

;

5)

w art. 9

a)

w ust. 5 w pkt 2 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

2 przedstawicieli sejmiku województwa,

”

,

b)

w ust. 6 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

zarząd województwa - w przypadku Rady działającej przy ośrodku wojewódzkim.

”

;

6)

w art. 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Jednostki doradztwa rolniczego otrzymują z budżetu państwa dotacje celowe na wykonywanie

zadań z zakresu doradztwa rolniczego, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, w tym na

wynagrodzenia dla pracowników i utrzymanie jednostek, oraz na wykonywanie zadań w

zakresie, o którym mowa w art. 4 ust. 1a.

”

.

W ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji

(Dz. U. Nr 25, poz. 202 i Nr 175, poz. 1458, z 2007 r. Nr 176, poz. 1236 oraz z 2009 r. Nr 79, poz. 666) wprowadza się następujące zmiany

1)

użyty w art. 30 ust. 2, w art. 31 ust. 1, w art. 39 ust. 1 i 7, w art. 40 ust. 1 i

ust. 3-5, w art. 41 i w art. 42 ust. 1 i 3 w różnym przypadku wyraz „wojewoda” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „marszałek województwa”;

2)

w art. 42 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Wykaz, o którym mowa w ust. 1, marszałek województwa zamieszcza na stronie podmiotowej

Biuletynu Informacji Publicznej urzędu marszałkowskiego.

”

.

W ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

(Dz. U. Nr 179, poz. 1485, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

użyty w art. 28 ust. 2, w art. 46 ust. 1, ust. 2 pkt 1-3, ust. 4, ust. 6 pkt 2 i ust.

7 w różnym przypadku wyraz „wojewoda” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „marszałek województwa”;

2)

w art. 46 ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

Sejmik województwa, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw zdrowia oraz

ministra właściwego do spraw rolnictwa, określi, w drodze uchwały, ogólną powierzchnię

przeznaczoną corocznie pod uprawy maku lub konopi włóknistych oraz rejonizację tych

upraw, mając na względzie zagrożenie narkomanią, zapotrzebowanie na surowce pochodzące

z tych upraw oraz tradycję uprawy maku i konopi włóknistych na danym terenie.

”

.

Wojewoda na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego, w terminie 7 dni od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy, przekaże organowi przejmującemu zadania i kompetencje dokumentację

związaną z toczącymi się postępowaniami sądowymi i administracyjnymi.

Postępowania wszczęte i niezakończone przed wojewodą od dnia 1 kwietnia 2009 r. toczą

się przed organem, który przejął jego zadania i kompetencje.

1.

Należności związane z zadaniami i kompetencjami przekazywanymi jednostkom samorządu

terytorialnego stają się z dniem 1 kwietnia 2009 r. ich należnościami.

2.

Zobowiązania Skarbu Państwa związane z przekazywanymi zadaniami i kompetencjami pozostają

zobowiązaniami Skarbu Państwa.

3.

Prawa i obowiązki wynikające z umów i porozumień związanych z przekazywanymi zadaniami

i kompetencjami, zawartych przez organy wykonujące zadania przed dniem 1 kwietnia

2009 r., stają się od tego dnia prawami i obowiązkami jednostki samorządu terytorialnego.

1.

Z dniem 1 kwietnia 2009 r. pracownicy urzędów wojewódzkich, wykonujący do dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy zadania i kompetencje podlegające przekazaniu samorządowi

województwa, stają się pracownikami urzędu marszałkowskiego, z wyjątkiem pracowników,

którzy nie wyrazili zgody na zmiany w zakresie ich stosunku pracy, w trybie określonym

w ust. 3.

2.

Dotychczasowy pracodawca jest obowiązany, w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia niniejszej

ustawy, zawiadomić na piśmie pracowników wykonujących zadania i kompetencje podlegające

przekazaniu o zmianach, jakie mają nastąpić w zakresie ich stosunku pracy. Przepis

art. 23

(Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm. stosuje się odpowiednio.

3.

Urzędnik służby cywilnej, w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,

może nie wyrazić zgody na zmiany zaproponowane na podstawie ust. 2. W takim przypadku stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 21 listopada

2008 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. Nr 227, poz. 1505).

1.

Dotychczasowi dyrektorzy parków krajobrazowych pełnią swoje funkcje do czasu powołania

nowych dyrektorów w trybie art. 105 ust. 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 21, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

2.

Pracownicy parków krajobrazowych utworzonych przed dniem 1 kwietnia 2009 r., wykonujący

zadania i kompetencje wojewody przejmowane przez jednostki samorządu województwa,

z dniem 1 kwietnia 2009 r. stają się pracownikami parków krajobrazowych zarządzanych

przez samorząd województwa.

3.

Dotychczasowy pracodawca jest obowiązany, w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia niniejszej

ustawy, zawiadomić na piśmie pracowników wykonujących zadania i kompetencje podlegające

przekazaniu o zmianach, jakie mają nastąpić w zakresie ich stosunku pracy. Przepis

art. 23 stosuje się odpowiednio.

1.

Z dniem 1 kwietnia 2009 r. mienie Skarbu Państwa niezbędne do wykonywania zadań przekazywanych

niniejszą ustawą staje się z mocy prawa mieniem właściwej jednostki samorządu terytorialnego.

2.

W terminie 14 dni od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy wojewodowie sporządzą wykazy

mienia, o którym mowa w ust. 1.

3.

Koszty uregulowania stanu prawnego mienia przekazywanego jednostkom samorządu terytorialnego

ponosi Skarb Państwa.

1.

Główny Inspektor Sanitarny może podejmować wszelkie czynności należące do zakresu

działania państwowego inspektora sanitarnego, jeżeli przemawiają za tym względy bezpieczeństwa

sanitarnego. W tych przypadkach Główny Inspektor Sanitarny staje się organem pierwszej

instancji. O podjęciu czynności Główny Inspektor Sanitarny zawiadamia właściwego wojewodę

lub starostę.

2.

Państwowy wojewódzki inspektor sanitarny może podejmować wszelkie czynności należące

do zakresu działania państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, jeżeli jest to

wskazane ze względu na szczególną wagę lub zawiłość sprawy. W tych przypadkach państwowy

inspektor sanitarny wyższego stopnia staje się organem pierwszej instancji. O podjęciu

czynności państwowy wojewódzki inspektor sanitarny zawiadamia właściwego wojewodę

lub starostę.

1.

Nabycie mienia, o którym mowa w art. 31 ust. 1, stwierdza wojewoda w drodze decyzji

administracyjnej. Przepisu art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa

(Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590, z późn. zm. nie stosuje się.

2.

Nabycie przez jednostkę samorządu terytorialnego mienia Skarbu Państwa niezbędnego

do wykonywania zadań przekazywanych niniejszą ustawą następuje wraz z ograniczonymi

prawami rzeczowymi, które ujawnia się w decyzji administracyjnej o nabyciu mienia. Ich ujawnienie nie

narusza praw osób trzecich.

3.

Organem odwoławczym w sprawach nabycia mienia, o którym mowa w ust. 2, jest minister

właściwy do spraw Skarbu Państwa.

4.

Przekazanie mienia jednostce samorządu terytorialnego jest nieodpłatne oraz wolne

od podatków i opłat.

5.

Przepisów ust. 2 i 3 nie stosuje się do zobowiązań Skarbu Państwa wynikających z działalności

organów władających przekazywanym mieniem, powstałych przed dniem jego przejęcia przez

jednostkę samorządu terytorialnego.

Do postępowania w sprawie nabycia mienia, w drodze decyzji administracyjnej, stosuje

się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm..

Ostateczna decyzja administracyjna o przekazaniu jednostce samorządu terytorialnego

praw, które są lub mogą być ujawnione w księdze wieczystej, stanowi podstawę do wpisu

w księdze wieczystej.

1.

Do czasu wejścia w życie aktów prawa miejscowego wydanych na podstawie upoważnień

zmienianych niniejszą ustawą zachowują moc dotychczasowe akty prawa miejscowego.

2.

Wojewodowie ogłoszą, w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy, wykazy

aktów prawa miejscowego wydanych na podstawie przepisów zmienianych niniejszą ustawą.

W celu wykonania przepisów niniejszej ustawy Prezes Rady Ministrów może, w drodze

rozporządzenia, dokonywać przeniesienia planowanych dochodów i wydatków budżetowych,

w tym wynagrodzeń oraz limitów zatrudnienia, między częściami, działami i rozdziałami

budżetu państwa, z zachowaniem przeznaczenia środków publicznych wynikającego z ustawy

budżetowej.

Wojewoda, w ciągu 7 dni od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy, wyznaczy spośród członków

korpusu służby cywilnej zatrudnionych w urzędzie wojewódzkim pełnomocnika odpowiedzialnego

za koordynację przekazywania mienia i spraw jednostkom samorządu terytorialnego oraz

przechodzenia pracowników urzędu wojewódzkiego, wykonujących zadania lub kompetencje

podlegające przekazaniu samorządowi województwa.

1.

Jednostki samorządu terytorialnego otrzymują z budżetu państwa dotacje na realizację

przejmowanych od dnia 1 kwietnia 2009 r. zadań własnych, które dotychczas były realizowane

przez

1)

jednostki administracji rządowej;

2)

jednostki samorządu terytorialnego jako zadania z zakresu administracji rządowej.

2.

Dotacje, o których mowa w ust. 1, są ustalone zgodnie z zasadami przyjętymi w budżecie

państwa do określania wydatków podobnego rodzaju.

3.

W odniesieniu do zadań, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 19 i 20 ustawy zmienianej

w art. 20 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie stosuje się art. 115 ust. 1 tej

ustawy.

4.

Środki z budżetu państwa na składki wymienione w art. 86 ust. 1 pkt 5, 8 i 11 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki

zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych

(Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm. jednostki samorządu terytorialnego otrzymują jako dotacje celowe na zadania własne.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2009 r.

1.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie, jeżeli jest to niezbędne do ochrony

żywych zasobów morza i zachowania porządku przy połowach, okręgowi inspektorzy rybołówstwa

morskiego mogą wydawać zarządzenia porządkowe, zawierające zakazy lub nakazy określonego

zachowania.

2.

Zarządzenia porządkowe mogą przewidywać, za naruszenie ich przepisów, kary grzywny

wymierzane na zasadach i w trybie określonych w prawie o wykroczeniach.