Ustawa z dnia 7 maja 2009 r. o zadośćuczynieniu rodzinom ofiar zbiorowych wystąpień wolnościowych w latach 1956-1989

1.

Ustawa określa zasady zadośćuczynienia członkom rodzin osób, które na skutek działań

wojska, milicji i innych organów aparatu bezpieczeństwa poniosły śmierć w związku

z wystąpieniami wolnościowymi na rzecz odzyskania przez Państwo Polskie suwerenności,

niepodległości oraz respektowania praw człowieka i obywatela w czerwcu 1956 r. w Poznaniu,

w październiku 1957 r. w Warszawie, w grudniu 1970 r. na Wybrzeżu (w Elblągu, Gdańsku,

Gdyni i Szczecinie), w czerwcu 1976 r. w Radomiu, w okresie stanu wojennego trwającego

od dnia 13 grudnia 1981 r. do dnia 22 lipca 1983 r. oraz w trakcie tłumienia manifestacji

lub strajków w latach 1983-1989.

2.

Zadośćuczynienie, o którym mowa w ust. 1, polega na przyznaniu jednorazowego świadczenia

pieniężnego, zwanego dalej „świadczeniem pieniężnym”.

Do członków rodzin osób, o których mowa w art. 1 ust. 1, zalicza się ich

1)

małżonka,

2)

dzieci własne oraz dzieci przysposobione,

3)

rodziców oraz osoby przysposabiające

zwanych dalej „członkami rodziny”.

1.

Każdemu członkowi rodziny przysługuje świadczenie pieniężne w wysokości 50 000 zł.

2.

Prawo do świadczenia pieniężnego przysługujące członkowi rodziny jest ściśle związane

z jego osobą i niezbywalne. W przypadku śmierci członka rodziny po złożeniu wniosku,

o którym mowa w art. 4 ust. 1, prawo do świadczenia pieniężnego należy do spadku po

tej osobie.

1.

Przyznanie świadczenia pieniężnego następuje na wniosek członka rodziny, złożony organowi

właściwemu w sprawie przyznania świadczenia pieniężnego w terminie 10 lat od dnia

wejścia w życie ustawy.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać

1)

imię i nazwisko, datę urodzenia, numer PESEL oraz miejsce zamieszkania wnioskodawcy;

2)

wskazanie okoliczności uzasadniających przyznanie świadczenia pieniężnego;

3)

informację o przyznaniu, na podstawie art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353, z późn. zm., przez Prezesa Rady Ministrów płatnej jednorazowo renty specjalnej z tytułu śmierci

osób, o których mowa w art. 1 ust. 1, w grudniu 1970 r. na Wybrzeżu (w Elblągu, Gdańsku,

Gdyni i Szczecinie);

4)

wskazanie formy wypłaty świadczenia pieniężnego;

5)

podpis wnioskodawcy.

3.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, członek rodziny dołącza odpis skrócony aktu zgonu

osoby, o której mowa w art. 1 ust. 1, oraz odpis skrócony aktu stanu cywilnego potwierdzającego

zawarcie małżeństwa albo stopień pokrewieństwa z tą osobą.

4.

Roszczenie o przyznanie świadczenia pieniężnego wygasa w razie niezłożenia przez członka

rodziny wniosku w terminie, o którym mowa w ust. 1.

Organem właściwym w sprawie przyznania świadczenia pieniężnego jest Kierownik Urzędu

do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.

1.

Przyznanie oraz odmowa przyznania świadczenia pieniężnego przez Kierownika Urzędu

do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych następuje w drodze decyzji administracyjnej.

2.

Przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 1, Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów

i Osób Represjonowanych może zwrócić się do Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej -

Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu o przekazanie informacji o treści

zgromadzonych przez Instytut dokumentów dotyczących okoliczności uzasadniających przyznanie

świadczenia pieniężnego, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 2, oraz o przekazanie

uwierzytelnionych kopii tych dokumentów.

3.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, jest ostateczna. Przepisu art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. -

Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm. nie stosuje się.

4.

Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje skarga do sądu administracyjnego na

zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm..

5.

Sąd administracyjny rozpatruje skargę, o której mowa w ust. 4, w terminie 30 dni od

dnia jej otrzymania przez sąd.

Do postępowania o przyznanie świadczenia pieniężnego stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, chyba że ustawa stanowi inaczej.

1.

Wypłaty świadczenia pieniężnego dokonuje Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.

2.

Wypłaty dokonuje się w formie wskazanej we wniosku, o którym mowa w art. 4 ust. 1,

w terminie miesiąca od dnia doręczenia członkowi rodziny decyzji o przyznaniu świadczenia

pieniężnego.

3.

Wypłata świadczenia pieniężnego następuje z części budżetu państwa, której dysponentem

jest Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.

Kwoty świadczenia pieniężnego wypłacone na podstawie ustawy są wolne od podatku dochodowego

od osób fizycznych.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm. w art. 21 w ust. 1 w pkt 133 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 134

w brzmieniu

„

134)

świadczenia pieniężne otrzymane na podstawie ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o zadośćuczynieniu rodzinom ofiar zbiorowych wystąpień

wolnościowych w latach 1956-1989

(Dz. U. Nr 91, poz. 741).

”

.

1.

Świadczenie pieniężne nie przysługuje członkom rodzin, którym na podstawie art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych Prezes Rady Ministrów przyznał płatną jednorazowo rentę specjalną z tytułu śmierci

osób, o których mowa w art. 1 ust. 1, w grudniu 1970 r. na Wybrzeżu (w Elblągu, Gdańsku,

Gdyni i Szczecinie), z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Członkom rodzin, o których mowa w ust. 1, którzy otrzymali płatną jednorazowo rentę

specjalną w wysokości niższej niż określona w art. 3 ust. 1, przysługuje świadczenie

pieniężne w kwocie stanowiącej różnicę między wysokością świadczenia pieniężnego przysługującego

na podstawie niniejszej ustawy a wysokością przyznanej renty specjalnej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.