Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 maja 2009 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju
Table of Provisions (90)
Statutory Text (90 Articles)
1.
Ustawa określa zasady prowadzenia polityki rozwoju, podmioty prowadzące tę politykę
oraz tryb współpracy między nimi.
2
Ustawy nie stosuje się do programów współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Rolnego
na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich i Europejskiego Funduszu Rybackiego, z wyłączeniem
przepisów rozdziałów 1, 2 i 7.
Przez politykę rozwoju rozumie się zespół wzajemnie powiązanych działań podejmowanych
i realizowanych w celu zapewnienia trwałego i zrównoważonego rozwoju kraju, spójności
społeczno-gospodarczej, regionalnej i przestrzennej, podnoszenia konkurencyjności
gospodarki oraz tworzenia nowych miejsc pracy w skali krajowej, regionalnej lub lokalnej.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Politykę rozwoju prowadzą
1)
Rada Ministrów;
2)
samorząd województwa;
3)
samorząd powiatowy i gminny.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego koordynuje realizację strategii rozwoju
współfinansowanych ze środków budżetu państwa lub środków rozwojowych pochodzących
z Unii Europejskiej lub z innych źródeł zagranicznych przez
1)
podejmowanie inicjatyw w zakresie programowania strategicznego, w tym polityki rozwoju;
2)
programowanie i realizację polityki regionalnej;
3)
okresową ocenę realizacji strategii, o których mowa w art. 9, w odniesieniu do celów
i priorytetów średniookresowej strategii rozwoju kraju, oraz przedstawianie opinii
o zgodności strategii i programów ze średniookresową strategią rozwoju kraju;
4)
monitorowanie i ocenę rozwoju kraju w ujęciu regionalnym i przestrzennym oraz przedstawianie
Radzie Ministrów rekomendacji w tym zakresie;
5)
opracowywanie raportu o rozwoju społeczno-gospodarczym, regionalnym oraz przestrzennym,
o którym mowa w art. 35b, wraz z rekomendacjami dla polityki rozwoju;
6)
wyznaczanie obszarów problemowych o znaczeniu krajowym i ponadregionalnym wymagających
interwencji państwa;
7)
inne instrumenty określone w odrębnych ustawach.
1
Politykę rozwoju prowadzi się na podstawie strategii rozwoju, przy pomocy programów
służących osiąganiu celów, o których mowa w art. 2, z wykorzystaniem środków publicznych.
2.
(uchylony).
3
Polityka rozwoju może być prowadzona również na podstawie instrumentów prawnych i
finansowych określonych w odrębnych przepisach.
Użyte w ustawie określenia oznaczają
1
beneficjent - osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą
osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną, realizującą projekty
finansowane z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych na podstawie decyzji lub
umowy o dofinansowanie projektu;
2)
instytucja zarządzająca - właściwego ministra, ministra właściwego do spraw rozwoju
regionalnego lub, w przypadku regionalnego programu operacyjnego, zarząd województwa,
odpowiedzialnych za przygotowanie i realizację programu operacyjnego;
3
instytucja pośrednicząca - organ administracji publicznej lub inną jednostkę sektora
finansów publicznych, której została powierzona, w drodze porozumienia zawartego z
instytucją zarządzającą, część zadań związanych z realizacją programu operacyjnego;
instytucja pośrednicząca pełni funkcje instytucji pośredniczącej w rozumieniu art. 2 pkt 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego
przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego
Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr
1260/1999
(Dz. Urz. UE L 210 z 31.07.2006, str. 25-78);
4
instytucja wdrażająca - podmiot publiczny lub prywatny, któremu na podstawie porozumienia
lub umowy została powierzona, w ramach programu operacyjnego, realizacja zadań odnoszących
się bezpośrednio do beneficjentów; instytucja wdrażająca (instytucja pośrednicząca
II stopnia) pełni również funkcje instytucji pośredniczącej w rozumieniu art. 2 pkt 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego
przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego
Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr
1260/1999;
4a
instytucja audytowa - organ administracji publicznej funkcjonalnie niezależny od instytucji
zarządzającej oraz instytucji certyfikującej, wyznaczony dla każdego programu operacyjnego
i odpowiedzialny za weryfikację skutecznego działania systemu zarządzania i kontroli;
instytucja audytowa wykonuje zadania, o których mowa w art. 62 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego
przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego
Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr
1260/1999;
5
kontrakt wojewódzki - umowę o dofinansowanie programu operacyjnego środkami pochodzącymi z budżetu państwa, państwowych
funduszy celowych lub ze źródeł zagranicznych, zawieraną przez ministra właściwego
do spraw rozwoju regionalnego z zarządem województwa, w zakresie i na warunkach określonych
przez Radę Ministrów;
6)
kwalifikowalność wydatków - spełnienie przez wydatki poniesione w ramach programów
operacyjnych kryteriów
a)
spójności z postanowieniami przyjętego programu operacyjnego,
b)
określonych szczegółowo przez instytucję zarządzającą zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt
6,
c)
dodatkowych, przewidzianych dla danego źródła finansowania, w przypadku programów
finansowanych ze źródeł zagranicznych;
7)
partnerzy społeczni i gospodarczy - organizacje pracodawców i organizacje związkowe
reprezentatywne w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych
i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego
(Dz. U. Nr 100, poz. 1080, z późn. zm., samorządy zawodowe, izby gospodarcze, organizacje pozarządowe oraz jednostki naukowe
w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki
(Dz. U. z 2008 r. Nr 169, poz. 1049);
8)
(uchylony);
9
projekt - przedsięwzięcie realizowane w ramach programu operacyjnego na podstawie
decyzji lub umowy o dofinansowanie, zawieranej między beneficjentem a instytucją zarządzającą, instytucją
pośredniczącą lub instytucją wdrażającą;
10)
(uchylony);
11
system realizacji - zasady i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji
strategii rozwoju oraz programów, obejmujące zarządzanie, monitoring, ewaluację, kontrolę
i sprawozdawczość oraz sposób koordynacji działań tych instytucji; system realizacji
określa również środki odwoławcze przysługujące wnioskodawcy w trakcie naboru projektów,
o których mowa w art. 28 ust. 1 pkt 3.
1
Projekty strategii rozwoju podlegają konsultacjom z jednostkami samorządu terytorialnego,
partnerami społecznymi i gospodarczymi oraz z Komisją Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego.
2
Podmiot opracowujący projekt strategii rozwoju ogłasza w dzienniku o zasięgu krajowym
oraz na swojej stronie internetowej informację o konsultacjach, a w szczególności
zaproszenie do uczestnictwa w procesie konsultacji, miejsce i tematy spotkań i konferencji
oraz adres strony internetowej, na której zamieszczono projekt strategii rozwoju,
z zastrzeżeniem ust. 2a.
2a
W przypadku projektu strategii rozwoju o charakterze regionalnym podmiot ogłasza informację
o konsultacjach w dzienniku o zasięgu krajowym lub regionalnym oraz na swojej stronie
internetowej.
3.
Podmioty, o których mowa w ust. 1, mogą, w terminie 35 dni od dnia ogłoszenia, o którym
mowa w ust. 2, wyrazić opinię do projektu. Nieprzedstawienie opinii w terminie oznacza
rezygnację z prawa jej wyrażenia.
4.
W terminie 30 dni od dnia zakończenia konsultacji, o których mowa w ust. 1, podmioty
je organizujące przygotowują sprawozdanie z przebiegu i wyników konsultacji, zawierające
w szczególności ustosunkowanie się do uwag zgłaszanych w trakcie konsultacji wraz
z uzasadnieniem oraz podają je do publicznej wiadomości na swojej stronie internetowej.
Przy opracowywaniu projektu strategii rozwoju i programów uwzględnia się przepisy
dotyczące udziału społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocen oddziaływania na środowisko,
przeprowadzając postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko w przypadkach
wymaganych przez te przepisy.
(uchylony).
1.
Przepisów ustaw zmienianych w art. 3 i 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą nie
stosuje się do wojewódzkich programów rozwoju, które zostały przyjęte przed dniem
wejścia w życie niniejszej ustawy.
2.
Przepisy ustaw zmienianych w art. 3 i 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje
się do aktualizacji wojewódzkich programów rozwoju, które zostały przyjęte przed dniem
wejścia w życie niniejszej ustawy.
(uchylony).
Konferencje, o których mowa w art. 7 ustawy zmienianej w art. 6, powołane przed dniem
wejścia w życie niniejszej ustawy, działają nie dłużej niż przez 3 miesiące od dnia
wejścia w życie niniejszej ustawy.
Strategiami rozwoju są
1)
długookresowa strategia rozwoju kraju - dokument określający główne trendy, wyzwania,
i scenariusze rozwoju społeczno-gospodarczego kraju oraz kierunki przestrzennego zagospodarowania
kraju, z uwzględnieniem zasady zrównoważonego rozwoju, obejmujący okres co najmniej
15 lat;
2)
średniookresowa strategia rozwoju kraju - dokument określający podstawowe uwarunkowania,
cele i kierunki rozwoju kraju w wymiarze społecznym, gospodarczym, regionalnym i przestrzennym,
obejmujący okres 4-10 lat, realizowany przez strategie rozwoju oraz przy pomocy programów,
z uwzględnieniem okresu programowania Unii Europejskiej;
3)
inne strategie rozwoju - dokumenty określające podstawowe uwarunkowania, cele i kierunki
rozwoju w danych obszarach wskazanych w średniookresowej strategii rozwoju kraju,
odnoszące się do rozwoju regionów, rozwoju przestrzennego, sektorów lub dziedzin,
realizowane przy pomocy programów.
1.
Właściwi ministrowie, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,
w celu uzyskania opinii, o której mowa w art. 19 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 6,
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przedstawią ministrowi właściwemu do spraw rozwoju
regionalnego aktualne programy rozwoju, będące programami wieloletnimi, przyjętymi
przez Radę Ministrów przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
2.
Właściwi ministrowie w terminie 12 miesięcy od dnia wydania przez ministra właściwego
do spraw rozwoju regionalnego opinii, o której mowa w art. 19 ust. 2 ustawy zmienianej
w art. 6 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, doprowadzą programy rozwoju, o których
mowa w ust. 1, do zgodności ze średniookresową strategią rozwoju kraju, o której mowa
w art. 9 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
1.
Długookresowa strategia rozwoju kraju zawiera w szczególności
1)
główne trendy i wyzwania, wynikające zarówno z rozwoju wewnętrznego kraju, jak i zmian
w jego otoczeniu zewnętrznym;
2)
kompleksową społeczno-gospodarczą koncepcję rozwoju kraju w perspektywie długookresowej
z uwzględnieniem wymiaru społecznego, gospodarczego, środowiskowego, terytorialnego
i instytucjonalnego;
3)
scenariusze rozwoju społeczno-gospodarczego, uwzględniające cele i zasady zrównoważonego
rozwoju;
4)
uwarunkowania wewnętrzne i zewnętrzne przestrzennego rozwoju kraju;
5)
cele, kierunki i priorytety przestrzennego rozwoju i zagospodarowania kraju oraz sposoby
ich realizacji.
2.
Długookresowa strategia rozwoju kraju w zakresie rozwoju przestrzennego określa również
w szczególności
1)
podstawowe elementy struktury przestrzennej kraju;
2)
zasady realizacji i koordynacji polityk zmierzających do zapewnienia ładu przestrzennego;
3)
rekomendacje do uwzględnienia w średniookresowej strategii rozwoju kraju, w tym wskazania
obszarów problemowych o znaczeniu krajowym.
3.
Długookresowa strategia rozwoju kraju uwzględnia uwarunkowania wynikające z członkostwa
w Unii Europejskiej.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy zmienianej
w art. 6, zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych
na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, jednak nie dłużej niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy.
1.
Przygotowanie i uzgadnianie projektu długookresowej strategii rozwoju kraju koordynuje
Prezes Rady Ministrów lub wyznaczony przez niego przedstawiciel.
2.
Rada Ministrów przyjmuje, w drodze uchwały, projekt długookresowej strategii rozwoju
kraju na kolejny okres, co najmniej 12 miesięcy przed upływem okresu objętego poprzednią
długookresową strategią rozwoju kraju.
3.
W czasie trwania procedury opracowywania i uzgadniania długookresowej strategii rozwoju
kraju Sejm i Senat mogą przeprowadzić debatę na temat polityki rozwoju.
4.
Długookresowa strategia rozwoju kraju jest przyjmowana przez Radę Ministrów w drodze
uchwały.
5.
Prezes Rady Ministrów informuje Sejm i Senat o przyjęciu przez Radę Ministrów długookresowej
strategii rozwoju kraju.
Listy projektów ogłoszone na podstawie art. 28 ust. 1a i 1b ustawy zmienianej w art.
6, obowiązują do dnia ich zmiany lub uchylenia.
1.
Długookresowa strategia rozwoju kraju może zostać zaktualizowana w każdym terminie,
jeżeli wymaga tego aktualna sytuacja społeczno-gospodarcza kraju.
2.
Do aktualizacji długookresowej strategii rozwoju kraju stosuje się art. 11 ust. 1
i 3-5.
1.
Średniookresowa strategia rozwoju kraju zawiera w szczególności
1)
diagnozę sytuacji społecznej, gospodarczej, regionalnej i przestrzennej kraju, z uwzględnieniem
stanu środowiska;
2)
prognozę trendów rozwojowych w okresie objętym strategią;
3)
informację o sposobie uwzględnienia rekomendacji wynikających z raportu ewaluacyjnego,
zawierającego szacunkową ocenę skutków strategii, sporządzonego przed rozpoczęciem
jej realizacji;
4)
określenie celów strategicznych w okresie realizacji strategii w wymiarze społecznym,
gospodarczym, regionalnym i przestrzennym;
5)
wskaźniki realizacji;
6)
określenie kierunków polityki państwa służących osiąganiu celów strategicznych polityki
rozwoju;
7)
określenie kierunków interwencji podmiotów, o których mowa w art. 3, służącej osiąganiu
celów strategicznych polityki rozwoju;
8)
wyznaczenie obszarów problemowych o znaczeniu krajowym i ponadregionalnym wymagających
interwencji państwa;
9)
założenia systemu realizacji oraz ram finansowych.
2.
Projekt średniookresowej strategii rozwoju kraju jest opracowywany i uzgadniany przez
ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego we współpracy z właściwymi ministrami.
3.
Średniookresowa strategia rozwoju kraju ustala strategiczne zadania państwa i zasady
uwzględniania ich w programach.
4.
Średniookresowa strategia rozwoju kraju uwzględnia ustalenia zawarte w długookresowej
strategii rozwoju kraju.
5.
Przepisy art. 11 ust. 3-5 oraz art. 12 stosuje się odpowiednio.
6.
Prezes Rady Ministrów przekazuje Sejmowi i Senatowi, do dnia 31 lipca każdego roku,
informację o realizacji średniookresowej strategii rozwoju kraju, z uwzględnieniem
stopnia osiągnięcia celów długookresowej strategii rozwoju kraju w roku poprzednim.
7.
Średniookresowa strategia rozwoju kraju podlega okresowej aktualizacji, co najmniej
raz na cztery lata.
Eksperci powołani do pełnienia tej funkcji na podstawie art. 31 ust. 1 ustawy zmienianej
w art. 6, zachowują status eksperta do czasu utworzenia baz ekspertów w trybie przewidzianym
w art. 31 ustawy zmienianej w art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak
nie dłużej niż przez okres 3 miesięcy od dnia jego wejścia w życie.
1.
Strategie rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3, są spójne ze średniookresową strategią
rozwoju kraju i określają w szczególności
1)
diagnozę sytuacji w odniesieniu do zakresu objętego programowaniem strategicznym,
z uwzględnieniem stanu środowiska oraz zróżnicowań przestrzennych;
2)
prognozę trendów rozwojowych w okresie objętym strategią;
3)
określenie celów rozwoju w zakresie objętym strategią;
4)
wskaźniki realizacji;
5)
określenie kierunków interwencji, odpowiednio do rodzaju strategii, w ujęciu wojewódzkim
lub terytorialnym;
6)
systemy realizacji i ramy finansowe.
2.
Strategie rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3, mogą obejmować okres wykraczający
poza okres obowiązywania średniookresowej strategii rozwoju kraju, jeżeli wynika to
ze specyfiki rozwojowej w danym obszarze oraz mogą zawierać elementy inne niż określone
w ust. 1, jeżeli wynika to ze zobowiązań międzynarodowych.
3.
W przypadku gdy strategie rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3, obejmują okres wykraczający
poza okres obowiązywania średniookresowej strategii rozwoju kraju, w strategiach tych
wydziela się okres odpowiadający okresowi obowiązywania średniookresowej strategii
rozwoju kraju.
1.
Przepisów ustawy zmienianej w art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie stosuje
się do konkursów ogłoszonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
2.
Postępowanie odwoławcze toczy się na podstawie przepisów obowiązujących w dniu ukazania
się ogłoszenia o rozpoczęciu konkursu.
1.
Projekt strategii rozwoju, o której mowa w art. 9 pkt 3, opracowuje oraz uzgadnia
właściwy minister, z własnej inicjatywy lub w wykonaniu zobowiązania nałożonego przez
Radę Ministrów, i przedkłada go ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego,
w celu zaopiniowania pod względem zgodności ze średniookresową strategią rozwoju kraju,
z wyłączeniem przypadków, gdy projekt strategii rozwoju opracowuje i uzgadnia zarząd
województwa.
2.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego przedstawia Radzie Ministrów opinię
dotyczącą zgodności projektu strategii rozwoju, o której mowa w art. 9 pkt 3, ze średniookresową
strategią rozwoju kraju, w terminie 30 dni od dnia otrzymania projektu.
3.
Strategie rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3, przyjmuje, w drodze uchwały Rada
Ministrów, po uzyskaniu opinii, o której mowa w ust. 2, lub sejmik województwa.
1.
Strategiami rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3, odnoszącymi się do regionów są
w szczególności
1)
krajowa strategia rozwoju regionalnego;
2)
strategia ponadregionalna;
3)
strategia rozwoju województwa, o której mowa w art. 11 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa
(Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590, z późn. zm..
2.
Projekty krajowej strategii rozwoju regionalnego oraz strategii ponadregionalnych
opracowuje minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego w konsultacji z jednostkami
samorządu terytorialnego oraz partnerami społecznymi i gospodarczymi.
3.
Krajowa strategia rozwoju regionalnego oraz strategie ponadregionalne są przyjmowane
przez Radę Ministrów, w drodze uchwały, na okres niewykraczający poza okres obowiązywania
średniookresowej strategii rozwoju kraju.
1.
Krajowa strategia rozwoju regionalnego określa
1)
uwarunkowania, cele i kierunki rozwoju regionalnego;
2)
politykę państwa wobec regionów, ich grup lub obszarów problemowych;
3)
zasady oraz mechanizmy współpracy oraz koordynacji działań podejmowanych przez Radę
Ministrów na poziomie krajowym, z działaniami podejmowanymi przez samorząd terytorialny
na poziomie regionu.
2.
Krajowa strategia rozwoju regionalnego zawiera w szczególności elementy, o których
mowa w art. 12a ust. 1, w ujęciu regionalnym oraz uwzględnia ustalenia zawarte w
1)
średniookresowej strategii rozwoju kraju;
2)
innych strategiach rozwoju.
W celu zapewnienia realizacji europejskiej polityki spójności w Polsce tworzy się
dokument, o którym mowa w tytule II w rozdziale II rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy
ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu
Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999, zwany dalej „narodową strategią spójności”.
Zasady wieloletniego finansowania realizacji polityki rozwoju określają przepisy o
finansach publicznych.
Właściwe instytucje zarządzające dostosują systemy realizacji do wymogów ustawy zmienianej
w art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy.
1.
Programy są dokumentami o charakterze operacyjno-wdrożeniowym ustanawianymi w celu
realizacji średniookresowej strategii rozwoju kraju oraz strategii rozwoju, o których
mowa w art. 9 pkt 3, określającymi działania przewidziane do realizacji zgodnie z
ustalonym systemem finansowania i realizacji, stanowiącym element programu. Programy
przyjmuje się w drodze uchwały lub decyzji odpowiedniego organu.
2.
Średniookresowa strategia rozwoju kraju oraz strategie rozwoju, o których mowa w art.
9 pkt 3, mogą być realizowane również na podstawie umów lub porozumień międzynarodowych,
odrębnych programów, w tym programów operacyjnych oraz programów realizowanych w ramach
celu Europejska Współpraca Terytorialna, o których mowa w rozdziale III rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1080/2006 z dnia 5 lipca 2006 r.
w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i uchylenia rozporządzenia (WE)
nr 1783/1999
(Dz. Urz. UE L 210 z 31.07.2006, str. 1) i programów, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1638/2006 z dnia 24 października
2006 r. określającym przepisy ogólne w sprawie ustanowienia Europejskiego Instrumentu
Sąsiedztwa i Partnerstwa
(Dz. Urz. UE L 310 z 09.01.2006, str. 1), oraz instrumentów prawnych i finansowych, o których mowa w przepisach Unii Europejskiej.
3.
Realizacja średniookresowej strategii rozwoju kraju w zakresie, o którym mowa w ust.
2, odbywa się na zasadach określonych w umowach lub porozumieniach międzynarodowych,
a także w odrębnych programach, w tym operacyjnych oraz instrumentach finansowych,
o których mowa w ust. 2, realizowanych na podstawie przepisów Unii Europejskiej tam
wskazanych, dotyczących tych programów oraz na podstawie właściwych decyzji Komisji Europejskiej.
4.
Programami są
1)
programy operacyjne - dokumenty, o których mowa w art. 37 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego
przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego
Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr
1260/1999, realizujące cele zawarte w narodowej strategii spójności i strategiach rozwoju,
o których mowa w art. 9 pkt 3; programami operacyjnymi są krajowe programy operacyjne
i regionalne programy operacyjne;
2)
programy rozwoju - dokumenty realizujące cele zawarte w strategiach rozwoju, o których
mowa w art. 9 pkt 3, w tym programy wojewódzkie, w rozumieniu ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa, oraz programy wieloletnie, o których mowa w przepisach o finansach publicznych.
5.
Funkcję instytucji zarządzającej dla programów, o których mowa w ust. 2, dla których
instytucja zarządzająca została umiejscowiona w Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
decyzji Komisji Europejskiej, pełni minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego. W przypadku gdy w programach,
zgodnie z odpowiednią decyzją Komisji Europejskiej, instytucja zarządzająca znajduje się poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, minister
właściwy do spraw rozwoju regionalnego pełni rolę koordynatora krajowego.
6.
Dla każdego programu instytucja opracowująca program przygotowuje przed jego przyjęciem
raport ewaluacyjny, zawierający uprzednią ewaluację skuteczności i efektywności realizacji
programu.
7.
Raport ewaluacyjny, o którym mowa w ust. 6, jest przekazywany do wiadomości odpowiednio
Radzie Ministrów lub sejmikowi województwa wraz z projektem programu.
8.
Instytucja opracowująca program może, w uzasadnionych przypadkach, w porozumieniu
z ministrem właściwym do spraw rozwoju regionalnego, odstąpić od opracowywania raportu,
o którym mowa w ust. 6, biorąc pod uwagę w szczególności wartość nakładów przewidzianych
na realizację danego programu, wysoki stopień realizacji celu publicznego oraz skalę
oddziaływania na gospodarkę i społeczeństwo.
Strategia Rozwoju Kraju 2007-2015, przyjęta przez Radę Ministrów w dniu 29 listopada
2006 r., z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy staje się średniookresową strategią
rozwoju kraju w rozumieniu art. 9 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 6, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą.
Program obejmuje okres niewykraczający poza okres obowiązywania średniookresowej strategii
rozwoju kraju lub strategii rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3, które realizuje.
Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia 2007-2013, przyjęte przez Radę Ministrów w
dniu 29 listopada 2006 r., które z dniem 28 grudnia 2006 r. stały się planem wykonawczym
zgodnie z art. 51 ustawy zmienianej w art. 6, stają się z dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy narodową strategią spójności w rozumieniu art. 14c ustawy zmienianej w art.
6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
1.
Program określa w szczególności
1)
diagnozę sytuacji społeczno-gospodarczej w odniesieniu do zakresu objętego programowaniem
strategicznym oraz wyniki raportu ewaluacyjnego, o którym mowa w art. 15 ust. 6;
2)
cel główny i cele szczegółowe w nawiązaniu do średniookresowej strategii rozwoju kraju,
narodowej strategii spójności lub strategii rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3,
wraz z określonymi wskaźnikami;
3)
priorytety oraz kierunki interwencji w zakresie terytorialnym, w tym w ujęciu wojewódzkim;
4)
sposób monitorowania i oceny stopnia osiągania celu głównego i celów szczegółowych;
5)
plan finansowy, w tym
a)
źródła finansowania realizacji programu,
b)
kwotę środków przeznaczonych na finansowanie realizacji programu i jej podział między
poszczególne priorytety,
c)
informację o wysokości współfinansowania na poziomie programu i priorytetów;
6)
podstawowe założenia systemu realizacji.
2.
W przypadku programów operacyjnych uwzględnia się wymagania określone w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającym przepisy
ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu
Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1260/1999.
3.
Sposób zapewnienia wieloletniego finansowania programu operacyjnego ze środków pochodzących
z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych określają przepisy o finansach publicznych.
4.
W przypadku gdy źródłem dofinansowania w ramach programu operacyjnego są środki pochodzące
z funduszy celowych, dofinansowanie w tym zakresie odbywa się na podstawie przepisów
dotyczących tych funduszy.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 5 pkt 3, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.;
2)
art. 6 pkt 21 lit. a tiret czwarte i pkt 28 oraz art. 13, które wchodzą w życie po
upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
Projekt programu opracowuje oraz uzgadnia
1)
minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, we współpracy z właściwymi ministrami
-w przypadku krajowego programu operacyjnego;
2)
zarząd województwa we współpracy z ministrem właściwym do spraw rozwoju regionalnego
-w przypadku regionalnego programu operacyjnego;
3)
właściwy minister lub zarząd województwa -w przypadku programu rozwoju.
1.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego przedstawia Radzie Ministrów opinię
o zgodności projektu programu rozwoju opracowanego przez właściwego ministra ze średniookresową
strategią rozwoju kraju.
2.
Program rozwoju opracowany przez właściwy zarząd województwa jest przyjmowany przez
zarząd województwa w drodze uchwały.
3.
Program rozwoju opracowany przez właściwy zarząd województwa jest przyjmowany przez
zarząd województwa w drodze uchwały.
4.
Projekt krajowego programu operacyjnego jest przyjmowany przez Radę Ministrów, w drodze
uchwały, przed skierowaniem do Komisji Europejskiej.
5.
Krajowy program operacyjny po przyjęciu przez Komisję Europejską, w drodze decyzji,
jest przekazywany do wiadomości członkom Rady Ministrów.
6.
Przepisy ust. 2-5 stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany programów rozwoju lub
krajowych programów operacyjnych.
7.
Właściwy minister opracowujący program rozwoju lub minister właściwy do spraw rozwoju
regionalnego ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”
komunikat o
1)
w przypadku programów rozwoju opracowywanych przez właściwego ministra
a)
podjęciu przez Radę Ministrów uchwały o przyjęciu programu rozwoju lub jego zmian,
b)
adresie strony internetowej, na której właściwy minister opracowujący program rozwoju
zamieści treść programu rozwoju oraz zmian do tego programu,
c)
terminie, od którego program rozwoju opracowany przez właściwego ministra lub jego
zmiany będą stosowane;
2)
w przypadku krajowych programów operacyjnych
a)
podjęciu przez Komisję Europejską decyzji zatwierdzającej krajowy program operacyjny
lub jego zmiany,
b)
adresie strony internetowej, na której instytucja zarządzająca zamieści treść krajowego
programu operacyjnego oraz zmian do tego programu,
c)
terminie, od którego krajowy program operacyjny lub jego zmiany będą stosowane.
8.
Właściwy zarząd województwa ogłasza w wojewódzkim dzienniku urzędowym komunikat o
1)
podjęciu przez zarząd województwa uchwały o przyjęciu programu rozwoju opracowanego
przez zarząd województwa lub jego zmian;
2)
adresie strony internetowej, na której zarząd województwa zamieści treść programu
rozwoju oraz zmian do tego programu;
3)
terminie, od którego program rozwoju lub jego zmiany będą stosowane.
1.
Projekty programów podlegają konsultacjom z jednostkami samorządu terytorialnego oraz
partnerami społecznymi i gospodarczymi.
2.
Przepisy art. 6 ust. 2-4 stosuje się odpowiednio.
1
Projekt regionalnego programu operacyjnego, przewidującego dofinansowanie pochodzące
z budżetu państwa przygotowuje oraz uzgadnia zarząd województwa we współpracy z ministrem
właściwym do spraw rozwoju regionalnego.
2
Zarząd województwa przyjmuje projekt regionalnego programu operacyjnego w drodze uchwały,
przed skierowaniem do przyjęcia przez Komisję Europejską.
2a
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, wykonując zadania państwa członkowskiego,
prowadzi negocjacje regionalnych programów operacyjnych z Komisją Europejską, w uzgodnieniu
oraz przy udziale przedstawiciela instytucji zarządzającej regionalnym programem operacyjnym.
2b
Regionalny program operacyjny, po przyjęciu przez Komisję Europejską, w drodze decyzji,
jest przekazywany przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego do wiadomości
członkom Rady Ministrów.
3
Instytucja zarządzająca ogłasza w wojewódzkim dzienniku urzędowym regionalny program
operacyjny.
3a
Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany regionalnych programów
operacyjnych.
3b
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” komunikat o
1)
podjęciu przez Komisję Europejską decyzji zatwierdzającej regionalny program operacyjny
lub jego zmiany;
2)
terminie, od którego regionalny program operacyjny lub jego zmiany będą stosowane.
4
Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, określa,
w drodze uchwały, zakres i warunki dofinansowania programu opracowanego przez zarząd
województwa środkami pochodzącymi z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych.
5
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego zawiera z zarządem województwa kontrakt
wojewódzki, w zakresie i na warunkach określonych w uchwale, o której mowa w ust.
4.
5a
Kontrakt wojewódzki jest zawierany w celu realizacji programów lub przedsięwzięć wymagających
dofinansowania ze środków krajowych budżetu państwa.
6.
Kontrakt wojewódzki powinien określać, co najmniej
1
kwotę dofinansowania programu opracowanego przez zarząd województwa środkami pochodzącymi
z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych;
2)
warunki przekazywania środków;
3)
sposób wykonywania przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego nadzoru
nad prawidłowością wykorzystania przekazanych środków;
4)
zakres i tryb sprawozdawczości z realizacji kontraktu;
5)
sposób wykonywania przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego kontroli
i monitoringu nad realizacją kontraktu wojewódzkiego.
7.
Kontrakt wojewódzki określa również kwotę
1)
dofinansowania części zadań realizowanych przez samorząd wojewódzki w ramach krajowego
programu operacyjnego;
2)
wkładu własnego jednostek samorządu terytorialnego w ramach realizacji regionalnego
programu operacyjnego.
8.
Zadania ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego określone w kontrakcie wojewódzkim,
w szczególności dotyczące nadzoru nad prawidłowością wykorzystania przekazanych środków,
mogą zostać przekazane właściwemu miejscowo wojewodzie, na zasadach określonych w
odrębnym porozumieniu, którego kopię minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego
przekazuje zarządowi województwa w terminie 7 dni od dnia zawarcia porozumienia.
9.
Zarząd województwa przekazuje sejmikowi województwa, do dnia 30 czerwca każdego roku,
informację o realizacji regionalnego programu operacyjnego w roku poprzednim.
1.
Działania z zakresu polityki rozwoju, stanowiące zadania własne jednostek samorządu
terytorialnego, nieujęte w kontrakcie wojewódzkim lub regionalnym programie operacyjnym
mogą być finansowane z dotacji celowych budżetu państwa w przypadku, jeżeli działania
te
1)
trwale przyczynią się do podniesienia rozwoju oraz konkurencyjności regionu, lub
2)
pozostają w związku z działaniami realizowanymi w ramach regionalnego programu operacyjnego.
2.
Przekazanie dotacji celowej, o której mowa w ust. 1, odbywa się na podstawie umowy zawartej przez
1)
ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, lub
2)
właściwego ministra lub właściwego miejscowo wojewodę, po uzyskaniu pozytywnej opinii
ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego
- z jednostkami samorządu terytorialnego, na zasadach określonych w przepisach o finansach
publicznych.
1.
W zakresie, w którym finansowanie projektów w ramach programów stanowi pomoc spełniającą
przesłanki określone w art. 87 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską albo pomoc de minimis, do tego finansowania mają zastosowanie szczegółowe warunki i tryb udzielania pomocy.
2.
Podmiotami udzielającymi pomocy, o której mowa w ust. 1, są instytucje zarządzające,
instytucje pośredniczące, instytucje wdrażające lub beneficjenci.
3.
Właściwy minister albo minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego - w zakresie
programów operacyjnych, w ramach których zarząd województwa pełni funkcję instytucji
zarządzającej lub instytucji pośredniczącej, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
przeznaczenie, warunki i tryb udzielania pomocy, o której mowa w ust. 1, mając w szczególności
na uwadze konieczność zapewnienia zgodności udzielanej pomocy z warunkami jej dopuszczalności,
w przypadku gdy odrębne przepisy nie określają szczegółowych warunków i trybu udzielania
tej pomocy.
4.
Pomoc, o której mowa w ust. 1, nieobjęta przepisami, o których mowa w ust. 3, lub
innymi przepisami wydanymi na podstawie odrębnych ustaw, stanowi pomoc indywidualną,
a jej przeznaczenie i szczegółowe warunki udzielania określa decyzja lub umowa o dofinansowanie projektu.
Za prawidłową realizację programu odpowiada
1)
w przypadku programu operacyjnego - instytucja zarządzająca, którą jest odpowiednio
minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego lub zarząd województwa;
2)
w przypadku programu rozwoju - odpowiednio właściwy minister lub zarząd województwa.
1.
Do zadań instytucji zarządzającej należy w szczególności
1
wypełnianie obowiązków wynikających z art. 60 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego
przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego
Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr
1260/1999;
2
przygotowanie szczegółowego opisu priorytetów programu operacyjnego oraz jego zmian,
z uwzględnieniem wytycznych ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, o których
mowa w art. 35 ust. 3 pkt 1;
3)
przygotowanie i przekazanie Komitetowi Monitorującemu do zatwierdzenia propozycji
kryteriów wyboru projektów;
4)
wybór, w oparciu o kryteria, o których mowa w pkt 3, projektów, które będą dofinansowane
w ramach programu operacyjnego;
5
zawieranie z beneficjentami umów o dofinansowanie projektu lub podejmowanie decyzji,
o której mowa w art. 28 ust. 2;
6)
określenie kryteriów kwalifikowalności wydatków objętych dofinansowaniem w ramach
programu operacyjnego;
7
określenie poziomu dofinansowania projektu, jako procentu wydatków objętych dofinansowaniem;
8)
określenie systemu realizacji programu operacyjnego;
9)
(uchylony);
10)
zarządzanie środkami finansowymi przeznaczonymi na realizację programu operacyjnego,
pochodzącymi z budżetu państwa, budżetu województwa lub ze źródeł zagranicznych;
11)
dokonywanie płatności ze środków programu operacyjnego na rzecz beneficjentów;
12)
monitorowanie postępów w realizacji, ewaluacja programu operacyjnego oraz stopnia
osiągania jego celów;
13)
opracowywanie, w razie potrzeby, propozycji zmian w programie operacyjnym;
14)
prowadzenie kontroli realizacji programu operacyjnego, w tym kontroli realizacji poszczególnych
dofinansowanych projektów;
15
odzyskiwanie kwot podlegających zwrotowi, w tym wydawanie decyzji o zwrocie środków
przekazanych na realizację programów, projektów lub zadań, o której mowa w przepisach
o finansach publicznych;
15a
ustalanie i nakładanie korekt finansowych, o których mowa w art. 98 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego
przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego
Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr
1260/1999;
16)
zapewnienie właściwej informacji i promocji programu operacyjnego.
2.
Instytucja zarządzająca, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1, powinna uwzględniać
zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu
oraz zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów.
3
Instytucja zarządzająca ogłasza komunikat
1)
w przypadku krajowego programu operacyjnego - w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” o
a)
adresie strony internetowej, na której instytucja zarządzająca zamieści treść szczegółowego
opisu priorytetów krajowego programu operacyjnego lub jego zmian,
b)
terminie, od którego szczegółowy opis priorytetów programu operacyjnego lub jego zmiany
będą stosowane,
c)
zakresie zmian wprowadzonych do szczegółowego opisu priorytetów;
2)
w przypadku regionalnego programu operacyjnego - w wojewódzkim dzienniku urzędowym
o
a)
adresie strony internetowej, na której instytucja zarządzająca zamieści treść szczegółowego
opisu priorytetów regionalnego programu operacyjnego lub jego zmian,
b)
terminie, od którego szczegółowy opis priorytetów regionalnego programu operacyjnego
lub jego zmiany będą stosowane,
c)
zakresie zmian wprowadzonych do szczegółowego opisu priorytetów.
1.
Instytucja zarządzająca może, w drodze porozumienia, powierzyć instytucji pośredniczącej
część zadań związanych z realizacją programu operacyjnego, a w szczególności
1)
przygotowanie i przekazanie instytucji zarządzającej propozycji szczegółowego opisu
priorytetów programu operacyjnego w oparciu o wytyczne ministra właściwego do spraw
rozwoju regionalnego, o których mowa w art. 35 ust. 3 pkt 1;
2)
przygotowanie i przekazanie Komitetowi Monitorującemu propozycji kryteriów wyboru
projektu;
3)
dokonywanie, w oparciu o określone kryteria, wyboru projektów, które będą dofinansowane
w ramach programu operacyjnego;
4)
zawieranie umów z beneficjentami o dofinansowanie projektu;
5)
kontrolę realizacji dofinansowanych projektów;
6)
dokonywanie płatności ze środków programu operacyjnego na rzecz beneficjentów;
6a
wydawanie decyzji o zwrocie środków przekazanych na realizację programów, projektów
lub zadań, o której mowa w przepisach o finansach publicznych;
7)
odzyskiwanie kwot nienależnie wypłaconych beneficjentom;
8)
prowadzenie działań informacyjnych i promocyjnych.
2.
Instytucja zarządzająca ponosi odpowiedzialność za prawidłowość realizacji zadań powierzonych
instytucji pośredniczącej.
3.
Instytucja zarządzająca zatwierdza procedury dokonywania czynności w ramach powierzonych
zadań, opracowane przez instytucję pośredniczącą.
4.
Instytucja zarządzająca lub, za jej zgodą instytucja pośrednicząca lub instytucja
wdrażająca może powierzyć realizację czynności technicznych związanych z obsługą swoich
zadań innym podmiotom na podstawie odpowiednio porozumienia lub umowy.
5
Do realizacji czynności technicznych, o których mowa w ust. 4, powierzanych jednostce
sektora finansów publicznych lub fundacjom, których jedynym fundatorem jest Skarb
Państwa, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych
(Dz. U. z 2007 r. Nr 223, poz. 1655, z późn. zm.. W takim przypadku instytucja zarządzająca lub instytucja pośrednicząca pokrywa poniesione
przez te jednostki lub fundacje niezbędne koszty wykonania tych czynności.
1
W ramach programu operacyjnego mogą być dofinansowane, zgodnie z kryteriami zatwierdzonymi
przez Komitet Monitorujący, projekty
1)
indywidualne - o strategicznym znaczeniu dla realizacji programu, wskazywane przez
instytucję zarządzającą;
2)
systemowe, w tym również projekty pomocy technicznej - polegające na realizacji zadań
publicznych przez podmioty działające na podstawie odrębnych przepisów, w zakresie
określonym przepisami prawa i dokumentami strategiczno-programowymi przyjętymi przez
Radę Ministrów;
3)
wyłonione w trybie konkursu.
1a
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego w przypadku krajowych programów operacyjnych
1)
zamieszcza na swojej stronie internetowej listę projektów, o których mowa w ust. 1
pkt 1, oraz jej zmiany;
2)
ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” komunikat
o adresie strony internetowej, na której instytucja zarządzająca zamieści listę projektów,
o których mowa w ust. 1 pkt 1, lub jej zmiany.
1b
Zarząd województwa w przypadku regionalnych programów operacyjnych
1)
zamieszcza na swojej stronie internetowej listę projektów, o których mowa w ust. 1
pkt 1, oraz jej zmiany;
2)
ogłasza w wojewódzkim dzienniku urzędowym komunikat o adresie strony internetowej,
na której instytucja zarządzająca zamieści listę projektów, o których mowa w ust.
1 pkt 1, lub jej zmiany.
2
Jeżeli instytucja zarządzająca lub instytucja pośrednicząca jest jednocześnie beneficjentem,
podstawę dofinansowania projektu stanowi umowa o dofinansowanie projektu lub decyzja podjęta przez instytucję zarządzającą lub instytucję
pośredniczącą, zgodnie z przyjętym systemem realizacji dla danego programu operacyjnego.
W przypadku gdy instytucją zarządzającą lub pośredniczącą jest samorząd województwa
decyzja podejmowana jest w formie uchwały zarządu województwa.
3.
(uchylony).
4.
(uchylony).
5
Dokumenty stanowiące system realizacji programu operacyjnego, a także ich zmiany podlegają
publikacji na stronach internetowych właściwej instytucji zarządzającej.
6
Dokumenty, o których mowa w ust. 5, nie mogą być zmieniane na niekorzyść wnioskodawcy
w trakcie trwania określonej tury konkursu, w zakresie w jakim dotyczą tego konkursu,
a w przypadku konkursów otwartych - ich zmiana nie może mieć negatywnego wpływu na
rozpatrzenie złożonego przed dokonaniem tej zmiany wniosku o dofinansowanie.
7
Przepis ust. 6 nie ma zastosowania do przypadków, gdy konieczność dokonania zmiany
wynika ze zobowiązań międzynarodowych lub przepisów odrębnych ustaw. W takim przypadku,
dokonując zmiany w systemie realizacji, właściwa instytucja zarządzająca wraz z publikacją
tych zmian podaje informację zawierającą ich uzasadnienie oraz termin, od którego
zmiany te będą stosowane.
8
Wszelkie dokumenty przedstawiane przez wnioskodawców, oceniane w trakcie trwania konkursu
lub danej tury konkursu, do czasu zawarcia umów o dofinansowanie lub zakończenia danej
tury konkursu w przypadku konkursu otwartego, nie stanowią informacji publicznej w
rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej
(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm..
9
W ramach programu operacyjnego dofinansowane mogą być także projekty, o których mowa
w ust. 1, realizowane w formie partnerstwa publiczno-prywatnego, na podstawie ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym
(Dz. U. z 2009 r. Nr 19, poz. 100).
1.
W celu wspólnej realizacji projektów, o których mowa w art. 28 ust. 1, w zakresie
określonym przez instytucję zarządzającą, mogą być tworzone partnerstwa, przez podmioty
wnoszące do projektu zasoby ludzkie, organizacyjne, techniczne lub finansowe, realizujące
wspólnie projekt, zwany dalej „projektem partnerskim”, na warunkach określonych w
porozumieniu lub umowie partnerskiej lub na podstawie odrębnych przepisów.
2.
Projekt partnerski jest realizowany na podstawie decyzji lub umowy o dofinansowanie zawartej z beneficjentem działającym w imieniu i na rzecz partnerów
w zakresie określonym porozumieniem lub umową partnerską.
3.
W przypadku projektów partnerskich, porozumienie lub umowa partnerska określa w szczególności zadania partnerów, zasady wspólnego zarządzania
projektem oraz sposób przekazywania przez beneficjenta środków finansowych na pokrycie
niezbędnych kosztów ponoszonych przez partnerów na realizację zadań w ramach projektu.
4.
W przypadku projektów partnerskich realizowanych na podstawie umowy partnerskiej,
podmiot o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych, ubiegający się o dofinansowanie, dokonuje wyboru partnerów spoza sektora finansów
publicznych z zachowaniem zasady przejrzystości i równego traktowania podmiotów, w
szczególności jest zobowiązany do
1)
ogłoszenia otwartego naboru partnerów w dzienniku ogólnopolskim lub lokalnym oraz
w Biuletynie Informacji Publicznej; w ogłoszeniu powinien być wskazany termin co najmniej
21 dni na zgłoszenie partnerów;
2)
uwzględnienia przy wyborze partnerów: zgodności działania potencjalnego partnera z
celami partnerstwa, oferowanego wkładu potencjalnego partnera w realizację celu partnerstwa,
doświadczenie w realizacji projektów o podobnym charakterze, współpracę z beneficjentem
w trakcie przygotowania projektu;
3)
podania do publicznej wiadomości informacji o stronach umowy o partnerstwie oraz zakresu zadań partnerów.
1.
Instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, w celu
wyłonienia projektów do dofinansowania w trybie, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt
3, ogłasza konkurs na swojej stronie internetowej.
2.
Ogłoszenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera informacje obejmujące
1)
rodzaj projektów podlegających dofinansowaniu;
2)
rodzaj podmiotów, które mogą ubiegać się o dofinansowanie;
3)
kwotę środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów;
4)
poziom dofinansowania projektów, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 7;
5)
maksymalną kwotę dofinansowania projektu, o ile kwota taka została ustalona;
6)
kryteria wyboru projektów;
7)
termin rozstrzygnięcia konkursu;
8)
wzór wniosku o dofinansowanie projektu;
9)
termin, miejsce i sposób składania wniosków o dofinansowanie projektu;
10)
wzór umowy o dofinansowanie projektu;
11
informację o środkach odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w ramach systemu realizacji
programu operacyjnego.
3.
Instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca w dniu
ogłoszenia konkursu zamieszcza w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim lub regionalnym
informację o konkursie, zawierającą co najmniej elementy określone w ust. 2 pkt 1-3
oraz wskazanie adresu strony internetowej, na której zamieszczono ogłoszenie o konkursie.
4
Do czasu zawarcia wszystkich umów o dofinansowanie projektu z beneficjentami wyłonionymi
w konkursie lub w wyniku rozpatrzenia środków odwoławczych przewidzianych w ustawie,
instytucja ogłaszająca konkurs nie może spowodować pogorszenia zasad konkursu, warunków
realizacji projektu oraz nakładać na podmioty ubiegające się o dofinansowanie dodatkowych
obowiązków.
4a
Przepis ust. 4 nie ma zastosowania do przypadków, gdy konieczność zmiany wynika ze
zobowiązań międzynarodowych lub przepisów innych ustaw.
5.
(uchylony).
1.
Podstawę dofinansowania projektu stanowi umowa o dofinansowanie projektu zawarta z beneficjentem przez instytucję zarządzającą albo
działającą w jej imieniu instytucję pośredniczącą lub instytucję wdrażającą albo decyzja,
o której mowa w art. 28 ust. 2.
2.
Umowa albo decyzja, o których mowa w ust. 1, określają warunki dofinansowania projektu,
a także prawa i obowiązki beneficjenta z tym związane.
1.
Umowa o dofinansowanie projektu jest zawierana zgodnie z systemem realizacji programu operacyjnego,
w odniesieniu do projektu
1)
który pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny i został zakwalifikowany do
dofinansowania, oraz
2)
którego dofinansowanie jest możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację poszczególnych
działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego.
2.
Instytucja zarządzająca, pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, zgodnie z systemem
realizacji programu operacyjnego, ogłasza na swojej stronie internetowej listę projektów,
o których mowa w art. 28 ust. 1 pkt 3, które zostały zakwalifikowane do dofinansowania.
3.
Właściwa instytucja, o której mowa w ust. 2, pisemnie informuje wnioskodawcę o wynikach
oceny jego projektu.
1.
W przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji, o której
mowa w art. 30a ust. 3, może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji
programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych. W takim
przypadku w pisemnej informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, właściwa instytucja
zamieszcza uzasadnienie wyników oceny projektu oraz pouczenie o możliwości wniesienia
środka odwoławczego, wraz ze wskazaniem terminu przysługującego na jego wniesienie,
sposobie wniesienia oraz właściwej instytucji, do której środek ten należy wnieść.
2.
System realizacji programu operacyjnego musi uwzględniać co najmniej jeden środek
odwoławczy przysługujący wnioskodawcy w trakcie ubiegania się o dofinansowanie.
3.
W rozpatrywaniu środków odwoławczych nie mogą brać udziału osoby, które na jakimkolwiek
etapie dokonywały czynności związanych z określonym projektem, w tym były zaangażowane
w jego ocenę.
4.
Właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej
przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości
wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych
w art. 30c.
5.
Nie podlegają rozpatrzeniu środki odwoławcze, jeżeli mimo prawidłowego pouczenia,
o którym mowa w ust. 1, zostały wniesione
1)
po terminie;
2)
w sposób sprzeczny z pouczeniem;
3)
do niewłaściwej instytucji.
1.
Po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu
operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej
przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b
ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego,
zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm..
2.
Skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni
od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego
wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą
wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych
środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Skarga podlega
opłacie sądowej.
3.
W wyniku rozpatrzenia skargi, o której mowa w ust. 1, sąd może
1)
uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób
naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez
właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą;
2)
oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;
3)
umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe.
4.
Sąd rozstrzyga sprawę w zakresie, o którym mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia
wniesienia skargi.
5.
Wniesienie skargi
1)
po terminie, o którym mowa w ust. 2,
2)
niekompletnej,
3)
bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2
- powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.
1.
Wnioskodawca lub właściwa instytucja pośrednicząca lub zarządzająca może wnieść skargę
kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 14 dni od dnia doręczenia
rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przepis art. 30c ust. 2 stosuje
się odpowiednio.
2.
Skarga, o której mowa w ust. 1, jest rozpatrywana w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia.
Przepis art. 30c ust. 5 stosuje się odpowiednio.
3.
Na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie
błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 1 i 4.
W zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi
stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem
art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy.
Procedura odwoławcza, o której mowa w art. 30a-30e, nie wstrzymuje zawierania umów
z wnioskodawcami, których projekty zostały zakwalifikowane do dofinansowania.
Informacje otrzymywane przez wnioskodawcę dotyczące oceny jego wniosku, a także w
trakcie trwania procedury odwoławczej, nie stanowią decyzji administracyjnej.
1.
W celu zapewnienia rzetelnej i bezstronnej oceny projektów w procesie wyboru projektów
do dofinansowania mogą uczestniczyć eksperci posiadający specjalistyczną wiedzę lub
umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym.
2.
Ekspertem może zostać osoba, która
1)
korzysta z pełni praw publicznych;
2)
ma pełną zdolność do czynności prawnych;
3)
nie została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne lub za umyślne przestępstwo
skarbowe;
4)
spełnia inne wymogi określone w systemie realizacji programu operacyjnego.
3.
Przy korzystaniu z usług świadczonych przez ekspertów stosuje się odpowiednio przepisy
ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm. dotyczące wyłączenia pracownika oraz organu.
4.
Ekspert, przed przystąpieniem do oceny projektu, składa instytucji korzystającej z
jego usługi oświadczenie, że nie zachodzi żadna z okoliczności powodujących wyłączenie
go z udziału w ocenie projektu na podstawie ustawy, o której mowa w ust. 3, oraz że
nie zachodzą żadne okoliczności mogące budzić uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności
względem podmiotu ubiegającego się o dofinansowanie lub podmiotu, który złożył wniosek
będący przedmiotem oceny. Oświadczenie jest składane pod rygorem odpowiedzialności
karnej za składanie fałszywych zeznań, o czym należy składającego pouczyć przed złożeniem
oświadczenia.
5.
Instytucja zarządzająca może tworzyć i prowadzić bazę ekspertów.
6.
Instytucja zarządzająca udostępnia utworzoną bazę ekspertów na swojej stronie internetowej
oraz przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego dane w niej zawarte.
7.
W przypadku dokonania jakiejkolwiek zmiany w bazie ekspertów ust. 6 stosuje się odpowiednio.
8.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego tworzy i prowadzi centralną bazę ekspertów,
na podstawie danych przekazanych przez instytucje zarządzające oraz udostępnia ją
na swoich stronach internetowych.
9.
Baza ekspertów oraz centralna baza ekspertów, zawierają następujące dane
1)
imię i nazwisko eksperta;
2)
dziedzinę objętą programem operacyjnym, w której specjalizuje się ekspert;
3)
adres poczty elektronicznej eksperta.
10.
Instytucja zarządzająca może przekazać kompetencje w zakresie tworzenia i prowadzenia
bazy ekspertów instytucjom uczestniczącym we wdrażaniu programu operacyjnego.
11.
Umieszczenie danych eksperta w bazie ekspertów i w centralnej bazie ekspertów wymaga
jego uprzedniej zgody wyrażonej na piśmie, która zawiera również zgodę na przetwarzanie
jego danych osobowych.
12.
Instytucja zarządzająca, przekazując ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego
dane,
o których mowa w ust. 8, dołącza do nich zgodę na umieszczenie danych eksperta w centralnej
bazie ekspertów, o której mowa w ust. 11.
1
Instytucja zarządzająca lub instytucja pośrednicząca może zawrzeć z instytucją wdrażającą
porozumienie lub umowę o realizacji powierzonych jej zadań, w tym o wydawaniu decyzji o zwrocie środków
przekazanych na realizację programów, projektów lub zadań, o której mowa w przepisach
o finansach publicznych.
2
Do porozumień, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy o finansach publicznych
dotyczące środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej i innych środków pochodzących
ze źródeł zagranicznych, niepodlegających zwrotowi.
3.
(uchylony).
4.
Porozumienie lub umowa, o których mowa w ust. 1, zawierają elementy określone w przepisach
o finansach publicznych dotyczących umowy o dotację rozwojową oraz określają w szczególności
1)
zadania instytucji wdrażającej objęte dofinansowaniem środkami programu operacyjnego;
2)
kwotę dofinansowania;
3)
warunki przekazania środków;
4)
sposób wykonywania przez instytucję zarządzającą lub instytucję pośredniczącą nadzoru
nad prawidłowością wykorzystania przekazanych środków.
5.
Instytucja wdrażająca realizuje zadania dofinansowane w ramach programu operacyjnego
w sposób określony w odrębnych przepisach dotyczących jej działalności.
(uchylony).
(uchylony).
1
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego odpowiada za koordynację wykorzystania
środków zagranicznych, w tym z budżetu Unii Europejskiej, przeznaczonych na dofinansowanie
programów operacyjnych, z wyjątkiem programów współfinansowanych z Europejskiego Funduszu
Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich i Europejskiego Funduszu Rybackiego.
2.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego w szczególności
1)
wykonuje, o ile ustawa nie stanowi inaczej, zadania państwa członkowskiego określone
w przepisach rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy
ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu
Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999;
2)
opracowuje i przedstawia Radzie Ministrów do zatwierdzenia, po zasięgnięciu opinii
właściwego ministra albo zarządu województwa, propozycję podziału środków budżetu
państwa i środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej między poszczególne programy
operacyjne;
3)
zapewnia zgodność programów operacyjnych z przepisami Unii Europejskiej;
4)
prowadzi, we współpracy z właściwymi ministrami i zarządami województw, negocjacje
z Komisją Europejską mające na celu uzgodnienie treści programów operacyjnych;
5)
współpracuje w zakresie przygotowywania regionalnych programów operacyjnych, monitoruje
i kontroluje przebieg ich realizacji oraz zwraca się do zarządów województw z wnioskami
dotyczącymi usprawnienia sposobu ich realizacji;
6
występuje do Komisji Europejskiej z wnioskiem o dokonanie przesunięć środków między
programami operacyjnymi lub - na wniosek właściwej instytucji zarządzającej - między
priorytetami;
7
certyfikuje Komisji Europejskiej prawidłowość poniesienia wydatków w ramach programów
operacyjnych oraz przeprowadza kontrole w celu zapewnienia prawidłowej realizacji
tego procesu;
8)
(uchylony);
9
opracowuje i przedstawia Radzie Ministrów do zatwierdzenia projekt narodowej strategii
spójności;
10)
prowadzi negocjacje z Komisją Europejską mające na celu uzgodnienie treści planów,
o których mowa w pkt 9;
11)
opracowuje i przedstawia Radzie Ministrów do zatwierdzenia raporty o postępach w realizacji
planów, o których mowa w pkt 9, kierowane do Komisji Europejskiej.
3.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, w celu zapewnienia zgodności sposobu
wdrażania programów operacyjnych z prawem Unii Europejskiej oraz spełniania wymagań
określanych przez Komisję Europejską, a także w celu zapewnienia jednolitości zasad
wdrażania programów operacyjnych, może, z uwzględnieniem art. 26, wydać wytyczne dotyczące
programów operacyjnych w zakresie
1)
szczegółowego opisu priorytetów programu operacyjnego;
1a
prowadzenia negocjacji z Komisją Europejską programów operacyjnych i ich zmian;
2)
trybu dokonywania wyboru projektów;
3)
kwalifikacji osób uczestniczących w wyborze projektów;
4)
trybu dokonywania płatności i rozliczeń;
4a
kwalifikowania wydatków w ramach programów operacyjnych;
4b
spraw związanych z przygotowaniem projektów inwestycyjnych, w tym projektów generujących
dochód;
4c
wdrażania projektów innowacyjnych i współpracy ponadnarodowej w ramach Europejskiego
Funduszu Społecznego;
5)
trybu monitorowania postępów realizacji programów operacyjnych;
5a
programowania działań dotyczących mieszkalnictwa;
5b
postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięć współfinansowanych
z krajowych lub regionalnych programów operacyjnych;
6)
trybu i zakresu sprawozdawczości z realizacji programów operacyjnych;
6a
jednolitego systemu zarządzania i monitorowania projektów indywidualnych, zgodnych
z art. 28 ust. 1;
6b
informacji i promocji;
7)
sposobu oceny programów operacyjnych;
8)
warunków technicznych gromadzenia i przekazywania danych w formie elektronicznej;
9)
kontroli realizacji programów operacyjnych;
9a
warunków certyfikacji oraz przygotowania prognoz wniosków o płatność do Komisji Europejskiej
w Programach Operacyjnych w ramach Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia 2007-2013;
9b
korekt finansowych w ramach programów operacyjnych;
10)
sposobu postępowania w razie wykrycia nieprawidłowości;
11)
innych spraw związanych z przygotowaniem i wdrażaniem programów operacyjnych.
3a
Wytyczne w zakresie trybu dokonywania wyboru projektów nie mogą być zmieniane na niekorzyść
wnioskodawców w trakcie trwania konkursu, a w przypadku konkursów otwartych - zmiany
nie mogą wpływać negatywnie na rozpatrywanie wniosków złożonych przed dniem dokonania
zmiany.
3b
przepis ust. 33 nie ma zastosowania do przypadków, gdy konieczność wprowadzenia zmian
wynika ze zobowiązań międzynarodowych lub przepisów odrębnych ustaw. W takim przypadku,
dokonując zmiany wytycznych minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego wraz z
publikacją zmian podaje informację zawierającą ich uzasadnienie oraz termin, od którego
zmiany będą stosowane.
4.
Wytyczne dotyczące spraw, o których mowa w ust. 3 pkt 1-4, minister właściwy do spraw
rozwoju regionalnego przygotowuje po zasięgnięciu opinii instytucji pośredniczących.
5.
W przypadku regionalnych programów operacyjnych wytyczne dotyczące spraw, o których
mowa w ust. 3, minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego przygotowuje po zasięgnięciu
opinii właściwej instytucji zarządzającej.
6.
Wytyczne dotyczące spraw, o których mowa w ust. 3 pkt 4 i 10, minister rozwoju regionalnego
przygotowuje we współpracy z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych.
7
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego
1)
podaje do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej oraz
w Biuletynie Informacji Publicznej, treść wytycznych, o których mowa w ust. 3, a także
ich zmian;
2)
ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” komunikat
o miejscu publikacji wytycznych oraz ich zmian, a także o terminie, od którego wytyczne
lub ich zmiany będą stosowane.
8.
W zakresie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego
zapewnia kontrolę wykorzystania środków pochodzących ze źródeł zagranicznych, w tym
z budżetu Unii Europejskiej.
9.
Zadania ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego wynikające z ust. 2 pkt
7 mogą zostać przekazane wojewodzie, w zakresie i na zasadach określonych w odrębnym
porozumieniu.
1.
W celu zapewnienia efektywnej koordynacji programowania i wdrażania polityki rozwoju,
a także strategicznego monitorowania i oceny instrumentów jej realizacji tworzy się
Komitet Koordynacyjny do spraw Polityki Rozwoju, zwany dalej „Komitetem Koordynacyjnym”,
jako organ opiniodawczo-doradczy Prezesa Rady Ministrów.
2.
Do zadań Komitetu Koordynacyjnego należy w szczególności
1)
określanie potrzeb i inicjowanie działań w zakresie programowania i realizacji polityki
rozwoju;
2)
ocena realizacji długookresowej i średniookresowej strategii rozwoju kraju;
3)
ocena spójności realizacji polityki rozwoju, z uwzględnieniem polityk unijnych;
4)
ocena uwarunkowań, wyzwań wewnętrznych i zewnętrznych rozwoju kraju;
5)
ocena skuteczności przyjętych rozwiązań kształtowania i realizacji polityki rozwoju;
6)
monitorowanie realizacji strategii i programów, w tym poszczególnych instrumentów
dla prowadzenia polityki rozwoju;
7)
inicjowanie opracowywania prognoz i raportów o rozwoju społeczno-gospodarczym i terytorialnym;
8)
ocena potencjału administracyjnego instytucji uczestniczących w zarządzaniu procesami
rozwoju kraju;
9)
formułowanie opinii i rekomendacji dotyczących kształtowania oraz realizacji polityki
rozwoju.
3.
Komitetowi Koordynacyjnemu przewodniczy Prezes Rady Ministrów lub wyznaczony przez
niego przedstawiciel.
4.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze zarządzenia, skład Komitetu Koordynacyjnego
oraz regulamin jego pracy.
5.
Przewodniczący Komitetu Koordynacyjnego może zapraszać do udziału w pracach Komitetu
osoby niebędące jego członkami, w szczególności przedstawicieli strony samorządowej
i partnerów społeczno-gospodarczych, jeżeli wymaga tego zakres spraw będących przedmiotem
prac Komitetu.
1.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego opracowuje, co 3 lata, raport o rozwoju
społeczno-gospodarczym, regionalnym oraz przestrzennym i przedkłada go Komitetowi
Koordynacyjnemu do zaopiniowania.
2.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, po uzyskaniu opinii, o której mowa
w ust. 1, przedkłada raport Radzie Ministrów, która przyjmuje go w drodze uchwały.
3.
Raport zawiera w szczególności
1)
analizę kierunków rozwojowych, w tym w zakresie rozwoju regionalnego i przestrzennego;
2)
ocenę skuteczności realizacji celów rozwoju kraju wskazanych w strategiach i programach;
3)
rekomendacje dla polityki rozwoju kraju, z uwzględnieniem rozwoju regionów, sektorów
lub dziedzin oraz rozwoju przestrzennego, a także rekomendacje dotyczące modyfikacji
instrumentów jej wdrażania.
4.
Wnioski przedstawione w raporcie stanowią podstawę do aktualizacji obowiązujących
strategii i programów.
5.
Rada Ministrów przekazuje raport do wiadomości Sejmu i Senatu.
1.
Tworzy się Komitet do spraw Kontroli i Audytu Funduszy Strukturalnych i Funduszu Spójności,
zwany dalej „Komitetem”, jako organ opiniodawczo-doradczy ministra właściwego do spraw
rozwoju regionalnego w zakresie realizacji zadania, o którym mowa w art. 35 ust. 8.
2.
Do zadań Komitetu należy w szczególności
1)
wymiana informacji i doświadczeń między instytucją audytową, instytucją zarządzającą,
instytucją certyfikującą oraz organami kontroli państwowej w zakresie przeprowadzonych
kontroli;
2)
opiniowanie planów kontroli instytucji zarządzających programami operacyjnymi;
3)
opiniowanie zasad kontroli w zakresie weryfikacji równoległego finansowania wydatków
ponoszonych w ramach różnych programów wspólnotowych oraz w ramach różnych okresów
programowania;
4)
proponowanie działań na rzecz zwiększenia efektywności kontroli przeprowadzanych w
ramach poszczególnych programów operacyjnych;
5)
analiza sprawozdań i raportów z kontroli w obszarze funduszy strukturalnych i Funduszu
Spójności, przekazywanych do Komisji Europejskiej.
3.
W skład Komitetu wchodzą
1)
dwóch przedstawicieli ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, w zakresie
koordynowania wdrażania funduszy strukturalnych oraz w zakresie koordynowania regionalnych
programów operacyjnych;
2)
przedstawiciele instytucji zarządzających;
3)
przedstawiciele instytucji audytowej;
4)
przedstawiciele instytucji certyfikującej.
4.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego może powołać w skład Komitetu przedstawicieli
innych instytucji niż wymienione w ust. 3.
5.
Komitetowi przewodniczy minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego lub wyznaczony
przez niego przedstawiciel.
6.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określi, w drodze zarządzenia, skład
Komitetu oraz regulamin jego prac.
7.
Przewodniczący Komitetu może zapraszać do udziału w pracach Komitetu osoby niebędące
jego członkami, w tym w szczególności przedstawicieli Najwyższej Izby Kontroli oraz
innych państwowych organów kontroli, jeżeli wymaga tego zakres spraw będących przedmiotem
prac Komitetu.
Funkcję instytucji audytowej pełni Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej.
1.
Beneficjent jest obowiązany poddać się kontroli w zakresie prawidłowości realizacji
projektu, przeprowadzanej przez instytucję zarządzającą, instytucję pośredniczącą,
instytucję wdrażającą, instytucję certyfikującą, instytucję audytową, przedstawicieli
Komisji Europejskiej oraz inne instytucje uprawnione do przeprowadzenia kontroli na
podstawie odrębnych przepisów.
2.
Kontrole mogą być przeprowadzane w każdym czasie od dnia otrzymania informacji o wyłonieniu
projektu do dofinansowania do dnia upływu 3 lat od zamknięcia programu operacyjnego
lub do dnia upływu 3 lat następujących po roku, w którym dokonano częściowego zamknięcia
programu operacyjnego.
3.
Kontrole mogą być przeprowadzane w siedzibie kontrolującego, na podstawie dostarczonych
dokumentów oraz w każdym miejscu bezpośrednio związanym z realizacją projektu.
4.
Beneficjent jest obowiązany udostępnić podmiotom, o których mowa w ust. 1, dokumenty
związane z realizacją projektu, zapewnić dostęp do pomieszczeń i terenów, na których
jest lub był realizowany projekt, dostęp do systemu teleinformatycznego i wszystkich
dokumentów informatycznych związanych z zarządzaniem projektem oraz udzielać wszelkich
wyjaśnień dotyczących realizacji projektu.
1.
Realizacja programów operacyjnych podlega monitorowaniu przez Komitet Monitorujący.
2
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego pełniący funkcję instytucji zarządzającej
programem operacyjnym, w drodze zarządzenia, a w przypadku regionalnego programu operacyjnego
zarząd województwa w drodze uchwały, powołuje Komitet Monitorujący zgodnie z art. 63 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego
przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego
Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr
1260/1999.
3.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego oraz marszałek województwa uczestniczą,
poprzez swoich przedstawicieli, w pracach Komitetu Monitorującego powołanego dla regionalnego
programu operacyjnego, o którym mowa w ust. 2.
4.
W pracach Komitetu Monitorującego powołanego dla regionalnego programu operacyjnego,
o którym mowa w ust. 2, uczestniczą także przedstawiciele Komisji Wspólnej Rządu i
Samorządu Terytorialnego.
Do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie
ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie
stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
W ustawie z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów
(Dz. U. z 2003 r. Nr 178, poz. 1749 oraz z 2004 r. Nr 116, poz. 1206) w art. 3 ust. 5 otrzymuje brzmienie
„
5.
W finansowanie prac, o których mowa w ust. 4, oraz w finansowanie zagospodarowania
poscaleniowego mogą być włączone środki zagraniczne w rozumieniu ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju
(Dz. U. Nr 116, poz. 1206, z 2005 r. Nr 90, poz. 759 i Nr 267, poz. 2251 oraz z 2006 r. Nr 149, poz. 1074) oraz ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju
(Dz. U. Nr 227, poz. 1658).
”
.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 21 dni od dnia ogłoszenia.
(pominięte).
W ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty
(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm. w art. 90u ust. 3 otrzymuje brzmienie
„
3.
Na współfinansowanie programów, o których mowa w ust. 1, mogą być przeznaczane środki
zagraniczne w rozumieniu ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju
(Dz. U. Nr 116, poz. 1206, z 2005 r. Nr 90, poz. 759 i Nr 267, poz. 2251 oraz z 2006 r. Nr 149, poz. 1074) oraz ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju
(Dz. U. Nr 227, poz. 1658).
”
.
W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach
(Dz. U. z 2005 r. Nr 45, poz. 435, z późn. zm. w art. 54 dodaje się pkt 8 w brzmieniu
„
8)
pełnienie zadań związanych z realizacją programów współfinansowanych ze źródeł zagranicznych.
”
.
W ustawie z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności
kulturalnej
(Dz. U. z 2001 r. Nr 13, poz. 123, z późn. zm. w art. 28 ust. 1b i 1c otrzymują brzmienie
„
1b.
Państwowe instytucje kultury mogą otrzymywać dotacje z budżetów jednostek samorządu
terytorialnego na zadania ważne z punktu widzenia regionalnej polityki rozwoju w zakresie
rozwoju kultury, w tym dotacje na wydatki inwestycyjne.
1c.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb udzielania dotacji, o których mowa w ust.
1b, mając w szczególności na względzie konieczność zapewnienia zgodności udzielanej
pomocy z zasadami wydatkowania środków publicznych.
”
.
W ustawie z dnia 30 maja 1996 r. o gospodarowaniu niektórymi składnikami mienia Skarbu
Państwa oraz o Agencji Mienia Wojskowego
(Dz. U. z 2004 r. Nr 163, poz. 1711, z późn. zm. w art. 7 dodaje się ust. 7 w brzmieniu
„
7.
W zakresie właściwości Ministra Obrony Narodowej Agencja może realizować zadania związane
z wdrażaniem programów operacyjnych, o których mowa w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju
(Dz. U. Nr 227, poz. 1658).
”
.
W ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa
(Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 11
a)
uchyla się ust. 1a,
b)
dodaje się ust. 1b i 1c w brzmieniu
„
1b.
W strategii rozwoju województwa wydziela się okres niewykraczający poza okres objęty
aktualnie obowiązującą strategią rozwoju kraju.
1c.
Strategia rozwoju województwa zawiera
1)
diagnozę sytuacji społeczno-gospodarczej województwa,
2)
określenie celów strategicznych polityki rozwoju województwa,
3)
określenie kierunków działań podejmowanych przez samorząd województwa dla osiągnięcia
celów strategicznych polityki rozwoju województwa,
4)
listę projektów infrastrukturalnych o szczególnym znaczeniu dla osiągnięcia celów
strategicznych rozwoju województwa,
5)
prognozę wysokości środków publicznych służących realizacji projektów, o której mowa
w pkt 4.
”
,
c)
w ust. 2 dodaje się pkt 9 w brzmieniu
„
9)
wspieranie i prowadzenie działań na rzecz integracji społecznej i przeciwdziałania
wykluczeniu społecznemu.
”
,
d)
ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie
„
3.
Strategia rozwoju województwa jest realizowana przez regionalne programy operacyjne,
o których mowa w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju
(Dz. U. Nr 227, poz. 1658), oraz przez inne instrumenty prawne i finansowe.
4.
Samorząd województwa może występować o dofinansowanie realizacji regionalnego programu
operacyjnego środkami budżetu państwa i środkami pochodzącymi z budżetu Unii Europejskiej
oraz innymi środkami pochodzącymi ze źródeł zagranicznych, w trybie określonym w odrębnej
ustawie.
”
;
2)
w art. 12a ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Sejmik województwa określa zasady, tryb i harmonogram opracowania strategii rozwoju
województwa, uwzględniając w szczególności
1)
zadania organów samorządu województwa przy określaniu strategii rozwoju województwa,
2)
tryb i zasady współpracy z podmiotami wymienionymi w art. 12.
”
;
3)
w art. 18 pkt 2 otrzymuje brzmienie
„
2)
uchwalanie strategii rozwoju województwa,
”
;
4)
użyte w art. 41 w ust. 2 w pkt 4 wyrazy „programów wojewódzkich” zastępuje się wyrazami
„regionalnych programów operacyjnych”;
5)
użyte w art. 50 w ust. 1 wyrazy „wojewódzkich programów” zastępuje się wyrazami „regionalnych
programów operacyjnych”.
W ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
(Dz. U. Nr 137, poz. 887, z późn. zm. w art. 4 w pkt 2 lit. za otrzymuje brzmienie
„
za)
inne niż powiatowe urzędy pracy podmioty kierujące - w stosunku do osób pobierających
stypendium w okresie stażu lub przygotowania zawodowego - którymi są
-
jednostki samorządu terytorialnego i ich jednostki organizacyjne -z wyjątkiem wojewódzkich
i powiatowych urzędów pracy,
-
Ochotnicze Hufce Pracy,
-
agencje zatrudnienia,
-
instytucje szkoleniowe,
-
instytucje dialogu społecznego,
-
instytucje partnerstwa lokalnego,
-
organizacje pozarządowe działające na rzecz rozwoju zasobów ludzkich i przeciwdziałania
bezrobociu,
-
jednostki naukowe,
-
organizacje pracodawców,
-
związki zawodowe,
-
ośrodki doradztwa rolniczego,
-
ośrodki poradnictwa zawodowego i psychologicznego
-
korzystające z budżetu państwa, państwowych funduszy celowych lub ze źródeł zagranicznych
na podstawie umowy o dofinansowanie projektu albo decyzji, o których mowa w przepisach
ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju
(Dz. U. Nr 116, poz. 1206, z 2005 r. Nr 90, poz. 759 i Nr 267, poz. 2251 oraz z 2006 r. Nr 149, poz. 1074) albo ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju
(Dz. U. Nr 227, poz. 1658),
”
.
W ustawie z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości
(Dz. U. Nr 109, poz. 1158, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 4 w ust. 1a wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie
„
Agencja uczestniczy w realizacji programów operacyjnych, o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju
(Dz. U. Nr 116, poz. 1206, z 2005 r. Nr 90, poz. 759 i Nr 267, poz. 2251 oraz z 2006 r. Nr 149, poz. 1074) oraz w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju
(Dz. U. Nr 227, poz. 1658)
”
;
2)
w art. 6b ust. 10 otrzymuje brzmienie
„
10.
Właściwy minister pełniący funkcję instytucji zarządzającej programem operacyjnym,
o którym mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju oraz w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki określa, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania przez Agencję pomocy finansowej
w ramach tego programu, uwzględniając konieczność realizacji celów w nim określonych,
efektywnego i skutecznego wykorzystania tej pomocy oraz zapewnienia przejrzystości
jej udzielania.
”
.
W ustawie z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne
(Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 i Nr 267, poz. 2255 oraz z 2006 r. Nr 170, poz. 1217) w art. 72 ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Urządzenia melioracji wodnych podstawowych mogą być wykonywane na koszt innych osób
prawnych lub osób fizycznych, a także współfinansowane z publicznych środków wspólnotowych
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju
(Dz. U. Nr 116, poz. 1206, z 2005 r. Nr 90, poz. 759 i Nr 267, poz. 2251 oraz z 2006 r. Nr 149, poz. 1074) oraz na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju
(Dz. U. Nr 227, poz. 1658).
”
.
W ustawie z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym
(Dz. U. Nr 86, poz. 789, z późn. zm. tytuł rozdziału 2a otrzymuje brzmienie
„
Budowa i przebudowa linii kolejowych określonych w Narodowym Planie Rozwoju oraz w
programach operacyjnych realizowanych na podstawie przepisów o zasadach prowadzenia
polityki rozwoju
”
.
W ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych
(Dz. U. z 2006 r. Nr 164, poz. 1163 i Nr 170, poz. 1217) w art. 161 ust. 4 otrzymuje brzmienie
„
4.
Prezes Urzędu przeprowadza kontrolę, o której mowa w ust. 1, także na wniosek instytucji
zarządzającej, o której mowa w przepisach o Narodowym Planie Rozwoju oraz w przepisach
o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
”
.
W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych
(Dz. U. Nr 210, poz. 2135, z późn. zm. w art. 75 ust. 9a otrzymuje brzmienie
„
9a.
Osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 24a, zgłasza do ubezpieczenia zdrowotnego
podmiot kierujący (beneficjent) na staż lub przygotowanie zawodowe w miejscu pracy,
którym jest
1)
jednostka samorządu terytorialnego i jej jednostka organizacyjna - z wyjątkiem wojewódzkiego
i powiatowego urzędu pracy,
2)
Ochotniczy Hufiec Pracy,
3)
agencja zatrudnienia,
4)
instytucja szkoleniowa,
5)
instytucja dialogu społecznego,
6)
instytucja partnerstwa lokalnego,
7)
organizacja pozarządowa działająca na rzecz rozwoju zasobów ludzkich i przeciwdziałania
bezrobociu,
8)
jednostka naukowa,
9)
organizacja pracodawców,
10)
związek zawodowy,
11)
ośrodek doradztwa rolniczego,
12)
ośrodek poradnictwa zawodowego i psychologicznego
- korzystający z budżetu państwa, państwowych funduszy celowych lub ze źródeł zagranicznych
na podstawie umowy o dofinansowanie projektu albo decyzji, o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju
(Dz. U. Nr 116, poz. 1206, z 2005 r. Nr 90, poz. 759 i Nr 267, poz. 2251 oraz z 2006 r. Nr 149, poz. 1074) albo na podstawie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju
(Dz. U. Nr 227, poz. 1658).
”
.
W ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym
(Dz. U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm. w art. 94 w ust. 1 pkt 10 otrzymuje brzmienie
„
10)
dofinansowanie lub finansowanie kosztów realizacji inwestycji, w tym realizowanych
z udziałem z budżetu państwa, państwowych funduszy celowych lub ze źródeł zagranicznych
w ramach kontraktów wojewódzkich, o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju
(Dz. U. Nr 116, poz. 1206, z 2005 r. Nr 90, poz. 759 i Nr 267, poz. 2251 oraz z 2006 r. Nr 149, poz. 1074) oraz w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju
(Dz. U. Nr 227, poz. 1658);”.
”
1.
Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia na lata 2007-2013, przyjęte przez Radę Ministrów
w dniu 29 listopada 2006 r., z dniem wejścia w życie ustawy stają się planem wykonawczym
w rozumieniu art. 5 pkt 8
2.
Trybu i terminów uzgodnień, o których mowa w art. 11, nie stosuje się do Strategii
Rozwoju Kraju 2007-2015, przyjętej przez Radę Ministrów w dniu 29 listopada 2006 r.
3.
Programy operacyjne obejmujące okres programowania na lata 2007-2013, przyjęte przed
dniem wejścia w życie ustawy, stają się programami operacyjnymi w rozumieniu niniejszej ustawy.
4.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia
w życie ustawy, przedstawi Radzie Ministrów informację o niezbędnym zakresie zmian
w dokumentach, o których mowa w ust. 1-3.
Do Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia nie stosuje się art. 24
1.
Właściwi ministrowie, w terminie 1 miesiąca od dnia wejścia w życie ustawy, przedstawią
ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego aktualne strategie sektorowe,
przyjęte przez Radę Ministrów przed dniem przyjęcia strategii rozwoju kraju, o której
mowa w art. 51 ust. 2.
2.
Właściwi ministrowie w terminie 3 miesięcy od dnia upływu terminu określonego w ust.
1, doprowadzą strategie sektorowe, o których mowa w ust. 1, do zgodności ze strategią
rozwoju kraju, o której mowa w art. 51 ust. 2.
(pominięty).
Z dniem wejścia w życie ustawy programy wojewódzkie, o których mowa w art. 11 ust.
3 ustawy wymienionej w art. 43, stają się regionalnymi programami operacyjnymi w rozumieniu
niniejszej ustawy.
1.
Traci moc ustawa z dnia 20 marca 2002 r. o finansowym wspieraniu inwestycji
(Dz. U. Nr 41, poz. 363 i Nr 141, poz. 1177, z 2003 r. Nr 159, poz. 1537, z 2004 r. Nr 123, poz. 1291, Nr 173, poz. 1808 i Nr 273, poz. 2701, z 2005 r. Nr 179, poz. 1484 i Nr 249, poz. 2104 oraz z 2006 r. Nr 66, poz. 472).
2.
Do spraw wszczętych i niezakończonych na podstawie ustawy, o której mowa w ust. 1,
w tym do umów i postępowań sądowych, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia