Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 maja 2009 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym

Ustawa określa

1)

zasady tworzenia i funkcjonowania systemów obowiązkowego i umownego gwarantowania

środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych lub należnych z tytułu wierzytelności

potwierdzonych dokumentami wystawionymi przez banki;

2)

rodzaje działań, które mogą być podejmowane w celu udzielania podmiotom objętym obowiązkowym

systemem gwarantowania środków pieniężnych pomocy do wysokości środków gwarantowanych

w przypadkach powstania niebezpieczeństwa niewypłacalności;

3)

zasady gromadzenia i wykorzystywania informacji o podmiotach objętych systemem gwarantowania.

Do obliczania obowiązkowej opłaty rocznej, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 1, wnoszonej na rzecz Bankowego Funduszu Gwarancyjnego w roku 2008 stosuje

się przepisy dotychczasowe. Przepisy art. 13 ust. 1 i 1a ustawy zmienianej w art.

1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, mają po raz pierwszy zastosowanie do obliczania

obowiązkowej opłaty rocznej wnoszonej przez banki w roku 2009.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

deponent - osobę fizyczną, osobę prawną, jednostkę organizacyjną niemającą osobowości

prawnej, o ile posiada zdolność prawną, oraz podmioty, o których mowa w art. 49 ust. 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, z późn. zm., zwanej dalej „ustawą - Prawo bankowe”, będące stroną umowy imiennego rachunku bankowego lub posiadające wynikającą z czynności bankowych wierzytelność

do banku objętego obowiązkowym systemem gwarantowania, potwierdzoną wystawionym przez

ten bank dokumentem imiennym, oraz osoby, o których mowa w art. 55 ust. 1 oraz art.

56 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe, o ile ich wierzytelność do banku stała się wymagalna przed dniem niedostępności

środków, z wyłączeniem

a)

Skarbu Państwa,

b

banków krajowych, banków zagranicznych oraz instytucji kredytowych - w rozumieniu

ustawy - Prawo bankowe,

c)

podmiotów działających na podstawie ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. Nr 183, poz. 1538, z późn. zm.,

d

podmiotów działających na podstawie ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej

(Dz. U. Nr 124, poz. 1151, z późn. zm.,

e)

podmiotów działających na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 1993 r. o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji

(Dz. U. Nr 44, poz. 202, z późn. zm.,

f)

podmiotów działających na podstawie ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych

(Dz. U. Nr 146, poz. 1546, z późn. zm.,

g)

podmiotów działających na podstawie ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych

(Dz. U. z 2004 r. Nr 159, poz. 1667, z późn. zm.,

h

jednostek organizacyjnych, które, zgodnie z treścią art. 50 ust. 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694, z późn. zm., nie są uprawnione do sporządzania uproszczonego bilansu oraz rachunku zysków i strat,

z wyjątkiem jednostek samorządu terytorialnego,

i)

akcjonariuszy banku posiadających w dniu zawieszenia działalności banku pakiet co

najmniej 5% akcji, a także osób, które w stosunku do nich są podmiotami dominującymi

lub zależnymi w rozumieniu art. 4 pkt 16 ustawy, o której mowa w lit. c

j)

członków zarządu i rady nadzorczej banku oraz osób pełniących w tym banku funkcje

dyrektorów i zastępców dyrektorów departamentów, jak również dyrektorów i zastępców

dyrektorów oddziałów tego banku, w przypadku gdy osoby te pełniły swoje funkcje w

dniu zawieszenia działalności banku lub spełnienia warunku gwarancji, bądź w okresie

bieżącego roku obrotowego (obrachunkowego) lub poprzedzającego zawieszenie działalności

banku lub dzień spełnienia warunku gwarancji;

2)

środki gwarantowane - środki pieniężne zgromadzone w banku przez deponenta na rachunkach

imiennych oraz jego należności wynikające z innych czynności bankowych, w walucie

polskiej lub walutach obcych, według stanu na dzień zawieszenia działalności banku,

potwierdzone wystawionymi przez ten bank dokumentami imiennymi, powiększone o należne

odsetki naliczone do dnia spełnienia warunku gwarancji, a także kwoty, o których mowa

w art. 55 ust. 1 i art. 56 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe, o ile stały się wymagalne przed dniem zawieszenia działalności banku - do wysokości

określonej ustawą, z wyłączeniem papierów wartościowych innych niż opiewające wyłącznie

na wierzytelności pieniężne, a także listów zastawnych, o których mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o listach zastawnych i bankach hipotecznych

(Dz. U. z 2003 r. Nr 99, poz. 919, z 2005 r. Nr 184, poz. 1539 i Nr 249, poz. 2104 oraz z 2006 r. Nr 157, poz. 1119), oraz środków, co do których orzeczono prawomocnym wyrokiem, że pochodzą z przestępstwa

przewidzianego w art. 299 Kodeksu karnego;

3)

podmioty objęte obowiązkowym systemem gwarantowania - zwane dalej „podmiotami objętymi

systemem gwarantowania”

a)

banki krajowe w rozumieniu ustawy - Prawo bankowe,

b

oddziały banków zagranicznych w rozumieniu ustawy - Prawo bankowe, o ile nie są uczestnikami systemu gwarantowania środków pieniężnych albo system

gwarantowania, w którym uczestniczą, nie zapewnia gwarantowania środków pieniężnych

co najmniej w zakresie i w wysokości określonych w ustawie;

4)

dzień spełnienia warunku gwarancji - dzień wydania postanowienia o ogłoszeniu upadłości

banku;

5)

niedostępność środków - sytuację, w której środki gwarantowane są należne, lecz nie

mogą być wypłacone od dnia zawieszenia działalności banku (dzień niedostępności środków);

6)

saldo dodatnie - dodatnie saldo rachunku bankowego deponenta i jego należności wynikających

z czynności bankowych, po dokonaniu przez syndyka masy upadłości potrąceń wierzytelności

przysługujących wzajemnie deponentowi i bankowi;

7)

(uchylony);

8

przejęcie banku - nabycie przedsiębiorstwa prowadzonego przez bank znajdujący się

w sytuacji niebezpieczeństwa niewypłacalności lub jego części, a także przejęcie banku

na podstawie decyzji Komisji Nadzoru Finansowego, wydanej na podstawie przepisów art. 147 ust. 1 pkt 1 lub ust.

2 albo art. 158 ust. 1 lub 3 ustawy - Prawo bankowe.

1.

W przypadku prowadzenia przez bank jednego rachunku dla kilku osób (rachunek wspólny),

deponentem jest każda z tych osób - w granicach określonych w umowie rachunku, a w przypadku braku postanowień umownych lub przepisów w tym zakresie -

w częściach równych.

2.

W przypadku prowadzenia przez bank rachunku dla spółki cywilnej, jawnej lub komandytowej

- deponentem jest ta spółka.

1.

Oddział banku zagranicznego, o którym mowa w art. 2 pkt 3 lit. b, jest objęty systemem

gwarantowania w zakresie, w jakim system gwarantowania w państwie jego siedziby nie

zapewnia wypłaty środków gwarantowanych w granicach określonych w ustawie.

2.

Oddział instytucji kredytowej, w rozumieniu ustawy - Prawo bankowe, w przypadku gdy kwota środków gwarantowanych przez system gwarantowania jego państwa

macierzystego jest niższa niż określona w ustawie, może, w celu podwyższenia tej kwoty

do wysokości określonej ustawą, przystąpić do obowiązkowego systemu gwarantowania.

3.

Warunki przystąpienia oddziału instytucji kredytowej, o którym mowa w ust. 2, do systemu

gwarantowania określa Zarząd Funduszu w porozumieniu z odpowiednią instytucją wykonującą

zadania w zakresie gwarantowania środków w państwie macierzystym instytucji, z zachowaniem

zasad systemu gwarantowania określonych w ustawie.

Minister Finansów ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity tekst

ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania

jednolitego tekstu.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z wyjątkiem przepisów art. 2b ust.

2 i 3 ustawy zmienianej w art. 1, które wchodzą w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą

Polską członkostwa w Unii Europejskiej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Tworzy się Bankowy Fundusz Gwarancyjny, zwany dalej „Funduszem”.

2.

Fundusz posiada osobowość prawną.

3.

Siedzibą Funduszu jest Warszawa.

4

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Prezesa

Narodowego Banku Polskiego i Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego, w drodze

rozporządzenia, mając na uwadze sprawne działanie Funduszu oraz specyfikę jego działalności,

nadaje Funduszowi statut, w którym określa szczegółowo jego zadania, sposób organizacji,

rodzaje i sposób tworzenia funduszy własnych oraz zasady gospodarki finansowej.

5.

Nadzór nad działalnością Funduszu sprawuje minister właściwy do spraw instytucji finansowych

w oparciu o kryterium legalności i zgodności ze statutem.

6

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w ramach nadzoru, o którym mowa

w ust. 5, w przypadku stwierdzenia, że zadania Funduszu są wykonywane z naruszeniem

prawa, może

1)

zażądać usunięcia nieprawidłowości w wyznaczonym terminie;

2)

wnioskować do Rady Funduszu o odwołanie z pełnionej funkcji członka Zarządu Funduszu

odpowiedzialnego za powstałe nieprawidłowości.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisu

art. 1 pkt 15 lit. a), który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1997 r.

1.

Do zadań Funduszu w zakresie funkcjonowania systemów obowiązkowego i umownego gwarantowania

zgromadzonych środków pieniężnych należy

1)

określanie na dany rok, zgodnie z art. 25, wysokości środków wyodrębnionych przez

podmioty objęte systemem gwarantowania, w związku z obowiązkiem tworzenia funduszu

ochrony środków gwarantowanych;

2)

wykonywanie obowiązków wynikających z gwarantowania środków pieniężnych na zasadach

określonych w ustawie;

3)

(uchylony);

4)

nadzór nad umownym systemem gwarantowania środków pieniężnych.

1a

Do zadań Funduszu w zakresie gromadzenia i analizowania informacji o podmiotach objętych

systemem gwarantowania należy w szczególności opracowywanie analiz i prognoz dotyczących

sektora bankowego.

2.

Do zadań Funduszu w zakresie udzielania pomocy podmiotom objętym systemem gwarantowania

należy

1)

udzielanie zwrotnej pomocy finansowej, zgodnie z zasadami określonymi w art. 19 i

art. 20 ustawy, w przypadku powstania niebezpieczeństwa niewypłacalności bądź na nabycie

akcji lub udziałów banków;

1a)

nabywanie wierzytelności banków, w których powstało niebezpieczeństwo niewypłacalności;

2

kontrola prawidłowości wykorzystania pomocy, o której mowa w pkt 1, oraz monitorowanie

sytuacji ekonomiczno-finansowej i systemu zarządzania banku korzystającego z pomocy

finansowej;

3)

określanie wysokości obowiązkowych opłat rocznych, o których mowa w art. 13 ust. 1

i art. 14, wnoszonych przez podmioty objęte systemem gwarantowania na rzecz Funduszu;

4)

kontrola realizacji programu postępowania naprawczego podmiotu objętego systemem gwarantowania,

w sytuacjach określonych w ustawie.

2a

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Prezesa

Narodowego Banku Polskiego i Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego, określi,

w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki, zakres i tryb obrotu przez Fundusz wierzytelnościami,

o których mowa w ust. 2 pkt 1a, uwzględniając zapewnienie skuteczności udzielania

pomocy podmiotom objętym systemem gwarantowania.

3

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, kierując się koniecznością zapewnienia

stabilności systemu bankowego, po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego

i Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego, może określić, w drodze rozporządzenia,

dodatkowe działania Funduszu w zakresie udzielania pomocy podmiotom objętym systemem

gwarantowania oraz tryb ich wykonania.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

4, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.

1.

Organami Funduszu są: Rada Funduszu i Zarząd Funduszu.

2.

Osoby pełniące funkcje w organach Funduszu nie mogą pełnić funkcji w organach lub

być pracownikami banków.

1.

Do Rady Funduszu oraz Zarządu Funduszu działających w dniu wejścia w życie ustawy

stosuje się przepisy dotychczasowe, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2.

Kadencja Rady Funduszu powołanej na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów

wygasa z dniem 30 czerwca 2009 r.

3.

Kadencja Zarządu Funduszu powołanego na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów

wygasa z dniem 31 marca 2010 r.

1.

Rada Funduszu składa się z przewodniczącego oraz siedmiu członków.

2.

Przewodniczącym i członkiem Rady Funduszu może być osoba, która spełnia łącznie następujące

warunki

1)

posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

2)

posiada wyższe wykształcenie;

3)

nie była karana za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

4)

posiada wiedzę i doświadczenie w zakresie bankowości.

3.

Przewodniczącego Rady Funduszu powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw instytucji

finansowych, po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego i Przewodniczącego

Komisji Nadzoru Finansowego.

4.

Członków Rady Funduszu powołuje i odwołuje

1)

dwóch - minister właściwy do spraw instytucji finansowych;

2)

dwóch - Prezes Narodowego Banku Polskiego;

3)

jednego - Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego;

4)

dwóch - Związek Banków Polskich, na zasadach określonych w statucie Funduszu.

5.

Za udział w posiedzeniu Rady Funduszu osobom wchodzącym w skład Rady Funduszu przysługuje

wynagrodzenie.

6.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Prezesa

Narodowego Banku Polskiego i Przewodniczącego Komisji Nadzoru

Finansowego, określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalenia wynagrodzenia osób

wchodzących w skład Rady Funduszu, uwzględniając zakres wykonywanych zadań.

7.

Kadencja Rady Funduszu, z zastrzeżeniem art. 17 ust. 5, trwa 3 lata.

8.

Kadencja Rady Funduszu jest wspólna.

1.

Do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust.

4, art. 4 ust. 2a i 3, art. 6 ust. 6 i art. 8 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w

brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, zachowują moc przepisy dotychczasowe, nie dłużej

jednak niż przez 12 miesięcy.

2.

Do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 17 ust.

8 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc przepisy wykonawcze wydane na podstawie

art. 17 ust. 6 tej ustawy, nie dłużej jednak niż przez 18 miesięcy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Rada Funduszu sprawuje kontrolę i nadzór nad działalnością Funduszu.

2.

Do zadań Rady Funduszu ponadto należy

1)

wykonywanie nadzoru nad działalnością Zarządu Funduszu;

2)

uchwalanie planów działalności i planu finansowego Funduszu;

3)

przedkładanie Radzie Ministrów sprawozdania z działalności Funduszu za rok poprzedni;

3a

przedkładanie ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych, Przewodniczącemu

Komisji Nadzoru Finansowego i Prezesowi Narodowego Banku Polskiego kwartalnych sprawozdań

z działalności Funduszu, nie później niż w terminie 40 dni od ostatniego dnia kwartału

roku kalendarzowego, za który zostało sporządzone;

3b

przyjmowanie przedstawionego przez Zarząd Funduszu rocznego sprawozdania finansowego

Funduszu oraz rocznego sprawozdania z działalności Funduszu;

4)

zatwierdzanie wniosków Zarządu Funduszu w sprawie zaciągania kredytu, o którym mowa

w art. 34 ust. 3;

5)

określanie na wniosek Zarządu Funduszu wysokości stawek obowiązkowej opłaty rocznej

oraz funduszu ochrony środków gwarantowanych;

6)

określanie zasad i form udzielania pomocy finansowej podmiotom objętym systemem gwarantowania,

o której mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1;

7)

określanie zasad i form zabezpieczania i dochodzenia zwrotu środków należnych Funduszowi

z tytułu udzielania pomocy, o której mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1;

8)

ustalanie wynagrodzeń członków Zarządu Funduszu;

9)

reprezentowanie Funduszu w jego stosunkach prawnych z członkami Zarządu, w szczególności

powoływanie, zawieszanie w czynnościach i odwoływanie członków Zarządu;

10)

uchwalanie regulaminu określającego organizację pracy oraz zasady i tryb działania

Zarządu Funduszu.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

11, 15 i 16, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Rada podejmuje uchwały większością głosów przy obecności co najmniej czterech osób

wchodzących w jej skład. W przypadku równego rozkładu głosów w głosowaniu decyduje

głos przewodniczącego Rady Funduszu.

2.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Prezesa

Narodowego Banku Polskiego i Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego, w drodze

rozporządzenia, ustala regulamin określający organizację pracy oraz zasady i tryb

działania Rady Funduszu, uwzględniając realizowane przez Fundusz zadania oraz specyfikę

jego działalności.

1.

W skład Zarządu Funduszu wchodzi pięciu członków, w tym prezes i jego zastępca.

2.

Członkiem Zarządu Funduszu może być osoba, która spełnia łącznie następujące warunki

1)

posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

2)

posiada wyższe wykształcenie;

3)

nie była karana za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

4)

posiada co najmniej 5-letni staż pracy w bankowości na stanowisku kierowniczym.

3.

Zarząd jest powoływany przez Radę Funduszu.

4.

Kadencja Zarządu trwa 3 lata od dnia powołania przez Radę Funduszu.

5.

Rada Funduszu wybiera prezesa Zarządu Funduszu i jego zastępcę spośród członków Zarządu

Funduszu.

6.

Członek Zarządu Funduszu, w tym prezes lub jego zastępca, mogą być w każdej chwili

odwołani z pełnionej funkcji przez Radę Funduszu.

7.

Mandaty członków Zarządu Funduszu wygasają z dniem upływu kadencji Zarządu Funduszu

albo z dniem zaistnienia innych okoliczności powodujących wygaśnięcie mandatu członka

Zarządu Funduszu, z zastrzeżeniem art. 17 ust. 5.

1.

Zarząd Funduszu kieruje Funduszem i reprezentuje go na zewnątrz.

2.

Do zadań Zarządu Funduszu należy

1)

opracowywanie projektów planów działalności i planu finansowego Funduszu;

2)

gospodarowanie środkami Funduszu, z zastrzeżeniem uprawnień Rady Funduszu;

3)

składanie Radzie Funduszu kwartalnych i rocznych sprawozdań z działalności;

4)

składanie wniosków do Rady Funduszu w sprawach, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt

4;

5)

wykonywanie innych czynności niezastrzeżonych dla Rady Funduszu.

Do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych Funduszu upoważnieni

są dwaj członkowie Zarządu Funduszu działający łącznie.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Rada Funduszu i Zarząd Funduszu wykonują swoje funkcje przy pomocy Biura Funduszu,

którego strukturę organizacyjną oraz zasady działania określa Zarząd Funduszu w uzgodnieniu

z Radą Funduszu.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.

1

Podmioty objęte systemem gwarantowania wnoszą na rzecz Funduszu obowiązkowe opłaty

roczne w wysokości iloczynu stawki nieprzekraczającej 0,3% i podstawy naliczania opłaty

rocznej, o której mowa w ust. 1a.

1a

Podstawę naliczania opłaty rocznej stanowi kwota odpowiadająca 12,5-krotności sumy

wymogów kapitałowych z tytułu poszczególnych rodzajów ryzyka oraz wymogów kapitałowych

z tytułu przekroczenia limitów i naruszenia innych norm określonych w ustawie - Prawo bankowe, obliczona przez bank według zasad określonych na podstawie przepisów tej ustawy.

2

Wysokość stawki, o której mowa w ust. 1, na kolejny rok określa i przekazuje podmiotom

objętym systemem gwarantowania Rada Funduszu, nie później niż do końca roku kalendarzowego

poprzedzającego rok, w którym opłata ma być wniesiona.

3.

Podmioty objęte systemem gwarantowania obowiązane są do wnoszenia opłaty, o której

mowa w ust. 1, w terminach określonych przez Fundusz, nie później niż do dnia 31 marca

każdego roku, z tym że opłaty należne od banków spółdzielczych - zrzeszonych w bankach

zrzeszających - wnoszą, w imieniu tych banków, banki zrzeszające.

3a.

(uchylony).

3b.

(uchylony).

4.

Wniesiona opłata roczna, o której mowa w ust. 1, stanowi koszt uzyskania przychodu

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm..

5.

Z dniem spełnienia warunków gwarancji przez podmiot objęty systemem gwarantowania

podmiot ten jest zwolniony z obowiązku wnoszenia opłat rocznych, o których mowa w

ust. 1.

1.

Bank Polska Kasa Opieki S.A., Powszechna Kasa Oszczędności - Bank Państwowy oraz Bank

Gospodarki Żywnościowej S.A. wnoszą, do dnia 31 grudnia 1999 r., obowiązkowe opłaty

roczne naliczone z zastosowaniem połowy stawek, o których mowa w art. 13, z zastrzeżeniem

ust. 5.

1a.

(uchylony).

2.

Nie nalicza się obowiązkowej opłaty rocznej od aktywów z umów o kredyt kontraktowy

w bankach prowadzących kasy mieszkaniowe według zasad określonych odrębnymi przepisami.

3

Nie nalicza się obowiązkowej opłaty rocznej

1)

dla funduszy utworzonych, powierzonych lub przekazanych Bankowi Gospodarstwa Krajowego

na mocy odrębnych ustaw;

2)

dla działalności realizowanej przez Bank Gospodarstwa Krajowego w ramach programów

rządowych oraz od środków zgromadzonych na rachunku rezerw poręczeniowych i gwarancyjnych

Skarbu Państwa w tym banku.

3a.

(uchylony).

3b.

(uchylony).

3c.

(uchylony).

4.

Od aktywów pochodzących z emisji hipotecznych listów zastawnych i publicznych listów

zastawnych nie nalicza się obowiązkowej opłaty rocznej i nie tworzy się funduszu ochrony

środków gwarantowanych.

5.

Banki, o których mowa w ust. 1, w przypadku przejęcia innych banków, wnoszą obowiązkowe

opłaty roczne za rok 1999 od łącznej sumy aktywów i zobowiązań pozabilansowych, o

których mowa w art. 13 ust. 1, naliczone z zastosowaniem stawki określonej w ust.

1 wyłącznie do sumy własnych aktywów bilansowych i zobowiązań pozabilansowych, według

stanu przed przejęciem.

Źródłami finansowania Funduszu są

1)

obowiązkowe opłaty roczne, o których mowa w art. 13 ust. 1, wnoszone przez podmioty

objęte systemem gwarantowania;

2)

kwoty przekazane z funduszu ochrony środków gwarantowanych, o którym mowa w art. 25

ust. 1, pochodzące z wpłat podmiotów objętych systemem gwarantowania, dokonywanych

zgodnie z uchwałą Zarządu Funduszu na wyodrębniony rachunek specjalny Funduszu w Narodowym

Banku Polskim;

3)

dochody z oprocentowania pożyczek udzielanych przez Fundusz oraz dochody z oprocentowania

papierów wartościowych, o których mowa w art. 16 ust. 3;

4)

środki uzyskane w ramach bezzwrotnej pomocy zagranicznej;

5

środki z dotacji, udzielonych na wniosek Funduszu, z budżetu państwa na zasadach określonych

w przepisach o finansach publicznych;

6

środki z kredytu krótkoterminowego udzielonego przez Narodowy Bank Polski zgodnie

z art. 34 ust. 3;

6a

udzielone pożyczki ze środków budżetu państwa;

7)

inne dochody.

Nie nalicza się obowiązkowej opłaty rocznej, o której mowa w ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym

(Dz. U. z 2007 r. Nr 70, poz. 474, z 2008 r. Nr 196, poz. 1214 i Nr 209, poz. 1315 oraz z 2009 r. Nr 53, poz. 434) od aktywów Krajowego Funduszu Poręczeń Kredytowych, Funduszu Poręczeń Unijnych oraz

Krajowego Funduszu Mieszkaniowego przekazanych w wyniku ich likwidacji na fundusz

statutowy Banku Gospodarstwa Krajowego.

1

Środki Funduszu przeznacza się na

1)

finansowanie zadań Funduszu związanych z gwarantowaniem środków pieniężnych;

2)

finansowanie zadań Funduszu w zakresie udzielania podmiotom objętym systemem gwarantowania

pomocy, o której mowa w rozdziale 3, przy czym pomoc ta może być udzielana jedynie

ze środków, o których mowa w art. 15 pkt 1, 3, 4 i 7, pomniejszonych o kwoty wydatków,

o których mowa w ust. 5;

3)

pokrywanie kosztów postępowania, o których mowa w art. 428 ust. 3 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze

(Dz. U. Nr 60, poz. 535, z późn. zm..

2

Nadwyżka bilansowa Funduszu w danym roku powiększa jego fundusz własny, tworzony w

celu zapewnienia środków na finansowanie zadań Funduszu w zakresie udzielania pomocy

podmiotom objętym systemem gwarantowania, z zastrzeżeniem ust. 2a i 2b.

2a

Nadwyżka bilansowa Funduszu może zostać przekazana na fundusz własny, tworzony w celu

zapewnienia środków na nabycie rzeczowego majątku trwałego Funduszu oraz wypłat środków

gwarantowanych - wyłącznie w celu zwiększenia jego wysokości do kwoty odpowiadającej

jego wartości na dzień 31 grudnia 2007 r.

2b

Nadwyżka bilansowa Funduszu może zostać przekazana na fundusz własny, tworzony w celu

zapewnienia środków na pokrycie ewentualnych strat bilansowych i na realizację zadań

statutowych - wyłącznie w celu zwiększenia jego wysokości do kwoty odpowiadającej

1/3 wartości funduszu własnego, o którym mowa w ust. 2a.

3.

Fundusz może nabywać jedynie papiery wartościowe emitowane, poręczone lub gwarantowane

przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski, jak również jednostki uczestnictwa funduszy

rynku pieniężnego, o których mowa w art. 178 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych.

4

Środki Funduszu są gromadzone na rachunkach bieżących, wyodrębnionych oraz rachunkach

lokat jednodniowych i innych lokat terminowych w Narodowym Banku Polskim. Fundusz

może także posiadać rachunki w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych S.A.

4a.

Fundusz może uczestniczyć w obrocie skarbowymi papierami wartościowymi także za pośrednictwem

firmy inwestycyjnej i posiadać rachunek bankowy do przeprowadzania tych rozliczeń.

5.

Koszty działalności biura Funduszu oraz inne wydatki związane z wykonywaniem zadań

Funduszu pokrywane są ze środków, o których mowa w art. 15 pkt 1 i pkt 3-7.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem art. 12, który wchodzi

w życie z dniem 31 grudnia 2001 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Roczne sprawozdanie finansowe Fundusz sporządza do dnia 31 marca każdego roku za poprzedni

rok obrotowy.

2.

Sprawozdanie finansowe Funduszu podlega badaniu przez uprawniony, w trybie odrębnych

przepisów, podmiot wybrany w drodze przetargu przez Radę Funduszu. Koszt badania ponosi

Fundusz.

3.

Do dnia 30 czerwca każdego roku Rada Funduszu przedstawia Radzie Ministrów do zatwierdzenia,

zaopiniowane przez ministra właściwego do spraw instytucji finansowych, sprawozdanie

z działalności Funduszu za rok poprzedni i załączone do niego sprawozdanie finansowe,

wraz z wynikami badania, o którym mowa w ust. 2.

4.

Rada Ministrów zatwierdza albo odmawia zatwierdzenia sprawozdań, o których mowa w

ust. 3, w terminie do dnia 31 sierpnia każdego roku.

5.

Odmowa zatwierdzenia przez Radę Ministrów sprawozdania z działalności Funduszu za

rok poprzedni jest równoznaczna z wygaśnięciem mandatu wszystkich członków organów

Funduszu, z zastrzeżeniem, że pełnią oni swoje funkcje do czasu powołania nowych członków

organów Funduszu.

6.

Przepisu ust. 5 nie stosuje się do członków organów Funduszu, których kadencji nie

dotyczy sprawozdanie z działalności Funduszu, o którym mowa w ust. 3.

7.

W zakresie rachunkowości Fundusz stosuje przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, z zastrzeżeniem ust. 8.

8.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Prezesa

Narodowego Banku Polskiego i Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego, określi,

w drodze rozporządzenia, szczególne zasady rachunkowości Funduszu, w tym zakres informacji

wykazywanych w informacji dodatkowej sprawozdania finansowego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1998 r.

Bankowy Fundusz Gwarancyjny zwolniony jest od podatku dochodowego od osób prawnych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

17, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Realizując zadania Funduszu, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1, Fundusz może w

szczególności udzielać podmiotom objętym systemem gwarantowania pożyczek, gwarancji

lub poręczeń na warunkach korzystniejszych od ogólnie stosowanych przez banki.

2.

Środki uzyskane przez podmioty objęte systemem gwarantowania w wyniku udzielenia przez

Fundusz pożyczek, gwarancji lub poręczeń, o których mowa w ust. 1, mogą być przeznaczone

tylko na usunięcie niebezpieczeństwa niewypłacalności lub zakup udziałów albo akcji

banku przez nowych udziałowców lub akcjonariuszy, o ile spełnione zostały warunki,

o których mowa w art. 20.

3.

Do gwarancji, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące

gwarancji udzielanych przez banki.

4.

Czynności cywilnoprawne, poprzez które dochodzi do realizacji zadań, o których mowa

w ust. 1 oraz w art. 4 ust. 2 pkt 1a, wolne są od opłaty skarbowej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Warunkiem udzielenia przez Fundusz pomocy, o której mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 1a,

jest w szczególności

1)

uznanie przez Zarząd Funduszu przedstawionych przez podmiot objęty systemem gwarantowania,

wnioskujący o udzielenie pomocy, wyników badania sprawozdania finansowego dotyczącego

jego działalności, a w przypadku wniosku o udzielenie pomocy na przejęcie banku, połączenie

się banków lub zakup akcji (udziałów) innego banku -wyników badania sprawozdań finansowych

obu banków;

2)

przedstawienie Zarządowi Funduszu przez podmiot objęty systemem gwarantowania pozytywnej

opinii Komisji Nadzoru Finansowego o programie postępowania uzdrawiającego lub o celowości

przejęcia, połączenia się banków lub zakupu akcji (udziałów) innego banku;

2a)

przedstawienie Zarządowi Funduszu przez bank ubiegający się o pomoc pozytywnej opinii

Komisji Nadzoru Finansowego o programie postępowania naprawczego;

3)

wykazanie, że wysokość wnioskowanych przez podmiot objęty systemem gwarantowania pożyczek,

gwarancji, poręczeń oraz środków wydatkowanych przez Fundusz na wykup wierzytelności

byłaby nie wyższa niż łączna maksymalna kwota z tytułu gwarancji w tym podmiocie,

liczona jako suma środków gwarantowanych na rachunkach deponentów banku, a w przypadkach

wniosku o udzielenie pomocy finansowej w celu przejęcia lub połączenia z innym bankiem

- nie wyższa niż suma środków gwarantowanych na rachunkach deponentów w banku przejmowanym;

4)

wykorzystanie dotychczasowych funduszy własnych banku na pokrycie strat banku ubiegającego

się o pomoc lub przejmowanego.

1.

Komisja Nadzoru Finansowego informuje niezwłocznie Zarząd Funduszu o wystąpieniu konieczności

wszczęcia przez zarząd banku postępowania naprawczego, o którym mowa w art. 142 ustawy

- Prawo bankowe.

2.

Fundusz na swój wniosek skierowany do Komisji Nadzoru Finansowego jest ustanawiany

kuratorem, o którym mowa w art. 144 ustawy - Prawo bankowe, w stosunku do banku objętego systemem gwarantowania, o ile udzielił temu bankowi

pomocy, o której mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 1a. Funduszowi nie przysługuje wynagrodzenie,

o którym mowa w art. 144 ust. 8 ustawy - Prawo bankowe.

3.

Do wierzytelności Funduszu związanych z udzieleniem pomocy, o której mowa w art. 4

ust. 2 pkt 1, stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego oraz innych ustaw regulujących rodzaje i sposoby zabezpieczeń wierzytelności banków.

1.

Podmiot objęty systemem gwarantowania, korzystający z pomocy finansowej Funduszu,

jest obowiązany udzielać na żądanie Funduszu informacji niezbędnych do wykonywania

działań, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 2 i 4, z zastrzeżeniem przepisów dotyczących

informacji prawem chronionych.

2.

Do podmiotu, którego udziały albo akcje zostały nabyte z wykorzystaniem środków pochodzących

z pomocy finansowej Funduszu, przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Celem obowiązkowego systemu gwarantowania środków pieniężnych jest zapewnienie deponentom

wypłaty, do wysokości określonej ustawą, środków gwarantowanych w razie ich niedostępności.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2004 r., z wyjątkiem art. 61, 71, 127 i art.

128 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.

1.

Podmiotami stosunku gwarancji są

1)

Fundusz;

2)

deponent.

2.

Przedmiotem gwarancji jest wierzytelność deponenta, w związku z którą z dniem spełnienia

warunków gwarancji nabywa on w stosunku do Funduszu, na warunkach określonych w ustawie,

uprawnienie do świadczenia pieniężnego.

3.

Świadczenie pieniężne, o którym mowa w ust. 2, jest płatne w złotych, według terminarza

wypłat ustalonego w trybie przewidzianym w art. 28 ust. 3, w terminie 30 dni od otrzymania

przez syndyka lub zarządcę masy upadłości banku kwoty przekazanej przez Fundusz na

wypłaty środków gwarantowanych, nie później jednak niż w terminie trzech miesięcy

od dnia niedostępności środków, z zastrzeżeniem ust. 4-6.

4.

Świadczenie pieniężne, o którym mowa w ust. 2 i 3, nie może być wypłacone przed dniem

spełnienia warunku gwarancji.

5.

W przypadku wystąpienia okoliczności uniemożliwiających wypłatę środków gwarantowanych

w terminie określonym w ust. 3, w szczególności ze względu na nieprawidłowości w prowadzeniu

ksiąg banku lub znaczną liczbę prowadzonych przez bank rachunków, sąd prowadzący postępowanie

upadłościowe może, na wniosek Zarządu Funduszu, przedłużyć termin wypłat, nie dłużej

jednak niż o trzy miesiące.

6.

Sąd, o którym mowa w ust. 5, może, na kolejny wniosek Zarządu Funduszu, przedłużyć

termin wypłat środków gwarantowanych o następne trzy miesiące, jednak nie więcej niż

dwukrotnie.

7.

Wnioski, o których mowa w ust. 5 i 6, sąd rozpatruje nie później niż w terminie 14

dni od dnia ich wniesienia.

1

Środki gwarantowane objęte są obowiązkowym systemem gwarantowania od dnia ich wniesienia

na rachunek bankowy nie później niż w dniu poprzedzającym dzień zawieszenia działalności

banku, a w przypadku należności wynikających z czynności bankowych, o ile czynność

ta została dokonana przed dniem zawieszenia działalności banku - do wysokości (łącznie

z odsetkami naliczonymi zgodnie z umową - do dnia spełnienia warunku gwarancji) równowartości w złotych 50 000 euro -w 100%.

2.

(uchylony).

3.

Do obliczenia wartości euro w złotych przyjmuje się kurs średni z dnia spełnienia

warunku gwarancji, ogłaszany przez Narodowy Bank Polski.

4

Kwota, o której mowa w ust. 1, określa maksymalną wysokość roszczeń deponenta w stosunku

do Funduszu, niezależnie od tego, w jakiej wysokości i na ilu rachunkach posiadał

środki pieniężne lub z ilu wierzytelności przysługują mu należności w danym banku.

5.

Roszczenia z tytułu gwarancji przedawniają się po upływie 5 lat od dnia spełnienia

warunku gwarancji; dotyczy to także roszczeń powstałych przed dniem 15 kwietnia 1997 r.

6

Rada Ministrów, po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego oraz Przewodniczącego

Komisji Nadzoru Finansowego, może, w drodze rozporządzenia, czasowo określić wyższą

niż określona w ustawie górną granicę środków gwarantowanych oraz procent środków

gwarantowanych, mając na uwadze konieczność zapewnienia bezpieczeństwa i stabilności

systemu bankowego oraz ochronę interesu deponentów.

Deponent nie traci prawa do dochodzenia swych roszczeń od banku ponad kwotę określoną

w art. 23 ust. 1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

10, art. 5 pkt 6, art. 15 oraz art. 24, które wchodzą w życie z ostatnim dniem miesiąca,

w którym ustawa weszła w życie.

1.

Podmiot objęty systemem gwarantowania obowiązany jest tworzyć fundusz ochrony środków

gwarantowanych na zaspokojenie roszczeń deponentów w przypadku spełnienia warunków

gwarancji przez którykolwiek podmiot objęty tym systemem.

1a

Fundusz ochrony środków gwarantowanych jest tworzony w ostatnim sprawozdawczym dniu

miesiąca, w którym podmiot objęty systemem gwarantowania uzyskał zezwolenie na rozpoczęcie

działalności. W przypadku oddziału instytucji kredytowej przystępującego do systemu

gwarantowania, dzień utworzenia funduszu ochrony środków gwarantowanych określa Zarząd

Funduszu w trybie określonym w art. 2b ust. 3.

2.

Wysokość funduszu ochrony środków gwarantowanych w kolejnym roku jest ustalana, z

zastrzeżeniem ust. 3, nie później niż do końca poprzedniego roku kalendarzowego, jako

iloczyn stawki w wysokości do 0,4% i sumy środków pieniężnych zgromadzonych w banku

na wszystkich rachunkach, stanowiącej podstawę obliczania kwoty rezerwy obowiązkowej

stosownie do art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim

(Dz. U. z 2005 r. Nr 1, poz. 2, z późn. zm., za październik.

3.

Wysokość funduszu ochrony środków gwarantowanych w odniesieniu do banków: Powszechna

Kasa Oszczędności - Bank Państwowy, Polska Kasa Opieki S.A., Bank Gospodarki Żywnościowej

S.A. do dnia 31 grudnia 1999 r. ustalana jest, z zastrzeżeniem ust. 4, jako iloczyn

połowy stawki i sumy środków pieniężnych, o których mowa w ust. 2.

4.

Banki, o których mowa w ust. 3, w przypadku przejęcia innych banków, tworzą na rok

1999 fundusz ochrony środków gwarantowanych od łącznej sumy środków pieniężnych, o

których mowa w ust. 2, łączących się banków, z zastosowaniem stawki określonej w ust.

3 wyłącznie do sumy własnych środków pieniężnych przed przejęciem.

5.

Fundusz ochrony środków gwarantowanych jest zwiększany lub zmniejszany w dniu 1 lipca

każdego roku, odpowiednio do wysokości sumy, o której mowa w ust. 2, stanowiącej podstawę

obliczania kwoty rezerwy obowiązkowej za kwiecień każdego roku.

6.

Z dniem spełnienia warunków gwarancji podmiot objęty systemem gwarantowania jest zwolniony

z obowiązku tworzenia funduszu ochrony środków gwarantowanych i zmiany jego wysokości,

o której mowa w ust. 5.

1.

Banki są obowiązane

1)

lokować aktywa stanowiące pokrycie funduszu ochrony środków gwarantowanych w

a)

skarbowych papierach wartościowych,

b)

bonach pieniężnych Narodowego Banku Polskiego i obligacjach emitowanych przez Narodowy

Bank Polski - o ile mogą być one przedmiotem obrotu,

c)

jednostkach uczestnictwa funduszy rynku pieniężnego;

2)

deponować określone w pkt 1 lit. a i b aktywa na wyodrębnionym dla każdego banku rachunku

a)

w Narodowym Banku Polskim,

b)

w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych,

c)

w podmiocie prowadzącym rachunki papierów wartościowych i rachunki pieniężne służące

do ich obsługi

- a w przypadku braku takiej możliwości - lokować te aktywa na oprocentowanym rachunku

bieżącym w Narodowym Banku Polskim.

2.

Banki spółdzielcze - członkowie zrzeszeń -obowiązane są deponować aktywa stanowiące

pokrycie funduszy ochrony środków gwarantowanych zrzeszenia na wyodrębnionym rachunku

w banku zrzeszającym.

3.

Aktywa stanowiące pokrycie funduszu ochrony środków gwarantowanych nie mogą być przedmiotem

zastawu ani być obciążane w jakikolwiek sposób oraz nie podlegają egzekucji sądowej

ani administracyjnej.

4.

Banki objęte obowiązkowym systemem gwarantowania środków pieniężnych przekazują Zarządowi

Funduszu informacje o sumie wkładów na rachunkach objętych obowiązkowym systemem gwarantowania

środków pieniężnych i wysokości funduszu ochrony środków gwarantowanych w terminach

1)

do dnia 15 grudnia każdego roku, według stanu określanego zgodnie z art. 25 ust. 2,

2)

do dnia 15 czerwca każdego roku, według stanu stanowiącego podstawę obliczenia kwoty

rezerwy obowiązkowej za kwiecień

- według wzoru określonego przez Zarząd Funduszu.

5.

W przypadku banków spółdzielczych, o których mowa w ust. 2, obowiązki określone w

ust. 4 wykonują banki zrzeszające.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Syndyk lub zarządca masy upadłości jest obowiązany, w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia

upadłości banku, ustalić na podstawie ksiąg banku i przedstawić w formie pisemnej

Funduszowi

1)

listę deponentów, wraz z wyszczególnieniem kwot środków gwarantowanych należnych każdemu

deponentowi, sporządzoną według wzoru określonego przez Zarząd Funduszu; wysokość

kwot środków gwarantowanych należnych poszczególnym deponentom syndyk lub zarządca

masy upadłości ustala w wysokości odpowiednich sald dodatnich, z zastrzeżeniem ust.

2;

2)

kwotę płynnych środków banku wchodzących w skład masy upadłości, według stanu na dzień

ogłoszenia upadłości banku;

3)

wysokość utworzonego przez ten bank funduszu ochrony środków gwarantowanych oraz wysokość

niewykorzystanej części tego funduszu, według stanu na dzień sporządzenia listy deponentów;

4)

wysokość wydatków związanych z wypłatą wynagrodzeń pracownikom upadłego banku i wysokość

bieżących wydatków związanych z kosztami postępowania upadłościowego, poniesionych

do dnia sporządzenia listy deponentów - powiększonych o wysokość niezbędnych wydatków

związanych z wypłatą środków gwarantowanych -wraz z aktualną wysokością środków płynnych

banku znajdujących się w dyspozycji syndyka lub zarządcy.

2.

W przypadku stwierdzenia wymagalnych wierzytelności osób, o których mowa w art. 55

ust. 1 i art. 56 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe, nieobjętych przepisami art. 2 pkt 1 i 2, syndyk masy upadłości, przy ustalaniu należności

spadkobierców, pomniejsza saldo dodatnie o te wierzytelności.

1.

Zarząd Funduszu, w terminie 14 dni, sprawdza przedstawioną przez syndyka lub zarządcę

masy upadłości listę deponentów oraz wyliczenie kwot środków gwarantowanych pod względem

zgodności z ustawą i wymaganiami określonymi w art. 27 ust. 1 pkt 1.

2.

W przypadku powstania uzasadnionych wątpliwości co do podanej przez syndyka lub zarządcę

masy upadłości wysokości wydatków określonych w art. 27 ust. 1 pkt 4, Zarząd Funduszu

zwraca się do sędziego-komisarza o zatwierdzenie wydatków w trybie art. 168 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze, co nie wstrzymuje powzięcia przez Zarząd Funduszu uchwały o przekazaniu kwot na

wypłatę środków gwarantowanych.

3.

Jeżeli Zarząd Funduszu stwierdzi, że lista deponentów nie odpowiada warunkom określonym

w ust. 1, odmawia jej przyjęcia i zwraca ją syndykowi lub zarządcy masy upadłości,

o czym niezwłocznie powiadamia sędziego-komisarza.

4.

Syndyk lub zarządca masy upadłości jest obowiązany do usunięcia braków wskazanych

przez Zarząd Funduszu - w terminie nie dłuższym niż 7 dni.

1.

Zarząd Funduszu po przyjęciu listy, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1, nie później

niż w ciągu 7 dni, podejmuje i podaje do publicznej wiadomości, w drodze ogłoszenia

w piśmie o zasięgu ogólnokrajowym, oraz przekazuje podmiotom objętym systemem gwarantowania

uchwałę o przekazaniu syndykowi lub zarządcy kwot na wypłatę środków gwarantowanych.

2.

Uchwała, o której mowa w ust. 1, określa

1)

kwotę środków przekazywaną syndykowi lub zarządcy na wypłatę środków gwarantowanych,

stanowiącą różnicę sumy środków gwarantowanych i środków płynnych banku, pomniejszonych

o wydatki określone w art. 27 ust. 1 pkt 4;

2)

udział w kwocie, o której mowa w ust. 1, poszczególnych podmiotów objętych systemem

gwarantowania proporcjonalnie do wysokości utworzonego funduszu ochrony środków gwarantowanych

w danym podmiocie, z zastrzeżeniem, że niewykorzystaną część funduszu ochrony środków

gwarantowanych banku w stanie upadłości uwzględnia się w tej kwocie w całości;

3)

szczegółowe zasady dokonywania przez syndyka lub zarządcę masy upadłości wypłat środków

gwarantowanych;

4)

wysokość wpłat dokonywanych przez podmioty objęte systemem gwarantowania na wyodrębniony

rachunek specjalny Funduszu w Narodowym Banku Polskim.

3.

Syndyk lub zarządca masy upadłości jest obowiązany do dokonywania wypłat środków gwarantowanych

na warunkach określonych ustawą oraz w uchwale Zarządu Funduszu, o której mowa w ust.

1, zgodnie z terminarzem wypłat przez niego sporządzonym i zatwierdzonym przez Zarząd

Funduszu.

3a.

W przypadku gdy przeciwko deponentowi jest prowadzone postępowanie karne, z którego

wynika, że środki objęte obowiązkowym systemem gwarantowania mogą pochodzić z przestępstwa

przewidzianego w art. 299 Kodeksu karnego, syndyk lub zarządca masy upadłości zawiesza ich wypłatę do czasu zakończenia postępowania.

Środki te są wypłacane deponentowi, jeżeli w toku postępowania karnego nie zostanie

ustalone, że pochodzą z przestępstwa.

3b.

Prokuratura lub sąd mają obowiązek zawiadomienia syndyka lub zarządcy masy upadłości

o toczącym się postępowaniu karnym przeciwko deponentowi, o którym mowa w ust. 3a.

3c.

Minister właściwy do spraw sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

warunki i tryb zawieszania przez syndyka lub zarządcę masy upadłości wypłaty środków

gwarantowanych deponentom w przypadku określonym w ust. 3a. Minister właściwy do spraw

sprawiedliwości, wydając rozporządzenie, uwzględni dane, jakie powinno zawierać zawiadomienie

syndyka lub zarządcy masy upadłości o prowadzonym postępowaniu karnym, termin i sposób

wysłania zawiadomienia, dane, jakie powinna zawierać informacja o zawieszeniu wypłaty

środków gwarantowanych wysłana deponentowi, termin i sposób wysłania informacji oraz

dane, jakie powinien zawierać rejestr zawieszonych wypłat środków gwarantowanych prowadzony

przez syndyka lub zarządcę masy upadłości.

3d.

Przepisy ust. 3a-3c stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy wypłaty środków gwarantowanych

dokonuje Bankowy Fundusz Gwarancyjny.

4.

Po zakończeniu wypłat syndyk lub zarządca masy upadłości dokonuje rozliczenia wypłaconych

kwot i sporządza sprawozdanie, które przekazuje Funduszowi w terminie 21 dni od dnia

zakończenia wypłat.

5.

W terminie określonym w ust. 4 syndyk lub zarządca zwraca Funduszowi kwoty niewypłacone

deponentom oraz odsetki naliczone od kwoty przekazanej przez Fundusz na wypłatę środków

gwarantowanych przez bank prowadzący rachunek, na który wpłacono tę kwotę.

6.

Zarząd Funduszu sprawuje bieżącą kontrolę przestrzegania przez syndyka lub zarządcę

masy upadłości banku warunków wypłat środków gwarantowanych, określonych w ustawie

oraz w uchwale Zarządu, o której mowa w ust. 1.

7.

O nieprawidłowościach ujawnionych w toku kontroli Fundusz zawiadamia sędziego-komisarza,

wzywając syndyka lub zarządcę do ich usunięcia.

1.

Dokonywane przez podmioty objęte systemem gwarantowania wpłaty środków przeznaczonych

na wypłatę środków gwarantowanych, w wysokości określonej zgodnie z art. 28 ust. 2

pkt 2, podmioty obowiązane są wnieść na wyodrębniony rachunek specjalny Funduszu w

Narodowym Banku Polskim w terminie 7 dni roboczych od podania do publicznej wiadomości

uchwały Zarządu w drodze ogłoszenia w piśmie o zasięgu ogólnokrajowym, z tym że wpłaty,

do których zobowiązane są banki spółdzielcze - zrzeszone w bankach zrzeszających -wnoszą,

w imieniu tych banków, banki zrzeszające.

2.

Środki pochodzące z wpłat, o których mowa w ust. 1, wniesione na wyodrębniony rachunek

specjalny Funduszu w Narodowym Banku Polskim, przechodzą na własność Funduszu.

3.

Wpłaty, o których mowa w ust. 1, pomniejszają fundusz ochrony środków gwarantowanych

podmiotu objętego systemem gwarancji, do chwili likwidacji tego funduszu w związku

z upadłością banku i przekazania przez Fundusz kwot na wypłatę środków gwarantowanych.

1.

Z tytułu przekazania środków syndykowi lub zarządcy masy upadłości Funduszowi przysługuje

roszczenie do masy upadłości o zwrot przekazanych kwot, które podlegają zaspokojeniu

w kolejności ustalonej w art. 440 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. -Prawo upadłościowe i naprawcze.

2.

Kwoty zwrócone Funduszowi przez syndyka lub zarządcę masy upadłości w trybie określonym

w art. 28 ust. 5 nie zmniejszają wierzytelności Funduszu do masy upadłości z tytułu

przekazania środków pieniężnych na wypłatę środków gwarantowanych.

Środki na wypłatę depozytów, przekazane na podstawie uchwały Zarządu Funduszu syndykowi

lub zarządcy masy upadłości, nie wchodzą do masy upadłości i nie mogą być wykorzystane

przez syndyka lub zarządcę na żaden inny cel niż wypłata środków gwarantowanych.

W terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy administrowany przed dniem jej wejścia

w życie przez BGŻ S.A. Fundusz Rozwoju Banków Spółdzielczych przejęty z państwowo-spółdzielczego

Banku Gospodarki Żywnościowej zostaje zlikwidowany, a jego środki podlegają przekazaniu

do Bankowego Funduszu Gwarancyjnego według następujących zasad

1)

środki, które w dniu wejścia w życie ustawy znajdowały się na rachunku BGŻ S.A., zostaną

wraz z należnymi odsetkami przekazane do Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z przeznaczeniem

na wsparcie procesów łączenia się banków spółdzielczych oraz realizowane w tych bankach

przedsięwzięcia inwestycyjne, o których mowa w art. 35 ust. 3,

2)

należności Funduszu Rozwoju Banków Spółdzielczych z tytułu pożyczek udzielonych bankom

spółdzielczym niespłacone do dnia wejścia w życie ustawy zostają umorzone.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

art. 12-22 oraz art. 26, 27 i 29, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.

Kwota na wypłatę środków gwarantowanych, przekazana na podstawie uchwały Zarządu Funduszu,

o której mowa w art. 28, na wyodrębniony rachunek specjalny Funduszu w Narodowym Banku Polskim, stanowi

dla podmiotu objętego systemem gwarancji koszt uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

1.

Nieprzekazane przez BGŻ S.A. obligacje restrukturyzacyjne serii D na rzecz banków,

o których mowa w art. 39 ust. 2 ustawy o restrukturyzacji banków spółdzielczych i Banku Gospodarki

Żywnościowej oraz o zmianie niektórych ustaw, oraz obligacje przekazane na rzecz tych banków, które nie zostały wykorzystane,

zgodnie z ich przeznaczeniem, na restrukturyzację wierzytelności zrzeszonych banków

spółdzielczych, podlegają, z zastrzeżeniem ust. 4, z dniem wejścia w życie ustawy

umorzeniu. Środki pieniężne o wartości odpowiadającej środkom otrzymanym przez banki

z tytułu obligacji, które zostają umorzone, przeznacza się na udzielanie pomocy finansowej

wspierającej procesy łączenia banków spółdzielczych oraz realizowane w tych bankach

przedsięwzięcia inwestycyjne, o których mowa w art. 35 ust. 3.

2.

Środki pieniężne, o których mowa w ust. 1, podlegają przekazaniu do Bankowego Funduszu

Gwarancyjnego w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

3.

Przepis ust. 1 ma odpowiednie zastosowanie do otrzymanych przez BGŻ S.A. obligacji

restrukturyzacyjnych serii D, w części stanowiącej równowartość nieprzekazanej w formie

wkładów niepieniężnych na rzecz banków, wymienionych w ust. 1, części majątku BGŻ

S.A.

4.

W przypadku odstąpienia przez bank zrzeszający od restrukturyzacji wierzytelności

banku spółdzielczego, prowadzonej przy wykorzystaniu obligacji restrukturyzacyjnych

serii D, umorzeniu podlegają również obligacje przeznaczone na restrukturyzacje tych

wierzytelności, od których prowadzenia bank zrzeszający odstąpił. Przepis ust. 1 i

2 stosuje się odpowiednio, z tym że za dzień umorzenia się obligacji przyjmuje się

dzień odstąpienia przez bank zrzeszający od restrukturyzacji wierzytelności.

5.

Umorzeniu nie podlegają obligacje przekazane na zwiększenie kapitału rezerwowego banków,

o których mowa w ust. 1.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w terminie 30 dni od dnia wejścia

w życie ustawy, w drodze rozporządzenia, określi warunki i tryb rozliczenia podlegających

umorzeniu niewykorzystanych obligacji restrukturyzacyjnych serii D, podając

1)

liczbę obligacji przekazanych do banków regionalnych i depozytu BGŻ S.A. oraz obligacji

posiadanych przez BGŻ S.A., o których mowa w ust. 1, 3 i 4, na podstawie informacji

uzyskanych od tych banków,

2)

kwoty środków podlegających przekazaniu do Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z tytułu

dokonanych przez budżet państwa wypłat rat kapitałowych i odsetek od obligacji określonych

w pkt 1, od dnia emisji do dnia ich umorzenia.

1.

Po ustaleniu listy wierzytelności przez syndyka, nadzorcę sądowego lub zarządcę lub

po stwierdzeniu wierzytelności prawomocnym orzeczeniem sądu listę deponentów uzupełnia

się o wierzytelności deponentów nieobjęte listą, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt

1.

2.

W przypadku uzupełnienia listy deponentów podmioty objęte systemem gwarancji dokonują

dodatkowych wpłat na rachunek specjalny Funduszu w Narodowym Banku Polskim. Przepisy

art. 28 stosuje się odpowiednio, z tym że wypłata należności deponentów następuje

w pierwszej kolejności z bieżących wpływów powiększających masę upadłości.

Przekazane Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu środki, o których mowa w art. 32 pkt

1 i art. 33 ust. 1, 3 i 4, stanowią źródło finansowania Bankowego Funduszu Gwarancyjnego

w rozumieniu art. 15 ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym i są gromadzone na funduszu restrukturyzacji banków spółdzielczych wyodrębnionym

jako fundusz własny.

1.

W przypadku gdy wielkość roszczeń z tytułu gwarantowanych środków pieniężnych przekroczy

kwotę, o której mowa w art. 15 pkt 2, roszczenia te Fundusz pokrywa z innych źródeł,

o których mowa w art. 15.

2.

Po wyczerpaniu środków finansowych Funduszu wypłaty na podstawie roszczeń deponentów

zaspokajane są ze środków własnych Funduszu, o których mowa w art. 45.

3

Po wyczerpaniu środków, o których mowa w art. 45, i wystąpieniu zagrożenia stabilności

systemu bankowego, Narodowy Bank Polski może udzielić Funduszowi kredytu krótkoterminowego,

pod warunkiem ustanowienia odpowiedniego zabezpieczenia.

4

Po wyczerpaniu środków, o których mowa w ust. 1 i 2, minister właściwy do spraw instytucji

finansowych, w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku

Polskiego i Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego, może podwyższyć poziom obciążeń,

o których mowa w art. 13 ust. 1 i art. 25 ust. 2, stosując stawkę opłaty rocznej do

wysokości 0,6% oraz stawkę funduszu ochrony środków gwarantowanych do wysokości 0,8%.

1.

Środki pieniężne, o których mowa w art. 32 pkt 1 i art. 33 ust. 1, 3 i 4 Bankowy Fundusz

Gwarancyjny może przeznaczyć wyłącznie na udzielanie bankom spółdzielczym, w których

nie występuje niebezpieczeństwo niewypłacalności, zwrotnej pomocy finansowej na warunkach

korzystniejszych niż ogólnie stosowane dla tych banków.

2.

Pomoc finansowa, o której mowa w ust. 1, jest udzielana, jeżeli w ocenie Bankowego

Funduszu Gwarancyjnego sytuacja banku spółdzielczego pozwala na uznanie braku zagrożenia

spłaty pożyczki, a ponadto bank spółdzielczy ustanowi odpowiednie prawne zabezpieczenia

wierzytelności Bankowego Funduszu Gwarancyjnego.

3.

Pomoc finansowa, o której mowa w ust. 1, może być udzielona na finansowanie łączenia

się banków spółdzielczych oraz realizację inwestycji tych banków, a w szczególności

a)

unifikację programów i sprzętu informatycznego,

b)

ujednolicenie technologii bankowej,

c)

ujednolicenie procedur finansowo-księgowych,

d)

unifikację oferty produktów i usług bankowych,

e)

nabycie akcji banku zrzeszającego w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie ustawy.

1.

Na Fundusz przechodzą, z mocy prawa, wierzytelności przysługujące deponentowi w stosunku

do masy upadłości, w wysokości kwot wypłaconych z tytułu gwarantowania środków pieniężnych.

1a.

W przypadku nabycia przedsiębiorstwa bankowego w trybie art. 437 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze, na nabywcę nie przechodzą zobowiązania wynikające z wierzytelności Funduszu, o których

mowa w ust. 1.

2.

Kwoty uzyskane przez Fundusz z masy upadłości przekazywane są w pierwszej kolejności

na spłatę kredytu, o którym mowa w art. 34 ust. 3, oraz uzupełnienie środków Funduszu,

o których mowa w art. 45.

3.

Pozostałe kwoty Zarząd Funduszu wykorzystuje jedynie na cele związane z realizacją

zadań w zakresie wypłat środków gwarantowanych, a mianowicie

1)

wykorzystuje w przypadkach konieczności powiększenia środków przekazanych syndykom

lub zarządcom na podstawie dotychczas powziętych uchwał w trybie art. 28 ust. 1;

2

uwzględnia - w całości lub w części - przy podejmowaniu kolejnych uchwał o przekazaniu

syndykowi lub zarządcy kwot na wypłatę środków gwarantowanych.

4.

Do uchwał Zarządu Funduszu w zakresie określonym w ust. 3 pkt 1 nie stosuje się przepisu

art. 28 ust. 1.

1.

Formy, tryb oraz szczegółowe warunki udzielania pomocy, o której mowa w art. 35 ust.

1, w tym zasady oprocentowania, pobierania prowizji i zabezpieczenia spłaty, określa

Rada Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2.

Bank spółdzielczy w okresie korzystania z pomocy, o której mowa w art. 35 przeznacza

nie mniej niż 80% nadwyżki bilansowej na zwiększanie funduszu zasobowego lub rezerwowego.

3.

Udzielając pomocy Bankowy Fundusz Gwarancyjny może zastrzec dla banku obowiązek przekazywania

określonych przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny informacji oraz poddanie działalności

banku kontroli w zakresie celowości wykorzystania udzielonej pożyczki.

Z tytułu opóźnienia w dokonywaniu opłat rocznych, o których mowa w art. 13 ust. 1,

oraz wpłat, o których mowa w art. 29 i 33 ust. 2, Funduszowi przysługują odsetki w

wysokości odsetek pobieranych od zaległości podatkowych.

1.

Pomoc finansowa z zachowaniem warunków określonych w art. 35 i 36 może być udzielona

także bankom spółdzielczym, które dokonały połączenia z innymi bankami w okresie 3

lat przed dniem wejścia w życie ustawy.

2.

Pomoc, o której mowa w ust. 1, może być udzielona do wysokości nie wyższej niż odpowiadająca

kosztom działalności banku w związku z dokonanym połączeniem, w szczególności na cele

określone w art. 35 ust. 3 lit. a)-d).

1.

Wyciągi z ksiąg Funduszu, podpisane przez upoważnionych członków Zarządu Funduszu

i opatrzone jego pieczęcią, stwierdzające istnienie zobowiązania podmiotu objętego

systemem gwarancji na rzecz Funduszu i zaopatrzone w oświadczenie, że oparte na nich

roszczenia są wymagalne, mają moc tytułów wykonawczych bez potrzeby uzyskiwania dla

nich klauzul wykonalności.

2.

Egzekucja należności stwierdzonych dokumentami wymienionymi w ust. 1 odbywa się, w

zależności od charakteru zobowiązań, w trybie określonym w Kodeksie postępowania cywilnego

bądź w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

3.

Dłużnik, w drodze powództwa, może żądać umorzenia w całości lub w części egzekucji

prowadzonej przez Fundusz, według Kodeksu postępowania cywilnego bądź przepisów o

postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jeżeli egzekwowana wierzytelność nie istnieje

lub istnieje w kwocie mniejszej albo gdy dłużnik zgłasza wzajemne roszczenia nadające

się do potrącenia z wierzytelności egzekwowanej.

4.

W trybie zabezpieczenia powództwa sąd na wniosek powoda może zawiesić postępowanie

egzekucyjne.

1.

Rada Ministrów dokona, w drodze rozporządzenia, w terminie 30 dni od dnia wejścia

w życie ustawy, zmian w statucie Bankowego Funduszu Gwarancyjnego.

2.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji

Nadzoru Bankowego, w drodze rozporządzenia, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie

ustawy, dokona zmian szczególnych zasad rachunkowości Bankowego Funduszu Gwarancyjnego.

1

Komisja Nadzoru Finansowego, na wniosek Zarządu Funduszu, przekazuje Funduszowi posiadane

informacje o sytuacji podmiotów objętych systemem gwarantowania, które wystąpiły do

Funduszu z wnioskiem o udzielenie pomocy finansowej, w zakresie niezbędnym do oceny

planu wykorzystania pomocy Funduszu w celu uzdrowienia gospodarki banku lub połączenia

z innym bankiem.

2

Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje Funduszowi roczne sprawozdania finansowe banków

objętych systemem gwarantowania środków pieniężnych w terminie 30 dni od dnia ich

otrzymania oraz analizy funkcjonowania sektora bankowego.

3

Narodowy Bank Polski oraz Komisja Nadzoru Finansowego przekazują Funduszowi informacje

o stanie finansowym podmiotu objętego systemem gwarantowania i podejmowanych w stosunku

do niego działaniach na podstawie odrębnych przepisów, w razie powzięcia wiadomości,

że w banku powstała strata, groźba jej wystąpienia lub powstało niebezpieczeństwo

niewypłacalności banku.

4

Funduszowi przysługuje prawo uzyskiwania informacji dotyczących podmiotów objętych

systemem gwarantowania, mających wpływ na realizację jego zadań, posiadanych przez

Narodowy Bank Polski, ministra właściwego do spraw instytucji finansowych, Komisję

Nadzoru Finansowego i Najwyższą Izbę Kontroli.

5

Przedmiot, zakres, tryb i terminy przekazywania informacji, o których mowa w ust.

4, określają odrębne porozumienia zawarte między Funduszem a Prezesem Narodowego Banku

Polskiego, ministrem właściwym do spraw instytucji finansowych i Prezesem Najwyższej

Izby Kontroli, a także umowa o współpracy oraz o wymianie informacji między Funduszem

a Komisją Nadzoru Finansowego, o której mowa w art. 17 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym

(Dz. U. Nr 157, poz. 1119, z późn. zm..

6.

Banki objęte systemem gwarantowania są obowiązane do przekazywania Funduszowi informacji

innych niż przekazywane do Narodowego Banku Polskiego, niezbędnych do wykonywania

zadań Funduszu.

7.

Zakres, tryb i terminy przekazywania przez banki informacji, o których mowa w ust.

6, określa, w drodze zarządzenia, Prezes Narodowego Banku Polskiego, na wniosek Funduszu.

8.

W przypadku banków spółdzielczych zrzeszonych w innych bankach informacje, o których

mowa w ust. 6, dotyczące poszczególnych banków, przekazują Funduszowi banki zrzeszające.

9.

(uchylony).

10.

Uzyskiwane informacje dotyczące podmiotów objętych systemem gwarantowania Fundusz

może wykorzystywać tylko w celu realizacji zadań określonych w niniejszej ustawie.

1.

Informacje uzyskane w trybie określonym w art. 38 mogą być wykorzystywane przez Fundusz

do opracowywania analiz i prognoz dotyczących sektora bankowego.

2.

Informacje określone w ust. 1 nie mogą być udostępniane przez Fundusz innym podmiotom.

3.

Analizy i prognozy, o których mowa w ust. 1, mogą być publikowane. Fundusz może je

także udostępniać zainteresowanym podmiotom.

1.

Podmioty objęte systemem gwarantowania są obowiązane do informowania osób korzystających

z jego usług o swojej sytuacji ekonomiczno-finansowej oraz o uczestnictwie w obowiązkowym

systemie gwarantowania i zasadach jego funkcjonowania, w sposób, w jaki są podawane

informacje o świadczonych usługach.

2.

Informacje o uczestnictwie w obowiązkowym systemie gwarantowania nie mogą być wykorzystywane

w celach reklamowych i powinny być ograniczone wyłącznie do informacji o przynależności

do systemu gwarantowania i jego podstawowych zasadach funkcjonowania.

1.

Podmioty objęte systemem gwarantowania, które wywiązują się z obowiązków nałożonych

na nie zgodnie z przepisami niniejszej ustawy, mogą w ramach ustawowego systemu gwarantowania

środków pieniężnych zobowiązać się do rozszerzenia obowiązku gwarancji środków pieniężnych

ponad minimum określone w obowiązkowym systemie gwarantowania środków pieniężnych.

2.

Środki objęte umownym systemem gwarantowania przekazywane są na zaspokajanie roszczeń

deponentów po wykorzystaniu środków obowiązkowego systemu gwarantowania.

1.

Umowa o utworzeniu umownego funduszu gwarantowania środków pieniężnych i zasadach jego

działania powinna w szczególności określać

1)

uczestników funduszu;

2)

zasady przystępowania i występowania z funduszu, w tym wysokość opłaty na ten fundusz;

3)

zasady wykorzystywania środków funduszu ochrony wkładów i lokat bankowych.

2.

Umowa o powołaniu umownego funduszu gwarantowania środków pieniężnych może stanowić o objęciu

ochroną także środków pieniężnych gromadzonych na rachunkach bankowych innych niż

te, o których mowa w art. 2 pkt 2.

Umowa o utworzeniu umownego funduszu gwarantowania środków pieniężnych i zasadach jego

działania wymaga, dla swej ważności, zatwierdzenia przez Radę Bankowego Funduszu Gwarancyjnego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.

1.

Kto będąc członkiem zarządu lub rady banku objętego ustawowym systemem gwarantowania

środków pieniężnych doprowadza do powstania straty po stronie Funduszu w wyniku tego,

iż bank nie utworzył funduszu ochrony środków gwarantowanych albo nie utworzył go

w odpowiedniej wysokości lub aktywa przeznaczone na fundusz ochrony środków gwarantowanych

nie były lokowane w skarbowych papierach wartościowych lub bonach pieniężnych Narodowego

Banku Polskiego lub deponowane w sposób, o którym mowa w art. 26 ust. 1 i 2, podlega

grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

2.

Tej samej karze podlega członek zarządu lub rady banku objętego ustawowym systemem

gwarantowania depozytów bankowych, który doprowadza do powstania straty po stronie

Funduszu, obciążając aktywa stanowiące pokrycie funduszu ochrony środków gwarantowanych

prawami osób trzecich.

1.

(uchylony).

2.

(uchylony).

3.

W przypadku spełnienia warunku gwarancji przez podmioty objęte ustawowym systemem

gwarantowania środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych przed utworzeniem

funduszy ochrony środków gwarantowanych, z zachowaniem terminów określonych w niniejszej

ustawie, terminy dokonywania wypłat, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 27

i 28, liczone są od dnia utworzenia funduszy gwarantowania środków pieniężnych, zgodnie

z ustawą.

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

art. 35, 38 i 39, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1996 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Bankowy Fundusz Gwarancyjny nie jest państwową osobą prawną i nie jest jednostką sektora

finansów publicznych.

Narodowy Bank Polski i Minister Finansów w terminie 14 dni od dnia ukonstytuowania

się Zarządu Bankowego Funduszu Gwarancyjnego wpłacają na rzecz Funduszu kwotę po 50 000 000

złotych.

(pominięte).

Odpowiedzialność Skarbu Państwa z tytułu wkładów oszczędnościowych zgromadzonych w

bankach, z zastrzeżeniem art. 47 pkt 3, ocenia się według przepisów obowiązujących

w dniu ogłoszenia upadłości banku.

W ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. -Prawo bankowe

(Dz. U. z 1992 r. Nr 72, poz. 359, z 1993 r. Nr 6, poz. 29, Nr 28, poz. 127 i Nr 134, poz. 646 oraz z 1994 r. Nr 80, poz. 369 i Nr 121, poz. 591) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 49 otrzymuje brzmienie

„

Art. 49.

Skarb Państwa nie odpowiada za zobowiązania banków, z wyjątkiem zobowiązań

1)

z tytułu wkładów oszczędnościowych, na które wystawiono dowody imienne, zgromadzonych

w bankach Powszechna Kasa Oszczędności - Bank Państwowy, Polska Kasa Opieki S.A. i

Bank Gospodarki Żywnościowej S.A., w zakresie przekraczającym gwarancje ustawowego

systemu gwarantowania środków pieniężnych, określone ustawą z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym

(Dz. U. z 1995 r. Nr 4, poz. 18) - do dnia 31 grudnia 1999 r.,

2)

z tytułu wkładów oszczędnościowych zgromadzonych na książeczkach mieszkaniowych wystawionych

do dnia 23 października 1990 r., w zakresie przekraczającym gwarancje ustawowego systemu

gwarantowania środków pieniężnych, określone ustawą z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym - do dnia 31 grudnia 1999 r.,

3)

za które przyjął odpowiedzialność z tytułu gwarancji i poręczeń.

”

;

2)

po art. 105 dodaje się art. 105

„

Art. 105

1.

Prezes Narodowego Banku Polskiego, z zastrzeżeniem art. 20 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, może ustanowić kuratora nadzorującego wykonanie programu uzdrawiającego przez bank.

2.

Kuratorowi przysługuje prawo uczestniczenia w posiedzeniach organów banku oraz prawo

do uzyskiwania wszelkich informacji niezbędnych do wykonywania tej funkcji. Przepis

art. 102 pkt 2 stosuje się odpowiednio.

3.

Kuratorowi przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu wobec uchwał i decyzji zarządu i

rady (rady nadzorczej) banku do właściwego sądu gospodarczego. Wniesienie sprzeciwu

wstrzymuje wykonanie uchwały (decyzji).

4.

Kurator może zaskarżyć uchwałę walnego zgromadzenia akcjonariuszy (walnego zgromadzenia)

naruszającą interes banku. Przepisy art. 414 i 415 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 czerwca

1934 r. - Kodeks handlowy

(Dz. U. Nr 57, poz. 502, z 1946 r. Nr 57, poz. 321, z 1950 r. Nr 34, poz. 312, z 1964 r. Nr 16, poz. 94, z 1969 r. Nr 13, poz. 95, z 1988 r. Nr 41, poz. 326, z 1990 r. Nr 17, poz. 98 i Nr 51, poz. 298, z 1991 r. Nr 35, poz. 155, Nr 94, poz. 418 i Nr 111, poz. 480 oraz z 1994 r. Nr 121, poz. 591) stosuje się. W przypadku zaskarżenia uchwały walnego zgromadzenia banku spółdzielczego

stosuje się odpowiednio art. 42 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze

(Dz. U. Nr 30, poz. 210, z 1983 r. Nr 39, poz. 176, z 1986 r. Nr 39, poz. 192, z 1987 r. Nr 33, poz. 181, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 3, poz. 12 i Nr 6, poz. 33, z 1990 r. Nr 6, poz. 36 i 37 i Nr 14, poz. 87, z 1991 r. Nr 83, poz. 373, Nr 111, poz. 480 i Nr 115, poz. 496, z 1992 r. Nr 21, poz. 85 oraz z 1994 r. Nr 90, poz. 419).

5.

Decyzja Prezesa Narodowego Banku Polskiego w sprawie ustanowienia kuratora jest natychmiast

wykonalna i nie podlega zaskarżeniu.

6.

Funkcję kuratora może pełnić osoba posiadająca kwalifikacje i doświadczenie zawodowe

w zakresie organizacji i zasad działalności banku. Kuratorem może być również osoba

prawna.

7.

Kurator składa Prezesowi Narodowego Banku Polskiego kwartalne sprawozdania ze swojej

działalności, zawierające ocenę realizacji przez zarząd banku programu uzdrawiającego.

8.

Wynagrodzenie kuratora ustała Prezes Narodowego Banku Polskiego. Koszty związane z

wykonywaniem funkcji kuratora obciążają koszty działalności banku.

”

;

3)

art. 115 otrzymuje brzmienie

„

Art. 115.

Przy zaspokajaniu należności przypadających od upadłego banku i nieobjętych przepisem

art. 113 ust. 4 stosuje się odpowiednio art. 1025 Kodeksu postępowania cywilnego, z tym że

1)

należności Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, o których mowa w art. 30 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, oraz należności Skarbu Państwa powstałe wskutek zaspokojenia roszczeń z tytułu jego

odpowiedzialności za wkłady oszczędnościowe zgromadzone w bankach ulegają zaspokojeniu

po zaspokojeniu należności z art. 1025 § 1 pkt 1 i 2 Kodeksu postępowania cywilnego,

2)

należności przypadające z tytułu wkładów oszczędnościowych, lokat i rachunków bieżących

ulegają zaspokojeniu po zaspokojeniu należności, o których mowa w pkt 1,

3)

należności Skarbu Państwa i Narodowego Banku Polskiego powstałe z tytułu udzielonych

gwarancji na wypłatę części wkładów oszczędnościowych ulegają zaspokojeniu po zaspokojeniu

należności, o których mowa w pkt 2, przed zaspokojeniem należności z tytułu podatków.

”

W ustawie z dnia 5 czerwca 1992 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej

przez osoby pełniące funkcje publiczne

(Dz. U. Nr 56, poz. 274) w art. 4 w ust. 1 po wyrazach „być członkami” dodaje się wyrazy „organów Bankowego

Funduszu Gwarancyjnego oraz”.

Skarb Państwa nie odpowiada za zobowiązania banków, z wyjątkiem zobowiązań

1)

z tytułu wkładów oszczędnościowych, na które wystawiono dowody imienne, zgromadzonych

w bankach Powszechna Kasa Oszczędności - Bank Państwowy, Polska Kasa Opieki S.A. i

Bank Gospodarki Żywnościowej S.A., w zakresie przekraczającym gwarancje ustawowego

systemu gwarantowania środków pieniężnych, określone ustawą z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym

(Dz. U. z 1995 r. Nr 4, poz. 18) - do dnia 31 grudnia 1999 r.,

2)

z tytułu wkładów oszczędnościowych zgromadzonych na książeczkach mieszkaniowych wystawionych

do dnia 23 października 1990 r., w zakresie przekraczającym gwarancje ustawowego systemu

gwarantowania środków pieniężnych, określone ustawą z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym - do dnia 31 grudnia 1999 r.,

3)

za które przyjął odpowiedzialność z tytułu gwarancji i poręczeń.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 79, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 25 pkt 1 lit. c i pkt 3 lit. a, art. 27-30, art. 33 pkt 1 i 5-10, art. 34, art.

35 pkt 1, 2 i 4-7, art. 41 pkt 1, art. 42, art. 45, art. 47, art. 49, art. 50 pkt

2 i art. 51, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.

1.

Prezes Narodowego Banku Polskiego, z zastrzeżeniem art. 20 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, może ustanowić kuratora nadzorującego wykonanie programu uzdrawiającego przez bank.

2.

Kuratorowi przysługuje prawo uczestniczenia w posiedzeniach organów banku oraz prawo

do uzyskiwania wszelkich informacji niezbędnych do wykonywania tej funkcji. Przepis

art. 102 pkt 2 stosuje się odpowiednio.

3.

Kuratorowi przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu wobec uchwał i decyzji zarządu i

rady (rady nadzorczej) banku do właściwego sądu gospodarczego. Wniesienie sprzeciwu

wstrzymuje wykonanie uchwały (decyzji).

4.

Kurator może zaskarżyć uchwałę walnego zgromadzenia akcjonariuszy (walnego zgromadzenia)

naruszającą interes banku. Przepisy art. 414 i 415 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 czerwca

1934 r. - Kodeks handlowy

(Dz. U. Nr 57, poz. 502, z 1946 r. Nr 57, poz. 321, z 1950 r. Nr 34, poz. 312, z 1964 r. Nr 16, poz. 94, z 1969 r. Nr 13, poz. 95, z 1988 r. Nr 41, poz. 326, z 1990 r. Nr 17, poz. 98 i Nr 51, poz. 298, z 1991 r. Nr 35, poz. 155, Nr 94, poz. 418 i Nr 111, poz. 480 oraz z 1994 r. Nr 121, poz. 591) stosuje się. W przypadku zaskarżenia uchwały walnego zgromadzenia banku spółdzielczego

stosuje się odpowiednio art. 42 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze

(Dz. U. Nr 30, poz. 210, z 1983 r. Nr 39, poz. 176, z 1986 r. Nr 39, poz. 192, z 1987 r. Nr 33, poz. 181, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 3, poz. 12 i Nr 6, poz. 33, z 1990 r. Nr 6, poz. 36 i 37 i Nr 14, poz. 87, z 1991 r. Nr 83, poz. 373, Nr 111, poz. 480 i Nr 115, poz. 496, z 1992 r. Nr 21, poz. 85 oraz z 1994 r. Nr 90, poz. 419).

5.

Decyzja Prezesa Narodowego Banku Polskiego w sprawie ustanowienia kuratora jest natychmiast

wykonalna i nie podlega zaskarżeniu.

6.

Funkcję kuratora może pełnić osoba posiadająca kwalifikacje i doświadczenie zawodowe

w zakresie organizacji i zasad działalności banku. Kuratorem może być również osoba

prawna.

7.

Kurator składa Prezesowi Narodowego Banku Polskiego kwartalne sprawozdania ze swojej

działalności, zawierające ocenę realizacji przez zarząd banku programu uzdrawiającego.

8.

Wynagrodzenie kuratora ustała Prezes Narodowego Banku Polskiego. Koszty związane z

wykonywaniem funkcji kuratora obciążają koszty działalności banku.

Przy zaspokajaniu należności przypadających od upadłego banku i nieobjętych przepisem

art. 113 ust. 4 stosuje się odpowiednio art. 1025 Kodeksu postępowania cywilnego, z tym że

1)

należności Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, o których mowa w art. 30 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, oraz należności Skarbu Państwa powstałe wskutek zaspokojenia roszczeń z tytułu jego

odpowiedzialności za wkłady oszczędnościowe zgromadzone w bankach ulegają zaspokojeniu

po zaspokojeniu należności z art. 1025 § 1 pkt 1 i 2 Kodeksu postępowania cywilnego,

2)

należności przypadające z tytułu wkładów oszczędnościowych, lokat i rachunków bieżących

ulegają zaspokojeniu po zaspokojeniu należności, o których mowa w pkt 1,

3)

należności Skarbu Państwa i Narodowego Banku Polskiego powstałe z tytułu udzielonych

gwarancji na wypłatę części wkładów oszczędnościowych ulegają zaspokojeniu po zaspokojeniu

należności, o których mowa w pkt 2, przed zaspokojeniem należności z tytułu podatków.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2004 r., z wyjątkiem przepisów art. 32 ust.

2, art. 33, art. 34, art. 54 ust. 5, art. 61 ust. 2 i 3, art. 71 pkt 2, art. 89 ust.

6 i 7, art. 226 ust. 1 pkt 6, art. 228 ust. 7, art. 236 ust. 2 oraz działu XII, które

wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 38 ust. 7 ustawy nowelizowanej

w art. 528 zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2003 r., z tym że

1)

w przypadku przedsiębiorców, którzy złożyli wnioski, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o pomocy publicznej dla przedsiębiorców

o szczególnym znaczeniu dla rynku pracy

(Dz. U. Nr 213, poz. 1800), oraz dłużników odpowiadających solidarnie wraz z przedsiębiorcami, będących stroną

postępowania restrukturyzacyjnego prowadzonego na podstawie tej ustawy, przepisy niniejszej

ustawy o postępowaniu naprawczym wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia,

z tym że postępowanie naprawcze nie obejmuje zobowiązań cywilnoprawnych i publicznoprawnych

objętych postępowaniem toczącym się na podstawie przepisów o pomocy publicznej dla

przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu dla rynku pracy, jeżeli przedsiębiorca jest

stroną takiego postępowania w chwili ogłoszenia oświadczenia o wszczęciu postępowania

naprawczego w Monitorze Sądowym i Gospodarczym;

2)

przepisy art. 451, art. 454-470, art. 481 i art. 482 stosuje się z dniem przystąpienia

Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej.