Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 14 stycznia 2009 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ochronie granicy państwowej

Granicą Rzeczypospolitej Polskiej, zwaną dalej „granicą państwową”, jest powierzchnia

pionowa przechodząca przez linię graniczną, oddzielająca terytorium państwa polskiego

od terytoriów innych państw i od morza pełnego. Granica państwowa rozgranicza również

przestrzeń powietrzną, wody i wnętrze ziemi.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Przebieg granicy państwowej na lądzie oraz rozgraniczenia morskich wód wewnętrznych

i morza terytorialnego z państwami sąsiednimi są określone w umowach międzynarodowych,

zawartych przez Rzeczpospolitą Polską.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej zachowują moc do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie art. 16 ust. 3a ustawy z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy. Art.

4. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Granica państwowa na morzu przebiega w odległości 12 mil morskich od linii podstawowej,

określonej w odrębnych przepisach, lub po zewnętrznej granicy red włączonych do morza

terytorialnego.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Przebieg granicy państwowej na lądzie i na morskich wodach wewnętrznych oznacza się

znakami granicznymi.

2.

Umowy międzynarodowe zawarte przez Rzeczpospolitą Polską z sąsiednimi państwami określają

położenie, kształt, wymiary i kolor znaków granicznych oraz zasady ich utrzymywania.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Granicę państwową, jeżeli tego inaczej nie regulują umowy międzynarodowe zawarte z

sąsiednimi państwami, ustala się

1)

na odcinkach lądowych oraz w miejscach, w których granica państwowa przecina wody

stojące lub wody płynące, przechodząc na drugi brzeg - według linii prostej, biegnącej

od jednego znaku granicznego do drugiego;

2)

na rzekach, potokach, strumieniach, kanałach nieżeglownych - według linii środkowej

koryta;

3)

na rzekach żeglownych - według linii środkowej głównego toru wodnego lub linii środkowej

głównego nurtu.

2.

Przez „wody graniczne” rozumie się rzeki, kanały oraz śródlądowe wody stojące, przez

które przebiega granica państwowa.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 17 i 18, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia,

2)

art. 1 pkt 97 w części dotyczącej art. 117b, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia

2002 r.

Rzeczpospolita Polska wykonuje swoje zwierzchnictwo nad terytorium lądowym oraz wnętrzem

ziemi znajdującym się pod nim, morskimi wodami wewnętrznymi i morzem terytorialnym

oraz dnem i wnętrzem ziemi znajdującymi się pod nimi, a także w przestrzeni powietrznej

znajdującej się nad terytorium lądowym, morskimi wodami wewnętrznymi i morzem terytorialnym.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r., z wyjątkiem

1)

art. 3 pkt 9 i art. 13 ust. 5 i 6 ustawy, o której mowa w art. 1, które wchodzą w

życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej;

2)

art. 20 ust. 7 i 8 ustawy, o której mowa w art. 1, które wchodzą w życie z dniem 1

stycznia 2006 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 4, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.;

2)

art. 1 pkt 2 w zakresie art. 13b ust. 2 pkt 2 ustawy, o której mowa w art. 1, oraz

art. 2 i art. 5, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2008 r.

1.

Minister Spraw Wewnętrznych

2.

Minister Obrony Narodowej odpowiada za ochronę granicy państwowej w przestrzeni powietrznej

Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Zadania Ministra Spraw Wewnętrznych

4

Zadania Ministra Obrony Narodowej w zakresie ochrony granicy państwowej w przestrzeni

powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej wykonuje Dowódca Operacyjny Sił Zbrojnych.

W celu ochrony granicy państwowej ustanawia się pas drogi granicznej i strefę nadgraniczną.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Pasem drogi granicznej jest obszar o szerokości 15 metrów, licząc w głąb kraju od

linii granicy państwowej lub od brzegu wód granicznych albo brzegu morskiego.

2.

Jeżeli wynika to bezpośrednio z potrzeb związanych z ochroną granicy państwowej, wojewoda

może, na wniosek lub po zaopiniowaniu przez właściwy organ ochrony granicy państwowej,

wprowadzić zakaz przebywania na niektórych odcinkach pasa drogi granicznej.

3.

Zakazu, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się do właścicieli lub użytkowników gruntów

położonych w pasie drogi granicznej.

4.

Zakaz, o którym mowa w ust. 2, nie może być ustanawiany na oznakowanych szlakach turystycznych,

brzegu morskim i w kąpieliskach.

4a.

W pasie drogi granicznej umieszcza się w dobrze widocznych miejscach tablice informacyjne

z napisem „Granica państwa przekraczanie zabronione.

5.

Pas drogi granicznej w miejscach, w których jest wprowadzony zakaz przebywania, oznacza

się w dobrze widocznych miejscach tablicami z napisem „Pas drogi granicznej - wejście

zabronione”.

5a.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór tablic,

o których mowa w ust. 4a i 5, oraz sposób ich utrzymywania przez właściwych komendantów

oddziałów Straży Granicznej, uwzględniając konieczność należytego oznaczenia przebiegu

granicy państwowej oraz pasa drogi granicznej.

1.

Na gruntach położonych w pasie drogi granicznej Straż Graniczna może wykonywać czynności

związane z oznakowaniem i ochroną granicy państwowej oraz budową urządzeń służących

tej ochronie. Właściciele lub użytkownicy tych gruntów są obowiązani do umożliwienia

wykonywania tych czynności.

2.

Ze względów technicznych dopuszcza się budowanie urządzeń służących ochronie granicy

państwowej także poza pasem drogi granicznej.

3.

Właścicielowi nieruchomości za szkody wyrządzone czynnościami, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługuje odszkodowanie według zasad prawa cywilnego.

1.

W pasie drogi granicznej grunty i lasy przylegające do granicy państwowej lub do brzegów

rzek granicznych powinny być utrzymywane w stanie zapewniającym widoczność linii granicy

państwowej i znaków granicznych.

2.

Właściciele i użytkownicy gruntów i lasów, o których mowa w ust. 1, są obowiązani

do oczyszczania, odpłatnie na warunkach uzgodnionych z właściwymi organami Straży

Granicznej, tych gruntów i lasów z drzew i krzewów oraz innych zarośli na szerokość

ustaloną w umowach międzynarodowych zawartych przez Rzeczpospolitą Polską.

3.

W razie niewykonywania obowiązków określonych w ust. 1 i 2 właściwy organ Straży Granicznej

może zlecić oczyszczenie tych gruntów i lasów innym podmiotom. Przepis art. 10 ust.

1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

4.

Koszty związane z utrzymywaniem w stanie zapewniającym widoczność przebiegu linii

granicy państwowej i znaków granicznych pokrywa się ze środków zaplanowanych na funkcjonowanie

Straży Granicznej.

1.

Strefa nadgraniczna obejmuje cały obszar gmin przyległych do granicy państwowej, a

na odcinku morskim - do brzegu morskiego. Jeżeli określona w ten sposób szerokość

strefy nadgranicznej nie osiąga 15 km, włącza się do strefy nadgranicznej również

obszar gmin bezpośrednio sąsiadujących z gminami przyległymi do granicy państwowej

lub brzegu morskiego.

2.

Jednostki zasadniczego podziału terytorialnego państwa, których granice znajdują się

w obszarze strefy nadgranicznej wyznaczonej w sposób określony w ust. 1, stanowią

część tej strefy.

3.

Zasięg strefy nadgranicznej oznacza się tablicami z napisem „Strefa nadgraniczna”.

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wykaz gmin

i innych jednostek zasadniczego podziału terytorialnego państwa położonych w strefie

nadgranicznej, a także wzór tablicy, o której mowa w ust. 3, oraz sposób utrzymywania

tablic przez właściwych komendantów oddziałów Straży Granicznej, uwzględniając konieczność

należytego oznaczenia strefy nadgranicznej.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

uprawiania turystyki, sportu, polowań i połowu ryb w strefie nadgranicznej, uwzględniając

w szczególności możliwość wprowadzenia stałych lub czasowych ograniczeń w zakresie

korzystania z wód granicznych oraz nałożenia obowiązku powiadomienia organów Straży

Granicznej o planowanych czynnościach.

1.

Przekraczanie granicy państwowej jest dozwolone na podstawie dokumentów uprawniających

do jej przekroczenia.

2.

Dokumenty, o których mowa w ust. 1, określają odrębne przepisy, w tym umowy międzynarodowe,

których Rzeczpospolita Polska jest stroną, lub przepisy prawa Unii Europejskiej.

3

Przekraczanie granicy państwowej stanowiącej granicę wewnętrzną w rozumieniu przepisów

rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r.

ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice

(kodeks graniczny Schengen)

(Dz. Urz. UE L 105 z 13.04.2006, str. 1), zwanego dalej „kodeksem granicznym Schengen”, następuje na zasadach określonych

w kodeksie granicznym Schengen.

Przekraczanie granicy państwowej stanowiącej granicę wewnętrzną w rozumieniu przepisów

rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r.

ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice

(kodeks graniczny Schengen)

(Dz. Urz. UE L 105 z 13.04.2006, str. 1), zwanego dalej „kodeksem granicznym Schengen”, dozwolone jest przez przeznaczone

oraz otwarte dla ruchu granicznego przejścia graniczne, z uwzględnieniem postanowień

umów międzynarodowych wiążących Rzeczpospolitą Polską.

1

Osoby przekraczające granicę państwową obowiązane są poddać się kontroli granicznej,

w zakresie określonym kodeksem granicznym Schengen oraz innymi przepisami odrębnymi,

wykonywanej przez uprawnionych funkcjonariuszy Straży Granicznej.

2.

(uchylony).

3.

W razie istnienia uzasadnionego podejrzenia popełnienia czynu zabronionego pod groźbą

kary, osoba, o której mowa w ust. 1, obowiązana jest do udostępnienia do przejrzenia

przedmioty, bagaże i środki transportu, a także powinna poddać się kontroli osobistej

na żądanie funkcjonariusza Straży Granicznej.

4.

Kontrola graniczna, o której mowa w ust. 1 i 3, może odbywać się z zastosowaniem urządzeń

technicznych oraz psów służbowych.

1.

Drogowe, kolejowe i rzeczne przejścia graniczne oraz rodzaje ruchu dozwolonego w tych

przejściach ustala się w umowach międzynarodowych.

2.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, ustala morskie i stałe lotnicze przejścia

graniczne oraz określa rodzaj ruchu dozwolonego przez te przejścia, uwzględniając

w szczególności umowy międzynarodowe.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w drodze rozporządzenia, może

1)

ustalać na czas określony dodatkowe lotnicze przejścia graniczne oraz określić rodzaj

ruchu dozwolonego w tych przejściach, czas ich otwarcia, podmioty, które zarządzający

lotniskiem powiadamia o lądowaniu lub starcie statku powietrznego, formę oraz termin

takiego powiadomienia, a także obowiązki zarządzającego lotniskiem w zakresie zapewnienia

dojazdu osób dokonujących kontroli w tych przejściach, uwzględniając przy ustalaniu

dodatkowych lotniczych przejść granicznych potrzeby danego regionu;

2)

zarządzić czasowe zamknięcie określonych przejść granicznych lub ograniczyć ruch przez

te przejścia, uwzględniając konieczność zapewnienia bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa

publicznego albo ochronę przed zagrożeniem życia lub zdrowia ludzi, a także zapobieganie

szerzeniu się epidemii chorób zwierząt.

3a

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej

oraz ministrami właściwymi do spraw gospodarki morskiej i transportu określi, w drodze

rozporządzenia, sposób ustalania zasięgu terytorialnego przejść granicznych oraz podmioty

właściwe w tych sprawach, a także szczegółowe obowiązki podmiotów uczestniczących

w prowadzeniu komunikacji międzynarodowej wobec organów działających w przejściach

granicznych, uwzględniając możliwość ograniczenia tych obowiązków w sytuacjach szczególnych.

4.

Minister Spraw Wewnętrznych

Przepisów art. 16 nie stosuje się do przejść granicznych, o których mowa w art. 17a.

1.

Wojewoda jest zobowiązany do stałego utrzymywania drogowych, kolejowych, lotniczych,

morskich i rzecznych przejść granicznych, przejść granicznych przeznaczonych wyłącznie

dla małego ruchu granicznego, przejść turystycznych, przejść granicznych na szlakach

turystycznych przecinających granicę państwową, miejsc przekraczania granicy na szlakach

turystycznych oraz punktów nocnego postoju na rzekach granicznych znajdujących się

na obszarze województwa w stanie umożliwiającym przeprowadzenie sprawnej i skutecznej

kontroli bezpieczeństwa, granicznej, celnej, sanitarnej, weterynaryjnej, fitosanitarnej,

chemicznej i radiometrycznej oraz jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

2.

W przypadku przejść granicznych znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, w których kontrolę wykonują funkcjonariusze właściwych organów Rzeczypospolitej

Polskiej, obowiązki, o których mowa w ust. 1, wykonuje wojewoda, którego właściwość

miejscowa obejmuje województwo najbliższe przejścia granicznego.

2a

Wojewoda może zlecić właścicielowi lub posiadaczowi gruntów lub obiektów kolejowych,

morskich, rzecznych lub lotniczych przejść granicznych realizację swoich zadań na

podstawie zawartej umowy, przyznając jednocześnie dotację celową na realizację tych

zadań. Umowa powinna określać

1)

szczegółowy opis zadania, w tym cel na jaki dotacja celowa została przyznana, i termin

jego wykonania;

2)

wysokość dotacji celowej udzielanej na wykonanie zadania i tryb płatności;

3)

termin wykorzystania dotacji celowej, nie dłuższy niż do dnia 31 grudnia danego roku

budżetowego;

4)

tryb kontroli wykonywania zadania;

5)

termin i sposób rozliczenia udzielonej dotacji celowej;

6)

termin zwrotu niewykorzystanej części dotacji celowej, nie dłuższy niż 15 dni, licząc

od określonego w umowie dnia wykonania zadania, a w przypadku zadania realizowanego

za granicą - 30 dni, licząc od określonego w umowie dnia jego wykonania.

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres obowiązków wojewody w sprawach

finansowania i utrzymywania w należytym stanie przejść granicznych, o których mowa

w ust. 1 i 2, przejść turystycznych, miejsc przekraczania granicy na szlakach turystycznych

i punktów nocnego postoju na rzekach granicznych oraz wyposażenia w sprzęt, w szczególności

stosowany w kontroli granicznej, a także organy właściwe do osadzania i utrzymywania

znaków granicznych na morskich wodach wewnętrznych.

4.

Rozporządzenie powinno określić w szczególności zakres świadczeń i obowiązków rzeczowych

w celu utrzymania obiektów i wyposażenia technicznego znajdujących się w przejściu

granicznym, nieodpłatnego udostępniania pomieszczeń w tych obiektach oraz urządzeń

niezbędnych do przeprowadzania kontroli, a także możliwość finansowania przedsięwzięć

związanych z usprawnianiem ruchu granicznego ze środków pochodzących z pomocy finansowej

jednostki samorządu terytorialnego w zakresie określonym przez organ stanowiący tej

jednostki lub z pomocy zagranicznej, uwzględniając konieczność zapewnienia sprawnej

kontroli granicznej.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w drodze rozporządzenia, przywraca tymczasowo,

przedłuża lub znosi kontrolę graniczną osób przekraczających granicę państwową stanowiącą

granicę wewnętrzną w rozumieniu kodeksu granicznego Schengen, określając

1)

odcinki granicy państwowej, na której kontrola graniczna osób zostaje przywrócona

tymczasowo, przedłużona lub zniesiona;

2)

przejścia graniczne, rodzaj ruchu dozwolonego przez te przejścia i czas ich otwarcia

oraz zasięg terytorialny przejść granicznych;

3)

okres, na który kontrola graniczna osób zostaje przywrócona tymczasowo lub przedłużona.

Rozporządzenie powinno uwzględniać dostosowanie zakresu kontroli do przyczyn uzasadniających

jej wprowadzenie oraz możliwość stosowania kontroli na niektórych odcinkach drogowych

lub kolejowych przecinających granicę państwową, a także w niektórych portach i przystaniach

oraz portach lotniczych i lotniskach.

(uchylony).

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, na wniosek Komendanta Głównego Straży Granicznej,

w przypadkach określonych w rozporządzeniu (WE) nr 863/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r.

ustanawiającym mechanizm tworzenia zespołów szybkiej interwencji na granicy oraz zmieniającym

rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 w odniesieniu do tego mechanizmu i określającym

uprawnienia i zadania zaproszonych funkcjonariuszy

(Dz. Urz. UE L 199 z 31.07.2007, str. 30), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 863/2007”, może wystąpić do Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych

Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej o oddelegowanie na czas określony

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zespołów szybkiej interwencji na granicy.

Funkcjonariusze straży granicznych, w rozumieniu rozporządzenia nr 863/2007, państw członkowskich Unii Europejskiej na granicy państwowej stanowiącej granicę

zewnętrzną w rozumieniu kodeksu granicznego Schengen wykonują zadania w ramach zespołów

szybkiej interwencji na granicy zgodnie z przepisami krajowymi odnoszącymi się do

funkcjonariuszy Straży Granicznej w zakresie określonym w rozporządzeniu nr 863/2007.

Komendant Główny Straży Granicznej w zakresie dotyczącym zespołów szybkiej interwencji

na granicy

1)

wykonuje zadania krajowego punktu kontaktowego właściwego w sprawach komunikacji z

Europejską Agencją Zarządzania Współpracą Operacyjną na Granicach Zewnętrznych Państw

Członkowskich Unii Europejskiej;

2)

uzgadnia plan operacyjny określający szczegółowe warunki oddelegowania zespołów szybkiej

interwencji na granicy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Warunki przekraczania granicy państwowej oraz wykonywania lotów w przestrzeni powietrznej

Rzeczypospolitej Polskiej przez własne i obce cywilne statki powietrzne określają

przepisy ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze

(Dz. U. z 2006 r. Nr 100, poz. 696, z późn. zm. oraz umowy międzynarodowe, którymi Rzeczpospolita Polska jest związana.

1

Przekroczenie granicy państwowej i lot obcego wojskowego statku powietrznego w przestrzeni

powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej może nastąpić na podstawie zezwolenia wydanego

przez Dowódcę Operacyjnego Sił Zbrojnych, udzielonego na wniosek zainteresowanego

podmiotu.

2.

Zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie wymaga przekroczenie granicy państwowej i

lot w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej obcych wojskowych statków

powietrznych wykonujących zadania wojskowego nadzoru przestrzeni powietrznej w ramach

Zintegrowanego Systemu Obrony Powietrznej Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego.

3.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, nie jest wymagane wobec obcego wojskowego statku

powietrznego

1)

na którego pokładzie znajduje się przedstawiciel obcego państwa, składający oficjalną

wizytę w Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

stanowiącego honorową eskortę statku powietrznego, o którym mowa w pkt 1;

3)

wykonującego lot w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej

a)

związany z prowadzeniem akcji poszukiwawczo-ratowniczej w celu udzielenia pomocy ludziom

albo statkowi powietrznemu lub statkowi morskiemu znajdującemu się w niebezpieczeństwie,

b)

związany z niesieniem pomocy medycznej lub technicznej albo pomocy w razie klęski

żywiołowej lub zagrożenia środowiska,

c)

związany z wykonywaniem zadań wynikających z umów międzynarodowych, którymi Rzeczpospolita

Polska jest związana, jeżeli obowiązek udostępnienia przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej

Polskiej wynika z tych umów,

d)

w przypadku gdy ten statek znajduje się w niebezpieczeństwie lub gdy wykonuje ten

lot dla uniknięcia niebezpieczeństwa.

4.

Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu,

określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania z wnioskiem o zezwolenie na przekroczenie

granicy państwowej i lot obcego wojskowego statku powietrznego w przestrzeni powietrznej

Rzeczypospolitej Polskiej oraz wzór wniosku w tej sprawie, a także warunki wykonywania

lotów przez taki statek w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej, mając

na względzie zapewnienie sprawności postępowania w sprawach udzielania zezwoleń na

wykonanie lotów w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej przez obce wojskowe

statki powietrzne oraz bezpieczeństwo ruchu lotniczego w tej przestrzeni.

1.

Obcy wojskowy statek powietrzny, który przekroczył granicę państwową albo wykonuje

lot w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej bez zezwolenia, o którym mowa

w art. 18a ust. 1, lub niezgodnie z warunkami tego zezwolenia, oraz obcy cywilny statek

powietrzny, który przekroczył granicę państwową niezgodnie z przepisami ustawy z dnia

3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze lub umowami międzynarodowymi, którymi Rzeczpospolita Polska jest związana, może być

wezwany przez państwowy organ zarządzania ruchem lotniczym do

1)

opuszczenia przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

odpowiedniej zmiany kierunku lub wysokości lotu;

3)

lądowania na wskazanym przez ten organ lotnisku;

4)

wykonania innych poleceń, mających na celu zaprzestanie naruszania przestrzeni powietrznej.

2.

W przypadku niezastosowania się do któregokolwiek z wezwań i poleceń, o których mowa

w ust. 1, obcy statek powietrzny może być

1)

przechwycony przez wojskowy statek powietrzny, zwany dalej „statkiem przechwytującym”.

Przechwycenie polega na identyfikacji statku powietrznego, nawiązaniu z nim łączności

radiowej i kontaktu wzrokowego oraz naprowadzeniu go na właściwy kierunek lub wysokość

lotu albo wymuszeniu lądowania na wskazanym lotnisku;

2)

ostrzeżony strzałami ostrzegawczymi przez statek przechwytujący, a w przypadku dalszego

niestosowania się do wezwania - zniszczony;

3)

zniszczony bez dokonania czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, w sytuacji

a)

dokonywania zbrojnej napaści lub agresji przeciwko celom położonym na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej,

b)

gdy nie posiada załogi na pokładzie,

c)

gdy wymagają tego względy bezpieczeństwa, a organ dowodzenia obroną powietrzną, uwzględniając

w szczególności informacje przekazane przez państwowy organ zarządzania ruchem lotniczym,

stwierdzi, że obcy statek powietrzny jest użyty do działań sprzecznych z prawem, a

w szczególności jako środek ataku terrorystycznego z powietrza.

3

Decyzję o zastosowaniu środków, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2 oraz pkt 3 lit.

a i b, podejmuje Dowódca Operacyjny Sił Zbrojnych, a środka, o którym mowa w ust.

2 pkt 3 lit. c - Minister Obrony Narodowej.

4.

Zmuszony do lądowania na lotnisku międzynarodowym obcy statek powietrzny, jego załogę

i ładunek oraz pasażerów i ich bagaże, podmiot zarządzający lotniskiem przekazuje

Straży Granicznej.

5.

Obcy statek powietrzny zmuszony do lądowania na lotnisku innym niż lotnisko międzynarodowe

lub na lądowisku, jego załogę i ładunek oraz pasażerów i ich bagaże, podmiot zarządzający

lotniskiem lub użytkownik lądowiska przekazuje właściwym organom, powiadamiając o

tym zdarzeniu organ Straży Granicznej.

6.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania przy stosowaniu

środków, o których mowa w ust. 2, oraz zakres i sposób współdziałania organu dowodzenia

obroną powietrzną z państwowym organem zarządzania ruchem lotniczym w tych sprawach,

mając na względzie zapewnienie prawidłowego zastosowania środków, o których mowa w

ust. 2, tylko w przypadku braku możliwości innego wymuszenia przestrzegania prawa

polskiego, a także sprawność i skuteczność współdziałania organów chroniących przestrzeń

powietrzną Rzeczypospolitej Polskiej.

„2. Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie pozostają w mocy

przepisy dotychczasowe, o ile nie są sprzeczne z niniejszą ustawą, nie dłużej jednak

niż 6 miesięcy.

1.

Traci moc dekret z dnia 23 marca 1956 r. o ochronie granic państwowych

(Dz. U. Nr 9, poz. 51, z 1959 r. Nr 27, poz. 168, z 1969 r. Nr 13, poz. 95, z 1977 r. Nr 37, poz. 162 oraz z 1990 r. Nr 34, poz. 198).

2.

(pominięty).

Przepis art. 14a traci moc z dniem określonym w decyzji Rady dotyczącej pełnego stosowania

dorobku Schengen w Rzeczypospolitej Polskiej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie upoważnień zmienianych ustawami,

o których mowa w art. 1, 2 i 12, zachowują moc do czasu wydania przepisów wykonawczych

na podstawie niniejszej ustawy, nie dłużej niż przez okres 18 miesięcy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 2-7, pkt 8 w zakresie dotyczącym art. 10 ust. 1, pkt 17 lit. c, pkt 29,

36, 40 i 42, art. 3-6, art. 8, art. 10 i 11 oraz art. 13-21 i art. 23, które wchodzą

w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 1 lit. a tiret pierwsze, tiret drugie w zakresie dotyczącym pkt 5b, pkt

8 w zakresie dotyczącym art. 10 ust. 2-4, pkt 10 lit. a tiret pierwsze w zakresie

dotyczącym pkt 2b oraz lit. f w zakresie dotyczącym ust. 7b, pkt 38, art. 2 pkt 6,

art. 9, art. 12 i art. 24, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.;

3)

art. 2 pkt 7, który wchodzi w życie z dniem określonym w decyzji Rady dotyczącej pełnego

stosowania dorobku Schengen w Rzeczypospolitej Polskiej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 71, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1999 r.,

2)

art. 5 pkt 6 i 8, art. 8 pkt 3, art. 25 pkt 26 i art. 29 pkt 2, które wchodzą w życie

z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 2000 r.,

3)

art. 24 pkt 6-10 i art. 41 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia 2000 r.,

4)

art. 63 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2000 r.,

5)

art. 2, art. 14 pkt 2 lit. a), c)-e), pkt 3, 4 i 5 lit. a), art. 15 pkt 10 lit. d),

art. 26 pkt 1, art. 30 pkt 1, art. 39 pkt 1 lit. a), art. 40 pkt 2 lit. b), art. 46

pkt 1 i 3 i art. 62, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.,

6)

art. 25 pkt 20, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2001 r.,

7)

(uchylony).

Akty wydane na podstawie upoważnień ustawowych zmienianych niniejszą ustawą zachowują

moc do czasu ich zastąpienia przez akty wydane na podstawie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

1)

art. 74, który wchodzi w życie z dniem 30 grudnia 2000 r.,

2)

art. 27 pkt 5 lit. b) i c), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.,

3)

art. 61, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.