Ustawa z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach

Ustawa określa

1)

wymagania dotyczące wprowadzanych do obrotu baterii i akumulatorów;

2)

zasady wprowadzania do obrotu baterii i akumulatorów;

3)

zasady zbierania, przetwarzania, recyklingu i unieszkodliwiania zużytych baterii i

zużytych akumulatorów.

W sprawach dotyczących postępowania z bateriami i akumulatorami oraz ze zużytymi bateriami

i zużytymi akumulatorami stanowiącymi przynależność albo część składową sprzętu stosuje

się przepisy ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach

(Dz. U. Nr 79, poz. 666).

Ustawa ma na celu

1)

ograniczenie negatywnego wpływu baterii i akumulatorów oraz zużytych baterii i zużytych

akumulatorów na środowisko przez redukcję ilości substancji niebezpiecznych w bateriach

i akumulatorach oraz właściwe zbieranie i recykling powstających z nich odpadów, w

tym przez wspieranie wysokiego poziomu zbierania zużytych baterii przenośnych i zużytych

akumulatorów przenośnych;

2)

zharmonizowanie wymogów dotyczących zawartości metali ciężkich w bateriach i akumulatorach

oraz wymogów dotyczących ich oznakowania;

3)

zapewnienie sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego i uniknięcia zniekształcenia

konkurencji w obrębie Unii Europejskiej.

Ustawa reguluje prawa i obowiązki podmiotów

1)

wprowadzających do obrotu baterie lub akumulatory;

2)

dystrybuujących baterie lub akumulatory lub sprzęt;

3)

zbierających, przetwarzających, dokonujących recyklingu lub unieszkodliwiania zużytych

baterii lub zużytych akumulatorów;

4)

użytkujących baterie lub akumulatory.

1.

Przepisy ustawy stosuje się do

1)

wszystkich rodzajów baterii i akumulatorów produkowanych i wprowadzanych do obrotu,

niezależnie od ich kształtu, pojemności, masy, składu materiałowego, sposobu użycia

oraz niezależnie od tego, czy stanowią przynależność albo część składową urządzenia

lub dodatek do innych produktów;

2)

zużytych baterii i zużytych akumulatorów.

2.

Przepisów ustawy nie stosuje się do baterii i akumulatorów używanych w

1)

urządzeniach związanych z ochroną podstawowych interesów bezpieczeństwa państw członkowskich

Unii Europejskiej, broni, amunicji i sprzęcie wojennym, z wyjątkiem produktów, które

nie są przeznaczone specjalnie do celów wojskowych;

2)

urządzeniach przeznaczonych do wysyłania w przestrzeń kosmiczną.

W sprawach dotyczących zużytych baterii i zużytych akumulatorów w zakresie nieuregulowanym

w ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach

(Dz. U. z 2007 r. Nr 39, poz. 251, z późn. zm..

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

bateria, akumulator - źródło energii elektrycznej wytwarzanej przez bezpośrednie przetwarzanie

energii chemicznej, które składa się z jednego albo kilku

a)

pierwotnych ogniw baterii nienadających się do powtórnego naładowania albo

b)

wtórnych ogniw baterii nadających się do powtórnego naładowania;

2)

bateria przemysłowa, akumulator przemysłowy - baterię i akumulator, które są przeznaczone

wyłącznie do celów przemysłowych, zawodowych lub do używania w pojazdach elektrycznych,

w szczególności określone w załączniku nr 1 do ustawy;

3)

bateria przenośna, akumulator przenośny - baterię i akumulator, w tym ogniwo guzikowe

lub zestaw, które są szczelnie zamknięte i mogą być przenoszone w ręku oraz nie stanowią

baterii przemysłowej i akumulatora przemysłowego albo baterii samochodowej i akumulatora

samochodowego, w szczególności określone w załączniku nr 2 do ustawy;

4)

bateria samochodowa, akumulator samochodowy - baterię i akumulator, które są używane

do rozruszników, oświetlenia lub inicjowania zapłonu w pojazdach;

5)

decyzje związane z gospodarką odpadami - decyzje, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 26 ust. 1 i art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia

2001 r. o odpadach, w art. 181 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm. oraz w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku

w gminach

(Dz. U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008, z 2006 r. Nr 144, poz. 1042, z 2008 r. Nr 223, poz. 1464 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97);

6)

elektronarzędzie bezprzewodowe - podręczny sprzęt zasilany baterią lub akumulatorem,

który jest przeznaczony do wykorzystania w działalności serwisowej, budowlanej lub

ogrodniczej, w tym narzędzia przeznaczone do toczenia, frezowania, szlifowania, rozdrabniania,

piłowania, ścinania, wiercenia, przebijania otworów, wykrawania, kucia, nitowania,

skręcania, polerowania lub podobnej obróbki drewna, metalu i innych materiałów, a

także do koszenia, cięcia i innych prac;

7)

import - przywóz baterii lub akumulatorów z terytorium państwa niebędącego państwem

członkowskim Unii Europejskiej lub państwem członkowskim Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) - stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym w celu wprowadzenia

do obrotu na terytorium kraju;

8)

marszałek województwa - odpowiednio

a)

w przypadku wprowadzającego baterie lub akumulatory - marszałka województwa właściwego

ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania wprowadzającego baterie lub akumulatory,

a w przypadku braku siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium kraju - Marszałka

Województwa Mazowieckiego,

b)

w przypadku zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory lub prowadzącego zakład

przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów - marszałka województwa właściwego

ze względu na miejsce prowadzenia działalności w zakresie zbierania lub przetwarzania

zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;

9)

miejsce odbioru - wyznaczoną część obiektu budowlanego, którym włada podmiot, którego

podstawowa działalność nie polega na gospodarowaniu odpadami, w tym szkoły, placówki

oświatowej lub kulturalno-oświatowej, siedziby urzędu lub instytucji, punkt świadczący

usługi w zakresie wymiany zużytych baterii lub zużytych akumulatorów lub placówkę

handlową prowadzoną przez sprzedawcę detalicznego lub sprzedawcę hurtowego, do których

użytkownik końcowy może oddać zużyte baterie przenośne i zużyte akumulatory przenośne;

10)

ogniwo guzikowe - małą baterię przenośną i akumulator przenośny o średnicy większej

niż wysokość, które są wykorzystywane do specjalnych celów, w szczególności do zasilania

aparatów słuchowych, zegarków, małych urządzeń przenośnych lub urządzeń do zasilania

rezerwowego;

11)

poziom zbierania - wyrażony w procentach stosunek masy zużytych baterii przenośnych

i zużytych akumulatorów przenośnych zebranych zgodnie z ustawą w danym roku kalendarzowym

do średniej masy baterii przenośnych i akumulatorów przenośnych wprowadzonych do obrotu

przez wprowadzającego baterie lub akumulatory w danym roku kalendarzowym oraz w dwóch

latach poprzednich;

12)

przedsiębiorca - przedsiębiorcę w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm.;

13)

przetwarzanie - czynności podejmowane po dostarczeniu zużytych baterii lub zużytych

akumulatorów prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów

w celu ich sortowania, przygotowania do recyklingu lub unieszkodliwiania;

14)

sprzedawca detaliczny - przedsiębiorcę, który w ramach wykonywanej działalności gospodarczej

udostępnia odpłatnie lub nieodpłatnie baterie lub akumulatory w celu używania przez

użytkowników końcowych, w tym także jako przynależność albo część składową urządzenia

lub dodatek do innych produktów;

15)

sprzedawca hurtowy - przedsiębiorcę, który w ramach wykonywanej działalności gospodarczej

udostępnia odpłatnie lub nieodpłatnie baterie lub akumulatory w celu ich dalszego

odpłatnego lub nieodpłatnego udostępniania, w tym także jako przynależność albo część

składową urządzenia lub dodatek do innych produktów;

16)

sprzęt - sprzęt elektryczny lub elektroniczny, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym

i elektronicznym

(Dz. U. Nr 180, poz. 1495 oraz z 2008 r. Nr 223, poz. 1464), który jest w całości albo w części zasilany bateriami lub akumulatorami lub jest

przystosowany do tego rodzaju zasilania;

17)

terytorium kraju - terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

18)

urząd marszałkowski - odpowiednio

a)

w przypadku wprowadzającego baterie lub akumulatory - urząd marszałkowski właściwy

ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania wprowadzającego baterie lub akumulatory,

a w przypadku braku siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium kraju - Urząd

Marszałkowski Województwa Mazowieckiego,

b)

w przypadku zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory lub prowadzącego zakład

przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów - urząd marszałkowski właściwy

ze względu na miejsce prowadzenia działalności w zakresie zbierania lub przetwarzania

zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;

19)

użytkownik końcowy - podmiot wykorzystujący energię elektryczną z baterii lub akumulatorów;

20)

wewnątrzwspólnotowa dostawa - wywóz baterii lub akumulatorów z terytorium kraju na

terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej

lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;

21)

wewnątrzwspólnotowe nabycie - przywóz baterii lub akumulatorów z terytorium innego

niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym w celu wprowadzenia do obrotu na terytorium kraju;

22)

wprowadzający baterie lub akumulatory - przedsiębiorcę, który wykonuje działalność

gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu baterii lub akumulatorów, w tym zamontowanych

w sprzęcie lub pojazdach, po raz pierwszy na terytorium kraju; za wprowadzającego

baterie lub akumulatory uważa się także przedsiębiorcę dokonującego importu lub wewnątrzwspólnotowego

nabycia baterii lub akumulatorów na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej;

23)

wprowadzanie do obrotu - odpłatne albo nieodpłatne udostępnienie na terytorium państwa

członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym w celu używania

lub dystrybucji;

24)

zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory

a)

podmiot prowadzący punkt zbierania odpadów, posiadający zezwolenie na prowadzenie

działalności w zakresie zbierania odpadów w postaci zużytych baterii lub zużytych

akumulatorów,

b)

gminną jednostkę organizacyjną prowadzącą działalność w zakresie odbierania odpadów

komunalnych,

c)

przedsiębiorcę posiadającego zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie odbierania

odpadów komunalnych;

25)

zestaw - zespół baterii lub akumulatorów połączonych ze sobą lub otoczonych zewnętrzną

osłoną w taki sposób, że nie jest przeznaczony do dzielenia na części ani otwierania

przez użytkownika końcowego;

26)

zużyte baterie, zużyte akumulatory - baterie i akumulatory będące odpadami w rozumieniu

art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.

1.

Wprowadzenie do obrotu baterii lub akumulatorów na terytorium kraju następuje z dniem

1)

wydania baterii lub akumulatorów z magazynu lub przekazania osobie trzeciej, z przeznaczeniem

do używania lub dystrybucji na terytorium kraju - w przypadku baterii lub akumulatorów

wyprodukowanych na terytorium kraju;

2)

wystawienia faktury potwierdzającej wewnątrzwspólnotowe nabycie;

3)

przywozu baterii lub akumulatorów na terytorium kraju.

2.

Jeżeli z przepisów ust. 1 wynika, że wprowadzenie baterii lub akumulatorów do obrotu

nastąpiło w dwóch terminach, za dzień wprowadzenia baterii lub akumulatorów do obrotu

na terytorium kraju uważa się dzień wcześniejszy.

3.

Ciężar udowodnienia, że wprowadzenie do obrotu baterii lub akumulatorów na terytorium

kraju nie nastąpiło albo nastąpiło w innym dniu niż określony w ust. 1, spoczywa na

wprowadzającym baterie lub akumulatory.

1.

Wprowadzane do obrotu baterie i akumulatory, w tym baterie i akumulatory zamontowane

w sprzęcie, nie mogą zawierać więcej niż 0,0005% wagowo rtęci, z tym że ogniwa guzikowe

nie mogą zawierać więcej niż 2% wagowo rtęci.

2.

Wprowadzane do obrotu baterie przenośne i akumulatory przenośne, w tym zamontowane

w sprzęcie, nie mogą zawierać więcej niż 0,002% wagowo kadmu.

3.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do baterii przenośnych i akumulatorów przenośnych

przeznaczonych do użytku w

1)

systemach awaryjnych i alarmowych, w tym w oświetleniu awaryjnym;

2)

urządzeniach medycznych;

3)

elektronarzędziach bezprzewodowych.

1.

Wprowadzane do obrotu baterie i akumulatory, w tym zestawy oraz ogniwa guzikowe, powinny

być oznakowane symbolem selektywnego zbierania, którego wzór jest określony w załączniku

nr 3 do ustawy.

2.

Wprowadzane do obrotu

1)

baterie i akumulatory, w tym zestawy, powinny być oznakowane

a)

symbolem chemicznym Cd, jeżeli zawierają powyżej 0,002% wagowo kadmu,

b)

symbolem chemicznym Pb, jeżeli zawierają powyżej 0,004% wagowo ołowiu;

2)

ogniwa guzikowe powinny być oznakowane symbolem chemicznym Hg, jeżeli zawierają powyżej

0,0005% wagowo rtęci.

3.

Wzory symboli, o których mowa w ust. 2, są określone w załączniku nr 4 do ustawy.

4.

Wprowadzane do obrotu baterie przenośne i akumulatory przenośne oraz baterie samochodowe

i akumulatory samochodowe powinny być zaopatrzone w informację o ich pojemności.

5.

Symbole, o których mowa w ust. 1 i 2, oraz informację, o której mowa w ust. 4, umieszcza

się w sposób widoczny, czytelny i trwały.

6.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, metody określenia

pojemności baterii lub akumulatorów oraz sposób umieszczania informacji o tej pojemności

na bateriach lub akumulatorach, kierując się przepisami prawa Unii Europejskiej w

tym zakresie, względami ochrony środowiska oraz koniecznością zapewnienia rzetelnej

informacji o właściwościach wprowadzanych do obrotu baterii lub akumulatorów.

7.

Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje

wprowadzanych do obrotu baterii i akumulatorów zwolnionych z wymagań określonych w

ust. 1-5, kierując się przepisami prawa Unii Europejskiej w tym zakresie oraz względami

ochrony środowiska.

1.

Zakazuje się wprowadzania do obrotu oraz dystrybucji baterii i akumulatorów niespełniających

wymagań określonych w art. 8 i 9.

2.

Wprowadzający do obrotu baterie lub akumulatory jest obowiązany do wycofania z obrotu

baterii i akumulatorów niespełniających wymagań określonych w art. 8 i 9.

3.

W przypadku niewycofania z obrotu baterii i akumulatorów niespełniających wymagań

określonych w art. 8 i 9 Główny Inspektor Ochrony Środowiska wydaje z urzędu decyzję

o wycofaniu z obrotu tych baterii lub akumulatorów.

4.

Decyzja, o której mowa w ust. 3, zawiera

1)

zobowiązanie wprowadzającego do obrotu baterie lub akumulatory do odpowiedniego publicznego

wezwania sprzedawców detalicznych, sprzedawców hurtowych oraz użytkowników końcowych

baterii lub akumulatorów niespełniających wymagań określonych w art. 8 i 9 do oddawania

tych baterii i akumulatorów na koszt i odpowiedzialność wprowadzającego do obrotu

baterie lub akumulatory;

2)

określenie miejsca lub miejsc przyjmowania baterii i akumulatorów niespełniających

wymagań określonych w art. 8 i 9;

3)

nakaz przetworzenia i recyklingu wycofanych z obrotu baterii i akumulatorów, zgodnie

z przepisami ustawy.

5.

Wojewódzki inspektor inspekcji handlowej właściwy ze względu na miejsce kontroli sprzedawcy

detalicznego lub sprzedawcy hurtowego może zarządzić w toku kontroli, w drodze decyzji,

wstrzymanie dystrybucji baterii lub akumulatorów niespełniających wymagań określonych

w art. 8 i 9.

6.

W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 5, sprzedawca detaliczny lub sprzedawca

hurtowy jest obowiązany do zwrotu baterii i akumulatorów niespełniających wymagań

określonych w art. 8 i 9 do dostawcy, a w przypadku braku takiej możliwości - do przekazania

tych baterii i akumulatorów jako zużytych baterii i zużytych akumulatorów do przetworzenia

i recyklingu.

7.

Informację o wynikach kontroli oraz kopię decyzji, o której mowa w ust. 5, wojewódzki

inspektor inspekcji handlowej przedkłada Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska

w terminie 30 dni od dnia jej wydania.

8.

Decyzjom, o których mowa w ust. 3 i 5, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności.

9.

Koszty związane z wycofaniem z obrotu, wstrzymaniem dystrybucji lub przekazaniem do

przetworzenia i recyklingu baterii i akumulatorów ponosi wprowadzający do obrotu baterie

lub akumulatory.

1.

Produkowany i wprowadzany do obrotu sprzęt powinien być zaprojektowany w sposób umożliwiający

łatwe usunięcie z niego zużytych baterii i zużytych akumulatorów.

2.

Do wprowadzanego do obrotu i dystrybuowanego sprzętu, w którym są zamontowane baterie

lub akumulatory, powinna być dołączona instrukcja zawierająca informację o

1)

sposobie bezpiecznego usunięcia baterii lub akumulatorów z tego sprzętu;

2)

rodzaju zamontowanych baterii lub akumulatorów.

3.

W przypadku wprowadzania do obrotu na terytorium kraju sprzętu, w którym są zamontowane

baterie lub akumulatory, instrukcję, o której mowa w ust. 2, sporządza się w języku

polskim.

4.

Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się do

1)

sprzętu, który służy ochronie bezpieczeństwa lub porządku publicznego państw członkowskich

Unii Europejskiej;

2)

sprzętu, w którym baterie lub akumulatory są przylutowane, zgrzewane lub w inny sposób

przymocowane na stałe do końcówek zasilających, zapewniając ciągły dopływ prądu w

warunkach nietypowej eksploatacji oraz w podtrzymaniu danych w ich niezmienionym stanie

w sprzęcie informatycznym, w którym użycie baterii lub akumulatorów jest technicznie

niezbędne;

3)

sprzętu medycznego, który służy do podtrzymywania funkcji życiowych, oraz stymulatorów

serca, w których jest niezbędne nieprzerwane źródło zasilania, a baterie lub akumulatory

mogą być usunięte tylko przez wykwalifikowane osoby;

4)

sprzętu przenośnego, w którym wymiana baterii lub akumulatorów przez niewykwalifikowane

osoby może stanowić zagrożenie dla użytkownika końcowego lub niekorzystnie wpłynąć

na pracę sprzętu.

Zakazuje się umieszczania zużytych baterii i zużytych akumulatorów razem z innymi

odpadami w tym samym pojemniku.

1.

Zużyte baterie samochodowe i zużyte akumulatory samochodowe oraz zużyte baterie przemysłowe

i zużyte akumulatory przemysłowe powinny być zbierane selektywnie według rodzajów

w celu ułatwienia ich przetwarzania za pomocą technologii i instalacji służących do

przetwarzania i recyklingu poszczególnych rodzajów zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,

o których mowa w art. 15 ust. 1.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób selektywnego

zbierania zużytych baterii samochodowych, zużytych akumulatorów samochodowych, zużytych

baterii przemysłowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych, uwzględniając technologie

przetwarzania i recyklingu oraz kierując się potrzebą zapewnienia wysokich poziomów

recyklingu.

Podstawę obliczenia opłaty produktowej stanowi masa w kilogramach.

1.

Magazynowanie i przetwarzanie zużytych baterii i zużytych akumulatorów w zakładach

przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów powinny odbywać się w miejscach

o utwardzonym, nieprzepuszczalnym podłożu, odpornych na działanie warunków atmosferycznych

lub w odpowiednich pojemnikach nieprzewodzących prądu, odpornych na działanie substancji

zawartych w bateriach lub akumulatorach oraz działanie warunków atmosferycznych.

2.

Magazynowanie zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych akumulatorów

samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych kwasowo-ołowiowych

i zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych w zakładach przetwarzania

zużytych baterii lub zużytych akumulatorów powinno odbywać się na nieprzepuszczalnych

podłożach, podłączonych do kanalizacji działającej w obiegu zamkniętym, kierującej

ścieki do specjalnych zbiorników lub do instalacji przerabiającej zużyte baterie lub

zużyte akumulatory.

3.

Zużyte baterie i zużyte akumulatory przeznaczone do przetwarzania i recyklingu mogą

być magazynowane nie dłużej niż przez okres roku łącznie przez wszystkich kolejnych

posiadaczy tych odpadów.

4.

Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, wymagania

dotyczące magazynowania, przetwarzania i recyklingu zużytych baterii lub zużytych

akumulatorów, kierując się względami ochrony środowiska oraz koniecznością zapewnienia

wysokiego poziomu recyklingu;

1.

Za pomocą technologii i instalacji służących do przetwarzania i recyklingu poszczególnych

rodzajów zużytych baterii lub zużytych akumulatorów muszą zostać osiągnięte następujące

minimalne poziomy wydajności recyklingu

1)

w przypadku zużytych baterii kwasowo-ołowiowych i zużytych akumulatorów kwasowo-ołowiowych

- 65% masy zużytych baterii kwasowo-ołowiowych lub zużytych akumulatorów kwasowo-ołowiowych,

w tym recykling zawartości ołowiu w najwyższym, technicznie możliwym do osiągnięcia

stopniu, przy jednoczesnym unikaniu nadmiernych kosztów;

2)

w przypadku zużytych baterii niklowo-kadmowych i zużytych akumulatorów niklowo-kadmowych

- 75% masy zużytych baterii niklowo-kadmowych lub zużytych akumulatorów niklowo-kadmowych,

w tym recykling zawartości kadmu w najwyższym, technicznie możliwym do osiągnięcia

stopniu, przy jednoczesnym unikaniu nadmiernych kosztów;

3)

w przypadku pozostałych zużytych baterii i zużytych akumulatorów - 50% masy zużytych

baterii lub zużytych akumulatorów.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, sposoby obliczania

poziomów wydajności recyklingu, biorąc pod uwagę wymogi ochrony środowiska oraz rozwój

techniczny i naukowy.

1.

Zakazuje się unieszkodliwiania zużytych baterii i zużytych akumulatorów przez ich

składowanie na składowisku odpadów lub termiczne przekształcanie.

2.

Odpady powstałe po przetworzeniu zużytych baterii i zużytych akumulatorów, o którym

mowa w art. 63 ust. 1 pkt 2, nienadające się do recyklingu, w zależności od właściwości,

mogą zostać unieszkodliwione przez składowanie na składowisku odpadów lub poddane

termicznemu przekształcaniu.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska prowadzi rejestr

1)

wprowadzających baterie lub akumulatory,

2)

prowadzących zakłady przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów

- zwany dalej „rejestrem”.

1.

Przedsiębiorca przed rozpoczęciem działalności w zakresie wprowadzania do obrotu baterii

lub akumulatorów na terytorium kraju lub przetwarzania zużytych baterii lub zużytych

akumulatorów, przed dokonaniem pierwszego wprowadzenia do obrotu baterii lub akumulatorów

na terytorium kraju lub pierwszego przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,

jest obowiązany do złożenia Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska wniosku o wpis

do rejestru oraz uzyskania numeru rejestrowego.

2.

Przedsiębiorca wykonujący działalność w obu zakresach, o których mowa w ust. 1, składa

jeden wniosek o wpis do rejestru, obejmujący dane wymagane dla wniosku o wpis do rejestru

w zakresie wykonywanej działalności gospodarczej.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera następujące dane w odniesieniu do

1)

wprowadzającego baterie lub akumulatory

a)

firmę przedsiębiorcy oraz oznaczenie jego siedziby i adres,

b)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorcy - jeżeli został nadany,

c)

europejski numer identyfikacji podatkowej - jeżeli został nadany,

d)

informację o rodzaju wprowadzanych baterii i akumulatorów,

e)

informację o sposobie realizowania obowiązków wynikających z ustawy;

2)

prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów

a)

firmę przedsiębiorcy oraz oznaczenie jego siedziby i adres,

b)

datę i oznaczenie miejsca wpisu przedsiębiorcy do ewidencji działalności gospodarczej

albo do Krajowego Rejestru Sądowego,

c)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorcy - jeżeli został nadany,

d)

numer REGON przedsiębiorcy - jeżeli został nadany,

e)

informację o

-

rodzajach przetwarzanych baterii i akumulatorów oraz o prowadzonych procesach przetwarzania

i recyklingu,

-

decyzjach związanych z gospodarką odpadami, zawierających datę wydania, czas obowiązywania,

dane dotyczące mocy przetwórczych, oznaczenie organu wydającego decyzję oraz numer

wydanej decyzji.

4.

Wprowadzający baterie lub akumulatory dołącza do wniosku uwierzytelnioną kopię dowodu

uiszczenia opłaty rejestrowej.

5.

Przedsiębiorca zagraniczny będący wprowadzającym baterie lub akumulatory wykonuje

obowiązki wynikające z rejestracji za pośrednictwem osoby upoważnionej do jego reprezentowania

zgodnie z art. 87 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

1.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska, dokonując wpisu do rejestru, nadaje przedsiębiorcom

podlegającym wpisowi numer rejestrowy.

2.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska zawiadamia przedsiębiorców wpisanych do rejestru

oraz marszałka województwa o nadanym numerze rejestrowym.

3.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania

numeru rejestrowego, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając konieczność zidentyfikowania

przedsiębiorców wpisanych do rejestru, zapewnienia spójności i ciągłości numeru rejestrowego

z numerem rejestrowym nadawanym zgodnie z przepisami o zużytym sprzęcie elektrycznym

i elektronicznym oraz wyeliminowania sytuacji, w której przedsiębiorcy będą posługiwać

się dwoma numerami rejestrowymi.

1.

Wpis do rejestru wprowadzającego baterie lub akumulatory podlega opłacie rejestrowej.

2.

Wprowadzający baterie lub akumulatory uiszcza opłatę rejestrową na odrębny rachunek

bankowy Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska.

3.

Opłaty rejestrowej nie uiszcza wprowadzający baterie lub akumulatory wpisany do rejestru,

o którym mowa w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o krajowym systemie ekozarządzania i audytu (EMAS)

(Dz. U. Nr 70, poz. 631, z 2005 r. Nr 175, poz. 1462, z 2007 r. Nr 93, poz. 621 oraz z 2008 r. Nr 199, poz. 1227), który składając wniosek o wpis do rejestru przedłoży informację potwierdzającą dobrowolny

udział w systemie ekozarządzania i audytu (EMAS).

4.

Wprowadzający baterie lub akumulatory wpisany do rejestru uiszcza, w terminie do końca

lutego każdego roku, opłatę roczną na odrębny rachunek bankowy Głównego Inspektoratu

Ochrony Środowiska.

5.

Opłaty rocznej nie uiszcza się w roku, w którym została uiszczona opłata rejestrowa.

6.

Opłaty rocznej nie uiszcza wprowadzający baterie lub akumulatory, który jest jednocześnie

wprowadzającym sprzęt i jest zarejestrowany w rejestrze, o którym mowa w art. 6 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, który składając wniosek o wpis do rejestru przedłoży informację o numerze rejestrowym

nadanym zgodnie z przepisami o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.

7.

Górne stawki opłaty rejestrowej i opłaty rocznej wynoszą 1 000 zł, przy czym dla mikroprzedsiębiorców

górna stawka tych opłat wynosi 200 zł.

8.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość stawek

1)

opłaty rejestrowej,

2)

opłaty rocznej

- biorąc pod uwagę koszty prowadzenia rejestru oraz to, że opłaty te nie powinny stanowić

przeszkody w uzyskaniu wpisu do rejestru albo w wykonywaniu działalności gospodarczej,

zwłaszcza dla mikroprzedsiębiorców oraz małych i średnich przedsiębiorców.

1.

W przypadku zmiany danych zawartych we wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorca jest

obowiązany do złożenia Głównemu inspektorowi Ochrony Środowiska, w terminie 30 dni

od dnia, w którym nastąpiła zmiana, wniosku o zmianę wpisu do rejestru.

2.

W razie zaniedbania obowiązku określonego w ust. 1, w zakresie zmiany adresu, doręczenie

pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny.

1.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska

1)

prowadzi rejestr w postaci bazy danych zapisanej na informatycznych nośnikach danych

w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne

(Dz. U. Nr 64, poz. 565, z 2006 r. Nr 12, poz. 65 i Nr 73, poz. 501 oraz z 2008 r. Nr 127, poz. 817), który może stanowić część innych baz danych z zakresu ochrony środowiska, w tym

gospodarki odpadami;

2)

archiwizuje, przechowuje i przetwarza dane zawarte w rejestrze;

3)

zapewnia bezpieczeństwo danych zawartych w rejestrze;

4)

udostępnia w swojej siedzibie oraz na stronie internetowej dane zawarte w rejestrze,

o których mowa w art. 18 ust. 3, z wyłączeniem danych dotyczących mocy przetwórczych.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia

1)

niezbędny zakres informacji objętych obowiązkiem zbierania i przetwarzania przez Głównego

Inspektora Ochrony Środowiska,

2)

sposób prowadzenia bazy danych, o której mowa w ust. 1 pkt 1

- kierując się potrzebą ujednolicenia systemu zbierania i przetwarzania danych oraz

koniecznością oceny funkcjonowania systemu gospodarki zużytymi bateriami i zużytymi

akumulatorami.

1.

W przypadku trwałego zakończenia działalności w zakresie, o którym mowa w art. 18

ust. 1, przedsiębiorca jest obowiązany, w terminie 14 dni od dnia trwałego zaprzestania

wykonywania tej działalności, do złożenia Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska

wniosku o wykreślenie z rejestru.

2.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska, w drodze decyzji, wykreśla z rejestru przedsiębiorcę.

3.

Dane przedsiębiorcy wykreślonego z rejestru są archiwizowane.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzory wniosków,

o których mowa w art. 18 ust. 1 i 2, art. 21 ust. 1 i art. 23 ust. 1, oraz sposób

ich przekazywania Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, uwzględniając odpowiednio

konieczność zidentyfikowania przedsiębiorców podlegających wpisowi do rejestru, ujednolicenia

formy składanych wniosków, ułatwienia ich przekazywania Głównemu Inspektorowi Ochrony

Środowiska oraz sprawności postępowania.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska dokonuje z urzędu, w drodze decyzji, wykreślenia

przedsiębiorcy z rejestru w przypadku

1)

cofnięcia lub wygaśnięcia decyzji związanej z gospodarką odpadami;

2)

stwierdzenia rażących nieprawidłowości w wykonywaniu obowiązków określonych w przepisach

ustawy;

3)

stwierdzenia trwałego zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej.

Przez marszałka województwa oraz urząd marszałkowski rozumie się odpowiednio marszałka

województwa oraz urząd marszałkowski właściwy ze względu na siedzibę albo miejsce

zamieszkania przedsiębiorcy wprowadzającego na rynek krajowy produkty w opakowaniach

wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy lub produkty wymienione w załączniku nr 3

do ustawy oraz organizacji, a w przypadku braku siedziby albo miejsca zamieszkania

na terytorium kraju - odpowiednio Marszałka Województwa Mazowieckiego lub Urząd Marszałkowski

Województwa Mazowieckiego.

Do wniosku o wpis do rejestru, wniosku o zmianę wpisu do rejestru oraz wniosku o wykreślenie

z rejestru stosuje się odpowiednio przepisy art. 64 Kodeksu postępowania administracyjnego.

1.

Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do zorganizowania i sfinansowania

zbierania, przetwarzania, recyklingu i unieszkodliwiania zużytych baterii i zużytych

akumulatorów oraz właściwego gospodarowania zużytymi bateriami i zużytymi akumulatorami.

2.

Wprowadzający baterie samochodowe, akumulatory samochodowe, baterie przemysłowe lub

akumulatory przemysłowe oraz użytkownicy tych baterii lub akumulatorów mogą zawierać

między sobą porozumienia dotyczące finansowania zbierania, przetwarzania, recyklingu

i unieszkodliwiania tych baterii lub akumulatorów.

1.

Wprowadzający baterie lub akumulatory może realizować obowiązki, o których mowa w

art. 27, art. 31, art. 32 ust. 1, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 2, art. 35 ust. 1,

art. 36 ust. 1 i 4 oraz art. 41 ust. 3, za pośrednictwem innych podmiotów.

2.

Odpowiedzialność za prawidłową realizację obowiązków, o których mowa w ust. 1, spoczywa

na wprowadzającym baterie lub akumulatory.

Wprowadzający baterie lub akumulatory może wprowadzać do obrotu tylko baterie i akumulatory

oznakowane w sposób, o którym mowa w art. 9.

Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do umieszczania numeru rejestrowego

na dokumentach związanych z obrotem bateriami i akumulatorami.

1.

W przypadku zgłoszenia przez użytkownika końcowego potrzeby odbioru zużytych baterii

samochodowych, zużytych akumulatorów samochodowych, zużytych baterii przemysłowych

lub zużytych akumulatorów przemysłowych, z wyjątkiem baterii kwasowo-ołowiowych i

akumulatorów kwasowo-ołowiowych, wprowadzający baterie lub akumulatory, który wprowadził

je do obrotu, jest obowiązany do odebrania od użytkownika końcowego, w terminie 30

dni od dnia zgłoszenia, tych baterii i akumulatorów, w ilości nie większej niż ilość

przekazana temu użytkownikowi końcowemu, i przekazania ich do przetwarzania i recyklingu.

2.

Wprowadzający baterie samochodowe kwasowo-ołowiowe, akumulatory samochodowe kwasowo-ołowiowe,

baterie przemysłowe kwasowo-ołowiowe lub akumulatory przemysłowe kwasowo-ołowiowe

jest obowiązany do odebrania na własny koszt zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych,

zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych

kwasowo-ołowiowych i zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych od użytkownika

końcowego, sprzedawcy detalicznego oraz sprzedawcy hurtowego i przekazania ich do

przetwarzania i recyklingu.

3.

Wprowadzający baterie samochodowe kwasowo-ołowiowe, akumulatory samochodowe kwasowo-ołowiowe,

baterie przemysłowe kwasowo-ołowiowe lub akumulatory przemysłowe kwasowo-ołowiowe

jest obowiązany do dołączenia do nich informacji o warunkach i trybie ich zwrotu oraz

o zorganizowanych dla nich punktach zbierania.

1.

Wprowadzający baterie przenośne lub akumulatory przenośne jest obowiązany do zawarcia

umowy w formie pisemnej pod rygorem nieważności, ze zbierającym zużyte baterie lub

zużyte akumulatory, dotyczącej zbierania zużytych baterii przenośnych lub zużytych

akumulatorów przenośnych.

2.

Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności

1)

warunki finansowania przez wprowadzającego baterie przenośne lub akumulatory przenośne

zbierania zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów przenośnych;

2)

zobowiązanie do składania przez zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory

wprowadzającemu baterie przenośne lub akumulatory przenośne

a)

sprawozdania o masie zebranych zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów

przenośnych z miejsc odbioru lub od użytkowników końcowych na poczet tego wprowadzającego

baterie lub akumulatory,

b)

wykazu punktów zbierania prowadzonych przez danego zbierającego zużyte baterie lub

zużyte akumulatory,

c)

wykazu miejsc odbioru, z których odbiera zużyte baterie lub zużyte akumulatory, wraz

z informacją na temat okresu trwania umowy z prowadzącym miejsce odbioru.

1.

Wprowadzający baterie przenośne lub akumulatory przenośne jest obowiązany do osiągnięcia

poziomów zbierania w wysokości określonej w przepisach wydanych na podstawie ust.

2.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, roczne poziomy zbierania zużytych baterii

przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych w poszczególnych latach, uwzględniając

1)

konieczność osiągnięcia do dnia 26 września 2012 r. poziomu zbierania w wysokości

co najmniej 25% oraz do dnia 26 września 2016 r. i w kolejnych latach - w wysokości

co najmniej 45%;

2)

potrzebę stopniowego tworzenia krajowego systemu zbierania zużytych baterii przenośnych

i zużytych akumulatorów przenośnych oraz zwiększania jego efektywności,

3)

działania na rzecz konkurencyjności polskiej gospodarki oraz konieczność realizacji

zobowiązań międzynarodowych.

1.

Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do prowadzenia ewidencji obejmującej

informacje o rodzaju, ilości i masie wprowadzanych do obrotu baterii i akumulatorów.

2.

Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do sporządzenia i przedłożenia

marszałkowi województwa, w terminie do dnia 15 marca roku następującego po roku, którego

sprawozdanie dotyczy, rocznego sprawozdania o rodzaju, ilości i masie wprowadzonych

do obrotu baterii i akumulatorów.

3.

W przypadku zakończenia przez wprowadzającego baterie lub akumulatory działalności

gospodarczej w zakresie wprowadzania do obrotu baterii i akumulatorów wprowadzający

baterie lub akumulatory składa sprawozdanie, o którym mowa w ust. 2, w terminie 14

dni od dnia trwałego zaprzestania wykonywania tej działalności.

4.

Przy ustalaniu ilości i masy wprowadzanych do obrotu baterii i akumulatorów nie uwzględnia

się ilości i masy tych baterii i akumulatorów, w tym także stanowiących przynależność

albo część składową urządzenia lub dodatek do innych produktów, które zostały wyeksportowane

lub były przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy dokonanej przez wprowadzającego

baterie lub akumulatory lub innego przedsiębiorcę.

5.

Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do przechowywania ewidencji,

o której mowa w ust. 1, przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego

ona dotyczy.

6.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania,

o którym mowa w ust. 2, oraz sposób jego przekazywania, uwzględniając konieczność

zidentyfikowania wprowadzającego baterie lub akumulatory oraz ułatwienia przekazywania

sprawozdań marszałkowi województwa.

1.

Wprowadzający baterie przenośne lub akumulatory przenośne jest obowiązany do sporządzenia

i przedłożenia marszałkowi województwa, w terminie do dnia 15 marca roku następującego

po roku, którego sprawozdanie dotyczy, rocznego sprawozdania o osiągniętych poziomach

zbierania wraz z wykazem punktów zbierania prowadzonych przez danego zbierającego

zużyte baterie lub zużyte akumulatory oraz wykazem miejsc odbioru, z których zbierający

odbiera zużyte baterie przenośne lub zużyte akumulatory przenośne.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania,

o którym mowa w ust. 1, oraz sposób jego przekazywania, uwzględniając konieczność

zidentyfikowania wprowadzającego baterie lub akumulatory oraz ułatwienia przekazywania

sprawozdań marszałkowi województwa.

1.

Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do zawarcia umowy w formie pisemnej

pod rygorem nieważności z prowadzącym zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych

akumulatorów.

2.

Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności

1)

warunki finansowania przez wprowadzającego baterie lub akumulatory przetwarzania i

recyklingu zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;

2)

zobowiązanie prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów

do co najmniej nieodpłatnego przyjmowania zużytych baterii i zużytych akumulatorów,

które poddaje procesom przetwarzania i recyklingu;

3)

sposób i terminy przekazywania informacji przez prowadzącego zakład przetwarzania

zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o którym mowa w art. 63 ust. 1 pkt 2,

o masie i rodzajach przetworzonych zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.

3.

W przypadku

1)

wygaśnięcia lub cofnięcia decyzji związanej z gospodarką odpadami prowadzącemu zakład

przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,

2)

rozwiązania lub wygaśnięcia umowy, o której mowa w ust. 1

- wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany, w terminie 3 miesięcy odpowiednio

od dnia wygaśnięcia lub cofnięcia decyzji związanej z gospodarką odpadami, rozwiązania

lub wygaśnięcia umowy, do zawarcia nowej umowy, o której mowa w ust. 1.

4.

Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do sporządzenia i przedłożenia

marszałkowi województwa, w terminie do dnia 15 marca każdego roku, wykazu zakładów

przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, z których prowadzącymi ma

zawartą umowę, zawierającego w szczególności

1)

firmę, oznaczenie siedziby i adres wprowadzającego baterie lub akumulatory oraz prowadzącego

zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;

2)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) wprowadzającego baterie lub akumulatory - jeżeli

został nadany;

3)

numer REGON wprowadzającego baterie lub akumulatory - jeżeli został nadany;

4)

numer rejestrowy;

5)

informację o masie i rodzajach przetworzonych zużytych baterii i zużytych akumulatorów

oraz o zdolnościach przetwórczych zakładów przetwarzania zużytych baterii lub zużytych

akumulatorów.

5.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór wykazu,

o którym mowa w ust. 4, oraz sposób jego przekazywania, uwzględniając konieczność

zidentyfikowania wprowadzającego baterie lub akumulatory oraz ułatwienia przekazywania

wykazów marszałkowi województwa.

1.

Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do finansowania publicznych

kampanii edukacyjnych.

2.

Publiczne kampanie edukacyjne oznaczają wszelkie działania mające na celu podnoszenie

stanu świadomości ekologicznej społeczeństwa w zakresie prawidłowego postępowania

z odpadami w postaci zużytych baterii i zużytych akumulatorów oraz wspomagające osiągnięcie

wysokiego poziomu selektywnego zbierania tych odpadów, w tym informowanie przy wykorzystaniu

środków masowego przekazu, ulotek, broszur informacyjnych i plakatów oraz organizowanie

konkursów, konferencji i akcji o charakterze informacyjno-edukacyjnym.

3.

Publiczne kampanie edukacyjne powinny uwzględniać informowanie użytkowników końcowych

w szczególności o

1)

możliwym wpływie substancji stosowanych w bateriach i akumulatorach na środowisko

i zdrowie ludzi;

2)

zaleceniu prowadzenia selektywnego zbierania;

3)

dostępnych dla nich systemach zbierania i recyklingu;

4)

ich roli w przyczynianiu się do recyklingu zużytych baterii i zużytych akumulatorów;

5)

znaczeniu symboli, których wzory są określone w załącznikach nr 3 i 4 do ustawy.

4.

Wprowadzający baterie lub akumulatory, wykonując obowiązek, o którym mowa w ust. 1

1)

przeznacza na publiczne kampanie edukacyjne albo

2)

przekazuje, w terminie do dnia 15 marca następnego roku, na wyodrębniony rachunek

urzędu marszałkowskiego

- co najmniej 0,1% swoich przychodów z tytułu wprowadzenia do obrotu baterii i akumulatorów

na terytorium kraju osiąganych w danym roku kalendarzowym.

5.

W przypadku braku możliwości ustalenia wysokości przychodów z tytułu wprowadzenia

do obrotu baterii i akumulatorów na terytorium kraju, całkowity przychód określa się

na podstawie ilości sztuk baterii i akumulatorów wprowadzonych w danym roku do obrotu

na terytorium kraju przyjmując dla każdej baterii i akumulatora wysokość przychodu

jako

1)

wysokość stawki opłaty produktowej, o której mowa w art. 40 ust. 2, dla danego rodzaju

baterii przenośnych i akumulatorów przenośnych;

2)

średnią cenę baterii i akumulatora o takim samym składzie fizyko-chemicznym lub pojemności

oferowanych w handlu detalicznym w kraju, dla pozostałych baterii i akumulatorów.

6.

Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do sporządzenia i przedłożenia

marszałkowi województwa, w terminie do dnia 15 marca roku następującego po roku, którego

sprawozdanie dotyczy, rocznego sprawozdania o wysokości środków przeznaczonych na

publiczne kampanie edukacyjne.

7.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania,

o którym mowa w ust. 6, oraz sposób jego przekazywania, kierując się potrzebą ujednolicenia

sprawozdań.

1.

Rozliczenie wykonania obowiązku zapewnienia wymaganego poziomu zbierania, o którym

mowa w art. 33, następuje na koniec roku kalendarzowego.

2.

Jeżeli wprowadzający baterie przenośne lub akumulatory przenośne nie wykonał obowiązku,

o którym mowa w art. 33, jest obowiązany do ponoszenia opłaty produktowej.

1.

Podstawę obliczenia opłaty produktowej stanowi masa zebranych zużytych baterii przenośnych

i zużytych akumulatorów przenośnych.

2.

Należną opłatę produktowa oblicza się jako iloczyn stawki opłaty produktowej i różnicy

między masą zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych, jaką

należy zebrać, aby osiągnąć wymagany poziom zbierania w danym roku kalendarzowym,

a masą zebranych w tym roku zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych.

1.

Stawka opłaty produktowej dla zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów

przenośnych wynosi od 0,80 zł do 12 zł za kilogram.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłat produktowych, o których

mowa w ust. 1, uwzględniając konieczność zróżnicowania tych opłat z uwagi na rodzaje

zużytych baterii lub zużytych akumulatorów oraz koszty zbierania i recyklingu zużytych

baterii lub zużytych akumulatorów.

Orzekanie w sprawach o czyny określone w art. 37-37b następuje w trybie przepisów

Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

1.

Obowiązek obliczenia należnej opłaty produktowej powstaje na koniec roku kalendarzowego.

2.

Opłata produktowa jest wpłacana na odrębny rachunek bankowy urzędu marszałkowskiego

w terminie do dnia 15 marca roku następującego po roku, którego opłata dotyczy.

3.

Wprowadzający baterie przenośne lub akumulatory przenośne jest obowiązany do sporządzenia

i przedłożenia marszałkowi województwa, w terminie do dnia 15 marca roku następującego

po roku, którego sprawozdanie dotyczy, rocznego sprawozdania o wysokości należnej

opłaty produktowej.

4.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania,

o którym mowa w ust. 3, oraz sposób jego przekazywania, kierując się potrzebą ujednolicenia

sprawozdań.

1.

W razie stwierdzenia, że wprowadzający baterie przenośne lub akumulatory przenośne,

mimo ciążącego obowiązku, nie dokonał wpłaty opłaty produktowej lub dokonał wpłaty

w wysokości niższej od należnej, marszałek województwa wydaje decyzję, w której określa

wysokość zaległości z tytułu opłaty produktowej.

2.

W przypadku niewykonania decyzji określonej w ust. 1 marszałek województwa ustala,

w drodze decyzji, dodatkową opłatę produktową w wysokości odpowiadającej 50% kwoty

niewpłaconej opłaty produktowej.

3.

Termin płatności opłat, o których mowa w ust. 1 i 2, wynosi 14 dni od dnia, w którym

decyzja ustalająca wysokość opłaty stała się ostateczna.

Do opłat produktowych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm., z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują marszałkowi województwa.

Użytkownik końcowy jest obowiązany do przekazania zużytych baterii przenośnych i zużytych

akumulatorów przenośnych, w tym baterii przenośnych i akumulatorów przenośnych, które

nie mogą stanowić już źródła energii, do zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory

lub do miejsca odbioru.

1.

Użytkownik końcowy jest obowiązany do przekazania zużytych baterii samochodowych i

zużytych akumulatorów samochodowych sprzedawcy detalicznemu baterii samochodowych

lub akumulatorów samochodowych, podmiotowi prowadzącemu usługi w zakresie wymiany

zużytych baterii samochodowych lub zużytych akumulatorów samochodowych, zbierającemu

zużyte baterie samochodowe lub zużyte akumulatory samochodowe, prowadzącemu zakład

przetwarzania zużytych baterii samochodowych lub zużytych akumulatorów samochodowych

lub wprowadzającemu baterie samochodowe lub akumulatory samochodowe.

2.

Użytkownik końcowy jest obowiązany do przekazania zużytych baterii przemysłowych i

zużytych akumulatorów przemysłowych sprzedawcy detalicznemu baterii przemysłowych

lub akumulatorów przemysłowych, podmiotowi prowadzącemu usługi w zakresie wymiany

zużytych baterii przemysłowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych, prowadzącemu

zakład przetwarzania zużytych baterii przemysłowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych

lub wprowadzającemu baterie przemysłowe lub akumulatory przemysłowe.

3.

Użytkownik końcowy jest obowiązany do przekazania zużytych baterii przemysłowych niklowo-kadmowych

i zużytych akumulatorów przemysłowych niklowo-kadmowych prowadzącemu zakład przetwarzania

zużytych baterii niklowo-kadmowych lub zużytych akumulatorów niklowo-kadmowych.

1.

W miejscu odbioru zakazuje się zbierania zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów

przenośnych wraz z innymi odpadami w tym samym pojemniku.

2.

Pojemniki służące do zbierania zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów

przenośnych w miejscach odbioru powinny być ustawione w miejscu publicznie dostępnym.

3.

W miejscach odbioru zużyte baterie przenośne i zużyte akumulatory przenośne są przyjmowane

nieodpłatnie.

4.

W miejscu odbioru powinna znajdować się czytelna i dostępna dla użytkownika końcowego

informacja na temat możliwości oddania zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów

przenośnych w tym miejscu.

5.

Informacja, o której mowa w ust. 4, może być umieszczona na pojemniku służącym do

zbierania zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych.

Przy sprzedaży użytkownikowi końcowemu nowych baterii przenośnych i akumulatorów przenośnych

nie wykazuje się oddzielnie kosztów zbierania, przetwarzania i recyklingu.

Sprzedawca detaliczny baterii przenośnych lub akumulatorów przenośnych, którego powierzchnia

sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

(Dz. U. Nr 80, poz. 717, z późn. zm. przekracza 25 m

1)

przyjęcia selektywnie zebranych zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów

przenośnych od użytkownika końcowego przez udostępnienie pojemnika na zużyte baterie

przenośne i zużyte akumulatory przenośne, bez możliwości żądania od niego zapłaty

za ich przyjęcie;

2)

przekazania zużytych baterii i zużytych akumulatorów, o których mowa w pkt 1, sprzedawcy

hurtowemu lub zbierającemu zużyte baterie lub zużyte akumulatory.

Kto, wbrew przepisowi art. 21 ust. 2, nie przekazuje zużytych baterii samochodowych

kwasowo-ołowiowych i zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych prowadzącemu

zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, podlega karze grzywny.

Sprzedawca hurtowy baterii przenośnych lub akumulatorów przenośnych jest obowiązany

do

1)

przyjęcia zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych od użytkownika

końcowego oraz od sprzedawcy detalicznego, któremu przekazał baterie przenośne lub

akumulatory przenośne, bez możliwości żądania od niego zapłaty za ich przyjęcie;

2)

przekazania zużytych baterii i zużytych akumulatorów, o których mowa w pkt 1, zbierającemu

zużyte baterie lub zużyte akumulatory.

Przedsiębiorca świadczący usługi w zakresie wymiany zużytych baterii lub zużytych

akumulatorów jest obowiązany do

1)

przyjęcia selektywnie zebranych zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów

przenośnych od użytkownika końcowego, bez możliwości żądania od niego zapłaty za ich

przyjęcie;

2)

przekazania zużytych baterii i zużytych akumulatorów, o których mowa w pkt 1, zbierającemu

zużyte baterie lub zużyte akumulatory lub prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych

baterii lub zużytych akumulatorów.

1.

Prowadzący miejsce odbioru, niebędący sprzedawcą detalicznym, sprzedawcą hurtowym

lub przedsiębiorcą świadczącym usługi w zakresie wymiany zużytych baterii lub zużytych

akumulatorów, o których mowa odpowiednio w art. 48-50, może przyjmować od użytkowników końcowych zużyte baterie przenośne i zużyte

akumulatory przenośne, jeżeli ma zawartą umowę ze zbierającym zużyte baterie lub zużyte akumulatory na odbiór zużytych baterii przenośnych

lub zużytych akumulatorów przenośnych. Umowa jest zawierana w formie pisemnej pod

rygorem nieważności.

2.

Umowa, o której mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności zobowiązanie się zbierającego

zużyte baterie lub zużyte akumulatory do

1)

co najmniej nieodpłatnego i okresowego odbioru zużytych baterii przenośnych i zużytych

akumulatorów przenośnych;

2)

nieodpłatnego dostarczenia pojemników do gromadzenia zużytych baterii przenośnych

i zużytych akumulatorów przenośnych.

Prowadzący miejsce odbioru jest zwolniony z obowiązku

1)

uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania lub transportu

odpadów w postaci zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o którym mowa w art. 28 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach;

2)

zgłoszenia do rejestru prowadzonego przez starostę, o którym mowa w art. 33 ust. 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach, w zakresie zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;

3)

zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, o którym

mowa w art. 71 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, z późn. zm., w związku ze zbieraniem zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;

4)

prowadzenia ilościowej i jakościowej ewidencji odpadów w postaci zużytych baterii

lub zużytych akumulatorów, o której mowa w art. 36 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.

1.

Sprzedawca detaliczny baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych, akumulatorów samochodowych

kwasowo-ołowiowych, baterii przemysłowych kwasowo-ołowiowych lub akumulatorów przemysłowych

kwasowo-ołowiowych jest obowiązany do przyjęcia zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych,

zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych

kwasowo-ołowiowych i zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych od użytkownika

końcowego.

2.

Sprzedawca detaliczny, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do umieszczenia w punkcie

sprzedaży, w widocznym miejscu, informacji o

1)

warunkach i trybie zwrotu zużytych baterii i zużytych akumulatorów, o których mowa

w ust. 1, oraz możliwości zwrotu pobranej opłaty depozytowej w punkcie sprzedaży;

2)

punktach zbierania zużytych baterii i zużytych akumulatorów, o których mowa w ust.

1, zorganizowanych przez wprowadzającego baterie lub akumulatory, którego baterie

lub akumulatory sprzedaje.

1.

Sprzedawca detaliczny baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych, akumulatorów samochodowych

kwasowo-ołowiowych, baterii przemysłowych kwasowo-ołowiowych lub akumulatorów przemysłowych

kwasowo-ołowiowych jest obowiązany do pobrania od kupującego opłaty depozytowej oraz

do potwierdzenia jej pobrania, jeżeli przy sprzedaży tych baterii lub akumulatorów

kupujący nie przekazał mu zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o których mowa

w art. 53 ust. 1.

2.

Sprzedawca detaliczny, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany, w terminie 30 dni

od dnia pobrania opłaty depozytowej, do przyjęcia zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych,

zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych

kwasowo-ołowiowych i zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych oraz zwrotu

pobranej opłaty depozytowej i potwierdzenia jej zwrotu.

3.

Jeżeli zwrot pobranej opłaty depozytowej przez sprzedawcę detalicznego, o którym mowa

w ust. 1, jest niemożliwy z powodu jego likwidacji, upadłości albo przerwy w wykonywanej

działalności gospodarczej, wprowadzający baterie samochodowe kwasowo-ołowiowe, akumulatory

samochodowe kwasowo-ołowiowe, baterie przemysłowe kwasowo-ołowiowe lub akumulatory

przemysłowe kwasowo-ołowiowe jest obowiązany, w terminie 45 dni od dnia ich sprzedaży,

do przyjęcia od kupującego zużytych baterii i zużytych akumulatorów wprowadzonych

przez niego do obrotu oraz zwrotu pobranej opłaty depozytowej i potwierdzenia jej

zwrotu w zorganizowanych przez niego punktach zbierania tych baterii lub akumulatorów.

4.

Potwierdzenie pobrania i zwrotu opłaty depozytowej, o której mowa w ust. 1-3, następuje

na dokumencie potwierdzającym pobranie opłaty depozytowej oraz dokumencie potwierdzającym

zwrot opłaty depozytowej.

5.

Sprzedawca detaliczny jest obowiązany do przechowywania dokumentu potwierdzającego

pobranie opłaty depozytowej i dokumentu potwierdzającego zwrot opłaty depozytowej

przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego one dotyczą.

6.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór dokumentu

potwierdzającego pobranie opłaty depozytowej i dokumentu potwierdzającego zwrot opłaty

depozytowej, o których mowa w ust. 4, kierując się potrzebą ujednolicenia dokumentów

oraz zapewnienia prawidłowego gospodarowania wpływami z opłat depozytowych.

1.

Stawka opłaty depozytowej wynosi od 30 zł do 50 zł za sztukę baterii samochodowej

kwasowo-ołowiowej i akumulatora samochodowego kwa-sowo-ołowiowego oraz baterii przemysłowej

kwasowo-ołowiowej oraz akumulatora przemysłowego kwasowo-ołowiowego.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłaty depozytowej, uwzględniając

konieczność zróżnicowania tych opłat z uwagi na rodzaje zużytych baterii kwasowo-ołowiowych

lub zużytych akumulatorów kwasowo-ołowiowych.

1.

Sprzedawca detaliczny, o którym mowa w art. 54, przekazuje nieodebraną opłatę depozytową

na odrębny rachunek bankowy urzędu marszałkowskiego właściwego ze względu na miejsce

prowadzenia działalności, w terminie do dnia 15 marca roku następującego po roku,

w którym nastąpiło pobranie opłaty.

2.

Sprzedawca detaliczny, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do sporządzenia i przedłożenia

marszałkowi województwa, w terminie do dnia 15 marca roku następującego po roku, w

którym nastąpiło pobranie opłaty, sprawozdania o wysokości pobranej opłaty depozytowej

i przekazanej nieodebranej opłaty depozytowej.

3.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania,

o którym mowa w ust. 2, oraz sposób jego przekazywania, kierując się potrzebą ujednolicenia

sprawozdań oraz ułatwieniem przekazywania tych sprawozdań marszałkowi województwa.

Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory jest obowiązany do odebrania zużytych

baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych od prowadzącego miejsce odbioru,

z którym ma zawartą umowę, o której mowa w art. 51 ust. 1.

1.

Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory jest obowiązany do przekazania zużytych

baterii i zużytych akumulatorów bezpośrednio prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych

baterii lub zużytych akumulatorów, a w przypadku zużytych baterii przenośnych i zużytych

akumulatorów przenośnych - w pierwszej kolejności prowadzącemu zakład przetwarzania

zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, który prowadzi co najmniej sortowanie

zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.

2.

Zbierający zużyte baterie samochodowe kwasowo-ołowiowe lub zużyte akumulatory samochodowe

kwasowo-ołowiowe jest obowiązany do przekazania tych baterii i akumulatorów prowadzącemu

zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, który spełnia wymagania,

o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 1 i w przepisach wydanych na podstawie art. 63

ust. 7.

3.

Zbierający zużyte baterie niklowo-kadmowe lub zużyte akumulatory niklowo-kadmowe jest

obowiązany do przekazania tych baterii i akumulatorów prowadzącemu zakład przetwarzania

zużytych baterii niklowo-kadmowych lub zużytych akumulatorów niklowo -kadmowych.

1.

Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory jest obowiązany do prowadzenia ewidencji

obejmującej informacje o masie zebranych zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów

przenośnych, ogółem i w rozbiciu na poszczególnych wprowadzających baterie lub akumulatory,

z którymi ma zawartą umowę, o której mowa w art. 32 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

W przypadku wprowadzających baterie przenośne lub akumulatory przenośne, którzy przekazali

realizację obowiązków wynikających z ustawy temu samemu podmiotowi, o którym mowa

w art. 28 ust. 1, w tym obowiązek podpisania umowy ze zbierającym zużyte baterie lub zużyte akumulatory, dopuszcza się możliwość sporządzenia

zbiorczych informacji, o których mowa w ust. 1.

3.

Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory jest obowiązany do sporządzenia i

przedłożenia rocznego sprawozdania zawierającego informacje o masie zebranych zużytych

baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych, ogółem i w rozbiciu na poszczególnych

wprowadzających baterie lub akumulatory, z którymi ma zawartą umowę, o której mowa

w art. 32 ust. 1, o których mowa w ust. 1, marszałkowi województwa, w terminie do

dnia 15 marca roku następującego po roku, którego sprawozdanie dotyczy.

4.

Przez masę zużytych baterii i zużytych akumulatorów należy rozumieć odpowiednio masę

zużytych baterii lub zużytych akumulatorów zebranych bezpośrednio od użytkowników

końcowych, z miejsc odbioru oraz zakładów przetwarzania w rozumieniu przepisów o zużytym

sprzęcie elektrycznym i elektronicznym i przekazanych prowadzącemu zakład przetwarzania

zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.

5.

Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory jest obowiązany do przechowywania

ewidencji, o której mowa w ust. 1, przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego,

którego dotyczy.

6.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania,

o którym mowa w ust. 3, oraz sposób jego przekazywania, kierując się potrzebą ujednolicenia

sprawozdań oraz ułatwieniem przekazywania tych sprawozdań marszałkowi województwa.

1.

Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów jest obowiązany

do przetwarzania i recyklingu zużytych baterii lub zużytych akumulatorów oraz powstających

z nich odpadów w sposób bezpieczny dla środowiska i zdrowia ludzi.

2.

Zabrania się przetwarzania zużytych baterii i zużytych akumulatorów poza zakładem

przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.

1.

Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, który

ma zawartą z wprowadzającym baterie lub akumulatory umowę, o której mowa w art. 36

ust. 1, jest obowiązany do przyjmowania zużytych baterii i zużytych akumulatorów,

bez możliwości żądania zapłaty za ich przyjęcie.

2.

Łączna ilość zużytych baterii i zużytych akumulatorów przyjmowana do zakładu przetwarzania

zużytych baterii lub zużytych akumulatorów na podstawie umów zawartych z wprowadzającymi

baterie lub akumulatory nie może przekroczyć ilości odpadów dopuszczonych do odzysku

w zezwoleniu na prowadzenie działalności w zakresie odzysku.

1.

Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych,

zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych

kwasowo-ołowiowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych jest

obowiązany do uzyskania pozwolenia zintegrowanego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska.

2.

Pozwolenie, o którym mowa w ust. 1, jest wydawane prowadzącemu zakład przetwarzania

zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, który spełnia wymagania, o których mowa

w art. 15 ust. 1 pkt 1 i w przepisach wydanych na podstawie art. 63 ust. 7.

1.

Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, z wyjątkiem

prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych,

zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych

kwasowo-ołowiowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych, w ramach

prowadzonej działalności przygotowuje zużyte baterie i zużyte akumulatory do recyklingu

i unieszkodliwiania przez

1)

sortowanie zużytych baterii i zużytych akumulatorów na poszczególne rodzaje, ułatwiające

ich przetwarzanie za pomocą technologii i instalacji służących do przetwarzania i

recyklingu poszczególnych rodzajów zużytych baterii i zużytych akumulatorów, o których

mowa w art. 15 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 6, lub

2)

przetwarzanie poszczególnych rodzajów zużytych baterii i zużytych akumulatorów na

odpowiednie frakcje materiałowe i recykling co najmniej wyodrębnionych metali w instalacjach

i przy użyciu technologii zapewniających osiągnięcie co najmniej minimalnych poziomów

wydajności recyklingu, o których mowa w art. 15 ust. 1.

2.

Zużyte baterie samochodowe kwasowo-ołowiowe, zużyte akumulatory samochodowe kwasowo-ołowiowe,

zużyte baterie przemysłowe kwasowo-ołowiowe lub zużyte akumulatory przemysłowe kwasowo-ołowiowe

poddawane są przetwarzaniu wyłącznie w zakładzie przetwarzania prowadzącym również

recykling ołowiu i jego związków oraz tworzyw sztucznych.

3.

Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o którym

mowa w ust. 1 pkt 1, jest obowiązany do przekazania poszczególnych rodzajów posortowanych

zużytych baterii i zużytych akumulatorów prowadzącemu zakład przetwarzania danego

rodzaju zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o którym mowa w ust. 1 pkt 2,

dla których sam nie prowadzi przetwarzania, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.

4.

Sortowanie zużytych baterii i zużytych akumulatorów na poszczególne rodzaje stanowi

proces odzysku R15 wymieniony w załączniku nr 5 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.

5.

Przetwarzanie i recykling, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stanowią, w zależności od

stosowanej metody, procesy odzysku R3-R6 wymienione w załączniku nr 5 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.

6.

Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, inne rodzaje zużytych baterii lub

zużytych akumulatorów, które powinny być wydzielone w procesie sortowania, kierując

się koniecznością zapewnienia wymaganych poziomów recyklingu oraz ułatwieniem procesów

sortowania.

7.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

wymagania dotyczące procesu przetwarzania zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych,

zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych

kwasowo-ołowiowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych, biorąc

pod uwagę rozwój techniczny i naukowy oraz najlepsze dostępne techniki, a także kierując

się potrzebą zapewnienia bezpiecznego dla środowiska i zdrowia ludzi przetwarzania

i recyklingu zużytych baterii i zużytych akumulatorów.

1.

Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, w zależności

od rodzaju prowadzonego przetwarzania i recyklingu, jest obowiązany do prowadzenia

ewidencji obejmującej informacje o

1)

rodzaju i masie przyjętych do przetwarzania zużytych baterii i zużytych akumulatorów;

2)

rodzaju i masie przetworzonych zużytych baterii i zużytych akumulatorów;

3)

osiągniętych poziomach recyklingu.

2.

Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów jest obowiązany

do przetwarzania i recyklingu zużytych baterii i zużytych akumulatorów w instalacjach

i przy użyciu technologii spełniających wymogi określone dla najlepszych dostępnych

technik zapewniających osiągnięcie co najmniej wymaganych poziomów wydajności recyklingu,

o których mowa w art. 15 ust. 1.

3.

Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku

i unieszkodliwiania odpadów prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii lub

zużytych akumulatorów, w którym zastosowane technologie i instalacje nie zapewniają

osiągnięcia poziomów wydajności recyklingu, o których mowa w art. 15 ust. 1.

4.

Masę zużytych baterii i zużytych akumulatorów przyjętych przez prowadzącego zakład

przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów ustala się na podstawie kart

przekazania odpadu.

5.

Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów jest obowiązany

do sporządzenia i przedłożenia marszałkowi województwa, w terminie do dnia 15 marca

roku następującego po roku, którego sprawozdanie dotyczy, rocznego sprawozdania zawierającego

informacje, o których mowa w ust. 1.

6.

Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów jest obowiązany

do przechowywania ewidencji, o której mowa w ust. 1, przez okres 5 lat, licząc od

końca roku kalendarzowego, którego dotyczy.

7.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania,

o którym mowa w ust. 5, oraz sposób jego przekazywania, kierując się potrzebą ujednolicenia

sprawozdań oraz ułatwieniem przekazywania tych sprawozdań marszałkowi województwa.

1.

Marszałek województwa prowadzi odrębny rachunek bankowy w celu gromadzenia i przekazywania

wpływów z opłaty produktowej, dodatkowej opłaty produktowej, środków przekazywanych

przez wprowadzających baterie lub akumulatory, o których mowa w art. art. 37 ust.

4, oraz nieodebranej opłaty depozytowej.

2.

Wpływy z tytułu opłat i środków, o których mowa w ust. 1, powiększone o przychody

z oprocentowania rachunków bankowych i pomniejszone o dochody budżetu samorządu województwa,

o których mowa w ust. 3, marszałek województwa przekazuje w terminie do dnia 30 kwietnia

roku następującego po roku, którego opłaty lub środki dotyczą, na rachunek dochodów

budżetu państwa.

3.

Wpływy z tytułu opłat i środków, o których mowa w ust. 1, w wysokości 5% stanowią

dochody budżetu samorządu województwa.

1.

Marszałek województwa realizuje zadania w zakresie prowadzenia publicznych kampanii

edukacyjnych na terenie województwa jako zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej.

2.

Wysokość środków przeznaczonych na realizację zadania w zakresie prowadzenia publicznych

kampanii edukacyjnych stanowi równowartość środków przekazanych przez marszałków województw

na rachunek dochodów budżetu państwa w roku poprzednim, pomniejszona o środki przekazane

Inspekcji Handlowej na badania laboratoryjne w zakresie zawartości metali ciężkich

w bateriach lub akumulatorach.

3.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, kryteria podziału środków na

dotacje celowe na prowadzenie publicznych kampanii edukacyjnych, biorąc pod uwagę

liczbę mieszkańców w danym województwie oraz konieczność osiągnięcia wymaganych poziomów

zbierania.

1.

Marszałek województwa jest obowiązany do sporządzenia i przedłożenia właściwemu wojewodzie

i ministrowi właściwemu do spraw środowiska, w terminie do dnia 15 marca roku następującego

po roku otrzymania dotacji celowej na prowadzenie publicznych kampanii edukacyjnych,

sprawozdania o przeprowadzonych publicznych kampaniach edukacyjnych oraz o wielkości

wykorzystanych środków, które zostały przekazane na ten cel.

2.

W przypadku niewykorzystania środków przeznaczonych na publiczne kampanie edukacyjne

lub stwierdzenia przez wojewodę ich nieprawidłowego wykorzystania marszałek województwa

jest obowiązany do przekazania tych środków na rachunek dochodów budżetu państwa.

3.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania,

o którym mowa w ust. 1, oraz sposób jego przekazywania, kierując się potrzebą ujednolicenia

sprawozdań.

1.

Wojewoda może kontrolować sposób wykorzystania przez marszałka województwa dotacji

celowej na prowadzenie publicznych kampanii edukacyjnych.

2.

W przypadku stwierdzenia

1)

niezgodnego z prawem wykorzystania środków na publiczne kampanie edukacyjne,

2)

niewykorzystania wszystkich przekazanych środków na publiczne kampanie edukacyjne

- wojewoda orzeka, w drodze decyzji, o przekazaniu tych środków na rachunek dochodów

budżetu państwa, w terminie 60 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.

1.

Marszałek województwa weryfikuje dane zawarte w sprawozdaniach oraz wykazach, o których

mowa w art. 34 ust. 2, art. 35 ust. 1, art. 36 ust. 4, art. 37 ust. 6, art. 41 ust.

3, art. 56 ust. 2, art. 59 ust. 3 oraz art. 64 ust. 5.

2.

Marszałek województwa wprowadza dane ze sprawozdań i wykazów, o których mowa w ust.

1, do bazy danych o bateriach i akumulatorach zapisanej na informatycznych nośnikach

danych w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne, która może stanowić część innych baz danych z zakresu ochrony środowiska, w tym

gospodarki odpadami, w terminie do dnia 15 kwietnia roku, w którym te sprawozdania

i wykazy zostały przekazane.

3.

Marszałek województwa, w celu weryfikacji danych zawartych w sprawozdaniach i wykazach,

o których mowa w ust. 1, może zobowiązać, w drodze decyzji, wprowadzającego baterie

lub akumulatory, zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory lub prowadzącego

zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów do przedłożenia dokumentów,

o których mowa w art. 34 ust. 1, art. 54 ust. 4, art. 59 ust. 1 i art. 64 ust. 1.

4.

Marszałek województwa udostępnia na stronie internetowej urzędu marszałkowskiego oraz

w sposób zwyczajowo przyjęty wykaz miejsc odbioru oraz zbierających zużyte baterie

lub zużyte akumulatory na terenie województwa.

1.

Marszałek województwa sprawuje kontrolę przestrzegania przepisów ustawy w zakresie

objętym właściwością tego organu, w szczególności w zakresie opłaty produktowej, opłaty

depozytowej oraz wykorzystania środków przekazywanych przez wprowadzających baterie

lub akumulatory, o których mowa w art. art. 37 ust. 4.

2.

Do przeprowadzenia kontroli marszałek województwa może upoważnić pracowników podległego

mu urzędu marszałkowskiego.

3.

Osoba kontrolująca jest uprawniona do

1)

wstępu wraz z rzeczoznawcami i niezbędnymi urządzeniami przez całą dobę na teren nieruchomości,

obiektu lub ich części, na których jest wykonywana działalność gospodarcza, a w godzinach

od 6 do 22 - na pozostały teren;

2)

przeprowadzania badań lub wykonywania innych niezbędnych czynności kontrolnych;

3)

żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz wzywania i przesłuchiwania osób w zakresie

niezbędnym do ustalenia stanu faktycznego;

4)

żądania okazania dokumentów i udostępnienia danych mających związek z problematyką

kontroli.

4.

Marszałek województwa występuje do wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o podjęcie

działań będących w zakresie jego kompetencji, jeżeli w wyniku kontroli stwierdzi naruszenie

przez kontrolowany podmiot lub kontrolowaną osobę fizyczną przepisów ustawy lub wystąpi

uzasadnione podejrzenie, że takie naruszenie mogło nastąpić, przekazując dokumentację

sprawy.

5.

Kierownik kontrolowanego podmiotu oraz kontrolowana osoba fizyczna są obowiązani umożliwić

przeprowadzanie kontroli, a w szczególności dokonanie czynności, o których mowa w

ust. 3.

1.

Z czynności kontrolnych osoba kontrolująca sporządza protokół, którego jeden egzemplarz

doręcza kierownikowi kontrolowanego podmiotu lub kontrolowanej osobie fizycznej.

2.

Protokół podpisuje osoba kontrolująca oraz kontrolowany podmiot lub kontrolowana osoba

fizyczna, którzy mogą wnieść do protokołu zastrzeżenia i uwagi wraz z uzasadnieniem.

3.

W razie odmowy podpisania protokołu przez kierownika kontrolowanego podmiotu lub kontrolowaną

osobę fizyczną osoba kontrolująca umieszcza o tym wzmiankę w protokole, a odmawiający

podpisu może, w terminie 7 dni, przedstawić swoje stanowisko na piśmie marszałkowi

województwa.

1.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska sporządza i przedkłada Głównemu Inspektorowi

Ochrony Środowiska, w terminie do dnia 15 lutego każdego roku, zbiorczą informację

o wynikach kontroli przedsiębiorców wpisanych do rejestru skontrolowanych w poprzednim

roku kalendarzowym.

2.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska, na podstawie wyników kontroli, o których mowa

w ust. 1, oraz posiadanych danych, w tym danych zawartych w bazie danych, o której

mowa w art. 69 ust. 2, sporządza i przedkłada ministrowi właściwemu do spraw środowiska,

w terminie do dnia 15 maja roku następującego po roku, którego dotyczy raport, roczny

raport o funkcjonowaniu gospodarki bateriami i akumulatorami oraz zużytymi bateriami

i zużytymi akumulatorami, w tym informacje na temat osiągniętych poziomów zbierania

oraz recyklingu.

3.

Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, zakres

i wzór raportu, o którym mowa w ust. 2, kierując się koniecznością określenia danych

w celu dokonania oceny funkcjonowania systemu gospodarki bateriami i akumulatorami

oraz zużytymi bateriami i zużytymi akumulatorami.

Kontrolę przestrzegania przez sprzedawców detalicznych i sprzedawców hurtowych przepisów

art. 8, art. 9, art. 10 ust. 1, art. 11, art. 31 ust. 3, art. 48-50, art. 53 oraz

art. 54 ust. 1 i 2 sprawuje Inspekcja Handlowa.

Kto, wbrew przepisowi art. 10 ust. 1, prowadzi dystrybucję baterii lub akumulatorów

niespełniających wymagań określonych w art. 8 lub 9, podlega karze grzywny.

Kto, wbrew przepisowi art. 10 ust. 5, nie wykonuje decyzji o wstrzymaniu dystrybucji

baterii lub akumulatorów niespełniających wymagań określonych w art. 8 lub 9, podlega

karze grzywny do 10 000 zł.

Kto, wbrew przepisowi art. 10 ust. 6, nie zwraca baterii lub akumulatorów niespełniających

wymagań określonych w art. 8 lub 9 do dostawcy lub, w przypadku braku takiej możliwości,

nie przekazuje tych baterii lub akumulatorów jako zużytych baterii i zużytych akumulatorów

do przetworzenia i recyklingu, podlega karze grzywny do 10 000 zł.

Kto, wbrew przepisom art. 11 ust. 2 i 3, prowadzi dystrybucję sprzętu, w którym są

zamontowane baterie lub akumulatory, bez dołączenia do niego instrukcji, a w przypadku

wprowadzania do obrotu na terytorium kraju - bez dołączenia do niego instrukcji w

języku polskim, podlega karze grzywny.

Kto, wbrew przepisowi art. 12, umieszcza zużyte baterie lub zużyte akumulatory razem

z innymi odpadami w tym samym pojemniku, podlega karze grzywny.

Kto, wbrew przepisom art. 18 ust. 1 i 2, art. 21 ust. 1 lub art. 23 ust. 1, nie składa

wniosku o wpis do rejestru, wniosku o zmianę wpisu do rejestru lub wniosku o wykreślenie

z rejestru, podlega karze grzywny.

Kto, wbrew przepisowi art. 30, nie umieszcza numeru rejestrowego na dokumentach związanych

z obrotem bateriami i akumulatorami, podlega karze grzywny.

Kto, wbrew przepisom art. 31

1)

nie odbiera od użytkownika końcowego zużytych baterii samochodowych, zużytych akumulatorów

samochodowych, zużytych baterii przemysłowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych,

2)

nie odbiera na własny koszt od użytkownika końcowego, sprzedawcy detalicznego oraz

sprzedawcy hurtowego zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych akumulatorów

samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych kwasowo-ołowiowych

lub zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych lub nie przekazuje ich

do przetwarzania i recyklingu,

3)

nie dołącza do baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych, akumulatorów samochodowych

kwasowo-ołowiowych, baterii przemysłowych kwasowo-ołowiowych lub akumulatorów przemysłowych

kwasowo-ołowiowych informacji o warunkach i trybie ich zwrotu oraz o zorganizowanych

dla nich punktach zbierania

- podlega karze grzywny.

Kto, wbrew przepisowi art. 32 ust. 1, nie zawiera umowy w formie pisemnej ze zbierającym zużyte baterie lub zużyte akumulatory, podlega karze

grzywny.

Kto, wbrew przepisom art. 34

1)

nie prowadzi lub nie przechowuje ewidencji obejmującej informacje o rodzaju, ilości

i masie wprowadzanych do obrotu baterii i akumulatorów, lub prowadzi ewidencję nierzetelnie,

2)

nie przedkłada rocznego sprawozdania o rodzaju, ilości i masie wprowadzonych do obrotu

baterii i akumulatorów, składa je nieterminowo lub składa sprawozdanie nierzetelne

- podlega karze grzywny do 50 000 zł.

Kto, wbrew przepisowi art. 35 ust. 1, nie przedkłada marszałkowi województwa rocznego

sprawozdania o osiągniętych poziomach zbierania wraz z wykazem punktów zbierania prowadzonych

przez danego zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory oraz wykazem miejsc

odbioru, z których zbierający odbiera zużyte baterie przenośne i zużyte akumulatory

przenośne, składa je nieterminowo lub składa sprawozdanie nierzetelne, podlega karze

grzywny.

Kto, wbrew przepisom art. 36

1)

nie zawiera umowy w formie pisemnej z prowadzącym zakład przetwarzania zużytych baterii

lub zużytych akumulatorów,

2)

nie przedkłada marszałkowi województwa wykazu zakładów przetwarzania zużytych baterii

lub zużytych akumulatorów, z których prowadzącymi ma zawartą umowę

- podlega karze grzywny.

Kto, wbrew przepisom art. 48

1)

nie przyjmuje selektywnie zebranych zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów

przenośnych od użytkownika końcowego lub żąda od niego zapłaty za ich przyjęcie,

2)

nie przekazuje zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o których mowa w pkt 1,

sprzedawcy hurtowemu lub zbierającemu zużyte baterie lub zużyte akumulatory

- podlega karze grzywny.

Kto, wbrew przepisom art. 49

1)

nie przyjmuje zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów przenośnych od

użytkownika końcowego oraz od sprzedawcy detalicznego, któremu przekazał baterie przenośne

lub akumulatory przenośne, lub żąda zapłaty za ich przyjęcie,

2)

nie przekazuje zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o których mowa w pkt 1,

zbierającemu zużyte baterie lub zużyte akumulatory

- podlega karze grzywny.

Kto, wbrew przepisom art. 50

1)

nie przyjmuje selektywnie zebranych zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów

przenośnych od użytkownika końcowego lub żąda od niego zapłaty za ich przyjęcie,

2)

nie przekazuje zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o których mowa w pkt 1,

zbierającemu zużyte baterie lub zużyte akumulatory lub prowadzącemu zakład przetwarzania

zużytych baterii lub zużytych akumulatorów

- podlega karze grzywny.

Kto, wbrew przepisom art. 53

1)

nie przyjmuje zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych akumulatorów

samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych kwasowo-ołowiowych

lub zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych od użytkownika końcowego,

2)

nie umieszcza w punkcie sprzedaży, w widocznym miejscu, informacji o

a)

warunkach i trybie zwrotu zużytych baterii i zużytych akumulatorów, o których mowa

w pkt 1, oraz możliwości zwrotu pobranej opłaty depozytowej w punkcie sprzedaży,

b)

punktach zbierania zużytych baterii i zużytych akumulatorów, o których mowa w pkt

1, zorganizowanych przez wprowadzającego baterie lub akumulatory, którego baterie

lub akumulatory sprzedaje

- podlega karze grzywny.

Kto, wbrew przepisom art. 54

1)

nie pobiera od kupującego opłaty depozytowej lub nie potwierdza jej pobrania,

2)

w terminie 30 dni od dnia pobrania opłaty depozytowej, nie przyjmuje zużytych baterii

samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych,

zużytych baterii przemysłowych kwasowo-ołowiowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych

kwasowo-ołowiowych lub nie zwraca pobranej opłaty depozytowej wraz z potwierdzeniem

jej zwrotu,

3)

w terminie 45 dni od dnia sprzedaży, nie przyjmuje od kupującego wprowadzonych przez

siebie do obrotu baterii i akumulatorów lub nie zwraca pobranej opłaty depozytowej,

lub nie potwierdza jej zwrotu

- podlega karze grzywny.

Kto, wbrew przepisowi art. 57, nie odbiera zużytych baterii przenośnych lub zużytych

akumulatorów przenośnych od prowadzącego miejsce odbioru, z którym ma zawartą umowę,

o której mowa w art. 51 ust. 1, podlega karze grzywny.

Kto, wbrew przepisom art. 59

1)

nie prowadzi lub nie przechowuje ewidencji obejmującej informacje o masie zebranych

zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych, ogółem i w rozbiciu

na poszczególnych wprowadzających baterie lub akumulatory, z którymi ma zawartą umowę,

lub prowadzi ewidencję nierzetelnie,

2)

nie przedkłada marszałkowi województwa rocznego sprawozdania zawierającego informacje

o masie zebranych zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych,

ogółem i w rozbiciu na poszczególnych wprowadzających baterie lub akumulatory, lub

przedkłada je nieterminowo

- podlega karze grzywny.

Kto, wbrew przepisowi art. 60 ust. 2, przetwarza zużyte baterie lub zużyte akumulatory

poza zakładem przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, podlega karze

grzywny do 100 000 zł.

Kto, wbrew przepisom art. 61, nie przyjmuje zużytych baterii lub zużytych akumulatorów

lub żąda zapłaty za ich przyjęcie, podlega karze grzywny.

Kto, wbrew przepisom art. 64

1)

nie prowadzi lub nie przechowuje ewidencji obejmującej informacje o rodzaju i masie

przyjętych do przetwarzania zużytych baterii i zużytych akumulatorów, przetworzonych

zużytych baterii i zużytych akumulatorów oraz osiągniętych poziomów recyklingu lub

prowadzi ewidencję nierzetelnie,

2)

nie przedkłada marszałkowi województwa rocznego sprawozdania zawierającego informacje,

o których mowa w pkt 1, lub składa je nieterminowo

- podlega karze grzywny.

Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w art. 74-95, następuje w trybie przepisów

Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Kto, wbrew przepisowi art. 10 ust. 1, wprowadza do obrotu baterie lub akumulatory

niespełniające wymagań określonych w art. 8 lub 9, podlega karze pieniężnej od 1 000

zł do 100 000 zł.

Kto, wbrew przepisowi art. 10 ust. 2, nie wycofuje z obrotu baterii lub akumulatorów

niespełniających wymagań określonych w art. 8 lub 9, podlega karze pieniężnej od 1 000

zł do 100 000 zł.

Kto, wbrew przepisom art. 11 ust. 2 i 3, wprowadza do obrotu sprzęt, w którym są zamontowane

baterie lub akumulatory, bez dołączenia do niego instrukcji, a w przypadku wprowadzania

do obrotu na terytorium kraju - bez dołączenia do niego instrukcji w języku polskim,

lub dołącza instrukcję nierzetelną, podlega karze pieniężnej od 1 000 zł do 100 000

zł.

Kto, wbrew przepisowi art. 37 ust. 1, nie finansuje publicznych kampanii edukacyjnych,

podlega karze pieniężnej od 10 000 zł do 100 000 zł.

Kto, wbrew przepisom art. 58, nie przekazuje zużytych baterii lub zużytych akumulatorów

do odpowiedniego prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,

podlega karze pieniężnej od 5 000 zł do 100 000 zł.

Kto, wbrew przepisowi art. 63 ust. 3, nie przekazuje poszczególnych rodzajów posortowanych

zużytych baterii lub zużytych akumulatorów prowadzącemu zakład przetwarzania danego

rodzaju zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, podlega karze pieniężnej od 1 000

zł do 100 000 zł.

1.

Kary pieniężne, o których mowa w art. 97-102, wymierza, w drodze decyzji, wojewódzki

inspektor ochrony środowiska.

2.

Ustalając wysokość kar pieniężnych, o których mowa w art. 97-102, uwzględnia się przede

wszystkim stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia oraz dotychczasową działalność

podmiotu.

3.

Kary pieniężne, o których mowa w art. 97-102, wnosi się na odrębny rachunek bankowy

wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.

4.

W sprawach dotyczących kar pieniężnych, o których mowa w art. 97-102, stosuje się

odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wojewódzkiemu inspektorowi

ochrony środowiska.

W ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

(Dz. U. z 2007 r. Nr 44, poz. 287, z późn. zm. w art. 2 w ust. 1 po pkt 15d dodaje się pkt 15e w brzmieniu

„

15e)

kontrola przestrzegania przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach

(Dz. U. Nr 79, poz. 666), z wyjątkiem kontroli przestrzegania przez sprzedawców detalicznych i sprzedawców

hurtowych przepisów art. 8, art. 9, art. 10 ust. 1, art. 11, art. 31 ust. 3, art.

48-50, art. 53 oraz art. 54 ust. 1 i 2;

”

.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm. w art. 23 w ust. 1 po pkt 16c dodaje się pkt 16d w brzmieniu

„

16d)

dodatkowej opłaty produktowej, o której mowa w art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach

(Dz. U. Nr 79, poz. 666), z tym że kosztem uzyskania przychodów są poniesione wydatki, o których mowa w art.

37 ust. 4, oraz poniesione opłaty, o których mowa w art. 38 ust. 2 tej ustawy,

”

.

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm. w art. 16 w ust. 1 po pkt 19c dodaje się pkt 19d w brzmieniu

„

19d)

dodatkowej opłaty produktowej, o której mowa w art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach

(Dz. U. Nr 79, poz. 666), z tym że kosztem uzyskania przychodów są poniesione wydatki, o których mowa w art.

37 ust. 4, oraz poniesione opłaty, o których mowa w art. 38 ust. 2 tej ustawy,

”

.

W ustawie z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach

(Dz. U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008, z 2006 r. Nr 144, poz. 1042, z 2008 r. Nr 223, poz. 1464 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4 w ust. 2 w pkt 1 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

prowadzenie we wskazanym zakresie selektywnego zbierania i odbierania odpadów komunalnych,

w tym powstających w gospodarstwach domowych odpadów niebezpiecznych, odpadów wielkogabarytowych,

zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, zużytych baterii i zużytych akumulatorów

oraz odpadów z remontów,

”

;

2)

w art. 8 ust. 2b otrzymuje brzmienie

„

2b.

Przedsiębiorca posiadający zezwolenie na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli

nieruchomości, obejmujące niesegregowane odpady komunalne, jest obowiązany również

do odbierania wszystkich selektywnie zbieranych rodzajów odpadów komunalnych, w tym

powstających w gospodarstwach domowych odpadów wielkogabarytowych, zużytego sprzętu

elektrycznego i elektronicznego, zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów

przenośnych oraz odpadów z remontów.

”

.

W ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej

(Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 25, z późn. zm. w art. 3 w ust. 1 po pkt 2a dodaje się pkt 2b w brzmieniu

„

2b)

kontrola przestrzegania przez sprzedawców detalicznych i sprzedawców hurtowych przepisów

art. 8, art. 9, art. 10 ust. 1, art. 11, art. 31 ust. 3, art. 48-50, art. 53 oraz

art. 54 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach

(Dz. U. Nr 79, poz. 666),

”

.

W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach

(Dz. U. z 2007 r. Nr 39, poz. 251, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

uchyla się art. 41;

2)

uchyla się art. 74.

W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 401 po ust. 13d dodaje się ust. 13e i 13f w brzmieniu

„

13e.

Przychodami Narodowego Funduszu są także wpływy z kar pieniężnych wymierzanych na

podstawie art. 97-102 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach

(Dz. U. Nr 79, poz. 666).

13f.

Wpływy z kar, o których mowa w ust. 13e, Narodowy Fundusz przeznacza na dofinansowanie

działań w zakresie

1)

zbierania zużytych baterii i zużytych akumulatorów;

2)

przetwarzania i recyklingu zużytych baterii i zużytych akumulatorów;

3)

unieszkodliwiania zużytych baterii i zużytych akumulatorów.

”

;

2)

art. 401b otrzymuje brzmienie

„

Art. 401b.

Przychody wymienione w art. 401 ust. 2-13 i 13e oraz w art. 401a przeznacza się również

na pokrycie kosztów ich obsługi.

”

;

3)

w art. 402 dodaje się ust. 10 i 11 w brzmieniu

„

10.

Wpływy z kar, o których mowa w art. 401 ust. 13e, wojewódzcy inspektorzy ochrony środowiska

przekazują na rachunek bankowy Narodowego Funduszu w terminie do końca następnego

miesiąca po upływie każdego kwartału.

11.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska przed przekazaniem na rachunek Narodowego

Funduszu wpływów z kar, o których mowa w art. 401 ust. 13e, pomniejsza je o 20%, a

kwotę uzyskaną z tytułu pomniejszenia przeznacza na koszty egzekucji ustalonej należnej

kary oraz koszty weryfikacji ustalenia jej wysokości.

”

.

W ustawie z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania

niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 90, poz. 607) wprowadza się następujące zmiany

1)

tytuł ustawy otrzymuje brzmienie: „Ustawa z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców

w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej”;

2)

w art. 1

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Ustawa określa obowiązki przedsiębiorców, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm., wprowadzających na terytorium kraju produkty w opakowaniach, których rodzaje określa

załącznik nr 1 do ustawy, i produkty wymienione w załączniku nr 3 do ustawy oraz określa

zasady ustalania i pobierania opłaty produktowej.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Przepisy ustawy stosuje się również do przedsiębiorcy wprowadzającego na terytorium

kraju w drodze importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia towary, których częściami

składowymi lub przynależnościami są produkty wymienione w załączniku nr 3 do ustawy.

”

;

3)

w art. 2

a)

uchyla się pkt 1,

b)

pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

odpadzie poużytkowym - rozumie się przez to odpady powstające z produktów wymienionych

w załączniku nr 3 do ustawy;

”

,

c)

uchyla się pkt 8,

d)

pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

opłacie produktowej - rozumie się przez to opłatę obliczaną i wpłacaną za opakowania

w przypadku wprowadzania na rynek krajowy produktów w opakowaniach, o których mowa

w załączniku nr 1 do ustawy, a także opłatę obliczaną i wpłacaną w przypadku wprowadzania

na rynek krajowy produktów wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy;

”

,

e)

uchyla się pkt 13;

4)

w art. 3 uchyla się ust. 3a i 3b;

5)

w art. 9 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Przedsiębiorca rozpoczynający działalność polegającą na wytwarzaniu, imporcie lub

wewnątrzwspólnotowym nabyciu produktów w opakowaniach, o których mowa w załączniku

nr 1 do ustawy, lub produktów, o których mowa w załączniku nr 3 do ustawy, jest obowiązany

bez wezwania złożyć zawiadomienie o tym fakcie marszałkowi województwa, w terminie

30 dni od dnia rozpoczęcia działalności.

2.

Za dzień rozpoczęcia działalności, o której mowa w ust. 1, uważa się datę pierwszego

wprowadzenia na terytorium kraju lub powstania pierwszego długu celnego dla produktu

w opakowaniu wymienionym w załączniku nr 1 do ustawy lub produktu wymienionego w załączniku

nr 3 do ustawy.

”

;

6)

w art. 10

a)

w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

odpowiednio masie opakowań wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy, w których wprowadził

na rynek krajowy produkty, lub wprowadzonych na rynek krajowy produktów wymienionych

w załączniku nr 3 do ustawy, z podziałem na poszczególne ich rodzaje;

”

,

b)

w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

odpowiednio masie opakowań wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy, w których przedsiębiorcy

wymienieni w wykazie wprowadzili na rynek krajowy produkty, lub wprowadzonych na rynek

krajowy przez przedsiębiorców produktów wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy,

z podziałem na poszczególne ich rodzaje;

”

;

7)

w art. 12 ust. 3-5 otrzymują brzmienie

„

3.

Opłatę produktową oblicza się jako iloczyn stawki opłaty i różnicy pomiędzy wymaganym

a osiągniętym poziomem odzysku (recyklingu) przeliczonej na wielkość wyrażoną w masie

produktów lub opakowań.

3a.

Szczegółowy sposób obliczania opłaty produktowej należnej od przedsiębiorcy lub organizacji

z tytułu niewykonania obowiązku odzysku, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, określa załącznik

nr 5 do ustawy.

4.

Opłatę produktową oblicza się oddzielnie dla każdego rodzaju opakowań wymienionych

w załączniku nr 1 do ustawy i produktów wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy.

5.

Nie wnosi się opłaty produktowej, której łączna roczna wysokość dla opakowań wymienionych

w załączniku nr 1 do ustawy oraz produktów wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy

nie przekracza 50 zł.

”

;

8)

art. 13 otrzymuje brzmienie

„

Art. 13.

Podstawę obliczenia opłaty produktowej stanowi masa w kilogramach.

”

;

9)

w art. 14 w ust. 1 uchyla się pkt 2 i 3;

10)

w art. 15 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

odpowiednio masie opakowań wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy, w których przedsiębiorcy

wprowadzili na rynek krajowy produkty, lub wprowadzonych na rynek krajowy przez przedsiębiorców

produktów wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, z podziałem na poszczególne ich

rodzaje;

”

;

11)

uchyla się rozdział 4;

12)

art. 25 otrzymuje brzmienie

„

Art. 25.

Przez marszałka województwa oraz urząd marszałkowski rozumie się odpowiednio marszałka

województwa oraz urząd marszałkowski właściwy ze względu na siedzibę albo miejsce

zamieszkania przedsiębiorcy wprowadzającego na rynek krajowy produkty w opakowaniach

wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy lub produkty wymienione w załączniku nr 3

do ustawy oraz organizacji, a w przypadku braku siedziby albo miejsca zamieszkania

na terytorium kraju - odpowiednio Marszałka Województwa Mazowieckiego lub Urząd Marszałkowski

Województwa Mazowieckiego.

”

;

13)

uchyla się art. 26;

14)

uchyla się art. 30;

15)

w art. 37 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Kto, będąc przedsiębiorcą prowadzącym organizację odzysku lub działalność polegającą

na wytwarzaniu, imporcie lub wewnątrzwspólnotowym nabyciu produktów w opakowaniach

lub produktów określonych w załącznikach nr 1 i 3 do ustawy

”

;

16)

uchyla się art. 38 i 39;

17)

art. 40 otrzymuje brzmienie

„

Art. 40.

Orzekanie w sprawach o czyny określone w art. 37-37b następuje w trybie przepisów

Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

”

;

18)

uchyla się załącznik nr 2 do ustawy;

19)

w załączniku nr 4 do ustawy uchyla się poz. 8-13;

20)

w załączniku nr 4a do ustawy uchyla się poz. 8-13.

W ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji

(Dz. U. Nr 25, poz. 202 i Nr 175, poz. 1458 oraz z 2007 r. Nr 176, poz. 1236) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 21 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu jest obowiązany do przekazania zużytych

baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych i zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych

prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, który

spełnia wymagania, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 1 i w przepisach wydanych na

podstawie art. 63 ust. 7 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach

(Dz. U. Nr 79, poz. 666).

”

;

2)

po art. 48 dodaje się art. 48a w brzmieniu

„

Art. 48a.

Kto, wbrew przepisowi art. 21 ust. 2, nie przekazuje zużytych baterii samochodowych

kwasowo-ołowiowych i zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych prowadzącemu

zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, podlega karze grzywny.

”

.

W ustawie z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 249, poz. 2104, z późn. zm. w art. 22

1)

w ust. 2 pkt 16 otrzymuje brzmienie

„

16)

z opłat, o których mowa w art. 9 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i

elektronicznym

(Dz. U. Nr 180, poz. 1495 oraz z 2008 r. Nr 223, poz. 1464), oraz opłat, o których mowa w art. 20 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach

(Dz. U. Nr 79, poz. 666);

”

;

2)

w ust. 6a pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

prowadzeniem rejestru, o którym mowa w art. 6 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, oraz bazy danych o sprzęcie i zużytym sprzęcie, o której mowa w art. 15 ust. 3 tej

ustawy, jak również prowadzeniem rejestru, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach - w przypadku uzyskiwania dochodów z tytułów wymienionych w ust. 2 pkt 16;

”

.

W ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym

(Dz. U. Nr 180, poz. 1495 oraz z 2008 r. Nr 223, poz. 1464) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 1 dodaje się art. 1a w brzmieniu

„

Art. 1a.

W sprawach dotyczących postępowania z bateriami i akumulatorami oraz ze zużytymi bateriami

i zużytymi akumulatorami stanowiącymi przynależność albo część składową sprzętu stosuje

się przepisy ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach

(Dz. U. Nr 79, poz. 666).

”

;

2)

w art. 4 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Przy ustalaniu ilości i masy sprzętu wprowadzonego na terytorium kraju nie uwzględnia

się masy baterii i akumulatorów.

”

;

3)

w art. 10 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, sposób nadawania

numeru rejestrowego, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając konieczność zidentyfikowania

przedsiębiorców wpisanych do rejestru, zapewnienia spójności i ciągłości numeru rejestrowego

z numerem rejestrowym nadawanym zgodnie z przepisami ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach oraz wyeliminowania sytuacji, w której przedsiębiorcy będą posługiwać się dwoma numerami

rejestrowymi.

”

;

4)

w art. 31 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

w terminie do dnia 15 marca po roku, w którym nastąpiło zebranie lub odzysk, w tym

recykling, zużytego sprzętu, sprawozdania o osiągniętych poziomach zbierania, odzysku

i recyklingu zużytego sprzętu.

”

;

5)

w art. 33 w ust. 4 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Wprowadzający sprzęt jest obowiązany do sporządzenia i przedłożenia Głównemu Inspektorowi

Ochrony Środowiska, w terminie do dnia 15 marca każdego roku, wykazu zakładów przetwarzania,

z których prowadzącymi zawarł umowę, o której mowa w ust. 1, zawierającego

”

;

6)

w art. 47 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Prowadzący zakład przetwarzania jest obowiązany do przekazania zużytych baterii i

zużytych akumulatorów zbierającemu zużyte baterie lub zużyte akumulatory lub prowadzącemu

zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.

”

;

7)

w art. 56 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prowadzący działalność w zakresie recyklingu oraz prowadzący działalność w zakresie

innych niż recykling procesów odzysku są obowiązani do sporządzenia i przedłożenia

Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, w terminie do dnia 31 lipca za okres od

1 stycznia do 30 czerwca i do dnia 15 marca za okres od 1 lipca do 31 grudnia każdego

roku, sprawozdania o masie przyjętych oraz poddanych odpowiednio recyklingowi lub

innym niż recykling procesom odzysku odpadów pochodzących ze zużytego sprzętu.

”

;

8)

w art. 77

a)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

wbrew przepisom art. 47 ust. 1 i 3, nie przekazuje odpadów powstałych w wyniku przetwarzania

zużytego sprzętu prowadzącemu działalność w zakresie recyklingu, prowadzącemu działalność

w zakresie innych niż recykling procesów odzysku lub prowadzącemu działalność w zakresie

unieszkodliwiania odpadów,

”

,

b)

po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

wbrew przepisowi art. 47 ust. 4, nie przekazuje zużytych baterii i zużytych akumulatorów

zbierającemu zużyte baterie lub zużyte akumulatory lub prowadzącemu zakład przetwarzania

zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,

”

;

9)

w załączniku nr 2 do ustawy w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

baterie i akumulatory,

”

.

Przedsiębiorca, który wykonuje działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do

obrotu baterii lub akumulatorów na terytorium kraju oraz przetwarzania zużytych baterii

lub zużytych akumulatorów, jest obowiązany do złożenia Głównemu Inspektorowi Ochrony

Środowiska wniosku o wpis do rejestru, w terminie do dnia 30 listopada 2009 r.

1.

Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych,

zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych

kwasowo-ołowiowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych, który

nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 1 i w przepisach wydanych

na podstawie art. 63 ust. 7, jest obowiązany do dostosowania zakładu do tych wymagań

oraz uzyskania decyzji zmieniającej posiadane decyzje związane z gospodarką odpadami,

w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, który

nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2 i 3, jest obowiązany do

dostosowania zakładu do tych wymagań oraz uzyskania decyzji zmieniającej posiadane

decyzje związane z gospodarką odpadami, w terminie do dnia 26 września 2011 r.

3.

Jeżeli prowadzący zakład, o którym mowa w ust. 1 lub 2, nie dostosował tego zakładu

do wymagań wynikających z ustawy oraz nie uzyskał decyzji zmieniającej posiadane decyzje

związane z gospodarką odpadami, właściwy organ, który wydał decyzje w zakresie gospodarki

odpadami, stwierdza z urzędu, w drodze decyzji, że decyzje te wygasły bez odszkodowania,

odpowiednio w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy albo z

dniem 26 września 2011 r.

1.

Do praw i obowiązków wynikających z ustawy zmienianej w art. 111, w tym do zobowiązań

z tytułu opłaty produktowej oraz obowiązków sprawozdawczych, stosuje się przepisy

tej ustawy obowiązujące w chwili powstania tych praw i obowiązków.

2.

Środki zgromadzone przed dniem 1 maja 2010 r. na rachunku bankowym, o którym mowa

w art. 30 ustawy zmienianej w art. 111, Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki

Wodnej przeznacza na finansowanie działań w zakresie

1)

odzysku i recyklingu odpadów poużytkowych powstałych z akumulatorów niklowo-kadmowych,

niklowo-żelazowych, innych akumulatorów elektrycznych oraz ogniw i baterii galwanicznych;

2)

edukacji ekologicznej dotyczącej selektywnego zbierania i recyklingu odpadów poużytkowych

z akumulatorów niklowo-kadmowych, niklowo-żelazowych, innych akumulatorów elektrycznych

oraz baterii i ogniw galwanicznych;

3)

selektywnego zbierania odpadów poużytkowych z akumulatorów niklowo-kadmowych, niklowo-żelazowych,

innych akumulatorów elektrycznych oraz baterii i ogniw galwanicznych wykonywanych

przez gminy;

4)

badań laboratoryjnych na zawartość metali ciężkich w bateriach lub akumulatorach zleconych

przez Inspekcję Handlową;

5)

wdrażania przez zakłady przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów certyfikowanych

systemów zarządzania środowiskowego, umożliwiających dobrowolne uczestnictwo we wspólnotowym

systemie ekozarządzania i audytu (EMAS).

1.

Baterie i akumulatory niespełniające wymagań określonych w art. 8 i 9, które zostały

wprowadzone do obrotu przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, nie podlegają

wycofaniu z obrotu.

2.

Ciężar udowodnienia, że wprowadzenie do obrotu baterii lub akumulatorów nastąpiło

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, spoczywa na wprowadzającym baterie

lub akumulatory.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 10 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 114

zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 10 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 114, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Wprowadzający baterie lub akumulatory przedkłada sprawozdania i wykazy, o których

mowa w art. 34 ust. 2, art. 35 ust. 1, art. 36 ust. 4, art. 37 ust. 6, art. 41 ust.

3, art. 59 ust. 3 i art. 64 ust. 5, za rok 2010, w terminie do dnia 15 marca 2011 r.

2.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska sporządza i przedkłada ministrowi właściwemu do

spraw środowiska roczny raport o funkcjonowaniu gospodarki bateriami i akumulatorami

oraz zużytymi bateriami i zużytymi akumulatorami, o którym mowa w art. 72 ust. 2,

za rok 2010, w terminie do dnia 15 maja 2011 r.

1.

Do czasu utworzenia bazy danych, o której mowa w art. 23 ust. 1 pkt 1 i art. 69 ust.

2, marszałek województwa jest obowiązany do przedłożenia zbiorczego sprawozdania ze

sprawozdań, o których mowa w art. 69 ust. 1, Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska,

w terminie do dnia 15 kwietnia roku, w którym te sprawozdania zostały przekazane.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, wzory

zbiorczych sprawozdań, o których mowa w ust. 1, oraz sposób ich przekazywania, kierując

się potrzebą ujednolicenia sprawozdań.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 11 ust. 2 i 3, art. 15 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 48, art. 49, art. 77, art.

86, art. 87 i art. 99, które wchodzą w życie w terminie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia;

2)

art. 9 ust. 4, który wchodzi w życie z dniem 26 września 2009 r.;

3)

art. 17-26 i art. 79, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2009 r.;

4)

art. 30, art. 32-43, art. 53-56, art. 65, art. 69, art. 72, art. 80, art. 82-85, art.

89, art. 90, art. 100, art. 104-106, art. 111 pkt 1-13 i 15-20 oraz art. 114 pkt 2,

które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.;

5)

art. 111 pkt 14, który wchodzi w życie z dniem 1 maja 2010 r.;

6)

art. 15 ust. 1 pkt 2 i 3, które wchodzą w życie z dniem 26 września 2011 r.;

7)

art. 66-68, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.

Przychody wymienione w art. 401 ust. 2-13 i 13e oraz w art. 401a przeznacza się również

na pokrycie kosztów ich obsługi.