Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 stycznia 2009 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych

Ustawa określa

1)

zadania i właściwość jednostek organizacyjnych oraz organów w zakresie organizacji

rynku mleka i przetworów mlecznych określonej przepisami Unii Europejskiej wymienionymi

w załączniku;

2)

organizację i kompetencje Komisji Porozumiewawczej do Spraw Mleka i Przetworów Mlecznych;

3)

zasady działania Funduszu Promocji Mleczarstwa.

Podmioty skupujące oraz dostawcy bezpośredni przesyłają odpowiednio informacje, o

których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3-6, art. 11 ust. 3 i art. 34 ust. 1, za rok kwotowy

2004/2005, na zasadach określonych w przepisach dotychczasowych.

1.

W roku kwotowym 2006/2007 indywidualne ilości referencyjne z krajowej rezerwy krajowej

ilości referencyjnej przeznaczonej dla dostawców hurtowych zostaną przyznane w pierwszej

kolejności dostawcom hurtowym, którzy

1)

w roku kwotowym 2005/2006 spełnili warunek określony w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów

mlecznych, ale nie otrzymali indywidualnych ilości referencyjnych z krajowej rezerwy, oraz

2)

w roku kwotowym 2005/2006 byli właścicielami indywidualnej ilości referencyjnej w

wysokości nieprzekraczającej 800 000 kg mleka, oraz

3)

do dnia 31 maja 2006 roku złożą wnioski o przyznanie indywidualnych ilości referencyjnych

z krajowej rezerwy.

1a.

W roku kwotowym 2006/2007 indywidualne ilości referencyjne z krajowej rezerwy krajowej

ilości referencyjnej przeznaczonej dla dostawców hurtowych zostaną przyznane w następnej

kolejności dostawcom hurtowym, którzy

1)

w roku kwotowym 2005/2006, będąc właścicielami indywidualnej ilości referencyjnej

w wysokości nieprzekraczającej 800 000 kg mleka

a)

zwiększyli sprzedaż mleka co najmniej o 100 kg i mniej niż o 5 000 kg w stosunku do

indywidualnej ilości referencyjnej stanowiącej ich własność w dniu 31 marca 2005 r.,

b)

do dnia 30 września 2006 r. złożą wnioski o przyznanie indywidualnych ilości referencyjnych

z krajowej rezerwy;

2)

w roku kwotowym 2005/2006, będąc właścicielami indywidualnej ilości referencyjnej

w wysokości przekraczającej 800 000 kg mleka

a)

zwiększyli sprzedaż mleka co najmniej o 5 000 kg w stosunku do indywidualnej ilości

referencyjnej stanowiącej ich własność w dniu 31 marca 2005 r., ale nie otrzymali

indywidualnych ilości referencyjnych z krajowej rezerwy,

b)

do dnia 30 września 2006 r. złożą wnioski o przyznanie indywidualnych ilości referencyjnych

z krajowej rezerwy.

2.

Wnioski, o których mowa w ust. 1 pkt 3, rozpatrywane będą w trybie określonym w art.

15 ustawy, o której mowa w ust. 1 pkt 1, z tym że podstawą przyznania indywidualnych

ilości referencyjnych z krajowej rezerwy przeznaczonej dla dostawców hurtowych będzie

zwiększenie sprzedaży mleka w roku kwotowym 2005/2006 w stosunku do indywidualnych

ilości referencyjnych stanowiących własność dostawców hurtowych w dniu 31 marca 2005 r.

oraz udokumentowanie tego zwiększenia fakturami lub innymi dokumentami potwierdzającymi

tę sprzedaż.

2a.

Wnioski, o których mowa w ust. 1a, będą rozpatrywane w trybie określonym w art. 15

ustawy, o której mowa w ust. 1 pkt 1, po wydaniu decyzji w sprawie przyznania indywidualnych

ilości referencyjnych z krajowej rezerwy w pierwszej kolejności dostawcom hurtowym,

o których mowa w ust. 1, z tym że podstawą przyznania indywidualnych ilości referencyjnych

z krajowej rezerwy przeznaczonej dla dostawców hurtowych będzie zwiększenie sprzedaży

mleka w roku kwotowym 2005/2006 o ilości, o których mowa w ust. 1a pkt 1 lub 2, w

stosunku do indywidualnych ilości referencyjnych stanowiących własność dostawców hurtowych

w dniu 31 marca 2005 r. oraz udokumentowanie tego zwiększenia fakturami lub innymi

dokumentami potwierdzającymi tę sprzedaż.

2b.

W roku kwotowym 2006/2007 wnioski złożone przez dostawców hurtowych, na zasadach i

w trybie określonych w art. 15 i 16 ustawy, o której mowa w ust. 1 pkt 1, będą rozpatrywane

po wydaniu decyzji w sprawie przyznania indywidualnych ilości referencyjnych z krajowej

rezerwy na podstawie ust. 1 i la.

3.

Wysokość indywidualnej ilości referencyjnej przyznanej z krajowej rezerwy dostawcy

hurtowemu, o którym mowa w ust. 1 i 1a, ustala się jako różnicę między wielkością

sprzedaży mleka w roku kwotowym 2005/2006, ustaloną zgodnie z ust. 2 i 2a, a wielkością

indywidualnej ilości referencyjnej stanowiącej własność tego dostawcy w dniu wydania

decyzji, o której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, o której mowa w ust. 1 pkt 1, z zastrzeżeniem

ust. 5.

4.

W przypadku gdy suma indywidualnych ilości referencyjnych wyliczonych na podstawie

wniosków, o których mowa w ust. 1 pkt 3, jest większa od różnicy pomiędzy wysokością

krajowej rezerwy przeznaczonej dla dostawców hurtowych określonej w roku kwotowym

2006/2007 w przepisach wydanych na podstawie art. 17 ustawy, o której mowa w ust.

1 pkt 1, a wysokością części tej rezerwy przeznaczonej na cele, o których mowa w art.

14 ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy, o której mowa w ust. 1 pkt 1 - do ustalenia wysokości

przyznawanych indywidualnych ilości referencyjnych stosuje się współczynnik przydziału

indywidualnych ilości referencyjnych z krajowej rezerwy przeznaczonej dla dostawców

hurtowych.

4a.

W przypadku gdy suma indywidualnych ilości referencyjnych wyliczonych na podstawie

wniosków, o których mowa w ust. 1 a, jest większa od różnicy między wysokością krajowej

rezerwy przeznaczonej dla dostawców hurtowych, określonej w roku kwotowym 2006/2007

w przepisach wydanych na podstawie art. 17 ustawy, o której mowa w ust. 1 pkt 1, pomniejszoną

o łączną wielkość indywidualnych ilości referencyjnych przyznanych w pierwszej kolejności

dostawcom hurtowym, o których mowa w ust. 1, na podstawie decyzji w sprawie przyznania

indywidualnych ilości referencyjnych z krajowej rezerwy, a wysokością części tej rezerwy

przeznaczonej na cele, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy, o której

mowa w ust. 1 pkt 1 - do ustalenia wysokości przyznawanych indywidualnych ilości referencyjnych

stosuje się współczynniki przydziału indywidualnych ilości referencyjnych z krajowej

rezerwy przeznaczonej dla dostawców hurtowych.

5.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w przypadku zaistnienia okoliczności, o

których mowa w ust. 4 i 4a, określi, w drodze rozporządzenia, współczynniki przydziału,

o których mowa w ust. 4 i 4a, dla dostawców hurtowych wymienionych w ust. 1, ust.

1a pkt 1 i 2, mając na względzie racjonalne rozdysponowanie krajowej rezerwy w roku

kwotowym 2006/2007.

1.

Dyrektorzy oddziałów terenowych Agencji Rynku Rolnego, przed wydaniem decyzji w sprawie

przyznania indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej

w roku kwotowym 2008/2009, wzywają producentów, którzy złożyli wnioski, o których

mowa w art. 15 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, do ponownego określenia wielkości

indywidualnej ilości referencyjnej będącej przedmiotem wniosku, w terminie 7 dni od

dnia otrzymania wezwania, na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję

Rynku Rolnego.

2.

W przypadku gdy producent nie określi ponownie wielkości indywidualnej ilości referencyjnej

będącej przedmiotem wniosku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy wymienionej w art.

1, w terminie określonym w ust. 1, dyrektor oddziału terenowego Agencji Rynku Rolnego

ustala indywidualną ilość referencyjną z krajowej rezerwy na podstawie złożonego wniosku.

Do działalności prowadzonej przez Agencję Rynku Rolnego, zwaną dalej „Agencją”, w

zakresie zadań określonych w przepisach wymienionych w załączniku nie stosuje się

przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów oraz przepisów o zamówieniach publicznych,

z wyłączeniem dysponowania przez Prezesa Agencji środkami Funduszu Promocji Mleczarstwa.

Kary pieniężnej, o której mowa w art. 54 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, w

brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie wymierza się w przypadku

1)

nieprzekazania informacji, o których mowa w art. 11 ust. 3, lub przekazania ich po

terminie,

2)

podania w informacjach, o których mowa w art. 11 ust. 3, ilości mleka lub przetworów

mlecznych innej niż ilość, która została przez dostawcę bezpośredniego faktycznie

wprowadzona do obrotu

- za rok kwotowy 2004/2005.

Do postępowań w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

W roku kwotowym 2008/2009 oraz 2009/2010 nie pobiera się zaliczek, o których mowa

w art. 33 ust. 2 ustawy wymienionej w art. 1.

2.

W roku kwotowym 2008/2009 oraz 2009/2010 nie stosuje się przepisów art. 4 ust. 3 pkt

7, art. 4 ust. 5 pkt 4, art. 10 ust. 1 pkt 2 lit. c tiret 4, pkt 2a, pkt 5 lit. d

i pkt 6 lit. d, art. 22 ust. 9, art. 33 ust. 2-7, art. 34 ust. 1 pkt 1 lit. b i pkt

2 lit. b i art. 36 ustawy wymienionej w art. 1 oraz w zakresie zaliczek przepisów

art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 38, art. 40 i art. 41 ustawy wymienionej w art. 1.

3.

W roku kwotowym 2008/2009 oraz 2009/2010 podmioty skupujące nie są obowiązane do prowadzenia

rachunku bankowego, o którym mowa w art. 36 ust. 4a ustawy wymienionej w art. 1.

1

Do postępowania w sprawach indywidualnych związanych z kwotowaniem produkcji mleka,

rozstrzyganych przez Prezesa Agencji oraz dyrektora oddziału terenowego Agencji, stosuje

się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej.

2

W przypadku, o którym mowa w art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego, Prezes Agencji lub dyrektor oddziału terenowego Agencji może uchylić lub zmienić

decyzję ostateczną, na mocy której strona nabyła prawo, również bez zgody strony,

jeżeli nie ograniczy to nabytych przez nią praw.

1.

Do postępowań w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie

ustawy, prowadzonych na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 1, stosuje

się przepisy dotychczasowe.

2.

Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy prowadzonych

na podstawie art. 24 ust. 6 ustawy, o której mowa w art. 1, stosuje się przepisy dotychczasowe

oraz art. 24 ust. 6a ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

3.

Do decyzji określających wielkości indywidualnych ilości referencyjnej wydanych na

podstawie art. 24 ust. 6 ustawy, o której mowa w ust. 1, przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy stosuje się przepisy art. 24 ust. 6a ustawy, o której mowa w art.

1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2006 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 10 lit.

b w zakresie dotyczącym art. 36 ust. 4, który wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2007 r.

1.

Podmioty skupujące wpisane, w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, do prowadzonego

przez Prezesa Agencji Rynku Rolnego rejestru podmiotów skupujących mleko, przekazują

temu Prezesowi informację o numerze posiadanego rachunku bankowego, o którym mowa

w art. 36 ust. 4a ustawy wymienionej w art. 1, w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

2.

W przypadku nieprzekazania w terminie informacji, o której mowa w ust. 1, Prezes Agencji

Rynku Rolnego wykreśla, w drodze decyzji, podmiot skupujący z rejestru podmiotów skupujących

mleko.

1.

W ramach rozliczenia roku kwotowego 2008/2009 oraz 2009/2010, właściwi miejscowo dyrektorzy

oddziałów terenowych Agencji Rynku Rolnego na podstawie informacji, o których mowa

w art. 10 ust. 1 pkt 5 ustawy wymienionej w art. 1, do dnia 15 września po roku kwotowym

w odniesieniu do dostawców hurtowych

1)

dokonują rozliczenia wykorzystania indywidualnych ilości referencyjnych przysługujących

na dany dzień roku, według stanu na ostatni dzień roku kwotowego;

2)

określają, w drodze decyzji, po uwzględnieniu krajowego współczynnika realokacji,

o którym mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy wymienionej w art. 1, wysokość należnej

opłaty, o której mowa w art. 33 ust. 1 tej ustawy.

2.

Dyrektorzy oddziałów terenowych Agencji Rynku Rolnego, o których mowa w ust. 1, przesyłają

do podmiotów skupujących, także w wersji elektronicznej, zbiorcze informacje o wysokości

opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

3.

Dostawca hurtowy w terminie określonym w art. 15 ust. 1 rozporządzenia, o którym mowa

w pkt 1 załącznika do ustawy wymienionej w art. 1, jest obowiązany do wniesienia podmiotowi

skupującemu opłaty określonej w decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 2.

4.

Opłatę, o której mowa w ust. 3, podmiot skupujący jest obowiązany przekazać na rachunek

bankowy oddziału terenowego Agencji Rynku Rolnego właściwego ze względu na miejsce

zamieszkania albo siedzibę dostawcy hurtowego w terminie określonym w art. 15 ust.

1 rozporządzenia, o którym mowa w pkt 1 załącznika do ustawy wymienionej w art. 1.

5.

Jeżeli dostawca hurtowy nie przekazał podmiotowi skupującemu w całości opłaty, o której

mowa w ust. 1 pkt 2, podmiot skupujący może rozłożyć opłatę na raty.

6.

Decyzja, o której mowa w ust. 1 pkt 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

7.

Upoważnionym do żądania wykonania, w drodze egzekucji administracyjnej, obowiązku

wynikającego z decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, jest podmiot skupujący wskazany

w tej decyzji.

8.

Wpływy z tytułu opłat, o których mowa w ust. 4, Agencja Rynku Rolnego przekazuje niezwłocznie

na rachunek dochodów budżetu państwa.

9.

Od decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, przysługuje odwołanie do Prezesa Agencji

Rynku Rolnego.

1.

Warunkiem wykonywania działalności w zakresie skupu mleka przez podmiot skupujący

jest wpisanie tego podmiotu, na jego wniosek, do prowadzonego przez Prezesa Agencji

rejestru podmiotów skupujących mleko, zwanego dalej „rejestrem podmiotów”.

2

Prezes Agencji dokonuje, w drodze decyzji, wpisu do rejestru podmiotów po stwierdzeniu,

w wyniku kontroli, że wnioskodawca

1)

dysponuje systemem informatycznym zapewniającym prawidłowe prowadzenie ewidencji i

przekazywanie informacji, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2-6, albo posiada dostęp

do takiego systemu;

2)

posiada pomieszczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w których będą przechowywane

dokumenty związane z ewidencją, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2;

3

posiada przyrządy pomiarowe poświadczone dowodem legalizacji albo świadectwem wzorcowania

zgodnie z przepisami o miarach, zapewniające prawidłowe pomiary ilości mleka podczas

jego załadunku oraz rozładunku.

3

Wniosek o wpis do rejestru podmiotów jest składany do Prezesa Agencji w terminie co

najmniej 30 dni przed dniem rozpoczęcia planowanej działalności w zakresie skupu mleka

i zawiera

1)

imię i nazwisko, numer identyfikacji podatkowej (NIP), numer ewidencyjny powszechnego

elektronicznego systemu ewidencji ludności (PESEL) lub innego dokumentu potwierdzającego

tożsamość oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, numer identyfikacji podatkowej

(NIP), numer Krajowego Rejestru Urzędowego Podmiotów Gospodarki Narodowej (REGON),

jeżeli został nadany, oraz siedzibę i adres wnioskodawcy;

2)

wskazanie daty planowanego rozpoczęcia działalności w zakresie skupu mleka;

3)

wskazanie województwa lub województw, na których obszarze wnioskodawca będzie wykonywać

działalność w zakresie skupu mleka;

4)

nazwę systemu informatycznego, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, oraz nazwę producenta

oprogramowania tego systemu;

5)

wskazanie metod

a)

pobierania próbek mleka do badania zawartości tłuszczu w mleku,

b)

badania zawartości tłuszczu w mleku;

6)

weterynaryjny numer identyfikacyjny podmiotu skupującego;

7)

numer rachunku bankowego, o którym mowa w art. 36 ust. 4a;

8)

imiona i nazwiska osób uprawnionych do reprezentowania wnioskodawcy;

9)

wskazanie miejsca przechowywania dokumentów związanych z ewidencją, o której mowa

w art. 10 ust. 1 pkt 2.

4.

Wniosek, o którym mowa w ust. 3, składa się na formularzu opracowanym i udostępnianym

przez Agencję.

5

Do wniosku, o którym mowa w ust. 3, wnioskodawca dołącza

1)

zaświadczenie o wpisie do rejestru zakładów umieszczających na rynku produkty pochodzenia

zwierzęcego, prowadzonego przez powiatowego lekarza weterynarii na podstawie przepisów

o produktach pochodzenia zwierzęcego;

2)

aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego albo zaświadczenie o wpisie do ewidencji

działalności gospodarczej;

3)

kopię decyzji o nadaniu weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego podmiotowi skupującemu;

4)

kopię umowy z bankiem lub zaświadczenie dotyczące prowadzenia rachunku bankowego,

o którym mowa w art. 36 ust. 4a;

5)

oświadczenie, że znane mu są obowiązki związane z wykonywaniem działalności w zakresie

skupu mleka, w szczególności dotyczące

a)

wykonywania badania zawartości tłuszczu w mleku, uwzględnianej przy rozliczaniu indywidualnych

ilości referencyjnych, w laboratorium, o którym mowa w art. 21 ust. 1,

b)

prowadzenia ewidencji oraz przekazywania informacji, o których mowa w art. 10 ust.

1 pkt 2-6,

c)

skupu mleka wyłącznie od producentów posiadających indywidualne ilości referencyjne;

6)

oświadczenie, w którym zobowiązuje się do sprzedaży mleka do podmiotu skupującego

wpisanego do rejestru podmiotów.

6.

Podmioty skupujące wpisane do rejestru podmiotów uważa się za zatwierdzone w rozumieniu

rozporządzenia, o którym mowa w pkt 1 załącznika.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 10 ust. 2, art. 11 ust. 4, art. 21 ust.

2 oraz art. 46 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia

w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 10 ust. 2, art. 11 ust.

4, art. 21 ust. 2 oraz art. 42a ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą.

1.

Do postępowań wszczętych na podstawie ustawy wymienionej w art. 1 i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe,

z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2.

Do spraw dotyczących wymierzenia kar pieniężnych na podstawie art. 54 ust. 1 pkt 3-6

ustawy, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 54, art. 54a, art. 54m i

art. 54n tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

3.

Umarza się postępowania wszczęte na podstawie art. 54 ust. 1 pkt 1, 2 i 7 ustawy,

o której mowa w ust. 1, niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Zaliczki, o których mowa w art. 33 ust. 2 ustawy wymienionej w art. 1, pobrane przez

podmiot skupujący w roku kwotowym 2008/2009 przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, zwraca się dostawcom hurtowym.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy, dyrektor oddziału terenowego Agencji Rynku Rolnego właściwy ze względu na

miejsce zamieszkania albo siedzibę dostawcy hurtowego zobowiązuje, w drodze decyzji,

podmioty skupujące do określenia wysokości pobranych od poszczególnych dostawców hurtowych

zaliczek oraz do ich zwrotu.

3.

Kwotę z tytułu zwrotu zaliczek podmiot skupujący zwraca dostawcy hurtowemu w terminie

7 dni od dnia, w którym decyzja, o której mowa w ust. 2, stała się ostateczna.

4.

Do należności, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji.

Prezes Agencji odmawia, w drodze decyzji, wpisania do rejestru podmiotów, jeżeli wnioskodawca

nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 4 ust. 2-5.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2005 r.

1.

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy dyrektorzy oddziałów terenowych Agencji

Rynku Rolnego, stosownie do swojej właściwości, przejmują prowadzenie spraw prowadzonych

przez ministra właściwego do spraw rynków rolnych związanych z wymierzaniem kar pieniężnych,

o których mowa w art. 54 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1.

2.

Przejęcie prowadzenia spraw, o którym mowa w ust. 1, obejmuje przekazanie dokumentacji

w formie papierowej lub w formie danych zapisanych na elektronicznych nośnikach informacji.

3.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych przekaże Prezesowi Agencji Rynku Rolnego

w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy dokumentację, o której

mowa w ust. 2.

4.

Prezes Agencji Rynku Rolnego przekaże niezwłocznie właściwym miejscowo dyrektorom

oddziałów terenowych Agencji Rynku Rolnego dokumentację, o której mowa w ust. 2, przekazaną

przez ministra właściwego do spraw rynków rolnych zgodnie z ust. 3.

Do rozliczenia roku kwotowego 2007/2008 stosuje się przepisy ustawy wymienionej w

art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Prezes Agencji wykreśla, w drodze decyzji, podmiot skupujący z rejestru podmiotów,

jeżeli podmiot ten

1)

przestał prowadzić działalność w zakresie skupu mleka;

2)

przestał spełniać wymagania określone w art. 4 ust. 2;

3)

nie uczestniczy w systemie badań zawartości tłuszczu w mleku w sposób określony w

przepisach wydanych na podstawie art. 21 ust. 2;

4)

trzykrotnie, w danym roku kwotowym, nie spełnił obowiązku, o którym mowa w art. 10

ust. 1 pkt 3 lub 4;

5)

pomimo wezwania, o którym mowa w art. 10a ust. 1, nie przekazał informacji, o których

mowa w art. 10 ust. 1 pkt 5;

6

sprzedaje mleko do podmiotu skupującego niewpisanego do rejestru podmiotów.

Prezes Agencji może ponownie wpisać podmiot do rejestru podmiotów, w trybie i na zasadach

określonych w art. 4 ustawy oraz art. 23 ust. 4 rozporządzenia, o którym mowa w pkt

1 załącznika.

Przepisu art. 24 ust. 6b ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie stosuje się do producenta, który otrzymał indywidualną ilość referencyjną

przyznaną z krajowej rezerwy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Podmioty skupujące wpisane do prowadzonego przez Prezesa Agencji Rynku Rolnego rejestru

podmiotów skupujących mleko, na podstawie art. 4 ustawy wymienionej w art. 1, przekazują

temu Prezesowi informację o numerze posiadanego rachunku bankowego, o którym mowa

w art. 36 ust. 4a ustawy wymienionej w art. 1, oraz kopię umowy z bankiem lub zaświadczenie

dotyczące prowadzenia tego rachunku, w terminie od dnia 1 kwietnia 2010 r. do dnia

31 maja 2010 r.

2.

W przypadku nieprzekazania w terminie, o którym mowa w ust. 1, informacji o numerze

posiadanego rachunku bankowego i kopii umowy z bankiem lub zaświadczenia dotyczącego

prowadzenia tego rachunku, Prezes Agencji Rynku Rolnego wykreśla, w drodze decyzji,

podmiot skupujący z rejestru podmiotów skupujących mleko.

3.

Od decyzji, o której mowa w ust. 2, przysługuje odwołanie do ministra właściwego do

spraw rynków rolnych.

Od decyzji, o których mowa w art. 4-6a, przysługuje odwołanie do ministra właściwego

do spraw rynków rolnych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 9 lit. a i pkt 10-12, które wchodzą w życie z dniem 30 czerwca 2007 r.;

2)

art. 1 pkt 13, pkt 14 lit. b i pkt 15 lit. a, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia

2009 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 17 lit. e, lit. f w zakresie dotyczącym art. 40 ust. 4c pkt 1 i 4 oraz

lit. g w zakresie dotyczącym art. 40 ust. 4d pkt 1 lit. a, które wchodzą w życie z

dniem 1 stycznia 2009 r.;

2)

art. 3, który wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Podmiot skupujący informuje, w formie pisemnej, Prezesa Agencji o zaprzestaniu wykonywania

działalności w zakresie skupu mleka, w terminie 3 dni od dnia jej zaprzestania.

1.

Rejestr podmiotów prowadzi się w formie papierowej i elektronicznej w systemie teleinformatycznym

Agencji. Rejestr podmiotów zawiera dane, o których mowa w art. 4 ust. 3.

2.

Podmiot skupujący informuje, na formularzu opracowanym i udostępnianym przez Agencję,

Prezesa Agencji o zmianie danych, o których mowa w art. 4 ust. 3, w terminie 14 dni

od dnia zaistnienia zmiany.

3

W przypadku zmiany danych, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 1 i 6-8, podmiot skupujący

jest obowiązany do dostarczenia kopii dokumentów potwierdzających zaistniałe zmiany.

1.

Podmiot skupujący jest obowiązany do

1)

skupu mleka wyłącznie od producentów posiadających indywidualne ilości referencyjne

dla dostaw, zwanych dalej „dostawcami hurtowymi”;

2)

prowadzenia ewidencji dostawców hurtowych, dostarczających mleko do tego podmiotu,

zawierającej

a)

imię i nazwisko albo nazwę oraz miejsce zamieszkania i adres albo siedzibę i adres

dostawcy hurtowego,

b)

miejsce położenia gospodarstwa dostawcy hurtowego,

c)

informacje o

-

przysługujących dostawcom hurtowym indywidualnych ilościach referencyjnych, z uwzględnieniem

zmian tych ilości związanych ze zbyciem, oddaniem w używanie, konwersją, dziedziczeniem

lub zwiększeniem tych ilości w związku z przyznaniem indywidualnych ilości referencyjnych

z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej, zwanych dalej „indywidualnymi ilościami

referencyjnymi przysługującymi na dany dzień roku”,

-

ilości mleka dostarczonego przez poszczególnych dostawców hurtowych, z podaniem średniej

ważonej zawartości tłuszczu w tym mleku, wyrażonej w gramach na kilogram mleka, oraz

ilości mleka przeliczonego na mleko o referencyjnej zawartości tłuszczu,

-

terminie rozpoczęcia albo zaprzestania przez dostawcę hurtowego dostaw mleka do podmiotu

skupującego,

-

pobranych od poszczególnych dostawców hurtowych zaliczkach na poczet opłaty, o których

mowa w art. 33,

-

rozliczeniach z tytułu opłat, o których mowa w art. 33;

2a

przekazywania na rachunek, o którym mowa w art. 36 ust. 4a, pobranych od poszczególnych

dostawców zaliczek na poczet opłaty, o których mowa w art. 33, w terminie do 20. dnia

każdego miesiąca, za poprzedni miesiąc, z tym że podmiot skupujący różnicuje tytuły

wpłat ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę dostawcy hurtowego tak, aby

kwota wynikająca z zaliczek pobranych od dostawców posiadających miejsce zamieszkania

albo siedzibę na terenie danego oddziału terenowego Agencji odpowiadała informacjom,

o których mowa w pkt 3, przesłanym do dyrektora tego oddziału;

3

przekazywania do dyrektora oddziału terenowego Agencji, właściwego ze względu na miejsce

zamieszkania albo siedzibę dostawcy hurtowego, w terminie do 25. dnia każdego miesiąca,

informacji, o których mowa w pkt 2 lit. c tiret pierwsze - tiret czwarte, oraz kserokopii

wyciągu z rachunku bankowego, o którym mowa w art. 36 ust. 4a, za poprzedni miesiąc;

4)

przekazywania dostawcy hurtowemu, w terminie do 25 dnia każdego miesiąca, informacji

za poprzedni miesiąc o

a)

wielkości indywidualnej ilości referencyjnej przysługującej na dany dzień roku, według

stanu na ostatni dzień danego miesiąca,

b)

referencyjnej zawartości tłuszczu w mleku objętym indywidualną ilością referencyjną

przysługującą na dany dzień roku, według stanu na ostatni dzień danego miesiąca,

c)

ilości mleka dostarczonego podmiotowi skupującemu w danym miesiącu przez dostawcę

hurtowego,

d)

średniej ważonej zawartości tłuszczu w mleku dostarczonym podmiotowi skupującemu w

danym miesiącu przez dostawcę hurtowego,

e)

ilości mleka przeliczonego na mleko o referencyjnej zawartości tłuszczu dostarczonego

podmiotowi skupującemu w danym miesiącu przez dostawcę hurtowego,

f)

ilości mleka przeliczonego na mleko o referencyjnej zawartości tłuszczu dostarczonego

podmiotowi skupującemu przez dostawcę hurtowego od początku danego roku kwotowego,

g)

ilości mleka o referencyjnej zawartości tłuszczu pozostałej do wykorzystania do końca

danego roku kwotowego przez dostawcę hurtowego w ramach indywidualnej ilości referencyjnej

przysługującej na dany dzień roku zadeklarowanej w celu dostarczenia do danego podmiotu

skupującego;

5)

przekazywania dyrektorowi oddziału terenowego Agencji właściwemu ze względu na miejsce

zamieszkania albo siedzibę dostawcy hurtowego, w terminie określonym w art. 8 ust.

2 rozporządzenia, o którym mowa w pkt 1 załącznika, informacji za poprzedni rok kwotowy

dotyczących

a)

ilości mleka dostarczonego w danym roku kwotowym przez poszczególnych dostawców hurtowych,

b)

średniej ważonej zawartości tłuszczu w mleku dostarczonym w danym roku kwotowym przez

poszczególnych dostawców hurtowych,

c)

ilości mleka przeliczonego na mleko o referencyjnej zawartości tłuszczu, dostarczonego

w danym roku kwotowym przez poszczególnych dostawców hurtowych,

d

pobranych zaliczkach na poczet opłaty, o których mowa w art. 33;

6)

przekazywania dostawcy hurtowemu, w terminie określonym w art. 8 ust. 2 rozporządzenia,

o którym mowa w pkt 1 załącznika, informacji za poprzedni rok kwotowy dotyczących

a)

ilości mleka dostarczonego w danym roku kwotowym przez dostawcę hurtowego,

b)

średniej ważonej zawartości tłuszczu w mleku dostarczonym w danym roku kwotowym przez

dostawcę hurtowego,

c)

łącznej ilości mleka przeliczonego na mleko o referencyjnej zawartości tłuszczu, dostarczonego

w danym roku kwotowym przez dostawcę hurtowego,

d

pobranych zaliczkach na poczet opłaty, o których mowa w art. 33.

1a

W przypadku określonym w art. 8 ust. 3 rozporządzenia, o którym mowa w pkt 1 załącznika,

dyrektor oddziału terenowego Agencji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania albo

siedzibę dostawcy hurtowego dokonuje oszacowania ilości mleka dostarczonego przez

poszczególnych dostawców hurtowych podmiotowi skupującemu na podstawie informacji,

o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.

2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzory

formularzy do przekazywania informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 3-6, mając na

uwadze potrzebę zapewnienia prawidłowego przekazywania informacji o stopniu wykorzystania

przez dostawców hurtowych indywidualnych ilości referencyjnych przysługujących na

dany dzień roku.

1.

W przypadku nieprzekazania przez podmiot skupujący w terminie określonym w art. 8

ust. 2 rozporządzenia, o którym mowa w pkt 1 załącznika, informacji, o których mowa

w art. 10 ust. 1 pkt 5, dyrektor oddziału terenowego Agencji właściwy ze względu na

miejsce zamieszkania albo siedzibę dostawcy hurtowego wzywa podmiot skupujący do spełnienia

tego obowiązku zgodnie z art. 8 ust. 4 rozporządzenia, o którym mowa w pkt 1 załącznika.

2.

Podmiot skupujący, który, mimo wezwania, nie przekazał informacji, o których mowa

w art. 10 ust. 1 pkt 5, zostaje wykreślony z rejestru podmiotów.

1.

Producenci wprowadzający do obrotu mleko lub przetwory mleczne przeznaczone do bezpośredniego

spożycia, zwani dalej „dostawcami bezpośrednimi”, prowadzą miesięczny rejestr mleka

i przetworów mlecznych.

2.

Rejestr zawiera informacje dotyczące ilości

1)

mleka i przetworów mlecznych wyprodukowanych w gospodarstwie;

2)

mleka i przetworów mlecznych wprowadzonych do obrotu;

3)

mleka i przetworów mlecznych wykorzystanych w gospodarstwie na własne potrzeby;

4)

mleka wykorzystanego do produkcji przetworów mlecznych wprowadzonych do obrotu, przeznaczonych

do bezpośredniego spożycia.

3.

Dostawca bezpośredni jest obowiązany do przekazywania właściwemu miejscowo dyrektorowi

oddziału terenowego Agencji, w terminie określonym w art. 11 ust. 2 rozporządzenia,

o którym mowa w pkt 1 załącznika, informacji za poprzedni rok kwotowy o ilości

1)

mleka i przetworów mlecznych wyprodukowanych w gospodarstwie;

2)

mleka i przetworów mlecznych wprowadzonych do obrotu;

3)

mleka wykorzystanego do produkcji przetworów mlecznych wprowadzonych do obrotu, przeznaczonych

do bezpośredniego spożycia.

4.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzór rejestru,

o którym mowa w ust. 1, oraz wzór formularza do przekazywania informacji, o których

mowa w ust. 3, mając na uwadze potrzebę zapewnienia prawidłowego przekazywania informacji

o wykorzystaniu przez dostawców bezpośrednich indywidualnych ilości referencyjnych

przysługujących na dany dzień roku według stanu na ostatni dzień roku kwotowego.

5.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, współczynniki

równoważności określające ilości mleka wykorzystywanego do wyprodukowania niektórych

przetworów mlecznych wprowadzonych do obrotu przez dostawców bezpośrednich oraz zakres

zawartości tłuszczu w śmietance wyprodukowanej i wprowadzonej do obrotu przez tych

dostawców, mając na względzie prawidłowe rozliczenie dostawców bezpośrednich z indywidualnej

ilości referencyjnej oraz przepisy Unii Europejskiej w zakresie równoważności.

1.

W przypadku nieprzekazania przez dostawcę bezpośredniego w terminie określonym w art.

11 ust. 2 rozporządzenia, o którym mowa w pkt 1 załącznika, informacji, o których

mowa w art. 11 ust. 3, właściwy miejscowo dyrektor oddziału terenowego Agencji wzywa

dostawcę bezpośredniego do spełnienia tego obowiązku zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia,

o którym mowa w pkt 1 załącznika.

2.

Właściwy miejscowo dyrektor oddziału terenowego Agencji cofa, w drodze decyzji, przyznaną

indywidualną ilość referencyjną, jeżeli dostawca bezpośredni, mimo wezwania, nie przekazał

informacji, o których mowa w art. 11 ust. 3.

3.

Od decyzji, o której mowa w ust. 2, przysługuje odwołanie do Prezesa Agencji.

1.

Dostawca hurtowy i dostawca bezpośredni są obowiązani wprowadzać do obrotu mleko lub

przetwory mleczne w ilościach nieprzekraczających posiadanych przez nich możliwości

produkcyjnych.

2.

Możliwości produkcyjne, o których mowa w ust. 1, określa się, w ramach czynności sprawdzających

wymienionych w art. 49 ust. 1 pkt 2, na podstawie liczby krów mlecznych posiadanych

w gospodarstwie dostawcy hurtowego i dostawcy bezpośredniego w okresie objętym tymi

czynnościami oraz w szczególności na podstawie

1)

dokumentów dotyczących oceny wartości użytkowej krów mlecznych, wydanych przez podmiot

uprawniony do prowadzenia oceny wartości użytkowej bydła mlecznego, lub

2)

bieżącej informacji w zakresie przeciętnego rocznego udoju mleka od 1 krowy w danym

województwie opublikowanej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Roczniku

Statystycznym Rolnictwa i Obszarów Wiejskich, lub

3)

bieżącej informacji w zakresie przeciętnej wydajności ocenianych krów mlecznych według

ras i województw opublikowanej przez podmiot prowadzący ocenę wartości użytkowej bydła

mlecznego.

3.

Określenie możliwości produkcyjnych posiadanych przez dostawcę hurtowego i dostawcę

bezpośredniego powinno zmierzać do ich określenia w wysokości zbliżonej do rzeczywistych

możliwości produkcyjnych.

1.

Właściwy miejscowo dyrektor oddziału terenowego Agencji prowadzi rejestr producentów.

2.

Rejestr producentów zawiera

1)

imiona i nazwiska, numery identyfikacji podatkowej (NIP), numery ewidencyjne powszechnego

elektronicznego systemu ewidencji ludności (PESEL) lub innych dokumentów potwierdzających

tożsamość oraz miejsca zamieszkania i adresy albo nazwy, numery identyfikacji podatkowej

(NIP), numery Krajowego Rejestru Urzędowego Podmiotów Gospodarki Narodowej (REGON),

o ile zostały nadane, oraz siedziby i adresy producentów;

2)

numery identyfikacyjne z krajowego systemu ewidencji producentów nadane na podstawie

przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych

oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, przekazywane przez Agencję Restrukturyzacji

i Modernizacji Rolnictwa;

3)

miejsca położenia gospodarstw producentów;

4)

numery siedzib stad krów mlecznych danego producenta w rozumieniu przepisów o systemie

identyfikacji i rejestracji zwierząt;

5)

informacje o wielkości indywidualnych ilości referencyjnych przysługujących producentom

na dzień 1 kwietnia oraz na dzień 31 marca danego roku kwotowego;

6)

numery decyzji oraz informacje o tytule prawnym do przyznanych producentom indywidualnych

ilości referencyjnych oraz ich wielkości;

7)

deklarowane wielkości dostaw mleka do poszczególnych podmiotów skupujących.

3.

Rejestr prowadzi się w formie elektronicznej w systemie teleinformatycznym Agencji.

4.

Dyrektor, o którym mowa w ust. 1, gromadzi dokumenty

1)

stanowiące podstawę wpisu do rejestru producentów;

2)

o których mowa w art. 22, art. 22a, art. 27 ust. 2 i art. 28 ust. 3;

3)

inne składane przez producentów.

5.

Producent informuje, w formie pisemnej, właściwego miejscowo dyrektora oddziału terenowego

Agencji, o zmianie danych, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4 i 7, w terminie 14 dni

od dnia zaistnienia zmiany, oraz dostarcza dokumenty potwierdzające zaistniałe zmiany

danych, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4.

6.

W przypadku zmiany podmiotu skupującego dostawca hurtowy jest obowiązany niezwłocznie

powiadomić, na formularzu opracowanym i udostępnianym przez Agencję, właściwego miejscowo

dyrektora oddziału terenowego Agencji, o wyborze podmiotu skupującego oraz o ilości

mleka, jaką zamierza dostarczyć do tego podmiotu.

7.

Dyrektor oddziału terenowego Agencji, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania

albo siedzibę dostawcy hurtowego

1)

przekazuje podmiotowi skupującemu informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 6;

2)

informuje nowy podmiot skupujący o stopniu wykorzystania przez dostawcę hurtowego

indywidualnej ilości referencyjnej - w przypadku zmiany przez dostawcę hurtowego podmiotu

skupującego.

8.

Informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 6, oraz informację, o której mowa w ust. 7

pkt 2, dyrektor oddziału terenowego Agencji, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania

albo siedzibę dostawcy hurtowego, przekazuje dwa razy w miesiącu według stanu na 15

dzień oraz na ostatni dzień każdego miesiąca.

9.

Zmiana podmiotu skupującego może nastąpić nie później niż do końca lutego danego roku

kwotowego.

1.

Tworzy się krajową rezerwę krajowej ilości referencyjnej, zwaną dalej „krajową rezerwą”.

2.

Krajowa rezerwa może być przeznaczona na

1)

zwiększenie indywidualnych ilości referencyjnych posiadanych przez producentów rozwijających

produkcję mleka;

2)

(uchylony);

3)

zwiększenie indywidualnych ilości referencyjnych w przypadku uwzględnienia odwołań

od decyzji w sprawie przyznania indywidualnych ilości referencyjnych;

4)

zabezpieczenie ewentualnego przekroczenia krajowej ilości referencyjnej.

1.

Decyzję w sprawie przyznania indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy

wydaje, na wniosek producenta, właściwy miejscowo dyrektor oddziału terenowego Agencji.

2.

Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do Prezesa Agencji.

3.

Wniosek o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy zawiera

1)

imię i nazwisko, numer identyfikacji podatkowej (NIP), numer ewidencyjny powszechnego

elektronicznego systemu ewidencji ludności (PESEL) lub innego dokumentu potwierdzającego

tożsamość oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, numer identyfikacji podatkowej

(NIP), numer Krajowego Rejestru Urzędowego Podmiotów Gospodarki Narodowej (REGON),

o ile został nadany, oraz siedzibę i adres wnioskodawcy;

2)

status prawny gospodarstwa wnioskodawcy;

3)

miejsce położenia gospodarstwa wnioskodawcy;

4)

wielkość powierzchni użytków rolnych;

5)

wielkość indywidualnej ilości referencyjnej będącej przedmiotem wniosku;

6)

ilość mleka, jaką producent zamierza dostarczać do poszczególnych podmiotów skupujących;

7)

numer rachunku bankowego wnioskodawcy;

8)

numer rejestracyjny nadany przez Agencję.

4

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się od dnia 1 kwietnia do dnia 31 lipca danego

roku kwotowego, na formularzu opracowanym i udostępnianym przez Agencję.

5

Producent, który otrzymał indywidualną ilość referencyjną przyznaną z krajowej rezerwy

przeznaczonej dla dostawców hurtowych lub dostawców bezpośrednich, w okresie 2 lat

od dnia wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, nie może dokonać zbycia oraz oddać

w używanie części lub całości indywidualnej ilości referencyjnej przeznaczonej dla

dostawców hurtowych lub dostawców bezpośrednich, oraz ubiegać się o przyznanie rekompensaty,

o której mowa w art. 23a ust. 1, chyba że zrzeknie się pisemnie praw wynikających

z decyzji, o której mowa w ust. 1.

6.

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 5 i

art. 13-15, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

1.

W przypadku producenta rozwijającego produkcję mleka warunkiem przyznania indywidualnej

ilości referencyjnej z krajowej rezerwy w danym roku kwotowym jest zwiększenie sprzedaży

mleka lub przetworów mlecznych w roku kwotowym poprzedzającym rok kwotowy, w którym

złożono wniosek określony w art. 15 ust. 1.

2.

Zwiększenie, o którym mowa w ust. 1, jest wykazywane przez

1)

dostawcę hurtowego - po przeliczeniu na mleko o referencyjnej zawartości tłuszczu;

2)

dostawcę bezpośredniego - po przeliczeniu z zastosowaniem współczynników równoważności

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 5.

3

Zwiększenie, o którym mowa w ust. 1, nie może być mniejsze niż 500 kg.

4.

Zwiększenie sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych producent potwierdza, przedstawiając

faktury lub inne dokumenty potwierdzające sprzedaż mleka lub przetworów mlecznych.

5.

Kopie faktur lub dokumentów, o których mowa w ust. 4, producent rozwijający produkcję

mleka dołącza do wniosku określonego w art. 15 ust. 1.

1.

Indywidualną ilość referencyjną z krajowej rezerwy przyznaje się w wysokości nadwyżki

wielkości sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych przeliczonych na mleko o referencyjnej

zawartości tłuszczu lub przeliczonych z zastosowaniem współczynników równoważności,

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 5, w poprzednim roku kwotowym

nad wielkością indywidualnej ilości referencyjnej stanowiącej własność producenta

w dniu wydania decyzji, o której mowa w art. 15 ust. 1.

2.

W przypadku gdy wysokość indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy ustalona

zgodnie z ust. 1 jest większa niż wielkość indywidualnej ilości referencyjnej będąca

przedmiotem wniosku określonego w art. 15 ust. 1, indywidualna ilość referencyjna

z krajowej rezerwy jest ustalana w ilości wskazanej przez producenta w tym wniosku.

3.

W przypadku gdy wysokość indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy ustalona

zgodnie z ust. 1 jest mniejsza niż wielkość indywidualnej ilości referencyjnej będąca

przedmiotem wniosku określonego w art. 15 ust. 1, indywidualna ilość referencyjna

z krajowej rezerwy jest ustalana w ilości ustalonej zgodnie z ust. 1.

4

Wysokość indywidualnej ilości referencyjnej przyznanej z krajowej rezerwy nie może

być mniejsza niż 500 kg oraz nie może być większa niż 30 000 kg.

5.

W przypadku gdy suma indywidualnych ilości referencyjnych dla dostawców hurtowych

ustalona zgodnie z art. 16 i ust. 1-4 jest większa od wysokości krajowej rezerwy przeznaczonej

dla dostawców hurtowych, określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 17 i pomniejszonej

o część tej rezerwy przeznaczonej na cele, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 3 i

4, do ustalenia wysokości indywidualnych ilości referencyjnych stosuje się współczynnik

przydziału indywidualnych ilości referencyjnych z krajowej rezerwy przeznaczonej dla

dostawców hurtowych.

6.

W przypadku gdy suma indywidualnych ilości referencyjnych dla dostawców bezpośrednich

ustalona zgodnie z art. 16 i ust. 1-4 jest większa od wysokości krajowej rezerwy przeznaczonej

dla dostawców bezpośrednich, określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 17

ustawy i pomniejszonej o część tej rezerwy przeznaczonej na cele, o których mowa w

art. 14 ust. 2 pkt 3 i 4, do ustalenia wysokości indywidualnych ilości referencyjnych

stosuje się współczynnik przydziału indywidualnych ilości referencyjnych z krajowej

rezerwy przeznaczonej dla dostawców bezpośrednich.

7.

Jeżeli po zastosowaniu współczynnika, o którym mowa w ust. 5 lub 6, wysokość indywidualnej

ilości referencyjnej przyznanej z krajowej rezerwy jest mniejsza niż 500 kg, dyrektor

oddziału terenowego Agencji odmawia, w drodze decyzji, przyznania producentowi indywidualnej

ilości referencyjnej z krajowej rezerwy przeznaczonej dla dostawców hurtowych lub

dla dostawców bezpośrednich.

8.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, jeżeli zaistnieją okoliczności, o których

mowa w ust. 5 lub 6, określi, w drodze rozporządzenia, współczynnik przydziału indywidualnych

ilości referencyjnych z krajowej rezerwy przeznaczonej dla dostawców hurtowych lub

współczynnik przydziału indywidualnych ilości referencyjnych z krajowej rezerwy przeznaczonej

dla dostawców bezpośrednich, mając na względzie racjonalne rozdysponowanie krajowej

rezerwy w danym roku kwotowym.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określa corocznie, w drodze rozporządzenia,

wysokość krajowej rezerwy z podziałem na krajową rezerwę dla dostawców hurtowych i

krajową rezerwę dla dostawców bezpośrednich, mając na względzie właściwe wykorzystanie

krajowej ilości referencyjnej oraz restrukturyzację sektora mleczarskiego.

(uchylony).

W zakresie określonym w rozporządzeniu, o którym mowa w pkt 2 załącznika, minister

właściwy do spraw rynków rolnych jest organem właściwym do przekazywania Komisji Europejskiej

informacji dotyczących zasad rozdysponowania krajowej rezerwy.

W zakresie określonym w rozporządzeniu, o którym mowa w pkt 1 załącznika, minister

właściwy do spraw rynków rolnych jest organem właściwym do przekazywania Komisji Europejskiej

informacji określonych w tym rozporządzeniu.

1.

Badania zawartości tłuszczu w mleku uwzględnianej przy rozliczaniu wykorzystania indywidualnych

ilości referencyjnych wykonują laboratoria, które w ramach systemu badań zawartości

tłuszczu w mleku

1)

uczestniczą w międzylaboratoryjnych badaniach porównawczych prowadzonych przez jedną

spośród jednostek organizacyjnych określonych na podstawie ust. 2 przez ministra właściwego

do spraw rynków rolnych, zwaną dalej „laboratorium referencyjnym”;

2)

stosują do sprawdzania metod badawczych próby wzorcowe przygotowane przez wybrane

laboratorium referencyjne.

1a.

Laboratoria wykonujące badania zawartości tłuszczu w mleku są obowiązane dokonać wyboru

jednego spośród laboratoriów referencyjnych określonych na podstawie ust. 2.

2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, laboratoria

referencyjne do badań zawartości tłuszczu w mleku oraz sposób funkcjonowania systemu

badania zawartości tłuszczu w mleku, mając na względzie konieczność zapewnienia wiarygodnych

wyników badań.

3.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, metody

pobierania próbek mleka do badań zawartości tłuszczu w mleku oraz metody oznaczania

zawartości tłuszczu w mleku, biorąc pod uwagę ich ujednolicenie i uzyskiwanie wiarygodnych

wyników.

1.

Prawo do indywidualnej ilości referencyjnej lub jej części może być zbywane wyłącznie

producentowi, w drodze umowy zawartej w formie pisemnej, która dla swojej skuteczności

wymaga zatwierdzenia, w drodze decyzji, przez właściwego miejscowo dla zbywcy dyrektora

oddziału terenowego Agencji.

2.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, jest wydawana na wniosek stron umowy składany do

właściwego miejscowo dyrektora oddziału terenowego Agencji.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera

1)

imię i nazwisko, numer identyfikacji podatkowej (NIP), numer ewidencyjny powszechnego

elektronicznego systemu ewidencji ludności (PESEL) lub innego dokumentu potwierdzającego

tożsamość oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, numer identyfikacji podatkowej

(NIP), numer Krajowego Rejestru Urzędowego Podmiotów Gospodarki Narodowej (REGON),

o ile został nadany, oraz siedzibę i adres każdej ze stron umowy;

2)

numer identyfikacyjny z krajowego systemu ewidencji producentów, nadany na podstawie

przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych

oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności każdej ze stron umowy;

3)

numer rejestracyjny każdej ze stron umowy nadany przez Agencję, o ile został nadany;

4)

numer rachunku bankowego każdej ze stron umowy;

5)

informację o miejscu położenia gospodarstwa każdej ze stron umowy;

6)

wskazanie podmiotu skupującego, do którego strony umowy dostarczają lub zamierzają

dostarczać mleko;

7)

datę podpisania umowy;

8)

dane o wielkości indywidualnej ilości referencyjnej będącej przedmiotem umowy, z podaniem

referencyjnej zawartości tłuszczu;

9)

informację o ilości mleka wprowadzonego do obrotu lub mleka wykorzystanego do produkcji

przetworów mlecznych wprowadzonych do obrotu według stanu na dzień podpisania umowy,

zgodnie z informacją zawartą w rejestrze, o którym mowa w art. 11 ust. 1;

10)

informację o wysokości indywidualnej ilości referencyjnej pozostałej do wykorzystania,

zgodnie z informacją zawartą w rejestrze, o którym mowa w art. 11 ust. 1.

4

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, składa się od dnia 1 sierpnia do ostatniego dnia

lutego danego roku kwotowego na formularzu opracowanym i udostępnianym przez Agencję.

5

Umowa, o której mowa w ust. 1, może zostać zawarta między producentami posiadającymi

gospodarstwa na terenie tego samego oddziału terenowego Agencji.

5.

(uchylony).

6.

Przedmiotem umowy, o której mowa w ust. 1, może być tylko niewykorzystana w danym

roku kwotowym indywidualna ilość referencyjna.

7.

Zbywca prawa do indywidualnej ilości referencyjnej lub jej części, będący dostawcą

hurtowym, w terminie 3 dni od dnia zawarcia umowy przedkłada kopię tej umowy podmiotowi

skupującemu.

8.

Po otrzymaniu kopii umowy podmiot skupujący jest obowiązany do wystawienia zbywcy,

o którym mowa w ust. 7, zaświadczenia o stopniu wykorzystania indywidualnej ilości

referencyjnej zadeklarowanej w celu dostarczenia do tego podmiotu skupującego, według

stanu na dzień zawarcia umowy.

9.

W przypadku gdy przedmiotem zbycia jest cała niewykorzystana indywidualna ilość referencyjna,

podmiot skupujący nalicza i pobiera zaliczki, o których mowa w art. 33 ust. 2, od

zbywcy, o którym mowa w ust. 7, za każdy kilogram mleka dostarczonego do tego podmiotu

skupującego od dnia zawarcia umowy.

10.

Zbywca będący dostawcą hurtowym niezwłocznie po otrzymaniu zaświadczenia, o którym

mowa w ust. 8, jest obowiązany do dostarczenia go wraz z kopią umowy, o której mowa

w ust. 1, oraz wnioskiem, o którym mowa w ust. 2, właściwemu miejscowo dyrektorowi

oddziału terenowego Agencji.

11.

Zbywca będący dostawcą bezpośrednim niezwłocznie po zawarciu umowy, o której mowa

w ust. 1, jest obowiązany do dostarczenia jej kopii wraz z wnioskiem, o którym mowa

w ust. 2, właściwemu miejscowo dyrektorowi oddziału terenowego Agencji.

12.

W przypadku zawarcia umowy, o której mowa w ust. 1,5% indywidualnej ilości referencyjnej

stanowiącej przedmiot umowy, po zaokrągleniu do liczby całkowitej, jednak w ilości

nie mniejszej niż jeden kilogram, przechodzi do krajowej rezerwy.

13.

Zbywca prawa do indywidualnej ilości referencyjnej lub jej części nie może otrzymać

indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy przed upływem 5 lat od dnia

zbycia.

14.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie do umowy, o której mowa w ust. 1, stosuje się

odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące umowy sprzedaży.

1

Część indywidualnej ilości referencyjnej, a w przypadkach określonych w art. 15 ust.

3 rozporządzenia, o którym mowa w pkt 2 załącznika, indywidualna ilość referencyjna,

może zostać oddana w używanie wyłącznie producentowi, w drodze umowy zawartej w formie

pisemnej na dany rok kwotowy, która dla swojej skuteczności wymaga wydania przez właściwego

miejscowo dla oddającego w używanie dyrektora oddziału terenowego Agencji decyzji,

w której zatwierdza tę umowę.

2.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, jest wydawana na wniosek stron umowy składany do

właściwego miejscowo dla oddającego w używanie dyrektora oddziału terenowego Agencji.

3

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera informacje określone w art. 22 ust. 3 oraz

jest składany od dnia 1 sierpnia do dnia 31 stycznia danego roku kwotowego na formularzu

opracowanym i udostępnianym przez Agencję.

4

Umowa, o której mowa w ust. 1, może zostać zawarta na dany rok kwotowy między producentami

posiadającymi gospodarstwa na terenie tego samego oddziału terenowego Agencji.

4.

(uchylony).

5.

Umowa, o której mowa w ust. 1, nie podlega wypowiedzeniu i rozwiązaniu.

6.

Indywidualna ilość referencyjna lub jej część może zostać oddana w używanie nie dłużej

niż przez trzy kolejne lata kwotowe.

7.

Przepisy art. 22 ust. 6-11 stosuje się odpowiednio do umowy, o której mowa w ust.

1.

8.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie do umowy, o której mowa w ust. 1, stosuje się

odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące umowy dzierżawy.

1

Na podstawie dokumentów dostarczonych przez zbywcę lub oddającego w używanie, o których

mowa w art. 22 lub art. 22a, właściwy miejscowo dyrektor oddziału terenowego Agencji

wydaje decyzję, w której zatwierdza umowę oraz stwierdza wielkość indywidualnej ilości

referencyjnej przysługującej każdej ze stron umowy, oraz powiadamia o wydanej decyzji

podmioty skupujące właściwe dla stron umowy.

1

Na podstawie dostarczonych przez zbywcę lub oddającego w używanie dokumentów, o których

mowa w art. 22 lub art. 22a, właściwy miejscowo dyrektor oddziału terenowego Agencji

1)

wydaje decyzję, w której zatwierdza umowę oraz stwierdza wielkość indywidualnej ilości

referencyjnej przysługującej każdej ze stron umowy;

2)

powiadamia o wydanej decyzji podmioty skupujące właściwe dla stron umowy;

3)

przesyła niezwłocznie kopię decyzji, o której mowa w pkt 1, właściwemu miejscowo dla

nabywcy lub biorącego w używanie dyrektorowi oddziału terenowego Agencji, jeżeli umowa

zbycia lub oddania w używanie indywidualnej ilości referencyjnej została zawarta między

producentami, których miejsce zamieszkania albo siedziba znajduje się na obszarze

właściwości miejscowej więcej niż jednego dyrektora oddziału terenowego Agencji.

2.

W przypadku gdy

1)

warunki określone w art. 22 ust. 1-6 lub art. 22a ust. 1-6 nie zostały spełnione lub

2

producent, który otrzymał indywidualną ilość referencyjną z krajowej rezerwy, zawarł

umowę zbycia indywidualnej ilości referencyjnej lub jej części przed upływem dwóch

lat od dnia wydania decyzji o przyznaniu mu indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej

rezerwy, chyba że zrzekł się pisemnie praw wynikających z decyzji, o której mowa w

art. 15 ust. 1,

3

nabywca lub biorący w używanie prawo do indywidualnej ilości referencyjnej otrzymał

rekompensatę, o której mowa w art. 23a

- właściwy miejscowo dyrektor oddziału terenowego Agencji wydaje decyzję, w której

odmawia zatwierdzenia umowy.

3.

Od decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługuje odwołanie do Prezesa Agencji.

1.

Dostawcy hurtowemu lub dostawcy bezpośredniemu, który zobowiąże się do zaprzestania

produkcji i wprowadzania do obrotu mleka lub przetworów mlecznych oraz zrzeknie się

prawa do indywidualnej ilości referencyjnej stanowiącej jego własność, przyznaje się

z budżetu państwa, na jego wniosek, rekompensatę.

2.

Warunkiem uzyskania przez dostawcę hurtowego lub dostawcę bezpośredniego rekompensaty,

o której mowa w ust. 1, jest

1)

złożenie pisemnego oświadczenia, w którym dostawca hurtowy lub dostawca bezpośredni

zrzeka się prawa do całości indywidualnej ilości referencyjnej, ale nie większej niż

określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 23b, począwszy od dnia 1 kwietnia

roku kwotowego następującego po roku, w którym złożono wniosek, o którym mowa w art.

23c ust. 4;

2)

złożenie pisemnego oświadczenia, w którym dostawca hurtowy lub dostawca bezpośredni

zobowiązuje się do zaprzestania produkcji i wprowadzania do obrotu mleka lub przetworów

mlecznych począwszy od dnia 1 kwietnia roku kwotowego następującego po roku, w którym

złożono wniosek, o którym mowa w art. 23c ust. 4;

3)

złożenie pisemnego oświadczenia, w którym dostawca hurtowy lub dostawca bezpośredni

zobowiązuje się do utrzymywania w gospodarstwie w okresie co najmniej 3 lat począwszy

od dnia 1 kwietnia roku kwotowego następującego po roku, w którym złożono wniosek,

o którym mowa w art. 23c ust. 4, pogłowia bydła lub owiec lub kóz w liczbie nie większej

niż 1,5 i nie mniejszej niż 0,3 sztuk wyrażonych w dużych jednostkach przeliczeniowych,

określonych w przepisach wydanych na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm., na 1 ha trwałych użytków zielonych lub gruntów ornych z uprawą roślin pastewnych

na pasze w plonie głównym;

4)

złożenie pisemnego oświadczenia, w którym dostawca hurtowy lub dostawca bezpośredni

zobowiązuje się do posiadania w okresie co najmniej 3 lat począwszy od dnia 1 kwietnia

roku kwotowego następującego po roku, w którym złożono wniosek, o którym mowa w art.

23c ust. 4, powierzchni trwałych użytków zielonych lub gruntów ornych z uprawą roślin

pastewnych na pasze w plonie głównym nie mniejszej od tej, którą dostawca posiadał

w dniu złożenia wniosku, o którym mowa w art. 23c ust. 4;

5)

posiadanie w dniu złożenia wniosku, o którym mowa w art. 23c ust. 4, gospodarstwa

rolnego w rozumieniu ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym

(Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969, z późn. zm..

3.

W przypadku gdy producent jest właścicielem indywidualnej ilości referencyjnej przeznaczonej

dla dostawców hurtowych i indywidualnej ilości referencyjnej przeznaczonej dla dostawców

bezpośrednich i ubiega się o przyznanie rekompensaty, jest obowiązany do zrzeczenia

się prawa do tych ilości, z tym że ich suma nie może być większa niż ilość określona

w przepisach wydanych na podstawie art. 23b.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, maksymalną

wielkość indywidualnej ilości referencyjnej, za którą można uzyskać rekompensatę,

mając na względzie wysokość dostępnych środków finansowych oraz potrzebę restrukturyzacji

sektora mleczarskiego.

1.

Decyzję w sprawie cofnięcia indywidualnej ilości referencyjnej, stanowiącej własność

dostawcy w dniu wydania decyzji i przyznania rekompensaty, o której mowa w art. 23a

ust. 1, wydaje, na wniosek dostawcy hurtowego lub dostawcy bezpośredniego, właściwy

miejscowo dyrektor oddziału terenowego Agencji w terminie do dnia 30 listopada roku

kwotowego, w którym został złożony wniosek.

2.

Rekompensata jest wypłacana w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji, o której mowa

w ust. 1, przez Agencję, na rachunek bankowy dostawcy hurtowego lub dostawcy bezpośredniego,

o którym mowa w ust. 4 pkt 4.

3.

Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do Prezesa Agencji.

4.

Wniosek o przyznanie rekompensaty zawiera

1)

imię i nazwisko, numer identyfikacji podatkowej (NIP), numer ewidencyjny powszechnego

elektronicznego systemu ewidencji ludności (PESEL) lub innego dokumentu potwierdzającego

tożsamość oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, numer identyfikacji podatkowej

(NIP), numer Krajowego Rejestru Urzędowego Podmiotów Gospodarki Narodowej (REGON),

o ile został nadany, oraz siedzibę i adres;

2)

numer identyfikacyjny z krajowego systemu ewidencji producentów, nadany na podstawie

przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych

oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności;

3)

numer rejestracyjny dostawcy nadany przez Agencję;

4)

numer rachunku bankowego dostawcy;

5)

informację o miejscu położenia i wielkości gospodarstwa dostawcy.

5.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 4, dostawca hurtowy lub dostawca bezpośredni dołącza

1)

oświadczenia, o których mowa w art. 23a ust. 2 pkt 1-4;

2)

kopię umowy z bankiem lub zaświadczenie dotyczące prowadzenia rachunku bankowego,

o którym mowa w ust. 4 pkt 4;

3)

zaświadczenie potwierdzające posiadanie gospodarstwa rolnego wydane przez wójta (burmistrza,

prezydenta miasta).

6.

Wniosek, o którym mowa w ust. 4, składa się od dnia 1 września do dnia 15 września

danego roku kwotowego na formularzu opracowanym i udostępnianym przez Agencję.

7.

W roku kwotowym, w którym jest składany wniosek, o którym mowa w ust. 4, dostawca

hurtowy lub dostawca bezpośredni nie może być stroną umowy, o której mowa w art. 22

i art. 22a, oraz wnioskować o dokonanie konwersji indywidualnej ilości referencyjnej,

o której mowa w art. 24.

8.

Jeżeli w danym roku kwotowym dostawca hurtowy lub dostawca bezpośredni złożył wniosek

o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy, nie może ubiegać

się o przyznanie rekompensaty, o której mowa w art. 23a ust. 1, w tym roku kwotowym.

1.

Dyrektorzy oddziałów terenowych Agencji na podstawie wniosków, o których mowa w art.

23c ust. 6, do dnia 15 października zgłaszają do Prezesa Agencji zapotrzebowanie na

środki finansowe przeznaczone na przyznanie rekompensat.

2.

Wysokość rekompensaty przyznanej producentowi ustala się jako iloczyn stawki rekompensaty

ustalonej w przepisach wydanych na podstawie art. 23e i wielkości indywidualnej ilości

referencyjnej, stanowiącej własność producenta.

3.

Stawka rekompensaty określona dla danego województwa jest stosowana do ustalenia wysokości

rekompensaty w stosunku do producentów posiadających gospodarstwa lub większe ich

części w tym województwie.

4.

W przypadku gdy suma środków finansowych, o których mowa w ust. 1, jest większa niż

kwota środków budżetu państwa przeznaczonych na przyznanie rekompensat, środki finansowe

przysługujące poszczególnym dyrektorom oddziałów terenowych na przyznanie rekompensat

zostaną zredukowane w stosunku do zgłoszonego zapotrzebowania przy zastosowaniu tego

samego współczynnika redukcji ustalonego przez Prezesa Agencji, tak aby zapotrzebowanie

było równe kwocie środków budżetowych.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, wnioski rozpatrywane są do momentu, kiedy mogą

być uwzględnione w całości, przy czym w pierwszej kolejności rozpatrywane są wnioski

z najmniejszymi indywidualnymi ilościami referencyjnymi, jakie zostaną przekazane

do krajowej rezerwy.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość stawek rekompensat stosowanych

dla poszczególnych województw, mając na względzie wysokość przeciętnych cen skupu

mleka w poszczególnych województwach, potrzebę restrukturyzacji sektora mleczarskiego

oraz wysokość środków finansowych przeznaczonych na przyznanie rekompensat.

1.

W gospodarstwie dostawcy hurtowego lub dostawcy bezpośredniego, któremu przyznana

została rekompensata, w trzecim roku okresu, o którym mowa w art. 23a ust. 2 pkt 3,

Agencja przeprowadza kontrolę, w ramach której ustala spełnienie przez dostawcę warunków

określonych w zobowiązaniach, o których mowa w art. 23a ust. 2 pkt 2-4.

2.

Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 1, lub przeprowadzenia czynności sprawdzających,

o których mowa w art. 49 ust. 1 pkt 2, zostanie stwierdzone, że którykolwiek z warunków

określonych w zobowiązaniach, o których mowa w art. 23a ust. 2 pkt 2-4, w okresie

objętym zobowiązaniem, nie był spełniony, rekompensata przyznana dostawcy podlega

zwrotowi, z zastrzeżeniem ust. 7.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, dyrektor oddziału terenowego Agencji zobowiązuje,

w drodze decyzji, dostawcę hurtowego lub dostawcę bezpośredniego do zwrotu rekompensaty

na rachunek bankowy Agencji w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się

ostateczna.

4.

W przypadku niedokonania przez dostawcę hurtowego lub dostawcę bezpośredniego zwrotu

rekompensaty w terminie, o którym mowa w ust. 3, nalicza się odsetki w wysokości określonej

jak dla zaległości podatkowych.

5.

Od decyzji, o której mowa w ust. 3, przysługuje odwołanie do Prezesa Agencji.

6.

Do egzekucji należności, o których mowa w ust. 3 i 4, stosuje się przepisy o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji.

7.

Rekompensata nie podlega zwrotowi, z wyłączeniem przypadku wprowadzania przez dostawcę

hurtowego lub dostawcę bezpośredniego do obrotu mleka lub przetworów mlecznych, w

sytuacji wystąpienia w gospodarstwie dostawcy w okresie, o którym mowa w art. 23a

ust. 2 pkt 3, przypadków siły wyższej w rozumieniu rozporządzenia, o którym mowa w

pkt 2 załącznika, wpływających na spełnienie zobowiązań, o których mowa w art. 23a

ust. 2 pkt 3 i 4.

1.

Indywidualna ilość referencyjna może ulegać konwersji stałej lub tymczasowej, częściowo

lub w całości, z dostaw na sprzedaż bezpośrednią oraz ze sprzedaży bezpośredniej na

dostawy.

1a.

Przedmiotem konwersji może być tylko niewykorzystana w danym roku kwotowym indywidualna

ilość referencyjna.

2.

Konwersji dokonuje się na wniosek

1)

właściciela indywidualnej ilości referencyjnej - w przypadku konwersji stałej,

2)

właściciela lub posiadacza zależnego indywidualnej ilości referencyjnej - w przypadku

konwersji tymczasowej

- składany do właściwego miejscowo dyrektora oddziału terenowego Agencji.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera

1)

imię i nazwisko, numer identyfikacji podatkowej (NIP), numer ewidencyjny powszechnego

elektronicznego systemu ewidencji ludności (PESEL) lub innego dokumentu potwierdzającego

tożsamość oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, numer identyfikacji podatkowej

(NIP), numer Krajowego Rejestru Urzędowego Podmiotów Gospodarki Narodowej (REGON),

o ile został nadany, oraz siedzibę i adres producenta;

2)

numer identyfikacyjny z krajowego systemu ewidencji producentów nadany na podstawie

przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych

oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności;

3)

miejsce położenia gospodarstwa producenta;

4)

numer siedziby stada krów mlecznych danego producenta w rozumieniu przepisów o systemie

identyfikacji i rejestracji zwierząt;

5)

numer rachunku bankowego producenta;

6)

stopień wykorzystania indywidualnej ilości referencyjnej przysługującej na dzień składania

wniosku o konwersję;

7)

wielkość indywidualnej ilości referencyjnej będącej przedmiotem wniosku o konwersję;

8)

wskazanie przez wnioskodawcę podmiotu skupującego, do którego będzie dostarczał mleko

w ilości objętej wnioskiem o konwersję - w przypadku konwersji sprzedaży bezpośredniej

na dostawy;

9)

numer rejestracyjny nadany przez Agencję; 10) uzasadnienie wniosku.

4.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, składa się na formularzu opracowanym i udostępnianym

przez Agencję.

5

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, składa się od dnia 1 sierpnia do dnia 31 grudnia

danego roku kwotowego.

6.

Na podstawie wniosku, o którym mowa w ust. 2, właściwy miejscowo dyrektor oddziału

terenowego Agencji zmienia, w drodze decyzji, przysługującą indywidualną ilość referencyjną.

6a.

(uchylony).

6b

W przypadku otrzymania indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy nie dokonuje

się konwersji indywidualnej ilości referencyjnej w okresie 2 lat od dnia, w którym

decyzja określona w art. 15 ust. 1 stała się ostateczna.

7

W przypadku konwersji sprzedaży bezpośredniej na dostawy referencyjna zawartość tłuszczu

dla mleka objętego dostawami po dokonaniu konwersji pozostaje bez zmian w stosunku

do referencyjnej zawartości tłuszczu dla mleka objętego dostawami przed dokonaniem

konwersji, jeżeli producent przedłoży właściwemu miejscowo dyrektorowi oddziału terenowego

Agencji dokument dotyczący oceny użytkowości krów mlecznych, za okres 12 miesięcy

poprzedzających termin złożenia wniosku, potwierdzający wyższą niż 38 g/kg zawartość

tłuszczu w mleku objętym sprzedażą bezpośrednią, wydany przez podmiot prowadzący ocenę

wartości użytkowej bydła mlecznego.

(uchylony).

Prawo do indywidualnej ilości referencyjnej podlega dziedziczeniu, z tym że dziedziczy

je osoba lub osoby, które odziedziczyły gospodarstwo i które będą kontynuowały produkcję

mleka. Jeżeli spadek przypada gminie albo Skarbowi Państwa, indywidualna ilość referencyjna

przechodzi do krajowej rezerwy.

1.

Spadkobierca, który dziedziczy gospodarstwo i który będzie kontynuować produkcję mleka,

przesyła niezwłocznie kopię wniosku o stwierdzenie nabycia spadku dyrektorowi oddziału

terenowego Agencji właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania spadkobiercy.

2.

Dyrektor oddziału terenowego Agencji, o którym mowa w ust. 1, na podstawie kopii wniosku

o stwierdzenie nabycia spadku dokonuje tymczasowego wpisu spadkobiercy do rejestru

producentów i informuje dyrektora oddziału terenowego Agencji właściwego ze względu

na miejsce zamieszkania spadkodawcy o dokonaniu tymczasowego wpisu.

3.

W terminie 14 dni od uprawomocnienia się postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia

spadku spadkobierca przesyła kopię tego postanowienia dyrektorowi oddziału terenowego

Agencji, o którym mowa w ust. 1.

4.

Dyrektor oddziału terenowego Agencji, o którym mowa w ust. 1, na podstawie kopii postanowienia

o stwierdzeniu nabycia spadku, dokonuje wpisu do rejestru producentów o przejściu

prawa do indywidualnej ilości referencyjnej na spadkobiercę.

1.

W przypadku gdy gospodarstwo dziedziczy więcej niż jedna osoba, w okresie od dnia

otwarcia spadku do dnia złożenia dyrektorowi oddziału terenowego Agencji, właściwemu

ze względu na miejsce zamieszkania spadkobiercy, kopii umowy o dziale spadku albo

kopii postanowienia sądu o dziale spadku, uprawnienia spadkobierców do indywidualnej

ilości referencyjnej, z wyłączeniem możliwości zbycia, oddania w używanie lub konwersji

wykonuje upoważniony przez nich spadkobierca.

2.

Upoważniony spadkobierca przedstawia niezwłocznie pisemne upoważnienie do wykonywania

uprawnień, o których mowa w ust. 1, dyrektorowi oddziału terenowego Agencji, o którym

mowa w ust. 1.

3.

Na podstawie pisemnego upoważnienia, o którym mowa w ust. 2, dyrektor oddziału terenowego

Agencji, o którym mowa w ust. 1, dokonuje tymczasowego wpisu upoważnionego spadkobiercy

do rejestru producentów i informuje dyrektora oddziału terenowego Agencji właściwego

ze względu na miejsce zamieszkania spadkodawcy o dokonaniu tymczasowego wpisu.

4.

Do czasu wejścia w życie umowy o dziale spadku albo uprawomocnienia się postanowienia

sądu o dziale spadku, spadkobiercy, o których mowa w ust. 1, ponoszą solidarną odpowiedzialność

za zobowiązania związane z wykonywaniem prawa do indywidualnej ilości referencyjnej.

5.

W terminie 14 dni od dnia wejścia w życie umowy o dziale spadku albo uprawomocnienia

się postanowienia sądu o dziale spadku spadkobierca lub spadkobiercy przesyłają kopię

umowy albo kopię postanowienia dyrektorowi oddziału terenowego Agencji, o którym mowa

w ust. 1.

6.

Dyrektor oddziału terenowego Agencji, o którym mowa w ust. 1, na podstawie kopii umowy

o dziale spadku albo kopii postanowienia sądu o dziale spadku, dokonuje wpisu do rejestru

producentów o przejściu prawa do indywidualnej ilości referencyjnej na spadkobiercę

lub spadkobierców.

1.

Następca prawny osoby prawnej będącej producentem informuje właściwego miejscowo dyrektora

oddziału terenowego Agencji o nabyciu prawa do indywidualnej ilości referencyjnej

i przedkłada kopię dokumentu potwierdzającego nabycie w terminie 7 dni od dnia nabycia

tego prawa.

2.

Właściwy miejscowo dyrektor oddziału terenowego Agencji na podstawie kopii dokumentu,

o której mowa w ust. 1, dokonuje wpisu do rejestru producentów o przejściu prawa do

indywidualnej ilości referencyjnej na następcę prawnego, o którym mowa w ust. 1.

1.

W przypadku zbycia gospodarstwa producenta przyznane mu prawo do indywidualnej ilości

referencyjnej przechodzi na nabywcę gospodarstwa.

2.

W przypadku dzierżawy lub innego posiadania zależnego gospodarstwa, dzierżawca lub

inny posiadacz zależny uzyskuje prawo do indywidualnej ilości referencyjnej przyznane

dotychczasowemu producentowi na czas trwania umowy dzierżawy lub innej umowy przenoszącej

tytuł prawny.

3.

Nabywca albo dzierżawca lub inny posiadacz zależny gospodarstwa przesyła właściwemu

miejscowo dyrektorowi oddziału terenowego Agencji wypis aktu notarialnego albo kopię

zawartej umowy w terminie 7 dni od dnia zawarcia umowy.

4.

Właściwy miejscowo dyrektor oddziału terenowego Agencji na podstawie wypisu aktu notarialnego

albo kopii zawartej umowy dokonuje wpisu do rejestru producentów o przejściu prawa

do indywidualnej ilości referencyjnej na nabywcę, dzierżawcę lub innego posiadacza

zależnego gospodarstwa.

1.

W przypadku gdy producent przestał spełniać warunki określone w art. 5 lit. c rozporządzenia,

o którym mowa w pkt 2 załącznika, właściwy miejscowo dyrektor oddziału terenowego

Agencji cofa, w drodze decyzji, indywidualną ilość referencyjną stanowiącą własność

producenta.

2.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, jest wydawana na wniosek producenta składany do właściwego

miejscowo dyrektora oddziału terenowego Agencji.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera

1)

imię i nazwisko, numer identyfikacji podatkowej (NIP), numer ewidencyjny powszechnego

elektronicznego systemu ewidencji ludności (PESEL) lub innego dokumentu potwierdzającego

tożsamość oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, numer identyfikacji podatkowej

(NIP), numer Krajowego Rejestru Urzędowego Podmiotów Gospodarki Narodowej (REGON),

o ile został nadany, oraz siedzibę i adres;

2)

numer rejestracyjny nadany przez Agencję;

3)

numer rachunku bankowego wnioskodawcy;

4)

uzasadnienie wniosku.

4.

Decyzja w sprawie ponownego przyznania indywidualnej ilości referencyjnej producentowi,

o którym mowa w ust. 1, jest wydawana na jego wniosek składany do właściwego miejscowo

dyrektora oddziału terenowego Agencji.

5.

Wniosek, o którym mowa w ust. 4, zawiera

1)

informacje określone w art. 15 ust. 3;

2)

numer decyzji w sprawie cofnięcia indywidualnej ilości referencyjnej.

6.

Wniosek, o którym mowa w ust. 4, składa się najpóźniej do dnia 31 grudnia drugiego

roku kwotowego następującego po roku kwotowym, w którym przestał spełniać warunki

określone w art. 5 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w pkt 2 załącznika.

7.

Wnioski, o których mowa w ust. 2 i 4, składa się na formularzach opracowanych i udostępnianych

przez Agencję.

1

W przypadku wprowadzenia przez producenta do obrotu w roku kwotowym mleka lub przetworów

mlecznych w ilości mniejszej niż 70% indywidualnej ilości referencyjnej przysługującej

temu producentowi na dzień 1 kwietnia danego roku kwotowego, właściwy miejscowo dyrektor

oddziału terenowego Agencji zmniejsza, w drodze decyzji, indywidualną ilość referencyjną

o jej niewykorzystaną część.

2

W przypadku gdy producent nie wprowadził do obrotu w roku kwotowym mleka lub przetworów

mlecznych w ramach indywidualnej ilości referencyjnej przysługującej temu producentowi

na dzień 1 kwietnia danego roku kwotowego, właściwy miejscowo dyrektor oddziału terenowego

Agencji cofa, w drodze decyzji, indywidualną ilość referencyjną.

3.

Od decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługuje odwołanie do Prezesa Agencji.

4.

W przypadku wydania decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, producent nie może ubiegać

się o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy w okresie dwóch

lat od dnia wydania decyzji.

1.

W przypadku przekroczenia krajowej ilości referencyjnej przeznaczonej dla dostawców

hurtowych albo dla dostawców bezpośrednich producent, który w roku kwotowym wprowadził

do obrotu mleko lub przetwory mleczne w ilości przekraczającej indywidualną ilość

referencyjną przysługującą na dany dzień roku, według stanu na ostatni dzień roku

kwotowego, jest obowiązany do uiszczenia opłaty określonej w rozporządzeniu, o którym

mowa w pkt 2 załącznika, zwanej dalej „opłatą”.

1a

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do producentów, którzy, pomimo oddania w używanie

lub zbycia całości indywidualnej ilości referencyjnej, przysługującej tym producentom

na dzień 1 kwietnia danego roku kwotowego, lub pomimo otrzymania rekompensaty, o której

mowa w art. 23a ust. 1, wprowadzili do obrotu mleko lub przetwory mleczne.

2.

Na poczet opłaty dostawca hurtowy jest obowiązany do wnoszenia zaliczki w wysokości

20 groszy za każdy kilogram mleka przeliczonego na mleko o referencyjnej zawartości

tłuszczu, wprowadzony do obrotu w ilości przekraczającej indywidualną ilość referencyjną

przysługującą na dany dzień roku, zadeklarowaną w celu dostarczenia podmiotowi skupującemu.

3.

Zaliczkę, o której mowa w ust. 2, podmiot skupujący oblicza od dnia przekroczenia

przez dostawcę hurtowego indywidualnej ilości referencyjnej przysługującej na dany

dzień roku zadeklarowanej w celu dostarczenia podmiotowi skupującemu oraz potrąca

przy zapłacie należności za mleko dostarczone przez dostawcę hurtowego.

4

W przypadku gdy dostawca hurtowy, który wnosił zaliczki na poczet opłaty, zwiększył

przysługującą mu indywidualną ilość referencyjną w trakcie trwania roku kwotowego

i ilość mleka wprowadzonego do obrotu nie przekracza indywidualnej ilości referencyjnej

przysługującej na dany dzień roku zadeklarowanej w celu dostarczenia podmiotowi skupującemu,

podmiot skupujący zaprzestaje obliczania zaliczek i potrącania ich przy zapłacie za

mleko dostarczone przez dostawcę hurtowego.

5

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, dyrektor oddziału terenowego Agencji właściwy

ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę dostawcy hurtowego, na jego wniosek,

składany na formularzu opracowanym i udostępnianym przez Agencję, zobowiązuje, w drodze

decyzji, podmiot skupujący do zwrotu pobranych zaliczek oraz określa ich wysokość.

6

Kwotę z tytułu zwrotu zaliczek podmiot skupujący zwraca dostawcy hurtowemu w terminie

7 dni od dnia, w którym decyzja określona w ust. 5 stała się ostateczna.

7

Jeżeli podmiot skupujący zaprzestał wykonywania działalności w zakresie skupu mleka,

jest obowiązany do przekazania środków pieniężnych, o których mowa w art. 36 ust.

4a, na wyodrębniony rachunek bankowy oddziału terenowego Agencji właściwego ze względu

na miejsce zamieszkania albo siedzibę dostawcy hurtowego, w terminie 7 dni od dnia

zaprzestania wykonywania tej działalności.

1.

W terminie określonym w art. 33 ust. 4 podmioty skupujące są obowiązane przesłać

1)

dostawcom hurtowym - informacje o

a)

ilości mleka dostarczonego przez tych dostawców, przeliczonego na mleko o referencyjnej

zawartości tłuszczu, w ilości przekraczającej indywidualną ilość referencyjną przysługującą

na dany dzień roku,

b)

łącznej kwocie potrąconych zaliczek;

2)

dyrektorowi oddziału terenowego Agencji właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania

albo siedzibę dostawcy hurtowego - zbiorcze zestawienia, które zawierają dane o

a)

łącznej ilości mleka przeliczonego na mleko o referencyjnej zawartości tłuszczu, dostarczonego

przez poszczególnych dostawców hurtowych w ilości przekraczającej indywidualne ilości

referencyjne przysługujące na dany dzień roku,

b)

łącznej kwocie potrąconych zaliczek.

2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzory

formularzy do przekazywania informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz wzory

zbiorczych zestawień, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mając na uwadze potrzebę zapewnienia

prawidłowego przekazywania informacji o stopniu wykorzystania przez dostawców hurtowych

indywidualnych ilości referencyjnych przysługujących na dany dzień roku, według stanu

na ostatni dzień roku kwotowego.

1.

Prezes Agencji na podstawie informacji, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 5 i art.

11 ust. 3, ustala stopień wykorzystania krajowej ilości referencyjnej, a w przypadku

jej przekroczenia określa krajowy współczynnik realokacji

1)

dla dostawców hurtowych stanowiący iloraz

a)

sumy niewykorzystanych przez dostawców hurtowych indywidualnych ilości referencyjnych

przysługujących na dany dzień roku, według stanu na ostatni dzień roku kwotowego,

i pozostającej do dyspozycji części krajowej rezerwy przeznaczonej dla dostawców hurtowych,

b)

sumy przekroczonych przez dostawców hurtowych indywidualnych ilości referencyjnych

przysługujących na dany dzień roku, według stanu na ostatni dzień roku kwotowego;

2)

dla dostawców bezpośrednich stanowiący iloraz

a)

sumy niewykorzystanych przez dostawców bezpośrednich indywidualnych ilości referencyjnych

przysługujących na dany dzień roku, według stanu na ostatni dzień roku kwotowego,

i pozostającej do dyspozycji części krajowej rezerwy przeznaczonej dla dostawców bezpośrednich,

b)

sumy przekroczonych przez dostawców bezpośrednich indywidualnych ilości referencyjnych

przysługujących na dany dzień roku, według stanu na ostatni dzień roku kwotowego

- i do dnia 30 sierpnia informuje ministra właściwego do spraw rynków rolnych o stopniu

wykorzystania krajowej ilości referencyjnej.

2.

Prezes Agencji informuje niezwłocznie o wysokości krajowych współczynników, o których

mowa w ust. 1, dyrektorów oddziałów terenowych Agencji.

1.

W odniesieniu do dostawców hurtowych, właściwi miejscowo dyrektorzy oddziałów terenowych

Agencji dokonują do dnia 15 września na podstawie informacji, o których mowa w art.

10 ust. 1 pkt 5, rozliczenia

1)

wykorzystania indywidualnych ilości referencyjnych przysługujących na dany dzień roku,

według stanu na ostatni dzień roku kwotowego;

2)

zaliczek na poczet opłaty oraz ustalenia wysokości należnej opłaty, pobieranej od

dostawców hurtowych po uwzględnieniu krajowego współczynnika realokacji, o którym

mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1.

2

Dyrektorzy oddziałów terenowych Agencji, o których mowa w ust. 1, do dnia 15 września

określają dostawcom hurtowym, w drodze decyzji, wysokość należnych opłat i związanych

z tym dopłat albo zwrotów zaliczek oraz przesyłają do podmiotów skupujących, także

w wersji elektronicznej, zbiorcze informacje o wysokości tych opłat, dopłat i zwrotów

zaliczek.

3.

Na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 2, dostawca hurtowy

1)

otrzymuje zwrot wpłaconych zaliczek, jeżeli krajowa ilość referencyjna nie została

przekroczona;

2)

otrzymuje zwrot części wpłaconych zaliczek, jeżeli należna opłata jest niższa od sumy

wpłaconych zaliczek;

3

jest obowiązany do wniesienia podmiotowi skupującemu dopłaty stanowiącej różnicę między

wysokością należnej opłaty a sumą wpłaconych zaliczek najpóźniej do dnia, w którym

podmiot skupujący jest obowiązany do wniesienia dopłat wraz z wpłaconymi zaliczkami

na rachunek bankowy właściwego miejscowo oddziału terenowego Agencji.

4

Kwotę z tytułu zwrotu zaliczek, o których mowa w ust. 3 pkt 1, lub ich części, o której

mowa w ust. 3 pkt 2, podmiot skupujący przekazuje dostawcom hurtowym w terminie określonym

w art. 13 ust. 2 rozporządzenia, o którym mowa w pkt 2 załącznika.

4a

Zaliczkę, o której mowa w art. 33 ust. 2, oraz dopłatę, o której mowa w ust. 3 pkt

3, podmiot skupujący gromadzi na wyodrębnionym rachunku bankowym.

5

Podmiot skupujący jest obowiązany do pobrania od dostawcy hurtowego dopłaty, o której

mowa w ust. 3 pkt 3.

6

Dopłatę, o której mowa w ust. 5, wraz z wpłaconymi zaliczkami, podmiot skupujący jest

obowiązany przekazać na rachunek bankowy oddziału terenowego Agencji właściwego ze

względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę dostawcy hurtowego w terminie określonym

w art. 15 ust. 1 rozporządzenia, o którym mowa w pkt 1 załącznika.

7

Jeżeli dostawca hurtowy nie przekazał podmiotowi skupującemu w całości dopłaty, o

której mowa w ust. 3 pkt 3, podmiot skupujący może rozłożyć zaległą część dopłaty

na raty.

8

Decyzja, o której mowa w ust. 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

9

Upoważnionym do żądania wykonania, w drodze egzekucji administracyjnej, obowiązku

wynikającego z decyzji, o której mowa w ust. 2, jest podmiot skupujący wskazany w

tej decyzji.

1

W odniesieniu do dostawców bezpośrednich, właściwi miejscowo dyrektorzy oddziałów

terenowych Agencji, na podstawie informacji, o których mowa w art. 11 ust. 3, dokonują

rozliczenia wykorzystania indywidualnych ilości referencyjnych przysługujących na

dany dzień roku, według stanu na ostatni dzień roku kwotowego, i do dnia 15 września

dokonują, w drodze decyzji, ustalenia wysokości należnej opłaty, po uwzględnieniu

krajowego współczynnika realokacji, o którym mowa w art. 35 ust. 1 pkt 2.

2

Dostawca bezpośredni jest obowiązany wpłacić należną opłatę na rachunek bankowy właściwego

miejscowo oddziału terenowego Agencji w terminie określonym w art. 15 ust. 1 rozporządzenia,

o którym mowa w pkt 1 załącznika.

3

Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

Od decyzji, o których mowa w art. 36 ust. 2 i art. 37 ust. 1, przysługuje odwołanie

do Prezesa Agencji.

(uchylony).

1

W sprawach nieuregulowanych w ustawie do opłat, dopłat i zaliczek na poczet opłaty

stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm., z wyłączeniem przepisów dotyczących umarzania należności, odraczania płatności oraz

rozkładania płatności na raty, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 2 rozporządzenia, o którym

mowa w pkt 1 załącznika.

2.

Uprawnienia organu podatkowego określone w ustawie, o której mowa w ust. 1, przysługują

1)

dyrektorowi oddziału terenowego Agencji - jako organowi pierwszej instancji;

2)

Prezesowi Agencji -jako organowi odwoławczemu od decyzji dyrektora oddziału terenowego

Agencji.

3

Do egzekucji należności, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej.

Wpływy z tytułu opłat wynikające z rozliczeń, o których mowa w art. 36 ust. 1 i art.

37 ust. 1, Agencja przekazuje niezwłocznie na rachunek dochodów budżetu państwa.

1

Prezes Agencji ustala, w terminie określonym w art. 9 ust. 1 rozporządzenia, o którym

mowa w pkt 1 załącznika, średnią ważoną referencyjnych zawartości tłuszczu dla poprzedniego

roku kwotowego.

2.

W przypadku gdy różnica pomiędzy średnią ważoną referencyjnych zawartości tłuszczu,

o której mowa w ust. 1, a krajową referencyjną zawartością tłuszczu jest większa niż

0,1 g na kg, Prezes Agencji ustala współczynnik redukcji indywidualnych referencyjnych

zawartości tłuszczu.

3.

Właściwi miejscowo dyrektorzy oddziałów terenowych Agencji, w drodze decyzji, zmieniają

referencyjne zawartości tłuszczu dla poszczególnych dostawców hurtowych.

4.

Od decyzji, o których mowa w ust. 3, przysługuje odwołanie do Prezesa Agencji.

Agencja realizuje zadania określone w rozporządzeniach, o których mowa w pkt 3-12

załącznika, w zakresie

1)

zakupu interwencyjnego i sprzedaży interwencyjnej masła i odtłuszczonego mleka w proszku;

2)

dopłat do

a)

przechowywania masła, śmietanki, odtłuszczonego mleka w proszku i serów,

b)

przetwórstwa masła, masła skoncentrowanego i śmietanki,

c)

masła skoncentrowanego przeznaczonego do bezpośredniej konsumpcji,

d)

odtłuszczonego mleka przeznaczonego do produkcji kazeiny i kazeinianów,

e)

odtłuszczonego mleka w proszku i maślanki w proszku przeznaczonych do produkcji pasz,

f)

zakupu masła przez żłobki, przedszkola, szkoły, domy pomocy społecznej, placówki opiekuńczo-wychowawcze,

organizacje pozarządowe prowadzące ośrodki wsparcia, stołówki i jadłodajnie dla ubogich,

schroniska i noclegownie dla bezdomnych, nieuzyskujące dochodów z prowadzonej działalności,

g)

spożycia mleka i przetworów mlecznych w przedszkolach i szkołach, z wyłączeniem szkół

wyższych

- udzielanych przez Prezesa Agencji;

3)

wydawania zezwoleń na wykorzystywanie kazeiny i kazeinianów do produkcji serów.

Rada Ministrów określa corocznie, do dnia 15 czerwca na kolejny rok szkolny, w drodze

rozporządzenia, maksymalne ceny mleka i przetworów mlecznych dostarczanych do przedszkoli

i szkół, z wyłączeniem szkół wyższych, w ramach dopłat, o których mowa w art. 42 pkt

2 lit. g, mając na uwadze krajowe ceny mleka i przetworów mlecznych oraz wysokość

dopłat określonych przez Komisję Europejską.

Producenci serów o kodzie CN 0406 są obowiązani do zarejestrowania się w centralnym

rejestrze przedsiębiorców, o którym mowa w art. 22 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych

rynków rolnych

(Dz. U. z 2007 r. Nr 231, poz. 1702 oraz z 2008 r. Nr 227, poz. 1505).

1.

W zakresie określonym w rozporządzeniach, o których mowa w pkt 3-10 załącznika, Prezes

Agencji

1)

realizując zadania, o których mowa w art. 42 pkt 1 i pkt 2 lit. a-e, wydaje świadectwa

autoryzacji

a)

zakładów produkcyjnych,

b)

chłodni,

c)

magazynów,

d)

zakładów konfekcjonujących;

2)

realizując dopłaty do zakupu masła, prowadzi rejestr dostawców masła oraz podmiotów

wymienionych w art. 42 pkt 2 lit. f.

2

W zakresie określonym w rozporządzeniu, o którym mowa w pkt 10 załącznika, właściwy

miejscowo dyrektor oddziału terenowego Agencji, realizując zadania, o których mowa

w art. 42 pkt 2 lit. g, prowadzi rejestr podmiotów ubiegających się o dopłaty.

3

W zakresie określonym w rozporządzeniu, o którym mowa w pkt 11 załącznika, Prezes

Agencji, realizując zadania, o których mowa w art. 42 pkt 3, wydaje producentom serów,

na ich wniosek, zezwolenia na wykorzystywanie kazeiny i kazeinianów do produkcji serów.

4

W przypadku wykorzystywania przez producentów kazeiny i kazeinianów do produkcji serów

bez zezwolenia, o którym mowa w art. 42 pkt 3, lub wykorzystania kazeiny i kazeinianów

do produkcji serów w ilości przekraczającej dozwoloną ilość określoną w rozporządzeniu,

o którym mowa w pkt 12 załącznika, producent jest obowiązany do wniesienia kary pieniężnej

w wysokości określonej w rozporządzeniu, o którym mowa w pkt 12 załącznika, na wyodrębniony

rachunek bankowy Agencji.

5.

Wnioski o wydanie świadectw autoryzacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz wnioski

o wydanie zezwoleń, o których mowa w ust. 3, składa się do Prezesa Agencji.

6.

Wnioski o wpis do rejestrów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2, składa się do

właściwego miejscowo dyrektora oddziału terenowego Agencji.

7.

Wnioski, o których mowa w ust. 3, 5 i 6, zawierają

1)

nazwę albo imię i nazwisko wnioskodawcy;

2)

adres wnioskodawcy;

3)

adres zakładu produkcyjnego, chłodni, magazynu lub zakładu konfekcjonującego;

4)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy oraz numer Krajowego Rejestru Urzędowego

Podmiotów Gospodarki Narodowej (REGON), o ile został nadany;

5)

numer ewidencyjny powszechnego elektronicznego systemu ewidencji ludności (PESEL)

lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość - w przypadku osób fizycznych;

6)

numer rejestracyjny nadany przez Agencję, o ile został nadany;

7)

imiona i nazwiska osób uprawnionych do reprezentowania wnioskodawcy;

8)

numery linii produkcyjnych, w przypadku gdy wniosek dotyczy wydania świadectwa autoryzacji

zakładów produkcyjnych;

9)

weterynaryjny numer identyfikacyjny zakładu, w przypadku gdy wniosek dotyczy wydania

świadectwa autoryzacji zakładów produkcyjnych występujących o dopłaty, o których mowa

w art. 42 pkt 1 i pkt 2 lit. a;

10)

informacje o rodzaju sera, do którego zostanie dodana kazeina i kazeiniany, w przypadku

gdy wniosek dotyczy wydania zezwolenia na wykorzystywanie kazeiny i kazeinianów do

produkcji serów, o którym mowa w art. 42 pkt 3;

11)

dane o przedmiocie działania wnioskodawcy, w przypadku gdy wniosek dotyczy wpisu do

rejestru podmiotów ubiegających się o dopłaty, o których mowa w art. 42 pkt 2 lit.

g.

8.

Wnioski, o których mowa w ust. 3, 5 i 6, składa się na formularzach opracowanych i

udostępnianych przez Agencję.

1

W zakresie określonym w rozporządzeniu, o którym mowa w pkt 4 załącznika, Prezes Agencji,

w ramach dopłat do zakupu masła, wydaje podmiotom wymienionym w art. 42 pkt 2 lit.

f bony uprawniające do zakupu określonej ilości masła od dostawców wpisanych do rejestru,

o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2.

2.

Dopłaty do zakupu masła są udzielane na podstawie złożonych przez dostawców masła

bonów, o których mowa w ust. 1.

W zakresie określonym w rozporządzeniach, o których mowa w pkt 4 i 9 załącznika, Prezes

Agencji wydaje i poświadcza formularz kontrolny (formularz T5) w zakresie przemieszczania

przetworów mlecznych wykorzystywanych w ramach dopłat, o których mowa w art. 42 pkt

2 lit. b, c oraz e.

Prezes Agencji, w zakresie określonym w rozporządzeniach, o których mowa w pkt 4-6

załącznika, wydaje certyfikat jakości masła, odtłuszczonego mleka w proszku i śmietanki

przeznaczonych do wykorzystania w ramach mechanizmów Wspólnej Polityki Rolnej w innych

państwach członkowskich Unii Europejskiej.

1.

Poza dopłatami, o których mowa w art. 42 pkt 2 lit. g, pochodzącymi ze środków Unii

Europejskiej, spożycie mleka i przetworów mlecznych jest dofinansowywane

1)

ze środków finansowych pochodzących z Funduszu Promocji Mleczarstwa przewidzianych

w planie finansowym tego Funduszu - w przedszkolach i szkołach, z wyłączeniem szkół

podstawowych i wyższych;

2)

z przychodów Agencji pochodzących z dotacji budżetowej - w szkołach podstawowych.

2.

Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, zwane dalej „dopłatą krajową”, jest

wypłacane przez Agencję i nie może być wyższe niż 100% maksymalnej ceny mleka o zawartości

co najmniej 1% tłuszczu, poddanego obróbce cieplnej, w opakowaniach o pojemności mniejszej

niż 0,23 l, ale nie mniejszej niż 0,20 l, ustalonej w przepisach wydanych na podstawie

art. 42a.

3.

W przypadku gdy cena mleka lub przetworu mlecznego dostarczonych do szkół podstawowych

jest niższa niż maksymalna cena mleka, o której mowa w ust. 2, dofinansowanie zmniejsza

się do ceny dostarczonego mleka lub przetworu mlecznego.

4.

Dopłata krajowa jest przyznawana do maksymalnej ilości 0,25 l ekwiwalentu mleka na

jednego ucznia na jeden dzień nauki szkolnej, ustalonego zgodnie z art. 5 rozporządzenia,

o którym mowa w pkt 10 załącznika.

5.

Warunkiem uzyskania dopłaty krajowej jest dostarczanie mleka i przetworów mlecznych

do szkół podstawowych bezpłatnie lub w cenie nie wyższej niż różnica między ceną maksymalną

dostarczonego mleka lub przetworu mlecznego a ceną maksymalną określoną w ust. 2.

1.

Dopłata krajowa jest udzielana

1)

podmiotom wpisanym do rejestru podmiotów ubiegających się o dopłaty, o którym mowa

w art. 43 ust. 2, dostarczającym mleko lub przetwory mleczne do szkół podstawowych,

na zasadach i zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu, o którym mowa w pkt

10 załącznika;

2)

na wniosek składany do właściwego miejscowo dyrektora oddziału terenowego Agencji,

na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję.

2.

Kontrole dotyczące wykorzystania dopłat krajowych przeprowadza się na zasadach określonych

w przepisach rozporządzenia, o którym mowa w pkt 10 załącznika.

3.

Do kontroli, o których mowa w ust. 2, stosuje się przepisy art. 20 i art. 21 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji

niektórych rynków rolnych.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

warunki i tryb wypłacania dopłaty krajowej, a także szczegółowy zakres kontroli wykorzystania

tej dopłaty, mając w szczególności na uwadze określenie terminów dokonywania poszczególnych

czynności związanych z wypłatą dopłat krajowych, przepisy Unii Europejskiej w zakresie

dopłat do spożycia mleka i przetworów mlecznych w przedszkolach i szkołach, a także

zabezpieczenie prawidłowego wydatkowania tych środków.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych składa corocznie wniosek do Komisji Europejskiej

o objęcie dopłatami przechowywania serów, w którym określa ilość i rodzaj serów nadających

się do długotrwałego składowania.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, minimalną

ilość masła, której może dotyczyć wniosek o dopłatę do zakupu masła przez podmioty

wymienione w art. 42 pkt 2 lit. f, mając na względzie potrzebę zapewnienia właściwej

realizacji zapotrzebowania na masło zakupywane przez żłobki, przedszkola, szkoły,

domy pomocy społecznej, placówki opiekuńczo-wychowawcze i ośrodki adaptacyjno-opiekuńcze,

nieuzyskujące dochodów z prowadzonej działalności.

1.

Agencja przeprowadza

1)

kontrole podmiotów skupujących w zakresie spełniania warunków określonych w art. 4

ust. 2;

2)

czynności sprawdzające dostawców hurtowych, dostawców bezpośrednich, w tym dostawców,

którym została przyznana rekompensata, o której mowa w art. 23a ust. 1, podmioty skupujące

oraz podmioty wymienione w art. 42b i art. 43, w zakresie wykonywania przez te podmioty

obowiązków związanych z kwotowaniem produkcji mleka, zakupem interwencyjnym i sprzedażą

interwencyjną, dopłatami do przechowywania, przetwórstwa i konsumpcji przetworów mlecznych

oraz wykorzystywaniem kazeiny i kazeinianów do produkcji serów, w ramach realizacji

zadań określonych w ustawie.

2.

Kontrole, o których mowa w ust. 1 pkt 1, przeprowadza właściwy miejscowo dyrektor

oddziału terenowego Agencji.

3.

Do przeprowadzania przez Agencję kontroli oraz czynności sprawdzających stosuje się

przepisy art. 20 i art. 21 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji

niektórych rynków rolnych.

1.

Członków Komisji Porozumiewawczej do Spraw Mleka i Przetworów Mlecznych, zwanej dalej

„Komisją”, powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw rynków rolnych.

2.

Komisja składa się z 18 członków, w tym

1)

8 członków reprezentujących dostawców hurtowych lub bezpośrednich, powoływanych spośród

kandydatów zgłoszonych przez ogólnokrajowe branżowe organizacje zrzeszające dostawców

hurtowych lub bezpośrednich;

2)

8 członków reprezentujących podmioty skupujące i zakłady przetwórcze niebędące podmiotami

skupującymi, powoływanych spośród kandydatów zgłoszonych przez ogólnokrajowe branżowe

organizacje zrzeszające zakłady przetwórcze oraz podmioty skupujące niebędące zakładami

przetwórczymi;

3)

2 członków reprezentujących samorząd rolniczy, powoływanych spośród kandydatów zgłoszonych

przez krajową reprezentację izb rolniczych.

3.

Członek Komisji może zostać odwołany na wniosek organizacji, która zgłosiła jego kandydaturę.

4.

Kadencja Komisji trwa 4 lata, licząc od dnia pierwszego posiedzenia Komisji. Pierwsze

posiedzenie zwołuje minister właściwy do spraw rynków rolnych w terminie 14 dni od

dnia powołania Komisji.

5.

Komisja działa na podstawie regulaminu określającego w szczególności tryb powoływania

i odwoływania członków Komisji, częstotliwość posiedzeń oraz tryb podejmowania uchwał.

6.

Jeżeli Komisja nie uchwali regulaminu w ciągu miesiąca od dnia pierwszego posiedzenia,

o którym mowa w ust. 4, regulamin zostanie nadany, w drodze rozporządzenia, przez

ministra właściwego do spraw rynków rolnych, z uwzględnieniem ust. 5.

7.

Koszty działania Komisji pokrywają organizacje, których kandydaci zostali powołani

do Komisji, przy czym koszty obsługi techniczno-biurowej oraz koszty obsługi prawnej

dotyczącej Funduszu Promocji Mleczarstwa ponosi Agencja.

1.

Do zadań Komisji należy

1)

reprezentowanie interesów producentów, podmiotów skupujących i zakładów przetwórczych

wobec ministra właściwego do spraw rynków rolnych lub innych organów administracji

rządowej oraz Prezesa Agencji;

2)

ustalenie szczegółowych zasad gospodarowania Funduszem Promocji Mleczarstwa, ustalenie

trybu rozdysponowania środków Funduszu oraz coroczne ustalanie planu finansowego tego

Funduszu.

2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych zatwierdza szczegółowe zasady ustalone przez

Komisję, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

1.

Celem Funduszu Promocji Mleczarstwa jest

1)

promocja i dofinansowanie spożycia mleka lub przetworów mlecznych, w szczególności

przez dzieci i młodzież;

2)

dofinansowanie organizacji akcji promocyjnych i informacyjnych dotyczących mleka lub

przetworów mlecznych w kraju i za granicą;

3)

dofinansowanie organizacji wystaw i targów albo udziału w wystawach i targach związanych

z hodowlą bydła mlecznego, produkcją lub przetwórstwem mleka w kraju i za granicą;

4)

wspieranie prac badawczo-rozwojowych mających na celu poprawę jakości przetworów mlecznych

oraz wzrost ich spożycia;

5)

wsparcie działalności krajowych mleczarskich organizacji branżowych biorących udział

w pracach specjalistycznych stałych i roboczych komitetów organizacji międzynarodowych,

międzyrządowych i unijnych zajmujących się problemami mleczarstwa;

6)

dofinansowanie szkoleń dostawców oraz podmiotów skupujących.

2.

Uprawnionymi do ubiegania się o środki z Funduszu Promocji Mleczarstwa są osoby prawne

lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej mające siedzibę na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą i

mające miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Podmioty skupujące są obowiązane do wpłat na Fundusz Promocji Mleczarstwa w wysokości

0,1 grosza od każdego skupionego przez nie kilograma mleka.

3a.

Wpłaty są naliczane kwartalnie na podstawie decyzji wydawanej przez Prezesa Agencji

na podstawie informacji, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 lit. c tiret drugie,

i przekazywane na wyodrębniony rachunek bankowy Funduszu Promocji Mleczarstwa w terminie

14 dni od dnia doręczenia decyzji.

4.

Źródłami finansowania Funduszu Promocji Mleczarstwa są

1)

wpłaty przekazywane przez podmioty skupujące, o których mowa w ust. 3;

2)

darowizny, zapisy, dotacje.

5.

W przypadku podmiotów skupujących, które dokonują wpłat na Fundusz Promocji Mleczarstwa,

stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

6.

Uprawnienia organu podatkowego określone w ustawie, o której mowa w ust. 5, przysługują

1)

Prezesowi Agencji jako organowi pierwszej instancji;

2)

ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych jako organowi odwoławczemu od decyzji

Prezesa Agencji.

7.

Do egzekucji należności, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepisy o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji.

8.

Środkami Funduszu Promocji Mleczarstwa, gromadzonymi na wyodrębnionym rachunku Agencji,

dysponuje Prezes Agencji zgodnie ze szczegółowymi zasadami gospodarowania Funduszem,

o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2, oraz w zakresie określanym corocznie przez

Komisję w planie finansowym tego Funduszu.

9.

Prezes Agencji przedstawia ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych oraz Komisji

roczne sprawozdanie z wykorzystania Funduszu Promocji Mleczarstwa.

1.

Podmiot skupujący, który wykonuje działalność w zakresie skupu mleka bez wpisu do

rejestru podmiotów, podlega karze pieniężnej w wysokości stanowiącej iloczyn

1)

wyrażonej w kilogramach ilości mleka skupionego w okresie wykonywania tej działalności

bez wpisu do rejestru podmiotów i

2)

wysokości 50% opłaty obowiązującej w dniu wydania decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej.

2.

Podmiot skupujący, który skupuje mleko od producentów nieposiadających indywidualnych

ilości referencyjnych, podlega karze pieniężnej w wysokości stanowiącej iloczyn

1)

wyrażonej w kilogramach ilości skupionego mleka od tych producentów i

2)

wysokości 50% opłaty obowiązującej w dniu wydania decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej.

Podmiot skupujący, który nie prześle w terminie określonym w art. 8 ust. 2 rozporządzenia,

o którym mowa w pkt 1 załącznika, informacji określonych w art. 10 ust. 1 pkt 5, podlega

karze pieniężnej w wysokości ustalonej na podstawie art. 8 ust. 3 rozporządzenia,

o którym mowa w pkt 1 załącznika.

1.

Podmiot skupujący, który podaje w informacjach określonych w art. 10 ust. 1 pkt 5

ilość mleka dostarczonego podmiotowi skupującemu inną niż ilość faktycznie skupiona,

podlega karze pieniężnej w wysokości stanowiącej iloczyn

1)

opłaty obowiązującej w dniu wydania decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej i

2)

0,01% różnicy, wyrażonej w kilogramach, ilości mleka faktycznie skupionego i ilości

mleka podanej w informacji, i

3)

ilości dni za każdy dzień zwłoki w przesłaniu prawidłowej informacji.

2.

Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, nie może być wyższa niż iloczyn

1)

różnicy między ilością mleka dostarczonego podmiotowi skupującemu a ilością mleka

podaną w informacji, o której mowa w ust. 1, i

2)

wysokości opłaty obowiązującej w dniu wydania decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej.

Podmiot skupujący, który wykazuje w dokumencie potwierdzającym dostawę mleka ilość

inną niż ilość ustalona przy jego rozładunku u podmiotu skupującego, podlega karze

pieniężnej w wysokości stanowiącej iloczyn

1)

opłaty obowiązującej w dniu wydania decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej i

2)

różnicy, wyrażonej w kilogramach, ilości mleka określonej w dokumencie potwierdzającym

dostawę mleka i ilości mleka ustalonej przy rozładunku.

Podmiot skupujący, który uniemożliwia przeprowadzenie kontroli lub czynności sprawdzających

w zakresie określonym w ustawie oraz w rozporządzeniu, o którym mowa w pkt 1 załącznika,

podlega karze pieniężnej w wysokości od 5 000 zł do 20 000 zł.

Podmiot skupujący, który utrudnia przeprowadzenie kontroli lub czynności sprawdzających

w zakresie określonym w ustawie oraz w rozporządzeniu, o którym mowa w pkt 1 załącznika,

podlega karze pieniężnej w wysokości od 2 000 zł do 10 000 zł.

Podmiot skupujący, który nie wykonuje obowiązków lub narusza wymagania określone w

art. 24 rozporządzenia, o którym mowa w pkt 1 załącznika, podlega karze pieniężnej

w wysokości od 2 000 zł do 20 000 zł.

Podmiot skupujący, który nie spełnia obowiązku określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6,

podlega karze pieniężnej w wysokości 500 zł.

Podmiot skupujący, który przekroczył dopuszczalne odchylenia określone w przepisach

wykonawczych wydanych na podstawie art. 21 ust. 2, potwierdzone międzylaboratoryjnymi

badaniami porównawczymi w dwóch kolejnych badaniach zawartości tłuszczu w mleku, podlega

karze pieniężnej w wysokości 2 000 zł.

Kto dostarcza mleko podmiotowi skupującemu niewpisanemu do rejestru podmiotów, podlega

karze pieniężnej w wysokości od 500 zł do 2 000 zł.

1.

Dostawca hurtowy lub dostawca bezpośredni, który wprowadza do obrotu mleko lub przetwory

mleczne w ilości przekraczającej oszacowane posiadane możliwości produkcyjne, podlega

karze pieniężnej w wysokości stanowiącej iloczyn

1)

wyrażonego w kilogramach przekroczenia i

2)

wysokości 25% opłaty obowiązującej w dniu wydania decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej.

2.

Podstawą wymiaru kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, jest nadwyżka ilości mleka

lub przetworów mlecznych wprowadzonych do obrotu przez dostawcę hurtowego lub dostawcę

bezpośredniego w okresie objętym czynnościami sprawdzającymi, o których mowa w art.

49 ust. 1 pkt 2, nad ilością mleka lub przetworów mlecznych oszacowanych zgodnie z

art. 12a ust. 2, pomniejszoną o ilości mleka lub przetworów mlecznych wykorzystanych

na spożycie własne lub do karmienia zwierząt.

3.

Kary pieniężnej nie wymierza się, jeżeli nadwyżka, o której mowa w ust. 2, nie przekracza

30% możliwości produkcyjnych posiadanych przez dostawcę hurtowego lub dostawcę bezpośredniego

oszacowanych zgodnie z art. 12a ust. 2.

Dostawca hurtowy lub dostawca bezpośredni, który uniemożliwia przeprowadzenie kontroli

lub czynności sprawdzających w zakresie określonym w ustawie oraz w rozporządzeniu,

o którym mowa w pkt 1 załącznika, podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 zł do

500 zł.

Dostawca hurtowy lub dostawca bezpośredni, który utrudnia przeprowadzenie kontroli

lub czynności sprawdzających w zakresie określonym w ustawie oraz w rozporządzeniu,

o którym mowa w pkt 1 załącznika, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 zł do

200 zł.

Dostawca hurtowy lub dostawca bezpośredni, który nie wykonuje obowiązków lub narusza

wymagania określone w art. 24 rozporządzenia, o którym mowa w pkt 1 załącznika, podlega

karze pieniężnej w wysokości od 100 zł do 2 000 zł.

Dostawca bezpośredni, który nie prześle w terminie określonym w art. 11 ust. 2 rozporządzenia,

o którym mowa w pkt 1 załącznika, informacji określonych w art. 11 ust. 3, podlega

karze pieniężnej w wysokości ustalonej na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia,

o którym mowa w pkt 1 załącznika.

Dostawca bezpośredni, który podaje w informacjach określonych w art. 11 ust. 3 ilość

mleka lub przetworów mlecznych inną niż ilość, która została przez niego wprowadzona

do obrotu, podlega karze pieniężnej w wysokości stanowiącej iloczyn

1)

opłaty obowiązującej w dniu wydania decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej i

2)

0,01% różnicy wyrażonej w kilogramach ilości mleka lub przetworów mlecznych faktycznie

wprowadzonych do obrotu i ilości mleka podanej w informacji, i

3)

ilości dni za każdy dzień zwłoki w przesłaniu prawidłowej informacji.

1.

Dyrektor oddziału terenowego Agencji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania albo

siedzibę producenta, albo siedzibę podmiotu skupującego wydaje decyzję w sprawie wymierzenia

kary pieniężnej.

2.

Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do Prezesa Agencji.

3.

Wymierzając karę pieniężną określoną w art. 54c-54e, art. 54h i art. 54j-54l, dyrektor

oddziału terenowego Agencji, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę wpływ czynu

zabronionego na prawidłowe funkcjonowanie systemu kwotowania produkcji mleka.

4.

Opłatę przelicza się na złote według kursu średniego euro ogłaszanego przez Narodowy

Bank Polski z dnia wydania decyzji, o której mowa w ust. 1.

1.

Kar pieniężnych nie wymierza się, jeżeli od końca roku kwotowego, w którym popełniono

czyn zabroniony, upłynęły 3 lata.

2.

Od nieuiszczonych w terminie kar pieniężnych pobiera się odsetki za każdy dzień zwłoki

w wysokości przewidzianej dla zaległości podatkowych.

3.

Do egzekucji kary pieniężnej wraz z odsetkami za zwłokę stosuje się przepisy o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, na okres od dnia 1 maja do dnia 25

czerwca 2004 r., maksymalne ceny mleka i przetworów mlecznych dostarczanych do żłobków,

przedszkoli i szkół, z wyłączeniem szkół wyższych, w ramach dopłat, o których mowa

w art. 42 pkt 2 lit. g, mając na uwadze krajowe ceny mleka i przetworów mlecznych

oraz wysokość dopłat określonych przez Komisję Europejską.

(pominięte).

Kadencja Komisji Porozumiewawczej do Spraw Mleka i Przetworów Mlecznych utworzonej

na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o regulacji rynku mleka i przetworów mlecznych

(Dz. U. Nr 129, poz. 1446 i Nr 154, poz. 1797, z 2002 r. Nr 107, poz. 937 oraz z 2003 r. Nr 189, poz. 1853) upływa z dniem 1 lutego 2006 r.

Pierwszym rokiem kwotowym jest rok kwotowy określony w art. 41 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o regulacji rynku mleka i przetworów mlecznych.

1.

Ilekroć w dotychczasowych przepisach jest mowa o Funduszu Promocji Mleczarstwa należy

przez to rozumieć Fundusz Promocji Mleczarstwa, o którym mowa w niniejszej ustawie.

2.

Ilekroć w dotychczasowych przepisach jest mowa o indywidualnej kwocie mlecznej należy

przez to rozumieć indywidualną ilość referencyjną, o której mowa w niniejszej ustawie.

3.

Ilekroć w dotychczasowych przepisach jest mowa o krajowej kwocie mlecznej należy przez

to rozumieć krajową ilość referencyjną, o której mowa w niniejszej ustawie.

Rejestry prowadzone na podstawie przepisów dotychczasowych stają się rejestrami w

rozumieniu niniejszej ustawy.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 4 ust. 4, art. 7 ust. 10, art. 7a ust. 2, art. 18 ust. 6 i art. 22 ust. 6 ustawy

z dnia 6 września 2001 r. o regulacji rynku mleka i przetworów mlecznych zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 10 ust. 2, art. 11 ust. 4, art. 17 oraz art. 21 ust. 2 i 3 niniejszej ustawy.

1.

Szczegółowe zasady rozdysponowania krajowej rezerwy krajowej kwoty mlecznej ustalone

przez Komisję Porozumiewawczą do Spraw Mleka i Przetworów Mlecznych na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o regulacji rynku mleka i przetworów

mlecznych zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 18 niniejszej ustawy.

2.

Szczegółowe zasady gospodarowania Funduszem Promocji Mleczarstwa ustalone przez Komisję

Porozumiewawczą do Spraw Mleka i Przetworów Mlecznych na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o regulacji rynku mleka i przetworów

mlecznych tracą moc z dniem 1 lutego 2006 r.

Postępowania w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych

wydawanych na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o regulacji rynku mleka i przetworów mlecznych wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy rozpatruje

się zgodnie z dotychczasowymi przepisami.

Traci moc ustawa z dnia 6 września 2001 r. o regulacji rynku mleka i przetworów mlecznych

(Dz. U. Nr 129, poz. 1446 i Nr 154, poz. 1797, z 2002 r. Nr 107, poz. 937 oraz z 2003 r. Nr 189, poz. 1853).

Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w

Unii Europejskiej, z wyjątkiem

1)

art. 43 i art. 56, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 33, art. 34 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz pkt 2 lit. b, art. 36 ust. 1 pkt 2 i ust.

2-6, art. 37, art. 38, art. 40 oraz art. 41, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia

2005 r.