Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 marca 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie

§ 1. W rozporzàdzeniu Ministra Infrastruktury

z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadaç budynki i ich

usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690, z póên. zm.4))

wprowadza si´ nast´pujàce zmiany

1) w § 3

a) pkt 6 otrzymuje brzmienie

„6) budynku u˝ytecznoÊci publicznej — nale˝y

przez to rozumieç budynek przeznaczony na

potrzeby administracji publicznej, wymiaru

sprawiedliwoÊci, kultury, kultu religijnego,

oÊwiaty, szkolnictwa wy˝szego, nauki, wychowania, opieki zdrowotnej, spo∏ecznej lub

socjalnej, obs∏ugi bankowej, handlu, gastronomii, us∏ug, w tym us∏ug pocztowych lub

telekomunikacyjnych, turystyki, sportu, obs∏ugi pasa˝erów w transporcie kolejowym,

drogowym, lotniczym, morskim lub wodnym Êródlàdowym, oraz inny budynek przeznaczony do wykonywania podobnych funkcji; za budynek u˝ytecznoÊci publicznej uznaje si´ tak˝e budynek biurowy lub socjalny,”,

b) pkt 15—18 otrzymujà brzmienie

„15) poziomie terenu — nale˝y przez to rozumieç przyj´tà w projekcie rz´dnà terenu

w danym miejscu dzia∏ki budowlanej,

———————

1) Minister Infrastruktury kieruje dzia∏em administracji rzà-

dowej — budownictwo, gospodarka przestrzenna i mieszkaniowa, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie

szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Infrastruktury

(Dz. U. Nr 216, poz. 1594).

2) Niniejsze rozporzàdzenie zosta∏o notyfikowane Komisji

Europejskiej w dniu 8 maja 2008 r., pod numerem

2008/0185/PL, zgodnie z § 4 rozporzàdzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów

prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039 oraz z 2004 r. Nr 65,

poz. 597), które wdra˝a dyrektyw´ 98/34/WE z dnia

22 czerwca 1998 r. ustanawiajàcà procedur´ udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych

(Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998, z póên. zm.; Dz. Urz. UE

Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 20, str. 337).

3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y

og∏oszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 170, poz. 1217, z 2007 r.

Nr 88, poz. 587, Nr 99, poz. 665, Nr 127, poz. 880, Nr 191,

poz. 1373 i Nr 247, poz. 1844, z 2008 r. Nr 145, poz. 914,

Nr 199, poz. 1227, Nr 206, poz. 1287, Nr 210, poz. 1321

i Nr 227, poz. 1505 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97 i Nr 31,

poz. 206.

4) Zmiany wymienionego rozporzàdzenia zosta∏y og∏oszone

w Dz. U. z 2003 r. Nr 33, poz. 270, z 2004 r. Nr 109,

poz. 1156 oraz z 2008 r. Nr 201, poz. 1238 i Nr 228,

poz. 1514.

16) kondygnacji — nale˝y przez to rozumieç

poziomà nadziemnà lub podziemnà cz´Êç

budynku, zawartà pomi´dzy powierzchnià

posadzki na stropie lub najwy˝ej po∏o˝onej

warstwy pod∏ogowej na gruncie a powierzchnià posadzki na stropie bàdê warstwy os∏aniajàcej izolacj´ cieplnà stropu,

znajdujàcego si´ nad tà cz´Êcià budynku,

przy czym za kondygnacj´ uwa˝a si´ tak˝e

poddasze z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz poziomà cz´Êç

budynku stanowiàcà przestrzeƒ na urzàdzenia techniczne, majàcà Êrednià wysokoÊç w Êwietle wi´kszà ni˝ 2 m; za kondygnacj´ nie uznaje si´ nadbudówek ponad

dachem, takich jak maszynownia dêwigu,

centrala wentylacyjna, klimatyzacyjna lub

kot∏ownia,

17) kondygnacji podziemnej — nale˝y przez to

rozumieç kondygnacj´ zag∏´bionà ze

wszystkich stron budynku, co najmniej do

po∏owy jej wysokoÊci w Êwietle poni˝ej poziomu przylegajàcego do niego terenu,

a tak˝e ka˝dà usytuowanà pod nià kondygnacj´,

18) kondygnacji nadziemnej — nale˝y przez to

rozumieç ka˝dà kondygnacj´ nieb´dàcà

kondygnacjà podziemnà,”,

c) pkt 22 otrzymuje brzmienie

„22) terenie biologicznie czynnym — nale˝y

przez to rozumieç teren z nawierzchnià

ziemnà urzàdzonà w sposób zapewniajàcy

naturalnà wegetacj´, a tak˝e 50 % powierzchni tarasów i stropodachów z takà

nawierzchnià, nie mniej jednak ni˝ 10 m2,

oraz wod´ powierzchniowà na tym terenie,”;

2) § 6 otrzymuje brzmienie

„§ 6. WysokoÊç budynku, s∏u˝àcà do przyporzàdkowania temu budynkowi odpowiednich

wymagaƒ rozporzàdzenia, mierzy si´ od poziomu terenu przy najni˝ej po∏o˝onym wejÊciu do budynku lub jego cz´Êci, znajdujàcym si´ na pierwszej kondygnacji nadziemnej budynku, do górnej powierzchni najwy˝ej po∏o˝onego stropu, ∏àcznie z gruboÊcià

izolacji cieplnej i warstwy jà os∏aniajàcej, bez

uwzgl´dniania wyniesionych ponad t´ p∏aszczyzn´ maszynowni dêwigów i innych pomieszczeƒ technicznych, bàdê do najwy˝ej

po∏o˝onego punktu stropodachu lub konstrukcji przekrycia budynku znajdujàcego si´

bezpoÊrednio nad pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi.”;

3) § 9 otrzymuje brzmienie

„§ 9. 1. Wymagane w rozporzàdzeniu wymiary

nale˝y rozumieç jako uzyskane z uwzgl´dnieniem wykoƒczenia powierzchni elementów budynku, a w odniesieniu do szerokoÊci drzwi — jako wymiary w Êwietle

oÊcie˝nicy.

2. GruboÊç skrzyd∏a drzwi po otwarciu nie

mo˝e pomniejszaç wymiaru szerokoÊci

otworu w Êwietle oÊcie˝nicy.

3. OkreÊlone w rozporzàdzeniu odleg∏oÊci

budynków od innych budynków, urzàdzeƒ

budowlanych lub granicy dzia∏ki budowlanej mierzy si´ w poziomie w miejscu ich

najmniejszego oddalenia.

4. Dla budynków istniejàcych dopuszcza si´

przyjmowanie odleg∏oÊci, o których mowa

w ust. 3, bez uwzgl´dnienia gruboÊci

warstw izolacji termicznej, tynków lub

ok∏adzin zewn´trznych, przy czym nie dotyczy to Êciany budynku usytuowanej bezpoÊrednio przy granicy dzia∏ki.

5. Wykaz Polskich Norm powo∏anych w rozporzàdzeniu okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia.”;

4) § 12 otrzymuje brzmienie

„§ 12. 1. Je˝eli z przepisów § 13, 60 i 271—273 lub

przepisów odr´bnych okreÊlajàcych dopuszczalne odleg∏oÊci niektórych budowli od budynków nie wynikajà inne wymagania, budynek na dzia∏ce budowlanej

nale˝y sytuowaç w odleg∏oÊci od granicy

z sàsiednià dzia∏kà budowlanà nie mniejszej ni˝

1) 4 m — w przypadku budynku zwróconego Êcianà z otworami okiennymi lub

drzwiowymi w stron´ tej granicy,

2) 3 m — w przypadku budynku zwróconego Êcianà bez otworów okiennych

lub drzwiowych w stron´ tej granicy.

2. Sytuowanie budynku w przypadku,

o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dopuszcza

si´ w odleg∏oÊci 1,5 m od granicy lub

bezpoÊrednio przy tej granicy, je˝eli wynika to z ustaleƒ planu miejscowego albo

decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

3. W zabudowie jednorodzinnej, uwzgl´dniajàc przepisy odr´bne oraz zawarte

w § 13, 60 i 271—273, dopuszcza si´

1) sytuowanie budynku Êcianà bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpoÊrednio przy granicy z sàsiednià dzia∏kà

budowlanà lub w odleg∏oÊci mniejszej

ni˝ okreÊlona w ust. 1 pkt 2, lecz nie

mniejszej ni˝ 1,5 m, na dzia∏ce budowlanej o szerokoÊci mniejszej ni˝ 16 m,

2) sytuowanie budynku bezpoÊrednio

przy granicy z sàsiednià dzia∏kà budowlanà, je˝eli b´dzie on przylega∏ ca∏à powierzchnià swojej Êciany do Êcia-

Poz. 461

ny budynku istniejàcego na sàsiedniej

dzia∏ce lub do Êciany budynku projektowanego, dla którego istnieje ostateczna decyzja o pozwoleniu na budow´, pod warunkiem ˝e jego cz´Êç le˝àca w pasie o szerokoÊci 3 m wzd∏u˝

granicy dzia∏ki b´dzie mia∏a d∏ugoÊç

i wysokoÊç nie wi´ksze ni˝ ma budynek istniejàcy lub projektowany na sàsiedniej dzia∏ce budowlanej,

3) rozbudow´ budynku istniejàcego,

usytuowanego w odleg∏oÊci mniejszej

ni˝ okreÊlona w ust. 1 od granicy z sàsiednià dzia∏kà budowlanà, je˝eli

w pasie o szerokoÊci 3 m wzd∏u˝ tej

granicy zostanà zachowane jego dotychczasowe wymiary, a tak˝e nadbudow´ tak usytuowanego budynku

o nie wi´cej ni˝ jednà kondygnacj´,

przy czym w nadbudowanej Êcianie,

zlokalizowanej w odleg∏oÊci mniejszej

ni˝ 4 m od granicy nie mo˝e byç otworów okiennych lub drzwiowych,

4) sytuowanie budynku gospodarczego

i gara˝u o d∏ugoÊci mniejszej ni˝ 5,5 m

i o wysokoÊci mniejszej ni˝ 3 m bezpoÊrednio przy granicy z sàsiednià dzia∏kà budowlanà lub w odleg∏oÊci nie

mniejszej ni˝ 1,5 m Êcianà bez otworów okiennych lub drzwiowych.

4. Usytuowanie budynku na dzia∏ce budowlanej w sposób, o którym mowa w ust. 2

i 3, powoduje obj´cie sàsiedniej dzia∏ki

budowlanej obszarem oddzia∏ywania

w rozumieniu art. 3 pkt 20 ustawy z dnia

7 lipca 1994 r. — Prawo budowlane.

5. Odleg∏oÊç od granicy z sàsiednià dzia∏kà

budowlanà nie mo˝e byç mniejsza ni˝

1) 1,5 m do okapu, gzymsu, balkonu lub

daszku nad wejÊciem, a tak˝e do takich cz´Êci budynku jak galeria, taras,

schody zewn´trzne, pochylnia lub

rampa,

2) 4 m do zwróconego w stron´ tej granicy otworu okiennego umieszczonego

w dachu lub po∏aci dachowej.

6. Budynek inwentarski lub budynek gospodarczy, uwzgl´dniajàc przepisy odr´bne oraz zawarte w § 13, 60 i 271—273, nie

mo˝e byç sytuowany Êcianà z otworami

okiennymi lub drzwiowymi w odleg∏oÊci

mniejszej ni˝ 8 m od Êciany istniejàcego

na sàsiedniej dzia∏ce budowlanej budynku mieszkalnego, budynku zamieszkania

zbiorowego lub budynku u˝ytecznoÊci

publicznej, lub takiego, dla którego istnieje ostateczna decyzja o pozwoleniu na

budow´, z zastrze˝eniem ust. 3 pkt 4.

7. Odleg∏oÊci od granicy z sàsiednià dzia∏kà

budowlanà do podziemnej cz´Êci budynku, a tak˝e budowli podziemnej spe∏niajàcej funkcje u˝ytkowe budynku, znajdujàcych si´ ca∏kowicie poni˝ej poziomu

otaczajàcego terenu, nie ustala si´.”;

7) § 56 otrzymuje brzmienie

5) w § 19

a) w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„1) 7 m — w przypadku do 4 stanowisk w∏àcznie,”,

㤠56. Budynek mieszkalny wielorodzinny, budynek zamieszkania zbiorowego i budynek

u˝ytecznoÊci publicznej powinien byç wyposa˝ony w instalacj´ telekomunikacyjnà,

a w miar´ potrzeby równie˝ w inne instalacje, takie jak: telewizji przemys∏owej, sygnalizacji dzwonkowej lub domofonowej,

w sposób umo˝liwiajàcy zapewnienie

ochrony instalacji przed dost´pem osób

nieuprawnionych.”;

b) w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„1) 3 m — w przypadku do 4 stanowisk w∏àcznie,”;

6) w § 54 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„1. Budynek u˝ytecznoÊci publicznej, budynek

mieszkalny wielorodzinny, budynek zamieszkania zbiorowego nieb´dàcy budynkiem koszarowym oraz ka˝dy inny budynek majàcy

najwy˝szà kondygnacj´ z pomieszczeniami

przeznaczonymi na pobyt wi´cej ni˝ 50 osób,

w których ró˝nica poziomów posadzek pomi´dzy pierwszà i najwy˝szà kondygnacjà nadziemnà, niestanowiàcà drugiego poziomu

w mieszkaniu dwupoziomowym, przekracza

9,5 m, a tak˝e majàcy dwie lub wi´cej kondygnacji nadziemnych budynek opieki zdrowotnej i budynek opieki spo∏ecznej nale˝y wyposa˝yç w dêwig osobowy.”;

8) w § 59 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„1. Pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi

oraz do ruchu ogólnego (komunikacji) powinny mieç zapewnione oÊwietlenie Êwiat∏em

sztucznym odpowiednio do potrzeb u˝ytkowych.”;

9) w § 68 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„1. Graniczne wymiary schodów sta∏ych w budynkach o ró˝nym przeznaczeniu okreÊla tabela

*) W przypadku tych budynków szerokoÊç u˝ytkowà biegu schodowego i spocznika nale˝y przyjmowaç

z uwzgl´dnieniem wymagaƒ okreÊlonych w ust. 2.”;

10) w § 85 w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„3) drzwi do kabin ust´powych otwierane na zewnàtrz, o szerokoÊci co najmniej 0,8 m, a do kabin przystosowanych dla potrzeb osób niepe∏nosprawnych, co najmniej 0,9 m,”;

11) w § 96 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„1. Pomieszczenie techniczne, w którym sà zainstalowane urzàdzenia emitujàce ha∏asy lub

drgania, mo˝e byç sytuowane w bezpoÊrednim sàsiedztwie pomieszczeƒ przeznaczonych

na sta∏y pobyt ludzi, pod warunkiem zastosowania rozwiàzaƒ konstrukcyjno-materia∏owych, zapewniajàcych ochron´ sàsiednich pomieszczeƒ przed ucià˝liwym oddzia∏ywaniem

tych urzàdzeƒ, zgodnie z wymaganiami § 323

ust. 2 pkt 2 i § 327 oraz Polskich Norm dotyczàcych dopuszczalnych wartoÊci poziomu dêwi´ku w pomieszczeniach oraz oceny wp∏ywu

drgaƒ na budynki i na ludzi w budynkach.”;

12) w § 97 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„5. Pomieszczenia techniczne przeznaczone do

uk∏adania kabli w budynku (tunele i pomieszczenia kablowe) powinny spe∏niaç wymagania

wynikajàce z normy Stowarzyszenia Elektryków Polskich nr N SEP-E-004:2003 Elektroenergetyczne i sygnalizacyjne linie kablowe.

Projektowanie i budowa.”;

13) w § 108 w ust. 1 dodaje si´ pkt 4 w brzmieniu

„4) mechanicznà, sterowanà czujkami niedopuszczalnego poziomu st´˝enia gazu propan-butan

— w gara˝ach, w których dopuszcza si´ parkowanie samochodów zasilanych gazem propan-butan i w których poziom pod∏ogi znajduje si´ poni˝ej poziomu terenu.”;

14) uchyla si´ § 111;

15) w § 113

a) dodaje si´ ust. 3a w brzmieniu

„3a. Instalacja wodociàgowa ciep∏ej wody przygotowywanej

1) centralnie — rozpoczyna si´ bezpoÊrednio za armaturà odcinajàcà t´ instalacj´

od indywidualnego w´z∏a ciep∏owniczego, od grupowego w´z∏a ciep∏owniczego lub od kot∏owni, a koƒczy punktami

czerpalnymi,

2) miejscowo — rozpoczyna si´ bezpoÊrednio za armaturà odcinajàcà na przewodzie zasilajàcym zimnà wodà urzàdzenia

do przygotowywania ciep∏ej wody,

a koƒczy punktami czerpalnymi.”,

b) ust. 5—7 otrzymujà brzmienie

„5. Instalacja wodociàgowa zimnej wody powinna spe∏niaç wymagania okreÊlone

w przepisach odr´bnych dotyczàcych ochrony przeciwpo˝arowej.

6. Wyroby zastosowane w instalacji wodociàgowej powinny byç dobrane z uwzgl´dnieniem korozyjnoÊci wody, tak aby nie nast´powa∏o pogarszanie jej jakoÊci oraz trwa∏oÊci instalacji, a tak˝e aby takich skutków nie

wywo∏ywa∏o wzajemne oddzia∏ywanie materia∏ów, z których wykonano te wyroby.

7. Instalacja wodociàgowa powinna mieç zabezpieczenia uniemo˝liwiajàce wtórne zanieczyszczenie wody, zgodnie z wymaganiami dla przep∏ywów zwrotnych, okreÊlonymi

w Polskiej Normie dotyczàcej zabezpieczenia przed przep∏ywem zwrotnym.”,

c) uchyla si´ ust. 8;

Poz. 461

16) w § 120

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie

„2. Instalacja wodociàgowa ciep∏ej wody powinna umo˝liwiaç uzyskanie w punktach

czerpalnych wody o temperaturze nie ni˝szej ni˝ 55 °C i nie wy˝szej ni˝ 60 °C.”,

b) dodaje si´ ust. 2a w brzmieniu

„2a. Instalacja wodociàgowa ciep∏ej wody powinna umo˝liwiaç przeprowadzanie ciàg∏ej

lub okresowej dezynfekcji metodà chemicznà lub fizycznà (w tym okresowe stosowanie metody dezynfekcji cieplnej), bez

obni˝ania trwa∏oÊci instalacji i zastosowanych w niej wyrobów. Do przeprowadzenia

dezynfekcji cieplnej niezb´dne jest zapewnienie uzyskania w punktach czerpalnych

temperatury wody nie ni˝szej ni˝ 70 °C i nie

wy˝szej ni˝ 80 °C.”;

17) w § 122 uchyla si´ ust. 3;

18) § 124 otrzymuje brzmienie

㤠124. Instalacja

kanalizacyjna

grawitacyjna

w pomieszczeniach budynku, z których

krótkotrwale nie jest mo˝liwy grawitacyjny sp∏yw Êcieków, mo˝e byç wykonana

pod warunkiem zainstalowania zabezpieczenia przed przep∏ywem zwrotnym Êcieków z sieci kanalizacyjnej przez zastosowanie przepompowni Êcieków, zgodnie

z wymaganiami Polskiej Normy dotyczàcej projektowania przepompowni Êcieków

w kanalizacji grawitacyjnej wewnàtrz budynków lub urzàdzenia przeciwzalewowego zgodnie z wymaganiami Polskiej Normy dotyczàcej urzàdzeƒ przeciwzalewowych w budynkach.”;

19) w § 125

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie

„1. Przewody spustowe (piony) grawitacyjnej

instalacji kanalizacyjnej powinny byç wyprowadzone jako przewody wentylujàce ponad dach, a tak˝e powy˝ej górnej kraw´dzi

okien i drzwi znajdujàcych si´ w odleg∏oÊci

poziomej mniejszej ni˝ 4 m od wylotów tych

przewodów.”,

b) dodaje si´ ust. 4 w brzmieniu

„4. W przypadku gdy wysokoÊç przewodu spustowego (pionu) grawitacyjnej instalacji kanalizacyjnej przekracza 10 m, pod∏àczenia

podejÊç na najni˝szej kondygnacji powinny

spe∏niaç wymagania Polskiej Normy dotyczàcej projektowania instalacji kanalizacyjnych.”;

20) w § 133

a) ust. 4 otrzymuje brzmienie

„4. Wyroby zastosowane w instalacji ogrzewczej wodnej powinny byç dobrane

z uwzgl´dnieniem wymagaƒ Polskiej Normy

dotyczàcej jakoÊci wody w instalacjach

ogrzewania oraz z uwzgl´dnieniem korozyjnoÊci wody i mo˝liwoÊci zastosowania

ochrony przed korozjà.”,

b) ust. 7 otrzymuje brzmienie

„7. Zabrania si´ stosowania kot∏a na paliwo sta∏e do zasilania instalacji ogrzewczej wodnej

systemu zamkni´tego, wyposa˝onej w przeponowe naczynie wzbiorcze, z wyjàtkiem

kot∏a na paliwo sta∏e o mocy nominalnej do

300 kW, wyposa˝onego w urzàdzenia do odprowadzania nadmiaru ciep∏a.”;

21) w § 135 uchyla si´ ust. 6;

22) w § 136

a) ust. 1 i 2 otrzymujà brzmienie

„1. Pomieszczenia przeznaczone do instalowania kot∏ów na paliwo sta∏e i pomieszczenia

sk∏adu paliwa i ˝u˝lowni oraz pomieszczenia

przeznaczone do instalowania kot∏ów na

olej opa∏owy i pomieszczenia magazynu

oleju opa∏owego powinny odpowiadaç

przepisom rozporzàdzenia, w tym okreÊlonym w § 220 ust. 1.

2. Kot∏y na paliwo sta∏e o mocy cieplnej nominalnej do 25 kW powinny byç instalowane

w wydzielonych pomieszczeniach technicznych zlokalizowanych na kondygnacji podziemnej, na poziomie ogrzewanych pomieszczeƒ lub w innych pomieszczeniach,

w których mogà byç instalowane kot∏y

o wi´kszych mocach cieplnych nominalnych. Sk∏ad paliwa powinien byç umieszczony w wydzielonym pomieszczeniu technicznym w pobli˝u kot∏a lub w pomieszczeniu,

w którym znajduje si´ kocio∏. Pomieszczenia, w których instalowane sà kot∏y, oraz pomieszczenia sk∏adu paliwa powinny odpowiadaç wymaganiom okreÊlonym w Polskiej

Normie dotyczàcej kot∏owni wbudowanych

na paliwo sta∏e.”,

b) dodaje si´ ust. 2a w brzmieniu

„2a. Kot∏y na paliwo sta∏e o mocy cieplnej nominalnej do 10 kW mogà byç instalowane

w budynkach, o których mowa w § 132

ust. 3, na poziomie ogrzewanych pomieszczeƒ, w pomieszczeniach nieb´dàcych pomieszczeniami mieszkalnymi

1) o kubaturze wynikajàcej ze wskaênika

4 m3/kW nominalnej mocy cieplnej kot∏a, lecz nie mniej ni˝ 30 m3,

2) spe∏niajàcych wymagania dotyczàce

wentylacji, o których mowa w § 150

ust. 9,

3) posiadajàcych przewody kominowe

okreÊlone w § 140 ust. 1 i 2 oraz § 145

ust. 1,

4) zapewniajàcych dop∏yw powietrza do

spalania w iloÊci co najmniej 10 m3/h na

1 kW nominalnej mocy cieplnej kot∏a

— odpowiadajàcych wymaganiom okreÊlonym w Polskiej Normie dotyczàcej kot∏owni wbudowanych na paliwo sta∏e.”,

c) ust. 3 otrzymuje brzmienie

„3. Kot∏y na paliwo sta∏e o ∏àcznej mocy cieplnej nominalnej powy˝ej 25 kW do 2000 kW

powinny byç instalowane w wydzielonych

pomieszczeniach technicznych zlokalizowanych na kondygnacji podziemnej lub na po-

Poz. 461

ziomie terenu. Sk∏ad paliwa i ˝u˝lownia powinny byç umieszczone w oddzielnych pomieszczeniach technicznych znajdujàcych

si´ bezpoÊrednio obok pomieszczenia kot∏ów, a tak˝e mieç zapewniony dojazd dla

dostawy paliwa oraz usuwania ˝u˝la i popio∏u. Pomieszczenia, w których instalowane sà kot∏y, oraz pomieszczenia sk∏adu paliwa powinny odpowiadaç wymaganiom

okreÊlonym w Polskiej Normie dotyczàcej

kot∏owni wbudowanych na paliwo sta∏e.”,

d) ust. 12 otrzymuje brzmienie

„12. Odprowadzenie spalin z kot∏ów na olej

opa∏owy powinno spe∏niaç wymagania dla

urzàdzeƒ gazowych okreÊlone w § 174

ust. 1, 2, 5, 6, 8 i 9.”;

23) w § 140 uchyla si´ ust. 3;

24) § 153 otrzymuje brzmienie

„§ 153 1. Przewody i urzàdzenia wentylacji mechanicznej i klimatyzacji powinny byç

zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby zminimalizowaç odk∏adanie si´

zanieczyszczeƒ na ich powierzchniach

wewn´trznych kontaktujàcych si´ z powietrzem wentylacyjnym.

2. Przewody powinny mieç przekrój poprzeczny w∏aÊciwy dla przewidywanych

przep∏ywów powietrza oraz konstrukcj´

przystosowanà do maksymalnego ciÊnienia i wymaganej szczelnoÊci instalacji, z uwzgl´dnieniem Polskich Norm dotyczàcych wytrzyma∏oÊci i szczelnoÊci

przewodów.

3. W∏aÊciwoÊci materia∏ów przewodów lub

sposób zabezpieczania ich powierzchni

powinny byç dobrane odpowiednio do

parametrów przep∏ywajàcego powietrza

oraz do warunków wyst´pujàcych

w miejscu ich zamontowania.

4. Przewody instalowane w miejscach,

w których mogà byç nara˝one na uszkodzenia mechaniczne, powinny byç zabezpieczone przed tymi uszkodzeniami.

5. Przewody powinny byç wyposa˝one

w otwory rewizyjne spe∏niajàce wymagania Polskiej Normy dotyczàcej elementów przewodów u∏atwiajàcych konserwacj´, umo˝liwiajàce oczyszczenie wn´trza tych przewodów, a tak˝e innych

urzàdzeƒ i elementów instalacji, o ile ich

konstrukcja nie pozwala na czyszczenie

w inny sposób ni˝ poprzez te otwory,

przy czym nie nale˝y ich sytuowaç w pomieszczeniach o podwy˝szonych wymaganiach higienicznych.

6. Przewody prowadzone przez pomieszczenia lub przestrzenie nieogrzewane

powinny

mieç

izolacj´

cieplnà,

z uwzgl´dnieniem wymagaƒ okreÊlonych w § 267 ust. 1.

7. Przewody instalacji klimatyzacji, przewody stosowane do recyrkulacji powietrza

oraz prowadzàce do urzàdzeƒ do odzyskiwania ciep∏a, a tak˝e przewody prowadzàce powietrze zewn´trzne przez

ogrzewane pomieszczenia, powinny

mieç izolacj´ cieplnà i przeciwwilgociowà.”;

25) w § 154 ust. 9 otrzymuje brzmienie

„9. Instalacje wentylacji mechanicznej i klimatyzacji powinny byç wyposa˝one w przepustnice

zlokalizowane w miejscach umo˝liwiajàcych

regulacj´ instalacji, a tak˝e odci´cie dop∏ywu

powietrza zewn´trznego i wyp∏ywu powietrza

wewn´trznego. Wymaganie to nie dotyczy instalacji mechanicznej wywiewnej, przewidzianej do okresowej pracy jako wentylacja grawitacyjna.”;

26) w § 156

a) ust. 3 otrzymuje brzmienie

„3. Instalacj´ gazowà zasilanà gazem p∏ynnym

ze sta∏ych zbiorników lub baterii butli, znajdujàcych si´ na dzia∏ce budowlanej na

zewnàtrz budynku, stanowi uk∏ad przewodów za g∏ównym zaworem odcinajàcym instalacj´ zbiornikowà, butle lub kolektor butli

prowadzonych na zewnàtrz lub wewnàtrz

budynku, wraz z armaturà, kszta∏tkami i innym wyposa˝eniem, a tak˝e urzàdzenia do

pomiaru zu˝ycia gazu, urzàdzenia gazowe

z wyposa˝eniem oraz przewody spalinowe

lub powietrzno-spalinowe odprowadzajàce

spaliny bezpoÊrednio poza budynek lub do

przewodów w Êcianach.”,

b) dodaje si´ ust. 5 i 6 w brzmieniu

„5. Instalacj´ zbiornikowà gazu p∏ynnego stanowi zespó∏ urzàdzeƒ sk∏adajàcy si´ ze

zbiornika albo grupy zbiorników z armaturà

i osprz´tem oraz z przy∏àcza gazowego

z g∏ównym zaworem odcinajàcym.

6. Wymagania dla instalacji gazowych, o których mowa w rozporzàdzeniu, nie dotyczà

instalacji przeznaczonych dla celów rolniczych i produkcyjno-przemys∏owych (technologicznych).”;

27) w § 158 ust. 7 otrzymuje brzmienie

„7. Instalacja gazowa przy∏àczona do sieci gazowej wykonanej z przewodów metalowych powinna byç zabezpieczona przed wp∏ywem pràdów b∏àdzàcych przez zainstalowanie wstawki

izolacyjnej na wprowadzeniu metalowej rury

gazowej do budynku.”;

28) w § 163

a) dodaje si´ ust. 1a w brzmieniu

„1a. Przewody instalacji gazowej powinny byç

wykonane w sposób zapewniajàcy spe∏nienie wymagaƒ szczelnoÊci i trwa∏oÊci okreÊlonych w Polskiej Normie dotyczàcej przewodów gazowych dla budynków.”,

b) ust. 4 otrzymuje brzmienie

„4. W budynkach mieszkalnych jednorodzinnych, budynkach w zabudowie zagrodowej

i budynkach rekreacji indywidualnej przewody instalacji gazowej, a w pozosta∏ych

budynkach tylko przewody za gazomierzami

Poz. 461

lub odga∏´zieniami prowadzàcymi do odr´bnych mieszkaƒ lub lokali u˝ytkowych,

powinny byç wykonane z rur, o których mowa w ust. 2, ∏àczonych równie˝ z zastosowaniem po∏àczeƒ gwintowanych lub z rur miedzianych ∏àczonych przez lutowanie lutem

twardym. Dopuszcza si´ stosowanie innych

sposobów ∏àczenia rur, je˝eli spe∏niajà one

wymagania szczelnoÊci i trwa∏oÊci okreÊlone w Polskiej Normie dotyczàcej przewodów gazowych dla budynków.”;

29) w § 164 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„2. Zabrania si´ prowadzenia przez pomieszczenia

mieszkalne przewodów instalacji gazowej z zastosowaniem po∏àczeƒ gwintowanych, a tak˝e

z zastosowaniem innych sposobów ∏àczenia

rur, je˝eli mogà one stanowiç zagro˝enie dla

bezpieczeƒstwa mieszkaƒców.”;

30) w § 166 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„1. Urzàdzenia pomiarowe zu˝ycia gazu, zwane

dalej „gazomierzami”, spe∏niajàce wymagania

okreÊlone w Polskiej Normie dotyczàcej gazomierzy, powinny byç zainstalowane oddzielnie

dla ka˝dego z odbiorców i zabezpieczone

przed dost´pem osób nieupowa˝nionych.”;

31) w § 174

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie

„1. Grzewcze urzàdzenia gazowe, takie jak: kot∏y ogrzewcze, grzejniki wody przep∏ywowej, niezale˝nie od ich obcià˝eƒ cieplnych,

powinny byç pod∏àczone na sta∏e z indywidualnymi

kana∏ami

spalinowymi,

z uwzgl´dnieniem instrukcji technicznej producenta urzàdzenia, o której mowa w przepisach dotyczàcych zasadniczych wymagaƒ

dla urzàdzeƒ spalajàcych paliwa gazowe.”,

b) ust. 6 otrzymuje brzmienie

„6. Przewody i kana∏y spalinowe, odprowadzajàce spaliny od grzewczych urzàdzeƒ gazowych, powinny byç dostosowane do warunków pracy danego typu urzàdzenia.”;

32) w § 175 ust. 2 i 3 otrzymujà brzmienie

„2. Wyloty przewodów, o których mowa w ust. 1

pkt 2, powinny znajdowaç si´ wy˝ej ni˝ 2,5 m

ponad poziomem terenu. Dopuszcza si´ sytuowanie tych wylotów poni˝ej 2,5 m, lecz nie

mniej ni˝ 0,5 m ponad poziomem terenu, je˝eli w odleg∏oÊci do 8 m nie znajduje si´ plac zabaw dla dzieci lub inne miejsca rekreacyjne.

3. Odleg∏oÊç mi´dzy wylotami przewodów, o których mowa w ust. 1, powinna byç nie mniejsza

ni˝ 3 m, a odleg∏oÊç tych wylotów od najbli˝szej kraw´dzi okien otwieranych i ryzalitów

przes∏aniajàcych nie mniejsza ni˝ 0,5 m.”;

33) § 179 otrzymuje brzmienie

„§ 179. 1. Instalacje gazowe w budynku lub w zespole budynków mogà byç zasilane

z jednego zbiornika z gazem p∏ynnym

lub grupy takich zbiorników.

2. Liczba zbiorników naziemnych w grupie

nie powinna przekraczaç 6 sztuk, a ich

∏àczna pojemnoÊç 100 m3. Odleg∏oÊç

pomi´dzy grupami zbiorników naziemnych powinna wynosiç

3. Zbiorniki gazu p∏ynnego nie mogà byç

sytuowane w zag∏´bieniach terenu,

w miejscach podmok∏ych oraz w odleg∏oÊci mniejszej ni˝ 5 m od rowów, studzienek lub wpustów kanalizacyjnych.

1) 7,5 m — w przypadku, gdy ∏àczna pojemnoÊç zbiorników w grupie nie

przekracza 30 m3,

4. Dopuszczalnà odleg∏oÊç zbiorników z gazem p∏ynnym od budynków mieszkalnych, budynków zamieszkania zbiorowego oraz budynków u˝ytecznoÊci publicznej, a tak˝e mi´dzy zbiornikami,

okreÊla poni˝sza tabela

2) 15 m — w przypadku, gdy ∏àczna pojemnoÊç zbiorników w grupie przekracza 30 m3.

5. Dopuszczalna odleg∏oÊç zbiorników z gazem p∏ynnym od budynków produkcyjnych i magazynowych powinna wynosiç

dla zbiorników o pojemnoÊci

1) do 10 m3 — nie mniej ni˝ odleg∏oÊç

okreÊlona w tabeli w ust. 4 w kolumnach 2 i 3,

2) powy˝ej 10 m3 — nie mniej ni˝ po∏owa odleg∏oÊci okreÊlonej w tabeli

w ust. 4 w kolumnach 2 i 3.

6. Odleg∏oÊç zbiorników z gazem p∏ynnym

od granicy z sàsiednià dzia∏kà budowlanà powinna byç nie mniejsza ni˝ po∏owa

odleg∏oÊci okreÊlonej w tabeli w ust. 4

w kolumnach 2 i 3, przy zachowaniu wymaganej odleg∏oÊci od budynku danego

rodzaju.

7. Odleg∏oÊci okreÊlone w tabeli w ust. 4

w kolumnie 2 mogà byç zmniejszone do

50 % w przypadku zastosowania wolno

stojàcej Êciany oddzielenia przeciwpo˝arowego o klasie odpornoÊci ogniowej co

najmniej R E I 120, usytuowanej pomi´dzy zbiornikiem z gazem p∏ynnym a budynkiem. Wymiary wolno stojàcej Êciany oraz jej odleg∏oÊç od zbiornika powinny byç tak dobrane, aby os∏oniç

zbiornik od tej cz´Êci budynku, która

znajduje si´ w odleg∏oÊci mniejszej ni˝

okreÊlona w tabeli w ust. 4 w kolumnie 2

od dowolnego punktu zbiornika.

8. Dla zbiornika z gazem p∏ynnym o pojemnoÊci do 10 m3 zmniejszenie jego odleg∏oÊci od budynku, o której mowa

w ust. 7, mo˝e mieç miejsce równie˝

wówczas, gdy pionowy pas Êciany tego

budynku o szerokoÊci co najmniej równej rzutowi równoleg∏emu zbiornika, powi´kszonej po 2 m z obu jego stron, oraz

o wysokoÊci równej wysokoÊci budynku

b´dzie mia∏ klas´ odpornoÊci ogniowej

co najmniej R E I 120 i w tym pasie Êciany nie b´dà znajdowa∏y si´ otwory

okienne i drzwiowe.

9. Odleg∏oÊç zbiornika z gazem p∏ynnym

od rzutu poziomego skrajnego przewodu elektroenergetycznej linii napowietrznej, a tak˝e od szyny zelektryfikowanej

linii kolejowej lub tramwajowej powinna

wynosiç co najmniej

1) 3 m — przy napi´ciu linii elektroenergetycznej lub sieci trakcyjnej do 1 kV,

2) 15 m — przy napi´ciu linii elektroenergetycznej lub sieci trakcyjnej równym lub wi´kszym od 1 kV.”;

34) § 181 otrzymuje brzmienie

„§ 181. 1. Budynek, w którym zanik napi´cia

w elektroenergetycznej sieci zasilajàcej

mo˝e spowodowaç zagro˝enie ˝ycia lub

zdrowia ludzi, powa˝ne zagro˝enie Êrodowiska, a tak˝e znaczne straty materialne, nale˝y zasilaç co najmniej z dwóch

niezale˝nych, samoczynnie za∏àczajàcych si´ êróde∏ energii elektrycznej oraz

wyposa˝aç w samoczynnie za∏àczajàce

si´ oÊwietlenie awaryjne (zapasowe lub

ewakuacyjne). W budynku wysokoÊciowym jednym ze êróde∏ zasilania powinien byç zespó∏ pràdotwórczy.

2. Awaryjne oÊwietlenie zapasowe nale˝y

stosowaç w pomieszczeniach, w których po zaniku oÊwietlenia podstawowego istnieje koniecznoÊç kontynuowania czynnoÊci w niezmieniony sposób

lub ich bezpiecznego zakoƒczenia, przy

czym czas dzia∏ania tego oÊwietlenia

powinien byç dostosowany do uwarunkowaƒ wynikajàcych z wykonywanych

czynnoÊci oraz warunków wyst´pujàcych w pomieszczeniu.

3. Awaryjne oÊwietlenie ewakuacyjne nale˝y stosowaç

1) w pomieszczeniach

Poz. 461

6. W pomieszczeniu, które jest u˝ytkowane przy

wy∏àczonym oÊwietleniu podstawowym, nale˝y stosowaç oÊwietlenie dodatkowe, zasilane napi´ciem nieprzekraczajàcym napi´cia dotykowego dopuszczalnego d∏ugotrwale, s∏u˝àce uwidocznieniu przeszkód wynikajàcych

z uk∏adu budynku, dróg komunikacji ogólnej lub sposobu jego u˝ytkowania, a tak˝e

podÊwietlane znaki wskazujàce kierunki ewakuacji.

7. OÊwietlenie awaryjne nale˝y wykonywaç

zgodnie z Polskimi Normami dotyczàcymi wymagaƒ w tym zakresie.”;

35) w § 183

a) w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„3) urzàdzenia ochronne ró˝nicowopràdowe

uzupe∏niajàce podstawowà ochron´ przeciwpora˝eniowà i ochron´ przed powstaniem

po˝aru, powodujàce w warunkach uszkodzenia samoczynne wy∏àczenie zasilania;”,

b) dodaje si´ ust. 1a w brzmieniu

„1a. Po∏àczeniami wyrównawczymi, o których

mowa w ust. 1 pkt 7, nale˝y objàç

1) instalacj´

wodociàgowà

z przewodów metalowych,

wykonanà

a) widowni kin, teatrów i filharmonii oraz innych sal widowiskowych,

2) metalowe elementy instalacji kanalizacyjnej,

b) audytoriów, sal konferencyjnych, czytelni,

lokali rozrywkowych oraz sal sportowych,

przeznaczonych dla ponad 200 osób,

3) instalacj´ ogrzewczà wodnà wykonanà

z przewodów metalowych,

c) wystawowych w muzeach,

d) o powierzchni netto ponad 1000 m2 w gara˝ach oÊwietlonych wy∏àcznie Êwiat∏em

sztucznym,

e) o powierzchni netto ponad 2000 m2 w budynkach u˝ytecznoÊci publicznej, budynkach zamieszkania zbiorowego oraz w budynkach produkcyjnych i magazynowych,

2) na drogach ewakuacyjnych

4) metalowe elementy instalacji gazowej,

5) metalowe elementy szybów i maszynowni dêwigów,

6) metalowe elementy przewodów i wk∏adów kominowych,

7) metalowe elementy przewodów i urzàdzeƒ do wentylacji i klimatyzacji,

8) metalowe elementy obudowy urzàdzeƒ

instalacji telekomunikacyjnej.”;

a) z pomieszczeƒ wymienionych w pkt 1,

b) oÊwietlonych wy∏àcznie Êwiat∏em sztucznym,

c) w szpitalach i innych budynkach przeznaczonych przede wszystkim do u˝ytku

osób o ograniczonej zdolnoÊci poruszania si´,

d) w wysokich i wysokoÊciowych budynkach u˝ytecznoÊci publicznej i zamieszkania zbiorowego.

4. Awaryjne oÊwietlenie ewakuacyjne nie jest

wymagane w pomieszczeniach, w których

awaryjne oÊwietlenie zapasowe spe∏nia warunek okreÊlony w ust. 5 dla awaryjnego oÊwietlenia ewakuacyjnego.

5. Awaryjne oÊwietlenie ewakuacyjne powinno

dzia∏aç przez co najmniej 1 godzin´ od zaniku

oÊwietlenia podstawowego.

36) w § 184 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„3. Instalacja piorunochronna, o której mowa

w § 53 ust. 2, powinna byç wykonana zgodnie z wymaganiami Polskich Norm dotyczàcych ochrony odgromowej obiektów budowlanych.”;

37) w § 186 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„2. G∏ówne ciàgi instalacji elektrycznej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, budynku

zamieszkania zbiorowego i budynku u˝ytecznoÊci publicznej nale˝y prowadziç poza

mieszkaniami i pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi, w wydzielonych kana∏ach lub szybach instalacyjnych, zgodnie

z Polskà Normà dotyczàcà wymagaƒ w tym

zakresie.”;

38) w § 187

a) ust. 3 i 4 otrzymujà brzmienie

Poz. 461

(prze∏àcznica kablowa) lub od urzàdzenia

systemu radiowego do gniazda abonenckiego.

„3. Przewody i kable elektryczne oraz Êwiat∏owodowe wraz z ich zamocowaniami, zwane

dalej „zespo∏ami kablowymi”, stosowane

w systemach zasilania i sterowania urzàdzeniami s∏u˝àcymi ochronie przeciwpo˝arowej, powinny zapewniaç ciàg∏oÊç dostawy

energii elektrycznej lub przekazu sygna∏u

przez czas wymagany do uruchomienia

i dzia∏ania urzàdzenia, z zastrze˝eniem

ust. 7. Ocena zespo∏ów kablowych w zakresie ciàg∏oÊci dostawy energii elektrycznej

lub przekazu sygna∏u, z uwzgl´dnieniem rodzaju pod∏o˝a i przewidywanego sposobu

mocowania do niego, powinna byç wykonana zgodnie z warunkami okreÊlonymi w Polskiej Normie dotyczàcej badania odpornoÊci

ogniowej.

2. Po∏àczenie sieci telekomunikacyjnej

z instalacjà telekomunikacyjnà budynku

powinno byç usytuowane na pierwszej

podziemnej lub pierwszej nadziemnej

kondygnacji budynku, a w przypadku

systemu radiowego — na jego najwy˝szej kondygnacji, w odr´bnym pomieszczeniu lub szafce.

4. Zespo∏y kablowe umieszczone w pomieszczeniach chronionych sta∏ymi wodnymi

urzàdzeniami gaÊniczymi powinny byç odporne na oddzia∏ywanie wody. Je˝eli przewody i kable u∏o˝one sà w ognioochronnych

kana∏ach kablowych, to wówczas wymaganie odpornoÊci na dzia∏anie wody uznaje si´

za spe∏nione.”,

4. Prowadzenie instalacji telekomunikacyjnej i rozmieszczenie urzàdzeƒ telekomunikacyjnych w budynku powinno

zapewniaç bezkolizyjnoÊç z innymi instalacjami w zakresie ich wzajemnego

usytuowania i bezpieczeƒstwo osób korzystajàcych z cz´Êci wspólnych budynku.

b) dodaje si´ ust. 5—7 w brzmieniu

„5. Przewody i kable elektryczne w obwodach

urzàdzeƒ alarmu po˝aru, oÊwietlenia awaryjnego i ∏àcznoÊci powinny mieç klas´ PH

odpowiednià do czasu wymaganego do

dzia∏ania tych urzàdzeƒ, zgodnie z wymaganiami Polskiej Normy dotyczàcej metody

badaƒ palnoÊci cienkich przewodów i kabli

bez ochrony specjalnej stosowanych w obwodach zabezpieczajàcych.

6. Zespo∏y kablowe powinny byç tak zaprojektowane i wykonane, aby w wymaganym

czasie, o którym mowa w ust. 3 i 5, nie nastàpi∏a przerwa w dostawie energii elektrycznej lub przekazie sygna∏u spowodowana oddzia∏ywaniami elementów budynku

lub wyposa˝enia.

7. Czas zapewnienia ciàg∏oÊci dostawy energii

elektrycznej lub sygna∏u do urzàdzeƒ, o których mowa w ust. 3, mo˝e byç ograniczony

do 30 minut, o ile zespo∏y kablowe znajdujà

si´ w obr´bie przestrzeni chronionych sta∏ymi samoczynnymi urzàdzeniami gaÊniczymi

wodnymi.”;

39) § 192 otrzymuje brzmienie

„§ 192. 1. Instalacj´ telekomunikacyjnà budynku,

o której mowa w § 56, stanowià elementy infrastruktury telekomunikacyjnej, w szczególnoÊci kable i przewody wraz z osprz´tem instalacyjnym

i urzàdzeniami telekomunikacyjnymi,

poczàwszy od punktu po∏àczenia

z publicznà siecià telekomunikacyjnà

3. G∏ówne ciàgi instalacji telekomunikacyjnej powinny byç prowadzone w wydzielonych kana∏ach lub szybach instalacyjnych poza mieszkaniami i lokalami

u˝ytkowymi oraz innymi pomieszczeniami, których sposób u˝ytkowania mo˝e powodowaç przerwy lub zak∏ócenia

przekazywanego sygna∏u.

5. Miejsce lub pomieszczenie przeznaczone na osprz´t i urzàdzenia instalacyjne

powinno byç ∏atwo dost´pne dla obs∏ugi technicznej i oznakowane w sposób

jednoznacznie okreÊlajàcy operatora

sieci telekomunikacyjnej.

6. W instalacji telekomunikacyjnej nale˝y

zastosowaç urzàdzenia ochrony przeciwprzepi´ciowej, a elementy instalacji

wyprowadzone ponad dach po∏àczyç

z instalacjà piorunochronnà, o której

mowa w § 184 ust. 3, lub bezpoÊrednio

uziemiç w przypadku braku instalacji

piorunochronnej.”;

40) w § 196 ust. 2 i 3 otrzymujà brzmienie

„2. W budynkach, o których mowa w ust. 1, dopuszcza si´ instalowanie dêwigów z nap´dem

elektrycznym bez wykonywania dylatacji szybów dêwigowych, pod warunkiem ich oddzielenia od pomieszczeƒ mieszkalnych pomieszczeniami nieprzeznaczonymi na sta∏y pobyt ludzi oraz zastosowania w nieoddylatowanym

szybie dêwigowym zabezpieczeƒ przed przenoszeniem drgaƒ z prowadnic jezdnych na

konstrukcj´ budynku, tak aby poziomy ha∏asu

i drgaƒ przenikajàcych do pomieszczeƒ mieszkalnych nie przekracza∏y wartoÊci okreÊlonych

w Polskich Normach dotyczàcych dopuszczalnych wartoÊci poziomu dêwi´ku w pomieszczeniach oraz oceny wp∏ywu drgaƒ na ludzi

w budynkach.

3. Wymaganie, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy dêwigów z nap´dem hydraulicznym,

dêwigów towarowych ma∏ych, dêwigów z ma-

szynownià dolnà lub bocznà oraz dêwigów

z wciàgarkami bezreduktorowymi, z zastrze˝eniem § 96 ust. 1, w szczególnoÊci zastosowania w nieoddylatowanym szybie dêwigowym

zabezpieczeƒ przed przenoszeniem drgaƒ

z prowadnic jezdnych na konstrukcj´ budynku,

tak aby poziomy ha∏asu i drgaƒ przenikajàcych

do pomieszczeƒ mieszkalnych nie przekracza∏y

wartoÊci okreÊlonych w Polskich Normach,

o których mowa w ust. 2.”;

Poz. 461

powiadajà klasy reakcji na ogieƒ zgodnie z za∏àcznikiem nr 3 do rozporzàdzenia.

2. Elementy budynku okreÊlone w rozporzàdzeniu jako nierozprzestrzeniajàce

ognia, s∏abo rozprzestrzeniajàce ogieƒ

lub silnie rozprzestrzeniajàce ogieƒ powinny spe∏niaç, z zastrze˝eniem ust. 3,

wymagania zgodnie z za∏àcznikiem nr 3

do rozporzàdzenia.

41) w § 198 uchyla si´ ust. 3;

42) w § 204 dodaje si´ ust. 7 w brzmieniu

„7. Budynki u˝ytecznoÊci publicznej z pomieszczeniami przeznaczonymi do przebywania

znacznej liczby osób, takie jak: hale widowiskowe, sportowe, wystawowe, targowe, handlowe, dworcowe powinny byç wyposa˝one, w zale˝noÊci od potrzeb, w urzàdzenia

do sta∏ej kontroli parametrów istotnych dla

bezpieczeƒstwa konstrukcji, takich jak: przemieszczenia, odkszta∏cenia i napr´˝enia w konstrukcji.”;

43) w § 207 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„2. Przepisy rozporzàdzenia dotyczàce bezpieczeƒstwa po˝arowego, wymiarów schodów,

o których mowa w § 68 ust. 1 i 2, a tak˝e

oÊwietlenia awaryjnego, o którym mowa

w § 181, stosuje si´, z uwzgl´dnieniem § 2

ust. 2 i 3a, równie˝ do u˝ytkowanych budynków istniejàcych, które na podstawie przepisów odr´bnych uznaje si´ za zagra˝ajàce ˝yciu

ludzi.”;

44) w § 208 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„2) wymagaƒ Polskich Norm i warunków okreÊlonych w za∏àczniku nr 3 do rozporzàdzenia, dotyczàcych w szczególnoÊci zasad ustalania

a) g´stoÊci obcià˝enia ogniowego pomieszczeƒ i stref po˝arowych,

b) klas odpornoÊci ogniowej elementów budynku,

c) klas dymoszczelnoÊci zamkni´ç otworów,

d) w∏aÊciwoÊci funkcjonalnych urzàdzeƒ s∏u˝àcych do wentylacji po˝arowej,

e) stopnia rozprzestrzeniania ognia przez elementy budynku,

f) reakcji na ogieƒ wyrobów (materia∏ów) budowlanych,

g) toksycznoÊci produktów rozk∏adu spalania

materia∏ów.”;

45) dodaje si´ § 208a w brzmieniu

„§ 208a. 1. OkreÊleniom u˝ytym w rozporzàdzeniu: niepalny, niezapalny, trudno zapalny, ∏atwo zapalny, niekapiàcy, samogasnàcy, intensywnie dymiàcy od-

3. W przypadku Êcian zewn´trznych budynku, w tym z ociepleniem i ok∏adzinà zewn´trznà lub tylko z ok∏adzinà zewn´trznà, przez elementy budynku

1) nierozprzestrzeniajàce ognia — rozumie si´ elementy budynku nierozprzestrzeniajàce ognia zarówno przy

dzia∏aniu ognia wewnàtrz, jak i od

zewnàtrz budynku,

2) s∏abo rozprzestrzeniajàce ogieƒ —

rozumie si´ elementy budynku, które z jednej strony sà s∏abo rozprzestrzeniajàce ogieƒ, natomiast przy

dzia∏aniu ognia z drugiej strony sà

s∏abo rozprzestrzeniajàce ogieƒ lub

nierozprzestrzeniajàce ognia,

3) silnie rozprzestrzeniajàce ogieƒ —

rozumie si´ elementy budynku, które przy dzia∏aniu ognia z jednej strony sklasyfikowane sà jako silnie rozprzestrzeniajàce ogieƒ, niezale˝nie

od klasyfikacji uzyskanej przy dzia∏aniu ognia z drugiej strony

— dla których wymagania przy dzia∏aniu ognia wewnàtrz budynku okreÊla

si´ zgodnie z za∏àcznikiem nr 3 do rozporzàdzenia, a przy dzia∏aniu ognia od

zewnàtrz budynku okreÊla si´ zgodnie

z Polskà Normà dotyczàcà metody badania stopnia rozprzestrzeniania ognia

przez Êciany.

4. Wyst´pujàca w rozporzàdzeniu klasa E I odpornoÊci ogniowej drzwi lub

innych zamkni´ç otworów oznacza klas´ E I1 lub E I2 zgodnie z Polskà Normà

dotyczàcà klasyfikacji ogniowej ustalanej na podstawie badaƒ odpornoÊci

ogniowej, z wy∏àczeniem instalacji

wentylacyjnej; dla drzwi przystankowych do dêwigu dopuszcza si´ okreÊlenie odpornoÊci ogniowej zgodnie

z Polskà Normà dotyczàcà wykonywania próby odpornoÊci ogniowej drzwi

przystankowych.

5. DymoszczelnoÊç drzwi oznacza klas´

dymoszczelnoÊci Sm ustalonà zgodnie

z Polskà Normà dotyczàcà klasyfikacji

ogniowej ustalanej na podstawie badaƒ odpornoÊci ogniowej, z wy∏àczeniem instalacji wentylacyjnej.”;

46) w § 212 ust. 3 i 4 otrzymujà brzmienie

„3. Dopuszcza si´ obni˝enie wymaganej klasy odpornoÊci po˝arowej w budynkach wymienionych w poni˝szej tabeli do poziomu w niej okreÊlonego.

*) Gdy poziom stropu nad pierwszà kondygnacjà nadziemnà jest na wysokoÊci nie wi´kszej ni˝

9 m nad poziomem terenu.

4. Wymaganà klas´ odpornoÊci po˝arowej dla budynku PM oraz IN, z zastrze˝eniem § 282, okreÊla poni˝sza tabela

✶ — Zgodnie z § 228 ust. 1 nie mogà wyst´powaç takie budynki.”;

47) § 214 otrzymuje brzmienie

„§ 214. W budynkach wyposa˝onych w sta∏e samoczynne urzàdzenia gaÊnicze wodne,

z wyjàtkiem budynków ZL II oraz wielokondygnacyjnych budynków wysokich (W)

i wysokoÊciowych (WW), dopuszcza si´

1) obni˝enie klasy odpornoÊci po˝arowej

budynku o jednà w stosunku do wynikajàcej z § 212,

2) przyj´cie klasy „E” odpornoÊci po˝arowej dla budynku jednokondygnacyjnego.”;

48) § 216 otrzymuje brzmienie

„§ 216. 1. Elementy budynku, odpowiednio do jego klasy odpornoÊci po˝arowej, powin-

Poz. 461

ny spe∏niaç, z zastrze˝eniem § 213 oraz

§ 237 ust. 9, co najmniej wymagania

okreÊlone w poni˝szej tabeli

*) Z zastrze˝eniem § 219 ust. 1.

Oznaczenia w tabeli

R

— noÊnoÊç ogniowa (w minutach), okreÊlona zgodnie z Polskà Normà dotyczàcà zasad ustalania klas odpornoÊci ogniowej elementów budynku,

E

— szczelnoÊç ogniowa (w minutach), okreÊlona jw.,

I

— izolacyjnoÊç ogniowa (w minutach), okreÊlona jw.,

(—) — nie stawia si´ wymagaƒ.

1) Je˝eli przegroda jest cz´Êcià g∏ównej konstrukcji noÊnej, powinna spe∏niaç tak˝e kryteria noÊnoÊci

ogniowej (R) odpowiednio do wymagaƒ zawartych w kol. 2 i 3 dla danej klasy odpornoÊci po˝arowej budynku.

2) Klasa odpornoÊci ogniowej dotyczy pasa mi´dzykondygnacyjnego wraz z po∏àczeniem ze stropem.

3) Wymagania nie dotyczà naÊwietli dachowych, Êwietlików, lukarn i okien po∏aciowych (z zastrze˝eniem § 218), jeÊli otwory w po∏aci dachowej nie zajmujà wi´cej ni˝ 20 % jej powierzchni; nie dotyczà tak˝e budynku, w którym nad najwy˝szà kondygnacjà znajduje si´ strop albo inna przegroda, spe∏niajàca kryteria okreÊlone w kol. 4.

4) Dla Êcian komór zsypu wymaga si´ klasy E I 60, a dla drzwi komór zsypu klasy E I 30.

5) Klasa odpornoÊci ogniowej dotyczy elementów wraz z uszczelnieniami z∏àczy i dylatacjami.

2. Elementy budynku, o których mowa

w ust. 1, powinny byç nierozprzestrzeniajàce ognia, przy czym dopuszcza si´

zastosowanie s∏abo rozprzestrzeniajàcych ogieƒ

1) elementów budynku o jednej kondygnacji nadziemnej ZL IV oraz PM,

o maksymalnej g´stoÊci obcià˝enia

ogniowego strefy po˝arowej do

500 MJ/m2,

2) Êcian wewn´trznych i zewn´trznych

oraz elementów konstrukcji dachu

i jego przekrycia w budynku PM niskim o maksymalnej g´stoÊci obcià-

˝enia ogniowego strefy po˝arowej do

1000 MJ/m2,

3) Êcian zewn´trznych w budynku niskim ZL IV.

3. Dopuszcza si´ stosowanie w budynku

PM Êcian zewn´trznych klasy D z rdzeniem klasy E z uwagi na reakcj´ na

ogieƒ, je˝eli ok∏adzina wewn´trzna jest

niepalna, a Êciana jest nierozprzestrzeniajàca ognia przy dzia∏aniu ognia od

strony elewacji.

4. Dopuszcza si´ stosowanie w budynku

PM Êcian wewn´trznych klasy D z uwagi na reakcj´ na ogieƒ.

5. W Êcianach zewn´trznych budynku

ZL II dopuszcza si´, z zastrze˝eniem

ust. 8, zastosowanie izolacji cieplnej

palnej, je˝eli os∏aniajàca jà od wewnàtrz

ok∏adzina jest niepalna i ma klas´ odpornoÊci ogniowej co najmniej

1) w budynku klasy odpornoÊci po˝arowej „B” — E I 60,

2) w budynku klasy odpornoÊci po˝arowej „C” i „D” — E I 30.

6. Dopuszcza si´ stosowanie klap dymowych z materia∏ów ∏atwo zapalnych

w dachach i stropodachach.

7. Strop tworzàcy w pomieszczeniu dodatkowy poziom — antresol´, przeznaczonà do u˝ytku dla wi´cej ni˝ 10 osób,

a tak˝e jej konstrukcja noÊna, powinny

odpowiadaç wymaganiom wynikajàcym z klasy odpornoÊci po˝arowej budynku, lecz nie mniejszym ni˝ dla klasy „D”, z zastrze˝eniem § 214.

8. W budynku, na wysokoÊci powy˝ej

25 m od poziomu terenu, ok∏adzina elewacyjna i jej zamocowanie mechaniczne, a tak˝e izolacja cieplna Êciany zewn´trznej, powinny byç wykonane

z materia∏ów niepalnych.

9. Dopuszcza si´ ocieplenie Êciany zewn´trznej budynku mieszkalnego, wzniesionego przed dniem 1 kwietnia 1995 r.,

o wysokoÊci do 11 kondygnacji w∏àcz-

Poz. 461

nie, z u˝yciem samogasnàcego polistyrenu spienionego, w sposób zapewniajàcy nierozprzestrzenianie ognia.”;

49) w § 218 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„1. Przekrycie dachu budynku ni˝szego, usytuowanego bli˝ej ni˝ 8 m lub przyleg∏ego do

Êciany z otworami budynku wy˝szego, z wyjàtkiem przypadków wymienionych w § 273

ust. 1, w pasie o szerokoÊci 8 m od tej Êciany

powinno byç nierozprzestrzeniajàce ognia

oraz w pasie tym

1) konstrukcja dachu powinna mieç klas´ odpornoÊci ogniowej co najmniej R 30,

2) przekrycie dachu powinno mieç klas´ odpornoÊci ogniowej co najmniej R E 30.”;

50) w § 219 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„1. Przekrycie dachu o powierzchni wi´kszej ni˝

1000 m2 powinno byç nierozprzestrzeniajàce

ognia, a palna izolacja cieplna przekrycia powinna byç oddzielona od wn´trza budynku

przegrodà o klasie odpornoÊci ogniowej nie

ni˝szej ni˝ R E 15.”;

51) w § 220 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„1. Âciany wewn´trzne i stropy wydzielajàce kot∏ownie, sk∏ady paliwa sta∏ego, ˝u˝lownie

i magazyny oleju opa∏owego, a tak˝e zamkni´cia otworów w tych elementach, powinny

mieç klas´ odpornoÊci ogniowej nie mniejszà

ni˝ okreÊlona w tabeli

*) Wymaganie nie dotyczy budynków mieszkalnych jednorodzinnych, budynków mieszkalnych w zabudowie

zagrodowej oraz budynków rekreacji indywidualnej.”;

52) w § 227 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„4. Dopuszcza si´ powi´kszenie powierzchni stref

po˝arowych, o których mowa w ust. 1, z wyjàtkiem stref po˝arowych w wielokondygnacyj-

nych budynkach wysokich (W) i wysokoÊciowych (WW), pod warunkiem zastosowania

1) sta∏ych urzàdzeƒ gaÊniczych tryskaczowych

— o 100 %,

2) samoczynnych urzàdzeƒ oddymiajàcych

uruchamianych za pomocà systemu wykrywania dymu — o 100 %.

Przy jednoczesnym stosowaniu urzàdzeƒ wymienionych w pkt 1 i 2 dopuszcza si´ powi´kszenie powierzchni stref po˝arowych o 200 %.”;

53) § 229 otrzymuje brzmienie

„§ 229. 1. Dopuszcza si´ powi´kszenie powierzchni stref po˝arowych, o których mowa

w § 228, pod warunkiem ich ochrony

1) sta∏ymi samoczynnymi urzàdzeniami

gaÊniczymi wodnymi — o 100 %,

2) samoczynnymi urzàdzeniami oddymiajàcymi — o 50 %.

2. Przy jednoczesnym stosowaniu urzàdzeƒ wymienionych w ust. 1 dopuszcza

si´ powi´kszenie stref po˝arowych

o 150 %.”;

54) w § 230 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„2. W budynku jednokondygnacyjnym wielkoÊci

stref po˝arowych PM, z wyjàtkiem gara˝u, nie

ogranicza si´, pod warunkiem zastosowania

sta∏ych samoczynnych urzàdzeƒ gaÊniczych

wodnych i samoczynnych urzàdzeƒ oddymiajàcych.”;

55) w § 232

a) ust. 3 otrzymuje brzmienie

„3. Przedsionek przeciwpo˝arowy powinien

mieç wymiary rzutu poziomego nie mniejsze ni˝ 1,4x1,4 m, Êciany i strop, a tak˝e

os∏ony lub obudowy przewodów i kabli

elektrycznych z wyjàtkiem wykorzystywanych w przedsionku — o klasie odpornoÊci

ogniowej co najmniej E I 60 wykonane z materia∏ów niepalnych oraz byç zamykany

drzwiami i wentylowany co najmniej grawitacyjnie, z zastrze˝eniem § 246 ust. 2 i 3.”,

b) ust. 7 otrzymuje brzmienie

„7. Dopuszcza si´ stosowanie w strefach po˝arowych PM otworu w Êcianie oddzielenia

przeciwpo˝arowego, s∏u˝àcego przeprowadzeniu urzàdzeƒ technologicznych, chronionego w sposób równowa˝ny wymaganym

dla tej Êciany drzwiom przeciwpo˝arowym

pod wzgl´dem mo˝liwoÊci przeniesienia si´

przez ten otwór ognia lub dymu, w przypadku po˝aru.”;

56) w § 234 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„3. Przepusty instalacyjne o Êrednicy wi´kszej ni˝

0,04 m w Êcianach i stropach pomieszczenia

zamkni´tego, dla których wymagana klasa odpornoÊci ogniowej jest nie ni˝sza ni˝ E I 60 lub

R E I 60, a nieb´dàcych elementami oddzielenia przeciwpo˝arowego, powinny mieç klas´

odpornoÊci ogniowej (E I) Êcian i stropów tego

pomieszczenia.”;

57) w § 235 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„3. W budynku z przekryciem dachu rozprzestrzeniajàcym ogieƒ Êciany oddzielenia przeciw-

Poz. 461

po˝arowego nale˝y wyprowadziç ponad pokrycie dachu na wysokoÊç co najmniej 0,3 m

lub zastosowaç wzd∏u˝ Êciany pas z materia∏u

niepalnego o szerokoÊci co najmniej 1 m i klasie odpornoÊci ogniowej E I 60, bezpoÊrednio

pod pokryciem; przekrycie na tej szerokoÊci

powinno byç nierozprzestrzeniajàce ognia.”;

58) w § 236 ust. 6 otrzymuje brzmienie

„6. OkreÊlajàc wymaganà szerokoÊç i liczb´

przejÊç, wyjÊç oraz dróg ewakuacyjnych w budynku, w którym z przeznaczenia i sposobu zagospodarowania pomieszczeƒ nie wynika jednoznacznie maksymalna liczba ich u˝ytkowników, liczb´ t´ nale˝y przyjmowaç w odniesieniu do powierzchni tych pomieszczeƒ, dla

1) sal konferencyjnych, lokali gastronomiczno-rozrywkowych, poczekalni, holi, Êwietlic itp.

— 1 m2/osob´,

2) pomieszczeƒ

4 m2/osob´,

handlowo-us∏ugowych

—

3) pomieszczeƒ administracyjno-biurowych —

5 m2/osob´,

4) archiwów, bibliotek itp. — 7 m2/osob´,

5) magazynów — 30 m2/osob´.”;

59) w § 237 w ust. 6 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„1) sta∏ych samoczynnych urzàdzeƒ gaÊniczych

wodnych — o 50 %,”;

60) w § 240 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„4. Drzwi rozsuwane mogà stanowiç wyjÊcia na

drogi ewakuacyjne, a tak˝e byç stosowane na

drogach ewakuacyjnych, je˝eli sà przeznaczone nie tylko do celów ewakuacji, a ich konstrukcja zapewnia

1) otwieranie automatyczne i r´czne bez mo˝liwoÊci ich blokowania,

2) samoczynne ich rozsuni´cie i pozostanie

w pozycji otwartej w wyniku zasygnalizowania po˝aru przez system wykrywania dymu

chroniàcy stref´ po˝arowà, do ewakuacji

z której te drzwi sà przeznaczone, a tak˝e

w przypadku awarii drzwi.”;

61) w § 246 ust. 2 i 3 otrzymujà brzmienie

„2. Klatki schodowe i przedsionki przeciwpo˝arowe, stanowiàce drog´ ewakuacyjnà w budynku wysokim (W) dla stref po˝arowych innych

ni˝ ZL IV i PM oraz w budynku wysokoÊciowym (WW), powinny byç wyposa˝one w urzàdzenia zapobiegajàce ich zadymieniu.

3. Klatki schodowe i przedsionki przeciwpo˝arowe, stanowiàce drog´ ewakuacyjnà w budynku wysokim (W) dla strefy po˝arowej PM, powinny byç wyposa˝one w urzàdzenia zapobiegajàce zadymieniu lub samoczynne urzàdzenia

oddymiajàce uruchamiane za pomocà systemu wykrywania dymu.”;

62) § 253 otrzymuje brzmienie

㤠253. 1. W budynku ZL I, ZL II, ZL III lub ZL V,

majàcym kondygnacj´ z posadzkà na

wysokoÊci powy˝ej 25 m ponad poziomem terenu przy najni˝ej po∏o˝onym

wejÊciu do budynku oraz w budynku

wysokoÊciowym (WW) ZL IV, przynajmniej jeden dêwig w ka˝dej strefie po˝arowej powinien byç przystosowany

do potrzeb ekip ratowniczych, spe∏niajàc wymagania Polskiej Normy dotyczàcej dêwigów dla stra˝y po˝arnej.

2. DojÊcie do dêwigu dla ekip ratowniczych powinno prowadziç przez przedsionek przeciwpo˝arowy spe∏niajàcy

wymagania okreÊlone w § 232.

3. Âciany i stropy szybu dêwigu dla ekip

ratowniczych powinny mieç klas´ odpornoÊci ogniowej wymaganà jak dla

stropów budynku, zgodnie z § 216.

4. Szyb dêwigu dla ekip ratowniczych powinien byç wyposa˝ony w urzàdzenia

zapobiegajàce zadymieniu.”;

63) uchyla si´ § 254 i 255;

64) w § 256 w ust. 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„1) strefy po˝arowej sta∏ymi samoczynnymi urzàdzeniami gaÊniczymi wodnymi — o 50 %,”;

65) w § 258

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie

„1. W strefach po˝arowych ZL I, ZL II, ZL III

i ZL V stosowanie do wykoƒczenia wn´trz

materia∏ów i wyrobów ∏atwo zapalnych, których produkty rozk∏adu termicznego sà bardzo toksyczne lub intensywnie dymiàce, jest

zabronione.”,

b) dodaje si´ ust. 1a w brzmieniu

„1a. W przypadku stosowania materia∏ów wykoƒczeniowych luêno zwisajàcych, w szczególnoÊci w kurtynach, zas∏onach, draperiach, kotarach oraz ˝aluzjach, za ∏atwo zapalne uwa˝a si´ materia∏y, których w∏aÊciwoÊci okreÊlone w badaniach zgodnych

z Polskimi Normami odnoszàcymi si´ do

zapalnoÊci i rozprzestrzeniania p∏omienia

przez wyroby w∏ókiennicze nie spe∏niajà co

najmniej jednego z kryteriów

1) ti ≥ 4 s,

2) ts ≤ 30 s,

3) nie nast´puje przepalenie trzeciej nitki,

4) nie wyst´pujà p∏onàce krople.”;

66) w § 259 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„2. Przewody i kable elektryczne oraz inne instalacje wykonane z materia∏ów palnych, prowadzone w przestrzeni podpod∏ogowej pod∏ogi

podniesionej i w przestrzeni ponad sufitami

podwieszonymi, wykorzystywanej do wentylacji lub ogrzewania pomieszczenia, powinny

mieç os∏on´ lub obudow´ o klasie odpornoÊci

ogniowej co najmniej E I 30, a w budynku wysokoÊciowym (WW) lub w budynkach ze strefà

po˝arowà o g´stoÊci obcià˝enia ogniowego

ponad 4000 MJ/m2 — co najmniej E I 60.”;

Poz. 461

67) w § 261 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„1) fotele i inne siedzenia trudno zapalne oraz niewydzielajàce produktów rozk∏adu i spalania,

okreÊlonych jako bardzo toksyczne, zgodnie

z Polskà Normà dotyczàcà badaƒ wydzielania

produktów toksycznych; okreÊlenie trudno zapalny przypisuje si´ fotelom i innym siedzeniom, które nie ulegajà post´pujàcemu tleniu

i spalaniu p∏omieniowemu w warunkach okreÊlonych Polskà Normà dotyczàcà badania zapalnoÊci mebli tapicerowanych,”;

68) w § 266 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„1. Przewody spalinowe i dymowe powinny byç

wykonane z wyrobów niepalnych.”;

69) w § 268

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie

„2. Dopuszcza si´ instalowanie w przewodzie

wentylacyjnym nagrzewnic elektrycznych

oraz nagrzewnic na paliwo ciek∏e lub gazowe, których temperatura powierzchni

grzewczych przekracza 160 °C, pod warunkiem zastosowania ogranicznika temperatury, automatycznie wy∏àczajàcego ogrzewanie po osiàgni´ciu temperatury powietrza

110 °C oraz zabezpieczenia uniemo˝liwiajàcego prac´ nagrzewnicy bez przep∏ywu powietrza.”,

b) ust. 4 i 5 otrzymujà brzmienie

„4. Przewody wentylacyjne i klimatyzacyjne

w miejscu przejÊcia przez elementy oddzielenia przeciwpo˝arowego powinny byç wyposa˝one w przeciwpo˝arowe klapy odcinajàce o klasie odpornoÊci ogniowej równej

klasie odpornoÊci ogniowej elementu oddzielenia przeciwpo˝arowego z uwagi na

szczelnoÊç ogniowà, izolacyjnoÊç ogniowà

i dymoszczelnoÊç (E I S), z zastrze˝eniem

ust. 5.

5. Przewody wentylacyjne i klimatyzacyjne samodzielne lub obudowane prowadzone

przez stref´ po˝arowà, której nie obs∏ugujà,

powinny mieç klas´ odpornoÊci ogniowej

wymaganà dla elementów oddzielenia przeciwpo˝arowego tych stref po˝arowych

z uwagi na szczelnoÊç ogniowà, izolacyjnoÊç

ogniowà i dymoszczelnoÊç (E I S) lub powinny byç wyposa˝one w przeciwpo˝arowe klapy odcinajàce zgodnie z ust. 4.”;

70) § 270 otrzymuje brzmienie

„§ 270. 1. Instalacja wentylacji oddymiajàcej powinna

1) usuwaç dym z intensywnoÊcià zapewniajàcà, ˝e w czasie potrzebnym

do ewakuacji ludzi na chronionych

przejÊciach i drogach ewakuacyjnych

nie wystàpi zadymienie lub temperatura uniemo˝liwiajàce bezpiecznà

ewakuacj´,

2) mieç sta∏y dop∏yw powietrza zewn´trznego uzupe∏niajàcego braki tego powietrza w wyniku jego wyp∏ywu wraz z dymem.

2. Przewody wentylacji oddymiajàcej, obs∏ugujàce

1) wy∏àcznie jednà stref´ po˝arowà, powinny mieç klas´ odpornoÊci ogniowej z uwagi na szczelnoÊç ogniowà

i dymoszczelnoÊç — E600 S, co najmniej takà jak klasa odpornoÊci

ogniowej stropu okreÊlona w § 216,

przy czym dopuszcza si´ stosowanie

klasy E300 S, je˝eli wynikajàca z obliczeƒ temperatura dymu powstajàcego w czasie po˝aru nie przekracza

300 °C,

2) wi´cej ni˝ jednà stref´ po˝arowà, powinny mieç klas´ odpornoÊci ogniowej E I S, co najmniej takà jak klasa

odpornoÊci ogniowej stropu okreÊlona w § 216.

3. Klapy odcinajàce do przewodów wentylacji oddymiajàcej, obs∏ugujàce

1) wy∏àcznie jednà stref´ po˝arowà, powinny byç uruchamiane automatycznie i mieç klas´ odpornoÊci ogniowej

z uwagi na szczelnoÊç ogniowà i dymoszczelnoÊç — E600 S AA, co najmniej takà jak klasa odpornoÊci

ogniowej stropu okreÊlona w § 216,

przy czym dopuszcza si´ stosowanie

klasy E300 S AA, je˝eli wynikajàca

z obliczeƒ temperatura dymu powstajàcego w czasie po˝aru nie przekracza 300 °C,

2) wi´cej ni˝ jednà stref´ po˝arowà, powinny byç uruchamiane automatycznie i mieç klas´ odpornoÊci ogniowej

E I S AA, co najmniej takà jak klasa

odpornoÊci ogniowej stropu okreÊlona w § 216.

4. Wentylatory

mieç klas´

oddymiajàce

powinny

1) F600 60, je˝eli przewidywana temperatura dymu przekracza 400 °C,

2) F400 120 w pozosta∏ych przypadkach,

przy czym dopuszcza si´ inne klasy,

je˝eli z analizy obliczeniowej temperatury dymu oraz zapewnienia bezpieczeƒstwa ekip ratowniczych wynika taka mo˝liwoÊç.

5. Klapy dymowe w grawitacyjnej wentylacji oddymiajàcej powinny mieç klas´

1) B300 30 — dla klap otwieranych automatycznie,

2) B600 30 — dla klap otwieranych wy∏àcznie w sposób r´czny.”;

71) w § 271 ust. 9 otrzymuje brzmienie

„9. Odleg∏oÊci, o których mowa w ust. 1, dla budynków wymienionych w § 213, bez pomieszczeƒ zagro˝onych wybuchem, mo˝na zmniejszyç o 25 %, je˝eli sà zwrócone do siebie Êcianami i dachami z przekryciami nierozprzestrzeniajàcymi ognia, niemajàcymi otworów.”;

Poz. 461

72) w § 272 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„2. Budynki mieszkalne jednorodzinne, rekreacji

indywidualnej oraz budynki mieszkalne zagrodowe i gospodarcze, ze Êcianami i dachami

z przekryciami nierozprzestrzeniajàcymi ognia,

powinny byç sytuowane w odleg∏oÊci nie

mniejszej od granicy sàsiedniej, niezabudowanej dzia∏ki, ni˝ jest to okreÊlone w § 12.”;

73) § 273 otrzymuje brzmienie

„§ 273. 1. Odleg∏oÊci mi´dzy Êcianami zewn´trznymi budynków po∏o˝onych na jednej

dzia∏ce budowlanej nie ustala si´, z zastrze˝eniem § 249 ust. 6, je˝eli ∏àczna

powierzchnia wewn´trzna tych budynków nie przekracza najmniejszej dopuszczalnej powierzchni strefy po˝arowej wymaganej dla ka˝dego ze znajdujàcych si´ na tej dzia∏ce rodzajów budynków.

2. Odleg∏oÊç zbiornika naziemnego oleju

opa∏owego zasilajàcego kot∏owni´ od

budynku ZL powinna wynosiç co najmniej 10 m.

3. Dopuszcza si´ zmniejszenie odleg∏oÊci,

o których mowa w ust. 2, do 3 m, pod

warunkiem wykonania Êciany zewn´trznej budynku od strony zbiornika jako

Êciany oddzielenia przeciwpo˝arowego

o klasie odpornoÊci ogniowej co najmniej R E I 120 lub wykonania takiej

Êciany pomi´dzy budynkiem a zbiornikiem.

4. Zbiorniki, o których mowa w ust. 3, powinny byç wykonane jako stalowe dwup∏aszczowe lub byç lokalizowane na terenie ukszta∏towanym w formie niecki,

o pojemnoÊci wi´kszej od pojemnoÊci

zbiornika, z izolacjà uniemo˝liwiajàcà

przedostawanie si´ oleju do gruntu.

5. Odleg∏oÊç budynku ZL od zbiornika

podziemnego oleju opa∏owego, przykrytego warstwà ziemi o gruboÊci nie

mniejszej ni˝ 0,5 m, powinna wynosiç co najmniej 3 m, a od urzàdzenia

spustowego, oddechowego i pomiarowego tego zbiornika — co najmniej

10 m.

6. Odleg∏oÊci budynków PM i IN wykonanych z materia∏ów niepalnych od zbiorników i ich urzàdzeƒ, o których mowa

w ust. 5, powinny wynosiç co najmniej

3 m.”;

74) w § 274 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„3. Jednokondygnacyjny, nadziemny gara˝ otwarty, majàcy form´ zadaszenia miejsc postojowych z odkrytymi drogami manewrowymi,

powinien mieç elementy konstrukcji i przekrycia dachu niekapiàce pod wp∏ywem wysokiej

temperatury.”;

75) § 277 otrzymuje brzmienie

„§ 277. 1. Powierzchnia strefy po˝arowej w nadziemnym lub podziemnym gara˝u zamkni´tym nie powinna przekraczaç

5 000 m2.

2. Powierzchnia, o której mowa w ust. 1,

mo˝e byç powi´kszona o 100 %, je˝eli

jest spe∏niony jeden z poni˝szych warunków

1) zastosowano ochron´ strefy po˝arowej sta∏ymi samoczynnymi urzàdzeniami gaÊniczymi wodnymi,

2) wykonano, oddzielajàce od siebie nie

wi´cej ni˝ po 2 stanowiska postojowe, Êciany o klasie odpornoÊci ogniowej, w cz´Êci pe∏nej co najmniej

E I 30, od posadzki do poziomu zapewniajàcego pozostawienie przeÊwitu pod stropem o wysokoÊci 0,1

do 0,5 m na ca∏ej ich d∏ugoÊci.

3. W gara˝u zamkni´tym strefa po˝arowa

obejmujàca wi´cej ni˝ jednà kondygnacj´ podziemnà powinna spe∏niaç jeden

z warunków okreÊlonych w ust. 2.

4. W gara˝u zamkni´tym o powierzchni

ca∏kowitej przekraczajàcej 1 500 m2 nale˝y stosowaç samoczynne urzàdzenia

oddymiajàce.

5. W przypadku zastosowania rozwiàzania, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, klasa odpornoÊci ogniowej przewodów

wentylacji oddymiajàcej powinna odpowiadaç wymaganiom okreÊlonym

w § 270 ust. 2 — jedynie z uwagi na kryterium szczelnoÊci ogniowej (E).”;

76) w § 278 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„1. Na ka˝dej kondygnacji gara˝u, której powierzchnia ca∏kowita przekracza 1 500 m2, powinny znajdowaç si´ co najmniej dwa wyjÊcia

ewakuacyjne, przy czym jednym z tych wyjÊç

mo˝e byç wjazd lub wyjazd. D∏ugoÊç przejÊcia

do najbli˝szego wyjÊcia ewakuacyjnego nie

mo˝e przekraczaç

1) w gara˝u zamkni´tym — 40 m,

2) w gara˝u otwartym — 60 m.”;

77) w § 287 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„5) ma oÊwietlenie awaryjne,”;

78) w § 288 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„6) wyposa˝enia w oÊwietlenie awaryjne,”;

79) w § 293 ust. 6 otrzymuje brzmienie

„6. Urzàdzenia oÊwietleniowe, w tym reklamy,

umieszczone na zewnàtrz budynku lub w jego

otoczeniu nie mogà powodowaç ucià˝liwoÊci

dla jego u˝ytkowników ani te˝ przechodniów

i kierowców. Je˝eli Êwiat∏o skierowane jest na

elewacj´ budynku zawierajàcà okna, nat´˝enie

oÊwietlenia na tej elewacji nie mo˝e przekra-

Poz. 461

czaç 5 luksów w przypadku Êwiat∏a bia∏ego

i 3 luksów w przypadku Êwiat∏a kolorowego

lub Êwiat∏a o zmieniajàcym si´ nat´˝eniu, b∏yskowego, ewentualnie pulsujàcego.”;

80) w § 298 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„1. Balustrady przy schodach, pochylniach, portfenetrach, balkonach i loggiach nie powinny

mieç ostro zakoƒczonych elementów, a ich

konstrukcja powinna zapewniaç przeniesienie

si∏ poziomych, okreÊlonych w Polskiej Normie

dotyczàcej podstawowych obcià˝eƒ technologicznych i monta˝owych. WysokoÊç i wype∏nienie p∏aszczyzn pionowych powinny zapewniaç skutecznà ochron´ przed wypadni´ciem

osób. Szklane elementy balustrad powinny

byç wykonane ze szk∏a o podwy˝szonej wytrzyma∏oÊci na uderzenia, t∏ukàcego si´ na

drobne, nieostre od∏amki.”;

81) w § 302 dodaje si´ ust. 4 w brzmieniu

„4. W budynkach przeznaczonych na zbiorowy

pobyt dzieci i osób niepe∏nosprawnych, w instalacji wody ciep∏ej powinny byç stosowane

termostatyczne zawory mieszajàce z ograniczeniem maksymalnej temperatury do 43 °C,

a w instalacjach prysznicowych do 38 °C, zapobiegajàce poparzeniu.”;

82) w § 323 w ust. 2 dodaje si´ pkt 4 w brzmieniu

„4) pog∏osowym, powstajàcym w wyniku odbiç

fal dêwi´kowych od przegród ograniczajàcych

dane pomieszczenie.”;

83) § 324 otrzymuje brzmienie

„§ 324. Budynek, w którym ze wzgl´du na prowadzonà w nim dzia∏alnoÊç lub sposób eksploatacji mogà powstawaç ucià˝liwe dla

otoczenia ha∏asy lub drgania, nale˝y

kszta∏towaç i zabezpieczaç tak, aby poziom

ha∏asów i drgaƒ przenikajàcych do otoczenia z pomieszczeƒ tego budynku nie przekracza∏ wartoÊci dopuszczalnych okreÊlonych w odr´bnych przepisach dotyczàcych ochrony Êrodowiska, a tak˝e nie powodowa∏ przekroczenia dopuszczalnego

poziomu ha∏asu i drgaƒ w pomieszczeniach innych budynków podlegajàcych

ochronie przeciwha∏asowej i przeciwdrganiowej okreÊlonego w Polskich Normach

dotyczàcych dopuszczalnych wartoÊci poziomu dêwi´ku w pomieszczeniach oraz

oceny wp∏ywu drgaƒ na budynki i na ludzi

w budynkach.”;

84) § 325 otrzymuje brzmienie

„§ 325. 1. Budynki mieszkalne, budynki zamieszkania zbiorowego i budynki u˝ytecznoÊci publicznej nale˝y sytuowaç w miejscach najmniej nara˝onych na wyst´powanie ha∏asu i drgaƒ, a je˝eli one wyst´pujà i ich poziomy b´dà powodowaç

w pomieszczeniach tych budynków

przekroczenie dopuszczalnego poziomu

ha∏asu i drgaƒ, okreÊlonych w Polskich

Normach dotyczàcych dopuszczalnych

wartoÊci poziomu dêwi´ku w pomieszczeniach oraz oceny wp∏ywu drgaƒ na

budynki i na ludzi w budynkach, nale˝y

stosowaç skuteczne zabezpieczenia.

2. Budynki z pomieszczeniami wymagajàcymi ochrony przed zewn´trznym ha∏asem i drganiami nale˝y chroniç przed

tymi ucià˝liwoÊciami poprzez zachowanie odpowiednich odleg∏oÊci od ich êróde∏, usytuowanie i ukszta∏towanie budynku, stosowanie elementów amortyzujàcych drgania oraz os∏aniajàcych

i ekranujàcych przed ha∏asem, a tak˝e

racjonalne rozmieszczenie pomieszczeƒ

w budynku oraz zapewnienie izolacyjnoÊci akustycznej przegród zewn´trznych okreÊlonej w Polskiej Normie dotyczàcej wymaganej izolacyjnoÊci akustycznej przegród w budynkach oraz

izolacyjnoÊci akustycznej elementów

budowlanych.”;

85) § 326 otrzymuje brzmienie

„§ 326. 1. Poziom ha∏asu oraz drgaƒ przenikajàcych do pomieszczeƒ w budynkach

mieszkalnych, budynkach zamieszkania

zbiorowego i budynkach u˝ytecznoÊci

publicznej, z wy∏àczeniem budynków,

dla których jest konieczne spe∏nienie

szczególnych wymagaƒ ochrony przed

ha∏asem, nie mo˝e przekraczaç wartoÊci

dopuszczalnych, okreÊlonych w Polskich Normach dotyczàcych ochrony

przed ha∏asem pomieszczeƒ w budynkach oraz oceny wp∏ywu drgaƒ na ludzi

w budynkach, wyznaczonych zgodnie

z Polskimi Normami dotyczàcymi metody pomiaru poziomu dêwi´ku A w pomieszczeniach oraz oceny wp∏ywu

drgaƒ na ludzi w budynkach.

2. W budynkach, o których mowa w ust. 1,

przegrody zewn´trzne i wewn´trzne

oraz ich elementy powinny mieç izolacyjnoÊç akustycznà nie mniejszà od podanej w Polskiej Normie dotyczàcej wymaganej izolacyjnoÊci akustycznej przegród w budynkach oraz izolacyjnoÊci

akustycznej elementów budowlanych,

wyznaczonej zgodnie z Polskimi Normami okreÊlajàcymi metody pomiaru

izolacyjnoÊci akustycznej elementów

budowlanych i izolacyjnoÊci akustycznej w budynkach. Wymagania odnoszà

si´ do izolacyjnoÊci

1) Êcian zewn´trznych, stropodachów,

Êcian wewn´trznych, okien w przegrodach zewn´trznych i wewn´trznych oraz drzwi w przegrodach wewn´trznych — od dêwi´ków powietrznych,

2) stropów i pod∏óg — od dêwi´ków powietrznych i uderzeniowych,

3) podestów i biegów klatek schodowych w obr´bie lokali mieszkalnych

— od dêwi´ków uderzeniowych.

Poz. 461

3. Prowadzone w budynku przewody i kana∏y instalacyjne (w tym kana∏y wentylacyjne) nie mogà powodowaç pogorszenia izolacyjnoÊci akustycznej mi´dzy

pomieszczeniami poni˝ej wartoÊci wynikajàcych z wymagaƒ zawartych w Polskiej Normie dotyczàcej izolacyjnoÊci

akustycznej przegród w budynkach oraz

izolacyjnoÊci akustycznej elementów

budowlanych.

4. W budynku mieszkalnym wielorodzinnym

1) izolacja akustyczna stropów mi´dzymieszkaniowych powinna zapewniaç

zachowanie przez te stropy w∏aÊciwoÊci akustycznych, o których mowa

w ust. 2 pkt 2, bez wzgl´du na rodzaj

zastosowanej nawierzchni pod∏ogowej,

2) nale˝y unikaç takich uk∏adów funkcjonalnych, przy których pomieszczenia sanitarne jednego mieszkania

przylegajà do pokoju sàsiedniego

mieszkania; je˝eli to wymaganie nie

zostanie spe∏nione, Êciana mi´dzymieszkaniowa oddzielajàca pokój

jednego mieszkania od pomieszczenia sanitarnego i kuchni sàsiedniego

mieszkania, do której sà mocowane

przewody i urzàdzenia instalacyjne,

musi mieç konstrukcj´ zapewniajàcà

ograniczenie przenoszenia przez Êcian´ dêwi´ków materia∏owych, co

w szczególnoÊci mo˝na uzyskaç przy

zastosowaniu Êciany o masie powierzchniowej nie mniejszej ni˝

300 kg/m2,

3) przy mocowaniu urzàdzeƒ i przewodów instalacyjnych wewnàtrz mieszkania, stanowiàcych jego wyposa˝enie techniczne, nale˝y stosowaç zabezpieczenia przeciwdrganiowe niezale˝nie od konstrukcji i usytuowania

przegrody, do której sà mocowane,

4) w uzasadnionych przypadkach dopuszcza si´ lokalizowanie

a) urzàdzeƒ obs∏ugujàcych inne budynki — w pomieszczeniach technicznych,

b) zak∏adów us∏ugowych wyposa˝onych w ha∏aÊliwe maszyny i urzàdzenia,

c) zak∏adów gastronomicznych i innych prowadzàcych dzia∏alnoÊç

rozrywkowà

— pod warunkiem zastosowania specjalnych zabezpieczeƒ przeciwdêwi´kowych i przeciwdrganiowych, tak

aby w najniekorzystniejszych warunkach ich u˝ytkowania poziomy ha∏asu i drgaƒ przenikajàcych do pomieszczeƒ chronionych nie przekracza∏y wartoÊci dopuszczalnych okreÊlonych w Polskiej Normie dotyczàcej

dopuszczalnego poziomu dêwi´ku

w pomieszczeniach, zmierzonych

zgodnie z Polskà Normà dotyczàcà

metody pomiaru poziomu dêwi´ku

w pomieszczeniach, oraz okreÊlonych

w Polskiej Normie dotyczàcej oceny

wp∏ywu drgaƒ na ludzi w budynkach.

5. W pomieszczeniach budynków u˝ytecznoÊci publicznej, których funkcja zwiàzana jest z odbiorem mowy lub innych

po˝àdanych sygna∏ów akustycznych,

nale˝y stosowaç takie rozwiàzania budowlane oraz dodatkowe adaptacje

akustyczne, które zapewnià uzyskanie

w pomieszczeniach odpowiednich warunków okreÊlonych odr´bnymi przepisami. Adaptacje akustyczne nale˝y wykonywaç z materia∏ów o potwierdzonych w∏asnoÊciach poch∏aniania dêwi´ku wyznaczonych zgodnie z Polskà Normà okreÊlajàcà metod´ pomiaru poch∏aniania dêwi´ku przez elementy budowlane.”;

86) za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia „Wykaz Polskich

Norm przywo∏anych w rozporzàdzeniu” otrzymuje brzmienie okreÊlone w za∏àczniku nr 1 do niniejszego rozporzàdzenia;

Poz. 461

87) dodaje si´ za∏àcznik nr 3 do rozporzàdzenia „Stosowane w rozporzàdzeniu okreÊlenia dotyczàce

palnoÊci i rozprzestrzeniania ognia oraz odpowiadajàce im europejskie klasy reakcji na ogieƒ i klasy odpornoÊci dachów na ogieƒ zewn´trzny”

w brzmieniu okreÊlonym w za∏àczniku nr 2 do niniejszego rozporzàdzenia.

§ 2. Przepisów rozporzàdzenia nie stosuje si´, je˝eli przed dniem jego wejÊcia w ˝ycie

1) zosta∏ z∏o˝ony wniosek o pozwolenie na budow´

lub odr´bny wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i wnioski te zosta∏y opracowane na

podstawie dotychczasowych przepisów;

2) zosta∏o dokonane zg∏oszenie budowy lub wykonania robót budowlanych w przypadku, gdy nie jest

wymagane uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budow´.

§ 3. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

3 miesi´cy od dnia og∏oszenia, z wyjàtkiem § 1 pkt 33,

który wchodzi w ˝ycie z dniem og∏oszenia.

Minister Infrastruktury: C. Grabarczyk

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury

z dnia 12 marca 2009 r. (poz. 461)

Za∏àcznik nr 1

WYKAZ POLSKICH NORM POWO¸ANYCH W ROZPORZÑDZENIU

*) Polskie Normy projektowania wprowadzajàce europejskie normy projektowania konstrukcji — Euroko-

dy, zatwierdzone i opublikowane w j´zyku polskim, mogà byç stosowane do projektowania konstrukcji, je˝eli obejmujà one wszystkie niezb´dne aspekty zwiàzane z zaprojektowaniem tej konstrukcji (stanowià kompletny zestaw norm umo˝liwiajàcy projektowanie). Projektowanie ka˝dego rodzaju konstrukcji wymaga stosowania PN-EN 1990 i PN-EN 1991.

Za∏àcznik nr 2

STOSOWANE W ROZPORZÑDZENIU OKREÂLENIA DOTYCZÑCE PALNOÂCI I ROZPRZESTRZENIANIA OGNIA

ORAZ ODPOWIADAJÑCE IM EUROPEJSKIE KLASY REAKCJI NA OGIE¡ I KLASY ODPORNOÂCI DACHÓW

NA OGIE¡ ZEWN¢TRZNY

1. PalnoÊç wyrobów (materia∏ów) budowlanych

1.1. Stosowanym w rozporzàdzeniu okreÊleniom: niepalny, niezapalny, trudno zapalny, ∏atwo zapalny, niekapiàcy, samogasnàcy, intensywnie dymiàcy (z wy∏àczeniem posadzek — w tym wyk∏adzin pod∏ogowych) odpowiadajà klasy reakcji na ogieƒ, zgodnie z Polskà Normà PN-EN 13501-1:2008 „Klasyfikacja

ogniowa wyrobów budowlanych i elementów budynków — Cz´Êç 1: Klasyfikacja na podstawie badaƒ

reakcji na ogieƒ”, podane w kolumnie 2 tabeli 1.

Tabela 1

1.2. Stosowanym w rozporzàdzeniu okreÊleniom: niepalny, niezapalny, trudno zapalny, intensywnie dymiàcy dotyczàcym posadzek (w tym wyk∏adzin pod∏ogowych) odpowiadajà klasy reakcji na ogieƒ, zgodnie

z Polskà Normà PN-EN 13501-1:2008 „Klasyfikacja ogniowa wyrobów budowlanych i elementów budynków — Cz´Êç 1: Klasyfikacja na podstawie badaƒ reakcji na ogieƒ”, podane w kolumnie 2 tabeli 2.

Tabela 2

Uwaga: Stosowane w pkt 1.1. i 1.2. okreÊlenia odnoszà si´ tak˝e do wyrobów (materia∏ów) budowlanych uznanych za spe∏niajàce wymagania w zakresie reakcji na ogieƒ, bez potrzeby prowadzenia badaƒ, których wykazy zawarte sà w decyzjach Komisji Europejskiej publikowanych

w Dzienniku Urz´dowym Unii Europejskiej.

2. Rozprzestrzenianie ognia przez elementy budynku z wy∏àczeniem Êcian zewn´trznych

przy dzia∏aniu ognia z zewnàtrz budynku

2.1. Nierozprzestrzeniajàcym ognia elementom budynku odpowiadajà elementy

— wykonane z wyrobów klasy reakcji na ogieƒ: A1; A2-s1,d0 A2-s2,d0; A2-s3,d0; B-s1,d0; Bs-2,d0 oraz

Bs-3,d0;

— stanowiàce wyrób o klasie reakcji na ogieƒ: A1; A2-s1,d0; A2-s2,d0; A2-s3,d0; B-s1,d0; B-s2,d0 oraz

B-s3,d0, przy czym warstwa izolacyjna elementów warstwowych powinna mieç klas´ reakcji na ogieƒ

co najmniej E;

2.2. S∏abo rozprzestrzeniajàcym ogieƒ elementom budynku odpowiadajà elementy

— wykonane z wyrobów klasy reakcji na ogieƒ: C-s1,d0; C-s2,d0; C-s3,d0 oraz D-s1,d0;

— stanowiàce wyrób o klasie reakcji na ogieƒ: C-s1,d0; C-s2,d0; C-s3, d0 oraz D-s1,d0, przy czym warstwa izolacyjna elementów warstwowych powinna mieç klas´ reakcji na ogieƒ co najmniej E.

3. Rozprzestrzenianie ognia przez przewody i izolacje cieplne przewodów instalacyjnych

stosowanych wewnàtrz budynku

Nierozprzestrzeniajàcym ognia przewodom wentylacyjnym, wodociàgowym, kanalizacyjnym i grzewczym

oraz ich izolacjom cieplnym odpowiadajà

— przewody i izolacje wykonane z wyrobów klasy reakcji na ogieƒ: A1L; A2L-s1,d0; A2L-s2,d0; A2L-s3,d0;

BL-s1,d0; BL-s2,d0 oraz BL-s3,d0;

— przewody i izolacje stanowiàce wyrób o klasie reakcji na ogieƒ wg PN-EN 13501-1:2008: A1L; A2L-s1,d0;

A2L-s2,d0; A2L-s3,d0; BL-s1,d0; BL-s2,d0 oraz BL-s3,d0, przy czym warstwa izolacyjna elementów warstwowych powinna mieç klas´ reakcji na ogieƒ co najmniej E.

4. Rozprzestrzenianie ognia przez przekrycia dachów

4.1. Nierozprzestrzeniajàcym ognia przekryciom dachów odpowiadajà przekrycia

1) klasy BROOF (t1) badane zgodnie z Polskà Normà PN-ENV 1187:2004 „Metody badaƒ oddzia∏ywania

ognia zewn´trznego na dachy”; badanie 1.

2) klasy BROOF, uznane za spe∏niajàce wymagania w zakresie odpornoÊci wyrobów na dzia∏anie ognia

zewn´trznego, bez potrzeby przeprowadzenia badaƒ, których wykazy zawarte sà w decyzjach Komisji Europejskiej publikowanych w Dzienniku Urz´dowym Unii Europejskiej.

Warunki i kryteria techniczne dla przekryç klasy BROOF (t1), o których mowa w pkt 1, podano w tabeli 3.

Tabela 3

4.2. Przekrycia dachów spe∏niajàce kryteria grupy b i niespe∏niajàce jednego lub wi´cej kryteriów

grupy a klasyfikuje si´ jako s∏abo rozprzestrzeniajàce ogieƒ.

4.3. Przekrycia dachów klasy FROOF(t1) klasyfikuje si´ jako przekrycia silnie rozprzestrzeniajàce ogieƒ.

Elektronicznie

podpisany przez

Grzegorz Paczowski

Data: 2009.04.07

16:29:36 +02'00'

Dziennik Ustaw Nr 56

— 4944 —

Poz. 461

461

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY1)

z dnia 12 marca 2009 r.

zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadaç budynki

i ich usytuowanie2)

Na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. — Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156,

poz. 1118, z póên. zm.3)) zarzàdza si´, co nast´puje