Ustawa z dnia 13 lutego 2009 r. o zmianie ustawy o działalności ubezpieczeniowej oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej

(Dz. U. Nr 124, poz. 1151, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

wyrazy „Rozdział 1” zastępuje się wyrazami „Dział I”;

2)

w art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Ustawa określa warunki wykonywania

1)

działalności w zakresie ubezpieczeń osobowych i ubezpieczeń majątkowych;

2)

działalności reasekuracyjnej.

”

;

3)

w art. 2 w ust. 1

a)

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

cedent - zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, który w związku z wykonywaną

działalnością ubezpieczeniową lub reasekuracyjną ceduje ryzyko na zakład reasekuracji

lub zakład ubezpieczeń wykonujący działalność reasekuracyjną;

”

,

b)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

główny oddział - oddział, w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm., zakładu ubezpieczeń mającego siedzibę w państwie niebędącym państwem członkowskim

Unii Europejskiej albo zakładu reasekuracji mającego siedzibę w państwie niebędącym

państwem członkowskim Unii Europejskiej;

”

,

c)

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

krajowy zakład ubezpieczeń - przedsiębiorcę, w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, który uzyskał zezwolenie na

wykonywanie działalności ubezpieczeniowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

”

,

d)

pkt 5b i 5c otrzymują brzmienie

„

5b)

mieszany dominujący podmiot ubezpieczeniowy - podmiot dominujący, który nie jest

a)

zakładem ubezpieczeń,

b)

zakładem reasekuracji,

c)

dominującym podmiotem ubezpieczeniowym,

d)

dominującym podmiotem nieregulowanym w rozumieniu ustawy o nadzorze uzupełniającym

- jeżeli przynajmniej jednym z jego podmiotów zależnych jest zakład ubezpieczeń lub

zakład reasekuracji; za mieszany dominujący podmiot ubezpieczeniowy nie uważa się

Skarbu Państwa;

5c)

nadzór dodatkowy - nadzór w zakresie wynikających z przepisów prawa polskiego lub

prawa państwa członkowskiego Unii Europejskiej uprawnień i obowiązków krajowego zakładu

ubezpieczeń, krajowego zakładu reasekuracji, zagranicznego zakładu ubezpieczeń mającego

siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub zagranicznego zakładu reasekuracji

mającego siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej, który

a)

jest podmiotem dominującym wobec innego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji

lub posiada udział w innym zakładzie ubezpieczeń lub zakładzie reasekuracji, lub jest

w inny sposób blisko powiązany z innym zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji

lub

b)

jest podmiotem zależnym od dominującego podmiotu ubezpieczeniowego lub zakładu ubezpieczeń

mającego siedzibę w państwie niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej lub

zakładu reasekuracji mającego siedzibę w państwie niebędącym państwem członkowskim

Unii Europejskiej, lub

c)

jest podmiotem zależnym od mieszanego dominującego podmiotu ubezpieczeniowego;

”

,

e)

pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

oddział - oddział, w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, zakładu ubezpieczeń mającego siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej

albo zakładu reasekuracji mającego siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej;

”

,

f)

po pkt 10 dodaje się pkt 10a w brzmieniu

„

10a)

rodzaje reasekuracji

a)

reasekuracja ubezpieczeń na życie, o których mowa w dziale I załącznika do ustawy,

b)

reasekuracja pozostałych ubezpieczeń osobowych oraz ubezpieczeń majątkowych, o których

mowa w dziale II załącznika do ustawy;

”

,

g)

pkt 12 otrzymuje brzmienie

„

12)

ubezpieczeniowa grupa kapitałowa - grupę podmiotów, w skład której wchodzi zakład

ubezpieczeń lub zakład reasekuracji podlegający nadzorowi dodatkowemu oraz co najmniej

a)

jeden z podmiotów, o którym mowa w pkt 5c lit. a-c, a także

b)

podmioty będące podmiotami zależnymi, podmiotami ze znaczącym udziałem kapitałowym

lub w inny sposób blisko powiązane z zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji

podlegającym nadzorowi dodatkowemu,

c)

podmioty dominujące, posiadające znaczący udział kapitałowy lub w inny sposób blisko

powiązane z zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji podlegającym nadzorowi

dodatkowemu,

d)

podmioty będące podmiotami zależnymi, podmiotami ze znaczącym udziałem kapitałowym

lub w inny sposób blisko powiązane z podmiotami, o których mowa w lit. c;

”

,

h)

pkt 13a otrzymuje brzmienie

„

13a)

dominujący podmiot ubezpieczeniowy - podmiot dominujący, niebędący dominującym podmiotem

nieregulowanym w rozumieniu ustawy o nadzorze uzupełniającym

a)

który posiada znaczące udziały kapitałowe w podmiotach zależnych oraz

b)

którego podmiotami zależnymi są wyłącznie lub w większości zakłady ubezpieczeń lub

zakłady reasekuracji, a przynajmniej jednym z tych zakładów jest krajowy zakład ubezpieczeń

lub krajowy zakład reasekuracji lub zagraniczny zakład ubezpieczeń, który uzyskał

zezwolenie w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej, lub zagraniczny zakład

reasekuracji, który uzyskał zezwolenie w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej;

”

,

i)

pkt 16 otrzymuje brzmienie

„

16)

zagraniczny zakład ubezpieczeń - przedsiębiorcę zagranicznego, w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, wykonującego działalność ubezpieczeniową;

”

,

j)

po pkt 16 dodaje się pkt 16a i 16b w brzmieniu

„

16a)

krajowy zakład reasekuracji - przedsiębiorcę, w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, który uzyskał zezwolenie na

wykonywanie działalności reasekuracyjnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

16b)

zagraniczny zakład reasekuracji - przedsiębiorcę zagranicznego, w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, wykonującego działalność reasekuracyjną;

”

;

4)

w art. 3

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Przez działalność reasekuracyjną rozumie się wykonywanie czynności związanych z przyjmowaniem

ryzyka cedowanego przez zakład ubezpieczeń lub przez zakład reasekuracji oraz dalsze

cedowanie przyjętego ryzyka, w szczególności

1)

zawieranie i wykonywanie umów reasekuracji czynnej i umów retrocesji;

2)

składanie oświadczeń woli w sprawach roszczeń o odszkodowania lub inne świadczenia

należne z tytułu umów, o których mowa w pkt 1;

3)

ustalanie składek i prowizji należnych z tytułu zawieranych umów, o których mowa w

pkt 1;

4)

wypłacanie odszkodowań i innych świadczeń należnych z tytułu umów, o których mowa

w pkt 1;

5)

prowadzenie kontroli przestrzegania przez cedentów warunków umów, o których mowa w

pkt 1.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zakład ubezpieczeń nie może wykonywać innej działalności poza działalnością ubezpieczeniową

i bezpośrednio z nią związaną, z zastrzeżeniem ust. 2c i 8 oraz art. 26 ust. 1.

”

,

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2c w brzmieniu

„

2a.

Zakład reasekuracji nie może wykonywać innej działalności poza działalnością reasekuracyjną

i czynnościami bezpośrednio z nią związanymi.

2b.

Czynnościami bezpośrednio związanymi z działalnością reasekuracyjną są w szczególności

czynności w zakresie doradztwa statystycznego, doradztwa aktuarialnego, analizy ryzyka,

badań na rzecz klientów, lokowania środków zakładu reasekuracji, a także czynności

zapobiegania powstawaniu lub zmniejszeniu skutków wypadków ubezpieczeniowych lub finansowanie

tych działań z funduszu prewencyjnego.

2c.

Zakład ubezpieczeń działający jako zakład ubezpieczeń i reasekuracji może wykonywać

również działalność, o której mowa w ust. 1a i 2b.

”

,

d)

w ust. 3

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

zawieranie umów ubezpieczenia, umów gwarancji ubezpieczeniowych lub zlecanie ich zawierania

uprawnionym pośrednikom ubezpieczeniowym w rozumieniu ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowym

(Dz. U. Nr 124, poz. 1154, z późn. zm., a także wykonywanie tych umów;

”

,

-

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

zawieranie umów reasekuracji lub zlecanie ich zawierania brokerom reasekuracyjnym

w rozumieniu ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowym, a także wykonywanie tych umów, w zakresie cedowania ryzyka z umów ubezpieczenia

lub umów gwarancji ubezpieczeniowych (reasekuracja bierna);

”

,

-

pkt 2-4 otrzymują brzmienie

„

2)

składanie oświadczeń woli w sprawach roszczeń o odszkodowania lub inne świadczenia

należne z tytułu umów, o których mowa w pkt 1 i 1a;

3)

ustalanie składek i prowizji należnych z tytułu zawieranych umów, o których mowa w

pkt 1 i 1a;

4)

ustanawianie w drodze czynności cywilnoprawnych zabezpieczeń rzeczowych lub osobistych,

jeżeli są one bezpośrednio związane z zawieraniem umów, o których mowa w pkt 1 i 1a.

”

,

e)

w ust. 4

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

wypłacanie odszkodowań i innych świadczeń należnych z tytułu umów, o których mowa

w ust. 3 pkt 1 i 1a;

”

,

-

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

prowadzenie postępowań regresowych oraz postępowań windykacyjnych związanych z wykonywaniem

a)

umów ubezpieczenia i umów gwarancji ubezpieczeniowych,

b)

umów reasekuracji w zakresie cedowania ryzyka z umów ubezpieczenia i umów gwarancji

ubezpieczeniowych;

”

;

5)

po art. 4

a)

dodaje się wyrazy „Dział II Działalność ubezpieczeniowa”,

b)

wyrazy „Rozdział 2” zastępuje się wyrazami „Rozdział 1”;

6)

w art. 6 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Działalność ubezpieczeniową wykonuje zakład ubezpieczeń działający jako zakład ubezpieczeń

albo zakład ubezpieczeń i reasekuracji.

3.

Zakład ubezpieczeń wykonujący działalność w formie spółki akcyjnej ma obowiązek i

wyłączne prawo używania w nazwie lub firmie wyrazów „towarzystwo ubezpieczeń”, „zakład

ubezpieczeń”, „towarzystwo ubezpieczeń i reasekuracji”, „zakład ubezpieczeń i reasekuracji”.

Dopuszczalne jest używanie w obrocie odpowiednio skrótów „TU”, „ZU”, „TUiR”, „ZUiR”.

”

;

7)

po art. 18 dodaje się art. 18a i 18b w brzmieniu

„

Art. 18a.

1.

Zakład ubezpieczeń może proporcjonalnie różnicować składki ubezpieczeniowe i świadczenia

poszczególnych osób w przypadkach, w których zastosowanie kryterium płci jest czynnikiem

decydującym w ocenie ryzyka opartego na odpowiednich i dokładnych danych aktuarialnych

i statystycznych.

2.

Różnicowanie składek ubezpieczeniowych i świadczeń, o którym mowa w ust. 1, jest uzależnione

od gromadzenia, podawania do publicznej wiadomości oraz uaktualniania przez zakład

ubezpieczeń dokładnych danych uzasadniających zastosowanie kryterium płci jako decydującego

czynnika aktuarialnego.

Art. 18b.

Różnicowanie składek ubezpieczeniowych i świadczeń do celów ubezpieczeń z działu I

i II załącznika do ustawy i związanych z nimi usług finansowych ze względu na ciążę

i macierzyństwo jest zakazane.

”

;

8)

w art. 19 w ust. 2 po pkt 21 dodaje się pkt 21a w brzmieniu

„

21a)

zakładu reasekuracji, z którym zawarto umowę reasekuracji, w zakresie umów ubezpieczenia

ryzyka objętych tą umową reasekuracji;

”

;

9)

w art. 29 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

zakładu reasekuracji.

”

;

10)

po art. 30 wyrazy „Rozdział 3” zastępuje się wyrazami „Rozdział 2”;

11)

w art. 35 ust. 2a i 2b otrzymują brzmienie

„

2a.

Jeżeli wskutek nabycia albo objęcia akcji lub praw z akcji, o którym mowa w ust. 2,

albo wskutek podjęcia innych działań określonych w ust. 2, krajowy zakład ubezpieczeń

stałby się podmiotem zależnym lub podmiotem, w którym posiadany byłby znaczący udział

kapitałowy

1)

zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji, instytucji kredytowej lub firmy inwestycyjnej,

które uzyskały zezwolenia na wykonywanie działalności na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej lub w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub

2)

podmiotu dominującego zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji, instytucji kredytowej

lub firmy inwestycyjnej, które uzyskały zezwolenia na wykonywanie działalności na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej,

lub

3)

osoby fizycznej lub prawnej posiadającej znaczący udział kapitałowy w instytucji kredytowej

lub firmie inwestycyjnej, które uzyskały zezwolenia na wykonywanie działalności na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej

- zawiadomienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera odpowiednią informację w tym zakresie,

wskazującą w szczególności podmioty, w stosunku do których krajowy zakład ubezpieczeń

stałby się podmiotem zależnym lub podmiotem, w którym posiadałyby one znaczący udział

kapitałowy.

2b.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2a, organ nadzoru występuje na piśmie do właściwego

organu nadzoru państwa członkowskiego Unii Europejskiej o przekazanie informacji dotyczących

nadzorowanego przez ten organ zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji, instytucji

kredytowej, firmy inwestycyjnej, założycieli, akcjonariuszy lub udziałowców tych podmiotów,

podmiotów dominujących w stosunku do tych podmiotów lub osób fizycznych lub prawnych

posiadających znaczący udział kapitałowy w tych podmiotach celem ustalenia, czy zachodzą

przesłanki, o których mowa w ust. 4.

”

;

12)

po art. 37c wyrazy „Rozdział 4” zastępuje się wyrazami „Rozdział 3”;

13)

po art. 91 wyrazy „Rozdział 5” zastępuje się wyrazami „Rozdział 4”;

14)

w art. 92 w ust. 3

a)

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

wyliczenie marginesu wypłacalności i wyliczenie wartości środków własnych - w przypadku

gdy założycielem jest zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji;

”

,

b)

pkt 11 otrzymuje brzmienie

„

11)

zaświadczenie organu nadzoru właściwego dla siedziby zagranicznego zakładu ubezpieczeń

lub zagranicznego zakładu reasekuracji, dotyczące wykonywanej przez wnioskodawcę działalności

oraz spełnienia wymogów w zakresie wypłacalności;

”

,

c)

pkt 15 otrzymuje brzmienie

„

15)

poświadczenie odpowiedniego wykształcenia i doświadczenia zawodowego osób przewidzianych

na członków zarządu i rady nadzorczej, w tym świadectwa pracy i odpisy dyplomów;

”

,

d)

pkt 23 otrzymuje brzmienie

„

23)

oświadczenie założycieli, czy krajowy zakład ubezpieczeń będzie podmiotem zależnym

lub podmiotem ze znaczącym udziałem kapitałowym

a)

zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji, instytucji kredytowej lub firmy inwestycyjnej,

które uzyskały odpowiednie zezwolenia na wykonywanie działalności w państwie członkowskim

Unii Europejskiej,

b)

podmiotu dominującego w stosunku do zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji, instytucji

kredytowej lub firmy inwestycyjnej, które uzyskały odpowiednie zezwolenia na wykonywanie

działalności w państwie członkowskim Unii Europejskiej,

c)

osoby fizycznej lub prawnej, posiadającej znaczący udział kapitałowy w zakładzie ubezpieczeń,

zakładzie reasekuracji, instytucji kredytowej lub firmie inwestycyjnej, które uzyskały

odpowiednie zezwolenia na wykonywanie działalności w państwie członkowskim Unii Europejskiej

- z informacją o nazwach i adresach siedziby podmiotów, o których mowa w lit. a-c

”

;

15)

w art. 93a pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

nadzorowanego przez ten organ zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji, instytucji

kredytowej lub firmy inwestycyjnej,

”

;

16)

w art. 98 w ust. 1 uchyla się pkt 8;

17)

w art. 101 ust. 10 otrzymuje brzmienie

„

10.

Decyzja, o której mowa w ust. 1 i 4, jest natychmiast wykonalna.

”

;

18)

w art. 102 dodaje się pkt 4-7 w brzmieniu

„

4)

krajowy zakład ubezpieczeń nie może zawierać umów reasekuracji czynnej i umów retrocesji

czynnej;

5)

umowy reasekuracji czynnej i umowy retrocesji czynnej już zawarte nie mogą być przedłużane

i nie przedłużają się;

6)

krajowy zakład ubezpieczeń nie może przyjmować nowych cesji w ramach zawartych umów

reasekuracji czynnej i umów retrocesji czynnej;

7)

krajowy zakład ubezpieczeń nie może zwiększać odpowiedzialności w ramach zawartych

umów reasekuracji czynnej i umów retrocesji czynnej.

”

;

19)

po art. 102 wyrazy „Rozdział 6” zastępuje się wyrazami „Rozdział 5”;

20)

w art. 123 w ust. 2 dodaje się pkt 4-7 w brzmieniu

„

4)

główny oddział nie może zawierać umów reasekuracji czynnej i umów retrocesji czynnej;

5)

umowy reasekuracji czynnej i umowy retrocesji czynnej już zawarte nie mogą być przedłużane

i nie przedłużają się;

6)

główny oddział nie może przyjmować nowych cesji w ramach zawartych umów reasekuracji

czynnej i umów retrocesji czynnej;

7)

główny oddział nie może zwiększać odpowiedzialności w ramach zawartych umów reasekuracji

czynnej i umów retrocesji czynnej.

”

;

21)

po art. 126 wyrazy „Rozdział 7” zastępuje się wyrazami „Rozdział 6”;

22)

po art. 145 wyrazy „Rozdział 8” zastępuje się wyrazami „Rozdział 7”;

23)

po art. 146 dodaje się art. 146a w brzmieniu

„

Art. 146a.

1.

Do zakładów ubezpieczeń wykonujących działalność, o której mowa w dziale I załącznika

do ustawy, których składka przypisana brutto z tytułu wykonywanej działalności reasekuracyjnej

w ostatnim roku obrotowym przekracza 10% całkowitej składki przypisanej brutto, lub

składka przypisana brutto z tytułu wykonywanej działalności reasekuracyjnej w ostatnim

roku obrotowym przekracza kwotę równowartości w złotych 50 000 000 euro, lub rezerwy

techniczno-ubezpieczeniowe w ujęciu brutto, utworzone w związku z wykonywaną działalnością

reasekuracyjną, przekraczają 10% łącznych rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w ujęciu

brutto, utworzonych na koniec roku obrotowego, stosuje się następujące zasady

1)

margines wypłacalności zakładu ubezpieczeń stanowi sumę

a)

marginesu wypłacalności zakładu ubezpieczeń, obliczonego zgodnie z przepisami dotyczącymi

gospodarki finansowej zakładów ubezpieczeń oraz

b)

marginesu wypłacalności zakładu reasekuracji, obliczonego zgodnie z przepisami dotyczącymi

gospodarki finansowej zakładów reasekuracji;

2)

minimalna wysokość kapitału gwarancyjnego jest równa większej z dwóch kwot

a)

minimalnej wysokości kapitału gwarancyjnego dla zakładu ubezpieczeń, obliczonej zgodnie

z przepisami dotyczącymi gospodarki finansowej zakładów ubezpieczeń oraz

b)

minimalnej wysokości kapitału gwarancyjnego dla zakładu reasekuracji, obliczonej zgodnie

z przepisami dotyczącymi gospodarki finansowej zakładów reasekuracji;

3)

wysokość środków własnych zakładu ubezpieczeń stanowiących pokrycie marginesu wypłacalności

i wysokość środków własnych zakładu ubezpieczeń stanowiących pokrycie kapitału gwarancyjnego

jest ustalana zgodnie z przepisami dotyczącymi gospodarki finansowej zakładów ubezpieczeń

oraz przepisami dotyczącymi gospodarki finansowej zakładów reasekuracji;

4)

zakład ubezpieczeń lokuje aktywa stanowiące pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych

z tytułu wykonywanej działalności reasekuracyjnej zgodnie z przepisami dotyczącymi

gospodarki finansowej zakładów reasekuracji; aktywa zakładu stanowiące pokrycie rezerw

techniczno-ubezpieczeniowych związanych z wykonywaną działalnością reasekuracyjną

muszą zostać wydzielone i być zarządzane niezależnie od aktywów związanych z wykonywaną

przez zakład ubezpieczeń działalnością ubezpieczeniową bezpośrednią, bez możliwości

transferu tych aktywów.

2.

Do zakładów ubezpieczeń wykonujących działalność, o której mowa w dziale II załącznika

do ustawy, których składka przypisana brutto z tytułu wykonywanej działalności reasekuracyjnej

w ostatnim roku obrotowym przekracza 10% całkowitej składki przypisanej brutto, lub

składka przypisana brutto z tytułu wykonywanej działalności reasekuracyjnej w ostatnim

roku obrotowym przekracza kwotę równowartości w złotych 50 000 000 euro, lub rezerwy

techniczno-ubezpieczeniowe w ujęciu brutto, utworzone w związku z wykonywaną działalnością

reasekuracyjną przekraczają 10% łącznych rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w ujęciu

brutto, utworzonych na koniec roku obrotowego, stosuje się zasady, o których mowa

w ust. 1 pkt 2 i 4.

3.

Do wyliczenia równowartości w złotych kwoty wyrażonej w euro, o której mowa w ust.

1 i 2, przyjmuje się średni kurs walut obcych Narodowego Banku Polskiego według tabeli

kursów średnich nr 1 każdego roku.

4.

Jeżeli w dwóch kolejnych latach obrotowych warunki wymienione w ust. 1 i 2 nie są

spełnione, zakład ubezpieczeń od trzeciego kolejnego roku obrotowego stosuje przepisy

dotyczące gospodarki finansowej zakładów ubezpieczeń.

5.

Zakład ubezpieczeń może wystąpić do organu nadzoru o skrócenie terminu, o którym mowa

w ust. 4.

”

;

24)

w art. 148 ust. 2-2c otrzymują brzmienie

„

2.

Z aktywów stanowiących środki własne zakładu ubezpieczeń podlegającego nadzorowi dodatkowemu

wyłącza się posiadane przez zakład ubezpieczeń akcje i inne aktywa finansujące kapitały

własne innych zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji należących do tej samej

ubezpieczeniowej grupy kapitałowej.

2a.

Z aktywów stanowiących środki własne zakładu ubezpieczeń wchodzącego w skład konglomeratu

finansowego wyłącza się posiadane przez zakład ubezpieczeń akcje lub udziały finansujące

kapitały własne innych zakładów ubezpieczeń, zakładów reasekuracji, instytucji kredytowych

i instytucji finansowych, w rozumieniu prawa bankowego, oraz firm inwestycyjnych.

2b.

Z aktywów stanowiących środki własne zakładu ubezpieczeń wyłącza się posiadane przez

zakład ubezpieczeń w odniesieniu do innych zakładów ubezpieczeń, zakładów reasekuracji,

instytucji kredytowych i instytucji finansowych, w rozumieniu prawa bankowego, oraz firm inwestycyjnych

1)

udzielone przez zakład ubezpieczeń pożyczki podporządkowane spełniające warunki określone

w ust. 4 pkt 2;

2)

skumulowane niezapłacone dywidendy z tytułu akcji uprzywilejowanych.

2c.

Na wniosek zakładu ubezpieczeń, jeżeli udziały lub akcje w innej instytucji kredytowej,

firmie inwestycyjnej, instytucji finansowej, zakładzie reasekuracji lub zakładzie

ubezpieczeń są posiadane tymczasowo do celów pomocy finansowej przeznaczonej na reorganizację

oraz utrzymanie podmiotu, organ nadzoru może wyrazić zgodę na odstąpienie od stosowania

przepisów w sprawie odliczeń określonych w ust. 2a lub 2b.

”

;

25)

art. 148a otrzymuje brzmienie

„

Art. 148a.

Środki własne na pokrycie kapitału gwarancyjnego stanowią aktywa, o których mowa w

art. 148, z wyłączeniem aktywów, o których mowa w art. 148 ust. 4 pkt 3.

”

;

26)

w art. 150 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Ze środków pochodzących z funduszu organizacyjnego zakładu ubezpieczeń zgromadzonych

na wyodrębnionym rachunku bankowym mogą być finansowane jedynie koszty związane z

utworzeniem administracji zakładu ubezpieczeń oraz z organizowaniem sieci jego przedstawicielstw.

”

;

27)

w art. 154

a)

w ust. 6 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

akcje, w tym dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym, a także notowane na tym rynku

prawa poboru, prawa do akcji;

”

,

b)

ust. 8 i 9 otrzymują brzmienie

„

8.

Nie stanowią aktywów na pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych krajowego zakładu

ubezpieczeń, podlegającego nadzorowi dodatkowemu, aktywa finansujące kapitały własne

innych zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji należących do tej samej ubezpieczeniowej

grupy kapitałowej.

9.

Na wniosek zakładu ubezpieczeń organ nadzoru może udzielić, w drodze decyzji, zezwolenia

na uznawanie za aktywa stanowiące pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych aktywów

innych niż określone w ust. 6. Organ nadzoru w decyzji udzielającej zezwolenia określa

warunki dopuszczalności uznania za aktywa stanowiące pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych

wskazanych w zezwoleniu aktywów.

”

;

28)

w art. 155

a)

w ust. 1 pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

łącznie 25% wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w należnościach od cedentów,

reasekuratorów, ubezpieczających lub pośredników ubezpieczeniowych oraz udziale reasekuratorów

w rezerwach techniczno-ubezpieczeniowych, przy czym wartość tych należności oraz udziału

reasekuratorów w rezerwach techniczno-ubezpieczeniowych niezabezpieczonych hipotecznie

albo przez instytucje finansowe nie przekroczy 5% łącznej wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych;

nie są wymagane zabezpieczenia od reasekuratorów, którzy wykonują działalność w ramach

uzyskanego na podstawie ustawy zezwolenia organu nadzoru lub w ramach swobody świadczenia

usług albo uzyskali pozytywną opinię organu nadzoru;

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Do rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, o których mowa w art. 155 ust. 1, nie wlicza

się rezerw techniczno-ubezpieczeniowych dla ubezpieczeń na życie, o których mowa w

dziale I w grupie 3 załącznika do ustawy, jeżeli ryzyko lokaty ponosi ubezpieczający.

”

;

29)

po art. 157 wyrazy „Rozdział 9” zastępuje się wyrazami „Rozdział 8”;

30)

w art. 159 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

sporządzanie rocznego raportu o stanie portfela ubezpieczeń i reasekuracji;

”

;

31)

po art. 166 wyrazy „Rozdział 10” zastępuje się wyrazami „Rozdział 9”;

32)

w art. 167 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Do sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, dołącza się raport o stanie portfela ubezpieczeń

i reasekuracji, o którym mowa w art. 159 ust. 1 pkt 4.

”

;

33)

art. 170 otrzymuje brzmienie

„

Art. 170.

1.

Wyboru podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych dokonuje się przed

upływem roku obrotowego, jednakże ten sam podmiot nie może być wybrany na okres dłuższy

niż 5 lat.

2.

O wyborze podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych zakład ubezpieczeń

zawiadamia organ nadzoru nie później niż w terminie 7 dni od dnia wyboru.

”

;

34)

w art. 171 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zakład ubezpieczeń jest obowiązany zawiadomić organ nadzoru o zmianie podmiotu badającego

sprawozdanie finansowe zakładu ubezpieczeń, w terminie 7 dni od dnia zmiany tego podmiotu.

”

;

35)

w art. 173 w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

reasekuracji biernej oraz działalności reasekuracyjnej;

”

;

36)

po art. 175 oznaczenie i tytuł rozdziału 11 otrzymują brzmienie

„

Rozdział 10

Łączenie się zakładów ubezpieczeń, przeniesienie umów ubezpieczenia, przeniesienie

umów reasekuracji”;

37)

art. 178 otrzymuje brzmienie

„

Art. 178.

Na zakład ubezpieczeń przejmujący lub na zakład ubezpieczeń nowo zawiązany przechodzą,

z dniem połączenia

1)

portfel ubezpieczeń zakładu przejmowanego lub łączących się zakładów;

2)

portfel reasekuracji zakładu przejmowanego lub łączących się zakładów.

”

;

38)

w art. 179 w ust. 3

a)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

dowód posiadania aktywów stanowiących pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych

zakładu ubezpieczeń przejmującego lub nowo zawiązanego;

”

,

b)

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

dowód posiadania środków własnych na pokrycie marginesu wypłacalności zakładu ubezpieczeń

przejmującego lub nowo zawiązanego.

”

;

39)

w art. 180 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Organ nadzoru, w terminie 21 dni od dnia powiadomienia o planie połączenia zakładów

ubezpieczeń, może, w drodze decyzji, złożyć sprzeciw wobec planowanego połączenia

zakładów ubezpieczeń, jeżeli z przedłożonych dokumentów wynika, że po połączeniu nowo

powstały zakład ubezpieczeń nie będzie dysponować środkami własnymi w wysokości wymaganego

marginesu wypłacalności lub zakład ubezpieczeń nie będzie posiadał aktywów na pokrycie

rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, oraz

1)

interesy ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia

nie zostały należycie zabezpieczone lub

2)

interesy ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia

podlegających reasekuracji nie zostały należycie zabezpieczone.

”

;

40)

po art. 186 dodaje się art. 186a-186e w brzmieniu

„

Art. 186a.

1.

Zakład ubezpieczeń może zawrzeć z innym zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji

umowę o przeniesienie całości lub części umów reasekuracji, zwaną dalej „przeniesieniem

portfela reasekuracji”.

2.

Umowa, o której mowa w ust. 1, wymaga zatwierdzenia przez organ nadzoru.

Art. 186b.

1.

Przeniesienie portfela reasekuracji może nastąpić pod warunkiem, że zakład ubezpieczeń

lub zakład reasekuracji przejmujący portfel reasekuracji i zakład ubezpieczeń przekazujący

portfel reasekuracji, po wykonaniu umowy będą posiadać środki własne w wysokości co

najmniej marginesu wypłacalności oraz będą posiadać aktywa na pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych.

2.

Organ nadzoru może zwolnić zakład ubezpieczeń przekazujący lub zakład ubezpieczeń

przejmujący, lub zakład reasekuracji przejmujący portfel reasekuracji od warunku,

o którym mowa w ust. 1, jeżeli umowa ma na celu ochronę interesów ubezpieczających,

ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji,

w sytuacji zagrożenia wypłacalności zakładu ubezpieczeń przekazującego portfel reasekuracji.

Art. 186c.

1.

Wniosek o zatwierdzenie przeniesienia portfela reasekuracji składają wspólnie zainteresowane

zakłady ubezpieczeń albo zakład ubezpieczeń i zakład reasekuracji.

2.

Wniosek o zatwierdzenie przeniesienia portfela reasekuracji zawiera

1)

nazwy i siedziby zakładu ubezpieczeń przekazującego i zakładu ubezpieczeń lub zakładu

reasekuracji przejmującego portfel reasekuracji;

2)

wykaz przenoszonych umów reasekuracji;

3)

wykaz rezerw techniczno-ubezpieczeniowych ustalonych dla przenoszonych umów reasekuracji;

4)

wykaz aktywów przenoszonych wraz z umowami reasekuracji.

3.

Do wniosku o zatwierdzenie przeniesienia portfela reasekuracji należy dołączyć

1)

umowę o przeniesienie portfela reasekuracji;

2)

dowód posiadania środków własnych w wysokości marginesu wypłacalności zakładu ubezpieczeń

przekazującego i zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji przejmującego portfel

reasekuracji, lub wniosek o zwolnienie od warunku określonego w art. 186b ust. 1;

3)

dowód posiadania aktywów stanowiących pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych

przez zakład ubezpieczeń przekazujący oraz zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji

przejmujący portfel reasekuracji, lub wniosek o zwolnienie od warunku określonego

w art. 186b ust. 1.

Art. 186d.

Organ nadzoru zatwierdza, w drodze decyzji, przeniesienie portfela reasekuracji, jeżeli

są spełnione następujące warunki

1)

został złożony wniosek spełniający warunki określone w art. 186c;

2)

zakład ubezpieczeń przekazujący oraz zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji przejmujący

portfel reasekuracji spełniają warunki określone w art. 186b;

3)

interesy ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia

podlegających reasekuracji są należycie zabezpieczone.

Art. 186e.

1.

Wraz z przeniesieniem portfela reasekuracji następuje przeniesienie aktywów zakładu

ubezpieczeń przekazującego do zakładu ubezpieczeń przejmującego lub zakładu reasekuracji

przejmującego, w wysokości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, ustalonej dla przenoszonego

portfela reasekuracji.

2.

W przypadku uzasadnionym ochroną interesów ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych

lub uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji organ nadzoru może,

na wniosek zainteresowanego zakładu ubezpieczeń, określić wartość aktywów przenoszonych

wraz z portfelem reasekuracji lub wyrazić zgodę na przeniesienie portfela reasekuracji

bez przekazania środków finansowych.

”

;

41)

po art. 186 wyrazy „Rozdział 12” zastępuje się wyrazami „Rozdział 11”;

42)

w art. 189

a)

w ust. 7 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

wygasają mandaty członków zarządu zakładu ubezpieczeń;

”

,

b)

uchyla się ust. 15;

43)

w art. 191 dodaje się pkt 4-7 w brzmieniu

„

4)

zakład ubezpieczeń nie może zawierać umów reasekuracji czynnej i umów retrocesji czynnej;

5)

umowy reasekuracji czynnej i umowy retrocesji czynnej już zawarte nie mogą być przedłużane

i nie przedłużają się;

6)

zakład ubezpieczeń nie może przyjmować nowych cesji w ramach zawartych umów reasekuracji

czynnej i umów retrocesji czynnej;

7)

zakład ubezpieczeń nie może zwiększać odpowiedzialności w ramach zawartych umów reasekuracji

czynnej i umów retrocesji czynnej.

”

;

44)

art. 199 otrzymuje brzmienie

„

Art. 199.

1.

W przypadku likwidacji zakładu ubezpieczeń aktywa stanowiące pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych

tworzą osobną masę przeznaczoną na zaspokojenie roszczeń z tytułu

1)

umów ubezpieczenia;

2)

umów reasekuracji.

2.

Inne zobowiązania zakładu ubezpieczeń mogą być pokryte z aktywów stanowiących pokrycie

rezerw techniczno-ubezpieczeniowych wyłącznie po zaspokojeniu wszystkich roszczeń

z tytułu umów, o których mowa w ust. 1.

”

;

45)

po art. 201 wyrazy „Rozdział 13” zastępuje się wyrazami „Rozdział 12”;

46)

po art. 214a wyrazy „Rozdział 14” zastępuje się wyrazami „Rozdział 13”;

47)

w art. 216 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Izba reprezentuje również zakłady reasekuracji, o których mowa w art. 217a.

”

;

48)

po art. 217 dodaje się art. 217a w brzmieniu

„

217a.

Członkami Izby, na zasadzie dobrowolności, mogą być zakłady reasekuracji.

”

;

49)

po art. 223

a)

dodaje się dział III w brzmieniu

„

Dział III

Działalność reasekuracyjna wykonywana przez zakłady reasekuracji

Rozdział 1

Zasady wykonywania działalności reasekuracyjnej

Art. 223a.

Do zakładów reasekuracji stosuje się odpowiednio przepisy art. 6 ust. 1, art. 7, art.

11, art. 27 ust. 1-2 i ust. 3b-10, art. 28 oraz art. 30, z tym że użyte w art. 27

ust. 1 określenie „towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych” oznacza „towarzystwo reasekuracji

wzajemnej”.

Art. 223b.

1.

Zakład reasekuracji może wykonywać działalność reasekuracyjną wyłącznie w formie spółki

akcyjnej albo towarzystwa reasekuracji wzajemnej, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Zakład reasekuracji może wykonywać działalność reasekuracyjną również w formie spółki

europejskiej określonej w rozporządzeniu Rady nr 2157/2001/WE z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu

spółki europejskiej (SE)

(Dz. Urz. WE L 294 z 10.11.2001).

Art. 223c.

1.

Zakład reasekuracji wykonujący działalność w formie spółki akcyjnej ma obowiązek i

wyłączne prawo używania w nazwie lub firmie wyrazów „towarzystwo reasekuracji”, „towarzystwo

reasekuracyjne” lub „zakład reasekuracji”. Dopuszczalne jest używanie w obrocie odpowiednio

skrótów „TR” lub „ZR”.

2.

Zakład reasekuracji wykonujący działalność w formie towarzystwa reasekuracji wzajemnej

ma obowiązek i wyłączne prawo używania w nazwie wyrazów „towarzystwo reasekuracji

wzajemnej”. Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu „TRW”.

Art. 223d.

1.

Składkę reasekuracyjną ustala się w wysokości, która powinna co najmniej zapewnić

wykonanie wszystkich zobowiązań z tytułu zawartych umów reasekuracji i pokrycie kosztów

wykonywania działalności reasekuracyjnej przez zakład reasekuracji.

2.

Zakład reasekuracji jest zobowiązany gromadzić odpowiednie dane statystyczne w celu

ustalania na ich podstawie składek reasekuracyjnych i rezerw techniczno-ubezpieczeniowych.

Art. 223e.

Członkiem organu zarządzającego zakładu reasekuracji nie może być osoba będąca jednocześnie

członkiem organu zarządzającego

1)

narodowego funduszu inwestycyjnego lub firmy zarządzającej majątkiem narodowego funduszu

inwestycyjnego;

2)

towarzystwa funduszy inwestycyjnych;

3)

podmiotu prowadzącego działalność maklerską w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi lub inną działalność w zakresie obrotu maklerskimi instrumentami finansowymi w rozumieniu

tej ustawy;

4)

powszechnego towarzystwa emerytalnego;

5)

banku;

6)

zakładu ubezpieczeń.

Rozdział 2

Zakład reasekuracji wykonujący działalność w formie spółki akcyjnej

Art. 223f.

Do zakładów reasekuracji stosuje się odpowiednio przepisy art. 31, art. 32 ust. 1,

art. 33 ust. 2-4, art. 34, art. 35 ust. 1-2b i ust. 5-10, art. 37 ust. 2 i 3 oraz

art. 37c.

Art. 223g.

Zmiany w statucie wymagają, przed zarejestrowaniem, zatwierdzenia przez organ nadzoru

w zakresie

1)

zmiany siedziby lub firmy;

2)

podwyższenia lub obniżenia kapitału zakładowego;

3)

zmiany zakresu działalności, o którym mowa w art. 223y;

4)

zmiany dotyczącej uprzywilejowania akcji lub uprawnień przyznanych akcjonariuszom

osobiście;

5)

tworzenia w ciężar kosztów funduszy rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i innych rezerw;

6)

zmiany zasad reprezentacji spółki;

7)

zmian w gospodarowaniu majątkiem i aktywami zakładu reasekuracji, w tym w zakresie

określenia kompetencji organów zakładu reasekuracji;

8)

zmian w funduszu organizacyjnym.

Art. 223h.

Kapitał zakładowy krajowego zakładu reasekuracji nie może być niższy niż wysokość

minimalnego kapitału gwarancyjnego wymaganego dla rodzajów reasekuracji, w zakresie

działalności krajowego zakładu reasekuracji, o którym mowa w art. 223y.

Art. 223i.

1.

Organ nadzoru może, w drodze decyzji, w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia zawiadomienia,

o którym mowa w art. 35 ust. 1 lub 2, zgłosić sprzeciw co do nabycia albo objęcia

akcji lub praw z akcji, albo co do podjęcia innych działań powodujących, że krajowy

zakład reasekuracji stanie się podmiotem zależnym podmiotu składającego zawiadomienie.

W przypadku gdy organ nadzoru nie zgłasza sprzeciwu, może, w drodze decyzji, ustalić

maksymalny termin nabycia albo objęcia akcji lub praw z akcji, albo podjęcia innych

działań powodujących, że krajowy zakład reasekuracji stanie się podmiotem zależnym

podmiotu składającego zawiadomienie.

2.

Podmiot składający zawiadomienie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lub 2, jest zobowiązany

przedstawić wraz z zawiadomieniem dowody, w tym przekazać dokumenty wskazujące, że

nie zachodzą przesłanki do zgłoszenia przez organ nadzoru sprzeciwu zgodnie z ust.

3. Termin 3 miesięcy, o którym mowa w ust. 1, biegnie od dnia złożenia zawiadomienia

wraz z przedstawieniem dowodów, w tym przekazaniem dokumentów, zgodnie ze zdaniem

poprzedzającym, i innych informacji wymaganych przepisami ustawy, a w przypadku gdy

przepisy wymagają wystąpienia przez organ nadzoru o informacje do właściwego organu

nadzoru państwa członkowskiego Unii Europejskiej - od dnia przekazania informacji

przez właściwy organ nadzoru państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

3.

Organ nadzoru może zgłosić sprzeciw, o którym mowa w ust. 1, jeżeli nabywający albo

obejmujący akcje, albo podejmujący inne działania, na skutek których krajowy zakład

reasekuracji stanie się podmiotem zależnym tego podmiotu, nie wykaże, że

1)

daje rękojmię prowadzenia spraw krajowego zakładu reasekuracji w sposób należyty;

2)

w okresie od dnia zawiadomienia organu nadzoru o zamiarze, o którym mowa w art. 35

ust. 1 lub 2, do dnia nabycia włącznie, środki przeznaczone na nabycie albo objęcie

akcji lub praw z akcji krajowego zakładu reasekuracji lub na podjęcie innych działań

powodujących, że krajowy zakład reasekuracji stanie się podmiotem zależnym, nie pochodzą

z kredytu lub pożyczki albo nie są w inny sposób obciążone;

3)

wpłaty na akcje lub na podjęcie innych działań powodujących, że krajowy zakład reasekuracji

stanie się podmiotem zależnym, nie pochodzą z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł.

Art. 223j.

1.

Podmiot, który zamierza zbyć bezpośrednio lub pośrednio akcje lub prawa z akcji krajowego

zakładu reasekuracji, ma obowiązek każdorazowo powiadomić o zamiarze zbycia organ

nadzoru, jeżeli w wyniku zbycia

1)

jego udział w liczbie głosów na walnym zgromadzeniu lub w kapitale zakładowym spadłby

odpowiednio poniżej 10%, 20%, 33%, 50%;

2)

zakład reasekuracji przestałby być jego jednostką zależną.

2.

Zamiar zbycia lub zbycie akcji lub praw z akcji krajowego zakładu reasekuracji przez

podmiot zależny uważa się za zamiar ich zbycia lub zbycie przez podmiot dominujący.

3.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się, gdy podmiotem dominującym jest Skarb Państwa.

4.

Przepisy ust. 1-3 nie naruszają przepisów ustawy o ofercie publicznej oraz przepisów

ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów.

5.

Podmiot zbywający akcje lub prawa z akcji krajowego zakładu reasekuracji, w trybie

ust. 1-3, jest obowiązany poinformować o zbyciu krajowy zakład reasekuracji, którego

zbycie dotyczy.

Art. 223k.

Zakład reasekuracji ma obowiązek po uzyskaniu informacji zawiadomić organ nadzoru

o każdym

1)

nabyciu albo objęciu akcji lub praw z akcji przez akcjonariusza, jeżeli powoduje to

powstanie sytuacji, o której mowa w art. 35 ust. 1 i 2;

2)

zbyciu akcji lub praw z akcji przez akcjonariusza, jeżeli powoduje to powstanie sytuacji,

o której mowa w art. 223j ust. 1.

Art. 223l.

1.

Organ nadzoru może, w drodze decyzji, zawiesić wykonywanie prawa głosu z akcji, w

przypadku gdy wpływ wywierany przez akcjonariusza zakładu reasekuracji może zagrozić

lub zagraża interesom zakładu reasekuracji, cedentów, ubezpieczających, ubezpieczonych,

uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji.

2.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, jest natychmiast wykonalna.

3.

Uchwała walnego zgromadzenia jest nieważna, jeżeli przy jej podejmowaniu wykonano

prawo głosu z akcji, w stosunku do których organ nadzoru wydał decyzję, o której mowa

w ust. 1, chyba że uchwała spełnia wymogi co do większości głosów oraz liczby głosów

oddanych bez uwzględnienia głosów nieważnych.

4.

Na wniosek akcjonariusza organ nadzoru uchyla decyzję wydaną na podstawie ust. 1,

jeżeli ustały okoliczności uzasadniające wydanie tej decyzji.

Art. 223m.

1.

W przypadku naruszeń prawa lub innych nieprawidłowości zagrażających wypłacalności

zakładu reasekuracji wchodzącego w skład ubezpieczeniowej grupy kapitałowej, w tym

na wniosek organu nadzoru państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym siedzibę

ma zakład reasekuracji, organ nadzoru może podjąć w stosunku do dominującego podmiotu

ubezpieczeniowego z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej środki określone

w art. 209 lub art. 212 ust. 1 pkt 1 i 2, przy czym górna granica wysokości kary pieniężnej

nakładanej na dominujący podmiot ubezpieczeniowy nie może przekroczyć 10 000 000 zł.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, organ nadzoru może, w drodze decyzji, zakazać

wykonywania praw głosu z akcji lub udziałów posiadanych w zakładzie reasekuracji przez

dominujący podmiot ubezpieczeniowy.

Rozdział 3

Towarzystwo reasekuracji wzajemnej

Art. 223n.

Do towarzystw reasekuracji wzajemnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 39, art.

40 ust. 1 i 2, art. 42, art. 45 ust. 1, 2 i 4, art. 46 ust. 2 oraz art. 48-91.

Art. 223o.

Zakład reasekuracji, który przyjmuje ryzyko cedowane przez swoich członków na zasadzie

wzajemności, jest towarzystwem reasekuracji wzajemnej.

Art. 223p.

Zmiany w statucie towarzystwa reasekuracji wzajemnej wymagają przed zarejestrowaniem

zatwierdzenia przez organ nadzoru w zakresie

1)

zmiany siedziby lub nazwy;

2)

obniżenia kapitału zakładowego;

3)

zmiany zakresu działalności, o którym mowa w art. 223y;

4)

tworzenia w ciężar kosztów funduszy rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i innych rezerw;

5)

zmiany zasad reprezentacji towarzystwa;

6)

zmian w gospodarowaniu majątkiem i aktywami towarzystwa, w tym w zakresie określenia

kompetencji organów towarzystwa oraz spłat z tytułu zobowiązań wobec członków towarzystwa;

7)

zmian w funduszu organizacyjnym.

Art. 223q.

Statut towarzystwa reasekuracji wzajemnej określa w szczególności

1)

nazwę i siedzibę towarzystwa;

2)

liczbę członków zarządu i rady nadzorczej;

3)

zakres działalności reasekuracyjnej, o którym mowa w art. 223y;

4)

wysokość kapitału zakładowego;

5)

zasady wykorzystania nadwyżki bilansowej oraz sposób pokrycia strat;

6)

zasady umarzania udziałów;

7)

zasady uzyskania i utraty członkostwa oraz rodzaje członkostwa;

8)

sposób rozwiązania towarzystwa;

9)

zasady dokonywania ogłoszeń towarzystwa, w tym oznaczenie pisma do ogłoszeń.

Art. 223r.

Jeżeli statut towarzystwa reasekuracji wzajemnej nie stanowi inaczej, uzyskanie członkostwa

musi być związane z zawarciem umowy reasekuracji, a jego utrata - z wygaśnięciem stosunku

reasekuracji.

Art. 223s.

Kapitał zakładowy towarzystwa reasekuracji wzajemnej nie może być niższy niż wysokość

minimalnego kapitału gwarancyjnego wymaganego dla rodzajów reasekuracji, w zakresie

działalności krajowego zakładu reasekuracji, o którym mowa w art. 223y.

Art. 223t.

Do nabywania i zbywania udziałów towarzystwa reasekuracji wzajemnej stosuje się odpowiednio

przepisy art. 35 ust. 1-2b i ust. 5-10 oraz art. 223i-223k.

Rozdział 4

Warunki wykonywania działalności reasekuracyjnej przez krajowe zakłady reasekuracji

Art. 223u.

Do zakładów reasekuracji stosuje się odpowiednio przepisy art. 92 ust. 3 pkt 1, 3-20

i 23 oraz ust. 4-5, art. 93a, art. 98 ust. 1, art. 100 ust. 1, art. 101 ust. 5-8,

art. 102 pkt 4-7, z tym że użyte w art. 98 ust. 1 pkt 4 określenie „interesy ubezpieczających,

ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia” oznacza „interesy

ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia

podlegających reasekuracji”.

Art. 223w.

1.

Zezwolenie na wykonywanie działalności reasekuracyjnej dla krajowego zakładu reasekuracji

wydaje, w drodze decyzji, po rozpatrzeniu wniosku założycieli zakładu reasekuracji,

organ nadzoru.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

określenie nazwy lub firmy, siedziby i adresu oraz zakresu działalności krajowego

zakładu reasekuracji, o którym mowa w art. 223y;

2)

określenie wysokości kapitału zakładowego;

3)

wskazanie założycieli krajowego zakładu reasekuracji;

4)

wskazanie formy prawnej, w jakiej ma być wykonywana działalność;

5)

określenie wysokości funduszu organizacyjnego przeznaczonego na utworzenie administracji

krajowego zakładu reasekuracji;

6)

wskazanie imion i nazwisk osób przewidzianych na członków zarządu i rady nadzorczej;

7)

wskazanie imienia i nazwiska aktuariusza oraz osoby, której powierzono prowadzenie

ksiąg rachunkowych.

Art. 223x.

1.

Plan działalności, o którym mowa w art. 92 ust. 3 pkt 9, określa dane i warunki, jakie

ze względu na rodzaj i rozmiar prowadzonej reasekuracji są niezbędne do zapewnienia

zdolności krajowego zakładu reasekuracji do wykonywania zobowiązań. Plan działalności

zawiera w szczególności

1)

określenie rodzajów ryzyka, które krajowy zakład reasekuracji zamierza przyjmować;

2)

określenie rodzajów umów reasekuracji, które zakład reasekuracji zamierza zawierać

z cedentami;

3)

program retrocesji określający formę i zakres retrocesji oraz retrocesjonariuszy;

4)

określenie źródeł finansowania środków w wysokości minimalnego kapitału gwarancyjnego

i marginesu wypłacalności;

5)

oszacowanie kosztów utworzenia administracji krajowego zakładu reasekuracji i organizacji

działalności z określeniem źródeł finansowania tych kosztów;

6)

określenie organizacji działalności reasekuracyjnej, w tym

a)

struktury organizacyjnej krajowego zakładu reasekuracji,

b)

zasad akceptacji ryzyka,

c)

sposobu ustalania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych,

d)

przyjętych zasad rachunkowości, w szczególności zasad rozliczania kosztów,

e)

systemu zarządzania aktywami,

f)

systemu kontroli wewnętrznej.

2.

Do planu działalności, o którym mowa w art. 92 ust. 3 pkt 9, dołącza się rachunek

symulacyjny pierwszych 3 lat obrotowych działalności, obejmujący

1)

oszacowanie kosztów działalności reasekuracyjnej, w tym kosztów administracyjnych

oraz prowizji;

2)

oszacowanie składki i świadczeń;

3)

oszacowanie i wskazanie źródeł finansowania środków niezbędnych do pokrycia rezerw

techniczno-ubezpieczeniowych i środków własnych w wysokości marginesu wypłacalności;

4)

projekt

a)

bilansu,

b)

ogólnego rachunku zysków i strat,

c)

zbiorczego technicznego rachunku ubezpieczeń; w przypadku, gdy krajowy zakład reasekuracji

składa wniosek o wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności reasekuracyjnej w

zakresie, o którym mowa w art. 223y pkt 3, zbiorczy techniczny rachunek ubezpieczeń

sporządza się oddzielnie dla każdego rodzaju reasekuracji,

d)

wyliczenia środków własnych oraz marginesu wypłacalności i kapitału gwarancyjnego;

5)

uzasadnienie oszacowanych wartości, o których mowa w pkt 1-3.

Art. 223y.

Zezwolenie na wykonywanie działalności reasekuracyjnej jest wydawane, zgodnie z wnioskiem

o wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności reasekuracyjnej, w zakresie reasekuracji

1)

ubezpieczeń na życie, o których mowa w dziale I załącznika do ustawy;

2)

pozostałych ubezpieczeń osobowych oraz ubezpieczeń majątkowych, o których mowa w dziale

II załącznika do ustawy;

3)

ubezpieczeń, o których mowa w pkt 1 i 2.

Art. 223z.

W zezwoleniu, o którym mowa w art. 223w ust. 1, określa się

1)

nazwę lub firmę, siedzibę i adres, zakres działalności krajowego zakładu reasekuracji,

o którym mowa w art. 223y;

2)

wysokość kapitału zakładowego;

3)

założycieli krajowego zakładu reasekuracji;

4)

formę organizacyjną działalności krajowego zakładu reasekuracji;

5)

imiona i nazwiska osób przewidzianych na członków pierwszego zarządu.

Art. 223za.

1.

Zmiana zakresu działalności krajowego zakładu reasekuracji, o którym mowa w art. 223y,

wymaga zezwolenia organu nadzoru.

2.

Zezwolenie jest wydawane na wniosek krajowego zakładu reasekuracji.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera informacje, o których mowa w art. 223w ust.

2 pkt 1.

4.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się plan działalności, o którym mowa w

art. 92 ust. 3 pkt 9, oraz odpowiednio inne dokumenty, o których mowa w art. 92 ust.

3.

Art. 223zb.

Zezwolenie na wykonywanie działalności reasekuracyjnej nie może być wydane, jeżeli

1)

bliskie powiązania między zakładem reasekuracji i inną osobą fizyczną lub prawną lub

2)

przepisy obowiązujące w państwie trzecim, a także trudności w stosowaniu tych przepisów

mające zastosowanie do osoby fizycznej lub prawnej, z którą zakład reasekuracji posiada

bliskie powiązania

- stanowiłyby dla organu nadzoru przeszkodę w sprawowaniu nadzoru, o którym mowa w

rozdziale 11.

Art. 223zc.

W przypadkach, o których mowa w art. 35, przepisy art. 98 ust. 1 pkt 3, 5 i 6 oraz

art. 223zb stosuje się odpowiednio do akcjonariuszy albo udziałowców zakładu reasekuracji

przy wtórnym nabyciu akcji albo udziałów.

Art. 223zd.

1.

Za dzień rozpoczęcia wykonywania działalności reasekuracyjnej uważa się dzień zawarcia

pierwszej umowy reasekuracji.

2.

Krajowy zakład reasekuracji jest obowiązany zawiadomić organ nadzoru o zaprzestaniu

wykonywania działalności reasekuracyjnej lub zawierania umów reasekuracji w danym

rodzaju reasekuracji w terminie 7 dni.

Art. 223ze.

1.

Organ nadzoru może cofnąć krajowemu zakładowi reasekuracji, w drodze decyzji, zezwolenie

na wykonywanie działalności reasekuracyjnej, jeżeli

1)

przestał spełniać warunki wymagane do uzyskania zezwolenia lub

2)

wykonuje działalność z naruszeniem prawa, statutu, planu działalności lub nie zapewnia

zdolności do wykonywania zobowiązań, lub

3)

nie zrealizuje w terminie planu przywrócenia prawidłowych stosunków finansowych albo

krótkoterminowego planu wypłacalności, lub

4)

zaprzestanie wykonywania działalności reasekuracyjnej przez okres dłuższy niż 6 miesięcy,

lub

5)

złoży wniosek o cofnięcie zezwolenia na wykonywanie działalności reasekuracyjnej,

lub

6)

nie rozpoczął wykonywania działalności reasekuracyjnej w terminie, o którym mowa w

art. 100 ust. 1, lub

7)

zaistniały, w stosunku odpowiednio do akcjonariuszy albo udziałowców zakładu reasekuracji,

przesłanki określone w art. 98 ust. 1 pkt 3, 5 i 6 oraz art. 223zb.

2.

W przypadku, gdy krajowy zakład reasekuracji uzyskał zezwolenie na wykonywanie działalności

reasekuracyjnej w zakresie, o którym mowa w art. 223y pkt 3, organ nadzoru może cofnąć

to zezwolenie w pełnym zakresie albo w zakresie jednego z rodzajów reasekuracji.

3.

W przypadku cofnięcia zezwolenia na wykonywanie działalności reasekuracyjnej w pełnym

zakresie albo w zakresie jednego z rodzajów reasekuracji, organ nadzoru może ograniczyć

albo zakazać krajowemu zakładowi reasekuracji swobodnego rozporządzania jego aktywami

oraz zaciągania zobowiązań lub przekazać zarząd majątkiem zakładu reasekuracji wyznaczonej

osobie.

4.

Organ nadzoru w decyzji o przekazaniu zarządu majątkiem, o której mowa w ust. 3, określa

1)

osobę, której przekazuje się zarząd majątkiem krajowego zakładu reasekuracji;

2)

okres, na który jest ustanawiany zarząd majątkiem;

3)

szczegółowe zadania zarządu majątkiem;

4)

sposób wykonywania zadań zarządu majątkiem;

5)

wysokość wynagrodzenia za zarząd majątkiem.

5.

Decyzja, o której mowa w ust. 1 i 3, jest natychmiast wykonalna.

6.

Organ nadzoru przesyła do właściwego sądu rejestrowego odpis ostatecznej decyzji,

o której mowa w ust. 1 i 2.

Rozdział 5

Wykonywanie działalności reasekuracyjnej na terytorium rzeczypospolitej polskiej przez

zagraniczne zakłady reasekuracji mające siedzibę w państwach niebędących państwami

członkowskimi Unii Europejskiej

Art. 223zf.

Do głównych oddziałów zagranicznych zakładów reasekuracji stosuje się odpowiednio

przepisy art. 103, art. 105 ust. 2, 3, 4 pkt 1, 3 i 4 oraz ust. 5 i 6, art. 106 ust.

1-3 i ust. 4b-10, art. 107 ust. 3 pkt 1, 3, 5, 6, 8 i 11-16 oraz ust. 4, art. 110-113,

art. 114 ust. 1, art. 115, art. 117, art. 119 ust. 1, art. 121, art. 122, art. 123

ust. 1, ust. 2 pkt 4-7 i ust. 3, art. 124-126, z tym że użyte w

1)

art. 113 ust. 1 i 5 oraz art. 115 określenie „umowy ubezpieczenia” oznacza „umowy

reasekuracji”;

2)

art. 122 ust. 1 pkt 2 określenie „świadczeń ubezpieczeniowych” oznacza „świadczenia

z tytułu zawartych umów reasekuracji”.

Art. 223zg.

1.

Zagraniczny zakład reasekuracji mający siedzibę w państwie niebędącym państwem członkowskim

Unii Europejskiej może podejmować i wykonywać działalność reasekuracyjną na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej

1)

przez główny oddział;

2)

bezpośrednio z terytorium państwa, w którym ma swoją siedzibę, jeżeli z państwem tym

została zawarta umowa, o której mowa w art. 50 dyrektywy 2005/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 listopada 2005 r.

w sprawie reasekuracji oraz zmieniającej dyrektywy Rady 73/239/EWG, 92/49/EWG, a także

dyrektywy 98/78/WE i 2002/83/WE

(Dz. Urz. WE L 323 z 09.12.2005, str. 1).

2.

Podjęcie działalności reasekuracyjnej przez główny oddział wymaga zezwolenia organu

nadzoru.

Art. 223zh.

1.

Na wniosek zagranicznego zakładu reasekuracji organ nadzoru wydaje, w drodze decyzji,

zezwolenie na wykonywanie działalności reasekuracyjnej przez główny oddział na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

nazwę i siedzibę zagranicznego zakładu reasekuracji oraz nazwę państwa, w którym znajduje

się jego siedziba;

2)

siedzibę oraz zakres działalności, o którym mowa w art. 223zi ust. 1, głównego oddziału;

3)

imiona i nazwiska osób przewidzianych na dyrektora głównego oddziału, jego zastępców,

aktuariusza, osoby odpowiedzialnej za prowadzenie ksiąg rachunkowych.

3.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się również

1)

plan działalności spełniający warunki, o których mowa w art. 223x, dotyczący prowadzenia

głównego oddziału na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, obejmujący okres pierwszych

3 lat obrotowych działalności;

2)

sprawozdanie finansowe za okres ostatnich 3 lat działalności zagranicznego zakładu

reasekuracji;

3)

informacje o wysokości funduszu organizacyjnego przeznaczonego na utworzenie administracji

głównego oddziału;

4)

wskazanie źródeł środków finansowych niezbędnych do pokrycia ryzyka, marginesu wypłacalności

i kapitału gwarancyjnego.

Art. 223zi.

1.

Zezwolenie, o którym mowa w art. 223zh ust. 1, jest wydawane na wykonywanie działalności

reasekuracyjnej w zakresie reasekuracji

1)

ubezpieczeń na życie, o których mowa w dziale I załącznika do ustawy;

2)

pozostałych ubezpieczeń osobowych oraz ubezpieczeń majątkowych, o których mowa w dziale

II załącznika do ustawy;

3)

ubezpieczeń, o których mowa w pkt 1 i 2.

2.

Zezwolenie może być wydane, jeżeli w państwie, w którym znajduje się siedziba zagranicznego

zakładu reasekuracji, zakład ten posiada odpowiednie zezwolenie na wykonywanie działalności

reasekuracyjnej we wnioskowanym zakresie i działa w formie odpowiadającej spółce akcyjnej

albo towarzystwu reasekuracji wzajemnej.

3.

Wymóg co do formy, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy podmiotów zagranicznych wykonujących

działalność reasekuracyjną

1)

których siedziba znajduje się w państwach należących do Światowej Organizacji Handlu

lub

2)

jeżeli wynika to z umów międzynarodowych zawartych przez Wspólnotę Europejską.

Art. 223zj.

Główny oddział zagranicznego zakładu reasekuracji jest obowiązany posiadać na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej środki własne w wysokości nie niższej niż margines wypłacalności

i nie niższej niż kapitał gwarancyjny.

Art. 223zk.

1.

Organ nadzoru zatwierdza, w drodze decyzji, umowę o przeniesienie całości lub części

portfela reasekuracji posiadanego przez główny oddział na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej na rzecz zakładu reasekuracji lub zakładu ubezpieczeń mającego siedzibę na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Decyzja zatwierdzająca umowę, o której mowa w ust. 1, może być wydana, jeżeli zakład

reasekuracji lub zakład ubezpieczeń przejmujący portfel reasekuracji będzie posiadać

1)

środki własne w wysokości marginesu wypłacalności;

2)

aktywa na pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych.

3.

Do umów o przeniesienie portfela, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio

przepisy art. 223zzk-223zzm.

Art. 223zl.

1.

Organ nadzoru może cofnąć, w drodze decyzji, zezwolenie na wykonywanie działalności

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie jednego lub dwóch rodzajów reasekuracji

przez zagraniczny zakład reasekuracji, jeżeli

1)

zagraniczny zakład reasekuracji przestał spełniać warunki niezbędne do uzyskania zezwolenia;

2)

główny oddział wykonuje działalność reasekuracyjną z naruszeniem przepisów prawa,

statutu lub nie zapewnia zdolności zagranicznego zakładu reasekuracji do wykonywania

zobowiązań;

3)

zagraniczny zakład reasekuracji wystąpił do organu nadzoru z wnioskiem o cofnięcie

zezwolenia, przy czym należy zagwarantować zabezpieczenie interesów ubezpieczających,

ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji,

w szczególności w zakresie spełnienia świadczeń i wypłaty odszkodowań;

4)

zagraniczny zakład reasekuracji nie rozpoczął wykonywania działalności reasekuracyjnej

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie, o którym mowa w art. 111;

5)

zagraniczny zakład reasekuracji zaprzestał wykonywania działalności reasekuracyjnej

przez okres dłuższy niż 6 miesięcy;

6)

zagraniczny zakład reasekuracji nie zrealizuje w terminie planu przywrócenia prawidłowych

stosunków finansowych albo krótkoterminowego planu wypłacalności;

7)

w stosunku odpowiednio do akcjonariuszy albo udziałowców zagranicznego zakładu reasekuracji

zaistnieją przesłanki określone w art. 98 ust. 1 pkt 3, 5 i 6 oraz art. 223zb.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, organ nadzoru może cofnąć zezwolenie w

zakresie rodzaju reasekuracji, w którym działalność reasekuracyjna nie została rozpoczęta.

3.

Zagraniczny zakład reasekuracji jest obowiązany, w terminie 7 dni, zawiadomić organ

nadzoru o zaprzestaniu wykonywania działalności reasekuracyjnej lub zawierania umów

w zakresie jednego rodzaju reasekuracji.

Art. 223zm.

1.

Dyrektor głównego oddziału ma obowiązek powiadomić organ nadzoru o zaistnieniu okoliczności,

o których mowa w art. 119 ust. 1 i art. 223zl, w terminie 3 dni od dnia powzięcia

informacji o zaistnieniu tych okoliczności.

2.

Dyrektor głównego oddziału, który nie powiadomi organu nadzoru o okolicznościach,

o których mowa w art. 119 ust. 1 i art. 223zl, odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie

z zagranicznym zakładem reasekuracji za szkodę wyrządzoną z tego tytułu wierzycielom.

Rozdział 6

Swoboda świadczenia usług reasekuracyjnych

Art. 223zn.

Do zagranicznego zakładu reasekuracji z państwa członkowskiego Unii Europejskiej wykonującego

działalność reasekuracyjną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stosuje się odpowiednio

przepisy art. 128, art. 129 ust. 1 i 2 oraz art. 139.

Art. 223zo.

Krajowy zakład reasekuracji, który uzyskał zezwolenie, o którym mowa w art. 223y,

może wykonywać działalność reasekuracyjną na terytorium państwa członkowskiego Unii

Europejskiej w ramach swobody świadczenia usług lub przez oddział.

Art. 223zp.

Jeżeli organ nadzoru poweźmie wątpliwość, czy działalność zagranicznego zakładu reasekuracji

działającego w ramach swobody świadczenia usług nie narusza przepisów dotyczących

gospodarki finansowej obowiązujących w państwie członkowskim Unii Europejskiej, w

którym zakład ten ma siedzibę, powiadamia o tym właściwe organy tego państwa członkowskiego.

Art. 223zq.

1.

W przypadku gdy zagraniczny zakład reasekuracji wykonujący działalność przez oddział

wykonuje działalność ubezpieczeniową, organ nadzoru może, po uprzednim powiadomieniu

właściwego organu nadzoru państwa członkowskiego Unii Europejskiej, przeprowadzić

kontrolę oddziału, o której mowa w art. 208.

2.

Właściwy organ nadzoru z państwa członkowskiego Unii Europejskiej może uczestniczyć

w czynnościach podejmowanych przez organ nadzoru, o których mowa w ust. 1.

Art. 223zr.

1.

Krajowy zakład reasekuracji może zawrzeć umowę o przeniesienie portfela reasekuracji

z zakładem reasekuracji lub zakładem ubezpieczeń mającym siedzibę w państwie członkowskim

Unii Europejskiej.

2.

Organ nadzoru zatwierdza umowę, o której mowa w ust. 1, z zachowaniem warunków określonych

w art. 223zzi-223zzm po otrzymaniu od właściwego organu nadzoru państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, w którym przejmujący zakład reasekuracji lub zakład ubezpieczeń

ma siedzibę, potwierdzenia, że zakład ten, po przejęciu portfela, będzie posiadał

1)

środki własne w wysokości marginesu wypłacalności;

2)

aktywa na pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych.

Art. 223zs.

1.

W przypadku przeniesienia portfela reasekuracji przez zagraniczny zakład reasekuracji

mający siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej na rzecz krajowego zakładu

reasekuracji lub krajowego zakładu ubezpieczeń, organ nadzoru przekazuje właściwemu

organowi państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym zagraniczny zakład reasekuracji

ma siedzibę, informację, czy krajowy zakład reasekuracji lub krajowy zakład ubezpieczeń

po przeniesieniu portfela będzie posiadać środki własne w wysokości marginesu wypłacalności

oraz aktywa na pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych.

2.

Informacje, o których mowa w ust. 1, organ nadzoru przekazuje najpóźniej w terminie

3 miesięcy od dnia wystąpienia o przekazanie tych informacji.

Rozdział 7

Gospodarka finansowa zakładów reasekuracji

Art. 223zt.

Do zakładów reasekuracji stosuje się odpowiednio przepisy art. 146, art. 146a ust.

3, art. 149, art. 150 ust. 2 i 3, art. 151 ust. 1 i 2, art. 154 ust. 1 i 7, z tym

że użyte w art. 151 ust. 1 określenie „umów ubezpieczenia” oznacza „umowy reasekuracji”.

Art. 223zu.

1.

Jeżeli zakład reasekuracji wykonuje działalność reasekuracyjną w zakresie reasekuracji,

o którym mowa w art. 223y pkt 3

1)

margines wypłacalności zakładu reasekuracji jest równy sumie marginesu wypłacalności

zakładu reasekuracji wykonującego działalność reasekuracyjną w zakresie reasekuracji,

o którym mowa w art. 223y pkt 1, i marginesu wypłacalności zakładu reasekuracji wykonującego

działalność reasekuracyjną w zakresie reasekuracji, o którym mowa w art. 223y pkt

2;

2)

minimalna wysokość kapitału gwarancyjnego nie może być niższa niż

a)

minimalna wysokość kapitału gwarancyjnego zakładu reasekuracji wykonującego działalność

reasekuracyjną w zakresie reasekuracji, o którym mowa w art. 223y pkt 1,

b)

minimalna wysokość kapitału gwarancyjnego zakładu reasekuracji wykonującego działalność

reasekuracyjną w zakresie reasekuracji, o którym mowa w art. 223y pkt 2.

2.

Minimalna wysokość kapitału gwarancyjnego zakładu reasekuracji nie może być niższa

niż równowartość w złotych 3 000 000 euro.

3.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

sposób wyliczenia wysokości marginesu wypłacalności oraz minimalną wysokość kapitału

gwarancyjnego dla rodzajów reasekuracji, uwzględniając konieczność zapewnienia wypłacalności

zakładów reasekuracji i wzrost europejskiego indeksu cen konsumpcyjnych.

Art. 223zw.

1.

Środki własne zakładu reasekuracji są to aktywa zakładu reasekuracji z wyłączeniem

aktywów

1)

przeznaczonych na pokrycie wszelkich przewidywanych zobowiązań;

2)

wartości niematerialnych i prawnych;

3)

akcji i udziałów własnych będących w posiadaniu zakładu reasekuracji;

4)

z tytułu odroczonego podatku dochodowego.

2.

Z aktywów stanowiących środki własne zakładu reasekuracji, podlegającego nadzorowi

dodatkowemu wyłącza się posiadane przez zakład reasekuracji akcje i inne aktywa finansujące

kapitały własne innych zakładów reasekuracji i zakładów ubezpieczeń, należących do

tej samej ubezpieczeniowej grupy kapitałowej.

3.

Z aktywów stanowiących środki własne zakładu reasekuracji wchodzącego w skład konglomeratu

finansowego wyłącza się posiadane przez zakład reasekuracji akcje lub udziały finansujące

kapitały własne innych zakładów reasekuracji, zakładów ubezpieczeń, instytucji kredytowych,

instytucji finansowych, w rozumieniu prawa bankowego, oraz firm inwestycyjnych.

4.

Z aktywów stanowiących środki własne zakładu reasekuracji wyłącza się posiadane przez

zakład reasekuracji w odniesieniu do innych zakładów reasekuracji, zakładów ubezpieczeń,

instytucji kredytowych, instytucji finansowych, w rozumieniu prawa bankowego, oraz firm inwestycyjnych

1)

udzielone przez zakład reasekuracji pożyczki podporządkowane spełniające warunki określone

w ust. 8 pkt 2;

2)

skumulowane niezapłacone dywidendy z tytułu akcji uprzywilejowanych.

5.

Na wniosek zakładu reasekuracji, jeżeli udziały lub akcje w innej instytucji kredytowej,

firmie inwestycyjnej, instytucji finansowej, zakładzie ubezpieczeń, zakładzie reasekuracji

są posiadane tymczasowo do celów pomocy finansowej przeznaczonej na reorganizację

oraz utrzymanie podmiotu, organ nadzoru może wyrazić zgodę na odstąpienie od stosowania

przepisów w sprawie odliczeń określonych w ust. 3 lub 4.

6.

Na wniosek zakładu reasekuracji, podlegającego dodatkowemu nadzorowi, organ nadzoru

może wyrazić zgodę na odstąpienie od pomniejszania środków własnych zakładu reasekuracji

o elementy określone w ust. 3 lub 4, odnoszące się do podmiotów określonych w ust.

3 lub 4, jeżeli podlegają one dodatkowemu nadzorowi zgodnie z właściwymi przepisami.

7.

W szczególności środki własne zakładu reasekuracji powinny odpowiadać

1)

wartości opłaconego kapitału zakładowego;

2)

wartości zobowiązań wobec członków towarzystwa, w przypadku towarzystwa reasekuracji

wzajemnej, pod warunkiem, że zgodnie ze statutem towarzystwa zobowiązania wobec członków

towarzystwa

a)

mogą być spłacone członkom towarzystwa tylko i wyłącznie wtedy, gdy nie spowoduje

to naruszenia art. 146 ust. 1,

b)

w przypadku likwidacji towarzystwa mogą być spłacone członkom towarzystwa tylko i

wyłącznie po spłaceniu wszelkich innych zobowiązań towarzystwa,

c)

z wyłączeniem indywidualnych płatności związanych z wygaśnięciem członkostwa nie mogą

być spłacone przed przekazaniem informacji o zamiarze dokonania spłaty, w terminie

30 dni przed dniem spłaty, organowi nadzoru, który może zakazać w tym terminie dokonywania

spłaty;

3)

kapitałowi zapasowemu i kapitałom rezerwowym oraz kapitałowi z aktualizacji wyceny;

4)

niepodzielonemu wynikowi finansowemu z lat ubiegłych po potrąceniu należnych dywidend

zysk - wielkość dodatnia, strata - wielkość ujemna;

5)

wynikowi finansowemu netto w okresie sprawozdawczym po potrąceniu należnych dywidend

zysk - wielkość dodatnia, strata - wielkość ujemna.

8.

Na wniosek zakładu reasekuracji i na podstawie przedstawionych przez niego dowodów

organ nadzoru może wyrazić, w drodze decyzji, zgodę na zaliczenie do środków własnych

1)

wszelkich ukrytych rezerw wynikających z niedoszacowania aktywów lub przeszacowania

pasywów w bilansie, o ile takie ukryte rezerwy nie mają wyjątkowego charakteru;

2)

kapitału pożyczek podporządkowanych spełniających łącznie następujące warunki

a)

kapitał pożyczek podporządkowanych nie może stanowić więcej niż 25% środków własnych,

b)

kapitał pożyczek podporządkowanych jest opłacony w pełnej wysokości,

c)

w umowie pożyczki zawarto warunki, zgodnie z którymi kapitał pożyczek podporządkowanych

w przypadku upadłości albo likwidacji zakładu reasekuracji, może być spłacony dopiero

po zaspokojeniu wszystkich innych wierzycieli zakładu reasekuracji,

d)

w przypadku pożyczek z określonym okresem spłaty, pierwotny okres spłaty musi wynosić

co najmniej 5 lat; nie później jednak, niż 12 miesięcy przed terminem spłaty, zakład

reasekuracji jest obowiązany przedstawić do zatwierdzenia przez organ nadzoru, plan

przedstawiający sposób utrzymania lub podniesienia środków własnych do wymaganej wartości

przed terminem spłaty, chyba że warunki zaliczenia pożyczki do środków własnych stopniowo

ograniczają wartość pożyczki zaliczanej do środków własnych przez okres co najmniej

5 lat przed terminem spłaty; organ nadzoru może zezwolić na przedterminową spłatę

pożyczek, na wniosek zakładu reasekuracji, pod warunkiem, że nie spowoduje to naruszenia

art. 146 ust. 1,

e)

w przypadku pożyczek, których termin spłaty nie jest ustalony, pożyczki te mogą być

spłacane tylko i wyłącznie z zachowaniem pięcioletniego okresu wypowiedzenia, chyba

że nie są już zaliczane do środków własnych; dokonanie przedterminowej spłaty może

nastąpić tylko i wyłącznie po uzyskaniu uprzedniej zgody organu nadzoru, na wniosek

zakładu reasekuracji, który jest obowiązany zawiadomić organ nadzoru o planowanej

spłacie co najmniej 6 miesięcy przed planowanym terminem spłaty i przedstawić aktualne

dane o wartości środków własnych i dane o wartości środków własnych przed i po dokonaniu

płatności; organ nadzoru może zezwolić na spłatę pożyczek pod warunkiem, że nie spowoduje

to naruszenia art. 146 ust. 1,

f)

w umowie pożyczki nie zawarto żadnych warunków przewidujących, że w określonych okolicznościach,

innych niż likwidacja zakładu reasekuracji, zadłużenie zostanie spłacone przed uzgodnionym

terminem spłaty,

g)

w umowie pożyczki zawarto warunki, zgodnie z którymi umowa pożyczki może być zmieniona

tylko po otrzymaniu od organu nadzoru oświadczenia o braku zastrzeżeń do planowanych

zmian;

3)

połowy należnych wpłat na kapitał zakładowy pod warunkiem, że 25% tego kapitału zostało

opłacone, nie więcej jednak niż równowartość 50% mniejszej spośród wartości marginesu

wypłacalności lub środków własnych zakładu reasekuracji.

9.

Na wniosek towarzystwa reasekuracji wzajemnej wykonującego działalność reasekuracyjną

w zakresie reasekuracji, o którym mowa w art. 223y pkt 2, organ nadzoru może wyrazić,

w drodze decyzji, zgodę na zaliczenie do środków własnych należności towarzystwa od

jego członków z tytułu dopłat, których może zażądać na podstawie statutu, do wysokości

50% dopłat należnych w roku obrotowym i do wysokości 50% mniejszej spośród wartości

środków własnych lub marginesu wypłacalności.

10.

Na wniosek zakładu reasekuracji wykonującego działalność reasekuracyjną w zakresie

reasekuracji, o którym mowa w art. 223y pkt 1, i na podstawie przedstawionych przez

niego dowodów organ nadzoru może wyrazić, w drodze decyzji, zgodę na zaliczenie do

środków własnych

1)

do dnia 31 grudnia 2009 r., kwoty 50% przyszłych zysków zakładu reasekuracji, nie

więcej jednak niż równowartość 25% mniejszej spośród wartości marginesu wypłacalności

lub środków własnych zakładu reasekuracji, ustalonych przez pomnożenie przewidywanego

rocznego zysku, którym jest średnia arytmetyczna zysków zakładu reasekuracji wykazanych

w okresie ostatnich 5 lat działalności, przez współczynnik, który określa pozostały

średni okres ważności umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji, nieprzekraczający

6 lat, o ile przyszłe zyski nie zostały już uwzględnione w wyliczeniu środków własnych

zakładu reasekuracji w ramach ukrytych rezerw;

2)

w przypadku gdy zakład reasekuracji nie stosuje metody Zillmera lub stosuje ją, lecz

nie uwzględnia przy tym kosztów akwizycji w pełnej wysokości - różnicy między wysokością

rezerwy obliczoną przez zakład reasekuracji i wysokością rezerwy obliczoną przy zastosowaniu

metody Zillmera z uwzględnieniem kosztów akwizycji w pełnej wysokości; wielkość ta

nie może jednak przekroczyć 3,5% sumy różnicy między sumami kapitału i wysokości rezerw

techniczno-ubezpieczeniowych dla wszystkich umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji,

dla których stosowanie metody Zillmera jest dopuszczalne; różnica zaliczana do środków

własnych jest pomniejszana o nierozliczone koszty akwizycji, wykazane w bilansie jako

aktywa.

11.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

sposób kalkulacji współczynnika kwoty 50% przyszłych zysków oraz współczynnika określającego

maksymalną wysokość przyszłych zysków, które mogą być zaliczone do środków własnych

zakładu reasekuracji wykonującego działalność reasekuracyjną w zakresie reasekuracji,

o którym mowa w art. 223y pkt 1, uwzględniając konieczność zapewnienia spójności i

przejrzystości dokonywanych obliczeń.

12.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy sposób ustalania środków własnych krajowych zakładów reasekuracji wchodzących

w skład ubezpieczeniowej grupy kapitałowej, uwzględniając, aby w ubezpieczeniowej

grupie kapitałowej do środków własnych nie były zaliczane podwójnie, w sposób bezpośredni

lub pośredni, te same aktywa.

13.

Środki własne na pokrycie kapitału gwarancyjnego stanowią aktywa, o których mowa w

ust. 1-10, z wyłączeniem aktywów, o których mowa w ust. 8 pkt 3.

Art. 223zx.

Ze środków pochodzących z funduszu organizacyjnego zakładu reasekuracji gromadzonych

na wyodrębnionym rachunku bankowym mogą być finansowane jedynie koszty związane z

utworzeniem administracji zakładu reasekuracji.

Art. 223zy.

1.

Obliczenia rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w odniesieniu do działalności reasekuracyjnej

w zakresie reasekuracji, o których mowa w art. 223y pkt 1, mogą być dokonywane wyłącznie

przez aktuariusza.

2.

Rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe w odniesieniu do działalności reasekuracyjnej w

zakresie reasekuracji, o których mowa w art. 223y pkt 2, ustalane metodami matematyki

ubezpieczeniowej, aktuariusz potwierdza opinią o ich prawidłowości. Opinia ta stanowi

załącznik do sprawozdania finansowego.

Art. 223zz.

1.

Aktywa stanowiące pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych zakład reasekuracji

jest obowiązany lokować zgodnie z następującymi zasadami

1)

aktywa uwzględniają rodzaj działalności wykonywanej przez zakład reasekuracji, w szczególności

charakter, kwotę i czas trwania zobowiązań z tytułu zawartych umów reasekuracji, w

taki sposób, aby zapewnić wystarczalność, płynność, bezpieczeństwo, jakość, rentowność

i dostosowanie zapadalności aktywów do wymagalności zobowiązań;

2)

aktywa stanowiące pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych powinny być zróżnicowane

i odpowiednio rozproszone, tak aby umożliwiały właściwe reagowanie przez zakład reasekuracji

na zmiany w otoczeniu gospodarczym, w szczególności na rozwój sytuacji na rynkach

finansowych i rynkach nieruchomości lub wystąpienie zdarzeń katastroficznych;

3)

lokaty w aktywa, które nie są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym zakład reasekuracji

utrzymuje na ostrożnym poziomie;

4)

zakład reasekuracji może lokować aktywa w instrumenty pochodne, pod warunkiem że przyczyniają

się one do zmniejszenia ryzyka inwestycyjnego związanego z innymi aktywami stanowiącymi

pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych; zakład reasekuracji unika nadmiernej

ekspozycji na ryzyko w stosunku do jednego kontrahenta oraz w stosunku do innych operacji

dotyczących instrumentów pochodnych;

5)

zakład reasekuracji różnicuje aktywa w sposób właściwy, tak aby uniknąć nadmiernego

uzależnienia od jednego, określonego składnika aktywów, emitenta lub grupy emitentów

powiązanych ze sobą oraz nadmiernej akumulacji ryzyka w całym portfelu; lokaty w aktywach

wyemitowanych przez tego samego emitenta lub grupy emitentów powiązanych ze sobą nie

mogą narażać zakładu reasekuracji na nadmierną koncentrację ryzyka; zastrzeżenia te

nie dotyczą papierów wartościowych emitowanych, gwarantowanych lub poręczonych przez

Skarb Państwa.

2.

Nie stanowią aktywów na pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych krajowego zakładu

reasekuracji, podlegającego nadzorowi dodatkowemu, aktywa finansujące kapitały własne

innych zakładów reasekuracji lub zakładów ubezpieczeń należących do tej samej ubezpieczeniowej

grupy kapitałowej.

3.

Aktywa stanowiące pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych nie mogą przekraczać

1)

30% wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych brutto w aktywach ustalanych w walutach

innych niż waluty, w których są ustalane rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe;

2)

30% wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych brutto w listach zastawnych, udziałach,

akcjach i innych papierach wartościowych o stałej lub zmiennej stopie dochodu niedopuszczonych

do obrotu na rynku regulowanym;

3)

5% wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych brutto w papierach wartościowych jednego

emitenta;

4)

10% wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych brutto w papierach wartościowych

grupy emitentów powiązanych ze sobą.

4.

Ograniczenia, o których mowa w ust. 3, nie dotyczą papierów wartościowych emitowanych,

gwarantowanych lub poręczonych przez Skarb Państwa.

Art. 223zza.

1.

Do zadań aktuariusza zakładu reasekuracji należy

1)

ustalanie wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych;

2)

kontrolowanie aktywów stanowiących pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, zgodnie

z art. 223zzc;

3)

wyliczanie marginesu wypłacalności;

4)

sporządzanie rocznego raportu o stanie portfela reasekuracji;

5)

ustalanie wartości składników zaliczanych do środków własnych.

2.

Aktuariusz niezwłocznie informuje zarząd zakładu reasekuracji o ujawnieniu podczas

wykonywania zadań, o których mowa w ust. 1, faktów wskazujących na popełnienie przestępstwa

lub inne naruszenie przepisów prawa.

3.

Aktuariusz, w terminie 30 dni od dnia poinformowania zarządu zakładu reasekuracji

o ujawnieniu faktów, o których mowa w ust. 2, informuje organ nadzoru o ujawnionych

faktach oraz podjętych przez zakład reasekuracji działaniach w związku z ujawnieniem

tych faktów.

4.

Przepisy art. 159 ust. 4-7 stosuje się odpowiednio.

5.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

zakres informacji, które muszą być zawarte w rocznym raporcie o stanie portfela, o

którym mowa w ust. 1 pkt 4, uwzględniając konieczność zapewnienia organowi nadzoru

pełnej informacji o stanie portfela zakładu reasekuracji.

Rozdział 8

Sprawozdawczość zakładu reasekuracji

Art. 223zzb.

Do zakładów reasekuracji stosuje się odpowiednio przepisy art. 168 oraz art. 170-172.

Art. 223zzc.

1.

Zakład reasekuracji przedstawia organowi nadzoru roczne sprawozdanie finansowe, sporządzone

zgodnie z przepisami o rachunkowości, w terminie 6 miesięcy od ostatniego dnia roku

obrotowego.

2.

Sprawozdanie finansowe zakładu reasekuracji wykonującego działalność w zakresie reasekuracji

ubezpieczeń na życie, o których mowa w dziale I załącznika do ustawy, obok osób określonych

w odrębnych ustawach, podpisuje również aktuariusz.

3.

Do sprawozdania finansowego zakładu reasekuracji wykonującego działalność w zakresie

reasekuracji pozostałych ubezpieczeń osobowych oraz ubezpieczeń majątkowych, o których

mowa w dziale II załącznika do ustawy, w których rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe

są ustalane metodami aktuarialnymi, dołącza się opinię aktuariusza o prawidłowości

wykazanych w sprawozdaniu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych ustalanych metodami

aktuarialnymi.

4.

Do sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, dołącza się roczny raport o stanie portfela

reasekuracji, o którym mowa w art. 223zza ust. 1 pkt 4.

Art. 223zzd.

1.

Zakład reasekuracji przedstawia organowi nadzoru kwartalne i dodatkowe roczne sprawozdania

finansowe i statystyczne.

2.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

zakres, formę i sposób sporządzania sprawozdań, o których mowa w ust. 1, oraz terminy

ich przedstawiania organowi nadzoru, uwzględniając wszystkie informacje mające wpływ

na ocenę sytuacji finansowej zakładu reasekuracji.

Art. 223zze.

Obowiązek, o którym mowa w art. 172, odnosi się również do okoliczności ujawnionych

w ramach badania sprawozdań finansowych podmiotów blisko powiązanych z zakładem reasekuracji.

Art. 223zzf.

1.

Krajowy zakład reasekuracji podlegający dodatkowemu nadzorowi oraz główny oddział

jest obowiązany do sporządzania i przekazywania organowi nadzoru wraz ze sprawozdaniem,

o którym mowa w art. 223zzc, rocznych sprawozdań dotyczących transakcji przeprowadzanych

w ubezpieczeniowej grupie kapitałowej, w szczególności w zakresie

1)

pożyczek;

2)

gwarancji oraz innych transakcji pozabilansowych;

3)

środków stanowiących pokrycie marginesu wypłacalności;

4)

lokat;

5)

działalności reasekuracyjnej;

6)

porozumień co do podziału kosztów.

2.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy zakres, formę i zasady sporządzania sprawozdań, o których mowa w ust.

1, uwzględniając wysokość i strukturę kapitału zakładowego, wysokość rezerw techniczno-ubezpieczeniowych,

prawidłowość polityki lokacyjnej, wysokość i pokrycie środkami własnymi marginesu

wypłacalności oraz informacje mające wpływ na sytuację finansową zakładu reasekuracji.

3.

Organ nadzoru, w przypadku stwierdzenia, że transakcje, o których mowa w ust. 1, zagrażają

bądź mogą zagrozić wypłacalności zakładu reasekuracji, może podjąć środki określone

w ustawie w celu przywrócenia prawidłowych stosunków finansowych.

Rozdział 9

Łączenie się zakładów reasekuracji, przeniesienie portfela reasekuracji

Art. 223zzg.

Do zakładów reasekuracji stosuje się odpowiednio przepisy art. 176, art. 177, art.

178 pkt 2, art. 179 ust. 1, ust. 2 pkt 2 i ust. 3, art. 180 ust. 1 pkt 2, ust. 2 i

3, z tym że użyte w

1)

art. 177 określenie „towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych” oznacza „towarzystwo reasekuracji

wzajemnej”;

2)

art. 180 ust. 1 pkt 2 określenie „interesy ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych

lub uprawnionych z umów ubezpieczenia” oznacza „interesy ubezpieczających, ubezpieczonych,

uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji”.

Art. 223zzh.

Plan połączenia zakładów reasekuracji zawiera również rodzaj lub rodzaje reasekuracji,

w zakresie których zakład reasekuracji przejmujący lub nowo zawiązany będzie wykonywać

działalność.

Art. 223zzi.

1.

Zakład reasekuracji może zawrzeć z innym zakładem reasekuracji lub zakładem ubezpieczeń

umowę o przeniesienie całości lub części umów reasekuracji, zwaną dalej „przeniesieniem

portfela reasekuracji”.

2.

Umowa, o której mowa w ust. 1, wymaga zatwierdzenia przez organ nadzoru.

Art. 223zzj.

1.

Przeniesienie portfela reasekuracji może nastąpić pod warunkiem, że zakład reasekuracji

lub zakład ubezpieczeń przejmujący portfel reasekuracji i zakład reasekuracji przekazujący

portfel reasekuracji, po wykonaniu umowy będą posiadać

1)

środki własne w wysokości co najmniej marginesu wypłacalności;

2)

aktywa na pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych.

2.

Organ nadzoru może zwolnić zakład reasekuracji przekazujący lub zakład reasekuracji

lub zakład ubezpieczeń przejmujący portfel reasekuracji od warunku, o którym mowa

w ust. 1, jeżeli umowa ma na celu ochronę interesów ubezpieczających, ubezpieczonych,

uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji, w sytuacji

zagrożenia wypłacalności zakładu reasekuracji przekazującego portfel reasekuracji.

Art. 223zzk.

1.

Wniosek o zatwierdzenie przeniesienia portfela reasekuracji składają wspólnie zainteresowane

zakłady reasekuracji albo zakład reasekuracji i zakład ubezpieczeń.

2.

Wniosek o zatwierdzenie przeniesienia portfela reasekuracji zawiera

1)

nazwy i siedziby zakładu reasekuracji przekazującego i zakładu reasekuracji lub zakładu

ubezpieczeń przejmującego portfel reasekuracji;

2)

wykaz przenoszonych umów reasekuracji;

3)

wykaz rezerw techniczno-ubezpieczeniowych ustalonych dla przenoszonych umów reasekuracji;

4)

wykaz aktywów przenoszonych wraz z umowami reasekuracji.

3.

Do wniosku o zatwierdzenie przeniesienia portfela reasekuracji należy dołączyć

1)

umowę o przeniesienie portfela reasekuracji;

2)

dowód posiadania środków własnych w wysokości marginesu wypłacalności zakładu reasekuracji

przekazującego i zakładu reasekuracji lub zakładu ubezpieczeń przejmującego portfel

reasekuracji lub wniosek o zwolnienie od warunku określonego w art. 223zzj ust. 1

pkt 1;

3)

dowód posiadania aktywów stanowiących pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych

przez zakład reasekuracji przekazujący oraz zakład reasekuracji lub zakład ubezpieczeń

przejmujący portfel reasekuracji lub wniosek o zwolnienie od warunku określonego w

art. 223zzj ust. 1 pkt 2.

Art. 223zzl.

Organ nadzoru zatwierdza, w drodze decyzji, przeniesienie portfela reasekuracji, jeżeli

są spełnione następujące warunki

1)

został złożony wniosek spełniający warunki określone w art. 223zzk;

2)

zakład reasekuracji przekazujący oraz zakład reasekuracji lub zakład ubezpieczeń przejmujący

portfel reasekuracji spełniają warunki określone w art. 223zzj;

3)

interesy ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia

podlegających reasekuracji są należycie zabezpieczone.

Art. 223zzm.

1.

Wraz z przeniesieniem portfela reasekuracji następuje przeniesienie aktywów zakładu

reasekuracji przekazującego do zakładu reasekuracji lub zakładu ubezpieczeń przejmującego,

w wysokości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych ustalonej dla przenoszonego portfela

reasekuracji.

2.

W przypadku uzasadnionym ochroną interesów ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych

lub uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji, organ nadzoru może,

na wniosek zainteresowanego zakładu reasekuracji lub zakładu ubezpieczeń, określić

wartość aktywów przenoszonych wraz z portfelem reasekuracji lub wyrazić zgodę na przeniesienie

portfela reasekuracji bez przekazania środków finansowych.

Rozdział 10

Postępowanie naprawcze i likwidacja zakładów reasekuracji

Art. 223zzn.

Do zakładów reasekuracji stosuje się odpowiednio przepisy art. 187 ust. 1-4, 6-8,

8b, 8c i 9, art. 188 ust. 1-6, 8 i 9, art. 189, art. 190, art. 191 pkt 4-7, art. 192-195,

art. 197, art. 198, art. 199 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, z tym że użyte w

1)

art. 187 ust. 7 i 8, art. 189 ust. 2 i 10 oraz art. 192 ust. 3 określenie „interesy

ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia”

oznacza „interesy ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z

umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji”;

2)

art. 188 ust. 5 oraz art. 189 ust. 2 określenie „interesy zakładu ubezpieczeń, ubezpieczających,

ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia” oznacza „interesy

zakładu reasekuracji, cedentów, ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych lub

uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji”;

3)

art. 193 ust. 1 pkt 5 określenie „umów ubezpieczenia” oznacza „umowy reasekuracji”.

Art. 223zzo.

Program naprawczy, o którym mowa w art. 187 ust. 8, powinien zawierać co najmniej

informacje

1)

o których mowa w art. 223x ust. 2,

2)

dotyczące programu retrocesji określającego formę i zakres retrocesji oraz retrocesjonariuszy

- sporządzone na okres kolejnych 3 lat obrotowych działalności zakładu reasekuracji.

Art. 223zzp.

Funkcję kuratora może pełnić osoba fizyczna legitymująca się co najmniej 10-letnim

doświadczeniem zawodowym w zakresie organizacji i zasad działalności zakładu reasekuracji

lub zakładu ubezpieczeń wykonującego również działalność reasekuracyjną. Kuratorem

może być również osoba prawna, w której co najmniej połowa członków organu zarządzającego

spełnia warunek określony w zdaniu poprzedzającym.

Art. 223zzq.

Informacja o likwidacji zakładu reasekuracji podlega wpisowi do właściwych rejestrów

państw członkowskich Unii Europejskiej, w których zakład reasekuracji wykonuje działalność,

zgodnie z przepisami rozdziału 6.

Art. 223zzr.

W przypadku likwidacji zakładu reasekuracji zobowiązania wynikające z umów reasekuracji

zawartych przez oddział zakładu lub w ramach swobody świadczenia usług są wypełniane

w ten sam sposób, jak zobowiązania wynikające z innych umów reasekuracji zakładu.

Art. 223zzs.

Do likwidacji towarzystw reasekuracji wzajemnej stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu spółek handlowych.

Rozdział 11

Zasady sprawowania nadzoru ubezpieczeniowego

Art. 223zzt.

Do zakładów reasekuracji stosuje się odpowiednio przepisy art. 205, art. 206, art.

207 ust. 2, art. 208, art. 208b-209, art. 211-213 oraz art. 214 ust. 1, z tym że użyte

w

1)

art. 208b ust. 1 i art. 209 ust. 1 pkt 3 określenie „interesy ubezpieczających, ubezpieczonych,

uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia” oznacza „interesy cedentów oraz

ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia

podlegających reasekuracji”;

2)

art. 212 ust. 1 określenie „umów ubezpieczenia” oznacza „umowy reasekuracji”.

Art. 223zzu.

Organ nadzoru sprawuje nadzór nad krajowym zakładem reasekuracji wykonującym działalność

reasekuracyjną, w tym w formie oddziału lub w ramach swobody świadczenia usług na

terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 11.

Art. 223zzw.

Nadzór nad zakładem reasekuracji polega w szczególności na

1)

ochronie interesów cedentów oraz ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych lub

uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji, w tym na zapewnieniu

przestrzegania przez zakład reasekuracji przepisów prawa dotyczących gospodarki finansowej,

w zakresie

a)

wymogów dotyczących wypłacalności,

b)

zasad tworzenia i wysokości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych,

c)

prawidłowości pokrywania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych aktywami;

2)

wydawaniu zezwoleń na wykonywanie działalności reasekuracyjnej.

Art. 223zzx.

Organ nadzoru może żądać od zakładu reasekuracji dokumentów oraz informacji i wyjaśnień

dotyczących działalności zakładu reasekuracji i jego gospodarki finansowej, w zakresie

niezbędnym do wykonywania zadań z zakresu nadzoru.

Art. 223zzy.

1.

Organ nadzoru może żądać od podmiotu innego niż zakład reasekuracji, wchodzącego w

skład ubezpieczeniowej grupy kapitałowej i mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, informacji, wyjaśnień lub danych niezbędnych dla sprawowania nadzoru dodatkowego.

2.

W przypadku gdy podmiot, o którym mowa w ust. 1, nie przekaże w wyznaczonym terminie

wymaganych informacji, wyjaśnień lub danych, organ nadzoru może podjąć w stosunku

do takiego podmiotu środki określone w art. 212 ust. 1, przy czym górna granica wysokości

kary pieniężnej nakładanej na ten podmiot nie może przekroczyć 10 000 000 zł.

Art. 223zzz.

1.

Organ nadzoru może przeprowadzić kontrolę podmiotów, o których mowa w art. 223zzy,

w zakresie rzetelności informacji, wyjaśnień lub danych przekazanych w trybie art.

223zzy.

2.

Do kontroli przeprowadzanej na podstawie ust. 1 stosuje się odpowiednio przepisy art.

208 ust. 3 i 4 oraz art. 208b-208h.

3.

W przypadku gdy podmiot, o którym mowa w ust. 1, utrudnia lub uniemożliwia przeprowadzenie

kontroli, organ nadzoru może podjąć w stosunku do takiego podmiotu środki określone

w art. 212 ust. 1, przy czym górna granica wysokości kary pieniężnej nakładanej na

ten podmiot nie może przekroczyć 10 000 000 zł.

”

,

b)

wyrazy „Rozdział 15” zastępuje się wyrazami „Dział IV”;

50)

po art. 224 dodaje się art. 224a w brzmieniu

„

Art. 224a.

1.

Kto, biorąc udział w czynnościach mających na celu powstanie zakładu reasekuracji

albo będąc członkiem zarządu lub rady nadzorczej zakładu reasekuracji lub likwidatorem,

działa na szkodę zakładu reasekuracji,

podlega grzywnie i karze pozbawienia wolności do lat 5.

2.

Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, działając w

imieniu osoby prawnej.

”

;

51)

w art. 225 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kto bez wymaganego zezwolenia wykonuje czynności ubezpieczeniowe lub działalność reasekuracyjną,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

”

;

52)

po art. 226 dodaje się art. 226a w brzmieniu

„

Art. 226a.

1.

Kto, nie będąc uprawnionym przez zakład reasekuracji, zawiera w jego imieniu umowy

reasekuracji,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

2.

Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, działając w

imieniu osoby prawnej.

”

;

53)

w art. 227 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kto przy wykonywaniu obowiązków określonych w ustawie ogłasza dane nieprawdziwe albo

przedstawia je organowi zakładu ubezpieczeń, organowi zakładu reasekuracji, władzom

państwowym lub osobie powołanej do badania sprawozdań finansowych,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

”

;

54)

art. 228 otrzymuje brzmienie

„

Art. 228.

Kto, będąc członkiem zarządu lub rady nadzorczej zakładu ubezpieczeń albo zakładu

reasekuracji, podaje organowi nadzoru informacje niezgodne ze stanem faktycznym albo

w inny sposób wprowadza w błąd ten organ,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

”

;

55)

po art. 229 dodaje się art. 229a w brzmieniu

„

Art. 229a.

Kto, będąc członkiem zarządu zakładu reasekuracji albo likwidatorem, nie zgłasza wniosku

o ogłoszenie upadłości zakładu reasekuracji pomimo powstania warunków uzasadniających

według przepisów upadłość zakładu reasekuracji,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

”

;

56)

w art. 230 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kto, wykonując działalność gospodarczą, nie będąc zakładem ubezpieczeń albo zakładem

reasekuracji, używa w nazwie albo do określenia wykonywanej działalności lub w reklamie

wyrazów wskazujących na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej lub reasekuracyjnej,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

”

;

57)

art. 231 otrzymuje brzmienie

„

Art. 231.

Dyrektor głównego oddziału, który nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 123

ust. 4 albo art. 223zm ust. 1,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

”

;

58)

po art. 232 wyrazy „Rozdział 16” zastępuje się wyrazami „Dział V”;

59)

po art. 236 wyrazy „Rozdział 17” zastępuje się wyrazami „Dział VI”;

60)

użyte w art. 104 ust. 3, art. 105 ust. 1, art. 109 ust. 8 oraz art. 196 w różnych

przypadkach wyrazy „rozdział 7” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „rozdział 6”.

W ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm. w art. 829 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

W umowie ubezpieczenia na życie zawartej na cudzy rachunek, odpowiedzialność ubezpieczyciela

rozpoczyna się nie wcześniej niż następnego dnia po tym, gdy ubezpieczony oświadczył

stronie wskazanej w umowie, że chce skorzystać z zastrzeżenia na jego rzecz ochrony

ubezpieczeniowej. Oświadczenie powinno obejmować także wysokość sumy ubezpieczenia.

Zmiana umowy na niekorzyść ubezpieczonego lub osoby uprawnionej do otrzymania sumy

ubezpieczenia w razie śmierci ubezpieczonego wymaga zgody tego ubezpieczonego.

”

.

Celem nadzoru nad rynkiem finansowym jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania

tego rynku, jego stabilności, bezpieczeństwa oraz przejrzystości, zaufania do rynku

finansowego, a także zapewnienie ochrony interesów uczestników tego rynku, przez realizację

celów określonych w szczególności w ustawie - Prawo bankowe, ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym oraz Rzeczniku

Ubezpieczonych, ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym, ustawie z dnia 12 września 2002 r. o elektronicznych instrumentach płatniczych oraz ustawie z dnia 15 kwietnia 2005 r. o nadzorze uzupełniającym nad instytucjami kredytowymi,

zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i firmami inwestycyjnymi wchodzącymi

w skład konglomeratu finansowego.

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4a w pkt 12 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 13 w brzmieniu

„

13)

ubezpieczycielu - rozumie się przez to zakład ubezpieczeń albo zakład reasekuracji

prowadzący działalność na podstawie przepisów o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej.

”

;

2)

w art. 15 w ust. 1b uchyla się pkt 3.

W ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

jednostek organizacyjnych działających na podstawie Prawa bankowego, przepisów o obrocie papierami wartościowymi, przepisów o funduszach inwestycyjnych,

przepisów o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej lub przepisów o organizacji

i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, bez względu na wielkość przychodów,

”

;

2)

w art. 3 w ust. 1

a)

po pkt 3a dodaje się pkt 3b w brzmieniu

„

3b)

zakładzie reasekuracji - rozumie się przez to jednostkę prowadzącą działalność reasekuracyjną

na podstawie przepisów o działalności reasekuracyjnej,

”

,

b)

pkt 17 otrzymuje brzmienie

„

17)

inwestycjach - rozumie się przez to aktywa posiadane przez jednostkę w celu osiągnięcia

z nich korzyści ekonomicznych wynikających z przyrostu wartości tych aktywów, uzyskania

przychodów w formie odsetek, dywidend (udziałów w zyskach) lub innych pożytków, w

tym również z transakcji handlowej, a w szczególności aktywa finansowe oraz te nieruchomości

i wartości niematerialne i prawne, które nie są użytkowane przez jednostkę, lecz są

posiadane przez nią w celu osiągnięcia tych korzyści. W przypadku zakładów ubezpieczeń

i zakładów reasekuracji przez inwestycje rozumie się lokaty,

”

;

3)

w art. 30 ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie

„

5.

Powstałe na dzień wyceny różnice kursowe od inwestycji stanowiących pokrycie rezerw

techniczno-ubezpieczeniowych, zakłady ubezpieczeń na życie oraz zakłady reasekuracji

prowadzące działalność reasekuracyjną w zakresie reasekuracji ubezpieczeń na życie

zaliczają do przychodów lub kosztów działalności lokacyjnej i wykazują w technicznym

rachunku ubezpieczeń na życie.

6.

Powstałe na dzień wyceny różnice kursowe od inwestycji stanowiących pokrycie rezerw

techniczno-ubezpieczeniowych w części dotyczącej lokat środków skapitalizowanej wartości

rent i rezerwy na premie oraz rabaty dla ubezpieczonych, zakłady ubezpieczeń majątkowych

i osobowych oraz zakłady reasekuracji prowadzące działalność reasekuracyjną w zakresie

reasekuracji ubezpieczeń majątkowych i osobowych zaliczają do przychodów lub kosztów

działalności lokacyjnej i wykazują w technicznym rachunku ubezpieczeń majątkowych

i osobowych.

”

;

4)

w art. 36

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Kapitał zakładowy spółek kapitałowych, towarzystw ubezpieczeń wzajemnych, towarzystw

reasekuracji wzajemnej, fundusz udziałowy spółdzielni wykazuje się w wysokości określonej

w umowie lub statucie i wpisanej w rejestrze sądowym. Zadeklarowane lecz niewniesione

wkłady kapitałowe ujmuje się jako należne wkłady na poczet kapitału.

”

,

b)

w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością, towarzystwach ubezpieczeń wzajemnych

i towarzystwach reasekuracji wzajemnej - o udziały własne,

”

;

5)

w art. 38

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zakłady ubezpieczeń zaliczają do kosztów operacyjnych zmiany stanu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych,

które powinny zapewnić pełne pokrycie bieżących i przyszłych zobowiązań, jakie mogą

wynikać z umów ubezpieczenia i umów reasekuracji.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Zakłady reasekuracji zaliczają do kosztów operacyjnych zmiany stanu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych,

które powinny zapewnić pełne pokrycie bieżących i przyszłych zobowiązań, jakie mogą

wynikać z umów reasekuracji.

”

;

6)

w art. 42 w ust. 1 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

W jednostkach innych niż banki, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji na wynik

finansowy netto składają się

”

;

7)

w art. 44

a)

w ust. 1 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

W zakładach ubezpieczeń i zakładach reasekuracji na wynik finansowy netto składają

się

”

,

b)

w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

zakład ubezpieczeń prowadzący działalność ubezpieczeniową w dziale ubezpieczeń na

życie lub zakład reasekuracji prowadzący działalność reasekuracyjną w zakresie reasekuracji

ubezpieczeń na życie inwestują łącznie środki własne i środki stanowiące pokrycie

rezerw techniczno-ubezpieczeniowych,

”

;

8)

w art. 46 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Bilans powinien zawierać informacje w zakresie ustalonym

1)

dla jednostek innych niż banki, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji - w załączniku

nr 1 do ustawy,

2)

dla banków - w załączniku nr 2 do ustawy,

3)

dla zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji - w załączniku nr 3 do ustawy.

”

;

9)

w art. 47 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Rachunek zysków i strat powinien zawierać informacje w zakresie ustalonym

1)

dla jednostek innych niż banki, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji - w załączniku

nr 1 do ustawy, w wariancie kalkulacyjnym albo porównawczym, zależnie od wyboru dokonanego

przez kierownika jednostki,

2)

dla banków - w załączniku nr 2 do ustawy,

3)

dla zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji - w załączniku nr 3 do ustawy.

”

;

10)

w art. 48 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zakres informacji dodatkowej, sporządzanej przez jednostki inne niż banki, zakłady

ubezpieczeń i zakłady reasekuracji, określa załącznik nr 1 do ustawy.

”

;

11)

w art. 48a ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zestawienie zmian w kapitale (funduszu) własnym obejmuje informacje o zmianach poszczególnych

składników kapitału (funduszu) własnego za bieżący i poprzedni rok obrotowy określone

1)

dla jednostek innych niż banki, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji - w załączniku

nr 1 do ustawy,

2)

dla banków - w załączniku nr 2 do ustawy,

3)

dla zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji - w załączniku nr 3 do ustawy.

”

;

12)

w art. 48b ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Rachunek przepływów pieniężnych sporządzony metodą bezpośrednią albo pośrednią, zależnie

od wyboru dokonanego przez kierownika jednostki, wykazuje dane za bieżący i poprzedni

rok obrotowy, obejmując informacje w zakresie ustalonym

1)

dla jednostek innych niż banki, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji - w załączniku

nr 1 do ustawy,

2)

dla banków - w załączniku nr 2 do ustawy,

3)

dla zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji - w załączniku nr 3 do ustawy.

”

;

13)

w art. 49 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W przypadku spółek kapitałowych, spółek komandytowo-akcyjnych, towarzystw ubezpieczeń

wzajemnych, towarzystw reasekuracji wzajemnej, spółdzielni, przedsiębiorstw państwowych,

kierownik jednostki sporządza, wraz z rocznym sprawozdaniem finansowym, sprawozdanie

z działalności jednostki.

”

;

14)

w art. 50 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do banków, zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji.

”

;

15)

w art. 64 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

banków, zakładów ubezpieczeń oraz zakładów reasekuracji,

”

;

16)

w art. 64a w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji oraz

”

;

17)

w art. 65 w ust. 5

a)

pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

stwierdzenie utworzenia przez zakład ubezpieczeń rezerw techniczno-ubezpieczeniowych

w wysokości zapewniającej pełne wywiązanie się z bieżących i przyszłych zobowiązań,

wynikających z zawartych umów ubezpieczenia i umów reasekuracji, oraz zabezpieczenie

tych rezerw lokatami, zgodnie z przepisami o działalności ubezpieczeniowej i działalności

reasekuracyjnej, a także prawidłowości wyliczenia marginesu wypłacalności i posiadania

finansowego pokrycia tego marginesu,

”

,

b)

dodaje się pkt 6a w brzmieniu

„

6a)

stwierdzenie utworzenia przez zakład reasekuracji rezerw techniczno-ubezpieczeniowych

w wysokości zapewniającej pełne wywiązanie się z bieżących i przyszłych zobowiązań,

wynikających z zawartych umów reasekuracji, oraz zabezpieczenie tych rezerw lokatami,

zgodnie z przepisami o działalności reasekuracyjnej, a także prawidłowości wyliczenia

marginesu wypłacalności i posiadania finansowego pokrycia tego marginesu,

”

;

18)

art. 68 otrzymuje brzmienie

„

Art. 68.

Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych, towarzystwa

reasekuracji wzajemnej, spółki akcyjne oraz spółdzielnie są obowiązane do udostępnienia

wspólnikom, akcjonariuszom lub członkom rocznego sprawozdania finansowego i sprawozdania

z działalności jednostki, a jeżeli sprawozdanie finansowe podlega obowiązkowi badania

- także opinii wraz z raportem biegłego rewidenta - najpóźniej na 15 dni przed zgromadzeniem

wspólników, walnym zgromadzeniem akcjonariuszy lub walnym zgromadzeniem członków albo

przedstawicieli członków spółdzielni. Spółka akcyjna udostępnia ponadto akcjonariuszom

sprawozdanie rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej albo organu administrującego.

”

;

19)

w art. 81 w ust. 2

a)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

szczegółowe zasady sporządzania przez jednostki inne niż banki, zakłady ubezpieczeń

i zakłady reasekuracji skonsolidowanych sprawozdań finansowych grup kapitałowych,

w tym zakres informacji wykazywanych w tych sprawozdaniach oraz w sprawozdaniach z

działalności,

”

,

b)

w pkt 6 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

szczególne zasady rachunkowości zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji, w tym

również tworzenia rezerw techniczno-ubezpieczeniowych oraz zakres informacji wykazywanych

w informacji dodatkowej, zasady sporządzania skonsolidowanych sprawozdań finansowych

grup kapitałowych, w tym zakres informacji wykazywanych w skonsolidowanych sprawozdaniach

finansowych grup kapitałowych oraz w sprawozdaniach z działalności,

”

;

20)

w art. 83 w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego - dla zakładów ubezpieczeń, zakładów

reasekuracji lub funduszy emerytalnych,

”

;

21)

w załączniku nr 1 tytuł otrzymuje brzmienie

„

Zakres informacji wykazywanych w sprawozdaniu finansowym, o którym mowa w art. 45

ustawy, dla innych jednostek niż banki, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji

”

;

22)

w załączniku nr 3 tytuł otrzymuje brzmienie

„

Zakres informacji wykazywanych w sprawozdaniu finansowym, o którym mowa w art. 45

ustawy, dla zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji

”

.

W ustawie z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym

(Dz. U. z 2007 r. Nr 168, poz. 1186, z 2008 r. Nr 141, poz. 888 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 36

a)

po pkt 12 dodaje się pkt 12a w brzmieniu

„

12a)

towarzystw reasekuracji wzajemnej;

”

,

b)

w pkt 15 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 16 w brzmieniu

„

16)

głównych oddziałów zagranicznych zakładów reasekuracji.

”

;

2)

w art. 38

a)

po pkt 13 dodaje się pkt 13a w brzmieniu

„

13a)

w przypadku towarzystwa reasekuracji wzajemnej - oznaczenie terytorialnego zasięgu

działalności towarzystwa, oznaczenie działu ubezpieczeń objętego działalnością towarzystwa,

wysokość kapitału zakładowego i zapasowego, wzmiankę o częściowym ograniczeniu lub

cofnięciu zezwolenia na prowadzenie towarzystwa;

”

,

b)

pkt 15 otrzymuje brzmienie

„

15)

w przypadku głównych oddziałów zagranicznych zakładów ubezpieczeń oraz głównych oddziałów

zagranicznych zakładów reasekuracji

a)

oznaczenie zagranicznego zakładu ubezpieczeń albo zagranicznego zakładu reasekuracji

wraz z określeniem jego formy organizacyjno-prawnej,

b)

siedzibę i adres zagranicznego zakładu ubezpieczeń albo zagranicznego zakładu reasekuracji,

c)

jeżeli zagraniczny zakład ubezpieczeń albo zagraniczny zakład reasekuracji istnieje

lub wykonuje działalność na podstawie wpisu do rejestru - rejestr, w którym wpisany

jest zagraniczny zakład ubezpieczeń albo zagraniczny zakład reasekuracji, wraz z numerem

wpisu do rejestru oraz określeniem organu prowadzącego rejestr i przechowującego akta,

d)

jeżeli zagraniczny zakład ubezpieczeń albo zagraniczny zakład reasekuracji nie podlega

prawu jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym

- określenie prawa państwa właściwego dla zagranicznego zakładu ubezpieczeń albo zagranicznego

zakładu reasekuracji.

”

;

3)

w art. 39

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

oznaczenie organu uprawnionego do reprezentowania podmiotu oraz osób wchodzących w

jego skład, ze wskazaniem sposobu reprezentacji, a w przypadku gdy w spółkach osobowych

nie ma takiego organu - wskazanie wspólników uprawnionych do reprezentowania spółki,

a także sposobu reprezentacji; w przypadku oddziałów przedsiębiorców zagranicznych,

głównych oddziałów zagranicznych zakładów ubezpieczeń oraz głównych oddziałów zagranicznych

zakładów reasekuracji dane te podlegają ujawnieniu co do przedsiębiorców zagranicznych,

zagranicznych zakładów ubezpieczeń i zagranicznych zakładów reasekuracji, odpowiednio

z uwzględnieniem odmienności struktury ich organów;

”

,

b)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

oznaczenie organów nadzoru wraz z ich składem osobowym; w przypadku oddziałów przedsiębiorców

zagranicznych, głównych oddziałów zagranicznych zakładów ubezpieczeń oraz głównych

oddziałów zagranicznych zakładów reasekuracji dane te podlegają ujawnieniu co do przedsiębiorców

zagranicznych, zagranicznych zakładów ubezpieczeń i zagranicznych zakładów reasekuracji,

odpowiednio z uwzględnieniem odmienności struktury ich organów;

”

,

c)

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

oznaczenie osoby upoważnionej przez przedsiębiorcę zagranicznego do reprezentowania

go w oddziale; dyrektora i zastępców dyrektora głównego oddziału zagranicznego zakładu

ubezpieczeń oraz osoby upoważnionej do reprezentacji zagranicznego zakładu ubezpieczeń

w zakresie działalności głównego oddziału; dyrektora i zastępców dyrektora głównego

oddziału zagranicznego zakładu reasekuracji oraz osoby upoważnionej do reprezentacji

zagranicznego zakładu reasekuracji w zakresie działalności głównego oddziału; oznaczenie

pełnomocnika uprawnionego do działania w imieniu przedsiębiorcy zagranicznego w zakresie

przedsiębiorstwa zagranicznego wraz z zakresem jego umocowania;

”

;

4)

w art. 40 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

przedmiot działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), z tym że w

przypadku oddziałów przedsiębiorców zagranicznych, głównych oddziałów zagranicznych

zakładów ubezpieczeń oraz głównych oddziałów zagranicznych zakładów reasekuracji określa

się przedmiot działalności oddziału;

”

;

5)

w art. 44 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W przypadku oddziałów przedsiębiorców zagranicznych, głównych oddziałów zagranicznych

zakładów ubezpieczeń oraz głównych oddziałów zagranicznych zakładów reasekuracji działających

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dane, o których mowa w ust. 1, zamieszcza

się co do oddziałów i odpowiednio przedsiębiorców zagranicznych, zagranicznych zakładów

ubezpieczeń lub zagranicznych zakładów reasekuracji.

”

.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4 w ust. 1 pkt 10 otrzymuje brzmienie

„

10)

holding finansowy - grupę podmiotów, w której pierwotnym podmiotem dominującym jest

instytucja finansowa, która nie jest dominującym podmiotem nieregulowanym w rozumieniu

art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 15 kwietnia 2005 r. o nadzorze uzupełniającym nad instytucjami

kredytowymi, zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i firmami inwestycyjnymi

wchodzącymi w skład konglomeratu finansowego

(Dz. U. Nr 83, poz. 719, z 2006 r. Nr 157, poz. 1119 oraz z 2009 r. Nr 42, poz. 341), zwanej dalej „ustawą o nadzorze uzupełniającym”, a w skład grupy wchodzą wyłącznie

lub w większości banki, instytucje kredytowe lub instytucje finansowe, przy czym przynajmniej

jednym podmiotem zależnym jest bank krajowy, bank zagraniczny lub instytucja kredytowa,

”

;

2)

w art. 13 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do banku, którego założycielem jest Skarb Państwa,

bank krajowy, instytucja kredytowa, bank zagraniczny, krajowy lub zagraniczny zakład

ubezpieczeń, krajowy lub zagraniczny zakład reasekuracji lub międzynarodowa instytucja

finansowa.

”

;

3)

w art. 127 ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Na wniosek banku realizującego program postępowania naprawczego lub banku przejmującego

bank zagrożony upadłością lub likwidacją, Komisja Nadzoru Finansowego może wydać zgodę

na nieuwzględnianie w pomniejszeniach funduszy podstawowych lub uzupełniających, dla

celów wyznaczania limitów, o których mowa w art. 71 ust. 1 i 2, części lub całości

zaangażowania kapitałowego banku w instytucje finansowe, instytucje kredytowe, banki,

zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji, wyrażonego w postaci

1)

posiadanych akcji lub udziałów,

2)

kwot zakwalifikowanych do zobowiązań podporządkowanych,

3)

innego zaangażowania kapitałowego w składniki zaliczane do funduszy własnych lub kapitałów

tych podmiotów, w tym dopłaty na rzecz spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, według

wartości bilansowej.

”

;

4)

w art. 140a ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przed wydaniem zezwolenia na utworzenie banku krajowego lub zezwolenia, o którym mowa

w art. 25, Komisja Nadzoru Finansowego zasięga opinii właściwych władz nadzorczych

państwa członkowskiego, gdy bank ten będzie

1)

podmiotem zależnym od

a)

instytucji kredytowej,

b)

podmiotu dominującego wobec instytucji kredytowej,

c)

zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji lub firmy inwestycyjnej, które uzyskały

odpowiednie zezwolenia na wykonywanie działalności w państwie członkowskim,

d)

podmiotu dominującego wobec zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji lub firmy inwestycyjnej,

które uzyskały odpowiednie zezwolenia na wykonywanie działalności w państwie członkowskim,

2)

kontrolowany przez te same osoby fizyczne lub prawne, które kontrolują instytucję

kredytową, zakład ubezpieczeń, zakład reasekuracji lub firmę inwestycyjną, które uzyskały

odpowiednie zezwolenia na wykonywanie działalności w państwie członkowskim.

”

.

W ustawie z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych

(Dz. U. Nr 94, poz. 1037, z późn. zm. w art. 4 w § 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

instytucja finansowa - bank, fundusz inwestycyjny, towarzystwo funduszy inwestycyjnych

lub powierniczych, narodowy fundusz inwestycyjny, zakład ubezpieczeń, zakład reasekuracji,

fundusz powierniczy, towarzystwo emerytalne, fundusz emerytalny lub dom maklerski,

mające siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej albo w państwie należącym do Organizacji

Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD),

”

.

W ustawie z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu wprowadzaniu do obrotu finansowego

wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł oraz o

przeciwdziałaniu finansowaniu terroryzmu

(Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1505, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

instytucji obowiązanej - rozumie się przez to banki, Narodowy Bank Polski - w zakresie,

w jakim prowadzi rachunki bankowe dla osób prawnych, sprzedaż numizmatów, skup złota

i wymianę zniszczonych środków płatniczych na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim

(Dz. U. z 2005 r. Nr 1, poz. 2, z późn. zm., oddziały banków zagranicznych, instytucje pieniądza elektronicznego, oddziały zagranicznych

instytucji pieniądza elektronicznego oraz agentów rozliczeniowych, prowadzących działalność

na podstawie ustawy z dnia 12 września 2002 r. o elektronicznych instrumentach płatniczych

(Dz. U. Nr 169, poz. 1385, z późn. zm., firmy inwestycyjne i banki powiernicze w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. Nr 183, poz. 1538, z późn. zm., zagraniczne osoby prawne prowadzące na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność

maklerską w zakresie obrotu towarami giełdowymi i towarowe domy maklerskie w rozumieniu

ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych

(Dz. U. z 2005 r. Nr 121, poz. 1019, z późn. zm. oraz spółki handlowe, o których mowa w art. 50a ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. - w zakresie, w jakim prowadzi rachunki

papierów wartościowych, oraz spółka, której Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych

S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi -w zakresie, w jakim prowadzi rachunki papierów wartościowych, podmioty prowadzące

działalność w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach oraz

gier na automatach o niskich wygranych, zakłady ubezpieczeń, główne oddziały zagranicznych

zakładów ubezpieczeń, zakłady reasekuracji, główne oddziały zagranicznych zakładów

reasekuracji, fundusze inwestycyjne, towarzystwa funduszy inwestycyjnych, spółdzielcze

kasy oszczędnościowo-kredytowe, państwowe przedsiębiorstwo użyteczności publicznej

Poczta Polska, notariuszy w zakresie czynności notarialnych dotyczących obrotu wartościami

majątkowymi, adwokatów wykonujących zawód, radców prawnych wykonujących zawód poza

stosunkiem pracy, prawników zagranicznych świadczących pomoc prawną poza stosunkiem

pracy, biegłych rewidentów wykonujących zawód, doradców podatkowych wykonujących zawód,

podmioty prowadzące działalność kantorową, przedsiębiorców prowadzących: domy aukcyjne,

antykwariaty, działalność leasingowa lub factoringową, działalność w zakresie: obrotu

metalami lub kamieniami szlachetnymi i półszlachetnymi, sprzedaży komisowej, udzielania

pożyczek pod zastaw (lombardy) lub pośrednictwa w obrocie nieruchomościami oraz fundacje;

”

;

2)

w art. 21 w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

Komisja Nadzoru Finansowego w stosunku do banków, oddziałów zagranicznych instytucji

kredytowych i oddziałów banków zagranicznych, zakładów ubezpieczeń i głównych oddziałów

zagranicznych zakładów ubezpieczeń, zakładów reasekuracji i głównych oddziałów zagranicznych

zakładów reasekuracji oraz w stosunku do firm inwestycyjnych i banków powierniczych

w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, zagranicznych osób prawnych prowadzących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

działalność maklerską w zakresie obrotu towarami giełdowymi, towarowych domów maklerskich

w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, jak również w stosunku do funduszy inwestycyjnych, towarzystw funduszy inwestycyjnych

i Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych S.A. oraz spółki, której Krajowy Depozyt

Papierów Wartościowych S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których

mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;

”

;

3)

w art. 33 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego lub osób przez niego upoważnionych -

wyłącznie w sprawach związanych z wykonywaniem nadzoru bankowego, w sprawach związanych

z wykonywaniem nadzoru nad działalnością ubezpieczeniową i działalnością reasekuracyjną

oraz w stosunku do firm inwestycyjnych i banków powierniczych w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, zagranicznych osób prawnych prowadzących na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej działalność maklerską w zakresie obrotu towarami giełdowymi,

towarowych domów maklerskich w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych oraz w stosunku do funduszy inwestycyjnych, towarzystw funduszy inwestycyjnych i

Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych S.A. oraz spółki, której Krajowy Depozyt

Papierów Wartościowych S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których

mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;

”

.

W ustawie z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze

(Dz. U. Nr 60, poz. 535, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w części trzeciej tytuł tytułu III otrzymuje brzmienie

„

Postępowanie upadłościowe wobec zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji

”

;

2)

w art. 471 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wniosek o ogłoszenie upadłości zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji może zgłosić

także Komisja Nadzoru Finansowego, zwana dalej „Komisją”.

”

;

3)

w art. 472 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przed ogłoszeniem upadłości zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji sąd zasięga

opinii Komisji co do osoby syndyka. Syndyk powinien posiadać znajomość organizacji

i zasad działania zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji. Syndykiem może być

inny zakład ubezpieczeń lub inny zakład reasekuracji.

”

;

4)

w art. 473 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W postanowieniu o ogłoszeniu upadłości zakładu ubezpieczeń sąd po zasięgnięciu opinii

Komisji ustanawia kuratora do reprezentowania w postępowaniu upadłościowym interesów

osób ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia.

”

;

5)

w art. 477 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Z dniem ogłoszenia upadłości aktywa stanowiące pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych

upadłego zakładu ubezpieczeń tworzą osobną masę upadłości przeznaczoną na zaspokojenie

roszczeń z tytułu umów ubezpieczenia, umów reasekuracji oraz kosztów likwidacji tej

masy.

”

;

6)

po art. 477 dodaje się art. 477

„

Art. 477

1.

Z dniem ogłoszenia upadłości aktywa stanowiące pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych

upadłego zakładu reasekuracji tworzą osobną masę upadłości przeznaczoną na zaspokojenie

roszczeń z tytułu umów reasekuracji oraz kosztów likwidacji tej masy.

2.

Likwidację osobnej masy upadłości przeprowadza syndyk.

”

;

7)

w art. 478 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Z osobnej masy upadłości zakładu ubezpieczeń zaspokaja się kolejno

1)

koszty likwidacji osobnej masy upadłości;

2)

wierzytelności z umów ubezpieczenia;

3)

wierzytelności z umów reasekuracji.

”

;

8)

po art. 478 dodaje się art. 478

„

Art. 478

Z osobnej masy upadłości zakładu reasekuracji zaspokaja się kolejno

1)

koszty likwidacji osobnej masy upadłości;

2)

wierzytelności z umów reasekuracji.

”

;

9)

w części trzeciej w tytule III tytuł działu II otrzymuje brzmienie

„

Postępowanie upadłościowe wobec mających siedzibę w państwach członkowskich Unii Europejskiej

lub państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronach

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym zakładów ubezpieczeń i ich oddziałów oraz

zakładów reasekuracji i ich oddziałów

”

;

10)

art. 481 otrzymuje brzmienie

„

Art. 481.

Przepisy art. 452 ust. 2, art. 453-466 i art. 467

1)

ogłoszenia upadłości krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji,

jeżeli prowadzi on działalność także za granicą Rzeczypospolitej Polskiej w co najmniej

jednym innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;

2)

ogłoszenia upadłości, otwarcia postępowania układowego lub innego podobnego postępowania

wobec

a)

zagranicznego zakładu ubezpieczeń,

b)

zagranicznego zakładu reasekuracji

- mającego siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym, jeżeli prowadzi on działalność w Rzeczypospolitej Polskiej;

3)

ogłoszenia upadłości, otwarcia postępowania układowego lub innego podobnego postępowania

wobec

a)

zagranicznego zakładu ubezpieczeń,

b)

zagranicznego zakładu reasekuracji

- mającego siedzibę w państwie niebędącym członkiem Unii Europejskiej lub członkiem

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stroną umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym, jeżeli prowadzi on działalność w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w co

najmniej jednym innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym.

”

;

11)

w art. 482

a)

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

„krajowy zakład reasekuracji” - przedsiębiorcę mającego siedzibę na terenie Rzeczypospolitej

Polskiej, który uzyskał zezwolenie na wykonywanie działalności reasekuracyjnej w rozumieniu

odrębnych przepisów;

”

,

b)

po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

„oddział krajowego zakładu reasekuracji” - jednostkę organizacyjną krajowego zakładu

reasekuracji, wykonującą w jego imieniu i na jego rzecz wszystkie lub niektóre czynności

wynikające z zezwolenia udzielonego krajowemu zakładowi reasekuracji;

”

,

c)

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

„zagraniczny zakład reasekuracji” - przedsiębiorcę mającego siedzibę za granicą Rzeczypospolitej

Polskiej, wykonującego działalność reasekuracyjną w rozumieniu odrębnych przepisów;

”

,

d)

w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

„oddział zagranicznego zakładu reasekuracji” - jednostkę organizacyjną zagranicznego

zakładu reasekuracji, wykonującą w jego imieniu i na jego rzecz działalność reasekuracyjną.

”

.

W ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym oraz Rzeczniku

Ubezpieczonych

(Dz. U. Nr 124, poz. 1153, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2

a)

w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

ubezpieczeniowa i reasekuracyjna, o której mowa w przepisach o działalności ubezpieczeniowej

i reasekuracyjnej;

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Nadzorowi podlegają podmioty prowadzące działalność w zakresie, o którym mowa w ust.

1, w szczególności zakłady ubezpieczeń, zakłady reasekuracji, pośrednicy ubezpieczeniowi,

fundusze emerytalne i towarzystwa emerytalne, zwane dalej „podmiotami nadzorowanymi”.

”

;

2)

w art. 14 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji do wysokości 0,14% zbioru składek brutto;

”

;

3)

w art. 17

a)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu

„

2a.

Komisja może występować do organów nadzorujących działalność instytucji finansowych

państw członkowskich Unii Europejskiej o udostępnienie informacji potrzebnych do wykonywania

zadań z zakresu nadzoru.

2b.

Informacje uzyskane w trybie, o którym mowa w ust. 2a, Komisja może

1)

wykorzystać wyłącznie na potrzeby wykonywania zadań z zakresu nadzoru;

2)

przekazać poza Komisję wyłącznie po uprzednim uzyskaniu zgody organu, który je udostępnił

i w zakresie udzielonej zgody.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Komisja może udzielać zagranicznym organom państw członkowskich Unii Europejskiej

informacji posiadanych w związku z wykonywaniem zadań z zakresu nadzoru nad działalnością

zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji w zakresie związanym z wykonywaniem zadań

z zakresu nadzoru uzupełniającego, o którym mowa w ustawie z dnia 15 kwietnia 2005 r. o nadzorze uzupełniającym nad instytucjami kredytowymi,

zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i firmami inwestycyjnymi wchodzącymi

w skład konglomeratu finansowego

(Dz. U. Nr 83, poz. 719, z 2006 r. Nr 157, poz. 1119 oraz z 2009 r. Nr 42, poz. 341).

”

.

W ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowym

(Dz. U. Nr 124, poz. 1154, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 19 ust. 6a otrzymuje brzmienie

„

6a.

W przypadku zakładu ubezpieczeń z siedzibą w państwie członkowskim Unii Europejskiej,

wykonującego działalność ubezpieczeniową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na

podstawie przepisów działu II rozdziału 6 ustawy o działalności ubezpieczeniowej, na potrzeby kontroli i nadzoru nad działalnością tego zakładu ubezpieczeń w zakresie

korzystania z agentów ubezpieczeniowych stosuje się odpowiednio art. 139 oraz art. 205 ust. 2 ustawy o działalności ubezpieczeniowej.

”

;

2)

w art. 24 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Ograniczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie dotyczy

1)

umowy ubezpieczenia, na podstawie której broker ubezpieczeniowy jest ubezpieczonym

lub ubezpieczającym, ani umowy zawartej przez brokera ubezpieczeniowego z zakładem

ubezpieczeń, dotyczących sposobu wzajemnego rozliczania się z tytułu wykonywania czynności

brokerskich;

2)

zlecania brokerom reasekuracyjnym zawierania umów reasekuracji, w zakresie cedowania

ryzyka z umów ubezpieczenia i umów gwarancji ubezpieczeniowych;

3)

zlecania brokerom reasekuracyjnym zawierania umów retrocesji, w zakresie cedowania

ryzyka z umów reasekuracji.

”

.

W ustawie z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych

(Dz. U. Nr 91, poz. 871 oraz z 2005 r. Nr 83, poz. 719 i Nr 183, poz. 1538) w art. 2 w ust. 1 pkt 11 otrzymuje brzmienie

„

11)

zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji w rozumieniu ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej

(Dz. U. Nr 124, poz. 1151, z późn. zm.;

”

.

W ustawie z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych

(Dz. U. Nr 146, poz. 1546, z późn. zm. w art. 61 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Komisja, przed udzieleniem zezwolenia na wykonywanie działalności przez towarzystwo,

zasięga opinii właściwego organu państwa członkowskiego, jeżeli towarzystwo jest

1)

spółką zależną od innej spółki zarządzającej, firmy inwestycyjnej, instytucji kredytowej,

podmiotu prowadzącego działalność ubezpieczeniową na podstawie zezwolenia w państwie

członkowskim lub podmiotu prowadzącego działalność reasekuracyjną na podstawie zezwolenia

w państwie członkowskim;

2)

spółką zależną od podmiotu dominującego wobec innej spółki zarządzającej, firmy inwestycyjnej,

instytucji kredytowej, podmiotu prowadzącego działalność ubezpieczeniową posiadającego

zezwolenie w państwie członkowskim lub podmiotu prowadzącego działalność reasekuracyjną

na podstawie zezwolenia w państwie członkowskim;

3)

kontrolowane przez te same osoby fizyczne lub prawne, które kontrolują inną spółkę

zarządzającą, firmę inwestycyjną, instytucję kredytową, podmiot prowadzący działalność

ubezpieczeniową posiadający zezwolenie w państwie członkowskim lub podmiot prowadzący

działalność reasekuracyjną posiadający zezwolenie w państwie członkowskim.

”

.

W ustawie z dnia 15 kwietnia 2005 r. o nadzorze uzupełniającym nad instytucjami kredytowymi,

zakładami ubezpieczeń i firmami inwestycyjnymi wchodzącymi w skład konglomeratu finansowego

(Dz. U. Nr 83, poz. 719 oraz z 2006 r. Nr 157, poz. 1119) wprowadza się następujące zmiany

1)

tytuł ustawy otrzymuje brzmienie

„

o nadzorze uzupełniającym nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń, zakładami

reasekuracji i firmami inwestycyjnymi wchodzącymi w skład konglomeratu finansowego

”

;

2)

w art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Ustawa określa zasady sprawowania nadzoru uzupełniającego nad instytucjami kredytowymi,

zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i firmami inwestycyjnymi wchodzącymi

w skład konglomeratu finansowego oraz zasady objęcia nadzorem uzupełniającym innych

podmiotów działających w konglomeracie finansowym, w tym dominujących podmiotów nieregulowanych.

”

;

3)

w art. 2 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Celem nadzoru uzupełniającego jest ochrona stabilności finansowej instytucji kredytowych,

zakładów ubezpieczeń, zakładów reasekuracji i firm inwestycyjnych wchodzących w skład

konglomeratu finansowego.

”

;

4)

w art. 3

a)

po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

zakład reasekuracji

a)

krajowy zakład reasekuracji w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 16a ustawy o działalności ubezpieczeniowej,

b)

zagraniczny zakład reasekuracji w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 16b ustawy o działalności ubezpieczeniowej;

”

,

b)

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

podmiot regulowany - instytucję kredytową, zakład ubezpieczeń, zakład reasekuracji

lub firmę inwestycyjną;

”

,

c)

pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

sektor ubezpieczeniowy - sektor, który tworzą zakłady ubezpieczeń, zakłady reasekuracji

lub dominujący podmiot ubezpieczeniowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 13a ustawy o działalności ubezpieczeniowej;

”

.

W ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. Nr 183, poz. 1538, z późn. zm. w art. 3 pkt 39 otrzymuje brzmienie

„

39)

zakładzie ubezpieczeń - rozumie się przez to krajowy zakład ubezpieczeń, o którym

mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej

(Dz. U. Nr 124, poz. 1151, z późn. zm., zagraniczny zakład ubezpieczeń, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16 tej ustawy,

prowadzący działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, krajowy zakład reasekuracji,

o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16a tej ustawy, oraz zagraniczny zakład reasekuracji,

o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16b tej ustawy, prowadzący działalność na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej;

”

.

W ustawie z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym

(Dz. U. Nr 157, poz. 1119, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 w ust. 2 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

nadzór uzupełniający, sprawowany zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 kwietnia 2005 r. o nadzorze uzupełniającym nad instytucjami kredytowymi,

zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i firmami inwestycyjnymi wchodzącymi

w skład konglomeratu finansowego

(Dz. U. Nr 83, poz. 719, z 2006 r. Nr 157, poz. 1119 oraz z 2009 r. Nr 42, poz. 341).

”

;

2)

art. 2 otrzymuje brzmienie

„

Art. 2.

Celem nadzoru nad rynkiem finansowym jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania

tego rynku, jego stabilności, bezpieczeństwa oraz przejrzystości, zaufania do rynku

finansowego, a także zapewnienie ochrony interesów uczestników tego rynku, przez realizację

celów określonych w szczególności w ustawie - Prawo bankowe, ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym oraz Rzeczniku

Ubezpieczonych, ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym, ustawie z dnia 12 września 2002 r. o elektronicznych instrumentach płatniczych oraz ustawie z dnia 15 kwietnia 2005 r. o nadzorze uzupełniającym nad instytucjami kredytowymi,

zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i firmami inwestycyjnymi wchodzącymi

w skład konglomeratu finansowego.

”

;

3)

w art. 12 w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

rynku ubezpieczeniowego w sprawach

a)

wydawania i cofania zezwolenia na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej,

b)

wydawania zgody na powołanie osób na członków zarządu,

c)

połączenia i podziału zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji,

d)

przeniesienia portfela ubezpieczeń i portfela reasekuracji,

e)

wydawania decyzji, o których mowa w art. 35 ust. 3, art. 223i ust. 1 i art. 223l ustawy o działalności ubezpieczeniowej,

f)

likwidacji przymusowej zakładu ubezpieczeń i zakładu reasekuracji,

g)

ustanowienia zarządu komisarycznego zakładu ubezpieczeń i zakładu reasekuracji,

h)

występowania z wnioskiem o ogłoszenie upadłości zakładu ubezpieczeń i zakładu reasekuracji,

i)

nadawania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności,

j)

nakładania kar pieniężnych na zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji lub członków

zarządu tych zakładów lub prokurentów oraz zawieszania członków zarządu, występowania

z wnioskiem o odwołanie członka zarządu lub odwołanie udzielonej prokury lub występowania

o zwołanie posiedzenia walnego zgromadzenia;

”

.

1.

Przepisy działu III ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą stosuje się do zakładów ubezpieczeń, które do dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy wykonywały działalność ubezpieczeniową wyłącznie jako zakłady reasekuracji.

2.

Do zakładów ubezpieczeń wykonujących działalność ubezpieczeniową wyłącznie jako zakłady

reasekuracji, które do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy zaprzestały zawierania

nowych umów reasekuracji i zarządzają portfelem reasekuracji w celu zakończenia działalności,

stosuje się przepisy dotychczasowe.

3.

Komisja Nadzoru Finansowego sporządza listę zakładów, o których mowa w ust. 2, i przekazuje

ją organom nadzoru państw członkowskich Unii Europejskiej.

Zakłady ubezpieczeń, które do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy uzyskały zezwolenie

organu nadzoru na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej jako zakłady reasekuracji,

mogą wykonywać działalność reasekuracyjną w zakresie uzyskanych zezwoleń.

1.

Zakład ubezpieczeń może proporcjonalnie różnicować składki ubezpieczeniowe i świadczenia

poszczególnych osób w przypadkach, w których zastosowanie kryterium płci jest czynnikiem

decydującym w ocenie ryzyka opartego na odpowiednich i dokładnych danych aktuarialnych

i statystycznych.

2.

Różnicowanie składek ubezpieczeniowych i świadczeń, o którym mowa w ust. 1, jest uzależnione

od gromadzenia, podawania do publicznej wiadomości oraz uaktualniania przez zakład

ubezpieczeń dokładnych danych uzasadniających zastosowanie kryterium płci jako decydującego

czynnika aktuarialnego.

Różnicowanie składek ubezpieczeniowych i świadczeń do celów ubezpieczeń z działu I

i II załącznika do ustawy i związanych z nimi usług finansowych ze względu na ciążę

i macierzyństwo jest zakazane.

1.

Do postępowań naprawczych zakładów ubezpieczeń, które do dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy wykonywały działalność ubezpieczeniową wyłącznie jako zakłady reasekuracji,

wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się

przepisy dotychczasowe.

2.

Do postępowań o udzielenie zezwolenia na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej

wyłącznie w zakresie reasekuracji dla zakładów ubezpieczeń, które do dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy wykonywały albo planują wykonywać działalność ubezpieczeniową

wyłącznie jako zakłady reasekuracji, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 81 ust. 2 pkt 3 i pkt 6 lit. a ustawy,

o której mowa w art. 4, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 81 ust. 2 pkt 3 i pkt 6 lit. a tej ustawy, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2009 r.

Zakłady reasekuracji mające siedzibę w państwie niebędącym państwem członkowskim Unii

Europejskiej, które w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy wykonywały działalność

reasekuracyjną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej mogą wykonywać tę działalność

na podstawie przepisów dotychczasowych, nie dłużej jednak niż przez okres 2 lat od

dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych, towarzystwa

reasekuracji wzajemnej, spółki akcyjne oraz spółdzielnie są obowiązane do udostępnienia

wspólnikom, akcjonariuszom lub członkom rocznego sprawozdania finansowego i sprawozdania

z działalności jednostki, a jeżeli sprawozdanie finansowe podlega obowiązkowi badania

- także opinii wraz z raportem biegłego rewidenta - najpóźniej na 15 dni przed zgromadzeniem

wspólników, walnym zgromadzeniem akcjonariuszy lub walnym zgromadzeniem członków albo

przedstawicieli członków spółdzielni. Spółka akcyjna udostępnia ponadto akcjonariuszom

sprawozdanie rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej albo organu administrującego.

1.

Do zakładów ubezpieczeń wykonujących działalność, o której mowa w dziale I załącznika

do ustawy, których składka przypisana brutto z tytułu wykonywanej działalności reasekuracyjnej

w ostatnim roku obrotowym przekracza 10% całkowitej składki przypisanej brutto, lub

składka przypisana brutto z tytułu wykonywanej działalności reasekuracyjnej w ostatnim

roku obrotowym przekracza kwotę równowartości w złotych 50 000 000 euro, lub rezerwy

techniczno-ubezpieczeniowe w ujęciu brutto, utworzone w związku z wykonywaną działalnością

reasekuracyjną, przekraczają 10% łącznych rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w ujęciu

brutto, utworzonych na koniec roku obrotowego, stosuje się następujące zasady

1)

margines wypłacalności zakładu ubezpieczeń stanowi sumę

a)

marginesu wypłacalności zakładu ubezpieczeń, obliczonego zgodnie z przepisami dotyczącymi

gospodarki finansowej zakładów ubezpieczeń oraz

b)

marginesu wypłacalności zakładu reasekuracji, obliczonego zgodnie z przepisami dotyczącymi

gospodarki finansowej zakładów reasekuracji;

2)

minimalna wysokość kapitału gwarancyjnego jest równa większej z dwóch kwot

a)

minimalnej wysokości kapitału gwarancyjnego dla zakładu ubezpieczeń, obliczonej zgodnie

z przepisami dotyczącymi gospodarki finansowej zakładów ubezpieczeń oraz

b)

minimalnej wysokości kapitału gwarancyjnego dla zakładu reasekuracji, obliczonej zgodnie

z przepisami dotyczącymi gospodarki finansowej zakładów reasekuracji;

3)

wysokość środków własnych zakładu ubezpieczeń stanowiących pokrycie marginesu wypłacalności

i wysokość środków własnych zakładu ubezpieczeń stanowiących pokrycie kapitału gwarancyjnego

jest ustalana zgodnie z przepisami dotyczącymi gospodarki finansowej zakładów ubezpieczeń

oraz przepisami dotyczącymi gospodarki finansowej zakładów reasekuracji;

4)

zakład ubezpieczeń lokuje aktywa stanowiące pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych

z tytułu wykonywanej działalności reasekuracyjnej zgodnie z przepisami dotyczącymi

gospodarki finansowej zakładów reasekuracji; aktywa zakładu stanowiące pokrycie rezerw

techniczno-ubezpieczeniowych związanych z wykonywaną działalnością reasekuracyjną

muszą zostać wydzielone i być zarządzane niezależnie od aktywów związanych z wykonywaną

przez zakład ubezpieczeń działalnością ubezpieczeniową bezpośrednią, bez możliwości

transferu tych aktywów.

2.

Do zakładów ubezpieczeń wykonujących działalność, o której mowa w dziale II załącznika

do ustawy, których składka przypisana brutto z tytułu wykonywanej działalności reasekuracyjnej

w ostatnim roku obrotowym przekracza 10% całkowitej składki przypisanej brutto, lub

składka przypisana brutto z tytułu wykonywanej działalności reasekuracyjnej w ostatnim

roku obrotowym przekracza kwotę równowartości w złotych 50 000 000 euro, lub rezerwy

techniczno-ubezpieczeniowe w ujęciu brutto, utworzone w związku z wykonywaną działalnością

reasekuracyjną przekraczają 10% łącznych rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w ujęciu

brutto, utworzonych na koniec roku obrotowego, stosuje się zasady, o których mowa

w ust. 1 pkt 2 i 4.

3.

Do wyliczenia równowartości w złotych kwoty wyrażonej w euro, o której mowa w ust.

1 i 2, przyjmuje się średni kurs walut obcych Narodowego Banku Polskiego według tabeli

kursów średnich nr 1 każdego roku.

4.

Jeżeli w dwóch kolejnych latach obrotowych warunki wymienione w ust. 1 i 2 nie są

spełnione, zakład ubezpieczeń od trzeciego kolejnego roku obrotowego stosuje przepisy

dotyczące gospodarki finansowej zakładów ubezpieczeń.

5.

Zakład ubezpieczeń może wystąpić do organu nadzoru o skrócenie terminu, o którym mowa

w ust. 4.

Środki własne na pokrycie kapitału gwarancyjnego stanowią aktywa, o których mowa w

art. 148, z wyłączeniem aktywów, o których mowa w art. 148 ust. 4 pkt 3.

1.

Wyboru podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych dokonuje się przed

upływem roku obrotowego, jednakże ten sam podmiot nie może być wybrany na okres dłuższy

niż 5 lat.

2.

O wyborze podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych zakład ubezpieczeń

zawiadamia organ nadzoru nie później niż w terminie 7 dni od dnia wyboru.

Na zakład ubezpieczeń przejmujący lub na zakład ubezpieczeń nowo zawiązany przechodzą,

z dniem połączenia

1)

portfel ubezpieczeń zakładu przejmowanego lub łączących się zakładów;

2)

portfel reasekuracji zakładu przejmowanego lub łączących się zakładów.

1.

Zakład ubezpieczeń może zawrzeć z innym zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji

umowę o przeniesienie całości lub części umów reasekuracji, zwaną dalej „przeniesieniem

portfela reasekuracji”.

2.

Umowa, o której mowa w ust. 1, wymaga zatwierdzenia przez organ nadzoru.

1.

Przeniesienie portfela reasekuracji może nastąpić pod warunkiem, że zakład ubezpieczeń

lub zakład reasekuracji przejmujący portfel reasekuracji i zakład ubezpieczeń przekazujący

portfel reasekuracji, po wykonaniu umowy będą posiadać środki własne w wysokości co

najmniej marginesu wypłacalności oraz będą posiadać aktywa na pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych.

2.

Organ nadzoru może zwolnić zakład ubezpieczeń przekazujący lub zakład ubezpieczeń

przejmujący, lub zakład reasekuracji przejmujący portfel reasekuracji od warunku,

o którym mowa w ust. 1, jeżeli umowa ma na celu ochronę interesów ubezpieczających,

ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji,

w sytuacji zagrożenia wypłacalności zakładu ubezpieczeń przekazującego portfel reasekuracji.

1.

Wniosek o zatwierdzenie przeniesienia portfela reasekuracji składają wspólnie zainteresowane

zakłady ubezpieczeń albo zakład ubezpieczeń i zakład reasekuracji.

2.

Wniosek o zatwierdzenie przeniesienia portfela reasekuracji zawiera

1)

nazwy i siedziby zakładu ubezpieczeń przekazującego i zakładu ubezpieczeń lub zakładu

reasekuracji przejmującego portfel reasekuracji;

2)

wykaz przenoszonych umów reasekuracji;

3)

wykaz rezerw techniczno-ubezpieczeniowych ustalonych dla przenoszonych umów reasekuracji;

4)

wykaz aktywów przenoszonych wraz z umowami reasekuracji.

3.

Do wniosku o zatwierdzenie przeniesienia portfela reasekuracji należy dołączyć

1)

umowę o przeniesienie portfela reasekuracji;

2)

dowód posiadania środków własnych w wysokości marginesu wypłacalności zakładu ubezpieczeń

przekazującego i zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji przejmującego portfel

reasekuracji, lub wniosek o zwolnienie od warunku określonego w art. 186b ust. 1;

3)

dowód posiadania aktywów stanowiących pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych

przez zakład ubezpieczeń przekazujący oraz zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji

przejmujący portfel reasekuracji, lub wniosek o zwolnienie od warunku określonego

w art. 186b ust. 1.

Organ nadzoru zatwierdza, w drodze decyzji, przeniesienie portfela reasekuracji, jeżeli

są spełnione następujące warunki

1)

został złożony wniosek spełniający warunki określone w art. 186c;

2)

zakład ubezpieczeń przekazujący oraz zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji przejmujący

portfel reasekuracji spełniają warunki określone w art. 186b;

3)

interesy ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia

podlegających reasekuracji są należycie zabezpieczone.

1.

Wraz z przeniesieniem portfela reasekuracji następuje przeniesienie aktywów zakładu

ubezpieczeń przekazującego do zakładu ubezpieczeń przejmującego lub zakładu reasekuracji

przejmującego, w wysokości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, ustalonej dla przenoszonego

portfela reasekuracji.

2.

W przypadku uzasadnionym ochroną interesów ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych

lub uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji organ nadzoru może,

na wniosek zainteresowanego zakładu ubezpieczeń, określić wartość aktywów przenoszonych

wraz z portfelem reasekuracji lub wyrazić zgodę na przeniesienie portfela reasekuracji

bez przekazania środków finansowych.

1.

W przypadku likwidacji zakładu ubezpieczeń aktywa stanowiące pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych

tworzą osobną masę przeznaczoną na zaspokojenie roszczeń z tytułu

1)

umów ubezpieczenia;

2)

umów reasekuracji.

2.

Inne zobowiązania zakładu ubezpieczeń mogą być pokryte z aktywów stanowiących pokrycie

rezerw techniczno-ubezpieczeniowych wyłącznie po zaspokojeniu wszystkich roszczeń

z tytułu umów, o których mowa w ust. 1.

Do zakładów reasekuracji stosuje się odpowiednio przepisy art. 6 ust. 1, art. 7, art.

11, art. 27 ust. 1-2 i ust. 3b-10, art. 28 oraz art. 30, z tym że użyte w art. 27

ust. 1 określenie „towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych” oznacza „towarzystwo reasekuracji

wzajemnej”.

1.

Zakład reasekuracji może wykonywać działalność reasekuracyjną wyłącznie w formie spółki

akcyjnej albo towarzystwa reasekuracji wzajemnej, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Zakład reasekuracji może wykonywać działalność reasekuracyjną również w formie spółki

europejskiej określonej w rozporządzeniu Rady nr 2157/2001/WE z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu

spółki europejskiej (SE)

(Dz. Urz. WE L 294 z 10.11.2001).

1.

Zakład reasekuracji wykonujący działalność w formie spółki akcyjnej ma obowiązek i

wyłączne prawo używania w nazwie lub firmie wyrazów „towarzystwo reasekuracji”, „towarzystwo

reasekuracyjne” lub „zakład reasekuracji”. Dopuszczalne jest używanie w obrocie odpowiednio

skrótów „TR” lub „ZR”.

2.

Zakład reasekuracji wykonujący działalność w formie towarzystwa reasekuracji wzajemnej

ma obowiązek i wyłączne prawo używania w nazwie wyrazów „towarzystwo reasekuracji

wzajemnej”. Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu „TRW”.

1.

Składkę reasekuracyjną ustala się w wysokości, która powinna co najmniej zapewnić

wykonanie wszystkich zobowiązań z tytułu zawartych umów reasekuracji i pokrycie kosztów

wykonywania działalności reasekuracyjnej przez zakład reasekuracji.

2.

Zakład reasekuracji jest zobowiązany gromadzić odpowiednie dane statystyczne w celu

ustalania na ich podstawie składek reasekuracyjnych i rezerw techniczno-ubezpieczeniowych.

Członkiem organu zarządzającego zakładu reasekuracji nie może być osoba będąca jednocześnie

członkiem organu zarządzającego

1)

narodowego funduszu inwestycyjnego lub firmy zarządzającej majątkiem narodowego funduszu

inwestycyjnego;

2)

towarzystwa funduszy inwestycyjnych;

3)

podmiotu prowadzącego działalność maklerską w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi lub inną działalność w zakresie obrotu maklerskimi instrumentami finansowymi w rozumieniu

tej ustawy;

4)

powszechnego towarzystwa emerytalnego;

5)

banku;

6)

zakładu ubezpieczeń.

Do zakładów reasekuracji stosuje się odpowiednio przepisy art. 31, art. 32 ust. 1,

art. 33 ust. 2-4, art. 34, art. 35 ust. 1-2b i ust. 5-10, art. 37 ust. 2 i 3 oraz

art. 37c.

Zmiany w statucie wymagają, przed zarejestrowaniem, zatwierdzenia przez organ nadzoru

w zakresie

1)

zmiany siedziby lub firmy;

2)

podwyższenia lub obniżenia kapitału zakładowego;

3)

zmiany zakresu działalności, o którym mowa w art. 223y;

4)

zmiany dotyczącej uprzywilejowania akcji lub uprawnień przyznanych akcjonariuszom

osobiście;

5)

tworzenia w ciężar kosztów funduszy rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i innych rezerw;

6)

zmiany zasad reprezentacji spółki;

7)

zmian w gospodarowaniu majątkiem i aktywami zakładu reasekuracji, w tym w zakresie

określenia kompetencji organów zakładu reasekuracji;

8)

zmian w funduszu organizacyjnym.

Kapitał zakładowy krajowego zakładu reasekuracji nie może być niższy niż wysokość

minimalnego kapitału gwarancyjnego wymaganego dla rodzajów reasekuracji, w zakresie

działalności krajowego zakładu reasekuracji, o którym mowa w art. 223y.

1.

Organ nadzoru może, w drodze decyzji, w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia zawiadomienia,

o którym mowa w art. 35 ust. 1 lub 2, zgłosić sprzeciw co do nabycia albo objęcia

akcji lub praw z akcji, albo co do podjęcia innych działań powodujących, że krajowy

zakład reasekuracji stanie się podmiotem zależnym podmiotu składającego zawiadomienie.

W przypadku gdy organ nadzoru nie zgłasza sprzeciwu, może, w drodze decyzji, ustalić

maksymalny termin nabycia albo objęcia akcji lub praw z akcji, albo podjęcia innych

działań powodujących, że krajowy zakład reasekuracji stanie się podmiotem zależnym

podmiotu składającego zawiadomienie.

2.

Podmiot składający zawiadomienie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lub 2, jest zobowiązany

przedstawić wraz z zawiadomieniem dowody, w tym przekazać dokumenty wskazujące, że

nie zachodzą przesłanki do zgłoszenia przez organ nadzoru sprzeciwu zgodnie z ust.

3. Termin 3 miesięcy, o którym mowa w ust. 1, biegnie od dnia złożenia zawiadomienia

wraz z przedstawieniem dowodów, w tym przekazaniem dokumentów, zgodnie ze zdaniem

poprzedzającym, i innych informacji wymaganych przepisami ustawy, a w przypadku gdy

przepisy wymagają wystąpienia przez organ nadzoru o informacje do właściwego organu

nadzoru państwa członkowskiego Unii Europejskiej - od dnia przekazania informacji

przez właściwy organ nadzoru państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

3.

Organ nadzoru może zgłosić sprzeciw, o którym mowa w ust. 1, jeżeli nabywający albo

obejmujący akcje, albo podejmujący inne działania, na skutek których krajowy zakład

reasekuracji stanie się podmiotem zależnym tego podmiotu, nie wykaże, że

1)

daje rękojmię prowadzenia spraw krajowego zakładu reasekuracji w sposób należyty;

2)

w okresie od dnia zawiadomienia organu nadzoru o zamiarze, o którym mowa w art. 35

ust. 1 lub 2, do dnia nabycia włącznie, środki przeznaczone na nabycie albo objęcie

akcji lub praw z akcji krajowego zakładu reasekuracji lub na podjęcie innych działań

powodujących, że krajowy zakład reasekuracji stanie się podmiotem zależnym, nie pochodzą

z kredytu lub pożyczki albo nie są w inny sposób obciążone;

3)

wpłaty na akcje lub na podjęcie innych działań powodujących, że krajowy zakład reasekuracji

stanie się podmiotem zależnym, nie pochodzą z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł.

1.

Podmiot, który zamierza zbyć bezpośrednio lub pośrednio akcje lub prawa z akcji krajowego

zakładu reasekuracji, ma obowiązek każdorazowo powiadomić o zamiarze zbycia organ

nadzoru, jeżeli w wyniku zbycia

1)

jego udział w liczbie głosów na walnym zgromadzeniu lub w kapitale zakładowym spadłby

odpowiednio poniżej 10%, 20%, 33%, 50%;

2)

zakład reasekuracji przestałby być jego jednostką zależną.

2.

Zamiar zbycia lub zbycie akcji lub praw z akcji krajowego zakładu reasekuracji przez

podmiot zależny uważa się za zamiar ich zbycia lub zbycie przez podmiot dominujący.

3.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się, gdy podmiotem dominującym jest Skarb Państwa.

4.

Przepisy ust. 1-3 nie naruszają przepisów ustawy o ofercie publicznej oraz przepisów

ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów.

5.

Podmiot zbywający akcje lub prawa z akcji krajowego zakładu reasekuracji, w trybie

ust. 1-3, jest obowiązany poinformować o zbyciu krajowy zakład reasekuracji, którego

zbycie dotyczy.

Zakład reasekuracji ma obowiązek po uzyskaniu informacji zawiadomić organ nadzoru

o każdym

1)

nabyciu albo objęciu akcji lub praw z akcji przez akcjonariusza, jeżeli powoduje to

powstanie sytuacji, o której mowa w art. 35 ust. 1 i 2;

2)

zbyciu akcji lub praw z akcji przez akcjonariusza, jeżeli powoduje to powstanie sytuacji,

o której mowa w art. 223j ust. 1.

1.

Organ nadzoru może, w drodze decyzji, zawiesić wykonywanie prawa głosu z akcji, w

przypadku gdy wpływ wywierany przez akcjonariusza zakładu reasekuracji może zagrozić

lub zagraża interesom zakładu reasekuracji, cedentów, ubezpieczających, ubezpieczonych,

uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji.

2.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, jest natychmiast wykonalna.

3.

Uchwała walnego zgromadzenia jest nieważna, jeżeli przy jej podejmowaniu wykonano

prawo głosu z akcji, w stosunku do których organ nadzoru wydał decyzję, o której mowa

w ust. 1, chyba że uchwała spełnia wymogi co do większości głosów oraz liczby głosów

oddanych bez uwzględnienia głosów nieważnych.

4.

Na wniosek akcjonariusza organ nadzoru uchyla decyzję wydaną na podstawie ust. 1,

jeżeli ustały okoliczności uzasadniające wydanie tej decyzji.

1.

W przypadku naruszeń prawa lub innych nieprawidłowości zagrażających wypłacalności

zakładu reasekuracji wchodzącego w skład ubezpieczeniowej grupy kapitałowej, w tym

na wniosek organu nadzoru państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym siedzibę

ma zakład reasekuracji, organ nadzoru może podjąć w stosunku do dominującego podmiotu

ubezpieczeniowego z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej środki określone

w art. 209 lub art. 212 ust. 1 pkt 1 i 2, przy czym górna granica wysokości kary pieniężnej

nakładanej na dominujący podmiot ubezpieczeniowy nie może przekroczyć 10 000 000 zł.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, organ nadzoru może, w drodze decyzji, zakazać

wykonywania praw głosu z akcji lub udziałów posiadanych w zakładzie reasekuracji przez

dominujący podmiot ubezpieczeniowy.

Do towarzystw reasekuracji wzajemnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 39, art.

40 ust. 1 i 2, art. 42, art. 45 ust. 1, 2 i 4, art. 46 ust. 2 oraz art. 48-91.

Zakład reasekuracji, który przyjmuje ryzyko cedowane przez swoich członków na zasadzie

wzajemności, jest towarzystwem reasekuracji wzajemnej.

Zmiany w statucie towarzystwa reasekuracji wzajemnej wymagają przed zarejestrowaniem

zatwierdzenia przez organ nadzoru w zakresie

1)

zmiany siedziby lub nazwy;

2)

obniżenia kapitału zakładowego;

3)

zmiany zakresu działalności, o którym mowa w art. 223y;

4)

tworzenia w ciężar kosztów funduszy rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i innych rezerw;

5)

zmiany zasad reprezentacji towarzystwa;

6)

zmian w gospodarowaniu majątkiem i aktywami towarzystwa, w tym w zakresie określenia

kompetencji organów towarzystwa oraz spłat z tytułu zobowiązań wobec członków towarzystwa;

7)

zmian w funduszu organizacyjnym.

Statut towarzystwa reasekuracji wzajemnej określa w szczególności

1)

nazwę i siedzibę towarzystwa;

2)

liczbę członków zarządu i rady nadzorczej;

3)

zakres działalności reasekuracyjnej, o którym mowa w art. 223y;

4)

wysokość kapitału zakładowego;

5)

zasady wykorzystania nadwyżki bilansowej oraz sposób pokrycia strat;

6)

zasady umarzania udziałów;

7)

zasady uzyskania i utraty członkostwa oraz rodzaje członkostwa;

8)

sposób rozwiązania towarzystwa;

9)

zasady dokonywania ogłoszeń towarzystwa, w tym oznaczenie pisma do ogłoszeń.

Jeżeli statut towarzystwa reasekuracji wzajemnej nie stanowi inaczej, uzyskanie członkostwa

musi być związane z zawarciem umowy reasekuracji, a jego utrata - z wygaśnięciem stosunku

reasekuracji.

Kapitał zakładowy towarzystwa reasekuracji wzajemnej nie może być niższy niż wysokość

minimalnego kapitału gwarancyjnego wymaganego dla rodzajów reasekuracji, w zakresie

działalności krajowego zakładu reasekuracji, o którym mowa w art. 223y.

Do nabywania i zbywania udziałów towarzystwa reasekuracji wzajemnej stosuje się odpowiednio

przepisy art. 35 ust. 1-2b i ust. 5-10 oraz art. 223i-223k.

Do zakładów reasekuracji stosuje się odpowiednio przepisy art. 92 ust. 3 pkt 1, 3-20

i 23 oraz ust. 4-5, art. 93a, art. 98 ust. 1, art. 100 ust. 1, art. 101 ust. 5-8,

art. 102 pkt 4-7, z tym że użyte w art. 98 ust. 1 pkt 4 określenie „interesy ubezpieczających,

ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia” oznacza „interesy

ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia

podlegających reasekuracji”.

1.

Zezwolenie na wykonywanie działalności reasekuracyjnej dla krajowego zakładu reasekuracji

wydaje, w drodze decyzji, po rozpatrzeniu wniosku założycieli zakładu reasekuracji,

organ nadzoru.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

określenie nazwy lub firmy, siedziby i adresu oraz zakresu działalności krajowego

zakładu reasekuracji, o którym mowa w art. 223y;

2)

określenie wysokości kapitału zakładowego;

3)

wskazanie założycieli krajowego zakładu reasekuracji;

4)

wskazanie formy prawnej, w jakiej ma być wykonywana działalność;

5)

określenie wysokości funduszu organizacyjnego przeznaczonego na utworzenie administracji

krajowego zakładu reasekuracji;

6)

wskazanie imion i nazwisk osób przewidzianych na członków zarządu i rady nadzorczej;

7)

wskazanie imienia i nazwiska aktuariusza oraz osoby, której powierzono prowadzenie

ksiąg rachunkowych.

1.

Plan działalności, o którym mowa w art. 92 ust. 3 pkt 9, określa dane i warunki, jakie

ze względu na rodzaj i rozmiar prowadzonej reasekuracji są niezbędne do zapewnienia

zdolności krajowego zakładu reasekuracji do wykonywania zobowiązań. Plan działalności

zawiera w szczególności

1)

określenie rodzajów ryzyka, które krajowy zakład reasekuracji zamierza przyjmować;

2)

określenie rodzajów umów reasekuracji, które zakład reasekuracji zamierza zawierać

z cedentami;

3)

program retrocesji określający formę i zakres retrocesji oraz retrocesjonariuszy;

4)

określenie źródeł finansowania środków w wysokości minimalnego kapitału gwarancyjnego

i marginesu wypłacalności;

5)

oszacowanie kosztów utworzenia administracji krajowego zakładu reasekuracji i organizacji

działalności z określeniem źródeł finansowania tych kosztów;

6)

określenie organizacji działalności reasekuracyjnej, w tym

a)

struktury organizacyjnej krajowego zakładu reasekuracji,

b)

zasad akceptacji ryzyka,

c)

sposobu ustalania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych,

d)

przyjętych zasad rachunkowości, w szczególności zasad rozliczania kosztów,

e)

systemu zarządzania aktywami,

f)

systemu kontroli wewnętrznej.

2.

Do planu działalności, o którym mowa w art. 92 ust. 3 pkt 9, dołącza się rachunek

symulacyjny pierwszych 3 lat obrotowych działalności, obejmujący

1)

oszacowanie kosztów działalności reasekuracyjnej, w tym kosztów administracyjnych

oraz prowizji;

2)

oszacowanie składki i świadczeń;

3)

oszacowanie i wskazanie źródeł finansowania środków niezbędnych do pokrycia rezerw

techniczno-ubezpieczeniowych i środków własnych w wysokości marginesu wypłacalności;

4)

projekt

a)

bilansu,

b)

ogólnego rachunku zysków i strat,

c)

zbiorczego technicznego rachunku ubezpieczeń; w przypadku, gdy krajowy zakład reasekuracji

składa wniosek o wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności reasekuracyjnej w

zakresie, o którym mowa w art. 223y pkt 3, zbiorczy techniczny rachunek ubezpieczeń

sporządza się oddzielnie dla każdego rodzaju reasekuracji,

d)

wyliczenia środków własnych oraz marginesu wypłacalności i kapitału gwarancyjnego;

5)

uzasadnienie oszacowanych wartości, o których mowa w pkt 1-3.

Zezwolenie na wykonywanie działalności reasekuracyjnej jest wydawane, zgodnie z wnioskiem

o wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności reasekuracyjnej, w zakresie reasekuracji

1)

ubezpieczeń na życie, o których mowa w dziale I załącznika do ustawy;

2)

pozostałych ubezpieczeń osobowych oraz ubezpieczeń majątkowych, o których mowa w dziale

II załącznika do ustawy;

3)

ubezpieczeń, o których mowa w pkt 1 i 2.

W zezwoleniu, o którym mowa w art. 223w ust. 1, określa się

1)

nazwę lub firmę, siedzibę i adres, zakres działalności krajowego zakładu reasekuracji,

o którym mowa w art. 223y;

2)

wysokość kapitału zakładowego;

3)

założycieli krajowego zakładu reasekuracji;

4)

formę organizacyjną działalności krajowego zakładu reasekuracji;

5)

imiona i nazwiska osób przewidzianych na członków pierwszego zarządu.

1.

Zezwolenie, o którym mowa w art. 223zh ust. 1, jest wydawane na wykonywanie działalności

reasekuracyjnej w zakresie reasekuracji

1)

ubezpieczeń na życie, o których mowa w dziale I załącznika do ustawy;

2)

pozostałych ubezpieczeń osobowych oraz ubezpieczeń majątkowych, o których mowa w dziale

II załącznika do ustawy;

3)

ubezpieczeń, o których mowa w pkt 1 i 2.

2.

Zezwolenie może być wydane, jeżeli w państwie, w którym znajduje się siedziba zagranicznego

zakładu reasekuracji, zakład ten posiada odpowiednie zezwolenie na wykonywanie działalności

reasekuracyjnej we wnioskowanym zakresie i działa w formie odpowiadającej spółce akcyjnej

albo towarzystwu reasekuracji wzajemnej.

3.

Wymóg co do formy, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy podmiotów zagranicznych wykonujących

działalność reasekuracyjną

1)

których siedziba znajduje się w państwach należących do Światowej Organizacji Handlu

lub

2)

jeżeli wynika to z umów międzynarodowych zawartych przez Wspólnotę Europejską.

Główny oddział zagranicznego zakładu reasekuracji jest obowiązany posiadać na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej środki własne w wysokości nie niższej niż margines wypłacalności

i nie niższej niż kapitał gwarancyjny.

1.

Organ nadzoru zatwierdza, w drodze decyzji, umowę o przeniesienie całości lub części

portfela reasekuracji posiadanego przez główny oddział na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej na rzecz zakładu reasekuracji lub zakładu ubezpieczeń mającego siedzibę na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Decyzja zatwierdzająca umowę, o której mowa w ust. 1, może być wydana, jeżeli zakład

reasekuracji lub zakład ubezpieczeń przejmujący portfel reasekuracji będzie posiadać

1)

środki własne w wysokości marginesu wypłacalności;

2)

aktywa na pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych.

3.

Do umów o przeniesienie portfela, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio

przepisy art. 223zzk-223zzm.

1.

Organ nadzoru może cofnąć, w drodze decyzji, zezwolenie na wykonywanie działalności

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie jednego lub dwóch rodzajów reasekuracji

przez zagraniczny zakład reasekuracji, jeżeli

1)

zagraniczny zakład reasekuracji przestał spełniać warunki niezbędne do uzyskania zezwolenia;

2)

główny oddział wykonuje działalność reasekuracyjną z naruszeniem przepisów prawa,

statutu lub nie zapewnia zdolności zagranicznego zakładu reasekuracji do wykonywania

zobowiązań;

3)

zagraniczny zakład reasekuracji wystąpił do organu nadzoru z wnioskiem o cofnięcie

zezwolenia, przy czym należy zagwarantować zabezpieczenie interesów ubezpieczających,

ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji,

w szczególności w zakresie spełnienia świadczeń i wypłaty odszkodowań;

4)

zagraniczny zakład reasekuracji nie rozpoczął wykonywania działalności reasekuracyjnej

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie, o którym mowa w art. 111;

5)

zagraniczny zakład reasekuracji zaprzestał wykonywania działalności reasekuracyjnej

przez okres dłuższy niż 6 miesięcy;

6)

zagraniczny zakład reasekuracji nie zrealizuje w terminie planu przywrócenia prawidłowych

stosunków finansowych albo krótkoterminowego planu wypłacalności;

7)

w stosunku odpowiednio do akcjonariuszy albo udziałowców zagranicznego zakładu reasekuracji

zaistnieją przesłanki określone w art. 98 ust. 1 pkt 3, 5 i 6 oraz art. 223zb.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, organ nadzoru może cofnąć zezwolenie w

zakresie rodzaju reasekuracji, w którym działalność reasekuracyjna nie została rozpoczęta.

3.

Zagraniczny zakład reasekuracji jest obowiązany, w terminie 7 dni, zawiadomić organ

nadzoru o zaprzestaniu wykonywania działalności reasekuracyjnej lub zawierania umów

w zakresie jednego rodzaju reasekuracji.

1.

Dyrektor głównego oddziału ma obowiązek powiadomić organ nadzoru o zaistnieniu okoliczności,

o których mowa w art. 119 ust. 1 i art. 223zl, w terminie 3 dni od dnia powzięcia

informacji o zaistnieniu tych okoliczności.

2.

Dyrektor głównego oddziału, który nie powiadomi organu nadzoru o okolicznościach,

o których mowa w art. 119 ust. 1 i art. 223zl, odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie

z zagranicznym zakładem reasekuracji za szkodę wyrządzoną z tego tytułu wierzycielom.

Do zagranicznego zakładu reasekuracji z państwa członkowskiego Unii Europejskiej wykonującego

działalność reasekuracyjną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stosuje się odpowiednio

przepisy art. 128, art. 129 ust. 1 i 2 oraz art. 139.

Krajowy zakład reasekuracji, który uzyskał zezwolenie, o którym mowa w art. 223y,

może wykonywać działalność reasekuracyjną na terytorium państwa członkowskiego Unii

Europejskiej w ramach swobody świadczenia usług lub przez oddział.

Jeżeli organ nadzoru poweźmie wątpliwość, czy działalność zagranicznego zakładu reasekuracji

działającego w ramach swobody świadczenia usług nie narusza przepisów dotyczących

gospodarki finansowej obowiązujących w państwie członkowskim Unii Europejskiej, w

którym zakład ten ma siedzibę, powiadamia o tym właściwe organy tego państwa członkowskiego.

1.

W przypadku gdy zagraniczny zakład reasekuracji wykonujący działalność przez oddział

wykonuje działalność ubezpieczeniową, organ nadzoru może, po uprzednim powiadomieniu

właściwego organu nadzoru państwa członkowskiego Unii Europejskiej, przeprowadzić

kontrolę oddziału, o której mowa w art. 208.

2.

Właściwy organ nadzoru z państwa członkowskiego Unii Europejskiej może uczestniczyć

w czynnościach podejmowanych przez organ nadzoru, o których mowa w ust. 1.

1.

Krajowy zakład reasekuracji może zawrzeć umowę o przeniesienie portfela reasekuracji

z zakładem reasekuracji lub zakładem ubezpieczeń mającym siedzibę w państwie członkowskim

Unii Europejskiej.

2.

Organ nadzoru zatwierdza umowę, o której mowa w ust. 1, z zachowaniem warunków określonych

w art. 223zzi-223zzm po otrzymaniu od właściwego organu nadzoru państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, w którym przejmujący zakład reasekuracji lub zakład ubezpieczeń

ma siedzibę, potwierdzenia, że zakład ten, po przejęciu portfela, będzie posiadał

1)

środki własne w wysokości marginesu wypłacalności;

2)

aktywa na pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych.

1.

Zmiana zakresu działalności krajowego zakładu reasekuracji, o którym mowa w art. 223y,

wymaga zezwolenia organu nadzoru.

2.

Zezwolenie jest wydawane na wniosek krajowego zakładu reasekuracji.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera informacje, o których mowa w art. 223w ust.

2 pkt 1.

4.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się plan działalności, o którym mowa w

art. 92 ust. 3 pkt 9, oraz odpowiednio inne dokumenty, o których mowa w art. 92 ust.

3.

1.

W przypadku przeniesienia portfela reasekuracji przez zagraniczny zakład reasekuracji

mający siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej na rzecz krajowego zakładu

reasekuracji lub krajowego zakładu ubezpieczeń, organ nadzoru przekazuje właściwemu

organowi państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym zagraniczny zakład reasekuracji

ma siedzibę, informację, czy krajowy zakład reasekuracji lub krajowy zakład ubezpieczeń

po przeniesieniu portfela będzie posiadać środki własne w wysokości marginesu wypłacalności

oraz aktywa na pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych.

2.

Informacje, o których mowa w ust. 1, organ nadzoru przekazuje najpóźniej w terminie

3 miesięcy od dnia wystąpienia o przekazanie tych informacji.

Do zakładów reasekuracji stosuje się odpowiednio przepisy art. 146, art. 146a ust.

3, art. 149, art. 150 ust. 2 i 3, art. 151 ust. 1 i 2, art. 154 ust. 1 i 7, z tym

że użyte w art. 151 ust. 1 określenie „umów ubezpieczenia” oznacza „umowy reasekuracji”.

1.

Jeżeli zakład reasekuracji wykonuje działalność reasekuracyjną w zakresie reasekuracji,

o którym mowa w art. 223y pkt 3

1)

margines wypłacalności zakładu reasekuracji jest równy sumie marginesu wypłacalności

zakładu reasekuracji wykonującego działalność reasekuracyjną w zakresie reasekuracji,

o którym mowa w art. 223y pkt 1, i marginesu wypłacalności zakładu reasekuracji wykonującego

działalność reasekuracyjną w zakresie reasekuracji, o którym mowa w art. 223y pkt

2;

2)

minimalna wysokość kapitału gwarancyjnego nie może być niższa niż

a)

minimalna wysokość kapitału gwarancyjnego zakładu reasekuracji wykonującego działalność

reasekuracyjną w zakresie reasekuracji, o którym mowa w art. 223y pkt 1,

b)

minimalna wysokość kapitału gwarancyjnego zakładu reasekuracji wykonującego działalność

reasekuracyjną w zakresie reasekuracji, o którym mowa w art. 223y pkt 2.

2.

Minimalna wysokość kapitału gwarancyjnego zakładu reasekuracji nie może być niższa

niż równowartość w złotych 3 000 000 euro.

3.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

sposób wyliczenia wysokości marginesu wypłacalności oraz minimalną wysokość kapitału

gwarancyjnego dla rodzajów reasekuracji, uwzględniając konieczność zapewnienia wypłacalności

zakładów reasekuracji i wzrost europejskiego indeksu cen konsumpcyjnych.

1.

Środki własne zakładu reasekuracji są to aktywa zakładu reasekuracji z wyłączeniem

aktywów

1)

przeznaczonych na pokrycie wszelkich przewidywanych zobowiązań;

2)

wartości niematerialnych i prawnych;

3)

akcji i udziałów własnych będących w posiadaniu zakładu reasekuracji;

4)

z tytułu odroczonego podatku dochodowego.

2.

Z aktywów stanowiących środki własne zakładu reasekuracji, podlegającego nadzorowi

dodatkowemu wyłącza się posiadane przez zakład reasekuracji akcje i inne aktywa finansujące

kapitały własne innych zakładów reasekuracji i zakładów ubezpieczeń, należących do

tej samej ubezpieczeniowej grupy kapitałowej.

3.

Z aktywów stanowiących środki własne zakładu reasekuracji wchodzącego w skład konglomeratu

finansowego wyłącza się posiadane przez zakład reasekuracji akcje lub udziały finansujące

kapitały własne innych zakładów reasekuracji, zakładów ubezpieczeń, instytucji kredytowych,

instytucji finansowych, w rozumieniu prawa bankowego, oraz firm inwestycyjnych.

4.

Z aktywów stanowiących środki własne zakładu reasekuracji wyłącza się posiadane przez

zakład reasekuracji w odniesieniu do innych zakładów reasekuracji, zakładów ubezpieczeń,

instytucji kredytowych, instytucji finansowych, w rozumieniu prawa bankowego, oraz firm inwestycyjnych

1)

udzielone przez zakład reasekuracji pożyczki podporządkowane spełniające warunki określone

w ust. 8 pkt 2;

2)

skumulowane niezapłacone dywidendy z tytułu akcji uprzywilejowanych.

5.

Na wniosek zakładu reasekuracji, jeżeli udziały lub akcje w innej instytucji kredytowej,

firmie inwestycyjnej, instytucji finansowej, zakładzie ubezpieczeń, zakładzie reasekuracji

są posiadane tymczasowo do celów pomocy finansowej przeznaczonej na reorganizację

oraz utrzymanie podmiotu, organ nadzoru może wyrazić zgodę na odstąpienie od stosowania

przepisów w sprawie odliczeń określonych w ust. 3 lub 4.

6.

Na wniosek zakładu reasekuracji, podlegającego dodatkowemu nadzorowi, organ nadzoru

może wyrazić zgodę na odstąpienie od pomniejszania środków własnych zakładu reasekuracji

o elementy określone w ust. 3 lub 4, odnoszące się do podmiotów określonych w ust.

3 lub 4, jeżeli podlegają one dodatkowemu nadzorowi zgodnie z właściwymi przepisami.

7.

W szczególności środki własne zakładu reasekuracji powinny odpowiadać

1)

wartości opłaconego kapitału zakładowego;

2)

wartości zobowiązań wobec członków towarzystwa, w przypadku towarzystwa reasekuracji

wzajemnej, pod warunkiem, że zgodnie ze statutem towarzystwa zobowiązania wobec członków

towarzystwa

a)

mogą być spłacone członkom towarzystwa tylko i wyłącznie wtedy, gdy nie spowoduje

to naruszenia art. 146 ust. 1,

b)

w przypadku likwidacji towarzystwa mogą być spłacone członkom towarzystwa tylko i

wyłącznie po spłaceniu wszelkich innych zobowiązań towarzystwa,

c)

z wyłączeniem indywidualnych płatności związanych z wygaśnięciem członkostwa nie mogą

być spłacone przed przekazaniem informacji o zamiarze dokonania spłaty, w terminie

30 dni przed dniem spłaty, organowi nadzoru, który może zakazać w tym terminie dokonywania

spłaty;

3)

kapitałowi zapasowemu i kapitałom rezerwowym oraz kapitałowi z aktualizacji wyceny;

4)

niepodzielonemu wynikowi finansowemu z lat ubiegłych po potrąceniu należnych dywidend

zysk - wielkość dodatnia, strata - wielkość ujemna;

5)

wynikowi finansowemu netto w okresie sprawozdawczym po potrąceniu należnych dywidend

zysk - wielkość dodatnia, strata - wielkość ujemna.

8.

Na wniosek zakładu reasekuracji i na podstawie przedstawionych przez niego dowodów

organ nadzoru może wyrazić, w drodze decyzji, zgodę na zaliczenie do środków własnych

1)

wszelkich ukrytych rezerw wynikających z niedoszacowania aktywów lub przeszacowania

pasywów w bilansie, o ile takie ukryte rezerwy nie mają wyjątkowego charakteru;

2)

kapitału pożyczek podporządkowanych spełniających łącznie następujące warunki

a)

kapitał pożyczek podporządkowanych nie może stanowić więcej niż 25% środków własnych,

b)

kapitał pożyczek podporządkowanych jest opłacony w pełnej wysokości,

c)

w umowie pożyczki zawarto warunki, zgodnie z którymi kapitał pożyczek podporządkowanych

w przypadku upadłości albo likwidacji zakładu reasekuracji, może być spłacony dopiero

po zaspokojeniu wszystkich innych wierzycieli zakładu reasekuracji,

d)

w przypadku pożyczek z określonym okresem spłaty, pierwotny okres spłaty musi wynosić

co najmniej 5 lat; nie później jednak, niż 12 miesięcy przed terminem spłaty, zakład

reasekuracji jest obowiązany przedstawić do zatwierdzenia przez organ nadzoru, plan

przedstawiający sposób utrzymania lub podniesienia środków własnych do wymaganej wartości

przed terminem spłaty, chyba że warunki zaliczenia pożyczki do środków własnych stopniowo

ograniczają wartość pożyczki zaliczanej do środków własnych przez okres co najmniej

5 lat przed terminem spłaty; organ nadzoru może zezwolić na przedterminową spłatę

pożyczek, na wniosek zakładu reasekuracji, pod warunkiem, że nie spowoduje to naruszenia

art. 146 ust. 1,

e)

w przypadku pożyczek, których termin spłaty nie jest ustalony, pożyczki te mogą być

spłacane tylko i wyłącznie z zachowaniem pięcioletniego okresu wypowiedzenia, chyba

że nie są już zaliczane do środków własnych; dokonanie przedterminowej spłaty może

nastąpić tylko i wyłącznie po uzyskaniu uprzedniej zgody organu nadzoru, na wniosek

zakładu reasekuracji, który jest obowiązany zawiadomić organ nadzoru o planowanej

spłacie co najmniej 6 miesięcy przed planowanym terminem spłaty i przedstawić aktualne

dane o wartości środków własnych i dane o wartości środków własnych przed i po dokonaniu

płatności; organ nadzoru może zezwolić na spłatę pożyczek pod warunkiem, że nie spowoduje

to naruszenia art. 146 ust. 1,

f)

w umowie pożyczki nie zawarto żadnych warunków przewidujących, że w określonych okolicznościach,

innych niż likwidacja zakładu reasekuracji, zadłużenie zostanie spłacone przed uzgodnionym

terminem spłaty,

g)

w umowie pożyczki zawarto warunki, zgodnie z którymi umowa pożyczki może być zmieniona

tylko po otrzymaniu od organu nadzoru oświadczenia o braku zastrzeżeń do planowanych

zmian;

3)

połowy należnych wpłat na kapitał zakładowy pod warunkiem, że 25% tego kapitału zostało

opłacone, nie więcej jednak niż równowartość 50% mniejszej spośród wartości marginesu

wypłacalności lub środków własnych zakładu reasekuracji.

9.

Na wniosek towarzystwa reasekuracji wzajemnej wykonującego działalność reasekuracyjną

w zakresie reasekuracji, o którym mowa w art. 223y pkt 2, organ nadzoru może wyrazić,

w drodze decyzji, zgodę na zaliczenie do środków własnych należności towarzystwa od

jego członków z tytułu dopłat, których może zażądać na podstawie statutu, do wysokości

50% dopłat należnych w roku obrotowym i do wysokości 50% mniejszej spośród wartości

środków własnych lub marginesu wypłacalności.

10.

Na wniosek zakładu reasekuracji wykonującego działalność reasekuracyjną w zakresie

reasekuracji, o którym mowa w art. 223y pkt 1, i na podstawie przedstawionych przez

niego dowodów organ nadzoru może wyrazić, w drodze decyzji, zgodę na zaliczenie do

środków własnych

1)

do dnia 31 grudnia 2009 r., kwoty 50% przyszłych zysków zakładu reasekuracji, nie

więcej jednak niż równowartość 25% mniejszej spośród wartości marginesu wypłacalności

lub środków własnych zakładu reasekuracji, ustalonych przez pomnożenie przewidywanego

rocznego zysku, którym jest średnia arytmetyczna zysków zakładu reasekuracji wykazanych

w okresie ostatnich 5 lat działalności, przez współczynnik, który określa pozostały

średni okres ważności umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji, nieprzekraczający

6 lat, o ile przyszłe zyski nie zostały już uwzględnione w wyliczeniu środków własnych

zakładu reasekuracji w ramach ukrytych rezerw;

2)

w przypadku gdy zakład reasekuracji nie stosuje metody Zillmera lub stosuje ją, lecz

nie uwzględnia przy tym kosztów akwizycji w pełnej wysokości - różnicy między wysokością

rezerwy obliczoną przez zakład reasekuracji i wysokością rezerwy obliczoną przy zastosowaniu

metody Zillmera z uwzględnieniem kosztów akwizycji w pełnej wysokości; wielkość ta

nie może jednak przekroczyć 3,5% sumy różnicy między sumami kapitału i wysokości rezerw

techniczno-ubezpieczeniowych dla wszystkich umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji,

dla których stosowanie metody Zillmera jest dopuszczalne; różnica zaliczana do środków

własnych jest pomniejszana o nierozliczone koszty akwizycji, wykazane w bilansie jako

aktywa.

11.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

sposób kalkulacji współczynnika kwoty 50% przyszłych zysków oraz współczynnika określającego

maksymalną wysokość przyszłych zysków, które mogą być zaliczone do środków własnych

zakładu reasekuracji wykonującego działalność reasekuracyjną w zakresie reasekuracji,

o którym mowa w art. 223y pkt 1, uwzględniając konieczność zapewnienia spójności i

przejrzystości dokonywanych obliczeń.

12.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy sposób ustalania środków własnych krajowych zakładów reasekuracji wchodzących

w skład ubezpieczeniowej grupy kapitałowej, uwzględniając, aby w ubezpieczeniowej

grupie kapitałowej do środków własnych nie były zaliczane podwójnie, w sposób bezpośredni

lub pośredni, te same aktywa.

13.

Środki własne na pokrycie kapitału gwarancyjnego stanowią aktywa, o których mowa w

ust. 1-10, z wyłączeniem aktywów, o których mowa w ust. 8 pkt 3.

Ze środków pochodzących z funduszu organizacyjnego zakładu reasekuracji gromadzonych

na wyodrębnionym rachunku bankowym mogą być finansowane jedynie koszty związane z

utworzeniem administracji zakładu reasekuracji.

1.

Obliczenia rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w odniesieniu do działalności reasekuracyjnej

w zakresie reasekuracji, o których mowa w art. 223y pkt 1, mogą być dokonywane wyłącznie

przez aktuariusza.

2.

Rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe w odniesieniu do działalności reasekuracyjnej w

zakresie reasekuracji, o których mowa w art. 223y pkt 2, ustalane metodami matematyki

ubezpieczeniowej, aktuariusz potwierdza opinią o ich prawidłowości. Opinia ta stanowi

załącznik do sprawozdania finansowego.

1.

Aktywa stanowiące pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych zakład reasekuracji

jest obowiązany lokować zgodnie z następującymi zasadami

1)

aktywa uwzględniają rodzaj działalności wykonywanej przez zakład reasekuracji, w szczególności

charakter, kwotę i czas trwania zobowiązań z tytułu zawartych umów reasekuracji, w

taki sposób, aby zapewnić wystarczalność, płynność, bezpieczeństwo, jakość, rentowność

i dostosowanie zapadalności aktywów do wymagalności zobowiązań;

2)

aktywa stanowiące pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych powinny być zróżnicowane

i odpowiednio rozproszone, tak aby umożliwiały właściwe reagowanie przez zakład reasekuracji

na zmiany w otoczeniu gospodarczym, w szczególności na rozwój sytuacji na rynkach

finansowych i rynkach nieruchomości lub wystąpienie zdarzeń katastroficznych;

3)

lokaty w aktywa, które nie są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym zakład reasekuracji

utrzymuje na ostrożnym poziomie;

4)

zakład reasekuracji może lokować aktywa w instrumenty pochodne, pod warunkiem że przyczyniają

się one do zmniejszenia ryzyka inwestycyjnego związanego z innymi aktywami stanowiącymi

pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych; zakład reasekuracji unika nadmiernej

ekspozycji na ryzyko w stosunku do jednego kontrahenta oraz w stosunku do innych operacji

dotyczących instrumentów pochodnych;

5)

zakład reasekuracji różnicuje aktywa w sposób właściwy, tak aby uniknąć nadmiernego

uzależnienia od jednego, określonego składnika aktywów, emitenta lub grupy emitentów

powiązanych ze sobą oraz nadmiernej akumulacji ryzyka w całym portfelu; lokaty w aktywach

wyemitowanych przez tego samego emitenta lub grupy emitentów powiązanych ze sobą nie

mogą narażać zakładu reasekuracji na nadmierną koncentrację ryzyka; zastrzeżenia te

nie dotyczą papierów wartościowych emitowanych, gwarantowanych lub poręczonych przez

Skarb Państwa.

2.

Nie stanowią aktywów na pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych krajowego zakładu

reasekuracji, podlegającego nadzorowi dodatkowemu, aktywa finansujące kapitały własne

innych zakładów reasekuracji lub zakładów ubezpieczeń należących do tej samej ubezpieczeniowej

grupy kapitałowej.

3.

Aktywa stanowiące pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych nie mogą przekraczać

1)

30% wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych brutto w aktywach ustalanych w walutach

innych niż waluty, w których są ustalane rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe;

2)

30% wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych brutto w listach zastawnych, udziałach,

akcjach i innych papierach wartościowych o stałej lub zmiennej stopie dochodu niedopuszczonych

do obrotu na rynku regulowanym;

3)

5% wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych brutto w papierach wartościowych jednego

emitenta;

4)

10% wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych brutto w papierach wartościowych

grupy emitentów powiązanych ze sobą.

4.

Ograniczenia, o których mowa w ust. 3, nie dotyczą papierów wartościowych emitowanych,

gwarantowanych lub poręczonych przez Skarb Państwa.

1.

Do zadań aktuariusza zakładu reasekuracji należy

1)

ustalanie wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych;

2)

kontrolowanie aktywów stanowiących pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, zgodnie

z art. 223zzc;

3)

wyliczanie marginesu wypłacalności;

4)

sporządzanie rocznego raportu o stanie portfela reasekuracji;

5)

ustalanie wartości składników zaliczanych do środków własnych.

2.

Aktuariusz niezwłocznie informuje zarząd zakładu reasekuracji o ujawnieniu podczas

wykonywania zadań, o których mowa w ust. 1, faktów wskazujących na popełnienie przestępstwa

lub inne naruszenie przepisów prawa.

3.

Aktuariusz, w terminie 30 dni od dnia poinformowania zarządu zakładu reasekuracji

o ujawnieniu faktów, o których mowa w ust. 2, informuje organ nadzoru o ujawnionych

faktach oraz podjętych przez zakład reasekuracji działaniach w związku z ujawnieniem

tych faktów.

4.

Przepisy art. 159 ust. 4-7 stosuje się odpowiednio.

5.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

zakres informacji, które muszą być zawarte w rocznym raporcie o stanie portfela, o

którym mowa w ust. 1 pkt 4, uwzględniając konieczność zapewnienia organowi nadzoru

pełnej informacji o stanie portfela zakładu reasekuracji.

Do zakładów reasekuracji stosuje się odpowiednio przepisy art. 168 oraz art. 170-172.

1.

Zakład reasekuracji przedstawia organowi nadzoru roczne sprawozdanie finansowe, sporządzone

zgodnie z przepisami o rachunkowości, w terminie 6 miesięcy od ostatniego dnia roku

obrotowego.

2.

Sprawozdanie finansowe zakładu reasekuracji wykonującego działalność w zakresie reasekuracji

ubezpieczeń na życie, o których mowa w dziale I załącznika do ustawy, obok osób określonych

w odrębnych ustawach, podpisuje również aktuariusz.

3.

Do sprawozdania finansowego zakładu reasekuracji wykonującego działalność w zakresie

reasekuracji pozostałych ubezpieczeń osobowych oraz ubezpieczeń majątkowych, o których

mowa w dziale II załącznika do ustawy, w których rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe

są ustalane metodami aktuarialnymi, dołącza się opinię aktuariusza o prawidłowości

wykazanych w sprawozdaniu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych ustalanych metodami

aktuarialnymi.

4.

Do sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, dołącza się roczny raport o stanie portfela

reasekuracji, o którym mowa w art. 223zza ust. 1 pkt 4.

Zezwolenie na wykonywanie działalności reasekuracyjnej nie może być wydane, jeżeli

1)

bliskie powiązania między zakładem reasekuracji i inną osobą fizyczną lub prawną lub

2)

przepisy obowiązujące w państwie trzecim, a także trudności w stosowaniu tych przepisów

mające zastosowanie do osoby fizycznej lub prawnej, z którą zakład reasekuracji posiada

bliskie powiązania

- stanowiłyby dla organu nadzoru przeszkodę w sprawowaniu nadzoru, o którym mowa w

rozdziale 11.

1.

Zakład reasekuracji przedstawia organowi nadzoru kwartalne i dodatkowe roczne sprawozdania

finansowe i statystyczne.

2.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

zakres, formę i sposób sporządzania sprawozdań, o których mowa w ust. 1, oraz terminy

ich przedstawiania organowi nadzoru, uwzględniając wszystkie informacje mające wpływ

na ocenę sytuacji finansowej zakładu reasekuracji.

Obowiązek, o którym mowa w art. 172, odnosi się również do okoliczności ujawnionych

w ramach badania sprawozdań finansowych podmiotów blisko powiązanych z zakładem reasekuracji.

1.

Krajowy zakład reasekuracji podlegający dodatkowemu nadzorowi oraz główny oddział

jest obowiązany do sporządzania i przekazywania organowi nadzoru wraz ze sprawozdaniem,

o którym mowa w art. 223zzc, rocznych sprawozdań dotyczących transakcji przeprowadzanych

w ubezpieczeniowej grupie kapitałowej, w szczególności w zakresie

1)

pożyczek;

2)

gwarancji oraz innych transakcji pozabilansowych;

3)

środków stanowiących pokrycie marginesu wypłacalności;

4)

lokat;

5)

działalności reasekuracyjnej;

6)

porozumień co do podziału kosztów.

2.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy zakres, formę i zasady sporządzania sprawozdań, o których mowa w ust.

1, uwzględniając wysokość i strukturę kapitału zakładowego, wysokość rezerw techniczno-ubezpieczeniowych,

prawidłowość polityki lokacyjnej, wysokość i pokrycie środkami własnymi marginesu

wypłacalności oraz informacje mające wpływ na sytuację finansową zakładu reasekuracji.

3.

Organ nadzoru, w przypadku stwierdzenia, że transakcje, o których mowa w ust. 1, zagrażają

bądź mogą zagrozić wypłacalności zakładu reasekuracji, może podjąć środki określone

w ustawie w celu przywrócenia prawidłowych stosunków finansowych.

Do zakładów reasekuracji stosuje się odpowiednio przepisy art. 176, art. 177, art.

178 pkt 2, art. 179 ust. 1, ust. 2 pkt 2 i ust. 3, art. 180 ust. 1 pkt 2, ust. 2 i

3, z tym że użyte w

1)

art. 177 określenie „towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych” oznacza „towarzystwo reasekuracji

wzajemnej”;

2)

art. 180 ust. 1 pkt 2 określenie „interesy ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych

lub uprawnionych z umów ubezpieczenia” oznacza „interesy ubezpieczających, ubezpieczonych,

uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji”.

Plan połączenia zakładów reasekuracji zawiera również rodzaj lub rodzaje reasekuracji,

w zakresie których zakład reasekuracji przejmujący lub nowo zawiązany będzie wykonywać

działalność.

1.

Zakład reasekuracji może zawrzeć z innym zakładem reasekuracji lub zakładem ubezpieczeń

umowę o przeniesienie całości lub części umów reasekuracji, zwaną dalej „przeniesieniem

portfela reasekuracji”.

2.

Umowa, o której mowa w ust. 1, wymaga zatwierdzenia przez organ nadzoru.

1.

Przeniesienie portfela reasekuracji może nastąpić pod warunkiem, że zakład reasekuracji

lub zakład ubezpieczeń przejmujący portfel reasekuracji i zakład reasekuracji przekazujący

portfel reasekuracji, po wykonaniu umowy będą posiadać

1)

środki własne w wysokości co najmniej marginesu wypłacalności;

2)

aktywa na pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych.

2.

Organ nadzoru może zwolnić zakład reasekuracji przekazujący lub zakład reasekuracji

lub zakład ubezpieczeń przejmujący portfel reasekuracji od warunku, o którym mowa

w ust. 1, jeżeli umowa ma na celu ochronę interesów ubezpieczających, ubezpieczonych,

uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji, w sytuacji

zagrożenia wypłacalności zakładu reasekuracji przekazującego portfel reasekuracji.

1.

Wniosek o zatwierdzenie przeniesienia portfela reasekuracji składają wspólnie zainteresowane

zakłady reasekuracji albo zakład reasekuracji i zakład ubezpieczeń.

2.

Wniosek o zatwierdzenie przeniesienia portfela reasekuracji zawiera

1)

nazwy i siedziby zakładu reasekuracji przekazującego i zakładu reasekuracji lub zakładu

ubezpieczeń przejmującego portfel reasekuracji;

2)

wykaz przenoszonych umów reasekuracji;

3)

wykaz rezerw techniczno-ubezpieczeniowych ustalonych dla przenoszonych umów reasekuracji;

4)

wykaz aktywów przenoszonych wraz z umowami reasekuracji.

3.

Do wniosku o zatwierdzenie przeniesienia portfela reasekuracji należy dołączyć

1)

umowę o przeniesienie portfela reasekuracji;

2)

dowód posiadania środków własnych w wysokości marginesu wypłacalności zakładu reasekuracji

przekazującego i zakładu reasekuracji lub zakładu ubezpieczeń przejmującego portfel

reasekuracji lub wniosek o zwolnienie od warunku określonego w art. 223zzj ust. 1

pkt 1;

3)

dowód posiadania aktywów stanowiących pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych

przez zakład reasekuracji przekazujący oraz zakład reasekuracji lub zakład ubezpieczeń

przejmujący portfel reasekuracji lub wniosek o zwolnienie od warunku określonego w

art. 223zzj ust. 1 pkt 2.

Organ nadzoru zatwierdza, w drodze decyzji, przeniesienie portfela reasekuracji, jeżeli

są spełnione następujące warunki

1)

został złożony wniosek spełniający warunki określone w art. 223zzk;

2)

zakład reasekuracji przekazujący oraz zakład reasekuracji lub zakład ubezpieczeń przejmujący

portfel reasekuracji spełniają warunki określone w art. 223zzj;

3)

interesy ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia

podlegających reasekuracji są należycie zabezpieczone.

1.

Wraz z przeniesieniem portfela reasekuracji następuje przeniesienie aktywów zakładu

reasekuracji przekazującego do zakładu reasekuracji lub zakładu ubezpieczeń przejmującego,

w wysokości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych ustalonej dla przenoszonego portfela

reasekuracji.

2.

W przypadku uzasadnionym ochroną interesów ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych

lub uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji, organ nadzoru może,

na wniosek zainteresowanego zakładu reasekuracji lub zakładu ubezpieczeń, określić

wartość aktywów przenoszonych wraz z portfelem reasekuracji lub wyrazić zgodę na przeniesienie

portfela reasekuracji bez przekazania środków finansowych.

W przypadkach, o których mowa w art. 35, przepisy art. 98 ust. 1 pkt 3, 5 i 6 oraz

art. 223zb stosuje się odpowiednio do akcjonariuszy albo udziałowców zakładu reasekuracji

przy wtórnym nabyciu akcji albo udziałów.

Do zakładów reasekuracji stosuje się odpowiednio przepisy art. 187 ust. 1-4, 6-8,

8b, 8c i 9, art. 188 ust. 1-6, 8 i 9, art. 189, art. 190, art. 191 pkt 4-7, art. 192-195,

art. 197, art. 198, art. 199 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, z tym że użyte w

1)

art. 187 ust. 7 i 8, art. 189 ust. 2 i 10 oraz art. 192 ust. 3 określenie „interesy

ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia”

oznacza „interesy ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z

umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji”;

2)

art. 188 ust. 5 oraz art. 189 ust. 2 określenie „interesy zakładu ubezpieczeń, ubezpieczających,

ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia” oznacza „interesy

zakładu reasekuracji, cedentów, ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych lub

uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji”;

3)

art. 193 ust. 1 pkt 5 określenie „umów ubezpieczenia” oznacza „umowy reasekuracji”.

Program naprawczy, o którym mowa w art. 187 ust. 8, powinien zawierać co najmniej

informacje

1)

o których mowa w art. 223x ust. 2,

2)

dotyczące programu retrocesji określającego formę i zakres retrocesji oraz retrocesjonariuszy

- sporządzone na okres kolejnych 3 lat obrotowych działalności zakładu reasekuracji.

Funkcję kuratora może pełnić osoba fizyczna legitymująca się co najmniej 10-letnim

doświadczeniem zawodowym w zakresie organizacji i zasad działalności zakładu reasekuracji

lub zakładu ubezpieczeń wykonującego również działalność reasekuracyjną. Kuratorem

może być również osoba prawna, w której co najmniej połowa członków organu zarządzającego

spełnia warunek określony w zdaniu poprzedzającym.

Informacja o likwidacji zakładu reasekuracji podlega wpisowi do właściwych rejestrów

państw członkowskich Unii Europejskiej, w których zakład reasekuracji wykonuje działalność,

zgodnie z przepisami rozdziału 6.

W przypadku likwidacji zakładu reasekuracji zobowiązania wynikające z umów reasekuracji

zawartych przez oddział zakładu lub w ramach swobody świadczenia usług są wypełniane

w ten sam sposób, jak zobowiązania wynikające z innych umów reasekuracji zakładu.

Do likwidacji towarzystw reasekuracji wzajemnej stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu spółek handlowych.

Do zakładów reasekuracji stosuje się odpowiednio przepisy art. 205, art. 206, art.

207 ust. 2, art. 208, art. 208b-209, art. 211-213 oraz art. 214 ust. 1, z tym że użyte

w

1)

art. 208b ust. 1 i art. 209 ust. 1 pkt 3 określenie „interesy ubezpieczających, ubezpieczonych,

uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia” oznacza „interesy cedentów oraz

ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia

podlegających reasekuracji”;

2)

art. 212 ust. 1 określenie „umów ubezpieczenia” oznacza „umowy reasekuracji”.

Organ nadzoru sprawuje nadzór nad krajowym zakładem reasekuracji wykonującym działalność

reasekuracyjną, w tym w formie oddziału lub w ramach swobody świadczenia usług na

terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 11.

Nadzór nad zakładem reasekuracji polega w szczególności na

1)

ochronie interesów cedentów oraz ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych lub

uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegających reasekuracji, w tym na zapewnieniu

przestrzegania przez zakład reasekuracji przepisów prawa dotyczących gospodarki finansowej,

w zakresie

a)

wymogów dotyczących wypłacalności,

b)

zasad tworzenia i wysokości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych,

c)

prawidłowości pokrywania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych aktywami;

2)

wydawaniu zezwoleń na wykonywanie działalności reasekuracyjnej.

Organ nadzoru może żądać od zakładu reasekuracji dokumentów oraz informacji i wyjaśnień

dotyczących działalności zakładu reasekuracji i jego gospodarki finansowej, w zakresie

niezbędnym do wykonywania zadań z zakresu nadzoru.

1.

Za dzień rozpoczęcia wykonywania działalności reasekuracyjnej uważa się dzień zawarcia

pierwszej umowy reasekuracji.

2.

Krajowy zakład reasekuracji jest obowiązany zawiadomić organ nadzoru o zaprzestaniu

wykonywania działalności reasekuracyjnej lub zawierania umów reasekuracji w danym

rodzaju reasekuracji w terminie 7 dni.

1.

Organ nadzoru może żądać od podmiotu innego niż zakład reasekuracji, wchodzącego w

skład ubezpieczeniowej grupy kapitałowej i mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, informacji, wyjaśnień lub danych niezbędnych dla sprawowania nadzoru dodatkowego.

2.

W przypadku gdy podmiot, o którym mowa w ust. 1, nie przekaże w wyznaczonym terminie

wymaganych informacji, wyjaśnień lub danych, organ nadzoru może podjąć w stosunku

do takiego podmiotu środki określone w art. 212 ust. 1, przy czym górna granica wysokości

kary pieniężnej nakładanej na ten podmiot nie może przekroczyć 10 000 000 zł.

1.

Organ nadzoru może przeprowadzić kontrolę podmiotów, o których mowa w art. 223zzy,

w zakresie rzetelności informacji, wyjaśnień lub danych przekazanych w trybie art.

223zzy.

2.

Do kontroli przeprowadzanej na podstawie ust. 1 stosuje się odpowiednio przepisy art.

208 ust. 3 i 4 oraz art. 208b-208h.

3.

W przypadku gdy podmiot, o którym mowa w ust. 1, utrudnia lub uniemożliwia przeprowadzenie

kontroli, organ nadzoru może podjąć w stosunku do takiego podmiotu środki określone

w art. 212 ust. 1, przy czym górna granica wysokości kary pieniężnej nakładanej na

ten podmiot nie może przekroczyć 10 000 000 zł.

1.

Organ nadzoru może cofnąć krajowemu zakładowi reasekuracji, w drodze decyzji, zezwolenie

na wykonywanie działalności reasekuracyjnej, jeżeli

1)

przestał spełniać warunki wymagane do uzyskania zezwolenia lub

2)

wykonuje działalność z naruszeniem prawa, statutu, planu działalności lub nie zapewnia

zdolności do wykonywania zobowiązań, lub

3)

nie zrealizuje w terminie planu przywrócenia prawidłowych stosunków finansowych albo

krótkoterminowego planu wypłacalności, lub

4)

zaprzestanie wykonywania działalności reasekuracyjnej przez okres dłuższy niż 6 miesięcy,

lub

5)

złoży wniosek o cofnięcie zezwolenia na wykonywanie działalności reasekuracyjnej,

lub

6)

nie rozpoczął wykonywania działalności reasekuracyjnej w terminie, o którym mowa w

art. 100 ust. 1, lub

7)

zaistniały, w stosunku odpowiednio do akcjonariuszy albo udziałowców zakładu reasekuracji,

przesłanki określone w art. 98 ust. 1 pkt 3, 5 i 6 oraz art. 223zb.

2.

W przypadku, gdy krajowy zakład reasekuracji uzyskał zezwolenie na wykonywanie działalności

reasekuracyjnej w zakresie, o którym mowa w art. 223y pkt 3, organ nadzoru może cofnąć

to zezwolenie w pełnym zakresie albo w zakresie jednego z rodzajów reasekuracji.

3.

W przypadku cofnięcia zezwolenia na wykonywanie działalności reasekuracyjnej w pełnym

zakresie albo w zakresie jednego z rodzajów reasekuracji, organ nadzoru może ograniczyć

albo zakazać krajowemu zakładowi reasekuracji swobodnego rozporządzania jego aktywami

oraz zaciągania zobowiązań lub przekazać zarząd majątkiem zakładu reasekuracji wyznaczonej

osobie.

4.

Organ nadzoru w decyzji o przekazaniu zarządu majątkiem, o której mowa w ust. 3, określa

1)

osobę, której przekazuje się zarząd majątkiem krajowego zakładu reasekuracji;

2)

okres, na który jest ustanawiany zarząd majątkiem;

3)

szczegółowe zadania zarządu majątkiem;

4)

sposób wykonywania zadań zarządu majątkiem;

5)

wysokość wynagrodzenia za zarząd majątkiem.

5.

Decyzja, o której mowa w ust. 1 i 3, jest natychmiast wykonalna.

6.

Organ nadzoru przesyła do właściwego sądu rejestrowego odpis ostatecznej decyzji,

o której mowa w ust. 1 i 2.

Do głównych oddziałów zagranicznych zakładów reasekuracji stosuje się odpowiednio

przepisy art. 103, art. 105 ust. 2, 3, 4 pkt 1, 3 i 4 oraz ust. 5 i 6, art. 106 ust.

1-3 i ust. 4b-10, art. 107 ust. 3 pkt 1, 3, 5, 6, 8 i 11-16 oraz ust. 4, art. 110-113,

art. 114 ust. 1, art. 115, art. 117, art. 119 ust. 1, art. 121, art. 122, art. 123

ust. 1, ust. 2 pkt 4-7 i ust. 3, art. 124-126, z tym że użyte w

1)

art. 113 ust. 1 i 5 oraz art. 115 określenie „umowy ubezpieczenia” oznacza „umowy

reasekuracji”;

2)

art. 122 ust. 1 pkt 2 określenie „świadczeń ubezpieczeniowych” oznacza „świadczenia

z tytułu zawartych umów reasekuracji”.

1.

Zagraniczny zakład reasekuracji mający siedzibę w państwie niebędącym państwem członkowskim

Unii Europejskiej może podejmować i wykonywać działalność reasekuracyjną na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej

1)

przez główny oddział;

2)

bezpośrednio z terytorium państwa, w którym ma swoją siedzibę, jeżeli z państwem tym

została zawarta umowa, o której mowa w art. 50 dyrektywy 2005/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 listopada 2005 r.

w sprawie reasekuracji oraz zmieniającej dyrektywy Rady 73/239/EWG, 92/49/EWG, a także

dyrektywy 98/78/WE i 2002/83/WE

(Dz. Urz. WE L 323 z 09.12.2005, str. 1).

2.

Podjęcie działalności reasekuracyjnej przez główny oddział wymaga zezwolenia organu

nadzoru.

1.

Na wniosek zagranicznego zakładu reasekuracji organ nadzoru wydaje, w drodze decyzji,

zezwolenie na wykonywanie działalności reasekuracyjnej przez główny oddział na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

nazwę i siedzibę zagranicznego zakładu reasekuracji oraz nazwę państwa, w którym znajduje

się jego siedziba;

2)

siedzibę oraz zakres działalności, o którym mowa w art. 223zi ust. 1, głównego oddziału;

3)

imiona i nazwiska osób przewidzianych na dyrektora głównego oddziału, jego zastępców,

aktuariusza, osoby odpowiedzialnej za prowadzenie ksiąg rachunkowych.

3.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się również

1)

plan działalności spełniający warunki, o których mowa w art. 223x, dotyczący prowadzenia

głównego oddziału na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, obejmujący okres pierwszych

3 lat obrotowych działalności;

2)

sprawozdanie finansowe za okres ostatnich 3 lat działalności zagranicznego zakładu

reasekuracji;

3)

informacje o wysokości funduszu organizacyjnego przeznaczonego na utworzenie administracji

głównego oddziału;

4)

wskazanie źródeł środków finansowych niezbędnych do pokrycia ryzyka, marginesu wypłacalności

i kapitału gwarancyjnego.

1.

Kto, biorąc udział w czynnościach mających na celu powstanie zakładu reasekuracji

albo będąc członkiem zarządu lub rady nadzorczej zakładu reasekuracji lub likwidatorem,

działa na szkodę zakładu reasekuracji,

podlega grzywnie i karze pozbawienia wolności do lat 5.

2.

Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, działając w

imieniu osoby prawnej.

1.

Kto, nie będąc uprawnionym przez zakład reasekuracji, zawiera w jego imieniu umowy

reasekuracji,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

2.

Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, działając w

imieniu osoby prawnej.

Kto, będąc członkiem zarządu lub rady nadzorczej zakładu ubezpieczeń albo zakładu

reasekuracji, podaje organowi nadzoru informacje niezgodne ze stanem faktycznym albo

w inny sposób wprowadza w błąd ten organ,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

Kto, będąc członkiem zarządu zakładu reasekuracji albo likwidatorem, nie zgłasza wniosku

o ogłoszenie upadłości zakładu reasekuracji pomimo powstania warunków uzasadniających

według przepisów upadłość zakładu reasekuracji,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Dyrektor głównego oddziału, który nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 123

ust. 4 albo art. 223zm ust. 1,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

1.

Z dniem ogłoszenia upadłości aktywa stanowiące pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych

upadłego zakładu reasekuracji tworzą osobną masę upadłości przeznaczoną na zaspokojenie

roszczeń z tytułu umów reasekuracji oraz kosztów likwidacji tej masy.

2.

Likwidację osobnej masy upadłości przeprowadza syndyk.

Z osobnej masy upadłości zakładu reasekuracji zaspokaja się kolejno

1)

koszty likwidacji osobnej masy upadłości;

2)

wierzytelności z umów reasekuracji.

Przepisy art. 452 ust. 2, art. 453-466 i art. 467

1)

ogłoszenia upadłości krajowego zakładu ubezpieczeń lub krajowego zakładu reasekuracji,

jeżeli prowadzi on działalność także za granicą Rzeczypospolitej Polskiej w co najmniej

jednym innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;

2)

ogłoszenia upadłości, otwarcia postępowania układowego lub innego podobnego postępowania

wobec

a)

zagranicznego zakładu ubezpieczeń,

b)

zagranicznego zakładu reasekuracji

- mającego siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym, jeżeli prowadzi on działalność w Rzeczypospolitej Polskiej;

3)

ogłoszenia upadłości, otwarcia postępowania układowego lub innego podobnego postępowania

wobec

a)

zagranicznego zakładu ubezpieczeń,

b)

zagranicznego zakładu reasekuracji

- mającego siedzibę w państwie niebędącym członkiem Unii Europejskiej lub członkiem

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stroną umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym, jeżeli prowadzi on działalność w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w co

najmniej jednym innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym.