Ustawa z dnia 20 lutego 2009 r. o zmianie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz ustawy o zmianie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty

W ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty

(Dz. U. z 2008 r. Nr 136, poz. 857 oraz z 2009 r. Nr 6, poz. 33 i Nr 22, poz. 120) w art. 16

1)

ust. 1h otrzymuje brzmienie

„

1h.

Lekarz, który odbywa specjalizację w ramach rezydentury, otrzymuje zasadnicze wynagrodzenie

miesięczne ustalane przez ministra właściwego do spraw zdrowia na podstawie przeciętnego

miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za

ubiegły rok, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w drodze obwieszczenia, do dnia

15 stycznia każdego roku, w wysokości nie mniejszej niż 70% tego wynagrodzenia.

”

;

2)

po ust. 1h dodaje się ust. 1ha i 1hb w brzmieniu

„

1ha.

Wysokość zasadniczego wynagrodzenia miesięcznego, o którym mowa w ust. 1h, jest zróżnicowana

ze względu na

1)

dziedzinę medycyny, w której lekarz odbywa specjalizację w ramach rezydentury, ze

szczególnym uwzględnieniem dziedzin uznanych za priorytetowe;

2)

rok, na którym lekarz odbywa specjalizację w ramach rezydentury.

1hb.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wysokość zasadniczego

wynagrodzenia miesięcznego, z podziałem na wynagrodzenie w poszczególnych dziedzinach

medycyny, w których jest odbywana specjalizacja w ramach rezydentury, z uwzględnieniem

przepisów ust. 1h i 1ha, kierując się koniecznością zapewnienia dostępności pacjentów

do świadczeń specjalistycznych.

”

.

W ustawie z dnia 12 marca 2008 r. o zmianie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty

(Dz. U. Nr 58, poz. 351) art. 2 otrzymuje brzmienie

„

Art. 2.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 5 ust. 5, art. 7 ust. 8,

art. 16 ust. 2 oraz art. 41 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują moc do

czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 7a, art. 16

ust. 2 oraz art. 41 ust. 9 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

”

.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 5 ust. 5, art. 7 ust. 8,

art. 16 ust. 2 oraz art. 41 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują moc do

czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 7a, art. 16

ust. 2 oraz art. 41 ust. 9 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia wyda rozporządzenie, o którym mowa w art. 16 ust.

1hb ustawy zmienianej w art. 1, do dnia 15 kwietnia 2009 r.

2.

Zasadnicze wynagrodzenie miesięczne określone w rozporządzeniu, o którym mowa w ust.

1, przysługuje od dnia 1 stycznia 2009 r., w tym również lekarzom, którzy ukończyli

specjalizację przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia.

3.

Do dnia wejścia w życie rozporządzenia, o którym mowa w ust. 1, zasadnicze wynagrodzenie

miesięczne jest wypłacane lekarzom odbywającym specjalizację w ramach rezydentury

na dotychczasowych zasadach.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 15 marca 2009 r.