Ustawa z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie

Ustawa określa

1)

zakres działania oraz zasady funkcjonowania wojewody;

2)

tryb powoływania i odwoływania wojewody;

3)

organizację rządowej administracji zespolonej w województwie i niezespolonej administracji

rządowej.

Zadania administracji rządowej w województwie wykonują

1)

wojewoda;

2)

organy rządowej administracji zespolonej w województwie, w tym kierownicy zespolonych

służb, inspekcji i straży;

3)

organy niezespolonej administracji rządowej;

4)

jednostki samorządu terytorialnego i ich związki, jeżeli wykonywanie przez nie zadań

administracji rządowej wynika z odrębnych ustaw lub z zawartego porozumienia;

5)

starosta, jeżeli wykonywanie przez niego zadań administracji rządowej wynika z odrębnych

ustaw;

6)

inne podmioty, jeżeli wykonywanie przez nie zadań administracji rządowej wynika z

odrębnych ustaw.

1.

Wojewoda jest

1)

przedstawicielem Rady Ministrów w województwie;

2)

zwierzchnikiem rządowej administracji zespolonej w województwie;

3)

organem rządowej administracji zespolonej w województwie;

4)

organem nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego i ich związków

pod względem legalności, z zastrzeżeniem ust. 2;

5)

organem administracji rządowej w województwie, do którego właściwości należą wszystkie

sprawy z zakresu administracji rządowej w województwie niezastrzeżone w odrębnych

ustawach do właściwości innych organów tej administracji;

6)

reprezentantem Skarbu Państwa, w zakresie i na zasadach określonych w odrębnych ustawach;

7)

organem wyższego stopnia w rozumieniu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm..

2.

Wojewoda kontroluje pod względem legalności, gospodarności i rzetelności wykonywanie

przez organy samorządu terytorialnego zadań z zakresu administracji rządowej, realizowanych

przez nie na podstawie ustawy lub porozumienia z organami administracji rządowej.

3.

Zadania i kompetencje wojewody w stanach nadzwyczajnych określają odrębne ustawy.

Odrębne ustawy określają

1)

zasadniczy podział terytorialny państwa;

2)

nazwę województwa i nazwę urzędu wojewody oraz jego siedzibę;

3)

zasady i tryb ustalania granic województw oraz dokonywania ich zmian;

4)

zasady ustalania niepokrywających się z zasadniczym podziałem terytorialnym państwa

podziałów terytorialnych w celu wykonywania zadań niezespolonej administracji rządowej.

Zasady organizacji, funkcjonowania i zakres zadań organów rządowej administracji zespolonej

w województwie oraz organów niezespolonej administracji rządowej określają odrębne

ustawy.

1.

Wojewodę powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego

do spraw administracji publicznej.

2.

Na stanowisko wojewody może być powołana osoba, która

1)

posiada obywatelstwo polskie;

2)

posiada tytuł zawodowy magistra lub tytuł równorzędny;

3)

posiada 3-letni staż pracy w zakresie kierowania zespołami ludzkimi;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia

publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe;

5)

korzysta z pełni praw publicznych;

6)

cieszy się nieposzlakowaną opinią.

W sprawach należących do właściwości wojewody, w których wojewoda jest organem właściwym

do rozpatrzenia odwołania w sprawach uregulowanych w ustawie lub organem wyższego

stopnia jest Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, nie stosuje się art. 20 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w

województwie

(Dz. U. Nr 31, poz. 206).

1.

Wojewoda wykonuje zadania przy pomocy wicewojewody albo I i II wicewojewody.

2.

Wicewojewodę powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek wojewody. Na stanowisko

wicewojewody może być powołana osoba spełniająca wymogi określone w art. 6 ust. 2.

3.

Wojewoda określa, w formie zarządzenia, zakres kompetencji i zadań wykonywanych przez

wicewojewodów.

4.

Jeżeli wojewoda nie pełni obowiązków służbowych, zakres zastępstwa wicewojewody, a

w przypadku powołania dwóch wicewojewodów - I wicewojewody, rozciąga się na wszystkie

kompetencje wojewody.

1.

Prezes Rady Ministrów kieruje działalnością wojewody, w szczególności wydając w tym

zakresie wytyczne i polecenia, żądając przekazania sprawozdań z działalności wojewody

oraz dokonując okresowej oceny jego pracy.

2.

Prezes Rady Ministrów sprawuje nadzór nad działalnością wojewody na podstawie kryterium

zgodności jego działania z polityką Rady Ministrów.

3.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej sprawuje nadzór nad działalnością

wojewody na podstawie kryterium zgodności jego działania z powszechnie obowiązującym

prawem, a także pod względem rzetelności i gospodarności.

4.

Przepis ust. 3 nie narusza uprawnień właściwych ministrów w stosunku do wojewody,

określonych w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

1.

Właściwy minister wykonuje swoje uprawnienia wobec wojewody w zakresie i na zasadach

określonych w odrębnych ustawach.

2.

Wojewoda jest obowiązany do udzielania właściwemu ministrowi lub centralnemu organowi

administracji rządowej, w wyznaczonym terminie, żądanych przez niego informacji i

wyjaśnień.

Spory między wojewodami oraz między wojewodą a członkiem Rady Ministrów lub centralnym

organem administracji rządowej rozstrzyga Prezes Rady Ministrów.

Prezes Rady Ministrów może upoważnić ministra właściwego do spraw administracji publicznej

do wykonywania, w jego imieniu, przysługujących mu wobec wojewody uprawnień, z wyjątkiem

powoływania i odwoływania wojewody oraz rozstrzygania sporów między wojewodą a członkiem

Rady Ministrów lub centralnym organem administracji rządowej.

Wojewoda sprawuje nadzór nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego i ich

związków na zasadach określonych w odrębnych ustawach.

1.

Wojewoda wykonuje zadania przy pomocy urzędu wojewódzkiego oraz organów rządowej administracji

zespolonej w województwie.

2.

Dyrektor generalny urzędu wojewódzkiego zapewnia jego prawidłowe funkcjonowanie. Prawa

i obowiązki dyrektora generalnego urzędu określa odrębna ustawa.

W celu usprawnienia działania organów rządowej administracji zespolonej w województwie

wojewoda może tworzyć delegatury urzędu wojewódzkiego.

1.

Wojewoda nadaje urzędowi wojewódzkiemu statut podlegający zatwierdzeniu przez Prezesa

Rady Ministrów, z zastrzeżeniem ust. 5. Statut jest ogłaszany w wojewódzkim dzienniku

urzędowym.

2.

W skład urzędu wojewódzkiego wchodzą komórki organizacyjne

1)

wydziały - do realizacji merytorycznych zadań urzędu;

2)

biura - do realizacji zadań w zakresie obsługi urzędu;

3)

oddziały jako komórki organizacyjne wewnątrz komórek wymienionych w pkt 1 i 2.

3.

Statut urzędu wojewódzkiego określa w szczególności

1)

nazwę i siedzibę urzędu;

2)

nazwy stanowisk dyrektorów wydziałów;

3)

nazwy wydziałów oraz innych komórek organizacyjnych urzędu;

4)

zakresy działania wydziałów i innych komórek organizacyjnych urzędu oraz, jeżeli odrębne

ustawy tak stanowią, zakres kompetencji przypisanych określonym w ustawach stanowiskom

lub funkcjom urzędowym;

5)

nazwy, siedziby i zakresy działania delegatur, o których mowa w art. 14;

6)

inne sprawy istotne dla organizacji i funkcjonowania urzędu.

4.

Wykaz jednostek organizacyjnych podporządkowanych wojewodzie lub przez niego nadzorowanych

stanowi załącznik do statutu urzędu wojewódzkiego.

5.

Zmiana statutu urzędu wojewódzkiego polegająca na aktualizacji wykazu jednostek podporządkowanych

wojewodzie lub przez niego nadzorowanych nie wymaga zatwierdzenia przez Prezesa Rady

Ministrów.

Szczegółową organizację oraz tryb pracy urzędu wojewódzkiego określa regulamin ustalony

przez wojewodę w drodze zarządzenia.

Wojewoda, w celu realizacji powierzonych mu zadań, wydaje zarządzenia.

1.

W przypadkach uzasadnionych szczególnymi potrzebami wojewoda może ustanowić, na czas

oznaczony, swojego pełnomocnika do prowadzenia spraw w zakresie określonym w pełnomocnictwie.

2.

Wojewoda może tworzyć zespoły doradcze.

Wojewoda może upoważnić na piśmie pracowników urzędu wojewódzkiego, niezatrudnionych

w urzędach obsługujących inne organy rządowej administracji zespolonej w województwie,

do załatwiania określonych spraw w jego imieniu i na jego odpowiedzialność, w ustalonym

zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień i

zaświadczeń, z tym że upoważnienie nie może dotyczyć wstrzymania egzekucji administracyjnej,

o której mowa w art. 27 ust. 1.

1.

Wojewoda może powierzyć prowadzenie, w jego imieniu, niektórych spraw z zakresu swojej

właściwości jednostkom samorządu terytorialnego lub organom innych samorządów działających

na obszarze województwa, kierownikom państwowych i samorządowych osób prawnych oraz

innych państwowych jednostek organizacyjnych funkcjonujących w województwie.

2.

Powierzenie następuje na podstawie porozumienia wojewody odpowiednio z organem wykonawczym

jednostki samorządu terytorialnego, właściwym organem innego samorządu lub kierownikiem

państwowej i samorządowej osoby prawnej albo innej państwowej jednostki organizacyjnej,

o których mowa w ust. 1. Porozumienie, wraz ze stanowiącymi jego integralną część

załącznikami, podlega ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym.

3.

W porozumieniu, o którym mowa w ust. 2, określa się zasady sprawowania przez wojewodę

kontroli nad prawidłowym wykonywaniem powierzonych zadań.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, instrukcję kancelaryjną dla

rządowej administracji zespolonej w województwie, określającą tryb i sposób wykonywania

czynności kancelaryjnych przez wojewodę oraz organy rządowej administracji zespolonej,

w celu zapewnienia jednolitego sposobu tworzenia, ewidencjonowania i przechowywania

dokumentów oraz ich ochrony przed uszkodzeniem, zniszczeniem lub utratą, biorąc pod

uwagę sprawne funkcjonowanie obiegu dokumentów.

Wojewoda odpowiada za wykonywanie polityki Rady Ministrów w województwie, a w szczególności

1)

dostosowuje do miejscowych warunków cele polityki Rady Ministrów oraz, w zakresie

i na zasadach określonych w odrębnych ustawach, koordynuje i kontroluje wykonanie

wynikających stąd zadań;

2)

zapewnia współdziałanie wszystkich organów administracji rządowej i samorządowej działających

w województwie i kieruje ich działalnością w zakresie zapobiegania zagrożeniu życia,

zdrowia lub mienia oraz zagrożeniom środowiska, bezpieczeństwa państwa i utrzymania

porządku publicznego, ochrony praw obywatelskich, a także zapobiegania klęskom żywiołowym

i innym nadzwyczajnym zagrożeniom oraz zwalczania i usuwania ich skutków, na zasadach

określonych w odrębnych ustawach;

3)

dokonuje oceny stanu zabezpieczenia przeciwpowodziowego województwa, opracowuje plan

operacyjny ochrony przed powodzią oraz ogłasza i odwołuje pogotowie i alarm przeciwpowodziowy;

4)

wykonuje i koordynuje zadania w zakresie obronności i bezpieczeństwa państwa oraz

zarządzania kryzysowego, wynikające z odrębnych ustaw;

5)

przedstawia Radzie Ministrów, za pośrednictwem ministra właściwego do spraw administracji

publicznej, projekty dokumentów rządowych w sprawach dotyczących województwa;

6)

wykonuje inne zadania określone w odrębnych ustawach oraz ustalone przez Radę Ministrów

i Prezesa Rady Ministrów.

1.

Wojewoda

1)

reprezentuje Radę Ministrów na uroczystościach państwowych i w czasie oficjalnych

wizyt składanych w województwie przez przedstawicieli państw obcych;

2)

współdziała z właściwymi organami innych państw oraz międzynarodowych organizacji

rządowych i pozarządowych, na zasadach określonych przez ministra właściwego do spraw

zagranicznych.

2.

Wojewoda jest informowany o służbowym pobycie członków Rady Ministrów w województwie.

Wojewoda reprezentuje w swoich wystąpieniach stanowisko zgodne z ustaleniami przyjętymi

przez Radę Ministrów.

1.

Wojewoda może wydawać polecenia obowiązujące wszystkie organy administracji rządowej

działające w województwie, a w sytuacjach nadzwyczajnych, o których mowa w art. 22

pkt 2, obowiązujące również organy samorządu terytorialnego. O wydanych poleceniach

wojewoda niezwłocznie informuje właściwego ministra.

2.

Polecenia, o których mowa w ust. 1, nie mogą dotyczyć rozstrzygnięć co do istoty sprawy

załatwianej w drodze decyzji administracyjnej, a także nie mogą dotyczyć czynności

operacyjno-rozpoznawczych, dochodzeniowo-śledczych oraz czynności z zakresu ścigania

wykroczeń.

3.

Właściwy minister może wstrzymać wykonanie poleceń, o których mowa w ust. 1, wydanych

organom niezespolonej administracji rządowej i wystąpić z wnioskiem do Prezesa Rady

Ministrów o rozstrzygnięcie sporu, przedstawiając jednocześnie stanowisko w sprawie.

1.

Wojewoda w zakresie zadań administracji rządowej realizowanych w województwie ma prawo

żądania od organów administracji rządowej działających w województwie bieżących informacji

i wyjaśnień o ich działalności, w tym w sprawach prowadzonych na podstawie ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

2.

Z uwzględnieniem przepisów o ochronie informacji niejawnych lub innych tajemnic prawnie

chronionych wojewoda ma prawo wglądu w tok każdej sprawy prowadzonej w województwie

przez organy administracji rządowej, a także przez organy samorządu terytorialnego

w zakresie zadań przejętych na podstawie porozumienia lub zadań zleconych.

1.

Wojewoda może, w drodze decyzji administracyjnej, wstrzymać egzekucję administracyjną.

2.

Wstrzymanie egzekucji administracyjnej, z zastrzeżeniem ust. 4, może nastąpić w szczególnie

uzasadnionych przypadkach, na czas określony, i może dotyczyć czynności każdego organu

prowadzącego egzekucję administracyjną.

3.

O wstrzymaniu egzekucji administracyjnej wojewoda informuje ministra właściwego w

sprawie postępowania, w związku z którym toczy się egzekucja administracyjna.

4.

Wstrzymanie przez wojewodę egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze pieniężnym

może być dokonane w odniesieniu do tej samej należności tylko jednorazowo, na okres

nie dłuższy niż 30 dni.

5.

O wstrzymaniu egzekucji administracyjnej, o której mowa w ust. 4, wojewoda niezwłocznie

zawiadamia również ministra właściwego do spraw finansów publicznych, z podaniem przyczyny

jej wstrzymania.

1.

Wojewoda kontroluje

1)

wykonywanie przez organy rządowej administracji zespolonej w województwie zadań wynikających

z ustaw i innych aktów prawnych wydanych na podstawie upoważnień w nich zawartych,

ustaleń Rady Ministrów oraz wytycznych i poleceń Prezesa Rady Ministrów;

2)

wykonywanie przez organy samorządu terytorialnego i inne podmioty zadań z zakresu

administracji rządowej, realizowanych przez nie na podstawie ustawy lub porozumienia

z organami administracji rządowej.

2.

Wojewoda w szczególnie uzasadnionych przypadkach może kontrolować sposób wykonywania

przez organy niezespolonej administracji rządowej działające w województwie zadań

wynikających z ustaw i innych aktów prawnych wydanych na podstawie upoważnień w nich

zawartych.

3.

Kontrola, o której mowa w ust. 1 i 2, ma na celu ustalenie stanu faktycznego w zakresie

działalności organów poddanych kontroli, rzetelne jego udokumentowanie i dokonanie

oceny wykonywanej działalności pod względem

1)

legalności, gospodarności, celowości i rzetelności - w odniesieniu do działalności

organów administracji rządowej oraz innych podmiotów;

2)

legalności, gospodarności i rzetelności - w odniesieniu do działalności organów samorządu

terytorialnego.

Kontrolę zarządza wojewoda lub upoważniony przez niego do zarządzenia kontroli kierownik

komórki organizacyjnej właściwej do spraw kontroli urzędu wojewódzkiego, zwani dalej

„zarządzającymi kontrolę”.

1.

Kontrola może być prowadzona jako

1)

kompleksowa, która obejmuje całą działalność podmiotu kontrolowanego;

2)

problemowa, która obejmuje wybrane zagadnienia z działalności podmiotu kontrolowanego;

3)

sprawdzająca, która obejmuje sprawdzenie sposobu wykorzystania uwag i wykonania wniosków

z wcześniejszych kontroli;

4)

doraźna, która obejmuje zbadanie zagadnień wskazanych przez zarządzającego kontrolę;

5)

koordynowana, która obejmuje te same zagadnienia w kilku podmiotach kontrolowanych.

2.

Kontroli kompleksowej nie prowadzi się w podmiotach, o których mowa w art. 28 ust.

1 pkt 2 i ust. 2.

3.

Kontrola problemowa prowadzona w

1)

podmiotach, o których mowa w art. 28 ust. 1 pkt 2, może dotyczyć wyłącznie zadań z

zakresu administracji rządowej realizowanych przez te podmioty na podstawie ustawy

lub porozumienia z organami administracji rządowej;

2)

podmiotach, o których mowa w art. 28 ust. 2, może dotyczyć wyłącznie sposobu wykonywania

przez te podmioty zadań wynikających z ustaw i innych aktów prawnych wydanych na podstawie

upoważnień w nich zawartych.

1.

Wojewoda może również przeprowadzać kontrolę w trybie uproszczonym.

2.

Tryb uproszczony może być stosowany w szczególności w razie potrzeby

1)

sporządzenia informacji dla wojewody;

2)

zbadania spraw wynikających ze skarg, wniosków lub listów obywateli;

3)

dokonania analizy dokumentów i innych materiałów otrzymanych z jednostek organizacyjnych

podlegających kontroli.

1.

Wojewoda prowadzi kontrolę na podstawie rocznych planów kontroli.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do kontroli prowadzonej wobec organów niezespolonej

administracji rządowej.

1.

Roczny plan kontroli sporządza komórka organizacyjna właściwa do spraw kontroli urzędu

wojewódzkiego, zwana dalej „komórką do spraw kontroli”. Plan kontroli zatwierdza wojewoda.

2.

Wojewoda, na wniosek kierownika komórki do spraw kontroli, może dokonać zmian w rocznym

planie kontroli.

3.

Roczny plan kontroli powinien określać w szczególności

1)

temat kontroli;

2)

nazwę podmiotu kontrolowanego;

3)

rodzaj kontroli, o której mowa w art. 30 ust. 1 pkt 1-3 i 5;

4)

przewidywany termin kontroli.

1.

Kontrolę podjętą na podstawie planu kontroli przeprowadza się zgodnie z programem

kontroli zatwierdzonym przez kierownika komórki do spraw kontroli.

2.

W celu przygotowania programu kontroli lub zdiagnozowania konieczności przeprowadzenia

kontroli zarządzający kontrolę mogą zarządzić przeprowadzenie czynności sprawdzająco-wyjaśniających.

Z czynności sprawdzająco-wyjaśniających sporządza się notatkę służbową.

3.

W toku przygotowania kontroli mogą być wykorzystywane działania stosowane w audycie

wewnętrznym, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych.

4.

Dla kontroli koordynowanej opracowuje się jeden program kontroli obejmujący wszystkie

podmioty kontrolowane.

5.

Kontrolę doraźną w przypadku konieczności podjęcia działań niecierpiących zwłoki można

przeprowadzić bez programu kontroli.

6.

Dla kontroli przeprowadzanej w trybie uproszczonym nie opracowuje się programu kontroli.

Przed rozpoczęciem kontroli zarządzający kontrolę mogą zażądać od podmiotu podlegającego

kontroli udostępnienia dokumentów i materiałów dotyczących jego działalności.

Kontrolę przeprowadzają pracownicy komórki do spraw kontroli, a w razie potrzeby inni

pracownicy urzędu wojewódzkiego, zwani dalej „kontrolującymi”, na podstawie legitymacji

służbowej oraz imiennego upoważnienia określającego przedmiot i zakres kontroli, wydanego

przez wojewodę lub osobę upoważnioną do działania w jego imieniu.

1.

Kontrolujący podlega wyłączeniu od udziału w kontroli, na wniosek lub z urzędu, jeżeli

wyniki kontroli mogą dotyczyć jego praw lub obowiązków albo praw lub obowiązków jego

małżonka lub osoby pozostającej z nim faktycznie we wspólnym pożyciu, krewnych i powinowatych

do drugiego stopnia albo osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub

kurateli. Powody wyłączenia kontrolującego trwają mimo ustania małżeństwa, wspólnego

pożycia, przysposobienia, opieki lub kurateli.

2.

Kontrolujący podlega wyłączeniu z urzędu od udziału w kontroli, której przedmiot stanowią

zadania należące wcześniej do zakresu jego obowiązków jako pracownika podmiotu kontrolowanego,

przez rok od zakończenia ich wykonania, oraz w razie zaistnienia w toku kontroli okoliczności

mogących wywołać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności.

3.

O wyłączeniu decyduje kierownik komórki do spraw kontroli w stosunku do pracowników

tej komórki albo wojewoda w stosunku do innych pracowników urzędu wojewódzkiego.

1.

Kontrola jest przeprowadzana w siedzibie podmiotu kontrolowanego, w czasie wykonywania

jego zadań, a jeżeli wymaga tego dobro kontroli - również poza godzinami pracy i w

dniach wolnych od pracy.

2.

Kontrola lub poszczególne jej czynności mogą być przeprowadzane także poza siedzibą

podmiotu kontrolowanego.

1.

Kontrolujący jest upoważniony do swobodnego poruszania się na terenie podmiotu kontrolowanego,

bez obowiązku uzyskiwania przepustki.

2.

Kontrolujący podlega przepisom o bezpieczeństwie i higienie pracy oraz przepisom o

postępowaniu z materiałami i dokumentami ustawowo chronionymi oraz innym przepisom

obowiązującym w podmiocie kontrolowanym.

3.

W ramach udzielonego upoważnienia kontrolujący ma prawo do

1)

swobodnego wstępu do obiektów i pomieszczeń podmiotu kontrolowanego;

2)

wglądu do wszelkich dokumentów i innych materiałów związanych z działalnością podmiotu

kontrolowanego, z uwzględnieniem przepisów o ochronie informacji niejawnych;

3)

przeprowadzania oględzin majątku należącego do podmiotu kontrolowanego;

4)

sprawdzania przebiegu określonych czynności;

5)

żądania od kierownika i pracowników podmiotu kontrolowanego ustnych i pisemnych wyjaśnień;

6)

zabezpieczania dowodów.

Kierownik podmiotu kontrolowanego jest obowiązany do

1)

niezwłocznego przedstawiania na żądanie kontrolującego wszelkich dokumentów i materiałów

niezbędnych do przeprowadzenia kontroli oraz zapewnienia terminowego udzielania wyjaśnień

przez pracowników;

2)

zapewnienia warunków i środków niezbędnych do sprawnego przeprowadzenia kontroli,

w szczególności udostępniania urządzeń technicznych i środków transportu oraz, w miarę

możliwości, oddzielnych pomieszczeń z odpowiednim wyposażeniem;

3)

sporządzenia na żądanie kontrolującego niezbędnych do kontroli odpisów, kserokopii

lub wyciągów z dokumentów oraz zestawień i obliczeń opartych na dokumentach.

1.

Pracownicy podmiotu kontrolowanego są obowiązani udzielać, w wyznaczonym przez kontrolującego

terminie, ustnych lub pisemnych wyjaśnień w sprawach dotyczących przedmiotu kontroli.

Z ustnych wyjaśnień kontrolujący sporządza protokół.

2.

Odmowa udzielenia wyjaśnień przez pracowników podmiotu kontrolowanego może nastąpić

jedynie w przypadkach, gdy wyjaśnienia mają dotyczyć faktów i okoliczności, których

ujawnienie mogłoby narazić na odpowiedzialność karną, dyscyplinarną, z tytułu naruszenia

dyscypliny finansów publicznych lub majątkową wezwanego do złożenia wyjaśnień albo

jego małżonka lub osoby pozostającej z nim faktycznie we wspólnym pożyciu, krewnych

i powinowatych do drugiego stopnia, albo osób związanych z nim z tytułu przysposobienia,

opieki lub kurateli.

3.

Odmowę udzielenia wyjaśnień kontrolujący odnotowuje w protokole kontroli.

1.

Na wniosek kontrolującego kierownik podmiotu kontrolowanego zwołuje naradę pokontrolną

z udziałem pracowników w celu omówienia stwierdzonych nieprawidłowości i wniosków

wynikających z ustaleń kontroli. Naradzie przewodniczy kierownik podmiotu kontrolowanego.

2.

Kierownik podmiotu kontrolowanego uzgadnia z kontrolującym czas i miejsce odbycia

narady, o której mowa w ust. 1, a także zapewnia protokołowanie jej przebiegu.

3.

Egzemplarz protokołu z narady, o której mowa w ust. 1, doręcza się kontrolującemu

w terminie z nim uzgodnionym, nie dłuższym jednak niż 7 dni od dnia odbycia narady

pokontrolnej.

1.

W przypadku ujawnienia w toku kontroli okoliczności wskazujących na uzasadnione podejrzenie

popełnienia przestępstwa lub wykroczenia, przestępstwa skarbowego lub wykroczenia

skarbowego, lub naruszenia dyscypliny finansów publicznych kontrolujący niezwłocznie

zawiadamia o tym wojewodę na piśmie, za pośrednictwem kierownika komórki do spraw

kontroli.

2.

Wojewoda zawiadamia odpowiednio organ powołany do ścigania przestępstw i wykroczeń,

organ powołany do ścigania przestępstw skarbowych i wykroczeń skarbowych oraz właściwego

rzecznika dyscypliny finansów publicznych o ujawnionych przez kontrolującego uzasadnionych

podejrzeniach popełnienia przestępstwa lub wykroczenia, przestępstwa skarbowego lub

wykroczenia skarbowego oraz czynu stanowiącego naruszenie dyscypliny finansów publicznych.

3.

Kontrolujący niezwłocznie informuje o stwierdzeniu bezpośredniego niebezpieczeństwa

dla życia lub zdrowia ludzkiego albo niepowetowanej szkody w mieniu

1)

kierownika podmiotu kontrolowanego;

2)

wojewodę.

4.

Kierownik podmiotu kontrolowanego jest obowiązany poinformować na piśmie kontrolującego

o działaniach podjętych w celu zapobieżenia występującemu niebezpieczeństwu lub szkodzie.

5.

W przypadku stwierdzenia istotnych uchybień w działalności jednostki podporządkowanej

organowi samorządu terytorialnego lub innego samorządu wojewoda niezwłocznie zawiadamia

o stwierdzonych nieprawidłowościach nadzorujący ją organ lub organ zlecający podmiotowi

kontrolowanemu realizację zadania z zakresu administracji rządowej.

1.

Z ustaleń dokonanych w postępowaniu kontrolnym sporządza się protokół kontroli.

2.

Protokół kontroli podpisują i parafują na każdej stronie kontrolujący i kierownik

podmiotu kontrolowanego. Kierownik podmiotu kontrolowanego podpisuje protokół kontroli

w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania, z zastrzeżeniem ust. 3.

3.

Kierownik podmiotu kontrolowanego może odmówić podpisania protokołu kontroli, składając,

w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania, wyjaśnienie przyczyn tej odmowy.

4.

Kierownikowi podmiotu kontrolowanego przysługuje prawo zgłoszenia, przed podpisaniem

protokołu kontroli, umotywowanych zastrzeżeń do ustaleń zawartych w protokole kontroli.

5.

Kierownik podmiotu kontrolowanego może do czynności wymienionych w ust. 2 i 4 upoważnić

na piśmie wskazanego pracownika podmiotu kontrolowanego.

6.

Zastrzeżenia, o których mowa w ust. 4, zgłasza się na piśmie do kierownika komórki

do spraw kontroli w terminie 7 dni od dnia otrzymania protokołu kontroli.

7.

Kierownik komórki do spraw kontroli odrzuca zastrzeżenia, jeżeli zostały zgłoszone

przez osobę nieuprawnioną, z pominięciem formy pisemnej lub po upływie terminu.

8.

Zastrzeżenia są poddawane analizie przez kontrolującego.

9.

Kontrolujący przeprowadza dodatkowe czynności kontrolne, jeżeli z analizy zastrzeżeń

wynika potrzeba ich podjęcia.

10.

W razie nieuwzględnienia zastrzeżeń, w całości lub w części, kontrolujący sporządza

stanowisko na piśmie i przekazuje je do akceptacji kierownikowi komórki do spraw kontroli.

11.

Stanowisko w sprawie zastrzeżeń kierownik komórki do spraw kontroli przekazuje kierownikowi

podmiotu kontrolowanego.

12.

Odmowa podpisania protokołu kontroli przez kierownika podmiotu kontrolowanego nie

stanowi przeszkody do podpisania protokołu przez kontrolującego i sporządzenia wystąpienia

pokontrolnego.

13.

W przypadku zgłoszenia zastrzeżeń termin odmowy podpisania protokołu wraz z podaniem

jej przyczyn biegnie od dnia doręczenia kierownikowi podmiotu kontrolowanego stanowiska

kierownika komórki do spraw kontroli wobec zastrzeżeń.

1.

Po zakończeniu kontroli przewidzianej w planie kontroli kontrolujący sporządza, na

podstawie protokołu kontroli, informację o wynikach kontroli. Na polecenie wojewody

kontrolujący sporządza również informację o wynikach kontroli doraźnej lub innej kontroli

nieobjętej planem kontroli.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera w szczególności

1)

określenie celu i przedmiotu kontroli oraz czasu jej prowadzenia;

2)

ustalenia kontroli;

3)

ocenę działalności podmiotu kontrolowanego w zakresie dotyczącym kontroli, uwagi i

wnioski z kontroli;

4)

wnioski dotyczące doskonalenia działalności podmiotu kontrolowanego w zakresie dotyczącym

kontroli.

3.

W przypadku kontroli koordynowanej sporządza się jedną informację obejmującą wszystkie

podmioty kontrolowane.

4.

Informacja o wynikach kontroli jest przekazywana zarządzającemu kontrolę.

1.

Po zakończeniu postępowania kontrolnego kontrolujący sporządza projekt wystąpienia

pokontrolnego.

2.

Przed sporządzeniem projektu wystąpienia pokontrolnego kontrolujący, w uzgodnieniu

z kierownikiem komórki do spraw kontroli, może zwrócić się do kierownika podmiotu

kontrolowanego o złożenie, w wyznaczonym terminie, dodatkowych wyjaśnień na piśmie

dotyczących przedmiotu kontroli, niezbędnych do sporządzenia projektu wystąpienia

pokontrolnego.

3.

Wystąpienie pokontrolne zawiera

1)

ocenę działalności podmiotu kontrolowanego, wynikającą z ustaleń zawartych w protokole

kontroli i dodatkowych wyjaśnień, o których mowa w ust. 2, o ile zostały złożone;

2)

opis przyczyn powstania, zakres i skutki stwierdzonych nieprawidłowości oraz wskazanie

osób odpowiedzialnych za ich powstanie;

3)

uwagi, wnioski i zalecenia w sprawie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.

4.

Wystąpienie pokontrolne zawiera informacje o usunięciu przez kierownika podmiotu kontrolowanego,

po sporządzeniu protokołu kontroli, nieprawidłowości stwierdzonych w toku kontroli.

5.

Wystąpienie pokontrolne przekazuje się zarządzającemu kontrolę.

6.

Zarządzający kontrolę przekazuje wystąpienie pokontrolne do kierownika podmiotu kontrolowanego.

Kierownik podmiotu kontrolowanego, któremu przekazano wystąpienie pokontrolne, w terminie

określonym w wystąpieniu, nie krótszym niż 14 dni, informuje wojewodę o sposobie wykorzystania

uwag i wniosków oraz wykonania zaleceń, a także o podjętych działaniach lub przyczynach

niepodjęcia działań.

O wynikach przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 28 ust. 1 i 2, wojewoda

informuje właściwe organy wyższego stopnia w rozumieniu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

Wojewoda może w każdym czasie zakończyć kontrolę. Przepisy art. 42-48 stosuje się.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy tryb i sposób prowadzenia przez wojewodę kontroli, o której mowa w art.

28, i sposób jej dokumentowania,

2)

sposób prowadzenia przez wojewodę kontroli w trybie uproszczonym,

3)

wzór upoważnienia do kontroli, o którym mowa w art. 36

- uwzględniając potrzebę zapewnienia jednolitej procedury kontroli, prawidłowego przebiegu

kontroli oraz jednolitego sposobu postępowania kontrolującego, wojewody i podmiotu

kontrolowanego po zakończeniu kontroli.

Wojewoda jako zwierzchnik rządowej administracji zespolonej w województwie

1)

kieruje nią i koordynuje jej działalność;

2)

kontroluje jej działalność;

3)

zapewnia warunki skutecznego jej działania;

4)

ponosi odpowiedzialność za rezultaty jej działania.

Tryb powoływania i odwoływania organów rządowej administracji zespolonej w województwie

określają odrębne ustawy.

1.

Organy rządowej administracji zespolonej w województwie wykonują swoje zadania i kompetencje

przy pomocy urzędu wojewódzkiego, chyba że odrębna ustawa stanowi inaczej.

2.

Szczegółową organizację rządowej administracji zespolonej w województwie określa statut

urzędu wojewódzkiego.

3.

Do obsługi zadań organów rządowej administracji zespolonej nieposiadających własnego

aparatu pomocniczego tworzy się w urzędzie wojewódzkim wydzielone komórki organizacyjne.

4.

Regulaminy urzędów obsługujących organy rządowej administracji zespolonej są zatwierdzane

przez wojewodę.

W celu usprawnienia działania organów rządowej administracji zespolonej w województwie

wojewoda może tworzyć delegatury urzędów je obsługujących.

Organy rządowej administracji zespolonej w województwie przekazują wojewodzie informacje

o wynikach prowadzonych, na podstawie odrębnych ustaw, kontroli ich dotyczących.

1.

Organami niezespolonej administracji rządowej są terenowe organy administracji rządowej

podporządkowane właściwemu ministrowi lub centralnemu organowi administracji rządowej

oraz kierownicy państwowych osób prawnych i kierownicy innych państwowych jednostek

organizacyjnych wykonujących zadania z zakresu administracji rządowej w województwie

1)

dowódcy okręgów wojskowych, szefowie wojewódzkich sztabów wojskowych, wojskowi komendanci

uzupełnień;

2)

dyrektorzy izb celnych i naczelnicy urzędów celnych;

3)

dyrektorzy izb skarbowych, naczelnicy urzędów skarbowych, dyrektorzy urzędów kontroli

skarbowej;

4)

dyrektorzy okręgowych urzędów górniczych i specjalistycznych urzędów górniczych;

5)

dyrektorzy okręgowych urzędów miar i naczelnicy obwodowych urzędów miar;

6)

dyrektorzy okręgowych urzędów probierczych i naczelnicy obwodowych urzędów probierczych;

7)

dyrektorzy regionalnych zarządów gospodarki wodnej;

8)

dyrektorzy urzędów morskich;

9)

dyrektorzy urzędów statystycznych;

10)

dyrektorzy urzędów żeglugi śródlądowej;

11)

graniczni i powiatowi lekarze weterynarii;

12)

komendanci oddziałów Straży Granicznej, komendanci placówek i dywizjonów Straży Granicznej;

13)

okręgowi inspektorzy rybołówstwa morskiego;

14)

państwowi graniczni inspektorzy sanitarni;

15)

regionalni dyrektorzy ochrony środowiska.

2.

Powoływanie i odwoływanie organów niezespolonej administracji rządowej następuje na

podstawie odrębnych ustaw.

Ustanowienie organów niezespolonej administracji rządowej może następować wyłącznie

w drodze ustawy, jeżeli jest to uzasadnione ogólnopaństwowym charakterem wykonywanych

zadań lub terytorialnym zasięgiem działania przekraczającym obszar jednego województwa.

1.

Organy niezespolonej administracji rządowej działające w województwie są obowiązane

do składania wojewodzie rocznych informacji o swojej działalności w województwie,

do końca lutego każdego roku.

2.

W przypadku gdy obszar działalności organu przekracza obszar jednego województwa,

informację, o której mowa w ust. 1, składa się wszystkim właściwym wojewodom.

1.

Na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawach wojewoda oraz organy niezespolonej

administracji rządowej stanowią akty prawa miejscowego obowiązujące w województwie

lub jego części.

2.

Organy niezespolonej administracji rządowej działające w województwie są obowiązane

do uzgadniania z wojewodą projektów aktów prawa miejscowego stanowionych przez te

organy na podstawie odrębnych przepisów.

1.

W zakresie nieuregulowanym w przepisach powszechnie obowiązujących wojewoda może wydawać

rozporządzenia porządkowe, jeżeli jest to niezbędne do ochrony życia, zdrowia lub

mienia oraz do zapewnienia porządku, spokoju i bezpieczeństwa publicznego.

2.

Rozporządzenia porządkowe mogą przewidywać, za naruszenie ich przepisów, kary grzywny

wymierzane w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń

(Dz. U. z 2007 r. Nr 109, poz. 756 oraz z 2008 r. Nr 141, poz. 888).

3.

Rozporządzenie porządkowe wojewoda przekazuje niezwłocznie Prezesowi Rady Ministrów,

marszałkowi województwa, starostom, prezydentom miast, burmistrzom i wójtom, na których

terenie rozporządzenie ma być stosowane.

1.

Prezes Rady Ministrów uchyla, w trybie nadzoru, akty prawa miejscowego, w tym rozporządzenia

porządkowe, ustanowione przez wojewodę lub organy niezespolonej administracji rządowej,

jeżeli są one niezgodne z ustawami lub aktami wydanymi w celu ich wykonania, a także

może je uchylać z powodu niezgodności z polityką Rady Ministrów lub naruszenia zasad

rzetelności i gospodarności.

2.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb kontroli aktów prawa

miejscowego ustanowionych przez wojewodę i organy niezespolonej administracji rządowej,

biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia ich zgodności z przepisami powszechnie obowiązującymi

oraz polityką Rady Ministrów.

Zasady i tryb ogłaszania aktów prawa miejscowego oraz wydawania wojewódzkiego dziennika

urzędowego określają odrębne przepisy.

1.

Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa

miejscowego, wydanym przez wojewodę lub organ niezespolonej administracji rządowej,

w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu organu,

który wydał przepis, lub organu upoważnionego do uchylenia przepisu w trybie nadzoru

do usunięcia naruszenia, zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli w sprawie orzekał już sąd administracyjny

i skargę oddalił.

3.

W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania

spraw w postępowaniu administracyjnym.

1.

Przepis art. 63 stosuje się odpowiednio, gdy wojewoda lub organy niezespolonej administracji

rządowej nie wykonują czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności

prawne lub faktyczne naruszają prawa osób trzecich.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, sąd administracyjny może nakazać organowi

nadzoru wykonanie niezbędnych czynności na rzecz skarżącego.

W ustawie z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027, z późn. zm. w art. 6a po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego powołuje i odwołuje

wojewoda, za zgodą Głównego Geodety Kraju.

”

.

W ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

(Dz. U. z 2007 r. Nr 44, poz. 287, z późn. zm. w art. 5

1)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska powołuje i odwołuje wojewoda, za zgodą

Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

”

;

2)

uchyla się ust. 2a.

W ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm. w art. 30 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kuratora oświaty powołuje i odwołuje wojewoda, za zgodą ministra właściwego do spraw

oświaty i wychowania. W przypadku odwołania kuratora oświaty wojewoda, z dniem odwołania

kuratora, powierza pełnienie jego obowiązków wicekuratorowi oświaty.

”

.

W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, z późn. zm. w art. 87

1)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego powołuje i odwołuje wojewoda, za zgodą

Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

”

;

2)

uchyla się ust. 2.

W ustawie z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące

administrację publiczną

(Dz. U. Nr 133, poz. 872, z późn. zm. w art. 5 uchyla się ust. 5.

W ustawie z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych

aktów prawnych

(Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 449) w art. 13 po pkt 8 dodaje się pkt 8a w brzmieniu

„

8a)

rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące aktów prawa miejscowego stanowionych przez jednostki

samorządu terytorialnego;

”

.

W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

(Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577, z późn. zm. w art. 19 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Wojewódzkiego inspektora powołuje i odwołuje wojewoda, za zgodą Głównego Inspektora.

”

.

W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

(Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874, z późn. zm. w art. 53 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Wojewódzkiego inspektora powołuje i odwołuje wojewoda, za zgodą Głównego Inspektora.

”

.

W ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne

(Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, Nr 227, poz. 1505 i Nr 234, poz. 1570 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97) w art. 113 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego powołuje i odwołuje wojewoda, za zgodą Głównego

Inspektora Farmaceutycznego.

”

.

W ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694, z późn. zm. art. 6 otrzymuje brzmienie

„

Art. 6.

W sprawach należących do właściwości wojewody, w których wojewoda jest organem właściwym

do rozpatrzenia odwołania w sprawach uregulowanych w ustawie lub organem wyższego

stopnia jest Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, nie stosuje się art. 20 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w

województwie

(Dz. U. Nr 31, poz. 206).

”

.

W ustawie z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

(Dz. U. Nr 162, poz. 1568, z późn. zm. w art. 91 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wojewódzkiego konserwatora zabytków powołuje i odwołuje wojewoda, za zgodą Generalnego

Konserwatora Zabytków.

”

.

W ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin

(Dz. U. z 2008 r. Nr 133, poz. 849 i Nr 227, poz. 1505 oraz z 2009 r. Nr 20, poz. 106) w art. 88 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wojewódzkiego inspektora powołuje i odwołuje wojewoda, za zgodą Głównego Inspektora.

”

.

W ustawie z dnia 6 stycznia 2005 r. o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o

języku regionalnym

(Dz. U. Nr 17, poz. 141 i Nr 62, poz. 550) w art. 22 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Wojewoda może ustanowić pełnomocnika do spraw mniejszości narodowych i etnicznych.

Przepisu art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej

w województwie

(Dz. U. Nr 31, poz. 206) nie stosuje się.

”

.

1.

Z dniem 1 kwietnia 2009 r. wojewodowie i wicewojewodowie powołani na podstawie ustawy

uchylanej w art. 82 stają się odpowiednio wojewodami i wicewojewodami w rozumieniu

niniejszej ustawy.

2.

Z dniem 1 kwietnia 2009 r. delegatury urzędów wojewódzkich utworzone na podstawie

art. 36 ust. 1 ustawy uchylanej w art. 82 stają się delegaturami urzędów wojewódzkich,

o których mowa w art. 14 niniejszej ustawy.

3.

Z dniem 1 kwietnia 2009 r. delegatury komend, inspektoratów i innych jednostek organizacyjnych

stanowiących aparat pomocniczy kierowników zespolonych służb, inspekcji i straży wojewódzkich,

utworzone na podstawie art. 36 ust. 2 ustawy uchylanej w art. 82, stają się delegaturami

urzędów obsługujących organy rządowej administracji zespolonej w województwie, o których

mowa w art. 2 pkt 2 niniejszej ustawy.

4.

Z dniem 1 kwietnia 2009 r. pracownicy delegatur komend, inspektoratów i innych jednostek

organizacyjnych stanowiących aparat pomocniczy kierowników zespolonych służb, inspekcji

i straży wojewódzkich, utworzonych na podstawie art. 36 ust. 2 ustawy uchylanej w

art. 82, stają się pracownikami delegatur urzędów obsługujących organy rządowej administracji

zespolonej w województwie, o których mowa w art. 2 pkt 2 niniejszej ustawy.

Statuty urzędów wojewódzkich wydane na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy uchylanej w

art. 82 zachowują moc do czasu wejścia w życie statutów wydanych na podstawie art.

15 ust. 1 niniejszej ustawy, nie dłużej jednak niż przez 3 miesiące od dnia wejścia

w życie ustawy.

1.

Zachowują moc porozumienia wojewody z zarządem jednostki samorządu terytorialnego,

właściwym organem innego samorządu lub kierownikiem państwowej osoby prawnej albo

innej państwowej jednostki organizacyjnej na obszarze województwa, dotyczące powierzenia,

na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy uchylanej w art. 82, prowadzenia, w imieniu wojewody,

niektórych spraw z zakresu jego właściwości.

2.

Do porozumień, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze, wydane na podstawie art. 38 i art. 41 ust. 2 ustawy

uchylanej w art. 82, zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 21 i art. 61 ust. 2 niniejszej ustawy, nie dłużej jednak

niż przez 12 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.

Traci moc ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie

(Dz. U. z 2001 r. Nr 80, poz. 872, z późn. zm..

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2009 r.