Ustawa z dnia 5 listopada 2009 r. o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym

W ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 40 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego lub minister właściwy do spraw oświaty

i wychowania, po zasięgnięciu opinii właściwego ministra wskazanego w art. 33 ust.

2, może zlecić uczelni wojskowej, służb państwowych, artystycznej, medycznej oraz

morskiej wykonanie zadania, o którym mowa w ust. 1.

”

;

2)

w art. 96 w pkt 2 w lit. c na końcu stawia się średnik i dodaje pkt 3 w brzmieniu

„

3)

tryb udzielania oraz tryb i zasady rozliczania dotacji, o której mowa w art. 94 ust.

1 pkt 10, uwzględniając sposób przekazywania środków finansowych oraz zapewnienie

prawidłowego wydatkowania tych środków z budżetu państwa

”

;

3)

po art. 173 dodaje się art. 173a i 173b w brzmieniu

„

Art. 173a.

1.

Pomoc materialna dla studentów może być przyznawana przez jednostki samorządu terytorialnego.

2.

Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego określa w uchwale

1)

rodzaj pomocy materialnej;

2)

sposób i terminy ubiegania się o pomoc materialną;

3)

sposób wyłaniania studentów, którym będzie przyznana pomoc materialna;

4)

maksymalną wysokość pomocy materialnej, o którą może ubiegać się student.

Art. 173b.

1.

Stypendia za wyniki w nauce dla studentów mogą być przyznawane przez osoby fizyczne

lub osoby prawne niebędące państwowymi ani samorządowymi osobami prawnymi.

2.

Zasady przyznawania stypendiów, o których mowa w ust. 1, zatwierdza minister właściwy

do spraw szkolnictwa wyższego, po zasięgnięciu opinii Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego.

3.

Zasady przyznawania stypendiów, o których mowa w ust. 1, dla studentów uczelni wojskowych,

służb państwowych, artystycznych, medycznych oraz morskich zatwierdza minister właściwy

do spraw szkolnictwa wyższego, po zasięgnięciu opinii właściwych ministrów wskazanych

w art. 33 ust. 2 oraz Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego.

”

;

4)

w art. 179 w ust. 5 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 5 w brzmieniu

„

5)

pomocy materialnej, o której mowa w art. 173a.

”

;

5)

po art. 199 dodaje się art. 199a i 199b w brzmieniu

„

Art. 199a.

Jednostki samorządu terytorialnego mogą przyznawać pomoc materialną dla doktorantów

na zasadach określonych w art. 173a.

Art. 199b.

Stypendia naukowe dla doktorantów mogą być przyznawane przez osoby fizyczne lub osoby

prawne niebędące państwowymi ani samorządowymi osobami prawnymi na zasadach określonych

w art. 173b.

”

;

6)

art. 255 otrzymuje brzmienie

„

Art. 255.

1.

Do dnia 30 czerwca 2016 r. nazwy uczelni zostaną dostosowane do wymagań określonych

w art. 3.

2.

Do dnia 30 czerwca 2015 r. Rada Ministrów przedłoży projekt ustawy dostosowującej

nazwy publicznych uczelni akademickich do wymagań określonych w art. 3.

3.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, dostosuje nazwy uczelni publicznych utworzonych

w drodze rozporządzenia albo uczelni publicznych niebędących uczelniami akademickimi

do wymagań określonych w art. 3.

4.

Do dnia 31 marca 2015 r. założyciel lub uprawniony organ uczelni niepublicznej przedłoży

ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego wniosek dotyczący dostosowania

nazwy uczelni do wymagań określonych w art. 3.

5.

Jeżeli uprawniony organ lub założyciel uczelni niepublicznej nie dopełni obowiązku,

o którym mowa w ust. 4, nazwę tej uczelni zmienia minister właściwy do spraw szkolnictwa

wyższego. Decyzję o zmianie nazwy wydaje się z urzędu.

”

;

7)

uchyla się art. 261;

8)

po art. 261 dodaje się art. 261a i 261b w brzmieniu

„

Art. 261a.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może, w drodze rozporządzenia, na

wniosek organu prowadzącego

1)

przekształcić publiczną szkołę pomaturalną, kolegium nauczycielskie, nauczycielskie

kolegium języków obcych albo kolegium pracowników służb społecznych w publiczną uczelnię

zawodową;

2)

włączyć placówki, o których mowa w pkt 1, do uczelni publicznej, po uzyskaniu zgody

senatu tej uczelni;

3)

połączyć placówki, o których mowa w pkt 1, w publiczną uczelnię zawodową

- określając sposób przejęcia pracowników i słuchaczy tych placówek, kierunki i specjalności

studiów, na które słuchacze tych placówek będą przejmowani, oraz tryb ukończenia studiów

pierwszego stopnia, mając na celu zachowanie wysokiego poziomu kształcenia.

2.

W przypadku włączenia placówek, o których mowa w ust. 1, do uczelni publicznej

1)

wobec podstawowych jednostek organizacyjnych przejmujących pracowników i słuchaczy

okresowo, nie dłużej jednak niż na 3 lata, określa się indywidualne wymagania w zakresie

minimum kadrowego niezbędnego do prowadzenia danego kierunku studiów oraz do prowadzenia

kształcenia poza siedzibą uczelni;

2)

dla przejętych słuchaczy tworzy się specjalność o charakterze zawodowym, której program

nauczania w okresie nieprzekraczającym 3 lat od jej utworzenia może odbiegać od standardów

kształcenia na danym kierunku studiów;

3)

będącej uczelnią zawodową możliwe jest prowadzenie kształcenia poza siedzibą tej uczelni

w dotychczasowej siedzibie placówki przez okres nie dłuższy niż 3 lata, po określeniu

indywidualnych wymagań, o których mowa w pkt 1, pod warunkiem utrzymania wyłącznie

zawodowego charakteru prowadzonych specjalności.

3.

W okresie od przejęcia przez uczelnię jednostki, o której mowa w ust. 1, do końca

roku budżetowego, w którym nastąpiło przejęcie, jednostka samorządu terytorialnego

prowadząca dotychczas jednostkę, o której mowa w ust. 1, przekazuje uczelni, na podstawie

porozumienia, środki finansowe w formie dotacji celowej w wysokości nie niższej niż

przypadająca na ten okres kwota ustalona na prowadzenie jednostki w ramach części

oświatowej subwencji ogólnej otrzymanej przez jednostkę samorządu terytorialnego;

porozumienie może również określać warunki przekazania uczelni składników majątku

jednostki.

4.

W przypadku połączenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, przepisy ust. 2 i 3 stosuje

się odpowiednio.

5.

W przypadku placówek niepublicznych zasady określone w ust. 1 i 2 uwzględnia się w

pozwoleniu na utworzenie z nich niepublicznej uczelni zawodowej.

Art. 261b.

Porozumienia zawarte przez organy prowadzące kolegia nauczycielskie, nauczycielskie

kolegia języków obcych albo kolegia pracowników służb społecznych z uczelniami w zakresie,

w jakim umożliwiają one absolwentowi, po zdaniu egzaminu dyplomowego, ubieganie się

o dopuszczenie do egzaminu w uczelni oraz uzyskanie dyplomu i tytułu zawodowego licencjata,

tracą moc z dniem 30 września 2015 r.

”

.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Pomoc materialna dla studentów może być przyznawana przez jednostki samorządu terytorialnego.

2.

Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego określa w uchwale

1)

rodzaj pomocy materialnej;

2)

sposób i terminy ubiegania się o pomoc materialną;

3)

sposób wyłaniania studentów, którym będzie przyznana pomoc materialna;

4)

maksymalną wysokość pomocy materialnej, o którą może ubiegać się student.

1.

Stypendia za wyniki w nauce dla studentów mogą być przyznawane przez osoby fizyczne

lub osoby prawne niebędące państwowymi ani samorządowymi osobami prawnymi.

2.

Zasady przyznawania stypendiów, o których mowa w ust. 1, zatwierdza minister właściwy

do spraw szkolnictwa wyższego, po zasięgnięciu opinii Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego.

3.

Zasady przyznawania stypendiów, o których mowa w ust. 1, dla studentów uczelni wojskowych,

służb państwowych, artystycznych, medycznych oraz morskich zatwierdza minister właściwy

do spraw szkolnictwa wyższego, po zasięgnięciu opinii właściwych ministrów wskazanych

w art. 33 ust. 2 oraz Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego.

Jednostki samorządu terytorialnego mogą przyznawać pomoc materialną dla doktorantów

na zasadach określonych w art. 173a.

Stypendia naukowe dla doktorantów mogą być przyznawane przez osoby fizyczne lub osoby

prawne niebędące państwowymi ani samorządowymi osobami prawnymi na zasadach określonych

w art. 173b.

1.

Do dnia 30 czerwca 2016 r. nazwy uczelni zostaną dostosowane do wymagań określonych

w art. 3.

2.

Do dnia 30 czerwca 2015 r. Rada Ministrów przedłoży projekt ustawy dostosowującej

nazwy publicznych uczelni akademickich do wymagań określonych w art. 3.

3.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, dostosuje nazwy uczelni publicznych utworzonych

w drodze rozporządzenia albo uczelni publicznych niebędących uczelniami akademickimi

do wymagań określonych w art. 3.

4.

Do dnia 31 marca 2015 r. założyciel lub uprawniony organ uczelni niepublicznej przedłoży

ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego wniosek dotyczący dostosowania

nazwy uczelni do wymagań określonych w art. 3.

5.

Jeżeli uprawniony organ lub założyciel uczelni niepublicznej nie dopełni obowiązku,

o którym mowa w ust. 4, nazwę tej uczelni zmienia minister właściwy do spraw szkolnictwa

wyższego. Decyzję o zmianie nazwy wydaje się z urzędu.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może, w drodze rozporządzenia, na

wniosek organu prowadzącego

1)

przekształcić publiczną szkołę pomaturalną, kolegium nauczycielskie, nauczycielskie

kolegium języków obcych albo kolegium pracowników służb społecznych w publiczną uczelnię

zawodową;

2)

włączyć placówki, o których mowa w pkt 1, do uczelni publicznej, po uzyskaniu zgody

senatu tej uczelni;

3)

połączyć placówki, o których mowa w pkt 1, w publiczną uczelnię zawodową

- określając sposób przejęcia pracowników i słuchaczy tych placówek, kierunki i specjalności

studiów, na które słuchacze tych placówek będą przejmowani, oraz tryb ukończenia studiów

pierwszego stopnia, mając na celu zachowanie wysokiego poziomu kształcenia.

2.

W przypadku włączenia placówek, o których mowa w ust. 1, do uczelni publicznej

1)

wobec podstawowych jednostek organizacyjnych przejmujących pracowników i słuchaczy

okresowo, nie dłużej jednak niż na 3 lata, określa się indywidualne wymagania w zakresie

minimum kadrowego niezbędnego do prowadzenia danego kierunku studiów oraz do prowadzenia

kształcenia poza siedzibą uczelni;

2)

dla przejętych słuchaczy tworzy się specjalność o charakterze zawodowym, której program

nauczania w okresie nieprzekraczającym 3 lat od jej utworzenia może odbiegać od standardów

kształcenia na danym kierunku studiów;

3)

będącej uczelnią zawodową możliwe jest prowadzenie kształcenia poza siedzibą tej uczelni

w dotychczasowej siedzibie placówki przez okres nie dłuższy niż 3 lata, po określeniu

indywidualnych wymagań, o których mowa w pkt 1, pod warunkiem utrzymania wyłącznie

zawodowego charakteru prowadzonych specjalności.

3.

W okresie od przejęcia przez uczelnię jednostki, o której mowa w ust. 1, do końca

roku budżetowego, w którym nastąpiło przejęcie, jednostka samorządu terytorialnego

prowadząca dotychczas jednostkę, o której mowa w ust. 1, przekazuje uczelni, na podstawie

porozumienia, środki finansowe w formie dotacji celowej w wysokości nie niższej niż

przypadająca na ten okres kwota ustalona na prowadzenie jednostki w ramach części

oświatowej subwencji ogólnej otrzymanej przez jednostkę samorządu terytorialnego;

porozumienie może również określać warunki przekazania uczelni składników majątku

jednostki.

4.

W przypadku połączenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, przepisy ust. 2 i 3 stosuje

się odpowiednio.

5.

W przypadku placówek niepublicznych zasady określone w ust. 1 i 2 uwzględnia się w

pozwoleniu na utworzenie z nich niepublicznej uczelni zawodowej.

Porozumienia zawarte przez organy prowadzące kolegia nauczycielskie, nauczycielskie

kolegia języków obcych albo kolegia pracowników służb społecznych z uczelniami w zakresie,

w jakim umożliwiają one absolwentowi, po zdaniu egzaminu dyplomowego, ubieganie się

o dopuszczenie do egzaminu w uczelni oraz uzyskanie dyplomu i tytułu zawodowego licencjata,

tracą moc z dniem 30 września 2015 r.