Ustawa z dnia 25 września 2009 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 118 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Planowane środki na pokrycie kosztów finansowania przez oddziały wojewódzkie Funduszu

świadczeń opieki zdrowotnej dla ubezpieczonych, z wyłączeniem środków odpowiadających

przychodom wymienionym w art. 125, dzieli się pomiędzy oddziały wojewódzkie Funduszu

uwzględniając

1)

liczbę ubezpieczonych zarejestrowanych w oddziale wojewódzkim Funduszu;

2)

wydzielone, według wieku i płci, grupy ubezpieczonych oraz wydzielone grupy świadczeń

opieki zdrowotnej, w tym świadczenia wysokospecjalistyczne;

3)

ryzyko zdrowotne odpowiadające danej grupie ubezpieczonych, w zakresie danej grupy

świadczeń opieki zdrowotnej, w porównaniu z grupą odniesienia.

”

;

2)

w art. 124

a)

ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4.

Prezes Funduszu, po poinformowaniu ministra właściwego do spraw zdrowia i ministra

właściwego do spraw finansów publicznych, może dokonać przesunięcia kosztów w planie

finansowym centrali Funduszu oraz przesunięcia kosztów w ramach kosztów administracyjnych

w planie finansowym Funduszu, a także dokonać zmiany planu finansowego w zakresie

środków przekazywanych Narodowemu Funduszowi Zdrowia z dotacji budżetu państwa.

5.

Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu, po poinformowaniu Prezesa Funduszu, może

dokonać przesunięcia kosztów w ramach kosztów przeznaczonych na świadczenia opieki

zdrowotnej w planie finansowym oddziału wojewódzkiego Funduszu.

”

,

b)

ust. 7 i 8 otrzymują brzmienie

„

7.

Prezes Funduszu podejmuje decyzję o uruchomieniu rezerwy, o której mowa w art. 118

ust. 2 pkt 1 lit. b, oraz rezerwy, o której mowa w art. 118 ust. 2 pkt 2 lit. b, po

poinformowaniu ministra właściwego do spraw zdrowia oraz ministra właściwego do spraw

finansów publicznych. Prezes Funduszu podejmuje decyzję o uruchomieniu rezerwy, o

której mowa w art. 118 ust. 2 pkt 2 lit. b, na wniosek dyrektora oddziału wojewódzkiego

Funduszu.

8.

Zmian planu finansowego Funduszu, o których mowa w ust. 1-3, dokonuje się zgodnie

z zasadami określonymi w art. 118, z zastrzeżeniem, iż w przypadku zmiany planu finansowego

Funduszu przewidującej zwiększenie planowanych kosztów świadczeń opieki zdrowotnej

oddziałów wojewódzkich Funduszu, zasady określone w art. 118 ust. 3 stosuje się do

kwoty zwiększenia tych kosztów.

”

;

3)

w art. 127

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prezes Funduszu może zaciągać pożyczki i kredyty, po uzyskaniu zgody ministra właściwego

do spraw finansów publicznych i ministra właściwego do spraw zdrowia. Wysokość rat

kredytów i pożyczek przypadających do spłaty w danym roku nie może przekroczyć wysokości

rezerwy ogólnej przewidzianej w planie finansowym na dany rok.

”

,

b)

dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu

„

3.

W przypadku, gdy plan finansowy Funduszu uwzględnia wykorzystanie środków finansowych

pochodzących z pożyczek i kredytów, o których mowa w ust. 1, lub uwzględnia spłatę

rat tych pożyczek i kredytów, w części niezaliczanej do kosztów Funduszu, zasady określonej

w art. 118 ust. 1 nie stosuje się.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3, różnica pomiędzy przychodami a kosztami w planie

finansowym Funduszu nie może być wyższa niż różnica pomiędzy wysokością środków finansowych

pochodzących z pożyczek i kredytów a wysokością spłacanych rat pożyczek i kredytów,

w części niezaliczanej do kosztów Funduszu, z zastrzeżeniem art. 129 ust. 3.

”

;

4)

w art. 129 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

W okresie pomiędzy przyjęciem przez Radę Funduszu uchwały, o której mowa w ust. 2,

w danym roku oraz przyjęciem przez Radę Funduszu uchwały, o której mowa w ust. 2,

w następnym roku, planowane koszty świadczeń opieki zdrowotnej w planie finansowym

obowiązującym w tym okresie lub sporządzanym w tym okresie mogą być zwiększone, przy

czym łączna wysokość zwiększenia planowanych kosztów świadczeń opieki zdrowotnej w

tym okresie nie może być większa niż wysokość funduszu zapasowego. W tym przypadku

nie stosuje się zasady określonej w art. 118 ust. 1.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3, przy ustalaniu wysokości środków przekazywanych

poszczególnym oddziałom wojewódzkim Funduszu na finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej

uwzględnia się w szczególności wyniki finansowe oddziałów wojewódzkich Funduszu za

poprzednie lata obrotowe.

”

.

Wysokość kosztów finansowania świadczeń opieki zdrowotnej przez dany oddział wojewódzki

Narodowego Funduszu Zdrowia w planie finansowym Narodowego Funduszu Zdrowia na 2010

rok, o którym mowa w art. 121 ust. 3 i 5 oraz art. 123 ust. 3 ustawy, o której mowa

w art. 1, nie może być niższa niż wysokość kosztów finansowania świadczeń opieki zdrowotnej

przez ten oddział wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia w planie finansowym Narodowego

Funduszu Zdrowia na 2009 rok, obowiązującym w dniu 30 czerwca 2009 r. W pozostałym

zakresie, przy sporządzaniu planu finansowego Narodowego Funduszu Zdrowia na 2010

rok, stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

1.

Przepisy art. 124 ust. 4, 5, 7 i 8, art. 127 ust. 1 i 3 i art. 129 ust. 3 i 4 ustawy,

o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do planu

finansowego Narodowego Funduszu Zdrowia począwszy od 2009 roku.

2.

Przepis art. 118 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, stosuje się do planu finansowego Narodowego Funduszu Zdrowia począwszy od

2010 roku.

3.

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy, dokona zmiany planu finansowego Narodowego Funduszu Zdrowia na 2010 rok wynikającej

z niniejszej ustawy. Do zmiany tej stosuje się odpowiednio przepisy art. 121 ust.

1-4 ustawy, o której mowa w art. 1.

4.

Wysokość kosztów finansowania świadczeń opieki zdrowotnej przez dany oddział wojewódzki

Narodowego Funduszu Zdrowia w planie finansowym Narodowego Funduszu Zdrowia na 2011

rok, o którym mowa w art. 121 ust. 3 i 5 oraz art. 123 ust. 3 ustawy, o której mowa

w art. 1, nie może być niższa niż wysokość kosztów finansowania świadczeń opieki zdrowotnej

przez ten oddział wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia w planie finansowym Narodowego

Funduszu Zdrowia na 2010 rok, zmienionym zgodnie z ust. 3.

1.

Na wniosek dyrektora właściwego oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia,

za zgodą świadczeniodawcy, obowiązywanie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

zawartej na okres do dnia 31 grudnia 2009 r. i realizowanej w dniu wejścia w życie

niniejszej ustawy, może zostać przedłużone na okres nie dłuższy niż do dnia 31 grudnia

2010 r.

2.

W przypadku gdy w wyniku przedłużenia, o którym mowa w ust. 1, łączny okres obowiązywania

umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przekracza 3 lata, stosuje się odpowiednio

art. 156 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.