Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 22 września 2009 r. w sprawie wprowadzenia wieloletniego "Krajowego programu zwalczania niektórych serotypów salmonella w stadach niosek gatunku kura (Gallus gallus)"

§ 1. Wprowadza si´ na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wieloletni „Krajowy program zwalczania

niektórych serotypów Salmonella w stadach niosek

gatunku kura (Gallus gallus)”, który b´dzie realizowany w latach 2009—2010, stanowiàcy za∏àcznik do rozporzàdzenia.

§ 2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Prezes Rady Ministrów: D. Tusk

Za∏àcznik do rozporzàdzenia Rady Ministrów

z dnia 22 wrzeÊnia 2009 r. (poz. 1344)

1. Zasady ogólne

rcl

WIELOLETNI „KRAJOWY PROGRAM ZWALCZANIA NIEKTÓRYCH SEROTYPÓW SALMONELLA

W STADACH NIOSEK GATUNKU KURA (GALLUS GALLUS)”

1.1. Cel wieloletniego „Krajowego programu zwalczania niektórych serotypów Salmonella w stadach niosek gatunku kura (Gallus gallus)”

Rozporzàdzenie nr 1168/2006 wyznaczy∏o cel

wspólnotowy w odniesieniu do nast´pujàcych serotypów pa∏eczek Salmonella

1) Salmonella Enteritidis;

2) Salmonella Typhimurium.

Cel wspólnotowy zostanie osiàgni´ty w odniesieniu do stad niosek gatunku kura (Gallus gallus)

w przypadku, gdy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej roczna minimalna wartoÊç procentowa ograniczenia liczby stad doros∏ych kur niosek z wynikiem

dodatnim b´dzie zmniejszona o wartoÊç procentowà,

okreÊlonà w art. 1 ust. 1 rozporzàdzenia nr 1168/2006,

lub gdy odsetek stad z wynikiem dodatnim zostanie

zredukowany do 2 % lub poni˝ej tej wartoÊci. Pierwszy etap celu wspólnotowego, czyli ograniczenie liczby doros∏ych stad kur niosek co najmniej o 40 %, powinien byç osiàgni´ty w 2008 r., natomiast cel wspólnotowy powinien zostaç osiàgni´ty do koƒca 2010 r.

Cel wspólnotowy zosta∏ okreÊlony w art. 1 rozporzàdzenia Komisji (WE) nr 1168/2006 z dnia 31 lipca

2006 r. w sprawie wykonania rozporzàdzenia (WE)

nr 2160/2003 w odniesieniu do celu wspólnotowego

ograniczenia cz´stoÊci wyst´powania niektórych serotypów salmonelli w stadach kur niosek gatunku

Gallus gallus oraz zmieniajàcego rozporzàdzenie (WE)

nr 1003/2005 (Dz. Urz. UE L 211 z 01.08.2006, str. 4),

zwanego dalej „rozporzàdzeniem nr 1168/2006”.

Program nie dotyczy produkcji jaj konsumpcyjnych, o której mowa w art. 1 ust. 3 rozporzàdzenia

nr 2160/2003, czyli produkcji

ww

w.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporzàdzenia (WE)

nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

17 listopada 2003 r. w sprawie zwalczania salmonelli

i innych okreÊlonych odzwierz´cych czynników chorobotwórczych

przenoszonych

przez

˝ywnoÊç

(Dz. Urz. WE L 325 z 12.12.2003, str. 1, z póên. zm.;

Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 41,

str. 328, z póên. zm.), zwanego dalej „rozporzàdzeniem nr 2160/2003”, zadaniem narodowego programu zwalczania choroby odzwierz´cej i odzwierz´cego

czynnika chorobotwórczego jest osiàgni´cie odpowiedniego celu wspólnotowego ograniczenia rozprzestrzeniania chorób odzwierz´cych i odzwierz´cych

czynników chorobotwórczych wymienionych w kolumnie 1 w populacjach zwierzàt wymienionych w kolumnie 2 za∏àcznika I do rozporzàdzenia nr 2160/2003.

Dodatkowo jaja nie mogà byç przeznaczane do celów bezpoÊredniego spo˝ycia przez ludzi (jako jaja

konsumpcyjne), je˝eli nie pochodzà ze stada, o którym mowa w cz´Êci D ust. 1 za∏àcznika II do rozporzàdzenia nr 2160/2003.

1) na u˝ytek w∏asny;

2) w celu sprzeda˝y bezpoÊredniej.

jedynie produkcj´, o której mowa w art. 1 ust. 3 rozporzàdzenia nr 2160/2003.

1.3. Wyst´powanie serotypów Salmonella na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

.go

v.p

Program zwalczania niektórych serotypów

Salmonella w stadach niosek gatunku kura (Gallus

gallus) by∏ realizowany w 2008 r. na podstawie przepisów rozporzàdzenia Rady Ministrów z dnia 19 marca

2008 r. w sprawie wprowadzenia „Krajowego programu zwalczania niektórych serotypów Salmonelli

w stadach niosek gatunku kura (Gallus gallus)” na

2008 r. (Dz. U. Nr 64, poz. 398). Wprowadzenie w ˝ycie

wieloletniego „Krajowego programu zwalczania niektórych serotypów Salmonella w stadach niosek gatunku kura (Gallus gallus)”, zwanego dalej „programem”, ma na celu zapewnienie ciàg∏oÊci zwalczania

niektórych serotypów Salmonella w stadach niosek

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Poz. 1344

l

Dziennik Ustaw Nr 173

1.2. Obszar geograficzny, na którym b´dzie realizowany program

Program wprowadza si´ do realizacji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w latach 2009—2010.

Program podlega obowiàzkowemu stosowaniu

przez podmioty utrzymujàce nioski gatunku kura (Gallus gallus), z wy∏àczeniem podmiotów prowadzàcych

W okresie od dnia 1 paêdziernika 2004 r. do dnia

30 wrzeÊnia 2005 r. przeprowadzono na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej badania podstawowe dotyczàce wyst´powania pa∏eczek Salmonella w stadach

niosek gatunku kura (Gallus gallus), zgodnie z decyzjà

Komisji 2004/665/WE z dnia 22 wrzeÊnia 2004 r. dotyczàcà badaƒ podstawowych nad wyst´powaniem

bakterii Salmonella w stadach niosek gatunku Gallus

gallus (Dz. Urz. UE L 303 z 30.09.2004, str. 30). Do badania pobrano próbki w 440 stadach kur niosek utrzymywanych w 355 fermach. Na podstawie wyników

tych badaƒ przeprowadzonych we wszystkich paƒstwach cz∏onkowskich Unii Europejskiej okreÊlono,

zgodnie z art. 1 ust. 1 rozporzàdzenia nr 1168/2006,

minimalny poziom redukcji liczby stad z wynikiem dodatnim o 40 % w pierwszym roku realizacji programu.

ww

w.

rcl

Tab. 1. Odsetek wyst´powania zaka˝eƒ pa∏eczkami Salmonella w poszczególnych województwach (wed∏ug

sprawozdania z badaƒ podstawowych u kur niosek w kierunku wyst´powania pa∏eczek Salmonella

opracowanego przez Paƒstwowy Instytut Weterynaryjny — Paƒstwowy Instytut Badawczy w Pu∏awach)

.go

v.p

Tab. 2. Odsetek zaka˝eƒ w gospodarstwach o du˝ej obsadzie niosek

l

Wy˝szy odsetek zaka˝eƒ odnotowano w gospodarstwach o du˝ej obsadzie niosek, co przedstawia poni˝sza

tabela.

Cz´stoÊç wyst´powania bakterii Salmonella w stadach kur niosek jaj konsumpcyjnych w Rzeczypospolitej Polskiej zale˝y równie˝ od sposobu chowu.

1.4. Struktura i organizacja organów Inspekcji Weterynaryjnej

rcl

Pa∏eczki Salmonella wykryto w 1 565 badanych

próbkach, co stanowi 51 % przebadanych próbek.

Próbki kurzu by∏y cz´Êciej zaka˝one ni˝ próbki ka∏u

oraz próby pobrane z ok∏adzin na obuwie, co wskazuje na ska˝enie Êrodowiska i obiektów budowlanych,

w których przebywa drób. Wysoki odsetek ferm zaka˝onych uzasadnia wdro˝enie programu.

k∏adu Higieny w Warszawie w 2006 r. zanotowano

13 214 przypadków zatruç pokarmowych wywo∏anych

przez pa∏eczki Salmonella, natomiast w 2007 r. —

11 565 przypadków.

w.

U ludzi do zaka˝eƒ pa∏eczkami Salmonella najcz´Êciej dochodzi w wyniku spo˝ywania ska˝onej ˝ywnoÊci, g∏ównie produktów drobiowych: mi´sa i jaj. Zgodnie z danymi zawartymi w meldunkach o zachorowaniach na choroby zakaêne i zatruciach w Polsce opracowywanych przez Zak∏ad Epidemiologii Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego Paƒstwowego Za-

Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w∏aÊciwà

w∏adzà wykonawczà w zakresie realizacji programów,

o których mowa w art. 5 ust. 1 rozporzàdzenia

nr 2160/2003, sà organy Inspekcji Weterynaryjnej.

Organami Inspekcji Weterynaryjnej sà

1) G∏ówny Lekarz Weterynarii;

2) wojewódzki lekarz weterynarii;

3) powiatowy lekarz weterynarii;

4) graniczny lekarz weterynarii.

ww

Rys. 1. Schemat organizacji Inspekcji Weterynaryjnej w Rzeczypospolitej Polskiej

3) dla województwa lubelskiego: Zak∏ad Higieny Weterynaryjnej w Lublinie;

4) dla województwa podlaskiego: Zak∏ad Higieny

Weterynaryjnej w Bia∏ymstoku;

.go

v.p

Struktura oraz kompetencje organów Inspekcji

Weterynaryjnej zosta∏y okreÊlone w ustawie z dnia

29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U.

z 2007 r. Nr 121, poz. 842, z póên. zm.).

Poz. 1344

l

Dziennik Ustaw Nr 173

Zgodnie z art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 29 stycznia

2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej badania laboratoryjne sà wykonywane przez

1) zak∏ady higieny weterynaryjnej wchodzàce

w sk∏ad wojewódzkich inspektoratów weterynarii,

które sà regionalnymi laboratoriami weterynaryjnymi w rozumieniu przepisów Unii Europejskiej;

2) laboratoria weterynaryjne wchodzàce w sk∏ad innych ni˝ wymienione w pkt 1 jednostek organizacyjnych Inspekcji;

5) dla województwa lubuskiego: Zak∏ad Higieny Weterynaryjnej w Gorzowie Wielkopolskim;

6) dla województwa ∏ódzkiego: Zak∏ad Higieny Weterynaryjnej w ¸odzi;

7) dla województwa ma∏opolskiego: Zak∏ad Higieny

Weterynaryjnej w Krakowie;

8) dla województwa mazowieckiego: Zak∏ad Higieny

Weterynaryjnej w Warszawie;

3) krajowe laboratoria referencyjne w rozumieniu

przepisów Unii Europejskiej.

9) dla województwa opolskiego: Zak∏ad Higieny Weterynaryjnej w Opolu;

Dodatkowo, zgodnie z art. 23 ust. 4 ustawy z dnia

29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej, w uzasadnionych przypadkach badania laboratoryjne mogà

przeprowadzaç inne ni˝ wy˝ej wymienione zatwierdzone laboratoria.

10) dla województwa podkarpackiego: Zak∏ad Higieny

Weterynaryjnej w KroÊnie;

Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej istnieje

16 zak∏adów higieny weterynaryjnej oraz 16 pracowni

terenowych. Ich status zale˝y od wewn´trznych przepisów regulujàcych funkcjonowanie poszczególnych

wojewódzkich inspektoratów weterynarii.

12) dla województwa warmiƒsko-mazurskiego: Zak∏ad Higieny Weterynaryjnej w Olsztynie;

13) dla województwa Êlàskiego: Zak∏ad Higieny Weterynaryjnej w Katowicach;

14) dla województwa Êwi´tokrzyskiego: Zak∏ad Higieny Weterynaryjnej w Kielcach;

rcl

Zadania laboratoriów referencyjnych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wykonujà

11) dla województwa pomorskiego: Zak∏ad Higieny

Weterynaryjnej w Gdaƒsku;

1) Paƒstwowy Instytut Weterynaryjny — Paƒstwowy

Instytut Badawczy w Pu∏awach;

15) dla województwa wielkopolskiego: Zak∏ad Higieny Weterynaryjnej w Poznaniu;

2) Krajowe Laboratorium Pasz nale˝àce do struktur

organizacyjnych Instytutu Zootechniki — Paƒstwowego Instytutu Badawczego w Balicach

k. Krakowa;

16) dla województwa zachodniopomorskiego: Zak∏ad

Higieny Weterynaryjnej w Szczecinie oraz Oddzia∏

ZHW w Koszalinie.

Nadzór nad dzia∏alnoÊcià Inspekcji Weterynaryjnej

oraz laboratoriów referencyjnych sprawuje Minister

Rolnictwa i Rozwoju Wsi, który jest naczelnym organem administracji rzàdowej w∏aÊciwym w dziedzinie

weterynarii. Kompetencje ministra w∏aÊciwego do

spraw rolnictwa w tym zakresie wynikajà z art. 22

ust. 1 ustawy z dnia 4 wrzeÊnia 1997 r. o dzia∏ach administracji rzàdowej (Dz. U. z 2007 r. Nr 65, poz. 437,

z póên. zm.).

W uzasadnionych przypadkach próbki pobrane

w ramach programu mogà byç przes∏ane do zak∏adu

higieny weterynaryjnej znajdujàcego si´ w innym województwie. W takiej sytuacji powiatowy lekarz weterynarii powiadamia wojewódzkiego lekarza weterynarii o zamiarze przes∏ania próbek do zak∏adu higieny

weterynaryjnej po∏o˝onego w innym województwie.

Wojewódzki lekarz weterynarii w∏aÊciwy dla powiatu,

w którym zosta∏y pobrane próbki, powiadamia wojewódzkiego lekarza weterynarii w∏aÊciwego ze wzgl´du na po∏o˝enie zak∏adu higieny weterynaryjnej o zamiarze przes∏ania próbek.

1.5. Zatwierdzone laboratoria, w których dokonuje

si´ analizy próbek pobranych w ramach programu

Próbki pobrane z inicjatywy hodowcy mogà zostaç przes∏ane do laboratoriów innych ni˝ wy˝ej wymienione, które

ww

w.

3) Instytut Ochrony RoÊlin Laboratorium Zak∏adu Badania Pozosta∏oÊci Ârodków Ochrony RoÊlin.

Laboratoriami zatwierdzonymi, w których przeprowadza si´ badania próbek pobranych w ramach

programu, sà

1) dla województwa dolnoÊlàskiego: Zak∏ad Higieny

Weterynaryjnej we Wroc∏awiu;

2) dla województwa kujawsko-pomorskiego: Zak∏ad

Higieny Weterynaryjnej w Bydgoszczy oraz Oddzia∏ Terenowy w Toruniu;

1) sà akredytowane w kierunku metody badawczej

opisanej w za∏àczniku D do normy ISO 6579:2002;

2) zosta∏y zatwierdzone przez G∏ównego Lekarza Weterynarii oraz

3) regularnie uczestniczà w badaniach bieg∏oÊci organizowanych przez krajowe laboratorium referencyjne ds. salmonellozy (w zakresie chorób odzwierz´cych).

Serotypowaniu podlega przynajmniej jeden izolat

z ka˝dej dodatniej próbki, zgodnie ze schematem

Kaufmanna-White’a.

.go

v.p

Powy˝sze laboratoria po uzyskaniu dodatniego

wyniku badaƒ próbek pobranych z inicjatywy hodowcy lub uzyskaniu efektu hamujàcego wzrost bakterii

niezw∏ocznie informujà o tym fakcie w∏aÊciwego miejscowo powiatowego lekarza weterynarii.

Poz. 1344

l

Dziennik Ustaw Nr 173

Laboratorium przeprowadza na ka˝dej z pobranych próbek badanie efektu hamujàcego wzrost bakterii. W przypadku wykrycia serotypu pa∏eczek

Salmonella innego ni˝ obj´ty programem w miar´

mo˝liwoÊci okreÊla si´ serotyp i podaje jego nazw´.

Z wykonanych badaƒ laboratoryjnych sporzàdza si´

sprawozdanie. W sprawozdaniu umieszcza si´ jedno

z podanych ni˝ej okreÊleƒ

1) w próbkach ... (podaç rodzaj badanego materia∏u)

pochodzàcych ze stada ... (podaç numer lub oznaczenie stada oraz weterynaryjny numer identyfikacyjny gospodarstwa) nie wykryto pa∏eczek

Salmonella;

2) w próbkach ... (podaç rodzaj badanego materia∏u)

pochodzàcych ze stada ... (podaç numer lub oznaczenie stada oraz weterynaryjny numer identyfikacyjny gospodarstwa) wykryto Salmonella Enteritidis lub Salmonella Typhimurium;

Etapy produkcji, na których pobieranie próbek

w stadach niosek gatunku kura (Gallus gallus) jest

obowiàzkowe, zosta∏y okreÊlone w rozdziale B za∏àcznika II rozporzàdzenia nr 2160/2003. Procedura pobierania i przesy∏ania próbek zosta∏a okreÊlona

w pkt 2.2 za∏àcznika do rozporzàdzenia nr 1168/2006.

Pobieranie próbek w stadzie niosek gatunku kura

(Gallus gallus) pisklàt jednodniowych przeprowadza

si´ zgodnie z nast´pujàcymi zasadami

1) próbki wyÊció∏ki wraz z mekonium z 10 pojemników transportowych z ka˝dej dostawy (po

25 g z pojemnika) lub

2) wymazy powierzchniowe z dna 10 pojemników

(pulowane w laboratorium w 1 próbk´), w przypadku pojemników bez wyÊció∏ki, lub

3) piskl´ta pad∏e (w tym równie˝ w czasie transportu), nie wi´cej ni˝ 20 sztuk — pulowane w laboratorium w 1 próbk´.

Pobieranie i przes∏anie do badaƒ próbek pochodzàcych ze stada niosek gatunku kura (Gallus gallus)

na 2 tygodnie przed rozpocz´ciem sk∏adania jaj lub

przed przeniesieniem do jednostki nieÊnej odbywa si´

zgodnie z wymaganiami okreÊlonymi w pkt 2.1 za∏àcznika do rozporzàdzenia nr 1168/2006.

rcl

3) w próbkach ... (podaç rodzaj badanego materia∏u)

pochodzàcych ze stada ... (podaç numer lub oznaczenie stada oraz weterynaryjny numer identyfikacyjny gospodarstwa) nie wykryto Salmonella Enteritidis lub Salmonella Typhimurium. Stwierdzono obecnoÊç Salmonella ... (podaç nazw´, je˝eli

okreÊlono serotyp);

1.7. Kontrole przeprowadzane w stadach niosek gatunku kura (Gallus gallus) oraz kontrole pasz

4) w próbkach ... (podaç rodzaj badanego materia∏u)

pochodzàcych ze stada ... (podaç numer lub oznaczenie stada oraz weterynaryjny numer identyfikacyjny gospodarstwa) nie wykryto pa∏eczek

Salmonella, natomiast wykryto efekt hamujàcy

wzrost bakterii.

w.

Krajowym laboratorium referencyjnym ds. salmonellozy (w zakresie chorób odzwierz´cych), zgodnie

z przepisami rozporzàdzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 czerwca 2008 r. w sprawie krajowych laboratoriów referencyjnych w∏aÊciwych dla poszczególnych rodzajów i kierunków badaƒ (Dz. U.

Nr 118, poz. 757), jest Laboratorium Zak∏adu Mikrobiologii Paƒstwowego Instytutu Weterynaryjnego —

Paƒstwowego Instytutu Badawczego w Pu∏awach.

ww

1.6. Metody stosowane do wykrywania serotypów

Salmonella w stadach niosek gatunku kura (Gallus gallus)

Metody stosowane do wykrywania serotypów

Salmonella w stadach niosek gatunku kura (Gallus

gallus) sà okreÊlone w pkt 3.2—3.4 za∏àcznika do rozporzàdzenia nr 1168/2006.

Do wykrywania serotypów obj´tych programem

jest stosowana metoda zalecana przez Wspólnotowe

Laboratorium Referencyjne w Bilthoven w Holandii.

Metoda ta zosta∏a opisana w za∏àczniku D do normy

PN-EN ISO 6579:2003+A1:2007 Mikrobiologia ˝ywnoÊci i pasz — Horyzontalna metoda wykrywania

Salmonella spp. (za∏àcznik D: Wykrywanie Salmonella

w kale zwierzàt i próbkach Êrodowiskowych z etapu

produkcji pierwotnej), w której do selektywnego namna˝ania stosuje si´ pó∏p∏ynnà po˝ywk´ MSRV.

Pobieranie i przesy∏anie do badaƒ próbek pochodzàcych od niosek gatunku kura (Gallus gallus)

w okresie nieÊnoÊci odbywa si´, zgodnie z wymaganiami okreÊlonymi w pkt 2.1 za∏àcznika do rozporzàdzenia nr 1168/2006, co 15 tygodni, przy czym pierwsze pobranie próbek powinno nastàpiç w 22.—26. tygodniu ˝ycia ptaków.

Pobieranie próbek na wskazanych powy˝ej etapach produkcji nast´puje z inicjatywy hodowcy, który

ponosi koszty ich pobrania, transportu oraz badaƒ

w laboratorium.

W piÊmie przewodnim do∏àczonym do próbek kierowanych do badania hodowca powinien umieÊciç informacje dotyczàce rodzaju zastosowanej szczepionki

w stadzie niosek gatunku kura (Gallus gallus) oraz terminy jej podania, jak równie˝ stosowania wszelkich

Êrodków przeciwdrobnoustrojowych, które mogà

wp∏ynàç na wynik badaƒ laboratoryjnych.

Hodowca jest obowiàzany do prowadzenia dokumentacji zwiàzanej z pobieraniem próbek zawierajàcej co najmniej informacje dotyczàce: rodzaju próbek,

daty i godziny pobrania próbek, danych osoby pobierajàcej próbki, daty i godziny wys∏ania próbek do laboratorium, nazwy i adresu laboratorium oraz wyników analiz próbek pobranych w ramach programu.

W∏aÊciwy miejscowo powiatowy lekarz weterynarii nadzoruje prawid∏owe pobieranie próbek z inicjatywy hodowcy oraz kontroluje dokumentacj´ prowadzonà przez hodowc´.

danych dotyczàcych salmonellozy i jej czynników chorobotwórczych na wszystkich etapach produkcji produktów pochodzenia zwierz´cego.

Zasady przeprowadzania kontroli urz´dowych sà

okreÊlone w rozporzàdzeniu (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r.

w sprawie kontroli urz´dowych przeprowadzanych

w celu sprawdzenia zgodnoÊci z prawem paszowym

i ˝ywnoÊciowym oraz regu∏ami dotyczàcymi zdrowia

zwierzàt i dobrostanu zwierzàt.

.go

v.p

Nadzór mo˝e odbywaç si´ w trakcie urz´dowych

kontroli gospodarstw oraz w ka˝dym przypadku, gdy

powiatowy lekarz weterynarii uzna, ˝e zachodzi taka

koniecznoÊç.

Poz. 1344

l

Dziennik Ustaw Nr 173

Wykrycie w próbkach pobranych z inicjatywy hodowcy albo przez powiatowego lekarza weterynarii

serotypów pa∏eczek Salmonella obj´tych programem

lub stwierdzenie efektu hamujàcego wzrost bakterii

powinno byç bezzw∏ocznie zg∏aszane w∏aÊciwemu dla

miejsca prowadzenia gospodarstwa powiatowemu

lekarzowi weterynarii przez zatwierdzone laboratorium, o którym mowa w ust. 1.5, przeprowadzajàce

badanie laboratoryjne próbek.

W przypadku stwierdzenia w próbkach pobranych

z inicjatywy hodowcy obecnoÊci serotypów Salmonella obj´tych programem lub efektu hamujàcego

wzrost bakterii powiatowy lekarz weterynarii pobiera

próbki w gospodarstwie. Je˝eli zostanie stwierdzony

efekt hamujàcy wzrost bakterii, op∏aty zwiàzane z badaniem laboratoryjnym próbek urz´dowych ponosi

hodowca. Do op∏at tych dolicza si´ koszty dojazdu

zwiàzanego z pobraniem próbek oraz u˝ytych wyrobów stosowanych w medycynie weterynaryjnej. WysokoÊç op∏at okreÊlono w przepisach odr´bnych.

Cz´stotliwoÊç pobierania próbek przez powiatowego

lekarza

weterynarii

zosta∏a

okreÊlona

w pkt 2.1 za∏àcznika do rozporzàdzenia nr 1168/2006.

Rozporzàdzenie Komisji (WE) nr 2073/2005 z dnia

15 listopada 2005 r. w sprawie kryteriów mikrobiologicznych dotyczàcych Êrodków spo˝ywczych (Dz. Urz.

UE L 338 z 22.12.2005, str. 1, z póên. zm.) nak∏ada obowiàzek przeprowadzania w rzeêniach prowadzàcych

ubój drobiu badaƒ 5 zbiorczych próbek pobranych

z tuszek drobiu w kierunku pa∏eczek Salmonella.

rcl

Procedura pobierania i przesy∏ania tych próbek

zosta∏a okreÊlona w pkt 2.2 za∏àcznika do rozporzàdzenia nr 1168/2006.

Kontrole w rzeêniach obejmujàce m.in. badanie

przedubojowe oraz poubojowe drobiu skierowanego

do uboju sà prowadzone przez Inspekcj´ Weterynaryjnà na zasadach okreÊlonych w rozporzàdzeniu (WE)

nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

29 kwietnia 2004 r. ustanawiajàcym szczególne przepisy dotyczàce organizacji urz´dowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierz´cego

przeznaczonych do spo˝ycia przez ludzi (Dz. Urz. WE

L 139 z 30.04.2004, str. 206, z póên. zm.; Dz. Urz. UE

Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 75).

Inspekcja Weterynaryjna sprawuje równie˝ nadzór nad

rozbiorem i przetwórstwem mi´sa drobiowego oraz

nad ch∏odniami sk∏adowymi oraz hurtowniami, które

majà pomieszczenia z kontrolowanà temperaturà.

Zgodnie z pkt 2.1 za∏àcznika do rozporzàdzenia

nr 1168/2006 pobranie próbek przez powiatowego lekarza weterynarii mo˝e zastàpiç jedno pobranie próbek przeprowadzone z inicjatywy hodowcy.

ww

w.

Kontrole urz´dowe pasz przeznaczonych dla stad

niosek gatunku kura (Gallus gallus) w zakresie wykrywania serotypów Salmonella obj´tych programem

zosta∏y przewidziane w krajowym planie kontroli urz´dowej pasz, przygotowanym i wdro˝onym zgodnie

z postanowieniami art. 44 ustawy z dnia 22 lipca

2006 r. o paszach (Dz. U. Nr 144, poz. 1045, z póên.

zm.) oraz art. 42 rozporzàdzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. w sprawie kontroli urz´dowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodnoÊci z prawem paszowym i ˝ywnoÊciowym oraz regu∏ami dotyczàcymi

zdrowia zwierzàt i dobrostanu zwierzàt (Dz. Urz. WE

L 165 z 30.04.2004, str. 1, z póên. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200).

1.8. Kontrole przeprowadzane na innych etapach ∏aƒcucha pokarmowego

Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.

o ochronie zdrowia zwierzàt oraz zwalczaniu chorób

zakaênych zwierzàt na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej prowadzi si´ monitorowanie chorób odzwierz´cych i odzwierz´cych czynników chorobotwórczych. Obowiàzkiem monitorowania sà obj´te mi´dzy

innymi salmonelloza i jej czynniki chorobotwórcze.

Obowiàzek monitorowania obejmuje zbieranie,

przechowywanie, analizowanie i rozpowszechnianie

Plan pobierania próbek przy produkcji mi´sa drobiowego zostanie okreÊlony po ustanowieniu szczegó∏owych zasad, o których mowa w lit. E ust. 2 za∏àcznika II do rozporzàdzenia nr 2160/2003.

Sprzeda˝ detaliczna produktów drobiowych jest

obj´ta nadzorem Paƒstwowej Inspekcji Sanitarnej,

która opracowuje coroczne plany pobierania próbek

do badania ˝ywnoÊci w ramach urz´dowej kontroli

i monitoringu.

1.9. Ârodki podj´te w odniesieniu do niosek gatunku

kura (Gallus gallus), u których wykryto serotyp

Salmonella obj´ty programem, lub w odniesieniu

do produktów pochodzàcych od tych niosek

1.9.1. Na potrzeby realizacji programu przyjmuje

si´, ˝e stado zaka˝one w odniesieniu do celu wspólnotowego to stado doros∏e niosek gatunku kura (Gallus gallus), w którym w wyniku badania próbek pobranych zgodnie z pkt 2.2 oraz pkt 3.1 za∏àcznika do

rozporzàdzenia nr 1168/2006 wykryto w jednej lub

wi´cej próbek Salmonella Enteritidis lub Salmonella

Typhimurium (inne ni˝ szczepy szczepionkowe) lub

w którym stwierdzono efekt hamujàcy wzrost bakterii.

1.9.2. W przypadku uzyskania dodatniego wyniku

badaƒ laboratoryjnych próbek pobranych z inicjatywy

hodowcy w stadzie niosek gatunku kura (Gallus gallus) w kierunku serotypu pa∏eczek Salmonella obj´tego programem lub wykrycia w próbkach pobranych

z inicjatywy hodowcy efektu hamujàcego wzrost bak-

5) zakazuje w drodze decyzji administracyjnej

a) wywo˝enia jaj z gospodarstwa z wy∏àczeniem

przemieszczania bezpoÊrednio do zak∏adu wytwarzajàcego lub przetwarzajàcego produkty jajeczne, o którym mowa w przepisach o wymaganiach weterynaryjnych dla produktów pochodzenia zwierz´cego; post´powanie z jajami odbywa si´ zgodnie z przepisami ust. 2 cz´Êci D za∏àcznika II do rozporzàdzenia (WE) nr 2160/2003,

.go

v.p

terii stosuje si´ przepisy art. 42 ust. 1 ustawy z dnia

11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierzàt oraz

zwalczaniu chorób zakaênych zwierzàt. Hodowca jest

obowiàzany do

Poz. 1344

l

Dziennik Ustaw Nr 173

1) niezw∏ocznego zawiadomienia o tym fakcie powiatowego lekarza weterynarii;

2) pozostawienia niosek w miejscu ich sta∏ego przebywania i niewprowadzania tam innego drobiu;

3) uniemo˝liwienia osobom postronnym dost´pu do

kurnika lub miejsc, w których znajdujà si´ nioski

podejrzane o zaka˝enie pa∏eczkami Salmonella

obj´tymi programem lub zw∏oki tych niosek;

4) wstrzymania si´ od wywo˝enia, wynoszenia i zbywania mi´sa oraz produktów pochodzàcych od

niosek, ich zw∏ok, paszy, odchodów pochodzàcych

od tych niosek i Êció∏ki oraz innych przedmiotów

znajdujàcych si´ w miejscu ich utrzymywania;

5) udost´pnienia organom Inspekcji Weterynaryjnej

niosek do badaƒ i zabiegów weterynaryjnych,

a tak˝e udzielania pomocy w wykonywaniu tych

badaƒ i zabiegów;

6) udzielania powiatowemu lekarzowi weterynarii

wyjaÊnieƒ i informacji, które mogà mieç znaczenie

dla wykrycia choroby i êróde∏ zaka˝enia lub zapobiegania szerzeniu si´ choroby lub zaka˝enia.

c) wywo˝enia bez jego zgody z gospodarstwa

mi´sa, zw∏ok niosek, paszy, odchodów pochodzàcych od tych niosek i Êció∏ki oraz innych

przedmiotów znajdujàcych si´ w miejscu ich

utrzymywania,

d) przemieszczania niosek z gospodarstwa i do

gospodarstwa, chyba ˝e nioski zostanà na

wniosek hodowcy przemieszczone do rzeêni

w celu poddania ubojowi; w przypadku przemieszczenia niosek w celu poddania ich ubojowi w rzeêni w Êwiadectwie zdrowia zamieszcza

si´ informacj´ o pochodzeniu tych niosek ze

stada, w którym uzyskano dodatni wynik badania w kierunku Salmonella Enteritidis lub Salmonella Typhimurium w próbkach pobranych

z inicjatywy hodowcy, lub o wykryciu w próbkach pobranych z inicjatywy hodowcy efektu

hamujàcego wzrost bakterii.

rcl

1.9.3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1.9.2,

powiatowy lekarz weterynarii

b) stosowania produktów biobójczych, produktów

leczniczych weterynaryjnych i innych Êrodków

utrudniajàcych izolacj´ pa∏eczek Salmonella

w stadzie przed pobraniem próbek przez powiatowego lekarza weterynarii,

1) przeprowadza dochodzenie epizootyczne, zgodnie

z art. 42 ust. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.

o ochronie zdrowia zwierzàt oraz zwalczaniu chorób zakaênych zwierzàt;

2) pobiera próbki do badaƒ diagnostycznych we

wszystkich stadach niosek w gospodarstwie,

zgodnie z pkt 2.1 lit. d za∏àcznika do rozporzàdzenia nr 1168/2006;

w.

3) w celu ustalenia êród∏a zaka˝enia stada pa∏eczkami Salmonella przeprowadza badania

a) paszy,

b) wody;

4) nakazuje w drodze decyzji administracyjnej

a) odosobnienie niosek znajdujàcych si´ w gospodarstwie, w poszczególnych kurnikach lub w innych miejscach, w których sà one utrzymywane,

ww

b) zastosowanie w∏aÊciwych produktów biobójczych przed wejÊciami i wyjÊciami z kurników,

jak równie˝ wjazdami i wyjazdami z terenu gospodarstwa,

c) przetrzymywanie jaj w warunkach uniemo˝liwiajàcych rozprzestrzenienie zaka˝enia, a je˝eli nie

ma mo˝liwoÊci przetrzymywania jaj w gospodarstwie — informuje hodowc´ o mo˝liwoÊci skierowania ich do przetworzenia z poddaniem obróbce cieplnej; przemieszczenie jaj odbywa si´

za zgodà organu Inspekcji Weterynaryjnej wydanà w porozumieniu z organem sprawujàcym

nadzór nad zak∏adem, w którym jaja te majà byç

przetworzone; post´powanie z jajami odbywa

si´ zgodnie z przepisami ust. 2 cz´Êci D za∏àcznika II do rozporzàdzenia (WE) nr 2160/2003;

1.9.4. Powiatowy lekarz weterynarii przeprowadza

równie˝ pobieranie próbek w stadzie w przypadku

okreÊlonym w pkt 2.1 lit. c za∏àcznika do rozporzàdzenia nr 1168/2006.

1.9.5. W przypadku uzyskania dodatniego wyniku

badaƒ laboratoryjnych w kierunku serotypów pa∏eczek Salmonella Enteritidis lub Salmonella Typhimurium (innych ni˝ szczepy szczepionkowe) w próbkach

pobranych przez powiatowego lekarza weterynarii lub

w przypadku wykrycia w tych próbkach efektu hamujàcego wzrost bakterii powiatowy lekarz weterynarii

nakazuje w drodze decyzji administracyjnej

1) niezw∏oczny ubój lub zabicie wszystkich sztuk niosek gatunku kura (Gallus gallus) ze stada zaka˝onego;

2) zniszczenie zw∏ok pad∏ych niosek, zgodnie z przepisami rozporzàdzenia (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 paêdziernika

2002 r. ustanawiajàcego przepisy sanitarne dotyczàce produktów ubocznych pochodzenia zwierz´cego nieprzeznaczonych do spo˝ycia przez ludzi

(Dz. Urz. WE L 273 z 10.10.2002, str. 1, z póên. zm.;

Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3,

t. 37, str. 92);

3) poddanie jaj obróbce cieplnej gwarantujàcej zabicie wszystkich pa∏eczek Salmonella lub ich zniszczenie; post´powanie z jajami odbywa si´ zgodnie

z przepisami ust. 2 cz´Êci D za∏àcznika II do rozporzàdzenia (WE) nr 2160/2003;

Osoby pracujàce w gospodarstwie powinny byç

poddane badaniom na nosicielstwo pa∏eczek Salmonella.

Powiadamia si´ w∏aÊciwego miejscowo paƒstwowego powiatowego inspektora sanitarnego o osobach, które mia∏y kontakt z zaka˝onymi nioskami.

.go

v.p

4) zniszczenie pasz lub ich zagospodarowanie przez

zastosowanie Êrodków kontroli gwarantujàcych

pe∏nà inaktywacj´ pa∏eczek Salmonella w przypadku uzyskania dodatniego wyniku badania laboratoryjnego próbek paszy w kierunku obecnoÊci

pa∏eczek Salmonella;

Poz. 1344

l

Dziennik Ustaw Nr 173

5) zniszczenie lub zagospodarowanie Êció∏ki, odchodów i innych przedmiotów, które mog∏y ulec zaka˝eniu, w sposób, który wyklucza zanieczyszczenie

pa∏eczkami Salmonella, zgodnie z rozporzàdzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)

nr 1774/2002 z dnia 3 paêdziernika 2002 r. ustanawiajàcym przepisy sanitarne dotyczàce produktów ubocznych pochodzenia zwierz´cego nieprzeznaczonych do spo˝ycia przez ludzi;

6) przeprowadzenie oczyszczania i odka˝ania kurników, w których by∏y przetrzymywane nioski ze stada zaka˝onego, ich otoczenia, Êrodków transportu

oraz pozosta∏ych przedmiotów, które mog∏y ulec

zaka˝eniu, pod nadzorem powiatowego lekarza

weterynarii po wykonaniu czynnoÊci, o których

mowa w pkt 1—5;

7) podj´cie innych dzia∏aƒ majàcych na celu popraw´ warunków zoohigienicznych.

Przy przemieszczaniu zaka˝onych niosek do rzeêni

w Êwiadectwie zdrowia umieszcza si´ informacj´

o pochodzeniu tych niosek z zaka˝onego stada.

W takim przypadku powiatowy lekarz weterynarii

dodatkowo pobiera próbki w sposób okreÊlony

w ust. 4 lit. b rozdzia∏u D za∏àcznika II do rozporzàdzenia nr 2160/2003. Do czasu uzyskania wyniku badaƒ

stosuje si´ Êrodki okreÊlone w ust. 1.9.3 pkt 4 i 5.

W przypadku uzyskania dodatniego wyniku badaƒ

próbek pobranych przez powiatowego lekarza weterynarii zgodnie z ust. 4 lit. b rozdzia∏u D za∏àcznika II do

rozporzàdzenia nr 2160/2003 stosuje si´ Êrodki okreÊlone w ust 1.9.5.

1.9.7. Powiatowy lekarz weterynarii, w przypadku

gospodarstw, w których znajdujà si´ dwa lub wi´ksza

liczba stad drobiu, mo˝e zastosowaç Êrodki, o których

mowa w ust. 1.9.5, równie˝ w stosunku do tych stad

drobiu w gospodarstwie, które nie sà utrzymywane

w kurnikach

rcl

Wzór Êwiadectwa zdrowia jest okreÊlony w rozporzàdzeniu (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiajàcym

szczególne przepisy dotyczàce organizacji urz´dowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierz´cego przeznaczonych do spo˝ycia przez ludzi, w za∏àczniku I, w sekcji IV, w rozdz. X, w cz´Êci A.

1.9.6. Powiatowy lekarz weterynarii, na podstawie

analizy ryzyka, mo˝e odstàpiç od stosowania Êrodków, o których mowa w ust. 1.9.5, w przypadku uzyskania dodatniego wyniku badaƒ laboratoryjnych pobranych przez powiatowego lekarza weterynarii próbek kurzu w kierunku serotypów pa∏eczek Salmonella

Enteritidis lub Salmonella Typhimurium (innych ni˝

szczepy szczepionkowe) oraz ujemnego wyniku badaƒ laboratoryjnych próbek ka∏u lub prób z ok∏adzin

na obuwie.

w.

Post´powanie w trakcie uboju, ocen´ poubojowà

oraz sposób post´powania z mi´sem pozyskanym

z niosek, u których w badaniach próbek pobranych

przez powiatowego lekarza weterynarii stwierdzono

inny serotyp Salmonella ni˝ obj´ty programem, regulujà przepisy rozporzàdzenia (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 854/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r.

ustanawiajàcego szczególne przepisy dotyczàce organizacji urz´dowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierz´cego przeznaczonych do

spo˝ycia przez ludzi oraz rozporzàdzenia Komisji (WE)

nr 2073/2005 z dnia 15 listopada 2005 r. w sprawie kryteriów mikrobiologicznych dotyczàcych Êrodków spo˝ywczych.

ww

Powiatowy lekarz weterynarii zaleca posiadaczowi

niosek podj´cie dzia∏ania majàcego na celu popraw´

1) warunków zoohigienicznych w gospodarstwie (zapewnienie odpowiedniej temperatury, wilgotnoÊci, wymiany powietrza, odpowiedniego ˝ywienia,

prawid∏owej obsady kurnika) oraz

2) zabezpieczenia epizootycznego gospodarstwa.

Powiatowy lekarz weterynarii pobiera próbki w celu sprawdzenia skutecznoÊci przeprowadzonego

oczyszczania i odka˝ania przed ponownym umieszczeniem niosek w kurniku. Nioski umieszcza si´ w kurniku po uzyskaniu ujemnych wyników badaƒ próbek

pobranych przez powiatowego lekarza weterynarii.

1) ca∏kowicie odizolowanych od pomieszczeƒ, w których znajduje si´ drób zaka˝ony;

2) w których czynnoÊci zwiàzane z utrzymywaniem

drobiu, w tym karmienie drobiu, odbywajà si´

w sposób uniemo˝liwiajàcy szerzenie si´ pa∏eczek

Salmonella.

1.9.8. Powiatowy lekarz weterynarii powiadamia

niezw∏ocznie paƒstwowego powiatowego inspektora

sanitarnego o uzyskaniu dodatniego wyniku badaƒ laboratoryjnych w kierunku serotypu pa∏eczek Salmonella obj´tego programem próbek pobranych w stadzie kur niosek gatunku kura (Gallus gallus), zgodnie

z art. 51 ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.

o ochronie zdrowia zwierzàt oraz zwalczaniu chorób

zakaênych zwierzàt.

1.9.9. Zasady stosowania Êrodków zwalczajàcych

drobnoustroje, przeprowadzania szczepieƒ oraz przyznawania odst´pstw od obowiàzku szczepieƒ sà okreÊlone w rozporzàdzeniu Komisji (WE) nr 1177/2006

z dnia 1 sierpnia 2006 r. w sprawie wykonania rozporzàdzenia (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczàcych

stosowania szczególnych metod kontroli w ramach

krajowych programów zwalczania salmonelli u drobiu

(Dz. Urz. UE L 212 z 02.08.2006, str. 3). Zgodnie z art. 3

ust. 3 tego rozporzàdzenia, poczàwszy od 2008 r.,

wszystkie stada kur niosek sà szczepione przeciwko

Salmonella Enteritidis.

Osiàgni´cie celu, czyli ograniczenie liczby zaka˝onych stad kur niosek, zwi´kszy konkurencyjnoÊç polskiego drobiu i jaj konsumpcyjnych na rynku wspólnotowym, jak równie˝ na rynkach paƒstw trzecich.

.go

v.p

1.9.10. Ârodki, o których mowa w ust. 1.9.1—1.9.9,

sà zgodne ze Êrodkami okreÊlonymi w rozdziale D za∏àcznika II do rozporzàdzenia nr 2160/2003.

Poz. 1344

l

Dziennik Ustaw Nr 173

1.10. Analiza szacunkowych kosztów oraz przewidywanych korzyÊci wynikajàcych z wprowadzenia

programu

Dzia∏ania okreÊlone w programie b´dà realizowane w sposób okreÊlony w programach rocznych na lata 2009 i 2010. W programach tych zostanà szczegó∏owo okreÊlone szacunkowe koszty realizacji programu

w poszczególnych latach. Programy roczne sà przedk∏adane Komisji Europejskiej do dnia 30 kwietnia roku

poprzedzajàcego rok realizacji programu w celu uzyskania wspó∏finansowania ze Êrodków Unii Europejskiej. Takie rozwiàzanie jest uzasadnione obowiàzujàcà zasadà rocznego planowania bud˝etowego oraz

zwiàzanà z tym procedurà wyst´powania do Komisji

Europejskiej w celu uzyskania wspó∏finansowania ze

Êrodków Unii Europejskiej.

Szacunkowe koszty „Krajowego programu zwalczania niektórych serotypów Salmonella w stadach

niosek gatunku kura (Gallus gallus)” w 2009 r. wyniosà 63 707 160 z∏. Natomiast przewidywane kwalifikowane koszty programu w 2010 r. wyniosà 9 753 680 z∏.

1.11. Pomoc finansowa udzielana przedsi´biorstwom

paszowym i ˝ywnoÊciowym

1.11.1. Ogólne informacje o pomocy finansowej.

Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej koszty wykonywania zadaƒ Inspekcji Weterynaryjnej sà pokrywane

z bud˝etu paƒstwa. Zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 1 ww.

ustawy do zadaƒ Inspekcji Weterynaryjnej nale˝y

zwalczanie chorób zakaênych zwierzàt, w tym chorób

odzwierz´cych.

Zgodnie z art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca

2004 r. o ochronie zdrowia zwierzàt oraz zwalczaniu

chorób zakaênych zwierzàt za zwierz´ta zabite lub

poddane ubojowi z nakazu organów Inspekcji Weterynaryjnej albo za zwierz´ta pad∏e w wyniku zastosowania zabiegów nakazanych przez te organy przys∏uguje

odszkodowanie ze Êrodków bud˝etu paƒstwa. Odszkodowanie, co do zasady, przys∏uguje w wysokoÊci

wartoÊci rynkowej zwierzàt.

rcl

Wydatki finansowane z bud˝etu paƒstwa na realizacj´ programu b´dà zwiàzane przede wszystkim

z wyp∏atà odszkodowaƒ hodowcom za zabite lub poddane ubojowi z nakazu organu Inspekcji Weterynaryjnej kury nioski oraz za zniszczone jaja konsumpcyjne.

Zgodnie z art. 49 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.

o ochronie zdrowia zwierzàt oraz o zwalczaniu chorób

zakaênych zwierzàt, w przypadku gdy nioski zostanà

poddane ubojowi, kwoty odszkodowania za te nioski

zostanà pomniejszone o kwoty uzyskane ze sprzeda˝y

mi´sa i ubocznych produktów pozyskanych z tych lub

od tych niosek.

Ponadto nale˝y podkreÊliç, ˝e salmonelloza jest

najcz´Êciej wyst´pujàcà u ludzi chorobà odzwierz´cà,

a jaja konsumpcyjne stanowià cz´ste êród∏o zaka˝eƒ

pa∏eczkami Salmonella. W zwiàzku z powy˝szym realizacja programu ograniczy liczb´ zachorowaƒ na

salmonelloz´ u ludzi, a w konsekwencji zredukuje

koszty leczenia tych chorób.

w.

Ze Êrodków bud˝etu paƒstwa zostanà pokryte

równie˝ koszty wykonywanych badaƒ, jak równie˝ badaƒ potwierdzajàcych, w przypadku uzyskania dodatnich wyników badaƒ próbek pobranych z inicjatywy

hodowców oraz badaƒ skutecznoÊci oczyszczania

i odka˝ania przeprowadzonego po usuni´ciu z kurnika

niosek zaka˝onych pa∏eczkami Salmonella obj´tymi

programem.

ww

G∏ównà korzyÊcià z realizacji programu dla hodowców niosek gatunku kura (Gallus gallus) oraz

podmiotów zajmujàcych si´ obrotem drobiem oraz jajami konsumpcyjnymi b´dzie mo˝liwoÊç prowadzenia

handlu oraz eksportu drobiu i jaj konsumpcyjnych do

paƒstw trzecich. Dodatkowo przepisy rozporzàdzenia

Komisji (WE) nr 1237/2007 z dnia 23 paêdziernika 2007 r. zmieniajàcego rozporzàdzenie (WE)

nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz

decyzj´ 2006/696/WE w odniesieniu do wprowadzania

na rynek jaj pochodzàcych ze stad kur niosek zaka˝onych salmonellà (Dz. Urz. UE L 280 z 25.10.2007, str. 5,

z póên. zm.) stanowià, ˝e poczàwszy od 2009 r., „jaja

nie mogà byç przeznaczone do bezpoÊredniego spo˝ycia przez ludzi jako jaja konsumpcyjne, o ile nie pochodzà z handlowego stada kur niosek obj´tego narodowym programem kontroli”.

Odszkodowanie ze Êrodków bud˝etu paƒstwa

przys∏uguje równie˝ za zniszczone z nakazu organu Inspekcji Weterynaryjnej produkty pochodzenia zwierz´cego, pasze oraz sprz´t, który nie mo˝e byç poddany odka˝eniu. WartoÊç odszkodowania okreÊla si´ na

podstawie Êredniej z trzech kwot oszacowania przyj´tych przez powiatowego lekarza weterynarii oraz

dwóch rzeczoznawców wyznaczonych przez tego lekarza z listy przez niego prowadzonej. Szczegó∏owy

sposób powo∏ywania i odwo∏ywania rzeczoznawców

oraz szacowania zosta∏y okreÊlone w rozporzàdzeniu

Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 lipca

2009 r. w sprawie rzeczoznawców wyznaczonych

przez powiatowego lekarza weterynarii do przeprowadzenia szacowania (Dz. U. Nr 142, poz. 1161).

Odszkodowanie nie przys∏uguje podmiotom prowadzàcym dzia∏alnoÊç w zakresie zarobkowego przewozu zwierzàt lub przewozu zwierzàt wykonywanego

w zwiàzku z prowadzeniem innej dzia∏alnoÊci gospodarczej, organizowania targów, wystaw, pokazów lub

konkursów zwierzàt, obrotu zwierz´tami, poÊrednictwa w tym obrocie, skupu zwierzàt, obrotu paszami,

uboju zwierzàt rzeênych lub produkcji mi´sa oraz

zbierania, transportowania, przechowywania, operowania, przetwarzania oraz wykorzystywania lub usuwania ubocznych produktów zwierz´cych. Podmioty

te we w∏asnym zakresie ponoszà ryzyko prowadzenia

dzia∏alnoÊci gospodarczej zwiàzanej ze zwierz´tami

i produktami pochodzenia zwierz´cego.

5) ustawa z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierz´cego (Dz. U. z 2006 r. Nr 17,

poz. 127, z póên. zm.);

6) ustawa z dnia 6 wrzeÊnia 2001 r. — Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, z póên.

zm.);

.go

v.p

O przyznaniu lub odmowie przyznania odszkodowania rozstrzyga powiatowy lekarz weterynarii w drodze decyzji administracyjnej. Decyzja przyznajàca odszkodowanie jest ostateczna (tzn. nie przys∏uguje od

niej odwo∏anie do wojewódzkiego lekarza weterynarii). Strona niezadowolona z wysokoÊci odszkodowania mo˝e jednak w terminie miesiàca od dnia dor´czenia decyzji wnieÊç powództwo do sàdu rejonowego.

Poz. 1344

l

Dziennik Ustaw Nr 173

1.11.2. Za nioski gatunku kura (Gallus gallus) zabite lub poddane ubojowi z nakazu organów Inspekcji

Weterynaryjnej albo za takie zwierz´ta pad∏e w wyniku zastosowania zabiegów nakazanych przez te organy przy realizacji programu przys∏uguje odszkodowanie ze Êrodków bud˝etu paƒstwa na zasadach okreÊlonych w art. 49 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierzàt oraz zwalczaniu chorób zakaênych zwierzàt.

8) ustawa z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu

oraz zwalczaniu zaka˝eƒ i chorób zakaênych u ludzi (Dz. U. Nr 234, poz. 1570, z póên. zm.);

9) ustawa z dnia 27 sierpnia 2003 r. o weterynaryjnej

kontroli granicznej (Dz. U. Nr 165, poz. 1590,

z póên. zm.);

10) rozporzàdzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 17 maja 2007 r. w sprawie wykazu laboratoriów upowa˝nionych do prowadzenia badaƒ pasz

oraz pasz leczniczych w ramach urz´dowej kontroli (Dz. U. Nr 98, poz. 653, z póên. zm.);

11) rozporzàdzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 13 czerwca 2008 r. w sprawie krajowych laboratoriów referencyjnych w∏aÊciwych dla poszczególnych rodzajów i kierunków badaƒ (Dz. U.

Nr 118, poz. 757);

12) rozporzàdzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 16 wrzeÊnia 2004 r. w sprawie szczegó∏owych wymagaƒ weterynaryjnych majàcych zastosowanie do drobiu i jaj wyl´gowych (Dz. U.

Nr 219, poz. 2225, z póên. zm.);

rcl

Za zniszczone lub przetworzone z nakazu organu

Inspekcji Weterynaryjnej przy realizacji programu produkty pochodzenia zwierz´cego, w tym jaja konsumpcyjne, zniszczone pasze oraz sprz´t, które nie mog∏y

zostaç poddane odka˝eniu, przys∏uguje odszkodowanie ze Êrodków bud˝etu paƒstwa na zasadach okreÊlonych w art. 49 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierzàt oraz zwalczaniu chorób zakaênych zwierzàt. W przypadku przekazywania jaj konsumpcyjnych ze stada niosek gatunku kura (Gallus

gallus) zaka˝onego Salmonella Enteritidis lub Salmonella Typhimurium do przetworzenia wysokoÊç odszkodowania pomniejsza si´ o kwoty uzyskane ze

sprzeda˝y tych jaj.

7) ustawa z dnia 4 wrzeÊnia 1997 r. o dzia∏ach administracji rzàdowej (Dz. U. z 2007 r. Nr 65, poz. 437,

z póên. zm.);

1.12. Ustawodawstwo krajowe odnoszàce si´ do

wdra˝ania programu, w tym przepisy krajowe

dotyczàce dzia∏alnoÊci okreÊlonej w programie

1) ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2007 r. Nr 121, poz. 842, z póên.

zm.);

w.

2) ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia

zwierzàt oraz zwalczaniu chorób zakaênych zwierzàt (Dz. U. z 2008 r. Nr 213, poz. 1342);

3) ustawa z dnia 22 lipca 2006 r. o paszach (Dz. U.

Nr 144, poz. 1045, z póên. zm.);

ww

4) ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeƒstwie ˝ywnoÊci i ˝ywienia (Dz. U. Nr 171,

poz. 1225, z póên. zm.);

13) rozporzàdzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 2 wrzeÊnia 2003 r. w sprawie minimalnych

warunków utrzymania poszczególnych gatunków

zwierzàt gospodarskich (Dz. U. Nr 167, poz. 1629,

z póên. zm.);

14) rozporzàdzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 30 lipca 2009 r. w sprawie rzeczoznawców

wyznaczonych przez powiatowego lekarza weterynarii do przeprowadzenia szacowania (Dz. U.

Nr 142, poz. 1161).

2. Wymagania dotyczàce przedsi´biorstw paszowych i ˝ywnoÊciowych obj´tych programem

2.1. Struktura produkcji stad nieÊnych gatunku kura

(Gallus gallus) na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej oraz produktów pozyskanych od tego

gatunku

.go

v.p

l

Tab. 3. Produkcja stad nieÊnych gatunku kura (Gallus gallus) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

pasze decyduje przede wszystkim sytuacja na rynku

drobiu.

Oszacowano, ˝e produkcja pasz przedsi´biorstw

paszowych ogó∏em (w tym produkcja przedsi´biorstw paszowych produkujàcych na potrzeby w∏asne) w Rzeczypospolitej Polskiej w 2006 r. wynosi∏a

oko∏o 12—14 mln ton.

rcl

Wed∏ug danych Inspekcji Weterynaryjnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 1 sierpnia

2008 r. dzia∏a∏y 1 024 fermy jaj konsumpcyjnych o obsadzie powy˝ej 350 sztuk niosek gatunku kura (Gallus

gallus), 298 zak∏adów pakowania jaj konsumpcyjnych

oraz 15 zak∏adów przetwórstwa jaj.

2.2. Struktura produkcji pasz

w.

Produkcja pasz w Rzeczypospolitej Polskiej

wyprodukowanych przez przedsi´biorstwa paszowe

do sprzeda˝y w 2006 r. wynios∏a 5,65 mln ton ogó∏em,

co w porównaniu z 2005 r. stanowi wzrost o 7 %.

Produkcja pasz dla drobiu w 2006 r. wynios∏a

3,7 mln ton, co stanowi oko∏o 65,5 % ogólnej produkcji pasz w Rzeczypospolitej Polskiej. O popycie na

ww

Tab. 4. Najwi´ksi krajowi producenci pasz

Produkcja pasz w Rzeczypospolitej Polskiej

w 2007 r. wynosi∏a oko∏o 5,8 mln ton, co stanowi

wzrost o nieca∏e 3 % w stosunku do 2006 r. Ze wzgl´du na krótki cykl produkcyjny w hodowli drobiu trudno jest przewidzieç szacowanà produkcj´ pasz dla tego gatunku zwierzàt, jednak od kilku lat notuje si´ sta∏y jej wzrost, który wynika ze wzrostu konsumpcji

mi´sa drobiowego w Rzeczypospolitej Polskiej.

.go

v.p

l

Tab. 5. Struktura produkcji mieszanek paszowych

rcl

Tab. 6. Udzia∏ producentów w rynku pasz

2.3. Instrukcje dotyczàce dobrych praktyk gospodarowania lub inne wytyczne obowiàzujàce w zakresie higieny w gospodarstwach rolnych

w.

Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej sà stosowane wytyczne opracowane przez Krajowe Centrum

Doradztwa Rozwoju Rolnictwa i Obszarów Wiejskich

Oddzia∏ w Poznaniu w zakresie dostosowania gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej —

produkcja drobiu i jaj. Stosowanie wytycznych nie

jest obligatoryjne.

2.4. Standardowy nadzór weterynaryjny nad gospodarstwami rolnymi

ww

W zakresie Êrodków profilaktyki weterynaryjnej

podejmowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podstawowe znaczenie ma ustawa z dnia

11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierzàt oraz

zwalczaniu chorób zakaênych zwierzàt. Ustawa ta

ustanawia nadzór organów Inspekcji Weterynaryjnej

nad prowadzeniem dzia∏alnoÊci zwiàzanej z utrzymywaniem drobiu, okreÊla warunki zapewniajàce odpowiedni poziom bezpieczeƒstwa epizootycznego dla

prowadzenia tego rodzaju dzia∏alnoÊci oraz okreÊla

katalog Êrodków nadzoru. Katalog ten obejmuje kompetencje organów Inspekcji Weterynaryjnej do wydawania decyzji administracyjnych oraz prowadzenia

dzia∏aƒ faktycznych o charakterze materialno-technicznym.

Zgodnie z ustawà z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierzàt oraz zwalczaniu chorób zakaênych zwierzàt kompetencje organów Inspekcji Weterynaryjnej obejmujà nadzór nad dzia∏alnoÊcià okreÊlonà w art. 1 pkt 1 tej ustawy.

Podj´cie dzia∏alnoÊci nadzorowanej w zakresie

przewozu drobiu i obrotu nim, prowadzenia stacji

kwarantanny albo zak∏adu drobiu wymaga rejestracji

u powiatowego lekarza weterynarii. Dodatkowo podmiot podejmujàcy takà dzia∏alnoÊç jest obowiàzany

uzyskaç decyzj´ powiatowego lekarza weterynarii

o spe∏nianiu wymagaƒ weterynaryjnych. Powiatowy

lekarz weterynarii po otrzymaniu wniosku zainteresowanego podmiotu wszczyna w tym zakresie post´powanie administracyjne. Wniosek taki powinien byç

z∏o˝ony co najmniej na 30 dni przed planowanym

podj´ciem tej dzia∏alnoÊci.

Powiatowy lekarz weterynarii, wydajàc decyzj´

o spe∏nieniu wymagaƒ weterynaryjnych, nadaje weterynaryjny numer identyfikacyjny na ca∏oÊç prowadzonej dzia∏alnoÊci lub na poszczególne obiekty budowlane lub miejsca, w których ta dzia∏alnoÊç ma byç

prowadzona, albo te˝ osobom wykonujàcym okreÊlone czynnoÊci w ramach tej dzia∏alnoÊci.

Podj´cie dzia∏alnoÊci polegajàcej na organizowaniu targów, wystaw, pokazów lub konkursów drobiu

oraz utrzymywaniu drobiu w celu umieszczenia go

Je˝eli w wyniku kontroli zostanà stwierdzone

uchybienia w spe∏nianiu wymagaƒ weterynaryjnych

przez podmioty prowadzàce dzia∏alnoÊç nadzorowanà, organy Inspekcji Weterynaryjnej podejmujà dzia∏ania majàce na celu doprowadzenie wadliwego stanu faktycznego do stanu okreÊlonego w przepisach

prawa weterynaryjnego. Inspekcja Weterynaryjna

dzia∏a w tym zakresie, ∏àczàc realizacj´ funkcji kontrolnych z zadaniami i kompetencjami w∏aÊciwymi dla innych organów administracji publicznej, a w szczególnoÊci z uprawnieniami do wydawania decyzji administracyjnych, w tym ró˝nego rodzaju nakazów i zakazów.

.go

v.p

lub pochodzàcych z niego lub od niego produktów na

rynku nie wymaga decyzji powiatowego lekarza

o spe∏nieniu warunków weterynaryjnych. Do prowadzenia dzia∏alnoÊci tych rodzajów jest konieczne jedynie zg∏oszenie w formie pisemnej zamiaru jej prowadzenia. Zg∏oszenie to powinno spe∏niaç wymagania

takie jak wniosek sk∏adany przed rozpocz´ciem dzia∏alnoÊci podlegajàcej zatwierdzeniu.

Poz. 1344

l

Dziennik Ustaw Nr 173

Dzia∏alnoÊç w zakresie pozyskiwania jaj konsumpcyjnych podlega nadzorowi organów Inspekcji Weterynaryjnej oraz jest przez nie rejestrowana zgodnie z wymaganiami okreÊlonymi w ustawie z dnia

16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierz´cego oraz w przepisach wykonawczych do tej ustawy.

1) nakazujàcej usuni´cie uchybieƒ w okreÊlonym terminie lub

2) nakazujàcej wstrzymanie dzia∏alnoÊci do czasu

usuni´cia uchybieƒ, lub

3) zakazujàcej umieszczania na rynku lub handlu

okreÊlonymi zwierz´tami b´dàcymi przedmiotem

dzia∏alnoÊci albo zakazujàcej produkcji, umieszczania na rynku lub handlu okreÊlonymi produktami

wytwarzanymi przy prowadzeniu tej dzia∏alnoÊci.

rcl

Podmioty prowadzàce dzia∏alnoÊç nadzorowanà

sà obowiàzane tak˝e poinformowaç powiatowego lekarza weterynarii o zaprzestaniu prowadzenia okreÊlonego rodzaju dzia∏alnoÊci nadzorowanej, a tak˝e

o ka˝dej zmianie stanu prawnego lub faktycznego

zwiàzanego z prowadzeniem tej dzia∏alnoÊci w zakresie dotyczàcym wymagaƒ weterynaryjnych. Informacja taka powinna zostaç przekazana w formie pisemnej w terminie siedmiu dni od dnia zaistnienia zdarzenia. Dodatkowo podmioty prowadzàce dzia∏alnoÊç

nadzorowanà w zakresie zarobkowego przewozu

zwierzàt lub przewozu zwierzàt wykonywanego

w zwiàzku z prowadzeniem innej dzia∏alnoÊci gospodarczej, organizowania targów, wystaw, pokazów lub

konkursów zwierzàt, obrotu zwierz´tami, poÊrednictwa w tym obrocie lub skupu zwierzàt sà obowiàzane

zawiadomiç w∏aÊciwego miejscowo powiatowego lekarza weterynarii o ka˝dym za∏adunku i wy∏adunku

drobiu co najmniej na 24 godziny przed planowanym

terminem dokonania tych czynnoÊci oraz o czasie

i miejscu organizowania targów, wystaw, pokazów

lub konkursów co najmniej na 30 dni przed planowanym terminem ich zorganizowania.

W przypadku stwierdzenia, ˝e przy prowadzeniu

dzia∏alnoÊci nadzorowanej sà naruszone wymagania

weterynaryjne, powiatowy lekarz weterynarii, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.

o ochronie zdrowia zwierzàt oraz zwalczaniu chorób

zakaênych zwierzàt, ma kompetencje do wydania jednej z nast´pujàcych decyzji administracyjnych

w.

Podmioty prowadzàce dzia∏alnoÊç podlegajàcà

nadzorowi organów Inspekcji Weterynaryjnej sà obowiàzane zapewniaç wymagania lokalizacyjne, zdrowotne,

higieniczne,

sanitarne,

organizacyjne,

techniczne lub technologiczne. Wymagania te w sposób szczegó∏owy sà okreÊlone w rozporzàdzeniach

wydanych przez ministra w∏aÊciwego do spraw rolnictwa na podstawie ww. ustawy.

ww

W ramach nadzoru sprawowanego przez organy

Inspekcji Weterynaryjnej nad dzia∏alnoÊcià nadzorowanà okreÊlonà w art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca

2004 r. o ochronie zdrowia zwierzàt oraz zwalczaniu

chorób zakaênych zwierzàt pracownikom tej Inspekcji,

jak równie˝ osobom wyznaczonym do wykonywania

okreÊlonych zadaƒ w jej imieniu przys∏uguje prawo

przeprowadzenia w ka˝dym czasie kontroli w zakresie

spe∏nienia przez podmioty nadzorowane wymagaƒ

weterynaryjnych. Uprawnienia kontrolne, oprócz prawa wst´pu na teren, gdzie jest prowadzona dzia∏alnoÊç nadzorowana, obejmujà, zgodnie z art. 19 ust. 3

ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej, tak˝e nieodp∏atne pobieranie próbek do badaƒ oraz ˝àdanie pisemnych lub ustnych informacji

w zakresie obj´tym przedmiotem kontroli, w tym ˝àdanie okazania i udost´pnienia dokumentów lub danych informatycznych.

Wybór decyzji pozostawiono uznaniu powiatowego lekarza weterynarii. Nie jest to jednak uznanie

swobodne. Dokonujàc bowiem rozstrzygni´cia, organ

Inspekcji Weterynaryjnej ma na wzgl´dzie wynikajàce

z naruszenia prawa weterynaryjnego zagro˝enie dla

zdrowia publicznego lub zdrowia zwierzàt.

W przypadku gdy podmiot nie zastosuje si´ do nakazów lub zakazów wynikajàcych z decyzji wydanej na

podstawie art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.

o ochronie zdrowia zwierzàt oraz zwalczaniu chorób

zakaênych zwierzàt, powiatowy lekarz weterynarii ma

obowiàzek wydania kolejnej decyzji, w której rozstrzyga o zakazie prowadzenia dalszej dzia∏alnoÊci przez

podmiot i skreÊla go z rejestru. Decyzja taka nie jest

wydawana w stosunku do gospodarstw utrzymujàcych drób, z wyjàtkiem zak∏adów drobiu (art. 9 ust. 3

ww. ustawy). Oznacza to, ˝e niezastosowanie si´

przez podmiot do pierwszego rozstrzygni´cia powiatowego lekarza weterynarii powoduje wydanie

w sprawie kolejnej, bardziej restrykcyjnej decyzji administracyjnej.

2.5. Wpis gospodarstw rolnych do rejestru

Zgodnie z art. 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.

o ochronie zdrowia zwierzàt oraz zwalczaniu chorób

zakaênych zwierzàt powiatowy lekarz weterynarii prowadzi rejestr podmiotów prowadzàcych dzia∏alnoÊç

nadzorowanà, o której mowa w ust. 2.4.

Powiatowy lekarz weterynarii przekazuje, za poÊrednictwem wojewódzkiego lekarza weterynarii,

G∏ównemu Lekarzowi Weterynarii dane zawarte w rejestrze, a tak˝e informacje o ka˝dej zmianie stanu faktycznego lub prawnego ujawnionego w tym rejestrze.

Ponadto powiatowy lekarz weterynarii rejestruje

podmioty prowadzàce produkcj´ podstawowà innà

ni˝ na u˝ytek w∏asny. Obowiàzek ten wynika z rozporzàdzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego

i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny

Êrodków spo˝ywczych (Dz. Urz. WE L 139 z 30.04.2004,

str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13,

t. 34, str. 319) oraz z ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r.

o produktach pochodzenia zwierz´cego.

2.6. Prowadzenie

rolnych

rejestrów

w

Szczegó∏owy zakres i sposób prowadzenia przez

lekarzy weterynarii dokumentacji lekarsko-weterynaryjnej z wykonywanych czynnoÊci leczniczych i profilaktycznych oraz stosowanych produktów leczniczych, jak równie˝ zakres i sposób prowadzenia ewidencji leczenia zwierzàt przez posiadacza zwierzàt

gospodarskich, a tak˝e tryb dokonywania wpisów

w tej ewidencji przez lekarzy weterynarii leczàcych

zwierz´ta zosta∏y okreÊlone w rozporzàdzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 kwietnia

2004 r. w sprawie zakresu i sposobu prowadzenia ewidencji leczenia zwierzàt i dokumentacji lekarsko-weterynaryjnej (Dz. U. Nr 100, poz. 1022).

.go

v.p

Sposób prowadzenia rejestru w przypadku rejestracji podmiotów prowadzàcych dzia∏alnoÊç w zakresie pozyskiwania jaj konsumpcyjnych zosta∏ okreÊlony

w rozporzàdzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie sposobu prowadzenia rejestru zak∏adów produkujàcych produkty pochodzenia zwierz´cego (Dz. U. z 2007 r. Nr 2, poz. 18).

Poz. 1344

l

Dziennik Ustaw Nr 173

gospodarstwach

Zgodnie z rozporzàdzeniem Komisji (WE)

nr 589/2008 z dnia 23 czerwca 2008 r. ustanawiajàcym

szczegó∏owe zasady wykonywania rozporzàdzenia

Rady (WE) nr 1234/2007 w sprawie norm handlowych

w odniesieniu do jaj (Dz. Urz. UE L 163 z 24.06.2008,

str. 6, z póên. zm.)

1) producenci prowadzà dokumentacj´ zawierajàcà

informacje na temat metod chowu drobiu z podzia∏em na stosowane metody chowu;

Wzór dokumentacji obrotu detalicznego produktami leczniczymi weterynaryjnymi zosta∏ okreÊlony

w rozporzàdzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 17 paêdziernika 2008 r. w sprawie sposobu prowadzenia dokumentacji obrotu detalicznego produktami leczniczymi weterynaryjnymi i wzoru tej dokumentacji (Dz. U. Nr 200, poz. 1236).

2.7. Dokumenty, w które zaopatruje si´ zwierz´ta i jaja konsumpcyjne w handlu oraz w obrocie z paƒstwami trzecimi

W handlu, jak równie˝ przy przywozie z paƒstw

trzecich dokumenty sà wystawiane zgodnie z

1) rozporzàdzeniem Komisji (WE) nr 599/2004 z dnia

30 marca 2004 r. dotyczàcym przyj´cia zharmonizowanego wzoru Êwiadectwa i sprawozdania

z kontroli zwiàzanych z wewnàtrzwspólnotowym

handlem zwierz´tami i produktami pochodzenia

zwierz´cego (Dz. Urz. WE L 94 z 31.03.2004, str. 44;

Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3,

t. 43, str. 354);

rcl

2) w przypadkach gdy na jajach klasy „A” i ich opakowaniach jest podana informacja na temat sposobu

˝ywienia kur niosek, producenci, bez uszczerbku

dla wymagaƒ okreÊlonych w cz´Êci A.III za∏àcznika I do rozporzàdzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. w sprawie higieny Êrodków spo˝ywczych,

prowadzà dokumentacj´ dla ka˝dego sposobu ˝ywienia, zawierajàcà

Dokumenty te lekarz weterynarii oraz posiadacz

zwierz´cia przechowujà przez 3 lata od daty dokonania w nich ostatniego wpisu.

a) iloÊç oraz rodzaj paszy dostarczonej lub mieszanej na miejscu,

w.

b) dat´ dostawy paszy.

Je˝eli w jednym gospodarstwie prowadzi si´ kilka

ró˝nych metod chowu drobiu, informacje okreÊlone

w pkt 1 i 2 podaje si´ dla ka˝dego z kurników oddzielnie.

Zamiast prowadzenia dokumentacji sprzeda˝y

i dostaw producenci mogà gromadziç faktury i specyfikacje wysy∏kowe w sposób okreÊlony w pkt 1 i 2.

ww

Producenci przechowujà informacje wymienione

w pkt 1 i 2 przez dwanaÊcie miesi´cy od dnia ich zebrania.

Zgodnie z art. 69 ust. 3 ustawy z dnia 6 wrzeÊnia

2001 r. — Prawo farmaceutyczne, je˝eli tkanki i produkty pochodzàce od zwierzàt sà przeznaczone do

spo˝ycia przez ludzi, to w∏aÊciciele tych zwierzàt lub

osoby odpowiedzialne za zwierz´ta sà obowiàzani do

posiadania dokumentacji w formie ewidencji nabycia,

posiadania i stosowania produktów leczniczych weterynaryjnych oraz leczenia zwierzàt, prowadzonej

zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 marca 2004 r.

o ochronie zdrowia zwierzàt oraz zwalczaniu chorób

zakaênych zwierzàt.

2) dyrektywà Rady 90/539/EWG z dnia 15 paêdziernika 1990 r. w sprawie warunków zdrowotnych

zwierzàt, regulujàcych handel wewnàtrzwspólnotowy i przywóz z paƒstw trzecich drobiu i jaj wyl´gowych (Dz. Urz. WE L 303 z 31.10.1990, str. 6,

z póên. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 11, str. 3);

3) ustawà z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia

zwierzàt oraz zwalczaniu chorób zakaênych zwierzàt;

4) ustawà z dnia 27 sierpnia 2003 r. o weterynaryjnej

kontroli granicznej.

Zgodnie z art. 18 rozporzàdzenia (WE) nr 178/2002

Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia

2002 r. ustanawiajàcego ogólne zasady i wymagania

prawa ˝ywnoÊciowego, powo∏ujàcego Europejski

Urzàd ds. Bezpieczeƒstwa ˚ywnoÊci oraz ustanawiajàcego procedury w zakresie bezpieczeƒstwa ˝ywnoÊci (Dz. Urz. WE L 31 z 01.02.2002, str. 1, z póên. zm.;

Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6,

str. 463, z póên. zm.) podmioty dzia∏ajàce na rynku powinny zapewniç mo˝liwoÊç monitorowania ˝ywnoÊci,

pasz, zwierzàt hodowlanych oraz wszelkich substancji

przeznaczonych do dodania do ˝ywnoÊci lub pasz.

W tym celu podmioty te powinny utworzyç systemy

i procedury umo˝liwiajàce przekazanie takich informacji na ˝àdanie w∏aÊciwych w∏adz.

chodzenia zwierz´cego zaopatruje si´ w Êwiadectwa

zdrowia lub inne dokumenty okreÊlone w prawodawstwie wspólnotowym.

Wysy∏ka zwierzàt i produktów pochodzenia zwierz´cego do paƒstwa trzeciego odbywa si´ zgodnie

z wymaganiami uzgodnionymi z w∏adzami tego paƒstwa.

ww

w.

rcl

.go

v.p

Zgodnie z przepisem art. 7 rozporzàdzenia (WE)

nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

29 kwietnia 2004 r. ustanawiajàcego szczególne przepisy dotyczàce higieny w odniesieniu do ˝ywnoÊci pochodzenia zwierz´cego (Dz. Urz. WE L 139 z 30.04.2004,

str. 55, z póên. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 14) przesy∏ki produktów po-

l

Elektronicznie

podpisany przez

Mariusz

Lachowski

Data: 2009.10.16

22:29:24 +02'00'

— 13290 —

Poz. 1344

.go

v.p

ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW

l

1344

z dnia 22 wrzeÊnia 2009 r.

w sprawie wprowadzenia wieloletniego „Krajowego programu zwalczania niektórych serotypów

Salmonella w stadach niosek gatunku kura (Gallus gallus)”

Na podstawie art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierzàt oraz zwalczaniu

chorób zakaênych zwierzàt (Dz. U. z 2008 r. Nr 213,

poz. 1342) zarzàdza si´, co nast´puje