Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 10 września 2009 r. w sprawie sposobu i trybu określania dochodów osób fizycznych w drodze oszacowania oraz sposobu i trybu eliminowania podwójnego opodatkowania osób fizycznych w przypadku korekty zysków podmiotów powiązanych

§ 1. 1. Przepisy rozporzàdzenia regulujà sposób

i tryb okreÊlania, w drodze oszacowania dochodów,

o których mowa w art. 25 ustawy z dnia 26 lipca

1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,

oraz sposób i tryb eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków podmiotów powiàzanych.

v.p

w sprawie sposobu i trybu okreÊlania dochodów osób fizycznych w drodze oszacowania

oraz sposobu i trybu eliminowania podwójnego opodatkowania osób fizycznych

w przypadku korekty zysków podmiotów powiàzanych

2. Przepisy rozporzàdzenia stosuje si´ odpowiednio przy okreÊlaniu cz´Êci dochodu podatnika niema———————

1) Minister Finansów kieruje dzia∏em administracji rzàdowej

4. Przepisów rozporzàdzenia nie stosuje si´ w przypadku transakcji, w których cena lub sposób okreÊlenia ceny przedmiotu takiej transakcji wynika z ustaw

i wydanych na ich podstawie aktów normatywnych.

ww

w.

rcl

— finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada

2007 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Finansów (Dz. U. Nr 216, poz. 1592).

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y

og∏oszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 22, poz. 270, Nr 60,

poz. 703, Nr 70, poz. 816, Nr 104, poz. 1104, Nr 117,

poz. 1228 i Nr 122, poz. 1324, z 2001 r. Nr 4, poz. 27, Nr 8,

poz. 64, Nr 52, poz. 539, Nr 73, poz. 764, Nr 74, poz. 784,

Nr 88, poz. 961, Nr 89, poz. 968, Nr 102, poz. 1117, Nr 106,

poz. 1150, Nr 110, poz. 1190, Nr 125, poz. 1363 i 1370

i Nr 134, poz. 1509, z 2002 r. Nr 19, poz. 199, Nr 25,

poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 78, poz. 715, Nr 89, poz. 804,

Nr 135, poz. 1146, Nr 141, poz. 1182, Nr 169, poz. 1384,

Nr 181, poz. 1515, Nr 200, poz. 1679 i Nr 240, poz. 2058,

z 2003 r. Nr 7, poz. 79, Nr 45, poz. 391, Nr 65, poz. 595,

Nr 84, poz. 774, Nr 90, poz. 844, Nr 96, poz. 874, Nr 122,

poz. 1143, Nr 135, poz. 1268, Nr 137, poz. 1302, Nr 166,

poz. 1608, Nr 202, poz. 1956, Nr 222, poz. 2201, Nr 223,

poz. 2217 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 29, poz. 257,

Nr 54, poz. 535, Nr 93, poz. 894, Nr 99, poz. 1001, Nr 109,

poz. 1163, Nr 116, poz. 1203, 1205 i 1207, Nr 120,

poz. 1252, Nr 123, poz. 1291, Nr 162, poz. 1691, Nr 210,

poz. 2135, Nr 263, poz. 2619 i Nr 281, poz. 2779 i 2781,

z 2005 r. Nr 25, poz. 202, Nr 30, poz. 262, Nr 85, poz. 725,

Nr 86, poz. 732, Nr 90, poz. 757, Nr 102, poz. 852, Nr 143,

poz. 1199 i 1202, Nr 155, poz. 1298, Nr 164, poz. 1365

i 1366, Nr 169, poz. 1418 i 1420, Nr 177, poz. 1468, Nr 179,

poz. 1484, Nr 180, poz. 1495 i Nr 183, poz. 1538, z 2006 r.

Nr 46, poz. 328, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 107, poz. 723,

Nr 136, poz. 970, Nr 157, poz. 1119, Nr 183, poz. 1353

i 1354, Nr 217, poz. 1588, Nr 226, poz. 1657 i Nr 249,

poz. 1824, z 2007 r. Nr 35, poz. 219, Nr 99, poz. 658, Nr 115,

poz. 791 i 793, Nr 176, poz. 1243, Nr 181, poz. 1288, Nr 191,

poz. 1361 i 1367, Nr 192, poz. 1378 i Nr 211, poz. 1549,

z 2008 r. Nr 97, poz. 623, Nr 141, poz. 888, Nr 143, poz. 894,

Nr 209, poz. 1316, Nr 220, poz. 1431 i 1432, Nr 223,

poz. 1459 i Nr 228, poz. 1507 oraz z 2009 r. Nr 3, poz. 11,

Nr 6, poz. 33, Nr 19, poz. 100, Nr 69, poz. 587, Nr 79,

poz. 666, Nr 91, poz. 741, Nr 97, poz. 800, Nr 115, poz. 964,

Nr 125, poz. 1035 i 1037, Nr 127, poz. 1052 i Nr 157,

poz. 1241.

3. Stosowanie uregulowaƒ zawartych w przepisach rozporzàdzenia ma na celu okreÊlenie oraz opodatkowanie dochodów, które mogà byç racjonalnie

uznane za uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, a w przypadku podmiotów majàcych miejsce

zamieszkania lub siedzib´ na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, równie˝ dochodów uzyskanych za

granicà, je˝eli racjonalnie mogà byç przypisane tym

podmiotom.

§ 2. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o

1) podmiocie — oznacza to osob´ fizycznà, osob´

prawnà lub jednostk´ organizacyjnà nieposiadajàcà osobowoÊci prawnej;

2) podmiocie krajowym — oznacza to podmiot krajowy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia

29 sierpnia 1997 r. — Ordynacja podatkowa (Dz. U.

z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z póên. zm.3));

3) podmiocie zagranicznym — oznacza to podmiot

zagraniczny w rozumieniu przepisów ustawy wymienionej w pkt 2;

4) podmiotach powiàzanych — oznacza to podmioty,

mi´dzy którymi istniejà powiàzania oraz relacje,

o których mowa w art. 25 ust. 1 i 4—6a ustawy wymienionej w § 1 ust. 1;

5) podmiotach niezale˝nych — oznacza to podmioty,

mi´dzy którymi nie wyst´pujà powiàzania oraz relacje, o których mowa w pkt 4;

6) zagranicznym zak∏adzie — oznacza to zagraniczny

zak∏ad w rozumieniu art. 5a pkt 22 ustawy wymienionej w § 1 ust. 1.

———————

3) Zmiany

tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y

og∏oszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 85, poz. 727, Nr 86,

poz. 732 i Nr 143, poz. 1199, z 2006 r. Nr 66, poz. 470,

Nr 104, poz. 708, Nr 143, poz. 1031, Nr 217, poz. 1590

i Nr 225, poz. 1635, z 2007 r. Nr 112, poz. 769, Nr 120,

poz. 818, Nr 192, poz. 1378 i Nr 225, poz. 1671, z 2008 r.

Nr 118, poz. 745, Nr 141, poz. 888, Nr 180, poz. 1109

i Nr 209, poz. 1316, 1318 i 1320 oraz z 2009 r. Nr 18,

poz. 97, Nr 44, poz. 362, Nr 57, poz. 466, Nr 131, poz. 1075

i Nr 157, poz. 1241.

2. W celu oszacowania dochodu, o którym mowa

w ust. 1, stosuje si´ wy∏àcznie metody, o których mowa w § 12—14 oraz § 15—18, z zachowaniem zasad

okreÊlonych w rozdziale 2. Oszacowany w ten sposób

dochód uznaje si´ za wartoÊç rynkowà.

3. Szacowanie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje

w szczególnoÊci wszelkiego rodzaju transakcje, w wyniku których dochodzi do przeniesienia w∏asnoÊci lub

przekazania do u˝ywania dóbr materialnych i niematerialnych oraz udzielania po˝yczek (kredytów) i Êwiadczenia us∏ug oraz realizacji wspólnych przedsi´wzi´ç,

o których mowa w § 23.

Rozdzia∏ 2

Analiza porównywalnoÊci transakcji

§ 6. 1. Przy przeprowadzaniu analizy porównywalnoÊci transakcji mi´dzy podmiotami powiàzanymi

z transakcjami dokonywanymi przez podmioty niezale˝ne nale˝y uwzgl´dniç ró˝nice w zakresie ekonomicznie istotnych cech porównywanych transakcji,

w stopniu, w jakim cechy te mogà mieç wp∏yw na

wartoÊç rynkowà ustalonà w tych transakcjach.

2. Za porównywalne uznaç mo˝na takie transakcje, w których ˝adna z ewentualnych ró˝nic pomi´dzy

porównywanymi transakcjami lub pomi´dzy podmiotami zawierajàcymi te transakcje nie mog∏aby w sposób istotny wp∏ynàç na cen´ przedmiotu takiej transakcji na wolnym rynku lub mo˝na dokonaç racjonalnie dok∏adnych poprawek eliminujàcych istotne efekty takich ró˝nic.

.go

§ 4. 1. Organy podatkowe lub organy kontroli skarbowej ustalajà wartoÊç rynkowà przedmiotu transakcji mi´dzy podmiotami powiàzanymi w oparciu o dost´pne dla tych organów informacje, mogàce mieç

wp∏yw na okreÊlenie tej wartoÊci.

2. Kompensat´, o której mowa w ust. 1, nale˝y

uznaç za zgodnà z warunkami rynkowymi, je˝eli takiej

kompensaty dokona∏yby podmioty niezale˝ne.

l

§ 3. 1. Organy podatkowe oraz organy kontroli

skarbowej okreÊlajà w drodze oszacowania dochód

podmiotu powiàzanego w wysokoÊci, jakà ustali∏yby

mi´dzy sobà niezale˝ne podmioty.

Poz. 1267

v.p

Dziennik Ustaw Nr 160

3. Do czynników okreÊlajàcych porównywalnoÊç

transakcji nale˝à w szczególnoÊci

1) cechy przedmiotu transakcji;

2) cechy podmiotów transakcji;

rcl

2. Przy ustalaniu wartoÊci rynkowej przedmiotu

transakcji oraz okreÊlaniu na tej podstawie dochodu

organy podatkowe lub organy kontroli skarbowej zapewniajà podatnikom mo˝liwoÊç czynnego udzia∏u

w ka˝dym stadium post´powania, a w szczególnoÊci

przedstawienia tym organom dokumentów, notatek

oraz innych danych, na podstawie których dokonywana by∏a kalkulacja ceny.

3. Przy ustalaniu wartoÊci rynkowej przedmiotu

transakcji organy podatkowe lub organy kontroli skarbowej nie biorà pod uwag´ okolicznoÊci, które nie

mog∏y byç znane stronom transakcji w dniu jej zawarcia, a które, jeÊli by∏yby znane, mog∏yby powodowaç

okreÊlenie przez strony wy˝szej lub ni˝szej wartoÊci

przedmiotu takiej transakcji.

ww

w.

4. Je˝eli podatnik dokona∏ ustalenia wartoÊci rynkowej przedmiotu transakcji w oparciu o metod´ lub

metody okreÊlone w § 12—14 i przedstawi organom

podatkowym lub organom kontroli skarbowej dane,

o których mowa w ust. 2, oraz dokumentacj´ podatkowà, o której mowa w art. 25a ustawy wymienionej

w § 1 ust. 1, a rzetelnoÊç i obiektywnoÊç przedstawionych danych nie budzi uzasadnionych wàtpliwoÊci,

organy te dokonujà ustalenia wartoÊci rynkowej

przedmiotu takiej transakcji, stosujàc metod´ przyj´tà

uprzednio przez podatnika, chyba ˝e u˝ycie innej metody, w Êwietle przepisów rozporzàdzenia, w szczególnoÊci rozdzia∏u 2 oraz posiadanych danych, jest bardziej w∏aÊciwe.

§ 5. 1. Je˝eli w transakcji (transakcjach) mi´dzy

podmiotami powiàzanymi ustalone zosta∏y warunki

mniej korzystne dla jednego z podmiotów od warunków, jakie ustali∏yby podmioty niezale˝ne, a jednoczeÊnie w innej transakcji (transakcjach) mi´dzy tymi samymi podmiotami okreÊlone zostanà warunki bardziej korzystne dla tego podmiotu, organy podatkowe

lub organy kontroli skarbowej nie dokonujà korekty

cen przedmiotów takich transakcji, w przypadkach

gdy mniejsze korzyÊci uzyskane w zwiàzku z pierwszà

transakcjà (transakcjami) sà skompensowane wi´kszymi korzyÊciami uzyskanymi w zwiàzku z tà innà

transakcjà (transakcjami).

3) warunki transakcji;

4) warunki ekonomiczne wyst´pujàce w czasie

i miejscu, w którym dokonano transakcji;

5) strategia gospodarcza.

§ 7. 1. Przy przeprowadzaniu analizy porównywalnoÊci przedmiotów transakcji mi´dzy podmiotami powiàzanymi z przedmiotami transakcji dokonywanych

przez podmioty niezale˝ne nale˝y uwzgl´dniç ró˝nice

cech charakterystycznych produktów, us∏ug lub innych Êwiadczeƒ, które sà przedmiotem porównywanych transakcji, w zakresie, w jakim cechy te mogà

mieç wp∏yw na wartoÊç rynkowà przedmiotów transakcji oraz stosowanà metod´.

2. W szczególnoÊci cechami charakterystycznymi

przedmiotów transakcji majàcymi wp∏yw na wartoÊç

rynkowà, podlegajàcymi uwzgl´dnieniu przy okreÊlaniu porównywalnoÊci wartoÊci rynkowej tych przedmiotów na danym rynku, sà w przypadku

1) dóbr materialnych — fizyczne cechy tych dóbr, ich

jakoÊç, trwa∏oÊç, dost´pnoÊç, ewentualne obcià˝enia ich prawami osób trzecich, dost´pnoÊç dóbr

oraz us∏ug z nimi zwiàzanych, a tak˝e wielkoÊç dostawy;

2) dóbr niematerialnych — forma lub rodzaj transakcji, czas trwania i stopieƒ ochrony tych dóbr oraz

przewidywane korzyÊci zwiàzane z wykorzystywaniem tych dóbr;

3) us∏ug oraz innych Êwiadczeƒ — rodzaj, zakres i jakoÊç takich us∏ug i Êwiadczeƒ.

§ 8. 1. Przy przeprowadzaniu analizy porównywalnoÊci podmiotów dokonujàcych transakcji na danym

rynku nale˝y uwzgl´dniç przebieg transakcji, w tym

funkcje, jakie wykonujà dane podmioty w porównywanych transakcjach, uwzgl´dniajàc analiz´ anga˝owanych przez nie aktywów, obejmujàcà równie˝ dobra materialne i niematerialne niezaliczone do aktywów, kapita∏ ludzki oraz ponoszone ryzyka.

3) dost´pnoÊç dóbr i us∏ug substytucyjnych oraz ryzyko z tym zwiàzane;

4) istot´ i zakres rzàdowej regulacji rynku oraz stopieƒ ryzyka prowadzenia dzia∏alnoÊci na danym

rynku;

5) poziom i struktur´ kosztów zwiàzanych z transakcjà na danym rynku.

§ 11. 1. Analiza porównywalnoÊci transakcji powinna uwzgl´dniaç stosowanà strategi´ gospodarczà,

w przypadku gdy mia∏a ona wp∏yw na wartoÊç transakcji. Strategia gospodarcza obejmuje w szczególnoÊci

1) stosowanie cen promocyjnych przy wchodzeniu

na dany rynek;

.go

2. Analiza podmiotów uczestniczàcych w transakcji powinna okreÊlaç, którzy z uczestników transakcji

wykonujà funkcje, anga˝ujà aktywa oraz ponoszà ryzyka ekonomicznie wa˝ne, to jest takie, które sà najistotniejsze dla tworzenia wartoÊci i zysków powstajàcych w wyniku transakcji.

2) stosunek poda˝y do popytu na dane dobra lub

us∏ugi, si∏´ nabywczà konsumentów, si∏´ przetargowà dostawców oraz stopieƒ konkurencji;

l

3. W przypadku gdy stosowana metoda nie wymaga Êcis∏ej porównywalnoÊci przedmiotów transakcji,

analiza porównywalnoÊci, o której mowa w ust. 1, powinna byç przeprowadzona w odniesieniu do bran˝y,

której dotyczy dana transakcja, ze szczególnym

uwzgl´dnieniem postanowieƒ § 8 i 10.

Poz. 1267

v.p

Dziennik Ustaw Nr 160

3. Przy dokonywaniu analizy, o której mowa

w ust. 1 i 2, uwzgl´dniç nale˝y w szczególnoÊci

1) rodzaje funkcji pe∏nionych przez strony transakcji;

3) ponoszenie przez pewien okres wy˝szych kosztów

w celu utrzymania si´ na rynku lub zdobycia nowego.

2. Wp∏yw czynników zwiàzanych z realizacjà deklarowanej przez podmiot strategii gospodarczej nie mo˝e byç brany pod uwag´ w przypadkach, gdy póêniejsze dzia∏ania tego podmiotu nie potwierdzajà realizacji danej strategii, chyba ˝e brak takiej realizacji wynika z przyczyn od podmiotu niezale˝nych, których nie

móg∏ on przewidzieç, podejmujàc danà strategi´.

rcl

2) rodzaj i wartoÊç zaanga˝owanych aktywów i dóbr

materialnych, w szczególnoÊci gruntów, budynków, budowli, lokali, maszyn, urzàdzeƒ, Êrodków

transportu;

2) czasowà obni˝k´ zysków w zamian za wy˝sze zyski d∏ugoterminowe;

3) rodzaj i wartoÊç zaanga˝owanych aktywów i dóbr

niematerialnych;

4) stopieƒ zaanga˝owania kapita∏u ludzkiego;

5) rodzaje i podzia∏ ryzyka gospodarczego i odpowiedzialnoÊci stron transakcji.

w.

§ 9. 1. Analiza porównywalnoÊci transakcji powinna uwzgl´dniaç warunki okreÊlone w porównywanych transakcjach w takim stopniu, w jakim ró˝nice

mi´dzy tymi warunkami mogà mieç wp∏yw na wartoÊç rynkowà przedmiotu transakcji.

2. Do warunków transakcji mogàcych mieç wp∏yw

na wartoÊç rynkowà przedmiotów porównywanych

transakcji zaliczyç mo˝na w szczególnoÊci

ww

1) terminy, warunki i formy p∏atnoÊci;

2) okres, w jakim realizowana jest transakcja, oraz

czynniki zwiàzane z up∏ywem czasu;

3) terminowoÊç realizacji transakcji;

4) zabezpieczenia realizacji transakcji.

§ 10. Analiza porównywalnoÊci transakcji dokonywanych na ró˝nych rynkach powinna uwzgl´dniaç

warunki istniejàce na porównywanych rynkach w takim stopniu, w jakim warunki te majà wp∏yw na wartoÊç rynkowà transakcji zawieranych na tych rynkach.

Zaliczyç do nich nale˝y w szczególnoÊci

1) wielkoÊç i po∏o˝enie danego rynku oraz charakter

tego rynku (detaliczny lub hurtowy);

Rozdzia∏ 3

Podstawowe metody okreÊlania dochodów

podatników w drodze oszacowania cen

§ 12. 1. Metoda porównywalnej ceny niekontrolowanej polega na porównaniu ceny przedmiotu transakcji ustalonej w transakcjach mi´dzy podmiotami

powiàzanymi z cenà stosowanà w porównywalnych

transakcjach przez podmioty niezale˝ne i na tej podstawie okreÊleniu wartoÊci rynkowej przedmiotu

transakcji zawartej mi´dzy podmiotami powiàzanymi.

2. Porównania, o którym mowa w ust. 1, dokonuje si´ na podstawie cen, jakie stosuje dany podmiot

na danym lub porównywalnym rynku w transakcjach

z podmiotami niezale˝nymi (wewn´trzne porównanie

cen), lub na podstawie cen, jakie stosujà w porównywalnych transakcjach inne niezale˝ne podmioty (zewn´trzne porównanie cen).

3. W przypadkach kiedy mo˝liwe jest zastosowanie metody porównywalnej ceny niekontrolowanej,

metod´ t´ stosuje si´ w pierwszej kolejnoÊci przed innymi metodami okreÊlonymi w przepisach rozporzàdzenia, chyba ˝e zastosowanie innej metody pozwoli

ustaliç ceny w transakcjach na poziomie bardziej zbli˝onym do wartoÊci rynkowej przedmiotu takiej transakcji i umo˝liwi dok∏adniejsze okreÊlenie dochodów

podatnika.

4. Narzut zysku w stosunku do okreÊlonej bazy

kosztowej, o którym mowa w ust. 3, ustala si´ poprzez

odniesienie do poziomu zysku, jaki ten sam podmiot

stosuje w porównywalnych transakcjach z podmiotami niezale˝nymi, lub zysku stosowanego w porównywalnych transakcjach przez podmioty niezale˝ne.

2. Mar˝a ceny odprzeda˝y obejmuje wydatki bezpoÊrednie i, z zastrze˝eniem ust. 3, wydatki poÊrednie,

jakie poniós∏ dany podmiot w zwiàzku z tà transakcjà,

oraz odpowiednià dla tego typu transakcji stop´ zysku. Je˝eli podmiot przed odprzeda˝à przetworzy∏ lub

w inny sposób spowodowa∏ zmian´ wartoÊci rzeczy

lub us∏ugi, zmian´ t´ uwzgl´dnia si´ przy dokonywaniu korekty ceny, o której mowa w ust. 1.

OkreÊlanie dochodów przy zastosowaniu metod

zysku transakcyjnego

v.p

Rozdzia∏ 4

§ 15. 1. W przypadkach gdy nie mo˝na okreÊliç dochodów za pomocà metod okreÊlonych w § 12—14,

dopuszcza si´ zastosowanie metod zysku transakcyjnego, polegajàcych na okreÊlaniu dochodów na podstawie zysku, jakiego racjonalnie móg∏by oczekiwaç

dany podmiot uczestniczàcy w transakcji.

2. Metody zysku transakcyjnego nale˝y stosowaç

tak, aby nie zwi´kszaç obcià˝eƒ podatkowych podmiotu wy∏àcznie z powodu osiàgania zysków ni˝szych

ni˝ zyski przeci´tnie osiàgane przez inne podmioty, je˝eli mniejszy zysk lub nieosiàgni´cie zysku przez dany

podmiot przypisaç mo˝na czynnikom ekonomicznym

lub organizacyjnym.

.go

3. Mar˝a ceny odprzeda˝y nie obejmuje wydatków

stanowiàcych równowartoÊç ceny przedmiotu transakcji oraz kosztów ogólnych zarzàdu, to jest kosztów

dzia∏ania jednostki jako ca∏oÊci oraz kosztów zarzàdzania tà jednostkà.

l

§ 13. 1. Metoda ceny odprzeda˝y polega na obni˝eniu ceny okreÊlonej w transakcji danego podmiotu

z podmiotem niezale˝nym, dotyczàcej dóbr lub us∏ug

nabytych uprzednio przez ten dany podmiot od podmiotu z nim powiàzanego, o mar˝´ ceny odprzeda˝y.

Tak ustalona cena mo˝e byç uwa˝ana za cen´ rynkowà okreÊlonà w transakcji danego podmiotu z podmiotem z nim powiàzanym.

4. Mar˝´ ceny odprzeda˝y ustala si´ poprzez odniesienie do poziomu mar˝y, jakà ten sam podmiot

stosuje w porównywalnych transakcjach zawieranych

z podmiotami niezale˝nymi, lub mar˝y stosowanej

w porównywalnych transakcjach przez podmioty niezale˝ne.

§ 16. Przy okreÊlaniu dochodów z transakcji realizowanych przez podmioty powiàzane dopuszcza si´

stosowanie nast´pujàcych metod zysku transakcyjnego

1) metod´ podzia∏u zysków oraz

1) czynniki zwiàzane z up∏ywem czasu pomi´dzy

pierwotnym zakupem a odprzeda˝à, w tym dotyczàce zmian na rynku w zakresie kosztów, kursów

walut, inflacji;

§ 17. 1. Metoda podzia∏u zysków, o której mowa

w § 16 pkt 1, polega na okreÊleniu ∏àcznych zysków, jakie w zwiàzku z danà transakcjà (transakcjami) osiàgn´∏y podmioty powiàzane, oraz podzia∏u tych zysków

mi´dzy te podmioty w takiej proporcji, w jakiej dokona∏yby tego podzia∏u podmioty niezale˝ne.

rcl

5. Przy okreÊlaniu wysokoÊci mar˝y ceny odprzeda˝y uwzgl´dnia si´ w szczególnoÊci

w.

2) zmiany stanu i stopnia zu˝ycia rzeczy lub praw b´dàcych przedmiotem transakcji, w tym b´dàce

wynikiem post´pu technicznego w danej dziedzinie;

3) wy∏àczne prawo odprzedawcy do sprzeda˝y okreÊlonych rzeczy lub praw, mogàce wp∏ywaç na decyzj´ o zmianie mar˝y.

ww

§ 14. 1. Metoda rozsàdnej mar˝y („koszt plus”) polega na ustaleniu ceny sprzeda˝y rzeczy i praw oraz

Êwiadczenia us∏ug w transakcji danego podmiotu

z podmiotem powiàzanym na poziomie sumy bazy

kosztowej i narzutu zysku, porównywalnych do bazy

kosztowej i narzutu zysku ustalanych pomi´dzy podmiotami niezale˝nymi, które uwzgl´dniajà porównywalne funkcje, ponoszone ryzyka oraz anga˝owane

aktywa.

2. Przez baz´ kosztowà w tej metodzie rozumie si´

sum´ kosztów bezpoÊrednio zwiàzanych z nabyciem

lub wytworzeniem we w∏asnym zakresie przedmiotu

transakcji oraz kosztów poÊrednich, z wy∏àczeniem

kosztów ogólnych zarzàdu, to jest kosztów dzia∏ania

jednostki jako ca∏oÊci oraz kosztów zarzàdzania tà jednostkà.

3. W metodzie rozsàdnej mar˝y narzut zysku jest

kalkulowany w oparciu o baz´ kosztowà.

2) metod´ mar˝y transakcyjnej netto.

2. Proporcjonalnego podzia∏u zysków, który stosowa∏yby niezale˝ne podmioty uczestniczàce w danej

transakcji (transakcjach), dokonuje si´ za pomocà

1) analizy rezydualnej, która dzieli sum´ zysków uzyskanych w zwiàzku z danà transakcjà (transakcjami) przez podmioty powiàzane uczestniczàce w tej

transakcji (transakcjach) w dwóch etapach;

w pierwszym etapie ka˝demu uczestnikowi transakcji przypisuje si´ podstawowy zysk odpowiedni

dla danego rodzaju transakcji, jaki osiàgajà podmioty niezale˝ne, pe∏niàc rutynowe funkcje, anga˝ujàc typowe aktywa oraz ponoszàc standardowe

ryzyko w tego rodzaju transakcjach; w drugim etapie wszelkie pozosta∏e po podziale w pierwszym

etapie zyski dzielone sà pomi´dzy podmioty powiàzane uczestniczàce w danej transakcji zgodnie

z zasadami, jakie ustali∏yby podmioty niezale˝ne

uczestniczàce w takiej transakcji, albo

2) analizy udzia∏u, która dzieli mi´dzy podmiotami

powiàzanymi po∏àczony zysk z transakcji, której

przedmiotem sà dobra wytworzone lub ulepszone

przez te podmioty, w oparciu o wzgl´dnà wartoÊç

dzia∏aƒ podj´tych przez ka˝dy z powiàzanych podmiotów, uwzgl´dniajàc czynniki, o których mowa

w § 8.

§ 18. 1. Metoda mar˝y transakcyjnej netto, o której

mowa w § 16 pkt 2, polega na badaniu mar˝y zysku

netto, jakà uzyskuje podmiot w transakcji lub transakcjach z innym podmiotem powiàzanym, i okreÊleniu

jej na poziomie mar˝y, jakà uzyskuje ten sam podmiot

w transakcjach z podmiotami niezale˝nymi, lub mar˝y

uzyskiwanej w porównywalnych transakcjach przez

podmioty niezale˝ne.

2. W szczególnoÊci, w celu okreÊlenia proporcjonalnoÊci ponoszonych wydatków na reklam´, której

prowadzenie przynosi potencjalne korzyÊci dwóm lub

wi´kszej liczbie podmiotów powiàzanych, uwzgl´dniç

nale˝y, na jakich rynkach prowadzona jest reklama,

oraz udzia∏ sprzeda˝y reklamowanych dóbr i us∏ug

poszczególnych podmiotów powiàzanych na rynkach

obj´tych reklamà.

§ 21. 1. Je˝eli podatnik udzieli podmiotowi powiàzanemu z tym podatnikiem po˝yczki (kredytu) lub

otrzyma takà po˝yczk´ (kredyt) niezale˝nie od ich celu

i przeznaczenia albo te˝ udzieli lub otrzyma w jakiejkolwiek postaci gwarancj´ lub por´czenie, cenà rynkowà za takà us∏ug´ sà odsetki lub prowizja bàdê inna

forma wynagrodzenia, jakie uzgodni∏yby za takà us∏ug´, Êwiadczonà na porównywalnych warunkach, podmioty niezale˝ne.

.go

2. Mar˝´ transakcyjnà netto, o której mowa

w ust. 1, okreÊla si´ poprzez odliczenie od przychodu

osiàgni´tego w wyniku transakcji kosztów poniesionych w celu osiàgni´cia tego przychodu, w tym tak˝e

kosztów ogólnych zarzàdu.

reklamy, z której korzyÊci osiàga równie˝ podmiot powiàzany z tym podatnikiem, uznaç wówczas nale˝y, ˝e

ten pierwszy podmiot wykonuje us∏ugi handlowe

w granicach, w jakich odpowiadajà one co do natury

i zakresu us∏ugom prowadzonym przez niezale˝ne

przedsi´biorstwo reklamowe.

l

3. Podzia∏u zysków, o których mowa w ust. 1, dokonuje si´ przez w∏aÊciwe okreÊlenie przychodów

uzyskanych przez ka˝dy z podmiotów powiàzanych

oraz poniesionych kosztów zwiàzanych z danà transakcjà (transakcjami).

Poz. 1267

v.p

Dziennik Ustaw Nr 160

3. Odliczenia kosztów ogólnych zarzàdu, o którym

mowa w ust. 2, dokonuje si´, uwzgl´dniajàc proporcj´, w jakiej pozostaje przychód uzyskany w zwiàzku

z danà transakcjà w ogólnej kwocie przychodów.

2. WartoÊç rynkowà odsetek okreÊla si´ na podstawie wysokoÊci najni˝szych odsetek, jakie dany podmiot musia∏by zap∏aciç podmiotowi niezale˝nemu za

uzyskanie kredytu (po˝yczki) na podobny okres w porównywalnych warunkach.

3. Dokonujàc okreÊlenia, o którym mowa w ust. 2,

nale˝y uwzgl´dniç wszystkie istotne okolicznoÊci zwiàzane z konkretnym przypadkiem, a w szczególnoÊci

rcl

4. Stosujàc metod´ mar˝y transakcyjnej netto, nale˝y uwzgl´dniç ró˝nice mi´dzy podmiotami, których

mar˝e sà porównywane, a w szczególnoÊci nale˝y

wziàç pod uwag´ takie czynniki jak: konkurencja ze

strony innych uczestników rynku i dóbr zamiennych,

skutecznoÊç i strategia zarzàdzania, pozycja rynkowa,

ró˝nice struktury kosztów i kosztu pozyskania kapita∏u

oraz stopieƒ doÊwiadczenia w dzia∏alnoÊci.

Rozdzia∏ 5

Szczególne przypadki i warunki ustalania wartoÊci

rynkowej dóbr niematerialnych i us∏ug

w.

§ 19. 1. Przy okreÊlaniu wartoÊci rynkowej dóbr

niematerialnych lub us∏ug w transakcjach mi´dzy

podmiotami powiàzanymi organy podatkowe lub organy kontroli skarbowej w pierwszej kolejnoÊci badajà, czy niezale˝ne, racjonalnie dzia∏ajàce podmioty zawar∏yby takà transakcj´ na warunkach, jakie ustali∏y

podmioty powiàzane.

ww

2. W przypadkach kiedy racjonalnie oczekiwane

korzyÊci podmiotu zawierajàcego takà transakcj´ sà

w sposób oczywisty mniejsze ni˝ poniesione w zwiàzku z tà transakcjà wydatki, a podmiot nie wska˝e racjonalnych przyczyn uzasadniajàcych ich poniesienie

w okreÊlonej wysokoÊci, organy podatkowe lub organy kontroli skarbowej zbadajà prawid∏owoÊç okreÊlenia wysokoÊci poniesionych wydatków.

3. Przy badaniu, o którym mowa w ust. 2, bierze

si´ pod uwag´ równie˝ inne koszty warunkujàce korzystanie z danego dobra lub us∏ugi.

4. Przepisów ust. 2 nie stosuje si´, je˝eli z odr´bnych przepisów wynika dla danego podmiotu obowiàzek dokonania danej czynnoÊci prawnej.

§ 20. 1. Przy szacowaniu dochodów organy podatkowe lub organy kontroli skarbowej okreÊlajà koszty

ponoszone przez podmioty powiàzane na reklam´,

proporcjonalnie do osiàganych przez te podmioty korzyÊci z reklamy. Je˝eli jeden podatnik ponosi koszty

1) kwot´ po˝yczki (kredytu) oraz okres, na jaki zosta∏a udzielona;

2) charakter i cel po˝yczki (kredytu);

3) ryzyko i zabezpieczenie po˝yczki (kredytu),

z uwzgl´dnieniem specjalnych warunków, jakie

po˝yczkodawca (kredytodawca) móg∏by przyznaç

po˝yczkobiorcy (kredytobiorcy) niezale˝nemu;

4) walut´ po˝yczki (kredytu), ryzyko zmian kursów

walut, kosztów Êrodków zabezpieczajàcych po˝yczk´ (kredyt) oraz Êrodków ograniczajàcych ryzyko zmiany kursów walut;

5) wysokoÊç prowizji.

§ 22. Je˝eli jeden podmiot powiàzany z drugim lub

z wieloma podmiotami podejmuje badania na zlecenie tego drugiego podmiotu lub podmiotów, w celu

okreÊlenia przychodów tych podmiotów uzyskanych

w zwiàzku z takà transakcjà (transakcjami), przyjmuje

si´, ˝e ewentualne korzyÊci z uzyskanych wyników badaƒ przys∏ugujà zleceniodawcy. Dla okreÊlenia wysokoÊci wynagrodzenia zleceniobiorcy za Êwiadczenie

takich us∏ug w∏aÊciwe jest zastosowanie metody,

o której mowa w § 14.

§ 23. 1. Je˝eli podatnik uczestniczy w kosztach

wspólnie ponoszonych przez podmioty powiàzane na

wytworzenie dóbr niematerialnych, wysokoÊç ponoszonych przez podatnika obcià˝eƒ z tego tytu∏u uznaç

mo˝na za okreÊlonà zgodnie z zasadami rynku jedynie

wówczas, gdy warunki takie, w Êwietle oczekiwanych

korzyÊci z tytu∏u takiego uczestnictwa, akceptowa∏yby

podmioty niezale˝ne.

3. Je˝eli podatnik ma mo˝liwoÊç uzyskania porównywalnych korzyÊci w ramach porozumienia, o którym mowa w ust. 1, lub od podmiotu niezale˝nego

i w jednym z tych przypadków podatnik ten b´dzie ponosi∏ ni˝sze wydatki, to dla celów okreÊlenia wartoÊci

rynkowej Êwiadczeƒ tego podatnika nale˝y przyjàç

wartoÊç ni˝szà.

4. W przypadkach, o których mowa w ust. 1—3,

przepis § 4 ust. 3 stosuje si´ odpowiednio.

2. Minister w∏aÊciwy do spraw finansów publicznych informuje w formie pisemnej

1) podmiot krajowy o otrzymaniu wniosku, o którym

mowa w ust. 1,

2) w∏aÊciwe organy innych paƒstw o z∏o˝eniu przez

podmiot krajowy wniosku, o którym mowa

w ust. 1, przesy∏ajàc jednoczeÊnie kopi´ tego

wniosku

.go

Rozdzia∏ 6

troli albo decyzji podatkowej, które prowadzà lub mogà prowadziç do podwójnego opodatkowania, chyba

˝e umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania,

b´dàca podstawà z∏o˝enia wniosku, okreÊla inny termin. Bieg okresu trzyletniego rozpoczyna si´ od

pierwszej z nast´pujàcych dat: daty dor´czenia protoko∏u kontroli albo daty dor´czenia decyzji podatkowej.

l

2. Warunki, o których mowa w ust. 1, dotyczà

w szczególnoÊci proporcjonalnego do oczekiwanych

korzyÊci obcià˝enia podmiotów tymi kosztami oraz,

dodatkowo, proporcjonalnego do wysokoÊci obcià˝eƒ

podzia∏u korzyÊci, które nie by∏y oczekiwane

(uwzgl´dniane) przy okreÊlaniu tych warunków.

Poz. 1267

v.p

Dziennik Ustaw Nr 160

Tryb dokonywania korekty zobowiàzaƒ

podatkowych

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawieraç co najmniej

1) dane identyfikacyjne podmiotu krajowego oraz

podmiotów powiàzanych, których procedura dotyczy, w szczególnoÊci: nazw´, adres miejsca zamieszkania lub siedziby, numer identyfikacji podatkowej;

2) opis stanu faktycznego sprawy, z uwzgl´dnieniem

istniejàcych powiàzaƒ mi´dzy podmiotem krajowym a podmiotami powiàzanymi, o których mowa w pkt 1;

rcl

§ 24. 1. W celu wyeliminowania podwójnego opodatkowania dochodów podmiotów powiàzanych, je˝eli dochody podatnika b´dàcego podmiotem krajowym sà przez administracj´ podatkowà innego kraju

w∏àczone do dochodów podmiotu zagranicznego oraz

odpowiednio opodatkowane w zwiàzku z okreÊleniem

przez t´ administracj´ warunków, jakie by∏yby uzgodnione mi´dzy podmiotami niezale˝nymi, na wniosek

podmiotu krajowego, minister w∏aÊciwy do spraw

finansów publicznych mo˝e dokonaç korekty dochodów tego podatnika, o ile przepisy w∏aÊciwych umów

mi´dzynarodowych, których stronà jest Rzeczpospolita Polska, takà korekt´ przewidujà.

— w terminie jednego miesiàca od dnia jego wp∏ywu.

w.

2. Korekty, o której mowa w ust. 1, mo˝na dokonaç

w przypadku, gdy warunki okreÊlone przez administracj´ podatkowà tego innego kraju, w Êwietle przepisów rozporzàdzenia, sà zgodne z warunkami, jakie

uzgodni∏yby niezale˝ne podmioty.

3. W przypadku dokonania korekty, o której mowa

w ust. 1, w∏aÊciwy organ podatkowy dokonuje zmiany

wysokoÊci zobowiàzania podatkowego tego podatnika, w zakresie wynikajàcym z korekty.

Rozdzia∏ 7

ww

Sposób i tryb eliminowania podwójnego

opodatkowania w przypadku korekty zysków

podmiotów powiàzanych

§ 25. 1. W celu wyeliminowania podwójnego opodatkowania dochodów podmiotów powiàzanych podmiot krajowy mo˝e wystàpiç do ministra w∏aÊciwego

do spraw finansów publicznych z wnioskiem o

wszcz´cie procedury wzajemnego porozumiewania

na podstawie Konwencji z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie eliminowania podwójnego opodatkowania

w przypadku korekty zysków przedsi´biorstw powiàzanych (Dz. U. z 2007 r. Nr 152, poz. 1080) lub na podstawie umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stronà jest Rzeczpospolita Polska. Wniosek powinien byç z∏o˝ony nie póêniej ni˝

przed up∏ywem trzech lat od dor´czenia podatnikowi

lub podmiotowi z nim powiàzanemu protoko∏u kon-

3) okreÊlenie roku podatkowego, którego wniosek

dotyczy;

4) kopie decyzji podatkowych, protoko∏ów kontroli

lub innych dokumentów Êwiadczàcych o zaistnieniu podwójnego opodatkowania;

5) informacje dotyczàce wszcz´tych przez podatnika

lub podmioty powiàzane, o których mowa w pkt 1,

post´powaƒ podatkowych lub sàdowych, ∏àcznie

z wyrokami sàdowymi wydanymi w sprawie;

6) uzasadnienie wniosku, w szczególnoÊci zawierajàce wyjaÊnienie co do stosowania zasad okreÊlonych w art. 4 Konwencji, o której mowa w ust. 1;

7) oÊwiadczenie podmiotu krajowego o gotowoÊci

bezzw∏ocznego udost´pnienia ministrowi w∏aÊciwemu do spraw finansów publicznych pe∏nej dokumentacji oraz udzielenia wszelkich informacji

mogàcych mieç wp∏yw na wynik sprawy.

4. Na ˝àdanie ministra w∏aÊciwego do spraw

finansów publicznych wskazane przez niego dokumenty w sprawie powinny byç przet∏umaczone na

uzgodniony z w∏aÊciwymi organami innych paƒstw,

których ten wniosek dotyczy, j´zyk roboczy.

5. Je˝eli wniosek nie zawiera wszystkich elementów wskazanych w ust. 3 i 4, minister w∏aÊciwy do

spraw finansów publicznych wzywa podmiot krajowy

w terminie 2 miesi´cy od dnia otrzymania wniosku do

jego uzupe∏nienia.

13. Do procedury prowadzonej na wniosek z∏o˝ony na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania przepisy ust. 3—8 oraz 11 i 12 stosuje si´

odpowiednio.

14. Przepisy ust. 9—12 stosuje si´ odpowiednio

w przypadku przystàpienia ministra w∏aÊciwego do

spraw finansów publicznych do procedury wszcz´tej

na podstawie Konwencji, o której mowa w ust. 1,

przez w∏aÊciwe w∏adze innych paƒstw.

15. Przepisy ust. 11 i 12 stosuje si´ odpowiednio

w przypadku przystàpienia ministra w∏aÊciwego do

spraw finansów publicznych do procedury wszcz´tej

na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, o których mowa w ust. 1, przez w∏aÊciwe

w∏adze innych paƒstw.

.go

7. Je˝eli w ocenie ministra w∏aÊciwego do spraw

finansów publicznych wniosek, o którym mowa

w ust. 1, jest uzasadniony, a sprawa nie mo˝e byç

przez niego za∏atwiona w ramach procedur krajowych, w sposób uwzgl´dniajàcy wniosek podmiotu

krajowego, wszczyna on procedur´ wzajemnego porozumiewania, informujàc o tym w∏aÊciwe organy innych paƒstw, których ten wniosek dotyczy, za∏àczajàc

kopie informacji, o których mowa w ust. 3. JednoczeÊnie o wszcz´ciu procedury wzajemnego porozumiewania minister w∏aÊciwy do spraw finansów publicznych informuje podmiot krajowy.

12. Wynik zakoƒczonej procedury, o której mowa

w ust. 1, stanowi podstaw´ do wszcz´cia post´powania w sprawie okreÊlenia wysokoÊci dochodu lub straty podatnika.

l

6. Spraw´ uznaje si´ za zg∏oszonà z dniem wp∏ywu wniosku, o którym mowa w ust. 1, zawierajàcego

wszystkie elementy wskazane w ust. 3 i 4 lub z dniem

wp∏ywu ostatniego z dokumentów uzupe∏niajàcych

wniosek na wezwanie, o którym mowa w ust. 5.

Poz. 1267

v.p

Dziennik Ustaw Nr 160

8. Minister w∏aÊciwy do spraw finansów publicznych poinformuje — na podstawie dost´pnych mu informacji — w∏aÊciwe organy innych paƒstw, których

wniosek dotyczy, oraz podmiot krajowy o tym, czy

wniosek zosta∏ z∏o˝ony w terminie okreÊlonym

w ust. 1, oraz o dacie, od której liczony jest dwuletni

okres okreÊlony w art. 7 ust. 1 Konwencji, o której mowa w ust. 1.

9. Procedura wzajemnego porozumiewania powinna zostaç zakoƒczona w terminie 2 lat od daty,

o której mowa w ust. 10.

Przepisy przejÊciowe i koƒcowe

§ 26. W sprawach wszcz´tych i niezakoƒczonych

przed dniem wejÊcia w ˝ycie niniejszego rozporzàdzenia stosuje si´ przepisy dotychczasowe.

§ 27. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.4)

rcl

10. Bieg okresu dwuletniego, o którym mowa

w ust. 9, rozpoczyna si´ od póêniejszej z nast´pujàcych dat

Rozdzia∏ 8

1) daty dor´czenia ostatecznej decyzji podatkowej

lub dokumentu równowa˝nego;

2) daty zg∏oszenia sprawy, o której mowa w ust. 6.

ww

w.

11. Podj´cie Êrodków odwo∏awczych dost´pnych

w ramach prawa krajowego w sprawie obj´tej wnioskiem nie stoi na przeszkodzie prowadzeniu procedury,

o której mowa w ust. 1. Prawomocny wyrok sàdu

w sprawie obj´tej wnioskiem wy∏àcza stosowanie

art. 7 ust. 1 Konwencji, o której mowa w ust. 1.

Minister Finansów: w z. E. Suchocka-Roguska

———————

4) Niniejsze rozporzàdzenie by∏o poprzedzone rozporzàdze-

niem Ministra Finansów z dnia 10 paêdziernika 1997 r.

w sprawie sposobu i trybu okreÊlania dochodów podatników w drodze oszacowania cen w transakcjach dokonywanych przez tych podatników (Dz. U. Nr 128, poz. 833

oraz z 2003 r. Nr 189, poz. 1856), które traci moc z dniem

wejÊcia w ˝ycie niniejszego rozporzàdzenia, stosownie do

brzmienia art. 12 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz

niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316).

Elektronicznie

podpisany przez

Grzegorz Paczowski

Data: 2009.09.29

17:32:31 +02'00'

Dziennik Ustaw Nr 160

— 12316 —

Poz. 1267

1267

z dnia 10 wrzeÊnia 2009 r.

l

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA FINANSÓW1)

Na podstawie art. 25 ust. 8 ustawy z dnia 26 lipca

1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z póên. zm.2)) zarzàdza

si´, co nast´puje

Rozdzia∏ 1

Przepisy ogólne

jàcego miejsca zamieszkania lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, prowadzàcego dzia∏alnoÊç poprzez po∏o˝ony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zak∏ad, oraz podatnika posiadajàcego miejsce zamieszkania lub siedzib´ na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, prowadzàcego dzia∏alnoÊç poprzez zagraniczny zak∏ad po∏o˝ony na terytorium innego paƒstwa, podlegajàcej przypisaniu temu

zak∏adowi.

.go