Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 sierpnia 2009 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o substancjach i preparatach chemicznych

1.

Ustawa określa właściwość organów w zakresie wykonywania zadań administracyjnych i

obowiązków wynikających z

1)

rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia

2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń

w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającego

dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie

Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji

91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE

(Dz. Urz. UE L 396 z 30.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1907/2006”;

2)

rozporządzenia (WE) nr 648/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r.

w sprawie detergentów

(Dz. Urz. UE L 104 z 08.04.2004, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 34, str. 48, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 648/2004”;

3)

rozporządzenia (WE) nr 689/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 czerwca

2008 r. dotyczącego wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów

(Dz. Urz. UE L 204 z 31.07.2008, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 689/2008”.

2.

Ustawa reguluje warunki, zakazy i ograniczenia produkcji, wprowadzania do obrotu,

stosowania lub nabywania substancji chemicznych, zwanych dalej „substancjami”, i preparatów

chemicznych, zwanych dalej „preparatami”, w zakresie nieuregulowanym w przepisach

rozporządzeń, o których mowa w ust. 1.

3.

Ustawa nie dotyczy warunków transportu substancji i preparatów, w tym również warunków

transportu w tranzycie pod dozorem celnym, jeżeli nie są w trakcie tranzytu przetwarzane

lub przepakowywane.

4.

Przepisów ustawy nie stosuje się do

1)

substancji i preparatów stanowiących źródła promieniotwórcze, w zakresie określonym

w odrębnych przepisach;

2)

substancji i ich mieszanin w formie odpadów;

3)

substancji i preparatów w postaci gotowych produktów przeznaczonych dla końcowego

użytkownika, będących

a)

produktami leczniczymi w rozumieniu przepisów prawa farmaceutycznego,

b)

środkami spożywczymi w rozumieniu przepisów o bezpieczeństwie żywności i żywienia,

c)

paszami w rozumieniu przepisów o paszach,

d)

środkami ochrony roślin w rozumieniu przepisów o ochronie roślin, z wyjątkiem klasyfikacji

tych środków pod względem stwarzanych przez nie zagrożeń dla zdrowia człowieka lub

dla środowiska, badań ich właściwości fizykochemicznych, toksyczności i ekotoksyczności,

opakowań i oznakowania tych opakowań, przepisów wydanych na podstawie art. 31 ust.

1, przepisów art. 34f i 35 oraz przepisów karnych za nieprzestrzeganie rozporządzeń

wspólnotowych, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3,

e)

kosmetykami w rozumieniu przepisów o kosmetykach, z wyjątkiem przepisów art. 2 ust.

1 pkt 21, art. 33 i 33b, art. 34f-34j, art. 35 ust. 2, art. 37a i 37b, art. 37h-37l

i art. 39 oraz przepisów wydanych na podstawie art. 24 ust. 2 i 5 i art. 31,

f)

wyrobami medycznymi inwazyjnymi, w rozumieniu przepisów o wyrobach medycznych, lub

wyrobami medycznymi przeznaczonymi do stosowania w bezpośrednim kontakcie z ciałem

człowieka, jeżeli przepisy o wyrobach medycznych określają ich klasyfikację i oznakowanie

zapewniające taki sam poziom poinformowania i ochrony człowieka i środowiska, jak

przepisy ustawy, z wyjątkiem przepisów art. 33 i 33b, art. 34f-34j, art. 35 ust. 2,

art. 37a i 37b, art. 37h-37l i art. 39 oraz przepisów wydanych na podstawie art. 31,

o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej;

4)

przywozu substancji i preparatów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, gdy ich

ilość i rodzaj wskazują na przeznaczenie wyłącznie do celów osobistych.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie upoważnień ustawowych zmienianych niniejszą

ustawą zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych, nie dłużej niż

przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

1

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

substancjach - rozumie się przez to substancje, o których mowa w art. 3 pkt 1 rozporządzenia

nr 1907/2006;

2)

preparatach - rozumie się przez to mieszaniny lub roztwory, o których mowa w art.

3 pkt 2 rozporządzenia nr 1907/2006;

3)

wyrobie - rozumie się przez to przedmiot, o którym mowa w art. 3 pkt 3 rozporządzenia

nr 1907/2006, o ile ustawa nie stanowi inaczej;

4)

rejestrującym - rozumie się przez to osobę, o której mowa w art. 3 pkt 7 rozporządzenia

nr 1907/2006;

5)

produkcji - rozumie się przez to wytwarzanie lub ekstrakcję substancji, o których

mowa w art. 3 pkt 8 rozporządzenia nr 1907/2006;

6)

producencie - rozumie się przez to osobę, o której mowa w art. 3 pkt 9 rozporządzenia

nr 1907/2006, o ile ustawa nie stanowi inaczej;

7)

producencie wyrobu - rozumie się przez to osobę, o której mowa w art. 3 pkt 4 rozporządzenia

nr 1907/2006;

8)

imporcie - rozumie się przez to fizyczne wprowadzenie, o którym mowa w art. 3 pkt

10 rozporządzenia nr 1907/2006;

9)

importerze - rozumie się przez to osobę, o której mowa w art. 3 pkt 11 rozporządzenia

nr 1907/2006;

10)

dalszym użytkowniku - rozumie się przez to osobę, o której mowa w art. 3 pkt 13 rozporządzenia

nr 1907/2006;

11)

dystrybutorze - rozumie się przez to osobę, o której mowa w art. 3 pkt 14 rozporządzenia

nr 1907/2006;

12)

dostawcy substancji lub preparatu - rozumie się przez to osobę, o której mowa w art.

3 pkt 32 rozporządzenia nr 1907/2006;

13)

odbiorcy substancji lub preparatu - rozumie się przez to osobę, o której mowa w art.

3 pkt 34 rozporządzenia nr 1907/2006;

14)

odbiorcy wyrobu - rozumie się przez to osobę, o której mowa w art. 3 pkt 35 rozporządzenia

nr 1907/2006;

15)

uczestniku łańcucha dostaw - rozumie się przez to osobę, o której mowa w art. 3 pkt

17 rozporządzenia nr 1907/2006;

16)

wprowadzeniu do obrotu - rozumie się przez to dostarczanie lub udostępnianie, o którym

mowa w art. 3 pkt 12 rozporządzenia nr 1907/2006, o ile ustawa nie stanowi inaczej;

17)

stosowaniu - rozumie się przez to procesy, o których mowa w art. 3 pkt 24 rozporządzenia

nr 1907/2006;

18)

ograniczaniu - rozumie się przez to warunek lub zakaz, o którym mowa w art. 3 pkt

31 rozporządzenia nr 1907/2006;

19)

karcie charakterystyki - rozumie się przez to kartę charakterystyki, o której mowa

w rozporządzeniu nr 1907/2006;

20)

Agencji - rozumie się przez to Europejską Agencję Chemikaliów utworzoną na podstawie

rozporządzenia nr 1907/2006;

21)

alternatywnej nazwie rodzajowej - rozumie się przez to nazwę chemiczną nieidentyfikującą

dokładnie substancji z uwagi na zachowanie tajemnicy handlowej;

22)

Dobrej Praktyce Laboratoryjnej - rozumie się przez to system zapewnienia jakości badań,

określający zasady organizacji jednostek organizacyjnych wykonujących niekliniczne

badania z zakresu bezpieczeństwa i zdrowia człowieka i środowiska, w szczególności

badania substancji i preparatów wymagane ustawą, i warunki w jakich te badania są

planowane, przeprowadzane i monitorowane, a ich wyniki są zapisywane, przechowywane

i podawane w sprawozdaniu;

23)

rozporządzeniu nr 340/2008 - rozumie się przez to rozporządzenie Komisji (WE) nr 340/2008 z dnia 16 kwietnia 2008 r. w sprawie opłat

i należności wnoszonych na rzecz Europejskiej Agencji Chemikaliów na mocy rozporządzenia

(WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania

zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH)

(Dz. Urz. UE L 107 z 17.04.2008, str. 6).

2.

W rozumieniu ustawy substancjami niebezpiecznymi i preparatami niebezpiecznymi są

substancje i preparaty zaklasyfikowane co najmniej do jednej z poniższych kategorii

1)

substancje i preparaty o właściwościach wybuchowych;

2)

substancje i preparaty o właściwościach utleniających;

3)

substancje i preparaty skrajnie łatwopalne;

4)

substancje i preparaty wysoce łatwopalne;

5)

substancje i preparaty łatwopalne;

6)

substancje i preparaty bardzo toksyczne;

7)

substancje i preparaty toksyczne;

8)

substancje i preparaty szkodliwe;

9)

substancje i preparaty żrące;

10)

substancje i preparaty drażniące;

11)

substancje i preparaty uczulające;

12)

substancje i preparaty rakotwórcze;

13)

substancje i preparaty mutagenne;

14)

substancje i preparaty działające szkodliwie na rozrodczość;

15)

substancje i preparaty niebezpieczne dla środowiska.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

6, który wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2002 r.

Dostawcy substancji lub preparatów są obowiązani do zebrania wiarygodnych informacji

o stwarzanych przez nie zagrożeniach dla zdrowia człowieka i dla środowiska, wynikających

z ich swoistych właściwości fizykochemicznych i biologicznych, i udostępniania tej

informacji odbiorcom tych substancji lub preparatów na zasadach określonych w rozporządzeniu

nr 1907/2006.

1.

Substancje i preparaty podlegają klasyfikacji pod względem stwarzanych przez nie zagrożeń

dla zdrowia człowieka lub dla środowiska, z określeniem kategorii zagrożenia.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw

gospodarki, środowiska, pracy oraz rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, kryteria

i sposób klasyfikacji substancji i preparatów, zgodnie z kategoriami określonymi w

art. 2 ust. 2.

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw

gospodarki, środowiska, pracy oraz rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wykaz

substancji niebezpiecznych wraz z ich klasyfikacją i oznakowaniem.

3a

Minister właściwy do spraw zdrowia, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3,

ma na względzie ochronę przed szkodliwym wpływem tych substancji i preparatów na zdrowie

człowieka lub na środowisko oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.

4

Klasyfikacji substancji niezamieszczonych w wykazie, o którym mowa w ust. 3, oraz

preparatów dokonuje osoba wprowadzająca substancję lub preparat do obrotu, zgodnie

z kryteriami, o których mowa w ust. 2.

1.

W odniesieniu do niektórych substancji, w ich postaci własnej, jako składników preparatu

lub w wyrobach niezbędnych dla potrzeb obronności państwa, zezwala się na zwolnienie

ze stosowania rozporządzenia nr 1907/2006, z wyłączeniem przepisów tytułu IV tego

rozporządzenia.

2.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, wydaje, w drodze decyzji, Minister Obrony Narodowej

po uzyskaniu opinii ministra właściwego do spraw zdrowia i ministra właściwego do

spraw gospodarki.

Przepisy art. 4 ust. 4, art. 5 ust. 3 i art. 25 ust. 2 ustawy wymienionej w art. 1,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się od dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą

Polską członkostwa w Unii Europejskiej.

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

art. 1 pkt 8 lit. g) oraz lit. h) w części dotyczącej art. 23 ust. 13a, art. 1 pkt

15 lit. a) i b) w części dotyczącej art. 31 ust. 2 i 2a oraz art. 2 i 4, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

(uchylony).

Osoba wprowadzająca do obrotu substancję niebezpieczną lub preparat niebezpieczny

ma obowiązek ustanowić, prowadzić i aktualizować na bieżąco spis posiadanych substancji

niebezpiecznych lub preparatów niebezpiecznych.

(uchylony).

1.

Tworzy się urząd Inspektora do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych, zwanego

dalej Inspektorem.

2.

Inspektor może wydawać decyzje w przypadkach określonych w ustawie.

1

Inspektor podlega ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, który go powołuje spośród

osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, po zasięgnięciu opinii

ministrów właściwych do spraw gospodarki i do spraw środowiska. Minister właściwy

do spraw zdrowia odwołuje Inspektora, po zasięgnięciu opinii ministrów właściwych

do spraw gospodarki i do spraw środowiska.

2.

Inspektor do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych jest centralnym organem administracji

rządowej.

Stanowisko Inspektora może zajmować osoba fizyczna, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Inspektora.

1.

Informację o naborze na stanowisko Inspektora ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia

w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej

urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie

powinno zawierać

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

2.

Termin, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

1.

Nabór na stanowisko Inspektora przeprowadza zespół, powołany przez ministra właściwego

do spraw zdrowia, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają

rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów.

2.

W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania

zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

3.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 2, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę fizyczną niebędącą członkiem zespołu, która posiada

odpowiednie kwalifikacje do dokonania tej oceny.

4.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 3, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

5.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw zdrowia.

1.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

2.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

3.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

Do decyzji i postanowień wydawanych przez Inspektora stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że organem odwoławczym w stosunku do Inspektora jest minister właściwy do

spraw zdrowia.

1

Do zadań Inspektora należy

1)

gromadzenie danych dotyczących preparatów niebezpiecznych oraz dostarczanych przez

Agencję informacji dotyczących substancji;

2)

udostępnianie danych dotyczących substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych

służbom medycznym i ratowniczym;

3)

współpraca z innymi państwami członkowskimi Unii Europejskiej oraz z Komisją Europejską

jako właściwy urząd wyznaczony do wykonywania zadań administracyjnych określonych

w przepisach Unii Europejskiej dotyczących wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów;

4)

współpraca z innymi państwami członkowskimi Unii Europejskiej, Konfederacją Szwajcarską

lub państwami członkowskimi Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronami

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz Komisją Europejską, jako właściwy urząd

wyznaczony do wykonywania zadań administracyjnych określonych w przepisach Unii Europejskiej

dotyczących detergentów;

5)

pełnienie funkcji właściwego organu określonego w art. 121 rozporządzenia nr 1907/2006

i w art. 8 rozporządzenia nr 648/2004 oraz wyznaczonego organu krajowego określonego

w art. 4 rozporządzenia nr 689/2008;

6)

utworzenie i prowadzenie Krajowego Centrum Informacyjnego zgodnie z art. 124 rozporządzenia

nr 1907/2006;

7)

współpraca z organizacjami międzynarodowymi dotycząca substancji i preparatów;

8)

przyjmowanie i gromadzenie danych dotyczących prekursorów kategorii 2 określonych

w przepisach o przeciwdziałaniu narkomanii;

9)

wykonywanie innych zadań nałożonych przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

2.

Inspektor realizuje swoje zadania przy pomocy Biura do Spraw Substancji i Preparatów

Chemicznych, zwanego dalej „Biurem”, którym kieruje i reprezentuje je na zewnątrz.

3

Szczegółowe zadania i uprawnienia Inspektora oraz organizację Biura określa statut

nadany, w drodze zarządzenia, przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

Ministrowie właściwi do spraw zdrowia, gospodarki, pracy i środowiska wyznaczają jednostki

badawczo-rozwojowe lub inne podległe im jednostki organizacyjne, współpracujące, w

zakresie swoich kompetencji, z Inspektorem przy wykonywaniu określonych w ustawie

zadań dotyczących oceny ryzyka stwarzanego przez substancje.

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 23 ust. 4, art. 24 ust.

2 pkt 2-5 i ust. 4, art. 27 ust. 2, art. 28 ust. 3 oraz art. 31 ust. 1 ustawy wymienionej

w art. 1, oraz art. 36 ust. 4 ustawy wymienionej w art. 2, zachowują moc do dnia wejścia

w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 23 ust. 4, art. 24 ust.

2 i 5, art. 27 ust. 2, art. 28 ust. 3 oraz art. 31 ust. 1 ustawy wymienionej w art.

1, oraz art. 36 ust. 4 ustawy wymienionej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

2.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy wymienionej

w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 4 ust. 3 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, i mogą być zmieniane.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

18 i 28, art. 3 oraz art. 6, które wchodzą w życie z dniem 1 czerwca 2009 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że

1)

art. 1 pkt 9 wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.,

2)

art. 1 pkt 12 wchodzi w życie z dniem 10 listopada 2002 r.,

3)

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 grudnia 2008 r.

(uchylony).

Listę substancji występujących w produkcji lub w obrocie ogłasza minister właściwy

do spraw zdrowia, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym wydawanym przez tego

ministra. Lista ta powinna obejmować Europejski Wykaz Istniejących Substancji o Znaczeniu

Komercyjnym (EINECS).

1.

Pierwszy uczestnik łańcucha dostaw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej informuje

Inspektora o wprowadzeniu do obrotu preparatu niebezpiecznego w rozumieniu art. 2

ust. 2.

2.

Informację, o której mowa w ust. 1, przekazuje się najpóźniej w dniu wprowadzenia

do obrotu preparatu niebezpiecznego, przedstawiając

1)

nazwę i adres wraz z numerem telefonu osoby wprowadzającej preparat niebezpieczny

do obrotu;

2)

nazwę handlową preparatu niebezpiecznego;

3)

kartę charakterystyki, z zastrzeżeniem przypadków, o których mowa w art. 31 ust. 4

rozporządzenia nr 1907/2006.

3.

W razie stwierdzenia, że karta charakterystyki nie zawiera wymaganych informacji,

Inspektor zobowiąże, w drodze decyzji, osobę, o której mowa w ust. 1, do jej uzupełnienia

w określonym terminie.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki

oraz ministrem właściwym do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, informacje,

które należy przedstawić Inspektorowi w przypadkach, o których mowa w art. 31 ust.

4 rozporządzenia nr 1907/2006, biorąc pod uwagę bezpieczeństwo ludzi i środowiska

oraz zakres informacji wynikający z karty charakterystyki.

5.

Inspektor może zażądać ujawnienia szczegółowego składu chemicznego preparatu. Informacja

taka stanowi tajemnicę służbową i może zostać wykorzystana wyłącznie w celach medycznych

do zapobiegania i postępowania leczniczego.

6.

W przypadku aktualizacji karty charakterystyki osoba, o której mowa w ust. 1, jest

obowiązana przedstawić ją Inspektorowi w terminie 14 dni od dnia jej aktualizacji.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

1.

Badania właściwości fizykochemicznych, toksyczności i ekotoksyczności substancji i

preparatów będą przeprowadzane zgodnie z wymaganiami art. 13 rozporządzenia nr 1907/2006.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki

oraz ministrem właściwym do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia

1)

kryteria, które muszą spełniać jednostki organizacyjne wykonujące badania zgodnie

z zasadami Dobrej Praktyki Laboratoryjnej,

2)

jednostkę lub jednostki właściwe do kontroli i weryfikacji spełniania kryteriów, o

których mowa w pkt 1, oraz nadawania i cofania uprawnień w przypadku, odpowiednio,

spełniania lub niespełnienia tych kryteriów,

3)

sposób dokonywania kontroli i weryfikacji spełniania kryteriów, o których mowa w pkt

1, przez jednostkę lub jednostki właściwe, o których mowa w pkt 2,

4)

tryb nadawania i cofania uprawnień, o których mowa w pkt 2

- uwzględniając obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej oraz decyzje

i zalecenia Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD).

3.

W przypadku jednostki organizacyjnej wykonującej badania, mającej siedzibę poza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, uprawnienia nadane przez jednostki za granicą, stwierdzające,

że jednostka ta spełnia zasady Dobrej Praktyki Laboratoryjnej, uznaje się po przedstawieniu

certyfikatu lub innego właściwego dokumentu - nadanego tej jednostce przez właściwą

jednostkę w państwach Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) lub w innych

państwach, w których ustanowiono w porozumieniu z OECD jednostki właściwe do kontroli

i weryfikacji spełniania zasad Dobrej Praktyki Laboratoryjnej.

4.

Kontrola i weryfikacja spełniania kryteriów przez jednostki organizacyjne wykonujące

badania, o których mowa w ust. 1, oraz nadanie tym jednostkom uprawnień, o których

mowa w ust. 2, podlega stałej opłacie rocznej wnoszonej przez te jednostki.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i sposób

wnoszenia opłaty, o której mowa w ust. 4, uwzględniając w szczególności rzeczywiste

koszty ponoszone przez jednostkę lub jednostki, o których mowa w ust. 2 pkt 2, oraz

wysokość opłat za takie same czynności w innych państwach.

1

Oznakowanie opakowania substancji niebezpiecznej i preparatu niebezpiecznego obejmuje

nazwę umożliwiającą jednoznaczną identyfikację substancji lub preparatu, nazwy określonych

substancji niebezpiecznych zawartych w preparacie, nazwę i siedzibę, a w przypadku

osoby fizycznej imię i nazwisko oraz adres osoby wprowadzającej substancję lub preparat

do obrotu oraz odpowiednie znaki ostrzegawcze i napisy, zgodnie z przepisami, o których

mowa w art. 26, a także informacje o wymaganym postępowaniu z opróżnionymi opakowaniami,

zgodnie z obowiązującymi przepisami.

1a

Zastosowanie z uwagi na tajemnicę handlową alternatywnej nazwy rodzajowej dla zawartych

w preparacie substancji niebezpiecznych wymaga uzyskania zgody Inspektora.

2

Oznakowanie opakowania substancji niebezpiecznej lub preparatu niebezpiecznego, wprowadzanych

do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, powinno być sporządzone w języku

polskim, zgodnie z wymogami określonymi w przepisach o języku polskim.

3.

Na opakowaniach substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych nie wolno

umieszczać oznaczeń wskazujących, że taka substancja lub taki preparat nie są niebezpieczne.

4.

(uchylony).

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw

gospodarki, pracy, rolnictwa oraz środowiska określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób oznakowania opakowań substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych,

w szczególności

a)

treść napisów i wzory znaków ostrzegawczych,

b)

sposób umieszczania napisów i znaków ostrzegawczych,

c)

wymiary oznakowania w zależności od pojemności opakowania,

d)

kategorie substancji niebezpiecznych, których nazwy umieszcza się na oznakowaniu opakowania

preparatu niebezpiecznego,

2)

informacje, które powinien zawierać wniosek do Inspektora o uzyskanie zgody na zastosowanie

alternatywnej nazwy rodzajowej,

3)

szczególny sposób oznakowania niektórych preparatów chemicznych

- uwzględniając przepisy obowiązujące w Unii Europejskiej oraz informacje jednoznacznie

identyfikujące niebezpieczną substancję zawartą w preparacie i propozycję alternatywnej

nazwy rodzajowej.

1.

Pojemniki i zbiorniki służące do przechowywania substancji niebezpiecznych i preparatów

niebezpiecznych oraz do pracy z nimi, rurociągi zawierające substancje niebezpieczne

i preparaty niebezpieczne oraz miejsca, w których składowane są znaczące ilości substancji

niebezpiecznych lub preparatów niebezpiecznych, powinny być należycie oznakowane.

2

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki,

ministrem właściwym do spraw pracy oraz ministrem właściwym do spraw środowiska określi,

w drodze rozporządzenia, sposób oznakowania pojemników i zbiorników służących do przechowywania

substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych i do pracy z nimi, rurociągów

zawierających substancje niebezpieczne lub preparaty niebezpieczne oraz miejsc, w

których są składowane znaczące ilości substancji niebezpiecznych lub preparatów niebezpiecznych,

mając na celu zapewnienie ochrony zdrowia człowieka i środowiska oraz obowiązujące

w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.

1.

Opakowania substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych wprowadzanych do

obrotu powinny

1)

mieć konstrukcję uniemożliwiającą wydostanie się zawartości z opakowania w sposób

przypadkowy; wymóg ten nie ma zastosowania, jeżeli wymagane są szczególne techniczne

środki bezpieczeństwa;

2)

być wykonane z materiałów odpornych na niszczące działanie ich zawartości i uniemożliwiających

tworzenie się substancji niebezpiecznych w wyniku chemicznego oddziaływania zawartości

na materiał opakowania;

3)

zachowywać szczelność w warunkach działających na opakowanie obciążeń i napięć w trakcie

jego normalnej eksploatacji;

4)

w przypadku opakowań z zamknięciami wielokrotnego użytku, gwarantować zachowanie ich

szczelności podczas wielokrotnego otwierania i zamykania w warunkach normalnej eksploatacji.

2.

Opakowania transportowe niebezpiecznych substancji i niebezpiecznych preparatów spełniają

wymagania określone w ust. 1 pkt 1-3, jeżeli spełniają wymagania przepisów o transporcie

materiałów niebezpiecznych.

3

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki

określi, w drodze rozporządzenia

1)

rodzaje substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych, których opakowania

zaopatruje się w zamknięcia utrudniające ich otwarcie przez dzieci i wyczuwalne dotykiem

ostrzeżenie o niebezpieczeństwie,

2)

wymagania dotyczące zamknięć i ostrzeżeń, o których mowa w pkt 1, uwzględniając w

szczególności normy, które muszą spełniać takie zamknięcia oraz wyczuwalne dotykiem

ostrzeżenia

- mając na celu zapewnienie ochrony zdrowia człowieka i środowiska oraz obowiązujące

w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.

1.

Obrót określonymi kategoriami substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych

wymaga posiadania kwalifikacji stwierdzanych przez właściwego inspektora sanitarnego

2

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki

może określić, w drodze rozporządzenia

1)

kategorie substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych, którymi obrót wymaga

posiadania określonych kwalifikacji,

2)

kwalifikacje, które muszą posiadać osoby prowadzące na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej obrót określonymi kategoriami substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych,

3

tryb uznawania kwalifikacji obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej oraz

państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy

o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz Konfederacji Szwajcarskiej

- biorąc pod uwagę konieczność ochrony zdrowia ludzi i ochrony środowiska przed zagrożeniami

stwarzanymi przez substancje niebezpieczne i preparaty niebezpieczne.

1.

Zabroniona jest reklama substancji niebezpiecznej bez wymienienia kategorii niebezpieczeństwa

związanej z tą substancją.

2.

Każda reklama preparatu niebezpiecznego, która umożliwia konsumentom nabycie takiego

preparatu bez uprzedniego obejrzenia oznakowania na jego opakowaniu, musi zawierać

informację o rodzaju lub rodzajach zagrożeń wymienionych na oznakowaniu opakowania.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki, na wniosek ministra właściwego do spraw zdrowia

lub ministra właściwego do spraw środowiska, w przypadku stwierdzenia, że produkcja,

obrót lub stosowanie substancji niebezpiecznej lub preparatu niebezpiecznego stwarzają

nieuzasadnione ryzyko dla zdrowia człowieka lub środowiska, lub gdy wynika to z porozumień

międzynarodowych, określi, w drodze rozporządzenia, ograniczenia, zakazy lub warunki

1)

produkcji, obrotu lub stosowania takiej substancji lub preparatu,

2)

wprowadzania do obrotu lub stosowania wyrobów zawierających takie substancje lub preparaty

- uwzględniając w szczególności zastosowania takiej substancji lub preparatu, stosowanie

w stężeniu lub proporcjach przewyższających określony poziom, występowanie w określonych

stężeniach lub ilościach w określonych wyrobach.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki może określić, w drodze rozporządzenia, warunki

i sposób stosowania ograniczeń określonych w załączniku XVII do rozporządzenia nr

1907/2006, zgodnie z celami tych ograniczeń.

1.

Jeżeli istnieją szczegółowe dowody, że preparat stwarza niedopuszczalne zagrożenie

dla człowieka lub środowiska, nawet w przypadku gdy osoba wprowadzająca taki preparat

do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spełnia wszystkie wymogi ustawy,

Inspektor do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych może, na czas określony, nie

dłuższy niż 3 miesiące, zakazać, w drodze decyzji, wprowadzania takiego preparatu

do obrotu lub określić warunki, jakie muszą zostać spełnione podczas wprowadzania

do obrotu.

1a

Jeżeli istnieją uzasadnione podstawy by przypuszczać, że detergent, mimo że spełnia

wymagania rozporządzenia nr 648/2004, stwarza zagrożenie dla bezpieczeństwa lub zdrowia

człowieka, lub zagrożenie dla środowiska, Inspektor, po uzyskaniu opinii Głównego

Inspektora Sanitarnego i Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, może, na czas określony,

nie dłuższy niż 6 miesięcy, w drodze decyzji, zakazać wprowadzania takiego detergentu

do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub określić warunki, jakie muszą

zostać spełnione podczas wprowadzania do obrotu, spełniając jednocześnie wymagania,

o których mowa w art. 15 ust. 1 rozporządzenia nr 648/2004.

1b

Inspektor do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych, w drodze decyzji, uchyla albo

przedłuża o następne 6 miesięcy zakaz, o którym mowa w ust. 1a, stosownie do wyników

konsultacji przewidzianych w art. 15 ust. 2 rozporządzenia nr 648/2004.

1c

Inspektor do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych, w drodze decyzji, uchyla zakaz,

o którym mowa w ust. 1a, po podjęciu decyzji przewidzianej w art. 15 ust. 2 rozporządzenia

nr 648/2004.

2.

Z wnioskiem o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 1, może wystąpić także Główny

Inspektor Sanitarny lub Główny Inspektor Ochrony Środowiska.

3

Z wnioskiem o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 1a, może wystąpić także Główny

Inspektor Sanitarny, Główny Inspektor Ochrony Środowiska lub Prezes Urzędu Ochrony

Konkurencji i Konsumentów.

Nadzór nad przestrzeganiem przepisów ustawy oraz przepisów rozporządzeń, o których

mowa w art. 1 ust. 1, sprawuje Państwowa Inspekcja Sanitarna albo Państwowa Inspekcja

Sanitarna Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w zakresie swojej właściwości,

a także

1)

Inspekcja Ochrony Środowiska - w zakresie zagrożeń dla środowiska;

2)

Państwowa Inspekcja Pracy - w zakresie nadzoru i kontroli przestrzegania przepisów

ustawy przez pracodawców - w zakresie swoich kompetencji;

3)

Inspekcja Handlowa - w zakresie przestrzegania

a)

obowiązku dokonania wymaganej rejestracji substancji oraz obowiązku dostarczenia odbiorcy

substancji lub preparatu wymaganej karty charakterystyki,

b)

przepisów, o których mowa w art. 31 ustawy lub przepisów, o których mowa w art. 67

rozporządzenia nr 1907/2006 - w zakresie swoich kompetencji,

c)

przepisów art. 11 rozporządzenia nr 648/2004 - w zakresie oznakowania detergentów

w handlu hurtowym i detalicznym,

d)

art. 25, 26 i 28 - w odniesieniu do handlu hurtowego i detalicznego;

4)

Państwowa Straż Pożarna - w zakresie właściwego oznakowania miejsc składowania substancji

i preparatów, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 1-5;

5)

organy celne - w zakresie przestrzegania przepisów

a)

dotyczących wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów, o których mowa w rozporządzeniu

nr 689/2008,

b)

dotyczących substancji, preparatu lub wyrobu, których import jest zakazany lub podlega

ograniczeniom w imporcie zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 31,

c)

dotyczących importu substancji, preparatu lub wyrobu wymienionego w załączniku XVII

do rozporządzenia nr 1907/2006, przez informowanie właściwego państwowego inspektora

sanitarnego o przypadkach importu substancji, preparatów lub wyrobów, które budzą

wątpliwości organu celnego, co do przestrzegania przez importerów warunków określonych

w tym załączniku,

d)

dotyczących importu substancji, preparatu lub wyrobu wbrew przepisom tytułu VII rozporządzenia

nr 1907/2006.

(uchylony).

Organy wymienione w art. 33 realizują nadzór na zasadach i w trybie określonych w

odrębnych przepisach.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb pobierania i badania próbek substancji i preparatów oraz wyrobów w ramach nadzoru

wykonywanego przez Państwową Inspekcję Sanitarną,

2)

wzór protokołu pobrania tej próbki,

3)

sposób zabezpieczania tych próbek,

4)

wzór sprawozdania z tych badań,

5)

sposób postępowania z pozostałościami po tych próbkach

- mając na względzie zapewnienie wysokiej jakości badań i bezpieczeństwo osób prowadzących

badania.

Kto wbrew decyzji Inspektora do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych wprowadza

do obrotu preparat stwarzający niedopuszczalne zagrożenie dla człowieka lub środowiska

lub detergent, co do którego istnieją uzasadnione podstawy by przypuszczać, że stwarza

zagrożenie dla bezpieczeństwa lub zdrowia człowieka lub zagrożenie dla środowiska,

podlega karze grzywny, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności

do lat 2.

(uchylony).

Kto

1)

wbrew przepisom art. 14 ust. 2 rozporządzenia nr 689/2008, dokonuje wywozu chemikalium

lub wyrobu, w rozumieniu art. 3 pkt 3 tego rozporządzenia, wymienionych w załączniku

V do tego rozporządzenia,

2)

wbrew przepisom art. 13 ust. 6 rozporządzenia nr 689/2008, dokonuje wywozu chemikalium

wymienionego w załączniku I część 2 lub 3 do tego rozporządzenia bez otrzymania informacji

od Inspektora do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych, że wyznaczone władze krajowe

strony przywozu lub właściwe organy innego kraju przywozu wyrażają zgodę na ten przywóz,

podlega karze grzywny, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności

do lat 2.

Kto

1)

wbrew przepisowi art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 689/2008 nie zgłasza Inspektorowi

do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych wywozu chemikalium wymienionego w załączniku

I część 1 do tego rozporządzenia, nie później niż 30 dni przed pierwszym wywozem i

nie później niż 15 dni przed pierwszym wywozem w każdym następnym roku kalendarzowym,

2)

wbrew przepisowi art. 9 ust. 1 rozporządzenia nr 689/2008, nie informuje w pierwszym

kwartale każdego roku Inspektora do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych o wielkości

wywozu i przywozu chemikalium (w postaci substancji lub zawartego w preparatach lub

w wyrobach) wymienionego w załączniku I do tego rozporządzenia w roku poprzednim,

3)

wbrew przepisowi art. 16 rozporządzenia nr 689/2008 dokonuje wywozu chemikalium bez

stosowanego w Unii Europejskiej oznakowania lub bez wymaganej karty charakterystyki,

podlega karze grzywny.

Kto

1)

bez uzyskania wymaganej zgody na odstępstwo wprowadza do obrotu środek powierzchniowo

czynny przeznaczony do stosowania w detergentach lub detergent zawierający środek

powierzchniowo czynny, niespełniający warunków określonych w art. 4 ust. 3 rozporządzenia

nr 648/2004,

2)

wbrew warunkom odstępstwa udzielonego na podstawie art. 5 rozporządzenia nr 648/2004

wprowadza do obrotu lub stosuje środek powierzchniowo czynny przeznaczony do stosowania

w detergentach lub detergent zawierający środek powierzchniowo czynny,

podlega karze grzywny, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności

do lat 2.

Producent, w rozumieniu art. 2 pkt 10 rozporządzenia nr 648/2004, który

1)

wbrew przepisom art. 11 ust. 2-6 rozporządzenia nr 648/2004 wprowadza do obrotu detergent

bez wymaganego oznakowania albo niewłaściwie oznakowany, w szczególności nie umieszcza

wymaganych informacji na opakowaniach detergentów lub w dokumentacji towarzyszącej

detergentom transportowanym luzem,

2)

wbrew przepisowi art. 9 rozporządzenia nr 648/2004 nie udostępnia na żądanie Inspektora

do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych albo personelu medycznego wymaganych

informacji,

3)

wbrew przepisowi załącznika VII D do rozporządzenia nr 648/2004 nie udostępnia wymaganych

informacji na stronie internetowej,

podlega karze grzywny.

Kto

1)

wbrew ograniczeniom, zakazom lub warunkom określonym w przepisach wydanych na podstawie

art. 31 ust. 1 produkuje, wprowadza do obrotu lub stosuje substancję niebezpieczną,

preparat niebezpieczny lub wyrób zawierający taką substancję lub preparat,

2)

wbrew przepisom art. 67 rozporządzenia nr 1907/2006 produkuje, wprowadza do obrotu

lub stosuje substancję w postaci własnej, jako składnik preparatu lub w wyrobie, w

stosunku do której w załączniku XVII do tego rozporządzenia zostało określone ograniczenie

albo czyni to wbrew warunkom ustalonym w tym załączniku lub w przepisach wydanych

na podstawie art. 31 ust. 2,

podlega karze grzywny, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności

do lat 2.

Producent, importer lub dalszy użytkownik, który wbrew przepisom art. 56 ust. 1-6

rozporządzenia nr 1907/2006 lub wbrew warunkom zezwolenia wprowadza do obrotu lub

stosuje substancję, w jej postaci własnej, jako składnik preparatu lub w wyrobie,

wymienioną w załączniku XIV do tego rozporządzenia,

podlega karze grzywny, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności

do roku.

Rejestrujący, który wykonuje lub zleca wykonanie badania na kręgowcach wbrew przepisowi

art. 26 ust. 3 rozporządzenia nr 1907/2006,

podlega karze grzywny, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności

do roku.

Producent, importer lub producent wyrobu, który wbrew przepisowi art. 9 ust. 6 rozporządzenia

nr 1907/2006 nie stosuje się do warunków nałożonych przez Agencję zgodnie z art. 9

ust. 4 tego rozporządzenia,

podlega karze grzywny.

Dalszy użytkownik, który wbrew przepisowi art. 37 ust. 5 rozporządzenia nr 1907/2006

nie określa, nie stosuje i, w stosownych przypadkach, nie zaleca odpowiednich środków

w celu właściwej kontroli ryzyka,

podlega karze grzywny.

1.

Kto wprowadza do obrotu substancję niebezpieczną lub preparat niebezpieczny bez oznakowania

wymaganego przepisami art. 25 i 26 lub z oznakowaniem niespełniającym tych wymagań,

podlega karze grzywny.

2.

Tej samej karze podlega kto wbrew przepisowi art. 65 rozporządzenia nr 1907/2006 nie

umieszcza na etykiecie substancji lub preparatu wymaganego numeru zezwolenia przed

ich wprowadzeniem do obrotu.

Kto wbrew przepisowi art. 27 nie zapewnia należytego oznakowania pojemników i zbiorników

służących do przechowywania substancji niebezpiecznych oraz do pracy z nimi, rurociągów

zawierających substancje niebezpieczne i preparaty niebezpieczne oraz miejsc, w których

są składowane znaczące ilości substancji niebezpiecznych lub preparatów niebezpiecznych,

podlega karze grzywny.

Kto wbrew przepisowi art. 28 nie zapewnia wymaganych opakowań substancji niebezpiecznych

i preparatów niebezpiecznych,

podlega karze grzywny.

(uchylony).

1.

Kto reklamuje substancję niebezpieczną bez wymienienia kategorii niebezpieczeństwa

związanej z tą substancją

-

podlega karze grzywny.

2.

Tej samej karze podlega ten, kto zamieszcza reklamę niebezpiecznego preparatu, która

nie zawiera informacji o rodzaju lub rodzajach zagrożeń wymienionych na oznakowaniu

opakowania takiego preparatu, jeżeli reklama ta umożliwia konsumentom nabycie takiego

preparatu bez uprzedniego obejrzenia oznakowania na jego opakowaniu.

Rejestrujący, który wbrew przepisom art. 22 ust. 1, 2 i 4 rozporządzenia nr 1907/2006

nie dopełnia obowiązku wprowadzenia do dokumentów rejestracyjnych wymaganych nowych

informacji i nie przedkłada ich Agencji lub nie dokonuje wymaganej aktualizacji dokumentów

rejestracyjnych,

podlega karze grzywny.

Właściciel wyników badania, który wbrew przepisom art. 30 ust. 1, 3 i 4 rozporządzenia

nr 1907/2006 odmawia uczestnikowi forum wymiany informacji o substancjach (SIEF) przedstawienia

w terminie dokumentów stanowiących dowód poniesienia kosztów tego badania lub udostępnienia

w terminie dokumentacji tego badania,

podlega karze grzywny do 50 000 zł.

1.

Dostawca substancji lub preparatu, który wbrew przepisom art. 31 ust. 1 i 3-8 rozporządzenia

nr 1907/2006 nie sporządza, nie dostarcza lub nie przekazuje wymaganej karty charakterystyki

sporządzonej zgodnie z załącznikiem II do tego rozporządzenia,

podlega karze grzywny.

2.

Tej samej karze podlega sprawca określony w ust. 1, który wbrew przepisowi art. 31

ust. 9 rozporządzenia nr 1907/2006 sporządza, dostarcza lub przekazuje nieaktualną

kartę charakterystyki.

1.

Dostawca substancji, który wbrew przepisom art. 32 rozporządzenia nr 1907/2006 nie

przekazuje wymaganej informacji,

podlega karze grzywny.

2.

Tej samej karze podlega sprawca określony w ust. 1, który nie dokonuje wymaganej aktualizacji

informacji, o której mowa w ust. 1.

1.

Dostawca wyrobu zawierającego w stężeniu powyżej 0,1% wag. substancję spełniającą

kryteria zawarte w art. 57 rozporządzenia nr 1907/2006 i zidentyfikowaną zgodnie z

art. 59 ust. 1 tego rozporządzenia, który wbrew przepisowi art. 33 ust. 1 tego rozporządzenia

nie przekazuje odbiorcy wyrobu wymaganej informacji,

podlega karze grzywny.

2.

Tej samej karze podlega sprawca określony w ust. 1, który wbrew przepisowi art. 33

ust. 2 rozporządzenia nr 1907/2006 nie przekazuje konsumentowi, na jego żądanie, wymaganej

informacji.

1.

Uczestnik łańcucha dostaw substancji lub preparatu, który wbrew przepisowi art. 34

rozporządzenia nr 1907/2006 nie przekazuje uczestnikowi lub dystrybutorowi stanowiącemu

poprzednie ogniwo łańcucha dostaw wymaganych informacji,

podlega karze grzywny.

2.

Tej samej karze podlega dystrybutor, który wbrew przepisowi art. 34 rozporządzenia

nr 1907/2006 nie przekazuje otrzymanych zgodnie z ust. 1 informacji osobie stanowiącej

poprzednie ogniwo łańcucha dostaw.

Kto wbrew przepisowi art. 36 rozporządzenia nr 1907/2006 nie przechowuje lub nie udostępnia

informacji wymaganych od niego w celu wypełnienia obowiązków wynikających z przepisów

tego rozporządzenia,

podlega karze grzywny.

1.

Dalszy użytkownik

1)

który wbrew przepisowi art. 37 ust. 4 i 7 rozporządzenia nr 1907/2006, w terminach

określonych w art. 39 ust. 1 tego rozporządzenia nie sporządza lub nie aktualizuje

wymaganego raportu bezpieczeństwa chemicznego,

2)

który wbrew przepisowi art. 38 rozporządzenia nr 1907/2006, w terminach określonych

w art. 39 ust. 2 tego rozporządzenia nie przekazuje do Agencji lub nie aktualizuje

wymaganych informacji,

podlega karze grzywny nie niższej niż 2 000 zł.

2.

Tej samej karze podlega dystrybutor, który wbrew przepisowi art. 37 ust. 2 rozporządzenia

nr 1907/2006 nie przekazuje wymaganych informacji uczestnikowi lub dystrybutorowi

stanowiącemu poprzednie ogniwo łańcucha dostaw.

Rejestrujący lub dalszy użytkownik, który wbrew decyzji Agencji podjętej na podstawie

art. 40 ust. 3 rozporządzenia nr 1907/2006 nie dostarcza Agencji w ustalonym terminie

wymaganych informacji,

podlega karze grzywny.

Rejestrujący

1)

który wbrew decyzji Agencji podjętej na podstawie art. 41 ust. 3 rozporządzenia nr

1907/2006 nie przedstawia w ustalonym terminie informacji wymaganych do zapewnienia

zgodności dokumentów rejestracyjnych z przepisami tego rozporządzenia,

2)

który wbrew decyzji Agencji podjętej na podstawie art. 46 ust. 1 rozporządzenia nr

1907/2006 nie dostarcza Agencji w ustalonym terminie wymaganych dalszych informacji,

podlega karze grzywny.

Dalszy użytkownik, który wbrew przepisowi art. 66 ust. 1 rozporządzenia nr 1907/2006

i w terminie tam określonym nie zgłasza do Agencji stosowania substancji, o której

mowa w art. 56 ust. 2 tego rozporządzenia,

podlega karze grzywny.

1.

Producent, producent wyrobu lub importer, lub grupa producentów, producentów wyrobu

lub importerów, który wbrew przepisowi art. 113 rozporządzenia nr 1907/2006 wprowadza

do obrotu substancję, o której mowa w art. 112 tego rozporządzenia bez zgłoszenia

Agencji wymaganych informacji,

podlega karze grzywny.

2.

Tej samej karze podlega sprawca określony w ust. 1, który wbrew przepisowi art. 113

ust. 3 rozporządzenia nr 1907/2006 nie uaktualnia zgłoszonych informacji.

Kto wbrew obowiązkowi nie zapewnia swym pracownikom i ich przedstawicielom dostępu

do informacji dostarczanych zgodnie z przepisami art. 31 i 32 rozporządzenia nr 1907/2006

w odniesieniu do substancji lub preparatów, które stosują lub na które mogą być narażeni

w trakcie swojej pracy,

podlega karze grzywny.

Kto nie będąc do tego uprawnionym uiszcza ulgową opłatę lub należność na podstawie

art. 3-10 rozporządzenia nr 340/2008 albo korzysta ze zwolnienia z opłaty na podstawie

art. 74 ust. 2 rozporządzenia nr 1907/2006,

podlega karze grzywny.

(uchylony).

Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w art. 34e, 35-37n następuje w trybie

przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

(Dz. U. z 2008 r. Nr 133, poz. 848, Nr 214, poz. 1344 i Nr 237, poz. 1651).

(uchylony).

W ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152 oraz z 2000 r. Nr 19, poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 220 dodaje się § 3 w brzmieniu

„

§ 3.

Przepisy § 2 nie dotyczą substancji i preparatów chemicznych.

”

;

2)

w art. 221

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Niedopuszczalne jest stosowanie substancji i preparatów chemicznych nieoznakowanych

w sposób widoczny, umożliwiający ich identyfikację.

”

,

b)

§ 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Niedopuszczalne jest stosowanie niebezpiecznych substancji i niebezpiecznych preparatów

chemicznych bez posiadania aktualnego spisu tych substancji i preparatów oraz kart

charakterystyki, a także opakowań zabezpieczających przed ich szkodliwym działaniem,

pożarem lub wybuchem.

”

,

c)

w § 3 po wyrazie „substancji” dodaje się wyrazy „i niebezpiecznych preparatów”,

d)

§ 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Zasady klasyfikacji substancji i preparatów chemicznych pod względem zagrożeń dla

zdrowia lub życia, wykaz substancji niebezpiecznych, wymagania dotyczące kart charakterystyki

substancji lub preparatów niebezpiecznych oraz sposób ich oznakowania określają odrębne

przepisy.

”

,

e)

skreśla się § 5;

3)

w art. 283 w § 2 w pkt 5

a)

w lit. b) po wyrazie „substancje” dodaje się wyrazy „i preparaty”,

b)

w lit. c) po wyrazach „niebezpieczne substancje” dodaje się wyrazy „i niebezpieczne

preparaty”.

(pominięty).

W ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o Inspekcji Sanitarnej

(Dz. U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575, Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 756, z 1999 r. Nr 70, poz. 778 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 120, poz. 1268) w art. 4 dodaje się pkt 8 w brzmieniu

„

8)

przestrzegania przez osoby wprowadzające substancje lub preparaty chemiczne do obrotu

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz przez użytkowników substancji lub preparatów

chemicznych obowiązków wynikających z ustawy z dnia 11 stycznia 2001 r. o substancjach i preparatach chemicznych

(Dz. U. Nr 11, poz. 84).

”

(pominięty).

1

Substancje nowe wprowadzone do obrotu przed dniem wejścia w życie przepisów art. 12-22

ustawy przez osoby, o których mowa w art. 12 ust. 2, z zastrzeżeniem art. 12 ust.

3, podlegają zgłoszeniu do dnia 30 czerwca 2003 r.

2

Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, nie jest wymagane, jeżeli substancje nowe, o których

mowa w ust. 1, nie będą wprowadzane do obrotu po dniu 31 października 2002 r.

Dotychczasowe akty wykonawcze wydane na podstawie upoważnień zawartych w

1)

art. 10 ust. 9, art. 13f ust. 3 oraz art. 14 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 8,

2)

art. 15a ust. 4 ustawy zmienianej w art. 18,

3)

art. 24 ust. 2 oraz art. 26 ustawy zmienianej w art. 19,

4)

art. 15, art. 18 ust. 2 oraz art. 19 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 22,

5)

art. 90a ust. 3 ustawy zmienianej w art. 28,

6)

art. 10 ust. 5 oraz art. 14 ustawy zmienianej w art. 30,

7)

art. 36 ustawy zmienianej w art. 31,

8)

art. 48 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 33

- zachowują moc do dnia wejścia w życie aktów wykonawczych wydanych na podstawie upoważnień

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

(pominięty).

Traci moc rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 kwietnia 1927 r. o zakazie używania

białego i żółtego fosforu przy wyrobie przedmiotów zapalnych

(Dz. U. Nr 43, poz. 380).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 11 pkt

2 lit. b i c, który wchodzi w życie po upływie 90 dni od dnia ogłoszenia.

Traci moc ustawa z dnia 21 maja 1963 r. o substancjach trujących

(Dz. U. Nr 22, poz. 116, z 1983 r. Nr 6, poz. 35, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, z 1997 r. Nr 88, poz. 554 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 8 ust. 3 pkt 2 i 3, który wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2004 r.;

2)

art. 17 ust. 1 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2004 r.;

3)

art. 17 ust. 1 pkt 3, który wchodzi w życie z dniem 1 maja 2005 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2001 r., z wyjątkiem

1)

art. 46 pkt 11, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia ustawy,

2)

art. 46 pkt 10, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie upoważnień zmienianych niniejszą

ustawą zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

upoważnień w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2004 r., z wyjątkiem

1)

art. 42, art. 44, art. 70, art. 71 pkt 10, art. 74 pkt 5 i 6, art. 94 pkt 3, art.

97, art. 100, art. 101, art. 103 pkt 17 oraz art. 112, które wchodzą w życie z dniem

30 kwietnia 2004 r.;

2)

art. 85 pkt 7 w zakresie dotyczącym art. 456 ust. 1, który wchodzi w życie z dniem

2 maja 2004 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

W okresie 10 lat od dnia wejścia w życie ustawy warunek posiadania kompetencji kierowniczych

na stanowiskach, o których mowa w art. 52 oraz w ustawach zmienianych w art. 135-139,

141-143, 145-147, 149-156, 158, 159, 161-185 oraz 187-189, uważa się za spełniony

przez osoby, które

1)

uzyskały świadectwo potwierdzające kwalifikacje do pracy na wysokim stanowisku państwowym,

wydane na podstawie art. 7 ust. 5 lub art. 8 ust. 7 ustawy uchylanej w art. 214;

2)

w wyniku postępowania kwalifikacyjnego dla pracowników służby cywilnej ubiegających

się o mianowanie w służbie cywilnej osiągnęły miejsce uprawniające do mianowania na

podstawie ustawy uchylanej w art. 215.

W okresie 1 roku od dnia wejścia w życie ustawy, przy przeprowadzaniu naboru na wyższe

stanowiska w służbie cywilnej, do osób, o których mowa w art. 202, nie stosuje się

warunków określonych w art. 53 pkt 4 i 5.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

7 ust. 1, art. 40-43, art. 45, art. 47-49, art. 160 i art. 186 pkt 2-6, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.