Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 sierpnia 2009 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo o adwokaturze

1.

Adwokatura powołana jest do udzielania pomocy prawnej, współdziałania w ochronie praw

i wolności obywatelskich oraz w kształtowaniu i stosowaniu prawa.

2.

Adwokatura zorganizowana jest na zasadach samorządu zawodowego.

3.

Adwokat w wykonywaniu swoich obowiązków zawodowych podlega tylko ustawom.

4.

Tytuł zawodowy „adwokat” podlega ochronie prawnej.

Przepisy ustawy stosuje się do spraw niezakończonych w dniu wejścia ustawy w życie

orzeczeniami Wyższego Sądu Dyscyplinarnego wydanymi w drugiej instancji.

Adwokaturę stanowi ogół adwokatów i aplikantów adwokackich.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

2, który wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1

Zadaniem samorządu zawodowego adwokatury jest

1)

tworzenie warunków do wykonywania ustawowych zadań adwokatury;

2)

reprezentowanie adwokatury i ochrona jej praw;

3)

sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów o wykonywaniu zawodu adwokata;

4)

doskonalenie zawodowe adwokatów i kształcenie aplikantów adwokackich;

5)

ustalanie i krzewienie zasad etyki zawodowej oraz dbałość o ich przestrzeganie;

6)

sprawowanie zarządu majątkiem samorządu adwokackiego i rozporządzanie nim.

2

Minister Sprawiedliwości sprawuje nadzór nad działalnością samorządu w zakresie i

formach określonych ustawą.

Postępowanie dyscyplinarne wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy toczy się do

końca postępowania w danej instancji według przepisów dotychczasowych.

1.

Zawód adwokata polega na świadczeniu pomocy prawnej, a w szczególności na udzielaniu

porad prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych

oraz występowaniu przed sądami i urzędami.

1a.

(utracił moc).

2.

Pomoc prawna świadczona jest osobom fizycznym, podmiotom gospodarczym oraz jednostkom

organizacyjnym.

3.

Przez jednostkę organizacyjną rozumie się organ państwowy lub samorządowy, osobę prawną,

organizację społeczną lub polityczną oraz inny podmiot nieposiadający osobowości prawnej.

1

Adwokat wykonuje zawód w kancelarii adwokackiej, w zespole adwokackim oraz w spółce

cywilnej, jawnej, partnerskiej lub komandytowej, przy czym wspólnikami w spółkach

cywilnej, jawnej i partnerskiej oraz komplementariuszami w spółce komandytowej mogą

być wyłącznie adwokaci lub adwokaci i radcowie prawni, a także prawnicy zagraniczni

wykonujący stałą praktykę na podstawie ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej

w Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 126, poz. 1069, z późn. zm., a wyłącznym przedmiotem działalności takich spółek jest świadczenie pomocy prawnej.

2.

(uchylony).

1.

Adwokat nie może wykonywać zawodu

1)

jeżeli pozostaje w stosunku pracy;

2)

(uchylony);

3)

jeżeli został uznany za trwale niezdolnego do wykonywania zawodu;

4)

jeżeli został ubezwłasnowolniony;

5)

w razie orzeczenia kary zawieszenia w czynnościach zawodowych albo tymczasowego zawieszenia

w wykonywaniu czynności zawodowych.

2.

(uchylony).

3.

Zakaz przewidziany w ust. 1 pkt 1 nie dotyczy pracowników naukowych i naukowo-dydaktycznych.

1.

O trwałej niezdolności do wykonywania zawodu orzeka okręgowa rada adwokacka.

2.

Uchwała zapada po wysłuchaniu adwokata i jego pełnomocnika ustanowionego spośród adwokatów

oraz po zaznajomieniu się z opiniami lub orzeczeniami lekarskimi. Okręgowa rada adwokacka

wyznacza pełnomocnika z urzędu, jeżeli adwokat go nie ustanowi.

3.

W razie wszczęcia postępowania o stwierdzenie trwałej niezdolności do wykonywania

zawodu, okręgowa rada adwokacka może zawiesić adwokata tymczasowo w wykonywaniu czynności

zawodowych. To samo uprawnienie przysługuje okręgowej radzie adwokackiej wtedy, gdy

przeciwko adwokatowi zostało wszczęte postępowanie o ubezwłasnowolnienie.

1.

Adwokat zawieszony w wykonywaniu czynności zawodowych nie może występować przed sądami

lub organami państwowymi i samorządowymi. W okresie zawieszenia adwokat może wykonywać

inne czynności, na które uzyskał zezwolenie dziekana.

2.

Czynne i bierne prawo wyborcze do organów samorządu adwokackiego nie przysługuje adwokatowi

zawieszonemu w wykonywaniu czynności zawodowych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Aplikanci adwokaccy, radcowscy i notarialni wpisani na listę aplikantów przed datą

wejścia w życie ustawy, przystępują do egzaminu zawodowego na dotychczasowych zasadach.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Adwokat przed rozpoczęciem wykonywania czynności zawodowych składa wobec dziekana

ślubowanie treści następującej

„

Ślubuję uroczyście w swej pracy adwokata przyczyniać się ze wszystkich sił do ochrony

praw i wolności obywatelskich oraz umacniania porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej,

obowiązki swe wypełniać gorliwie, sumiennie i zgodnie z przepisami prawa, zachować

tajemnicę zawodową, a w postępowaniu swoim kierować się zasadami godności, uczciwości,

słuszności i sprawiedliwości społecznej.

”

.

1.

W 2005 r. nabór na aplikację adwokacką, w drodze egzaminu konkursowego, przeprowadzają

okręgowe rady adwokackie równocześnie w tym samym dniu w Rzeczypospolitej Polskiej,

w terminie wyznaczonym przez Ministra Sprawiedliwości, z zastrzeżeniem ust. 20. Informację

o terminie egzaminu konkursowego Minister Sprawiedliwości zamieszcza w dzienniku o

zasięgu ogólnopolskim i Biuletynie Informacji Publicznej.

2.

Udział w postępowaniu konkursowym jest odpłatny.

3.

Opłata za udział w egzaminie konkursowym wnoszona jest do właściwej okręgowej rady

adwokackiej i stanowi jej dochód. Wysokość opłaty stanowi równowartość minimalnego

wynagrodzenia za pracę.

4.

Naczelna Rada Adwokacka powołuje zespół do przygotowania pytań na egzamin konkursowy

dla kandydatów na aplikantów adwokackich, zwany dalej „zespołem”.

5.

W skład zespołu wchodzi pięć osób, w tym przedstawiciel Ministra Sprawiedliwości oraz

wyznaczony członek Naczelnej Rady Adwokackiej jako przewodniczący zespołu.

6.

Przewodniczący zespołu kieruje pracami zespołu oraz określa tryb pracy zespołu.

7.

Obsługę administracyjno-techniczną zespołu zapewnia Naczelna Rada Adwokacka.

8.

Koszty przygotowania pytań oraz obsługi zespołu ponoszą okręgowe rady adwokackie.

9.

Każda okręgowa rada adwokacka może zgłaszać zespołowi, za pośrednictwem przewodniczącego

zespołu, propozycje pytań konkursowych.

10.

Zespół przygotowuje jeden zestaw pytań w formie testu wyboru.

11.

Przewodniczący zespołu zapewni poufność przy przygotowywaniu, przechowywaniu i przekazywaniu

pytań właściwym komisjom.

12.

Okręgowa rada adwokacka powołuje komisję konkursową do przeprowadzenia egzaminu konkursowego

dla kandydatów na aplikantów adwokackich, zwaną dalej „komisją”.

13.

W skład komisji wchodzi trzech adwokatów, będących członkami danej izby adwokackiej,

oraz dwóch przedstawicieli Ministra Sprawiedliwości.

14.

Przedstawicielem Ministra Sprawiedliwości może być także, po wyrażeniu zgody, sędzia

albo sędzia w stanie spoczynku lub prokurator albo prokurator w stanie spoczynku.

15.

Minister Sprawiedliwości wyznacza przewodniczącego komisji spośród swoich przedstawicieli.

16.

Jeżeli wymaga tego potrzeba wynikająca z liczby kandydatów zgłaszających się do egzaminu

konkursowego, okręgowa rada adwokacka powołuje odpowiednio większą liczbę komisji,

przy zastosowaniu zasad określonych w ust. 12-15.

17.

Za udział w pracach zespołu i komisji przysługuje wynagrodzenie.

18.

Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 17, dla przedstawicieli Ministra Sprawiedliwości

ustala się w wysokości wynagrodzenia przysługującego członkom komisji egzaminacyjnej

za przeprowadzenie konkursu na stanowisko aplikanta sądowego i prokuratorskiego, a

koszty wynagrodzenia pokrywane są z części budżetu pozostającej w dyspozycji Ministra

Sprawiedliwości.

19.

Okręgowa rada adwokacka ponosi koszty związane z działaniem komisji oraz zapewnia

jej obsługę administracyjno-techniczną.

20.

Okręgowa rada adwokacka zamieszcza w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim, w Biuletynie

Informacji Publicznej oraz w swojej siedzibie ogłoszenie o egzaminie konkursowym,

nie później niż 75 dni przed dniem rozpoczęcia egzaminu konkursowego.

21.

Termin zgłaszania się kandydatów do egzaminu konkursowego wynosi 45 dni od dnia ogłoszenia

o egzaminie konkursowym, o którym mowa w ust. 20.

22.

Jeżeli zgłoszenie nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 75c ust. 2 ustawy,

o której mowa w art. 1, dziekan okręgowej rady adwokackiej wzywa kandydata listem

poleconym do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych

braków spowoduje pozostawienie zgłoszenia bez rozpoznania.

23.

O pozostawieniu zgłoszenia bez rozpoznania okręgowa rada adwokacka zawiadamia kandydata

pisemnie, za poświadczeniem odbioru.

24.

W przypadku nieuiszczenia przez kandydata opłaty za udział w egzaminie konkursowym,

dziekan okręgowej rady adwokackiej wzywa go, w trybie określonym w ust. 22, do uiszczenia

tej opłaty w terminie 7 dni.

25.

Jeżeli kandydat pomimo wezwania, o którym mowa w ust. 24, nie uiścił opłaty za udział

w egzaminie konkursowym, okręgowa rada adwokacka podejmuje uchwałę o zwrocie zgłoszenia.

Od uchwały tej przysługuje odwołanie do Naczelnej Rady Adwokackiej.

26.

Jeżeli kandydat nie spełnia warunków określonych w art. 65 pkt 1-3 ustawy, o której

mowa w art. 1, lub zgłoszenie zostało złożone po terminie, o którym mowa w ust. 21,

okręgowa rada adwokacka podejmuje uchwałę odmawiającą dopuszczenia kandydata do udziału

w egzaminie konkursowym. Od uchwały tej przysługuje odwołanie do Naczelnej Rady Adwokackiej.

27.

W 2005 r. do przeprowadzenia egzaminu konkursowego na aplikację adwokacką stosuje

się odpowiednio przepisy art. 75a ust. 3, art. 75g-75i oraz art. 75j ust. 1 ustawy,

o której mowa w art. 1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Postępowania w sprawach wniesionych do Ministra Sprawiedliwości na podstawie art.

46 ust. 2 i art. 68 ust. 6a w związku z art. 79 ust. 3 ustawy, o której mowa w art.

1, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i niezakończone do dnia wejścia w

życie tej ustawy prowadzone są na dotychczasowych zasadach.

1.

Adwokat obowiązany jest zachować w tajemnicy wszystko, o czym dowiedział się w związku

z udzielaniem pomocy prawnej.

2.

Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej nie może być ograniczony w czasie.

3.

Adwokata nie można zwolnić od obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej co do faktów,

o których dowiedział się udzielając pomocy prawnej lub prowadząc sprawę.

4

Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej nie dotyczy informacji udostępnianych na

podstawie przepisów ustawy z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu wprowadzaniu do obrotu finansowego

wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł oraz o

przeciwdziałaniu finansowaniu terroryzmu

(Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1505, z późn. zm. - w zakresie określonym tymi przepisami.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

W sprawie o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Ministra Sprawiedliwości

wydaną na podstawie art. 46 ust. 2 i art. 68 ust. 6a w związku z art. 79 ust. 3 ustawy,

o której mowa w art. 1, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, organem właściwym

jest Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej.

1.

Adwokat podczas i w związku z wykonywaniem obowiązków zawodowych korzysta z ochrony

prawnej podobnie jak sędzia i prokurator.

2.

Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, określi strój urzędowy adwokatów

biorących udział w rozprawach sądowych, uwzględniając uroczysty charakter stroju,

odpowiedni do powagi sądu i utrwalonej tradycji.

W sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Sprawiedliwości wydanej na podstawie

art. 46 ust. 2 i art. 68 ust. 6a w związku z art. 79 ust. 3 ustawy, o której mowa

w art. 1, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, organem właściwym jest Prezydium

Naczelnej Rady Adwokackiej.

1.

Adwokat przy wykonywaniu zawodu adwokackiego korzysta z wolności słowa i pisma w granicach

określonych przez zadania adwokatury i przepisy prawa.

2.

Nadużycie tej wolności, stanowiące ściganą z oskarżenia prywatnego zniewagę lub zniesławienie

strony, jej pełnomocnika lub obrońcy, kuratora, świadka, biegłego lub tłumacza, podlega

ściganiu tylko w drodze dyscyplinarnej.

1.

Adwokat podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej za szkody

wyrządzone przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 4 ust. 1.

2.

Obowiązek określony w ust. 1 nie dotyczy adwokatów niewykonujących zawodu.

3

Okręgowa rada adwokacka właściwa ze względu na miejsce zamieszkania adwokata jest

obowiązana do przeprowadzania kontroli spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia,

o którym mowa w ust. 1. Spełnienie tego obowiązku ustala się na podstawie okazanej

przez adwokata polisy lub innego dokumentu ubezpieczenia, potwierdzającego zawarcie

umowy tego ubezpieczenia, wystawionego przez zakład ubezpieczeń.

4

Minister Sprawiedliwości nadzoruje wykonywanie przez okręgowe rady adwokackie zadań

określonych w ust. 3. Dziekani okręgowych rad adwokackich obowiązani są do składania

Ministrowi Sprawiedliwości raz w roku, w terminie do dnia 15 marca, sprawozdań z kontroli

przeprowadzonych w poprzednim roku kalendarzowym.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości,

po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Adwokackiej oraz Polskiej Izby Ubezpieczeń,

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego,

o którym mowa w art. 8a, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę

gwarancyjną, biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę wykonywanego zawodu oraz zakres

realizowanych zadań.

Aplikacje adwokacka, radcowska i notarialne rozpoczęte w 2005 r. ulegają odpowiedniemu

skróceniu, tak aby egzaminy: adwokacki, radcowski i notarialny w 2009 r. odbyły się

w terminach określonych w ustawach, o których mowa odpowiednio w art. 1-3.

W sprawach, o których mowa w art. 154 i 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm., dotyczących ostatecznej decyzji Ministra Sprawiedliwości wydanej na podstawie art.

46 ust. 2 i art. 68 ust. 6a w związku z art. 79 ust. 3 ustawy, o której mowa w art.

1, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy organem właściwym jest Prezydium

Naczelnej Rady Adwokackiej.

1.

Organami adwokatury są: Krajowy Zjazd Adwokatury, Naczelna Rada Adwokacka, Wyższy

Sąd Dyscyplinarny oraz Wyższa Komisja Rewizyjna.

2.

Członkami organów adwokatury mogą być tylko adwokaci.

1.

Spółki świadczące pomoc prawną obowiązane są w ciągu jednego roku od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy dostosować swoją formę, skład osobowy i przedmiot działalności

do przepisów tej ustawy albo zakończyć działalność w zakresie świadczenia pomocy prawnej.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się do spółek z udziałem zagranicznym, które świadczą pomoc

prawną, istniejących w dniu 1 października 1996 r., utworzonych

zgodnie z przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym

(Dz. U. z 1997 r. Nr 26, poz. 143), z tym że termin wykonania obowiązku dostosowania swojej formy, składu osobowego

i przedmiotu działalności, z uwzględnieniem art. 11, albo zakończenia działalności

w zakresie świadczenia pomocy prawnej, wynosi 3 lata od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że

1)

art. 1

a)

pkt 7 lit. b w zakresie dodawanego w art. 66 ust. 1a,

b)

pkt 14 w zakresie dodawanego art. 75a ust. 1, 2, 4 i 5,

c)

pkt 15 w zakresie dodawanych art. 75b, 75c ust. 1 i ust. 3-9, art. 75d-75f, art. 75j

ust. 2 i 3,

d)

pkt 19 i 20,

2)

art. 2

a)

pkt 6 lit. b,

b)

pkt 16 w zakresie dodawanych art. 33

c)

pkt 19 i 20,

3)

art. 3

a)

pkt 3 w zakresie dodawanego art. 12 §2,

b)

pkt 16 w zakresie dodawanych art. 71b § 1, 2, 4 i 5, art. 71c, art. 71d § 1 i § 3-9,

art. 71e-71g, art. 71k § 2 i 3,

c)

pkt 19 i 20,

4)

art. 4 pkt 2 i 3

- stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem

1)

art. 126 § 6, 131

2)

art. 2-4 niniejszej ustawy, art. 2 ust. 4 pkt 3, art. 85 ust. 1 pkt 19 ustawy, o której

mowa w art. 5 oraz art. 6 i 8 niniejszej ustawy, które wchodzą w życie z dniem 1 października

2009 r.

Naczelna Rada Adwokacka, izby adwokackie i zespoły adwokackie mają osobowość prawną.

1.

Spółki z udziałem zagranicznym mogą być tworzone na podstawie ustawy, o której mowa

w art. 10 ust. 2, w celu świadczenia pomocy prawnej na terenie Rzeczypospolitej Polskiej,

jeżeli spełniają następujące warunki

1)

wszyscy wspólnicy (akcjonariusze) zagraniczni posiadają uprawnienia do samodzielnego

wykonywania zawodu adwokata lub radcy prawnego uzyskane za granicą albo są spółkami

z wyłącznym udziałem takich osób, a wszyscy wspólnicy polscy są radcami prawnymi lub

adwokatami,

2)

wspólnicy (akcjonariusze) zagraniczni wykażą wzajemność ze strony krajów, w których

posiadają uprawnienia do samodzielnego wykonywania zawodu określonego w pkt 1, a w

przypadku spółek, o których mowa w pkt 1, ze strony krajów ich siedziby.

2.

Adwokaci i radcowie prawni mogą świadczyć pomoc prawną w ramach spółek, o których

mowa w ust. 1, jeżeli są wspólnikami lub akcjonariuszami.

Przepisu art. 76b ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, nie stosuje się do aplikantów

adwokackich, którzy rozpoczęli aplikację przed dniem 10 września 2005 r.

1.

Wybory do organów adwokatury oraz organów izb adwokackich i zespołów adwokackich odbywają

się w głosowaniu tajnym przy nieograniczonej liczbie kandydatów.

2.

Kadencja organów adwokatury, organów izb adwokackich i zespołów adwokackich trwa trzy

lata, jednakże są one obowiązane działać do czasu ukonstytuowania się nowo wybranych

organów.

3.

W Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej i w prezydiach okręgowych rad adwokackich nie

można sprawować tej samej funkcji dłużej niż przez dwie następujące po sobie kadencje.

Ograniczenie to odnosi się także do kierowników zespołów adwokackich, z tym jednak

że w szczególnie uzasadnionych wypadkach zebranie zespołu może wybrać kierownika zespołu

na następną kadencję.

4.

Poszczególni członkowie organów, o których mowa w ust. 1, mogą być odwołani przed

upływem kadencji przez organ, który ich wybrał.

5.

Nie można łączyć mandatów ustawowych organów samorządu adwokackiego. Ograniczenie

to nie dotyczy kierownika zespołu adwokackiego.

1.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa odwołuje

sędziego, którego małżonek w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy wykonywał zawód

radcy prawnego w kancelarii radcy prawnego oraz w spółce jawnej lub cywilnej z wyłącznym

udziałem radców prawnych lub radców prawnych i adwokatów, albo w spółce komandytowej,

w której komplementariuszami są wyłącznie radcowie prawni lub radcowie prawni i adwokaci,

przy czym wyłącznym przedmiotem działalności takich spółek jest świadczenie pomocy

prawnej, jeżeli po upływie 3 lat od dnia jej wejścia w życie nadal ten zawód wykonuje.

2.

Uprawnienie określone w art. 61 § 2 pkt 3 ustawy, o której mowa w art. 7, wobec sędziego

pozostającego w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy w stosunku pokrewieństwa lub

powinowactwa z osobą wykonującą zawód radcy prawnego, o którym mowa w ust. 1, może

być wykonane nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

1.

Uchwały organów adwokatury, organów izb adwokackich i organów zespołów adwokackich,

dotyczące bezpośrednio poszczególnych osób, powinny zawierać uzasadnienia faktyczne

i prawne.

2.

Termin do wniesienia środków odwoławczych przewidzianych w ustawie wynosi czternaście

dni od dnia doręczenia orzeczenia lub uchwały.

Naczelna Rada Adwokacka składa Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej coroczne sprawozdanie

z działalności adwokatury oraz przedstawia informacje problemowe.

Organy adwokatury oraz organy izb adwokackich przesyłają Ministrowi Sprawiedliwości

odpis każdej uchwały w terminie 21 dni od daty jej podjęcia.

Do osób, które rozpoczęły aplikację adwokacką lub radcowską przed dniem wejścia ustawy

w życie, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Aplikacje adwokacka i radcowska rozpoczęte na podstawie przepisów dotychczasowych

trwają trzy lata i sześć miesięcy.

1

Minister Sprawiedliwości zwraca się do Sądu Najwyższego o uchylenie sprzecznych z

prawem uchwał organów adwokatury i organów izb adwokackich w terminie 3 miesięcy od

dnia ich doręczenia. Jeżeli zaskarżona uchwała rażąco narusza prawo, termin ten wynosi

6 miesięcy.

2

Sąd Najwyższy utrzymuje zaskarżoną uchwałę w mocy lub uchyla uchwałę i przekazuje

sprawę do ponownego rozpoznania właściwemu organowi adwokatury albo organowi izby

adwokackiej, ustalając wytyczne co do sposobu jej załatwienia. Skargę spóźnioną Sąd

Najwyższy pozostawia bez rozpoznania.

3.

Naczelna Rada Adwokacka, na wniosek Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej, uchyla sprzeczną

z prawem uchwałę zgromadzenia izby, w terminie 6 miesięcy od daty jej doręczenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1983 r., z tym

że przepisy tej ustawy dotyczące zasiłku chorobowego oraz art. 8 pkt 1 i art. 9 pkt

1 wchodzą w życie z dniem 1 marca 1983 r.

1.

Okręgowe rady adwokackie w 2009 r. przeprowadzają egzamin adwokacki dla aplikantów

adwokackich, którzy zdali egzamin konkursowy w dniu 10 grudnia 2005 r. i rozpoczęli

aplikację przed dniem 1 października 2006 r.

2.

Celem egzaminu adwokackiego jest sprawdzenie przygotowania osoby przystępującej do

tego egzaminu do samodzielnego i należytego wykonywania zawodu adwokata, w tym wiedzy

oraz jej praktycznego zastosowania, w szczególności z zakresu prawa cywilnego, postępowania cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego, karnego, postępowania karnego,

karnego skarbowego, wykroczeń, pracy i ubezpieczeń społecznych, gospodarczego, spółek

prawa handlowego, administracyjnego, postępowania administracyjnego, finansowego,

konstytucyjnego, europejskiego oraz ustrojów sądów, samorządu adwokackiego i innych

organów ochrony prawnej działających w Rzeczypospolitej Polskiej, a także warunków

wykonywania zawodu adwokata i etyki tego zawodu.

3.

Zasady zdawania egzaminu adwokackiego dla aplikantów, o których mowa w ust. 1, w szczególności

zakres egzaminu przy uwzględnieniu ust. 2, sposób jego przeprowadzenia, sposób oceny

oraz sposób przygotowania pytań i zadań na egzamin, ustali Naczelna Rada Adwokacka

w drodze uchwały.

4.

Udział w egzaminie adwokackim jest odpłatny.

5.

Opłata za udział w egzaminie adwokackim jest wnoszona do właściwej okręgowej rady

adwokackiej i stanowi jej przychód. Okręgowa rada adwokacka ustala wysokość opłaty

za egzamin w drodze uchwały.

6.

Okręgowa rada adwokacka powołuje w drodze uchwały komisję egzaminacyjną do przeprowadzenia

egzaminu adwokackiego, zwaną dalej „komisją”, i wyznacza jej przewodniczącego. W przypadku

dużej liczby osób przystępujących do egzaminu adwokackiego okręgowa rada adwokacka

może powołać więcej niż jedną komisję.

7.

W skład komisji wchodzi przedstawiciel Ministra Sprawiedliwości.

8.

Za udział w pracach komisji przysługuje wynagrodzenie.

9.

Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 8, dla przedstawicieli Ministra Sprawiedliwości

ustala się w wysokości miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego sędziego sądu okręgowego

w pierwszej stawce awansowej, a koszty wynagrodzenia pokrywane są z części budżetu

państwa, która pozostaje w dyspozycji Ministra Sprawiedliwości.

10.

Okręgowa rada adwokacka ponosi koszty związane z działaniem komisji oraz zapewnia

jej obsługę administracyjno-techniczną.

Minister Sprawiedliwości może zwrócić się do Krajowego Zjazdu Adwokatury lub do Naczelnej

Rady Adwokackiej o podjęcie uchwały w określonej sprawie należącej do ich właściwości.

Uchwała Naczelnej Rady Adwokackiej powinna być podjęta w terminie jednego miesiąca.

Ustawa wchodzi w życie po upływie dwóch miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Opłaty za czynności adwokackie ustala umowa z klientem.

2

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Adwokackiej i Krajowej

Rady Radców Prawnych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat za czynności

adwokackie przed organami wymiaru sprawiedliwości, stanowiących podstawę do zasądzenia

przez sądy kosztów zastępstwa prawnego i kosztów adwokackich, mając na względzie,

że ustalenie opłaty wyższej niż stawka minimalna, o której mowa w ust. 3, lecz nieprzekraczającej

sześciokrotności tej stawki, może być uzasadnione rodzajem i zawiłością sprawy oraz

niezbędnym nakładem pracy adwokata.

3

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Adwokackiej i Krajowej

Rady Radców Prawnych, określi, w drodze rozporządzenia, stawki minimalne za czynności

adwokackie, o których mowa w ust. 1, mając na względzie rodzaj i zawiłość sprawy oraz

wymagany nakład pracy adwokata.

Zespół adwokacki jest jednostką organizacyjną adwokatury.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Członkiem zespołu adwokackiego może być tylko osoba wpisana na listę adwokatów.

2.

O przyjęciu do zespołu decyduje zebranie zespołu adwokackiego.

(uchylony).

(uchylony).

1.

(uchylony).

2.

(uchylony).

3

Adwokat świadczy pomoc prawną z urzędu w okręgu sądu rejonowego, w którym wyznaczył

swoją siedzibę zawodową. Przepis art. 71c stosuje się odpowiednio.

(uchylony).

Adwokat - członek zespołu ma prawo do

1)

udziału w pracach i w dochodzie zespołu, z wyjątkiem okresu niezdolności do pracy

spowodowanej chorobą lub macierzyństwem;

2)

corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego.

1.

Adwokaci - członkowie zespołów i ich rodziny mają na równi z pracownikami prawo do świadczeń

z tytułu ubezpieczenia na wypadek choroby, macierzyństwa i ubezpieczenia rodzinnego

oraz z tytułu powszechnego zaopatrzenia emerytalnego pracowników i ich rodzin, przy

czym przy ustalaniu prawa do świadczeń i ich wysokości pracę w zespołach traktuje

się jako zatrudnienie, a otrzymywane wynagrodzenie - jako wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia.

2.

Zasiłek chorobowy dla adwokatów - członków zespołów jest wypłacany przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych począwszy od

pierwszego dnia niezdolności do pracy.

3.

Składki na ubezpieczenie społeczne opłacają zespoły adwokackie, spółki jawne, partnerskie

lub komandytowe, o których mowa w art. 4a ust 1. Adwokaci wykonujący zawód w kancelariach

adwokackich lub w spółkach cywilnych opłacają składki osobiście.

4.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa wysokość składek na ubezpieczenie

społeczne oraz zasady ustalania podstawy wymiaru tych składek i tryb ich opłacania.

5.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, po zasięgnięciu opinii Naczelnej

Rady Adwokackiej, w drodze rozporządzenia, określa

1)

(uchylony);

2)

zasady i tryb zaliczania okresów wykonywania zawodu adwokackiego w kancelariach indywidualnych

przed dniem 1 stycznia 1966 r. - przy ustalaniu uprawnień emerytalnych.

6.

(uchylony).

1.

Umowę z klientem zawiera kierownik zespołu adwokackiego w imieniu zespołu; pełnomocnictwa

klient udziela adwokatowi.

2.

Kierownik zespołu uwzględnia życzenia klienta co do wyboru adwokata, chyba że uzasadnione

względy uniemożliwiają temu adwokatowi udzielenie pomocy prawnej.

3.

W wypadku gdy adwokat prowadzący sprawę nie może wziąć osobiście udziału w rozprawie

lub wykonać osobiście poszczególnych czynności w sprawie, może on udzielić substytucji.

Kierownik zespołu wyznacza z urzędu zastępcę dla adwokata niemającego możności prowadzenia

sprawy czasowo lub trwale albo skreślonego z listy adwokatów. Decyzja kierownika zespołu

stanowi upoważnienie dla adwokata do prowadzenia sprawy i powinna mieć formę pisemną.

1.

Adwokat może wypowiedzieć pełnomocnictwo po uzyskaniu zgody kierownika zespołu.

2.

Adwokat, wypowiadając pełnomocnictwo, zawiadamia o tym zainteresowane organy; jest

także obowiązany jeszcze przez dwa tygodnie pełnić swe obowiązki, jeżeli nie nastąpiło

wcześniejsze objęcie sprawy przez innego adwokata lub zwolnienie ze strony klienta.

1.

Adwokat może odmówić udzielenia pomocy prawnej tylko z ważnych powodów, o których

informuje zainteresowanego. Wątpliwości co do udzielenia lub odmowy udzielenia pomocy

prawnej rozstrzyga okręgowa rada adwokacka, a w wypadkach niecierpiących zwłoki -

dziekan.

2.

W sprawach, w których pomoc prawna ma z mocy przepisów prawa nastąpić z urzędu, zwolnić

adwokata od udzielenia tej pomocy może tylko organ, który go wyznaczył.

1.

Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ponosi Skarb Państwa.

2

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Adwokackiej, określi,

w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady ponoszenia kosztów, o których mowa w ust.

1, z uwzględnieniem sposobu ustalania tych kosztów, wydatków stanowiących podstawę

ich ustalania oraz maksymalnej wysokości opłat za udzieloną pomoc.

Organami zespołu adwokackiego są

1)

zebranie zespołu;

2)

kierownik zespołu;

3)

komisja rewizyjna w zespołach liczących więcej niż 12 członków, a w zespołach mniejszych,

jeżeli zostanie ona powołana uchwałą zebrania zespołu.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1990 r., z tym

że art. 17 uzyskuje moc od dnia 27 marca 1990 r.

1.

Do zakresu działania zebrania zespołu należy w szczególności

1)

ocena pracy zawodowej członków zespołu i aplikantów adwokackich;

2)

wybór kierownika, a w miarę potrzeby także jego zastępcy;

3)

odwołanie kierownika lub jego zastępcy przed upływem kadencji;

4)

kontrola działalności kierownika zespołu, a zwłaszcza badanie i zatwierdzanie jego

sprawozdań;

5)

wybór komisji rewizyjnej;

6)

uchwalanie preliminarza dochodów i wydatków zespołu;

7)

przyjmowanie nowych członków, wypowiadanie członkostwa w zespole i wykluczanie z zespołu;

8)

podejmowanie uchwały w sprawie zmiany lokalu zespołu;

9)

podejmowanie uchwały w sprawie likwidacji zespołu.

2.

W ciągu miesiąca od daty doręczenia uchwał zespołu przewidzianych w ust. 1 pkt 2 okręgowa

rada adwokacka może zgłosić uzasadniony sprzeciw przeciwko wyborowi kierownika lub

zastępcy kierownika i zarządzić ponowne wybory w terminie miesięcznym. Sprzeciw dotyczący

tego samego adwokata może być zgłoszony tylko jeden raz.

1.

Do ważności uchwały zebrania zespołu wymagana jest obecność co najmniej dwóch trzecich

ogólnej liczby członków zespołu, przy czym uchwały w sprawach wymienionych w art.

31 ust. 1 pkt 2, 3, 7 i 9 zapadają tylko większością co najmniej dwóch trzecich głosów

członków zespołu obecnych na zebraniu.

2.

Od uchwał zebrania zespołu służy odwołanie do okręgowej rady adwokackiej. Od uchwały

okręgowej rady adwokackiej odwołanie nie przysługuje.

Okręgowa rada adwokacka uchyla lub zmienia uchwałę zebrania zespołu adwokackiego sprzeczną

z prawem.

1.

Okręgowa rada adwokacka może odwołać kierownika zespołu lub jego zastępcę, jeżeli

zaniedbują lub naruszają swe obowiązki.

2.

W razie odwołania kierownika zespołu okręgowa rada adwokacka powierza czasowo wykonywanie

czynności kierownika jednemu z członków zespołu, któremu nie wolno odmówić przyjęcia

tych obowiązków.

3.

W wypadku określonym w ust. 2 wybory kierownika zespołu odbywają się w terminie wyznaczonym

przez okręgową radę adwokacką, nie później jednak niż w ciągu jednego miesiąca od

uprawomocnienia się uchwały odwołującej kierownika. Odwołanie wyłącza osobę, której

dotyczy, z ponownego wyboru.

Rozwiązanie zespołu następuje na podstawie uchwały zebrania zespołu lub uchwały okręgowej

rady adwokackiej.

Okręgowa rada adwokacka dokonuje wizytacji

1)

zespołów adwokackich;

2)

kancelarii adwokackich;

3)

spółek z wyłącznym udziałem adwokatów;

4)

adwokatów w spółkach z udziałem adwokatów, radców prawnych i prawników zagranicznych

wpisanych na listę prawników zagranicznych;

5)

prawników zagranicznych wpisanych na listę prawników zagranicznych, prowadzoną przez

okręgową radę adwokacką.

Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio do adwokatów wykonujących zawód

w kancelarii adwokackiej oraz w spółkach, o których mowa w art. 4a ust. 1.

1.

Adwokat wykonujący zawód w kancelarii adwokackiej oraz w spółkach, o których mowa

w art. 4a ust. 1, obowiązany jest zapewnić zastępstwo w przypadku urlopu lub innej

przemijającej przeszkody tak, aby prowadzone przez niego sprawy nie doznały uszczerbku.

2.

Dziekan wyznacza z urzędu zastępcę adwokata, o którym mowa w ust. 1, niemającego czasowo

lub trwale możliwości wykonywania zawodu, jak również w wypadku skreślenia z listy

adwokatów. Decyzja dziekana stanowi upoważnienie adwokata do prowadzenia spraw i powinna

mieć formę pisemną.

1.

Dane do składania podpisu elektronicznego na potrzeby elektronicznego postępowania

upominawczego są udzielane adwokatom po złożeniu stosownego wniosku za pośrednictwem

właściwej okręgowej rady adwokackiej.

2.

Dopuszcza się również komunikowanie się adwokata z sądem w elektronicznym postępowaniu

upominawczym przy wykorzystaniu bezpiecznego podpisu elektronicznego weryfikowanego

za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu.

3.

Wnioski adwokatów o udzielenie danych wskazanych w ust. 1 złożone do właściwej okręgowej

rady adwokackiej będą przesyłane właściwemu sądowi wraz z potwierdzeniem udziału (zrzeszenia)

adwokata we właściwej izbie adwokackiej. Osoby zamierzające komunikować się z sądem

w sposób wskazany w ust. 2 zawiadamiają o tym sąd za pośrednictwem właściwej okręgowej

rady adwokackiej, podając dane do weryfikacji podpisu elektronicznego.

4.

Informacje, o których mowa w ust. 3, właściwa okręgowa rada adwokacka przesyła sądowi

w terminie 14 dni od daty złożenia wniosku.

Izbę adwokacką stanowią adwokaci i aplikanci adwokaccy, mający siedzibę zawodową na

terenie izby, której zasięg terytorialny określa Naczelna Rada Adwokacka, biorąc pod

uwagę w szczególności podział terytorialny administracji sądowej.

Organami izby adwokackiej są

1)

zgromadzenie izby składające się z adwokatów wykonujących zawód oraz delegatów pozostałych

adwokatów;

2)

okręgowa rada adwokacka;

3)

sąd dyscyplinarny;

4)

komisja rewizyjna.

Do zakresu działania zgromadzenia izby adwokackiej należy

1)

wybór delegatów na Krajowy Zjazd Adwokatury;

2)

wybór dziekana, prezesa sądu dyscyplinarnego, przewodniczącego komisji rewizyjnej

oraz członków i zastępców członków okręgowej rady adwokackiej, sądu dyscyplinarnego

i komisji rewizyjnej;

3)

uchwalanie budżetu izby i ustalanie wysokości składek rocznych na potrzeby izby;

4)

(utracił moc);

5)

rozpatrywanie i zatwierdzanie corocznych sprawozdań z działalności okręgowej rady

adwokackiej;

6)

zatwierdzanie - po wysłuchaniu wniosków komisji rewizyjnej - zamknięć rachunkowych

i udzielanie okręgowej radzie adwokackiej absolutorium;

7)

podejmowanie innych uchwał.

1.

Zwyczajne zgromadzenie izby - zwoływane przez okręgową radę adwokacką - odbywa się

raz do roku.

2.

Nadzwyczajne zgromadzenie zwołuje się na żądanie Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej,

okręgowej rady adwokackiej, komisji rewizyjnej lub jednej trzeciej adwokatów członków

izby. Zgromadzenie zwołuje się w ciągu sześciu tygodni od zgłoszenia żądania.

1.

Okręgowa rada adwokacka składa się z dziekana, pięciu do piętnastu członków i z dwóch

do czterech zastępców członków.

2.

Prezesowi sądu dyscyplinarnego i przewodniczącemu komisji rewizyjnej przysługuje prawo

do uczestnictwa w posiedzeniach okręgowej rady adwokackiej.

1.

Okręgowa rada adwokacka wybiera ze swego grona jednego lub dwóch wicedziekanów, sekretarza,

w razie potrzeby zastępcę sekretarza, skarbnika i rzecznika dyscyplinarnego, którzy

łącznie z dziekanem stanowią prezydium rady. Ponadto okręgowa rada adwokacka wyznacza

- spośród adwokatów - zastępców rzecznika dyscyplinarnego oraz powołuje przewodniczącego

i członków zespołu wizytatorów.

2.

Prezydium przygotowuje posiedzenia rady.

1.

Do zakresu działania okręgowej rady adwokackiej należą wszystkie sprawy adwokatury,

których załatwienia ustawa nie zastrzega organom adwokatury oraz innym organom izb

adwokackich, organom zespołów adwokackich lub organom państwowym.

2.

Do zakresu działania okręgowej rady adwokackiej należy występowanie do organów rejestrowych

lub ewidencyjnych z wnioskiem o wszczęcie postępowania o wykreślenie z rejestru lub

ewidencji podmiotu prowadzącego działalność w zakresie pomocy prawnej niezgodnie z

przepisami ustawy.

3.

Okręgowa rada adwokacka może zawiesić w czynnościach zawodowych, do czasu uiszczenia

należności, adwokata, który zalega - pomimo wezwania - z zapłatą składki dłużej niż

6 miesięcy.

1.

Do ważności uchwały okręgowej rady adwokackiej wymagana jest obecność co najmniej

połowy członków, w tym dziekana lub wicedziekana.

2.

Uchwała okręgowej rady adwokackiej zapada większością głosów; w razie równości głosów

przeważa głos przewodniczącego.

3.

Uchwały w sprawach osobowych zapadają w głosowaniu tajnym. W razie równości głosów

rozstrzyga przewodniczący, który ujawnia swój głos.

1.

Od uchwały okręgowej rady adwokackiej, podjętej w pierwszej instancji w sprawach indywidualnych,

służy zainteresowanemu odwołanie do Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej.

2.

(uchylony).

1.

(uchylony).

2.

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1987 r., z tym że art. 36 wchodzi w życie

z dniem 1 stycznia 1988 r.

1.

Dziekan reprezentuje okręgową radę adwokacką, kieruje jej pracami, przewodniczy na

jej posiedzeniu oraz wykonuje czynności przewidziane w niniejszej ustawie.

2.

Wicedziekan jest stałym zastępcą dziekana.

3.

Dziekan może udzielić adwokatowi lub aplikantowi adwokackiemu ostrzeżenia za dopuszczenie

się uchybienia mniejszej wagi. Decyzja dziekana podlega zaskarżeniu do okręgowej rady

adwokackiej.

4.

Inne decyzje dziekana podlegają zaskarżeniu w wypadkach przewidzianych w ustawie.

Okręgowa rada adwokacka prowadzi listę adwokatów i aplikantów adwokackich, której

odpis przesyła corocznie Naczelnej Radzie Adwokackiej, właściwym prezesom sądów apelacyjnych,

sądów wojewódzkichwojewódzkim

Do zakresu działania sądu dyscyplinarnego należy wydawanie orzeczeń w sprawach dyscyplinarnych

członków izby.

Ustawa wchodzi w życie po upływie sześciu miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

art. 13-17, art. 21-41, art. 43, art. 45 pkt 5 i 6 i art. 46 pkt 4 i 6, które wchodzą

w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej.

1.

Sąd dyscyplinarny składa się z prezesa, wiceprezesa, sześciu do dwudziestu trzech

członków oraz trzech zastępców członków.

2.

Sąd dyscyplinarny orzeka w kompletach składających się z trzech sędziów.

Do zakresu działania komisji rewizyjnej należy kontrola działalności finansowej i

gospodarczej okręgowej rady adwokackiej oraz kontrola wykonywania uchwał zgromadzenia

izby.

Komisja rewizyjna składa się z przewodniczącego, zastępcy przewodniczącego, trzech

do pięciu członków oraz dwóch zastępców członków.

1.

Krajowy Zjazd Adwokatury stanowią delegaci wybrani w proporcji do liczby członków

izby, ustalonej przez Naczelną Radę Adwokacką, jednakże nie mniej niż sześciu delegatów

z każdej izby.

2.

W Krajowym Zjeździe uczestniczą, niebędący delegatami, członkowie Naczelnej Rady Adwokackiej

oraz dziekani okręgowych izb adwokackich.

1.

Krajowy Zjazd Adwokatury odbywa się co trzy lata. Zjazd zwołuje Naczelna Rada Adwokacka.

Powinien się on odbyć w ciągu miesiąca od daty dokonania wyborów we wszystkich izbach

adwokackich.

2.

Nadzwyczajny Krajowy Zjazd może być zwołany na żądanie Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej,

Wyższej Komisji Rewizyjnej, co najmniej jednej trzeciej członków Naczelnej Rady Adwokackiej

albo co najmniej jednej trzeciej okręgowych rad adwokackich.

Do zakresu działania Krajowego Zjazdu Adwokatury należy w szczególności

1)

wybór prezesa Naczelnej Rady Adwokackiej, prezesa Wyższego Sądu Dyscyplinarnego i

przewodniczącego Wyższej Komisji Rewizyjnej;

2)

wybór - niebędących dziekanami - adwokatów wchodzących w skład Naczelnej Rady Adwokackiej;

3)

wybór członków i zastępców członków Wyższego Sądu Dyscyplinarnego i Wyższej Komisji

Rewizyjnej;

4)

rozpatrywanie i zatwierdzanie sprawozdań Naczelnej Rady Adwokackiej, Wyższego Sądu

Dyscyplinarnego i Wyższej Komisji Rewizyjnej oraz zatwierdzanie - po wysłuchaniu wniosków

Wyższej Komisji Rewizyjnej - zamknięć rachunkowych i udzielanie Naczelnej Radzie Adwokackiej

absolutorium;

5)

wytyczanie kierunków działania samorządu adwokackiego, a także ustalanie liczby izb

adwokackich;

6)

uchwalanie regulaminów dotyczących

a)

trybu wyborów do organów adwokatury i organów izb adwokackich oraz działania tych

organów,

b)

(uchylona),

c)

(uchylona),

d)

trybu obrad Zjazdu;

7)

określanie podstawowych zasad tworzenia funduszów i gospodarowania majątkiem adwokatury.

1.

Naczelną Radę Adwokacką tworzą

1)

prezes Naczelnej Rady Adwokackiej;

2)

adwokaci wybrani przez Krajowy Zjazd Adwokatury w liczbie odpowiadającej liczbie dziekanów

okręgowych rad adwokackich, nie więcej jednak niż ośmiu adwokatów z tej samej izby;

3)

dziekani okręgowych rad adwokackich.

2.

Siedzibą Naczelnej Rady Adwokackiej jest m.st. Warszawa.

Do zakresu działania Naczelnej Rady Adwokackiej należy

1)

reprezentowanie adwokatury;

1a)

uchylanie sprzecznych z prawem uchwał zgromadzenia izby;

2)

nadzór nad działalnością Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej;

3)

nadzór nad działalnością okręgowych rad adwokackich oraz nadzór nad kształceniem aplikantów

przez te rady;

4)

ustalanie zasięgu terytorialnego izb adwokackich oraz ich siedzib;

5)

ustalanie liczby członków oraz ich zastępców, organów poszczególnych izb adwokackich,

a także liczby stale urzędujących członków tych organów i zasad ich wynagradzania;

6)

wydawanie opinii, o których mowa w art. 16 ust. 2 i 3;

7)

(uchylony);

8)

rozpoznawanie odwołań od uchwał okręgowych rad adwokackich;

9)

udzielanie opinii o projektach aktów prawodawczych oraz przedstawianie wniosków i

postulatów w zakresie tworzenia i stosowania prawa;

10)

rozporządzanie i zarząd majątkiem Naczelnej Rady Adwokackiej;

11)

uchwalanie budżetu Naczelnej Rady Adwokackiej i określanie udziału poszczególnych

izb adwokackich w pokrywaniu jej wydatków budżetowych;

11a

uchwalanie zasad zwalniania aplikantów od ponoszenia w całości lub w części opłaty

rocznej, a także odraczania jej płatności lub rozkładania jej na raty;

12)

uchwalanie regulaminów dotyczących

a)

zasad wyboru delegatów adwokatów, o których mowa w art. 39 pkt 1,

b

zasad odbywania aplikacji adwokackiej,

c)

zasad funkcjonowania rad adwokackich,

d)

zakresu działania oraz zasad wynagradzania wizytatorów,

e)

(uchylona),

f)

wzorów pieczęci organów adwokatury,

g)

zasad tworzenia, organizowania, funkcjonowania i rozwiązywania zespołów adwokackich,

h)

zasad wykonywania zawodu indywidualnie lub w spółkach, o których mowa w art. 4a ust.

1,

i)

działania rzeczników dyscyplinarnych,

j)

(utraciła moc),

k

zasad współdziałania adwokata z prawnikiem zagranicznym reprezentującym klienta w

postępowaniu, w którym zgodnie z obowiązującymi przepisami wymagane jest, aby strona

była reprezentowana przez adwokata lub radcę prawnego;

13)

zawieszanie w sprawowaniu funkcji ze względu na naruszenie podstawowych obowiązków

poszczególnych członków organów izb adwokackich i organów zespołów adwokackich, z

wyjątkiem członków sądów dyscyplinarnych, oraz zwracanie się do właściwych organów

o ich odwołanie;

14

wykonywanie zadań określonych w ustawie o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej

Polskiej;

15

współdziałanie z Ministrem Sprawiedliwości w zakresie określonym w ustawie.

1.

Naczelna Rada Adwokacka wybiera ze swego grona dwóch wiceprezesów, sekretarza, skarbnika,

rzecznika dyscyplinarnego, zastępcę sekretarza oraz dwóch członków, którzy łącznie

z prezesem stanowią Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej. Prezydium jest organem wykonawczym

Naczelnej Rady Adwokackiej.

2.

Naczelna Rada Adwokacka wyznacza - spośród adwokatów - zastępców rzecznika dyscyplinarnego

Naczelnej Rady Adwokackiej.

3.

Prezydium sprawuje czynności należące do zakresu działania Naczelnej Rady Adwokackiej,

z wyjątkiem wymienionych w art. 58 pkt 1a, 2, 11 i 12.

Naczelna Rada Adwokacka uchyla uchwały okręgowych rad adwokackich sprzeczne z prawem.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 1995 r., z tym że przepisy art. 13 ust. 3-8

wchodzą w życie z dniem 1 marca 1996 r.

Naczelna Rada Adwokacka może zwrócić się do okręgowej rady adwokackiej o podjęcie

uchwały w określonej sprawie należącej do zakresu jej działalności. Uchwała powinna

być podjęta nie później niż w ciągu jednego miesiąca.

1.

Naczelna Rada Adwokacka powołuje spośród adwokatów Centralny Zespół Wizytatorów oraz

przewodniczącego Zespołu i jego zastępcę.

2.

Wizytatorzy sprawują kontrolę nad wykonywaniem przez zespoły adwokackie i adwokatów

przepisów niniejszej ustawy oraz innych przepisów dotyczących adwokatury.

1.

Wyższy Sąd Dyscyplinarny składa się z dwudziestu trzech członków oraz trzech zastępców

członków.

2.

Członkowie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego wybierają spośród siebie jednego lub dwóch

wiceprezesów.

3.

Wyższy Sąd Dyscyplinarny w składzie trzech sędziów rozpoznaje jako instancja odwoławcza

sprawy rozpoznawane w pierwszej instancji przez sądy dyscyplinarne.

4.

Prezes Wyższego Sądu Dyscyplinarnego uczestniczy w posiedzeniach Naczelnej Rady Adwokackiej

oraz składa jej okresowe informacje o stanie spraw dyscyplinarnych.

1.

Wyższa Komisja Rewizyjna wykonuje kontrolę finansowej i gospodarczej działalności

Naczelnej Rady Adwokackiej oraz kontrolę wykonywania uchwał Krajowego Zjazdu Adwokatury.

2.

Wyższa Komisja Rewizyjna składa się z przewodniczącego, zastępcy przewodniczącego

i czterech członków oraz dwóch zastępców członków.

3.

Przewodniczący Wyższej Komisji Rewizyjnej informuje Naczelną Radę Adwokacką i jej

Prezydium o wynikach przeprowadzonych kontroli oraz ma prawo uczestniczyć w posiedzeniach

tych organów.

Na listę adwokatów może być wpisany ten, kto

1)

jest nieskazitelnego charakteru i swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego

wykonywania zawodu adwokata;

2)

korzysta w pełni z praw publicznych oraz ma pełną zdolność do czynności prawnych;

3

ukończył wyższe studia prawnicze w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskał tytuł magistra

lub zagraniczne studia prawnicze uznane w Rzeczypospolitej Polskiej;

4

odbył w Rzeczypospolitej Polskiej aplikację adwokacką i złożył egzamin adwokacki,

z zastrzeżeniem art. 66 ust. 1 i 2.

1.

Wymogu odbycia aplikacji adwokackiej i złożenia egzaminu adwokackiego nie stosuje

się do

1)

profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych;

2)

osób, które co najmniej trzy lata zajmowały stanowisko radcy lub starszego radcy Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa;

3)

osób, które zajmowały stanowisko sędziego, prokuratora lub wykonywały zawód radcy

prawnego albo notariusza;

4)

osób, które zdały egzamin sędziowski lub prokuratorski po dniu 1 stycznia 1991 r.

oraz w okresie 5 lat przed złożeniem wniosku o wpis na listę adwokatów, łącznie przez

okres co najmniej 3 lat

a)

zajmowały stanowisko asesora sądowego, asesora prokuratorskiego, referendarza sądowego,

starszego referendarza sądowego, aplikanta sądowego, aplikanta prokuratorskiego, aplikanta

sądowo-prokuratorskiego, asystenta sędziego, asystenta prokuratora lub

b)

wykonywały wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem

pomocy prawnej przez adwokata lub radcę prawnego na podstawie umowy o pracę lub umowy

cywilnoprawnej w kancelarii adwokackiej, zespole adwokackim, spółce cywilnej, jawnej,

partnerskiej, komandytowej, o których mowa w art. 4a ust. 1, lub kancelarii radcy prawnego, spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej,

komandytowej, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach

prawnych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1059, z późn. zm.;

5)

osób, które posiadają stopień naukowy doktora nauk prawnych oraz w okresie 5 lat przed

złożeniem wniosku o wpis na listę adwokatów, łącznie przez okres co najmniej 3 lat

a)

zajmowały stanowisko referendarza sądowego, starszego referendarza sądowego, aplikanta

sądowego, aplikanta prokuratorskiego, aplikanta sądowo-prokuratorskiego, asystenta

sędziego, asystenta prokuratora lub

b)

wykonywały wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem

pomocy prawnej przez adwokata lub radcę prawnego na podstawie umowy o pracę lub umowy

cywilnoprawnej w kancelarii adwokackiej, zespole adwokackim, spółce cywilnej, jawnej,

partnerskiej, komandytowej, o których mowa w art. 4a ust. 1, lub kancelarii radcy prawnego, spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej,

komandytowej, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach

prawnych.

2.

Do egzaminu adwokackiego składanego przed komisją, o której mowa w art. 78, bez odbycia

aplikacji adwokackiej, mogą przystąpić

1)

doktorzy nauk prawnych;

2)

osoby, które przez okres co najmniej 5 lat w okresie nie dłuższym niż 8 lat przed

złożeniem wniosku o dopuszczenie do egzaminu zatrudnione były na stanowisku referendarza

sądowego, starszego referendarza sądowego, asystenta sędziego lub asystenta prokuratora;

3)

osoby, które po ukończeniu wyższych studiów prawniczych przez okres co najmniej 5

lat w okresie nie dłuższym niż 10 lat przed złożeniem wniosku o dopuszczenie do egzaminu

wykonywały wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem

pomocy prawnej przez adwokata lub radcę prawnego w kancelarii adwokackiej, zespole

adwokackim, spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej, o których mowa w

art. 4a ust. 1, lub kancelarii radcy prawnego, spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej,

komandytowej, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych, na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej;

4)

osoby, które po ukończeniu wyższych studiów prawniczych przez okres co najmniej 5

lat w okresie nie dłuższym niż 10 lat przed złożeniem wniosku o dopuszczenie do egzaminu

były zatrudnione w urzędach organów władzy publicznej i wykonywały wymagające wiedzy

prawniczej czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej na rzecz

tych urzędów;

5)

osoby, które zdały egzamin sędziowski, prokuratorski lub notarialny;

6)

osoby, które zajmują stanowisko radcy lub starszego radcy Prokuratorii Generalnej

Skarbu Państwa.

3.

Osoby, o których mowa w ust. 2, muszą spełniać wymagania przewidziane w art. 65 pkt

1-3.

4.

W przypadku wykonywania pracy w niepełnym wymiarze okresy, o których mowa w ust. 1

pkt 4 i 5 oraz w ust. 2 pkt 2-4, podlegają proporcjonalnemu wydłużeniu.

5.

Do okresów, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 5, w przypadku aplikacji sądowej pozaetatowej

lub aplikacji prokuratorskiej pozaetatowej, zalicza się proporcjonalnie okres trwania

tych aplikacji przyjmując, że za każdy miesiąc odbywania aplikacji zalicza się 1/4

miesiąca.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 15 marca 2007 r., z wyjątkiem

1)

art. 39 pkt 7 i art. 57, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

(uchylony);

3)

(utracił moc).

(uchylony).

1

Wpis osoby, która uzyskała pozytywny wynik z egzaminu adwokackiego, na listę adwokatów

następuje na jej wniosek, na podstawie uchwały okręgowej rady adwokackiej, właściwej

ze względu na miejsce odbycia aplikacji adwokackiej, a w przypadku osoby, o której

mowa w art. 66 ust. 2, ze względu na miejsce zamieszkania.

2.

Wpis na listę adwokatów osoby, o której mowa w art. 66 ust. 1, następuje na jej wniosek,

na podstawie uchwały okręgowej rady adwokackiej właściwej ze względu na miejsce złożenia

wniosku o wpis.

3

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1 i 2, osoba ubiegająca się o wpis jest obowiązana

dołączyć

1)

informację o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego opatrzoną datą nie wcześniejszą

niż miesiąc przed złożeniem wniosku;

2)

oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 425, z późn. zm., albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy, w przypadku osób urodzonych

przed dniem 1 sierpnia 1972 r.;

3)

umowy o pracę wraz z dokumentami określającymi zakres obowiązków lub zaświadczeniami

od pracodawcy określającymi zakres obowiązków, lub umowy cywilnoprawne wraz z oświadczeniem

o złożeniu deklaracji do właściwego urzędu skarbowego oraz zapłaceniu podatku wynikającego

z tytułu tych umów - w przypadku osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 4 i 5;

4)

dokument zaświadczający uzyskanie stopnia naukowego doktora nauk prawnych - w przypadku

osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 5;

5)

zaświadczenie adwokata lub radcy prawnego, z którego wynikać będzie, że osoba ubiegająca

się o wpis wykonywała wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane

ze świadczeniem pomocy prawnej przez adwokata lub radcę prawnego - w przypadku osób,

o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 4 lit. b i pkt 5 lit. b.

4

Okręgowa rada adwokacka może odmówić wpisu na listę adwokatów tylko wtedy, gdy wpis

narusza przepisy art. 65 pkt 1-3. Okręgowej radzie adwokackiej przysługuje prawo wglądu

do akt osobowych i dyscyplinarnych ubiegającego się o wpis.

5.

Okręgowa rada adwokacka podejmuje uchwałę w sprawie wpisu na listę adwokatów w terminie

30 dni od dnia złożenia wniosku o wpis.

6.

Od uchwały, o której mowa w ust. 5, służy odwołanie do Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej

w terminie 14 dni od daty doręczenia uchwały.

6a

Od uchwały Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej służy zainteresowanemu odwołanie do

Ministra Sprawiedliwości, zgodnie z Kodeksem postępowania administracyjnego.

6b

Od ostatecznej decyzji Ministra Sprawiedliwości zainteresowanemu oraz Prezydium Naczelnej

Rady Adwokackiej służy skarga do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia

doręczenia decyzji.

7

W wypadku niepodjęcia uchwały przez okręgową radę adwokacką w terminie 30 dni od złożenia

wniosku o wpis, lub niepodjęcia uchwały przez Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej

w terminie 30 dni od doręczenia odwołania, zainteresowanemu służy skarga do sądu administracyjnego.

1.

Okręgowa rada adwokacka przesyła wraz z aktami osobowymi do Ministra Sprawiedliwości

w terminie 30 dni każdą uchwałę o wpisie na listę adwokatów oraz każdą uchwałę o wpisie

na listę aplikantów adwokackich. Okręgowa rada adwokacka w terminie 30 dni zawiadamia

Ministra Sprawiedliwości o każdej uchwale o odmowie wpisu na listę adwokatów oraz

o każdej uchwale o odmowie wpisu na listę aplikantów adwokackich.

2.

Jeżeli zawarty w aktach osobowych wniosek o wpis nie zawiera wszystkich wymaganych

informacji lub dokumentów, Minister Sprawiedliwości zwraca uchwałę wraz z aktami osobowymi

kandydata do właściwej okręgowej rady adwokackiej w celu uzupełnienia.

1.

Wpis na listę adwokatów lub aplikantów adwokackich uważa się za dokonany, jeżeli Minister

Sprawiedliwości nie podpisze sprzeciwu od wpisu w terminie 30 dni od dnia doręczenia

uchwały wraz z aktami osobowymi kandydata. W przypadku, o którym mowa w art. 69 ust.

2, bieg terminu liczy się wówczas od dnia ponownego doręczenia uchwały wraz z aktami

osobowymi. Minister Sprawiedliwości wyraża sprzeciw w formie decyzji administracyjnej.

2.

Decyzja Ministra Sprawiedliwości może być zaskarżona do sądu administracyjnego przez

zainteresowanego lub organ samorządu adwokackiego w terminie 30 dni od dnia doręczenia

tej decyzji.

3.

Niezwłocznie po dokonaniu wpisu na listę aplikantów adwokackich okręgowa rada adwokacka

wyznacza aplikantowi termin ślubowania. Przepis art. 5 stosuje się odpowiednio.

Po uzyskaniu wpisu na listę adwokatów adwokat wyznacza swoją siedzibę zawodową i zawiadamia

o tym właściwą okręgową radę adwokacką nie później niż w terminie 30 dni przed dniem

wyznaczenia siedziby zawodowej.

1.

Adwokat może przenieść swoją siedzibę zawodową w okręgu tej samej izby adwokackiej.

Adwokat zawiadamia o tym okręgową radę adwokacką nie później niż w terminie 30 dni

przed dniem rozpoczęcia działalności w nowej siedzibie. W zawiadomieniu adwokat podaje

miejsce nowej siedziby oraz datę rozpoczęcia w niej działalności zawodowej.

2.

Adwokat może przenieść się do innego zespołu adwokackiego w okręgu tej samej izby,

za zgodą tego zespołu.

1

Adwokat może przenieść siedzibę zawodową do okręgu innej izby, z zastrzeżeniem ust.

2.

2.

Adwokat nie może przenieść siedziby zawodowej do okręgu innej izby, jeżeli wszczęto

przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne.

3.

Adwokat o przeniesieniu swojej siedziby zawodowej do okręgu innej izby zawiadamia

okręgową radę adwokacką właściwą dla izby adwokackiej, w której obrał siedzibę, oraz

okręgową radę adwokacką w okręgu izby adwokackiej, w której dotychczas był wpisany

na listę adwokatów.

4.

Zawiadomienia o przeniesieniu siedziby zawodowej do okręgu innej izby adwokat dokonuje

w formie pisemnej, nie później niż w terminie 30 dni przed dniem rozpoczęcia działalności

zawodowej w nowej siedzibie na terenie okręgu innej izby adwokackiej. W zawiadomieniu

tym adwokat podaje miejsce nowej siedziby oraz datę rozpoczęcia w niej działalności

zawodowej.

5.

Okręgowa rada adwokacka właściwa dla izby, do której adwokat przenosi siedzibę zawodową,

wpisuje adwokata na listę adwokatów w terminie 30 dni od dnia złożenia zawiadomienia

o przeniesieniu siedziby zawodowej do okręgu innej izby oraz zawiadamia w terminie

14 dni od dnia dokonania wpisu okręgową radę adwokacką izby, w której okręgu adwokat

poprzednio miał siedzibę zawodową, o dokonanym wpisie na listę adwokatów.

6.

Okręgowa rada adwokacka po otrzymaniu zawiadomienia o wpisie na listę adwokatów, o

którym mowa w ust. 5, skreśla adwokata z listy adwokatów oraz przekazuje jego akta

osobowe i dyscyplinarne okręgowej radzie adwokackiej właściwej ze względu na wpis

na listę adwokatów.

1

Adwokat może mieć jedną siedzibę zawodową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

z zastrzeżeniem art. 71c.

2.

Zmiana siedziby zawodowej przez adwokata, o której mowa w art. 71 ust. 1 lub w art.

71a ust. 1, nie może stanowić podstawy do wypowiedzenia przez adwokata stosunku pełnomocnictwa

oraz zwolnienia adwokata ze świadczenia w danej sprawie pomocy prawnej z urzędu, chyba

że zwolni adwokata od udzielania tej pomocy organ, który go wyznaczył.

3

Siedzibę w państwie macierzystym prawnika z Unii Europejskiej, w rozumieniu ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej

w Rzeczypospolitej Polskiej, oraz osoby, o której mowa w art. 2a tej ustawy, nie uznaje się za siedzibę zawodową

w rozumieniu ust. 1.

W wypadku gdy na terenie właściwości sądu rejonowego żaden z adwokatów nie wyznaczył

swojej siedziby zawodowej, okręgowa rada adwokacka w terminie 30 dni od dnia wpłynięcia

zawiadomienia o zmianie siedziby lub podjęcia uchwały o skreśleniu z listy adwokatów

wyznacza w miejscowości będącej siedzibą danego sądu rejonowego dodatkową siedzibę

zawodową adwokatowi z terenu danej izby na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy.

1.

Okręgowa rada adwokacka skreśla adwokata z listy w wypadku

1)

śmierci;

2)

wystąpienia z adwokatury;

3)

przeniesienia siedziby zawodowej do innej izby adwokackiej;

4)

objęcia stanowiska w organach wymiaru sprawiedliwości, organach ścigania lub rozpoczęcia

wykonywania zawodu notariusza;

4a

podjęcia pracy w Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa;

5)

powołania do wojskowej służby zawodowej;

6)

(uchylony);

6a)

(utracił moc);

7)

utraty z mocy wyroku sądowego praw publicznych lub prawa wykonywania zawodu;

8)

orzeczenia dyscyplinarnego o wydaleniu z adwokatury.

2.

Okręgowa rada adwokacka może odmówić skreślenia z listy adwokatów z przyczyn wymienionych

w ust. 1 pkt 2 lub 3, jeżeli przeciwko adwokatowi toczy się postępowanie dyscyplinarne.

Adwokat skreślony z listy adwokatów z przyczyn wymienionych w art. 72 ust. 1 pkt 2

i 4-5 podlega na swój wniosek ponownemu wpisowi na listę, chyba że przestał odpowiadać

warunkom przewidzianym w art. 65 pkt 1 i 2.

Okręgowa rada adwokacka może skreślić adwokata z listy adwokatów w związku z czynem

popełnionym przed wpisem na listę, jeżeli czyn ten nie byt znany okręgowej radzie

adwokackiej w chwili wpisu, a stanowiłby przeszkodę do wpisu.

1.

Nabór na aplikację adwokacką przeprowadza się w drodze egzaminu wstępnego

2.

Aplikantem adwokackim może być osoba, która spełnia warunki określone w art. 65 pkt

1-3 i uzyskała pozytywną ocenę z egzaminu wstępnego

3

Wpis na listę aplikantów adwokackich następuje na podstawie uchwały okręgowej rady

adwokackiej właściwej ze względu na miejsce złożenia zgłoszenia, o którym mowa w art.

75c ust. 2. Uzyskanie przez kandydata pozytywnego wyniku z egzaminu wstępnego uprawnia

go do złożenia wniosku o wpis na listę aplikantów adwokackich w ciągu 2 lat od dnia

doręczenia uchwały o wyniku egzaminu wstępnego.

4.

Nie można odmówić wpisu osobie spełniającej warunki, o których mowa w ust. 2 i 3.

5

Do aplikantów adwokackich oraz do postępowania o wpis na listę aplikantów adwokackich

przepisy art. 6-8, art. 68 ust. 1 i ust. 3 pkt 1 oraz ust. 4 stosuje się odpowiednio.

6

Okręgowa rada adwokacka podejmuje uchwałę w sprawie wpisu na listę aplikantów adwokackich

w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku.

7

Od uchwały, o której mowa w ust. 6, służy odwołanie do prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej

w terminie 14 dni od dnia doręczenia uchwały.

8

Od ostatecznej uchwały odmawiającej wpisu na listę aplikantów adwokackich zainteresowanemu

służy skarga do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia uchwały.

9

W przypadku niepodjęcia uchwały przez okręgową radę adwokacką w terminie 30 dni od

dnia złożenia wniosku o wpis na listę aplikantów adwokackich lub niepodjęcia uchwały

przez prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w terminie 30 dni od dnia doręczenia odwołania

zainteresowanemu służy skarga na bezczynność do sądu administracyjnego.

1

Egzamin wstępny przeprowadzają komisje egzaminacyjne do spraw aplikacji adwokackiej

przy Ministrze Sprawiedliwości, powołane w drodze zarządzenia, zwane dalej „komisjami

kwalifikacyjnymi”. Właściwość komisji kwalifikacyjnej obejmuje obszar właściwości

jednej lub kilku okręgowych rad adwokackich.

1a

Minister Sprawiedliwości, nie później niż 21 dni przed wyznaczonym terminem egzaminu

wstępnego, może powołać na obszarze właściwości okręgowej rady adwokackiej więcej

niż jedną komisję kwalifikacyjną do przeprowadzenia egzaminu, jeżeli przemawiają za

tym względy organizacyjne, a w szczególności duża liczba kandydatów przystępujących

do egzaminu. Przepisu art. 75e ust. 5 nie stosuje się.

2.

Minister Sprawiedliwości jest organem wyższego stopnia w stosunku do komisji kwalifikacyjnej

3

Egzamin wstępny polega na sprawdzeniu wiedzy kandydata na aplikanta adwokackiego,

zwanego dalej „kandydatem”, z zakresu: materialnego i procesowego prawa karnego, materialnego

i procesowego prawa wykroczeń, prawa karnego skarbowego, materialnego i procesowego prawa cywilnego, prawa rodzinnego i opiekuńczego, prawa gospodarczego, spółek prawa handlowego, prawa pracy i ubezpieczeń

społecznych, materialnego i procesowego prawa administracyjnego, postępowania sądowoadministracyjnego,

prawa Unii Europejskiej, prawa konstytucyjnego oraz prawa o ustroju sądów i prokuratur,

samorządu adwokackiego, radcowskiego i innych organów ochrony prawnej działających

w Rzeczypospolitej Polskiej.

4

Egzamin wstępny na aplikację adwokacką i radcowską przeprowadza się raz w roku w terminie

wskazanym przez Ministra Sprawiedliwości.

5

W przypadku zaistnienia przeszkody uniemożliwiającej przeprowadzenie egzaminu wstępnego

przez daną komisję kwalifikacyjną w terminie, o którym mowa w ust. 4, Minister Sprawiedliwości

wyznacza dodatkowy termin przeprowadzenia egzaminu wstępnego przez tę komisję kwalifikacyjną,

o którym przewodniczący komisji kwalifikacyjnej zawiadamia kandydatów listem poleconym

oraz obwieszcza na tablicy ogłoszeń w siedzibie wyznaczonej okręgowej rady adwokackiej.

Przepisy art. 75b ust. 5 i ust. 7-11 stosuje się odpowiednio, z wyłączeniem terminu,

o którym mowa w ust. 9.

1.

Minister Sprawiedliwości powołuje każdego roku, w drodze zarządzenia, zespół do przygotowania

pytań testowych na egzamin wstępny dla kandydatów na aplikantów adwokackich i radcowskich,

zwany dalej „zespołem do przygotowania pytań testowych”.

2.

W skład zespołu do przygotowania pytań testowych wchodzi 9 osób, w tym 5 przedstawicieli

Ministra Sprawiedliwości, 2 przedstawicieli delegowanych przez Naczelną Radę Adwokacką

oraz 2 przedstawicieli delegowanych przez Krajową Radę Radców Prawnych.

3.

Przewodniczący zespołu do przygotowania pytań testowych, wyznaczony przez Ministra

Sprawiedliwości spośród jego przedstawicieli, kieruje pracami zespołu do przygotowania

pytań testowych.

4.

Obsługę administracyjno-biurową zespołu do przygotowania pytań testowych zapewnia

Minister Sprawiedliwości.

5.

Przewodniczącemu i członkom zespołu do przygotowania pytań testowych przysługuje wynagrodzenie.

6.

Nie później niż 90 dni przed terminem egzaminu wstępnego, przewodniczący zespołu do

przygotowania pytań testowych, podaje do publicznej wiadomości na stronie internetowej

Ministerstwa Sprawiedliwości oraz w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa

w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm., zwanym dalej „Biuletynem Informacji Publicznej”, ustalony przez zespół do przygotowania

pytań testowych i zatwierdzony przez Ministra Sprawiedliwości wykaz tytułów aktów

prawnych, według stanu prawnego obowiązującego w dniu ogłoszenia, z których wybrane

stanowią podstawę opracowania pytań testowych na egzamin wstępny.

7.

Zespół do przygotowania pytań testowych sporządza zestaw 150 pytań w formie testu

jednokrotnego wyboru na egzamin wstępny dla kandydatów na aplikantów adwokackich i

radcowskich wraz z wykazem prawidłowych odpowiedzi, w sposób uwzględniający konieczność

ich zabezpieczenia przed nieuprawnionym ujawnieniem. Zespół do przygotowania pytań

testowych zapewnia zgodność wykazu prawidłowych odpowiedzi z obowiązującym stanem

prawnym.

8.

Każda okręgowa rada adwokacka oraz rada okręgowej izby radców prawnych może zgłaszać

zespołowi do przygotowania pytań testowych, za pośrednictwem przewodniczącego zespołu

do przygotowania pytań testowych, propozycje pytań testowych wraz z wykazem prawidłowych

odpowiedzi.

9.

Sporządzony przez zespół do przygotowania pytań testowych zestaw pytań testowych oraz

wykaz prawidłowych odpowiedzi, przewodniczący zespołu do przygotowania pytań testowych

przekazuje Ministrowi Sprawiedliwości nie później niż 50 dni przed wyznaczonym terminem

egzaminu wstępnego. Minister Sprawiedliwości zapewnia wydrukowanie odpowiedniej liczby

egzemplarzy zestawu pytań testowych wraz z kartami odpowiedzi oraz ich doręczenie,

wraz z wykazem prawidłowych odpowiedzi zgodnym z obowiązującym stanem prawnym na dzień

egzaminu, poszczególnym komisjom kwalifikacyjnym w sposób uwzględniający konieczność

ich zabezpieczenia przed nieuprawnionym ujawnieniem.

10.

Członkowie zespołu do przygotowania pytań testowych są zobowiązani do przedstawienia

Ministrowi Sprawiedliwości pisemnego uzasadnienia prawidłowych odpowiedzi zgłoszonych

przez nich pytań testowych, w przypadku zaistnienia wątpliwości dotyczących treści

pytań testowych, a w szczególności w toku procedury odwoławczej od uchwały ustalającej

wynik egzaminu wstępnego.

11.

Do wydrukowania i doręczenia zestawów pytań testowych poszczególnym komisjom kwalifikacyjnym

nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2007 r. Nr 223, poz. 1655, z późn. zm., jeżeli wartość zamówienia jest mniejsza niż kwoty określone w przepisach wydanych

na podstawie art. 11 ust. 8 tej ustawy.

12.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Adwokackiej i Krajowej

Rady Radców Prawnych, określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb i sposób działania zespołu do przygotowania pytań testowych,

2)

tryb i sposób ustalania wykazu tytułów aktów prawnych, o którym mowa w ust. 6,

3)

tryb i sposób zgłaszania propozycji pytań testowych i prawidłowych odpowiedzi, przygotowania,

przechowywania oraz przekazywania komisjom kwalifikacyjnym zestawu pytań testowych

wraz z kartą odpowiedzi i wykazu prawidłowych odpowiedzi na egzamin wstępny,

4)

tryb i sposób zapewnienia zgodności wykazu prawidłowych odpowiedzi z obowiązującym

stanem prawnym,

5)

tryb i sposób zapewnienia obsługi administracyjno-biurowej zespołu do przygotowania

pytań testowych

- uwzględniając konieczność prawidłowego i efektywnego przeprowadzenia naboru na aplikację,

w szczególności konieczność zapewnienia zgodności wykazu tytułów aktów prawnych z

zakresem przedmiotowym egzaminu wstępnego oraz konieczność zabezpieczenia pytań testowych

przed ich nieuprawnionym ujawnieniem, oraz

6)

wysokość wynagrodzenia przewodniczącego i członków zespołu, uwzględniając nakład ich

pracy i zakres obowiązków oraz liczbę kandydatów.

13.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, tryb i sposób udzielenia

zamówienia, o którym mowa w ust. 11, zapewniając zachowanie uczciwej konkurencji oraz

równe traktowanie wykonawców i mając na uwadze konieczność zabezpieczenia pytań testowych

przed ich nieuprawnionym ujawnieniem.

1

W terminie do dnia 30 czerwca każdego roku Minister Sprawiedliwości zamieszcza w dzienniku

o zasięgu ogólnopolskim i Biuletynie Informacji Publicznej ogłoszenie o egzaminie

wstępnym, w którym podaje w szczególności

1)

termin złożenia zgłoszenia o przystąpieniu do egzaminu wstępnego na aplikację adwokacką,

zwanego dalej „zgłoszeniem”;

2)

właściwość miejscową każdej z komisji kwalifikacyjnych i adres jej siedziby;

3)

termin przeprowadzenia egzaminu wstępnego;

4)

wysokość opłaty za egzamin wstępny, o której mowa w art. 75d ust. 1.

2

Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, powinno zawierać

1)

wniosek o dopuszczenie do egzaminu wstępnego;

2)

kwestionariusz osobowy;

3)

życiorys;

4)

oryginał albo urzędowy odpis dyplomu albo poświadczoną notarialnie kopię oryginału

lub urzędowego odpisu dyplomu ukończenia wyższych studiów prawniczych w Rzeczypospolitej

Polskiej i uzyskania tytułu magistra lub zagranicznych studiów prawniczych uznanych

w Rzeczypospolitej Polskiej, albo zaświadczenie o zdaniu egzaminu magisterskiego;

5)

informację o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego opatrzoną datą nie wcześniejszą

niż miesiąc przed złożeniem zgłoszenia;

6)

oryginał dowodu uiszczenia opłaty za egzamin wstępny;

7)

3 zdjęcia zgodnie z wymaganiami obowiązującymi przy wydawaniu dowodów osobistych.

2a

Zamiast oryginału albo urzędowego odpisu dyplomu albo poświadczonej notarialnie kopii

oryginału lub urzędowego odpisu dyplomu ukończenia wyższych studiów prawniczych w

Rzeczypospolitej Polskiej albo zaświadczenia o zdaniu egzaminu magisterskiego można

również złożyć zaświadczenie, z którego wynika, iż kandydat zdał wszystkie egzaminy

i odbył praktyki przewidziane w planie wyższych studiów prawniczych oraz ma wyznaczony

termin egzaminu magisterskiego. Warunkiem dopuszczenia do egzaminu wstępnego takiego

kandydata jest złożenie przez niego w siedzibie komisji kwalifikacyjnej nie później

niż 7 dni przed terminem egzaminu wstępnego oryginału albo urzędowego odpisu dyplomu

albo poświadczonej notarialnie kopii oryginału lub urzędowego odpisu dyplomu lub zaświadczenia

o zdaniu egzaminu magisterskiego.

3

Zgłoszenie powinno być złożone przez kandydata najpóźniej 45 dni przed dniem rozpoczęcia

egzaminu wstępnego do komisji kwalifikacyjnej. Termin do złożenia zgłoszenia nie podlega

przywróceniu.

4

Jeżeli zgłoszenie nie spełnia wymagań formalnych określonych w ust. 2, przewodniczący

komisji kwalifikacyjnejart. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.

5

Jeżeli kandydat nie uzupełni braków formalnych zgłoszenia zgodnie z ust. 4 lub nie

spełni warunku, o którym mowa w ust. 2a, zgłoszenie pozostawia się bez rozpoznania.

O pozostawieniu zgłoszenia bez rozpoznania przewodniczący komisji kwalifikacyjnej

orzeka postanowieniem i zawiadamia kandydata listem poleconym za poświadczeniem odbioru.

Na postanowienie przysługuje zażalenie do Ministra Sprawiedliwości. Jeżeli zażalenie

jest uzasadnione, przewodniczący komisji kwalifikacyjnej może, nie przesyłając akt

Ministrowi Sprawiedliwości, uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę rozpoznać na

nowo.

6

W wypadku nieuiszczenia przez kandydata opłaty za udział w egzaminie wstępnym

7

Jeżeli kandydat pomimo wezwania, o którym mowa w ust. 6, nie uiścił opłaty za udział

w egzaminie wstępnym

8

Jeżeli zgłoszenie zostało złożone po terminie, o którym mowa w ust. 3, przewodniczący

komisji kwalifikacyjnej

9

O terminie i miejscu przeprowadzenia egzaminu wstępnego

1

Kandydat uiszcza opłatę za egzamin wstępny, która stanowi dochód budżetu państwa.

1

W przypadku wydania postanowienia o pozostawieniu zgłoszenia bez rozpoznania, wydania

decyzji odmawiającej dopuszczenia do udziału w egzaminie wstępnym albo złożenia nie

później niż 14 dni przed terminem egzaminu wstępnego pisemnego oświadczenia kandydata

o odstąpieniu od udziału w egzaminie wstępnym, dwie trzecie uiszczonej opłaty podlega

zwrotowi na pisemny wniosek kandydata złożony przewodniczącemu komisji kwalifikacyjnej

w terminie 30 dni od dnia złożenia tego wniosku.

2.

Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Adwokackiej określa,

w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty - nie wyższą niż równowartość minimalnego

wynagrodzenia za pracę, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę

(Dz. U. Nr 200, poz. 1679, z 2004 r. Nr 240, poz. 2407 oraz z 2005 r. Nr 157, poz. 1314), zwanego dalej „minimalnym wynagrodzeniem” - uwzględniając konieczność prawidłowego

i efektywnego przeprowadzenia egzaminu wstępnego

1.

Minister Sprawiedliwości powołuje komisje kwalifikacyjne

2.

Komisja kwalifikacyjna

1)

trzej przedstawiciele Ministra Sprawiedliwości; przedstawicielem Ministra Sprawiedliwości

może być także, po wyrażeniu zgody, sędzia albo sędzia w stanie spoczynku;

2)

dwaj przedstawiciele delegowani przez Naczelną Radę Adwokacką;

3)

jeden pracownik naukowy, naukowo-dydaktyczny lub dydaktyczny na wydziale prawa w szkole

wyższej w Rzeczypospolitej Polskiej lub w Polskiej Akademii Nauk i posiadający co

najmniej stopień naukowy doktora habilitowanego z zakresu nauk prawnych;

4)

jeden prokurator będący prokuratorem powołanym co najmniej na stanowisko prokuratora

prokuratury okręgowej, również prokurator w stanie spoczynku.

3.

Osoby, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 3, nie mogą być adwokatami.

4

Minister Sprawiedliwości wyznacza przewodniczącego komisji kwalifikacyjnej i jego

zastępcę spośród swoich przedstawicieli. Podczas nieobecności przewodniczącego zastępca

przewodniczącego jest upoważniony do podejmowania jego czynności.

4a

Komisja kwalifikacyjna czuwa nad prawidłowym przebiegiem egzaminu wstępnego. Przewodniczący

komisji kwalifikacyjnej kieruje jej pracami i reprezentuje ją na zewnątrz.

5.

Kadencja komisji kwalifikacyjnej

6.

Nieoddelegowanie przedstawicieli do pracy w komisji kwalifikacyjnej

7

Przewodniczącemu i członkom komisji kwalifikacyjnej przysługuje zwrot kosztów podróży

i noclegów na zasadach określonych w przepisach dotyczących należności przysługujących

pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej

z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.

8

Przewodniczącemu i członkowi komisji kwalifikacyjnej niebędącemu pracownikiem administracji

rządowej przysługuje wynagrodzenie za czynności związane z udziałem w komisji kwalifikacyjnej.

9

Właściwa dla siedziby komisji kwalifikacyjnej okręgowa rada adwokacka zapewnia obsługę

administracyjną i techniczną działalności komisji kwalifikacyjnej, w tym przeprowadzanie

egzaminu wstępnego jako zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej.

10

Ze środków przekazanych na zadanie zlecone, o którym mowa w ust. 9, właściwe rady

pokrywają koszty przeprowadzenia egzaminu wstępnego oraz wydatki związane z działalnością

komisji kwalifikacyjnej.

11

Wydatki związane z działalnością komisji kwalifikacyjnej, w tym z przeprowadzaniem

egzaminu wstępnego, oraz wynagrodzenie przewodniczącego i członków komisji kwalifikacyjnej

pokrywane są z części budżetu państwa, która pozostaje w dyspozycji Ministra Sprawiedliwości.

12

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Adwokackiej, określi

w drodze rozporządzenia

1)

tryb i termin zgłaszania kandydatów na członków komisji kwalifikacyjnej oraz powoływania

i odwoływania członków komisji kwalifikacyjnej,

2)

wysokość wynagrodzenia przewodniczącego i członków komisji kwalifikacyjnej, uwzględniając

liczbę osób, które złożyły zgłoszenie o przystąpienie do egzaminu wstępnego, zakres

i nakład ich pracy w zorganizowaniu i w przebiegu egzaminu wstępnego oraz tryb wypłacania

tego wynagrodzenia,

3)

szczegółowy tryb i sposób przeprowadzania egzaminu wstępnego, w szczególności

a)

sposób działania komisji kwalifikacyjnej,

b)

sposób zorganizowania obsługi administracyjnej i technicznej komisji kwalifikacyjnej

przez okręgowe rady adwokackie, w tym przekazywania środków, sprawowania nadzoru nad

ich wydatkowaniem i rozliczania wydatków związanych z tą obsługą

- uwzględniając konieczność prawidłowego, terminowego i efektywnego przeprowadzenia

naboru na aplikację i przebiegu egzaminu wstępnego oraz zapewnienia zachowania bezstronności

pracy komisji kwalifikacyjnej.

1.

Członkostwo w komisji kwalifikacyjnej

2.

Minister Sprawiedliwości odwołuje członka komisji kwalifikacyjnej

1)

złożenia rezygnacji;

2)

choroby trwale uniemożliwiającej sprawowanie przez niego funkcji członka komisji kwalifikacyjnej

3)

niespełnienia warunków, o których mowa w art. 75e ust. 2;

4)

niewykonywania lub nienależytego wykonywania obowiązków, z tym że odwołanie członka

komisji kwalifikacyjnej

5)

skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego.

3.

Minister Sprawiedliwości może odwołać członka komisji kwalifikacyjnej

4.

Wygaśnięcie członkostwa lub odwołanie członka ze składu komisji kwalifikacyjnej

5.

W wypadku wygaśnięcia członkostwa lub odwołania członka komisji kwalifikacyjnej

6.

(uchylony).

1.

Z prac komisji kwalifikacyjnej

1)

jego małżonkiem;

2)

osobą pozostającą z nim w stosunku

a)

pokrewieństwa albo powinowactwa do drugiego stopnia,

b)

przysposobienia;

3)

osobą pozostającą z nim we wspólnym pożyciu;

4

osobą pozostającą wobec niego w stosunku osobistym innego rodzaju, który mógłby wywoływać

wątpliwości co do bezstronności członka komisji kwalifikacyjnej.

2.

Powody wyłączenia trwają pomimo ustania małżeństwa lub przysposobienia.

3.

Członkowie komisji kwalifikacyjnej

4.

Podanie nieprawdy lub zatajenie prawdy w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 3, powoduje

odpowiedzialność na podstawie art. 233 § 1 Kodeksu karnego.

1.

Egzamin wstępny

2

Nieobecność kandydata podczas egzaminu wstępnego oraz stawienie się na egzamin wstępny

po jego rozpoczęciu, bez względu na przyczynę, uważa się za odstąpienie od udziału

w egzaminie wstępnym.

3.

Kandydaci podczas egzaminu wstępnego

4

Przewodniczący komisji kwalifikacyjnej wyklucza z egzaminu wstępnego kandydata, który

podczas egzaminu wstępnego korzystał z pomocy innej osoby, posługiwał się niedozwolonymi

materiałami lub urządzeniami, pomagał pozostałym kandydatom lub w inny sposób zakłócał

przebieg egzaminu wstępnego.

5

Wykluczenie, o którym mowa w ust. 4, następuje w drodze postanowienia, na które nie

przysługuje zażalenie.

6

Postanowienie o wykluczeniu stanowi podstawę do wydania przez komisję kwalifikacyjną

uchwały o negatywnym wyniku z egzaminu wstępnego.

1

Egzamin wstępny polega na rozwiązaniu testu składającego się z zestawu 150 pytań zawierających

po trzy propozycje odpowiedzi, z których tylko jedna jest prawidłowa, oraz z karty

odpowiedzi. Kandydat może wybrać tylko jedną odpowiedź, którą zaznacza na karcie odpowiedzi

stanowiącej integralną część testu. Za każdą prawidłową odpowiedź kandydat uzyskuje

1 punkt.

1a

Prawidłowość odpowiedzi ocenia się według stanu prawnego obowiązującego w dniu egzaminu

wstępnego.

2.

Test sprawdza komisja kwalifikacyjna

3

Pozytywny wynik z egzaminu wstępnego otrzymuje kandydat, który uzyskał z testu co

najmniej 100 punktów.

4.

Z przebiegu egzaminu wstępnego

5.

Przewodniczący komisji kwalifikacyjnej

6

Dokumentację związaną z przeprowadzeniem egzaminu wstępnego, po jego zakończeniu,

przewodniczący komisji kwalifikacyjnej przekazuje właściwej okręgowej radzie adwokackiej,

z czego sporządza się protokół. Kopię protokołu przewodniczący komisji kwalifikacyjnej

przekazuje Ministrowi Sprawiedliwości w terminie 7 dni od dnia sporządzenia.

1.

Po przeprowadzeniu egzaminu wstępnego komisja kwalifikacyjna ustala wynik kandydata

w drodze uchwały i doręcza odpis uchwały kandydatowi i Ministrowi Sprawiedliwości.

2.

Przewodniczący komisji kwalifikacyjnej niezwłocznie ogłasza wyniki egzaminu wstępnego.

3.

W terminie 14 dni od dnia doręczenia uchwały komisji kwalifikacyjnej ustalającej wynik

egzaminu wstępnego, kandydatowi służy odwołanie do Ministra Sprawiedliwości. Minister

Sprawiedliwości rozstrzyga odwołanie w drodze decyzji administracyjnej.

4.

Jeżeli w trakcie ponownego rozpoznania sprawy na skutek złożonego odwołania od uchwały,

o której mowa w ust. 1, zostanie stwierdzony błąd rachunkowy lub inna oczywista omyłka

pisarska zawarta w uchwale komisji kwalifikacyjnej, Minister Sprawiedliwości uchyla

uchwałę i przekazuje sprawę komisji kwalifikacyjnej do ponownego rozpoznania. Przepis

ten nie narusza art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.

5.

Minister Sprawiedliwości zawiadamia o wynikach egzaminu wstępnego okręgowe rady adwokackie

i publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej imiona i nazwiska osób, które uzyskały

pozytywny wynik z egzaminu oraz imiona ich rodziców.

1

Aplikacja adwokacka rozpoczyna się dnia 1 stycznia każdego roku i trwa trzy lata.

1a

Aplikanci odbywają w trakcie pierwszego roku aplikacji szkolenie z zakresu działania

sądownictwa powszechnego i prokuratury. Prezes Naczelnej Rady Adwokackiej zawiera

co roku z Dyrektorem Krajowego Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury,

porozumienie w sprawie odbywania przez aplikantów szkolenia z zakresu działania sądownictwa

powszechnego i prokuratury, w którym ustala się plan szkolenia mając na uwadze zarówno

praktyczne, jak i teoretyczne zapoznanie aplikantów ze sposobem funkcjonowania sądownictwa

powszechnego i prokuratury, sposób jego odbywania i czas trwania, a także wysokość

wynagrodzenia za przeprowadzenie szkolenia.

2

Aplikantowi, który odbył aplikację adwokacką, właściwa okręgowa rada adwokacka wydaje

zaświadczenie o odbyciu aplikacji adwokackiej.

3.

Szkolenie aplikantów adwokackich może być organizowane wspólnie z aplikantami radcowskimi.

4.

Aplikant adwokacki odbywa aplikację adwokacką pod kierunkiem patrona wyznaczonego

przez dziekana okręgowej rady adwokackiej.

5.

Zadaniem patrona jest przygotowanie aplikanta adwokackiego do wykonywania zawodu adwokata

w rozumieniu niniejszej ustawy.

1.

Patron może zatrudniać aplikanta na podstawie stosunku pracy.

2.

Pracownikowi wpisanemu na listę aplikantów adwokackich przysługuje zwolnienie od pracy

w celu uczestniczenia w obowiązkowych zajęciach szkoleniowych, z zachowaniem prawa

do wynagrodzenia.

1.

Aplikacja adwokacka jest odpłatna.

2.

Szkolenie aplikantów adwokackich pokrywane jest z opłat wnoszonych przez aplikantów

do właściwej okręgowej rady adwokackiej.

3.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Adwokackiej, określa,

w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty rocznej, kierując się koniecznością zapewnienia

aplikantom właściwego poziomu wykształcenia, przy czym wysokość opłaty nie może być

wyższa niż sześciokrotność minimalnego wynagrodzenia.

4.

Okręgowa rada adwokacka może zwolnić aplikanta adwokackiego od ponoszenia opłaty,

o której mowa w ust. 3, w całości lub w części, a także odroczyć jej płatność lub

rozłożyć ją na raty.

5.

W wypadku podjęcia uchwały o zwolnieniu aplikanta adwokackiego od ponoszenia opłaty

w całości lub w części koszty szkolenia tego aplikanta pokrywane są proporcjonalnie

do wysokości zwolnienia ze środków własnych właściwej okręgowej rady adwokackiej.

1.

Po sześciu miesiącach aplikacji adwokackiej aplikant adwokacki może zastępować adwokata

tylko przed sądem rejonowym, organami ścigania, organami państwowymi, samorządowymi

i innymi instytucjami.

2.

Po roku i sześciu miesiącach aplikacji adwokackiej aplikant adwokacki może także zastępować

adwokata przed innymi sądami, z wyjątkiem Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego

oraz Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu.

3.

(uchylony).

1.

Minister Sprawiedliwości powołuje każdego roku, w drodze zarządzenia, zespół do przygotowania

zestawu pytań testowych oraz zadań na egzamin adwokacki, zwany dalej „zespołem”.

2.

W skład zespołu wchodzą

1)

czterej adwokaci delegowani przez Naczelną Radę Adwokacką,

2)

czterej przedstawiciele Ministra Sprawiedliwości

- których wiedza i doświadczenie dają rękojmię prawidłowego przygotowania egzaminu

adwokackiego.

3.

Pracami zespołu kieruje przewodniczący lub w przypadku jego nieobecności zastępca,

powołani przez Ministra Sprawiedliwości spośród osób, o których mowa w ust. 2 pkt

2.

4.

Obsługę administracyjno-biurową zespołu zapewnia Minister Sprawiedliwości.

5.

Przewodniczącemu i członkom zespołu przysługuje wynagrodzenie.

6.

Nie później niż 90 dni przed terminem egzaminu przewodniczący zespołu podaje do publicznej

wiadomości na stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości oraz w Biuletynie

Informacji Publicznej ustalony przez zespół większością głosów w obecności wszystkich

członków zespołu i zatwierdzony przez Ministra Sprawiedliwości wykaz tytułów aktów

prawnych, według stanu prawnego obowiązującego w dniu ogłoszenia, z których wybrane

stanowią podstawę opracowania pytań testowych na egzamin adwokacki.

7.

Na pierwszą część egzaminu adwokackiego zespół sporządza zestaw 100 pytań w formie

testu jednokrotnego wyboru na egzamin adwokacki wraz z wykazem prawidłowych odpowiedzi,

w sposób uwzględniający konieczność ich zabezpieczenia przed nieuprawnionym ujawnieniem.

Zespół zapewnia zgodność wykazu prawidłowych odpowiedzi z obowiązującym stanem prawnym.

8.

Na drugą do piątej części egzaminu adwokackiego zespół sporządza zadania z zakresu

prawa karnego, cywilnego, gospodarczego i administracyjnego.

9.

Ostateczną treść testu oraz zadań ustala zespół większością głosów w obecności wszystkich

członków zespołu.

10.

Każda okręgowa rada adwokacka może zgłaszać zespołowi, za pośrednictwem przewodniczącego

zespołu, propozycje pytań testowych wraz z wykazem prawidłowych odpowiedzi oraz propozycje

zadań.

11.

Do wydrukowania i doręczenia zestawów pytań testowych oraz zadań poszczególnym komisjom

egzaminacyjnym, o których mowa w art. 78 ust. 1, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych, jeżeli wartość zamówienia jest mniejsza niż kwoty określone w przepisach wydanych

na podstawie art. 11 ust. 8 tej ustawy.

12.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Adwokackiej określi,

w drodze rozporządzenia

1)

tryb i sposób działania zespołu,

2)

tryb i sposób ustalenia wykazu tytułów aktów prawnych, o którym mowa w ust. 6,

3)

tryb i sposób zgłaszania propozycji pytań testowych i prawidłowych odpowiedzi oraz

propozycji zadań, przygotowania, przechowywania oraz przekazywania komisjom egzaminacyjnym,

o których mowa w art. 78 ust. 1, zestawu pytań testowych wraz z kartą odpowiedzi i

wykazu prawidłowych odpowiedzi oraz zadań na egzamin adwokacki,

4)

tryb i sposób zapewnienia zgodności wykazu prawidłowych odpowiedzi z obowiązującym

stanem prawnym,

5)

tryb i sposób zapewnienia obsługi administracyjno-biurowej zespołu

- uwzględniając konieczność prawidłowego i efektywnego przeprowadzenia egzaminu adwokackiego,

w szczególności konieczność zapewnienia zgodności wykazu tytułów aktów prawnych z

zakresem przedmiotowym egzaminu adwokackiego oraz konieczność zabezpieczenia pytań

i zadań przed ich nieuprawnionym ujawnieniem, oraz

6)

wysokość wynagrodzenia przewodniczącego i członków zespołu, uwzględniając nakład ich

pracy i zakres obowiązków oraz liczbę kandydatów.

13.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, tryb i sposób udzielenia

zamówienia, o którym mowa w ust. 11, zapewniając zachowanie uczciwej konkurencji oraz

równe traktowanie wykonawców i mając na uwadze konieczność zabezpieczenia pytań testowych

oraz zadań przed ich nieuprawnionym ujawnieniem.

Do egzaminu adwokackiego może przystąpić osoba, która odbyła aplikację adwokacką i

otrzymała zaświadczenie o jej odbyciu, oraz osoba, o której mowa w art. 66 ust. 2.

1.

Egzamin adwokacki przeprowadzają komisje egzaminacyjne do przeprowadzenia egzaminu

adwokackiego, zwane dalej „komisjami egzaminacyjnymi”, w składzie 8 członków, powołane

na obszarze właściwości jednej lub kilku okręgowych rad adwokackich. Przepisy art.

75a ust. 1a oraz art. 75e ust. 5 stosuje się odpowiednio.

2.

Członków komisji egzaminacyjnych powołuje się spośród specjalistów z dziedzin prawa

objętych egzaminem, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię prawidłowego przebiegu

egzaminu.

3.

Do składu komisji egzaminacyjnych kandydatów na członków wskazują: Minister Sprawiedliwości

- 4 egzaminatorów i 4 zastępców egzaminatorów, Naczelna Rada Adwokacka - 4 adwokatów

jako egzaminatorów i 4 adwokatów jako zastępców egzaminatorów.

4.

Minister Sprawiedliwości powołuje, w drodze zarządzenia, komisje egzaminacyjne na

obszarze właściwości jednej lub kilku okręgowych rad adwokackich i zastępców egzaminatorów

z dziedzin prawa objętych egzaminem, a także wskazuje, po zasięgnięciu opinii Naczelnej

Rady Adwokackiej, przewodniczącego komisji egzaminacyjnej i jego zastępcę.

5.

Komisja egzaminacyjna czuwa nad prawidłowym przebiegiem egzaminu adwokackiego. Przewodniczący

komisji egzaminacyjnej kieruje jej pracami i reprezentuje ją na zewnątrz.

6.

Członek komisji egzaminacyjnej podlega wyłączeniu z prac komisji egzaminacyjnej z

przyczyn określonych w art. 75g na czas przeprowadzania egzaminu adwokackiego. W przypadku

konieczności wyłączenia egzaminatora z prac komisji egzaminacyjnej lub zaistnienia

przeszkody uniemożliwiającej jego udział w pracach komisji egzaminacyjnej, w skład

komisji egzaminacyjnej wchodzi zastępca egzaminatora z danej dziedziny prawa. Niemożność

udziału egzaminatora w pracach komisji egzaminacyjnej stwierdza przewodniczący komisji

egzaminacyjnej.

7.

Członkowie komisji egzaminacyjnych składają oświadczenia, o których mowa w art. 75g

ust. 3, w terminie 7 dni po upływie terminu do składania zgłoszenia o dopuszczenie

do egzaminu adwokackiego.

8.

Egzamin adwokacki przeprowadza się raz w roku w terminie wyznaczonym przez Ministra

Sprawiedliwości w porozumieniu z Naczelną Radą Adwokacką.

9.

W przypadku zaistnienia przeszkody uniemożliwiającej przeprowadzenie egzaminu przez

komisję egzaminacyjną w terminie, o którym mowa w ust. 8, Minister Sprawiedliwości

po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Adwokackiej wyznacza dodatkowy termin przeprowadzenia

egzaminu przez tę komisję egzaminacyjną. Przewodniczący komisji egzaminacyjnej zawiadamia

zdających o dodatkowym terminie egzaminu listem poleconym za poświadczeniem odbioru

oraz obwieszcza na tablicy ogłoszeń w siedzibie wyznaczonej okręgowej rady adwokackiej.

Przepisy art. 77a ust. 5 i ust. 7-11 stosuje się odpowiednio.

10.

Przewodniczącemu i członkom komisji egzaminacyjnej przysługuje zwrot kosztów podróży

i noclegów na zasadach określonych w przepisach dotyczących należności przysługujących

pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej

z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.

11.

Przewodniczącemu i członkowi komisji egzaminacyjnej niebędącemu pracownikiem administracji

rządowej przysługuje wynagrodzenie za czynności związane z udziałem w komisji egzaminacyjnej.

12.

Właściwa dla siedziby komisji egzaminacyjnej okręgowa rada adwokacka zapewnia obsługę

administracyjną i techniczną działalności komisji egzaminacyjnej, w tym przeprowadzanie

egzaminu adwokackiego jako zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej.

13.

Ze środków przekazanych na zadanie zlecone, o którym mowa w ust. 12, właściwe rady

pokrywają koszty przeprowadzenia egzaminu adwokackiego oraz wydatki związane z działalnością

komisji egzaminacyjnej.

14.

Wydatki związane z działalnością komisji egzaminacyjnej, w tym z przeprowadzaniem

egzaminu adwokackiego, oraz wynagrodzenie przewodniczącego i członków komisji egzaminacyjnej

pokrywane są z części budżetu państwa, która pozostaje w dyspozycji Ministra Sprawiedliwości.

15.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Adwokackiej, określi

w drodze rozporządzenia

1)

tryb i termin zgłaszania kandydatów na członków komisji egzaminacyjnych oraz powoływania

i odwoływania członków komisji egzaminacyjnych,

2)

rodzaj dokumentów, o których mowa w art. 78a ust. 4 pkt 3 i 5-9,

3)

wysokość wynagrodzenia przewodniczącego i członków komisji egzaminacyjnych, uwzględniając

liczbę osób przystępujących do egzaminu, zakres i nakład ich pracy w zorganizowaniu

i w przebiegu egzaminu adwokackiego oraz tryb wypłacania tego wynagrodzenia,

4)

szczegółowy tryb i sposób przeprowadzania egzaminu adwokackiego, w szczególności

a)

sposób działania komisji egzaminacyjnych,

b)

czas trwania poszczególnych części egzaminu adwokackiego,

c)

sposób zorganizowania obsługi administracyjnej i technicznej komisji egzaminacyjnych

przez okręgowe rady adwokackie, w tym przekazywania środków, sprawowania nadzoru nad

ich wydatkowaniem i rozliczania wydatków związanych z tą obsługą

- uwzględniając konieczność prawidłowego, terminowego i efektywnego przeprowadzenia

egzaminu, zapewnienia zachowania bezstronności pracy komisji egzaminacyjnych oraz

konieczność uzyskania informacji niezbędnych do prawidłowego przeprowadzenia egzaminu

adwokackiego.

1.

W terminie do dnia 31 maja każdego roku Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z

Naczelną Radą Adwokacką zamieszcza w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim i w Biuletynie

Informacji Publicznej ogłoszenie o egzaminie adwokackim, w którym podaje w szczególności

1)

termin złożenia wniosku o dopuszczenie do egzaminu adwokackiego, zwanego dalej „wnioskiem”;

2)

właściwość miejscową każdej z komisji egzaminacyjnych i adres jej siedziby;

3)

termin przeprowadzenia każdej części egzaminu adwokackiego;

4)

wysokość opłaty za egzamin adwokacki.

2.

Aplikanci adwokaccy składają wniosek do komisji egzaminacyjnej na obszarze właściwości

okręgowej rady adwokackiej, w której odbyli aplikację adwokacką. Osoby uprawnione

do przystąpienia do egzaminu adwokackiego bez odbycia aplikacji składają wniosek do

komisji egzaminacyjnej na obszarze właściwości okręgowej rady adwokackiej właściwej

ze względu na ich miejsce zamieszkania. Okręgowe rady adwokackie każdego roku, w terminie

7 dni od dnia zakończenia aplikacji, przekazują właściwej terytorialnie komisji egzaminacyjnej

oraz Ministrowi Sprawiedliwości listę osób, które odbyły aplikację adwokacką.

3.

Osoby, które odbyły aplikację adwokacką, dołączają do wniosku zaświadczenie o odbyciu

aplikacji adwokackiej oraz oryginał dowodu uiszczenia opłaty za egzamin adwokacki.

4.

Osoby uprawnione do przystąpienia do egzaminu adwokackiego bez odbycia aplikacji dołączają

do wniosku odpowiednio

1)

kwestionariusz osobowy;

2)

życiorys;

3)

dokument zaświadczający uzyskanie stopnia naukowego doktora nauk prawnych;

4)

oryginał dyplomu ukończenia wyższych studiów prawniczych w Rzeczypospolitej Polskiej

i uzyskania tytułu magistra lub zagranicznych studiów prawniczych uznanych w Rzeczypospolitej

Polskiej albo jego urzędowy odpis albo poświadczoną notarialnie kopię oryginału lub

urzędowego odpisu dyplomu;

5)

dokumenty zaświadczające co najmniej 5-letni okres zatrudnienia, o którym mowa w art.

66 ust. 2 pkt 2, na stanowiskach referendarza sądowego, starszego referendarza sądowego,

asystenta sędziego lub asystenta prokuratora;

6)

dokumenty zaświadczające co najmniej 5-letni okres zatrudnienia lub wykonywania wymagających

wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związanych ze świadczeniem pomocy prawnej

przez adwokata lub radcę prawnego na podstawie umów cywilnoprawnych w kancelarii adwokackiej,

zespole adwokackim, spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej, o których

mowa w art. 4a ust. 1, lub kancelarii radcy prawnego, spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej,

komandytowej, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach

prawnych;

7)

dokumenty zaświadczające co najmniej 5-letni okres zatrudnienia w urzędach organów

władzy publicznej i wykonywania wymagających wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio

związanych ze świadczeniem pomocy prawnej na rzecz tych urzędów, w tym zaświadczenie

kierownika urzędu;

8)

dokumenty zaświadczające o zdaniu egzaminu sędziowskiego, prokuratorskiego lub notarialnego;

9)

dokumenty potwierdzające zatrudnienie na stanowisku radcy lub starszego radcy Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa;

10)

informację o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego, opatrzoną datą nie wcześniejszą

niż miesiąc przed złożeniem wniosku;

11)

oryginał dowodu uiszczenia opłaty za egzamin adwokacki;

12)

3 zdjęcia zgodnie z wymaganiami obowiązującymi przy wydawaniu dowodów osobistych.

5.

Osoby, o których mowa w

1)

ust. 3 - składają wniosek najpóźniej w terminie 21 dni,

2)

ust. 4 - składają wniosek najpóźniej w terminie 45 dni

- przed dniem rozpoczęcia egzaminu adwokackiego. Przepisy art. 75c ust. 4-9 stosuje

się odpowiednio.

1

Kandydat uiszcza opłatę za egzamin adwokacki, która stanowi dochód budżetu państwa.

1a

W przypadku wydania postanowienia o pozostawieniu zgłoszenia bez rozpoznania, wydania

decyzji odmawiającej dopuszczenia do udziału w egzaminie adwokackim albo złożenia

nie później niż 14 dni przed terminem egzaminu adwokackiego pisemnego oświadczenia

kandydata o odstąpieniu od udziału w egzaminie adwokackim, dwie trzecie uiszczonej

opłaty podlega zwrotowi na pisemny wniosek kandydata złożony przewodniczącemu komisji

egzaminacyjnej w terminie 30 dni od dnia złożenia tego wniosku.

2.

Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Adwokackiej określa,

w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty egzaminacyjnej - nie wyższą niż równowartość

minimalnego wynagrodzenia - uwzględniając konieczność prawidłowego i efektywnego przeprowadzenia

egzaminu adwokackiego.

Pracownikowi przysługuje prawo do płatnego urlopu, w wymiarze 30 dni kalendarzowych,

na przygotowanie się do egzaminu adwokackiego oraz zwolnienie od pracy z zachowaniem

prawa do wynagrodzenia w celu uczestniczenia w egzaminie wstępnym i adwokackim.

1.

Egzamin adwokacki polega na sprawdzeniu przygotowania prawniczego osoby przystępującej

do egzaminu adwokackiego, zwanej dalej „zdającym”, do samodzielnego i należytego wykonywania

zawodu adwokata, w tym wiedzy z zakresu prawa i umiejętności jej praktycznego zastosowania

z zakresu: materialnego i procesowego prawa karnego, materialnego i procesowego prawa

wykroczeń, prawa karnego skarbowego, materialnego i procesowego prawa cywilnego, prawa rodzinnego i opiekuńczego, prawa gospodarczego, spółek prawa handlowego, prawa pracy i ubezpieczeń

społecznych, materialnego i procesowego prawa administracyjnego, postępowania sądowoadministracyjnego,

prawa Unii Europejskiej, prawa konstytucyjnego oraz prawa o ustroju sądów i prokuratur,

samorządu adwokackiego i innych organów ochrony prawnej działających w Rzeczypospolitej

Polskiej oraz warunków wykonywania zawodu adwokata i etyki tego zawodu.

2.

Egzamin adwokacki składa się z pięciu części pisemnych.

3.

Pierwsza część egzaminu adwokackiego polega na rozwiązaniu testu składającego się

z zestawu 100 pytań zawierających po trzy propozycje odpowiedzi, z których tylko jedna

jest prawidłowa oraz z karty odpowiedzi. Zdający może wybrać tylko jedną odpowiedź,

którą zaznacza na karcie odpowiedzi. Za każdą prawidłową odpowiedź zdający uzyskuje

1 punkt.

4.

Prawidłowość odpowiedzi ocenia się według stanu prawnego obowiązującego w dniu egzaminu

adwokackiego.

5.

Druga część egzaminu adwokackiego polega na rozwiązaniu zadania z zakresu prawa karnego

polegającego na przygotowaniu aktu oskarżenia lub apelacji, albo w przypadku uznania,

iż brak jest podstaw do ich wniesienia, na sporządzeniu opinii prawnej w oparciu o

opracowane na potrzeby egzaminu akta lub przedstawiony stan faktyczny.

6.

Trzecia część egzaminu adwokackiego polega na rozwiązaniu zadania z zakresu prawa cywilnego polegającego na przygotowaniu pozwu lub wniosku albo apelacji, albo w przypadku uznania,

iż brak jest podstaw do ich wniesienia, na sporządzeniu opinii prawnej w oparciu o

opracowane na potrzeby egzaminu akta lub przedstawiony stan faktyczny.

7.

Czwarta część egzaminu adwokackiego polega na rozwiązaniu zadania z zakresu prawa

gospodarczego polegającego na przygotowaniu umowy albo pozwu lub wniosku albo apelacji,

albo w przypadku uznania, iż brak jest podstaw do ich wniesienia, na sporządzeniu

opinii prawnej w oparciu o opracowane na potrzeby egzaminu akta lub przedstawiony

stan faktyczny.

8.

Piąta część egzaminu adwokackiego polega na rozwiązaniu zadania z zakresu prawa administracyjnego

polegającego na przygotowaniu skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub skargi

kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego albo w przypadku uznania, iż brak

jest podstaw do ich wniesienia, na sporządzeniu opinii prawnej w oparciu o opracowane

na potrzeby egzaminu akta lub przedstawiony stan faktyczny.

9.

Egzaminatorzy dokonują oceny za część pierwszą egzaminu adwokackiego przy zastosowaniu

następującej skali ocen

1)

oceny pozytywne

a)

celująca (6) - 95-100 punktów,

b)

bardzo dobra (5) - 85-94 punktów,

c)

dobra (4) - 75-84 punktów,

d)

dostateczna (3) - 60-74 punktów;

2)

ocena negatywna - niedostateczna (2) - 0-59 punktów.

10.

Egzaminatorzy dokonują oceny za część drugą do piątej egzaminu adwokackiego przy zastosowaniu

następującej skali ocen

1)

oceny pozytywne

a)

celująca (6),

b)

bardzo dobra (5),

c)

dobra (4),

d)

dostateczna (3);

2)

ocena negatywna - niedostateczna (2).

11.

Podczas egzaminu adwokackiego zdający nie może posiadać urządzeń służących do przekazu

lub odbioru informacji.

12.

Podczas rozwiązywania zadań z części drugiej do piątej egzaminu adwokackiego zdający

może korzystać z tekstów aktów prawnych i komentarzy oraz orzecznictwa.

13.

Przepisy art. 75h ust. 1, 2 i 4 stosuje się odpowiednio.

1.

Test z pierwszej części egzaminu adwokackiego sprawdzają niezależnie od siebie dwaj

egzaminatorzy wyznaczeni przez przewodniczącego komisji egzaminacyjnej, jeden spośród

wskazanych przez Ministra Sprawiedliwości, drugi spośród wskazanych przez Naczelną

Radę Adwokacką.

2.

Oceny rozwiązania każdego z zadań z części drugiej do piątej egzaminu adwokackiego

dokonują niezależnie od siebie dwaj egzaminatorzy z dziedzin prawa, których dotyczy

praca pisemna, jeden spośród wskazanych przez Ministra Sprawiedliwości, drugi spośród

wskazanych przez Naczelną Radę Adwokacką biorąc pod uwagę w szczególności zachowanie

wymogów formalnych, właściwość zastosowanych przepisów prawa i umiejętność ich interpretacji,

poprawność zaproponowanego przez zdającego sposobu rozstrzygnięcia problemu z uwzględnieniem

interesu strony, którą zgodnie z zadaniem reprezentuje.

3.

Każdy z egzaminatorów sprawdzających pracę pisemną wystawia ocenę cząstkową i sporządza

pisemne uzasadnienie wystawionej oceny cząstkowej i przekazuje je niezwłocznie przewodniczącemu

komisji egzaminacyjnej, który załącza wszystkie uzasadnienia ocen cząstkowych dotyczące

prac zdającego do protokołu z przebiegu egzaminu adwokackiego.

4.

Ostateczną ocenę z pracy pisemnej z danego zadania z części drugiej do piątej egzaminu

adwokackiego stanowi średnia ocen cząstkowych przyznanych przez każdego z egzaminatorów,

przy czym

1)

oceny pozytywne to

a)

celująca - jeżeli średnia arytmetyczna wystawionych ocen wynosi od 5,51 do 6,00,

b)

bardzo dobra - jeżeli średnia arytmetyczna wystawionych ocen wynosi od 4,51 do 5,50,

c)

dobra - jeżeli średnia arytmetyczna wystawionych ocen wynosi od 3,51 do 4,50,

d)

dostateczna - jeżeli średnia arytmetyczna wystawionych ocen wynosi od 3,00 do 3,50;

2)

ocena negatywna - niedostateczna - jeżeli średnia arytmetyczna wystawionych ocen wynosi

poniżej 3,00.

5.

Jeżeli przynajmniej dwie oceny cząstkowe prac pisemnych zdającego z zadań z części

od drugiej do piątej są negatywne, a średnia arytmetyczna, o której mowa w ust. 4,

wskazuje na pozytywną ostateczną ocenę tych prac, komisja egzaminacyjna

1)

odstępuje od wystawienia ostatecznych ocen z tych prac oraz

2)

przekazuje komisji egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości, o której

mowa w art. 78h, prace pisemne zdającego oraz ich oceny cząstkowe, wraz z uzasadnieniami,

w celu ustalenia ostatecznych ocen tych prac.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, komisja egzaminacyjna II stopnia przy Ministrze

Sprawiedliwości stosuje odpowiednio przepisy art. 78f ust. 1 i 2 oraz art. 78h ust.

11.

1.

Pozytywny wynik z egzaminu adwokackiego otrzymuje zdający, który z każdej części egzaminu

adwokackiego otrzymał ocenę pozytywną.

2.

Komisja egzaminacyjna podejmuje uchwałę o wyniku egzaminu adwokackiego większością

głosów w obecności wszystkich członków komisji egzaminacyjnej. Komisja egzaminacyjna

wydaje zdającemu uchwałę, a jej odpis przesyła Ministrowi Sprawiedliwości, Prezesowi

Naczelnej Rady Adwokackiej oraz dołącza do akt osobowych zdającego.

3.

Minister Sprawiedliwości publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej imiona i nazwiska

osób, które uzyskały pozytywny wynik z egzaminu adwokackiego oraz imiona ich rodziców.

1.

Z przebiegu egzaminu adwokackiego sporządza się niezwłocznie protokół, który podpisują

członkowie komisji egzaminacyjnej uczestniczący w egzaminie adwokackim. Członkowie

komisji egzaminacyjnej mogą zgłaszać uwagi do protokołu.

2.

Dokumentację związaną z przeprowadzeniem egzaminu, po jego zakończeniu, przewodniczący

komisji egzaminacyjnej przekazuje właściwej okręgowej radzie adwokackiej, z czego

sporządza się protokół. Kopię protokołu z przebiegu egzaminu oraz kopię protokołu

z przekazania dokumentacji przewodniczący komisji egzaminacyjnej przekazuje Ministrowi

Sprawiedliwości w terminie 7 dni od dnia sporządzenia.

1.

Od uchwały o wyniku egzaminu adwokackiego zdającemu przysługuje odwołanie do komisji

egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości w terminie 14 dni od dnia

otrzymania uchwały, o której mowa w art. 78f ust. 2.

2.

Minister Sprawiedliwości powołuje, w drodze zarządzenia, komisję egzaminacyjną II

stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości, zwaną dalej „komisją odwoławczą”, w składzie

9 członków.

3.

Do składu komisji odwoławczej kandydatów na członków wskazują

1)

Minister Sprawiedliwości - 5 członków, spośród których wyznacza przewodniczącego;

2)

Naczelna Rada Adwokacka - 4 członków - spośród osób, których wiedza i doświadczenie

dają rękojmię rzetelnego rozpoznania odwołań.

4.

Przewodniczącemu i członkom komisji odwoławczej za udział w jej pracach przysługuje

wynagrodzenie.

5.

Przepisy art. 75e ust. 5, 7 i 11, art. 75f ust. 1, ust. 2 pkt 1, 2, 4, 5, ust. 3 stosuje

się odpowiednio.

6.

W przypadku wygaśnięcia członkostwa w komisji odwoławczej lub odwołania członka z

komisji odwoławczej, Minister Sprawiedliwości niezwłocznie powołuje nowego członka

komisji odwoławczej. W przypadku członka, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, Naczelna Rada

Adwokacka w terminie określonym przez Ministra Sprawiedliwości wskazuje nowego kandydata

na członka komisji odwoławczej.

7.

Członek komisji odwoławczej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie

z przyczyn wskazanych w art. 75g ust. 1. Przepis art. 75g ust. 2 stosuje się.

8.

Członkowie komisji odwoławczej przed przystąpieniem do rozpatrywania sprawy składają

pisemne oświadczenia, iż nie pozostają z osobą, której dotyczy sprawa, w stosunku,

o którym mowa w art. 75g ust. 1.

9.

Do zadań komisji odwoławczej należy rozpatrywanie odwołań od wyników egzaminu adwokackiego.

10.

Uchwały są podejmowane większością 2/3 głosów w obecności wszystkich członków komisji

odwoławczej.

11.

Od uchwały komisji odwoławczej służy skarga do sądu administracyjnego.

12.

Do postępowania przed komisją odwoławczą stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

13.

Obsługę administracyjno-biurową komisji odwoławczej zapewnia Minister Sprawiedliwości.

14.

Minister Sprawiedliwości określi w drodze rozporządzenia

1)

tryb i termin zgłaszania kandydatów na członków komisji odwoławczej,

2)

termin powołania komisji odwoławczej,

3)

wysokość wynagrodzenia przewodniczącego i członków komisji odwoławczej, uwzględniając

zakres i nakład ich pracy oraz tryb jego wypłacania,

4)

tryb i sposób działania komisji odwoławczej,

5)

sposób zapewnienia obsługi administracyjno-biurowej komisji odwoławczej

- uwzględniając konieczność prawidłowego i terminowego rozpoznawania odwołań oraz

zapewnienia zachowania bezstronności pracy członków komisji odwoławczej.

W przypadku nieuzyskania pozytywnego wyniku z egzaminu adwokackiego, zdający może

przystępować do kolejnych egzaminów adwokackich, z tym że egzamin ten zdaje w całości.

1

Okręgowa rada adwokacka skreśla aplikanta adwokackiego z listy w wypadku

1)

okoliczności wymienionych w art. 72 ust. 1 i art. 74;

2)

niezakończenia przez niego, bez usprawiedliwionej przyczyny, aplikacji adwokackiej

w terminie, o którym mowa w art. 76 ust. 1.

2.

Okręgowa rada adwokacka może skreślić aplikanta adwokackiego z listy aplikantów adwokackich

w okresie pierwszych dwóch lat aplikacji, jeżeli stwierdzi jego nieprzydatność do

wykonywania zawodu adwokata.

3

Do skreślenia aplikanta adwokackiego z listy aplikantów stosuje się odpowiednio przepisy

art. 68 ust. 5, 6 i 7.

4

Od uchwały Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w sprawie skreślenia z listy aplikantów

adwokackich służy skarga do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia

uchwały.

Adwokaci i aplikanci adwokaccy podlegają odpowiedzialności dyscyplinarnej za postępowanie

sprzeczne z prawem, zasadami etyki lub godności zawodu bądź za naruszenie swych obowiązków

zawodowych, a adwokaci również za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia,

o którym mowa w art. 8a ust. 1, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 8b.

1.

Kary dyscyplinarne są następujące

1)

upomnienie;

2)

nagana;

3)

kara pieniężna;

4)

zawieszenie w czynnościach zawodowych na czas od trzech miesięcy do pięciu lat;

5)

(uchylony);

6)

wydalenie z adwokatury.

2.

Obok kary nagany i kary pieniężnej można orzec dodatkowo zakaz wykonywania patronatu

na czas od roku do pięciu lat.

3.

Obok kary zawieszenia w czynnościach zawodowych orzeka się dodatkowo zakaz wykonywania

patronatu na czas od lat dwóch do lat dziesięciu.

4.

Kara nagany oraz kara pieniężna pociąga za sobą utratę biernego prawa wyborczego do

organu samorządu adwokackiego na czas trzech lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia.

5.

Kara zawieszenia w czynnościach zawodowych pociąga za sobą utratę biernego i czynnego

prawa wyborczego do organu samorządu adwokackiego na czas sześciu lat od dnia uprawomocnienia

się orzeczenia.

6

Sąd dyscyplinarny może orzec podanie treści orzeczenia do publicznej wiadomości środowiska

adwokackiego poprzez jego opublikowanie w czasopiśmie, którego wydawcą jest organ

adwokatury.

1.

Karę pieniężną wymierza się w granicach od pięciokrotnej do pięćdziesięciokrotnej

podstawowej składki izbowej. Wpływy z kar pieniężnych okręgowa rada adwokacka przekazuje

na cele adwokatury.

2.

Kara wydalenia z adwokatury pociąga za sobą skreślenie z listy adwokatów bez prawa

ubiegania się o ponowny wpis.

1.

W stosunku do aplikantów adwokackich nie orzeka się kary pieniężnej.

2.

Przepisy o zawieszeniu adwokatów w czynnościach zawodowych stosuje się odpowiednio

do aplikantów adwokackich, przy czym czasu trwania zawieszenia nie zalicza się do

okresu obowiązkowej aplikacji adwokackiej.

3

Kara wydalenia z adwokatury w stosunku do aplikantów adwokackich pociąga za sobą skreślenie

z listy aplikantów bez prawa ubiegania się o ponowny wpis na listę aplikantów adwokackich

lub o wpis na listę adwokatów przez okres 10 lat od daty uprawomocnienia się orzeczenia

o karze wydalenia z adwokatury.

1.

W razie jednoczesnego ukarania za kilka przewinień dyscyplinarnych, sąd dyscyplinarny

wymierza karę za poszczególne przewinienia, a następnie karę łączną.

2.

Przy orzekaniu kary łącznej stosuje się następujące zasady

1)

w razie orzeczenia kary upomnienia i nagany wymierza się łączną karę nagany;

2)

kary upomnienia i nagany nie podlegają łączeniu z karą pieniężną;

3)

przy karach pieniężnych łączna kara pieniężna nie może przekraczać sumy tych kar i

nie może być niższa od najwyższej z orzeczonych kar pieniężnych;

4)

kara zawieszenia w czynnościach zawodowych nie podlega łączeniu z karami upomnienia,

nagany i karą pieniężną;

5)

przy orzeczonych za kilka przewinień karach rodzajowo różnych i karze wydalenia z

adwokatury wymierza się karę łączną wydalenia z adwokatury, a w wypadku orzeczonych

równocześnie kar pieniężnych karę tę orzeka się na zasadach przewidzianych w pkt 3.

3.

Zasady przewidziane w ust. 2 stosuje się odpowiednio w razie wydania orzeczenia łącznego.

1.

Dziekan rady adwokackiej może wymierzyć członkowi izby karę upomnienia.

2.

Od kary upomnienia wymierzonej w trybie przewidzianym w ust. 1 służy odwołanie do

sądu dyscyplinarnego, który orzeka w tych sprawach jako druga i ostatnia instancja.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 15 marca 2006 r., z wyjątkiem

1)

art. 84 i 85, które wchodzą w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia;

2)

rozdziałów 5-7 oraz art. 72, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.

Postępowanie dyscyplinarne toczy się niezależnie od postępowania karnego o ten sam

czyn, może być jednak zawieszone do czasu ukończenia postępowania karnego.

1.

(uchylony).

2.

W razie śmierci obwinionego przed ukończeniem postępowania dyscyplinarnego, postanowienie

o jego umorzeniu traci moc, a postępowanie toczy się nadal, jeżeli żąda tego - w terminie

dwumiesięcznym od dnia zgonu obwinionego - jego małżonek, krewny w linii prostej,

brat lub siostra.

1.

Nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego, jeżeli od chwili popełnienia przewinienia

upłynęły trzy lata, a w wypadkach przewidzianych w art. 8 ust. 2 - sześć miesięcy.

2.

Jeżeli jednak czyn zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie dyscyplinarne nie

następuje wcześniej niż przedawnienie karne.

3.

Przedawnienie dyscyplinarne przerywa każda czynność organu powołanego do ścigania

przewinienia.

4.

Karalność przewinienia dyscyplinarnego ustaje, jeżeli od czasu popełnienia upłynęło

pięć lat, a w wypadku przewidzianym w art. 8 ust. 2 - dwa lata.

Od orzeczeń i postanowień kończących postępowanie dyscyplinarne odwołanie przysługuje

stronom oraz Ministrowi Sprawiedliwości w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu

orzeczenia albo postanowienia, wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i trybie

wniesienia odwołania.

1.

Sąd dyscyplinarny jest w zakresie orzekania niezawisły.

2.

Sąd dyscyplinarny rozstrzyga samodzielnie nasuwające się zagadnienia prawne i orzeka

na mocy przekonania opartego na swobodnej ocenie całokształtu dowodów, uwzględniając

okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść obwinionego.

1.

Sąd dyscyplinarny wszczyna postępowanie na wniosek uprawnionego oskarżyciela.

2

Minister Sprawiedliwości może polecić wszczęcie dochodzenia albo postępowania przed

sądem dyscyplinarnym przeciwko adwokatowi lub aplikantowi adwokackiemu.

2a

W wypadku określonym w ust. 2 Ministrowi Sprawiedliwości przysługują prawa strony.

3

Jeżeli adwokat świadczy w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym pomoc prawną na podstawie obowiązujących tam przepisów o świadczeniu

pomocy prawnej przez prawników z Unii Europejskiej, sąd dyscyplinarny, który wszczął

postępowanie dyscyplinarne, niezwłocznie zawiadamia o tym właściwy organ w tym państwie,

przesyłając temu organowi odpis wniosku, o którym mowa w ust. 1.

1.

W sprawach dyscyplinarnych orzekają

1)

sąd dyscyplinarny izby adwokackiej;

2)

Wyższy Sąd Dyscyplinarny.

2.

Sąd dyscyplinarny izby adwokackiej rozpoznaje wszystkie sprawy jako sąd pierwszej

instancji, z wyjątkiem spraw określonych w ust. 3 pkt 2 oraz w art. 85 ust. 2.

3.

Wyższy Sąd Dyscyplinarny rozpoznaje

1)

jako sąd drugiej instancji sprawy rozpoznawane w pierwszej instancji przez sądy dyscyplinarne

izb adwokackich;

2)

jako sąd pierwszej instancji sprawy dyscyplinarne członków Naczelnej Rady Adwokackiej

i okręgowych rad adwokackich;

3)

inne sprawy przewidziane przepisami ustawy.

4.

Sąd orzeka w składzie trzyosobowym. Odwołania od orzeczeń wydanych w trybie, o którym

mowa w ust. 3 pkt 2, rozpoznaje ten sam sąd w innym, pięcioosobowym składzie.

5.

Orzeczenie z uzasadnieniem wydane przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny w drugiej instancji

doręcza się stronom, Ministrowi Sprawiedliwości oraz Naczelnej Radzie Adwokackiej.

1.

Od orzeczenia wydanego przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny w drugiej instancji przysługuje

stronom, Ministrowi Sprawiedliwości, Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz Prezesowi

Naczelnej Rady Adwokackiej kasacja do Sądu Najwyższego.

2.

Orzeczenie, od którego służy kasacja podmiotom wymienionym w ust. 1, nie podlega wykonaniu

do czasu wniesienia kasacji lub bezskutecznego upływu terminu do jej wniesienia.

Kasacja może być wniesiona z powodu rażącego naruszenia prawa, jak również rażącej

niewspółmierności kary dyscyplinarnej.

Kasację wnosi się do Sądu Najwyższego za pośrednictwem Wyższego Sądu Dyscyplinarnego,

w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem.

1.

Od kasacji, o której mowa w art. 91a ust. 1, nie uiszcza się opłaty sądowej.

2.

Orzeczenie, od którego wniesiono kasację, nie podlega wykonaniu do czasu rozpoznania

kasacji.

3.

Sąd Najwyższy rozpoznaje kasację na rozprawie w składzie trzech sędziów.

(uchylony).

1.

Właściwy do rozpoznania sprawy jest sąd dyscyplinarny izby adwokackiej, której obwiniony

jest członkiem w chwili wszczęcia postępowania dyscyplinarnego.

2.

Jeżeli przewinienie objęte jedną sprawą popełniło dwóch lub więcej obwinionych wpisanych

na listę adwokatów lub aplikantów adwokackich w różnych izbach, właściwy jest sąd

dyscyplinarny, w którego okręgu popełniono przewinienie, a jeżeli miejsca tego ustalić

nie można - sąd dyscyplinarny izby, w której wszczęto najpierw postępowanie dyscyplinarne.

3.

Spory o właściwość miejscową, jeżeli ustalenie właściwości zgodnie z ust. 2 jest niemożliwe,

rozstrzyga Wyższy Sąd Dyscyplinarny.

4.

W razie gdy sąd właściwy nie może z powodu przeszkody rozpoznać sprawy lub podjąć

innej czynności albo gdy wymagają tego względy celowości, Wyższy Sąd Dyscyplinarny

wyznaczy inny sąd dyscyplinarny do rozpoznania sprawy.

1.

Stronami w postępowaniu dyscyplinarnym są oskarżyciel, obwiniony i pokrzywdzony.

2.

Oskarżycielem w postępowaniu jest rzecznik dyscyplinarny.

3.

Obwinionym jest adwokat lub aplikant adwokacki, przeciwko któremu toczy się postępowanie

dyscyplinarne.

4.

Pokrzywdzonym jest osoba, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone postępowaniem

adwokata lub aplikanta adwokackiego określonym w art. 80.

Rzecznik dyscyplinarny doręcza Ministrowi Sprawiedliwości odpisy postanowień o wszczęciu

dochodzenia oraz informuje Ministra Sprawiedliwości o wniesieniu do sądu dyscyplinarnego

wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego lub o skierowaniu wniosku o ukaranie

do dziekana okręgowej rady adwokackiej.

Obwiniony ma prawo do ustanowienia obrońcy, którym może być wyłącznie adwokat.

1.

Sąd dyscyplinarny orzeka na rozprawie lub na posiedzeniu.

2.

Rozstrzygnięcia sądu dyscyplinarnego zapadają w formie orzeczeń lub postanowień. Orzeczenie

może być wydane jedynie na rozprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Rozprawa przed sądem dyscyplinarnym jest jawna, chyba że jawność rozprawy zagraża

ujawnieniu tajemnicy adwokackiej albo zachodzą inne wymagane przepisami prawa przyczyny

wyłączenia jawności.

Ministrowi Sprawiedliwości oraz osobom przez niego upoważnionym przysługuje w każdym

stadium postępowania prawo wglądu do akt i żądania informacji o wynikach postępowania

dyscyplinarnego, jak również prawo żądania prawomocnych orzeczeń dyscyplinarnych wraz

z aktami sprawy.

Postępowanie dyscyplinarne obejmuje

1)

dochodzenie, z zastrzeżeniem art. 90 ust. 2;

2)

postępowanie przed sądem dyscyplinarnym;

3)

postępowanie wykonawcze.

Sąd dyscyplinarny lub rzecznik dyscyplinarny może umorzyć postępowanie dyscyplinarne

w wypadkach mniejszej wagi.

1.

(uchylony).

2.

Karę za nieusprawiedliwione niestawiennictwo, za odmowę zeznań lub przyrzeczenia,

nakłada na świadka lub biegłego - na wniosek sądu dyscyplinarnego lub rzecznika dyscyplinarnego

- sąd rejonowy właściwy według miejsca zamieszkania świadka lub biegłego. Świadek

lub biegły nie podlega karze, jeżeli nie był uprzedzony o skutkach niestawiennictwa,

odmowy złożenia zeznań lub przyrzeczenia.

3.

Przymusowe sprowadzenie świadka zarządza - na wniosek sądu dyscyplinarnego lub rzecznika

dyscyplinarnego - właściwy sąd rejonowy.

(uchylony).

Cofnięcie odwołania przed rozpoczęciem rozprawy odwoławczej wiąże Wyższy Sąd Dyscyplinarny.

1.

Wyższy Sąd Dyscyplinarny rozpoznaje sprawę w granicach odwołania, bierze jednak z

urzędu pod rozwagę naruszenie prawa materialnego oraz rażące naruszenie przepisów

o postępowaniu.

2.

Orzeczenie podlega zmianie na korzyść obwinionego lub uchyleniu niezależnie od granic

odwołania, jeżeli jest ono oczywiście niesprawiedliwe.

Wyższy Sąd Dyscyplinarny może orzec na niekorzyść obwinionego tylko wtedy, gdy wniesiono

na jego niekorzyść środek odwoławczy.

1.

Adwokat lub aplikant adwokacki, przeciwko któremu toczy się postępowanie dyscyplinarne

lub karne, może być tymczasowo zawieszony w czynnościach zawodowych przez sąd dyscyplinarny

w szczególnie uzasadnionych okolicznościach sprawy. Postanowienie o tym zawieszeniu

wydaje sąd dyscyplinarny z urzędu bądź na wniosek stron.

1a

Sąd dyscyplinarny orzeka o tymczasowym zawieszeniu w czynnościach zawodowych adwokata

lub aplikanta adwokackiego, w stosunku do którego w prowadzonym przeciwko niemu postępowaniu

karnym zastosowano tymczasowe aresztowanie, w terminie 14 dni od daty powzięcia wiadomości

o tymczasowym aresztowaniu. Jeżeli w stosunku do tymczasowo aresztowanego adwokata

lub aplikanta adwokackiego nie wszczęto w chwili orzekania o tymczasowym aresztowaniu

postępowania dyscyplinarnego albo brak jest wniosku o tymczasowe zawieszenie, sąd

dyscyplinarny ogranicza tymczasowe zawieszenie do czasu trwania tymczasowego aresztowania.

2.

Postanowienie sądu dyscyplinarnego o tymczasowym zawieszeniu jest natychmiast wykonalne.

Jeżeli okres tymczasowego zawieszenia trwa więcej niż trzy miesiące, Wyższy Sąd Dyscyplinarny

bada z urzędu zasadność zawieszenia.

(uchylony).

1.

Koszty postępowania dyscyplinarnego stanowią wszelkie wydatki poniesione w związku

z tym postępowaniem.

2.

Koszty postępowania ponosi obwiniony w razie skazania, a w pozostałych wypadkach izba

adwokacka.

(uchylony).

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym dziale stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

1.

Sąd dyscyplinarny przesyła odpis prawomocnego orzeczenia właściwej radzie adwokackiej

- do wykonania, a Ministrowi Sprawiedliwości i Naczelnej Radzie Adwokackiej - do wiadomości.

2.

Odpis prawomocnego orzeczenia o ukaraniu dyscyplinarnym i tymczasowym zawieszeniu

w czynnościach zawodowych dołącza się do akt osobowych.

3.

O tymczasowym zawieszeniu w czynnościach zawodowych oraz o karze dyscyplinarnej zawieszenia

w czynnościach zawodowych i wydalenia z adwokatury zawiadamia się

1)

sądy,

2)

prokuratury,

3)

właściwe ze względu na charakter prowadzonych przez danego adwokata spraw organy administracji

rządowej i samorządu terytorialnego

- w okręgu izby adwokackiej, w której adwokat albo aplikant adwokacki jest wpisany

na listę, a w sprawie adwokata wykonującego zawód radcy prawnego - radę okręgowej

izby radców prawnych.

4.

Usunięcie wzmianki o ukaraniu dyscyplinarnym następuje z urzędu po upływie

1)

trzech lat od daty uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego orzekającego karę

upomnienia, karę nagany lub karę pieniężną;

2)

pięciu lat od odbycia kary zawieszenia w czynnościach zawodowych, jeżeli adwokat lub

aplikant adwokacki nie zostanie w tym czasie ukarany lub nie zostanie wszczęte przeciwko

niemu postępowanie dyscyplinarne.

5.

Nie usuwa się wzmianki o karze wydalenia adwokata oraz aplikanta z adwokatury.

6.

Z chwilą zatarcia kary dyscyplinarnej dziekan okręgowej rady adwokackiej zarządza

wykreślenie wzmianki o ukaraniu dyscyplinarnym oraz usunięcie z akt osobowych dokumentów

dotyczących ukarania.

W ustawie z dnia 19 kwietnia 1969 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. Nr 13, poz. 96) art. 550 skreśla się.

(pominięty).

„2. Aplikanci adwokaccy wpisani na listę aplikantów przed dniem wejścia w życie ustawy

odbywają dwuletnią aplikację adwokacką.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r.

1.

Adwokaci i aplikanci adwokaccy, wpisani na listę w dniu wejścia w życie ustawy, są

adwokatami i aplikantami w rozumieniu prawa o adwokaturze.

2.

(pominięty).

(uchylony).

1.

Wymagań odbycia aplikacji adwokackiej nie stosuje się do osób, które po ukończeniu

wyższych studiów prawniczych zajmowały przez okres pięciu lat stanowisko radcy prawnego

w pełnym wymiarze zatrudnienia.

2.

Naczelna Rada Adwokacka w porozumieniu z samorządem radcowskim określa w regulaminie

zasady i tryb składania uzupełniającego egzaminu adwokackiego przez osoby wymienione

w ust. 1.

1.

Wybory organów izb adwokackich i delegatów na Krajowy Zjazd Adwokatury odbędą się

w ciągu roku od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Dotychczasowe organy adwokatury oraz organy izb adwokackich działają do czasu ukonstytuowania

się nowo wybranych organów.

(pominięty).

1.

Traci moc ustawa z dnia 19 grudnia 1963 r. o ustroju adwokatury

(Dz. U. Nr 57, poz. 309 oraz z 1967 r. Nr 13, poz. 55).

2.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie ustawy wymienionej w ust. 1

w zakresie, w jakim nie są sprzeczne z niniejszą ustawą, zachowują moc do czasu wejścia

w życie przepisów wydanych na podstawie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 1982 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r., z wyjątkiem przepisów art. 8 pkt

1 i 2, art. 10 pkt 2 i 3, art. 84 pkt 1, art. 86 § 1, art. 87 § 2, art. 88, art. 90

§ 1, art. 91 i art. 92, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt

2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.

2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,

art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.

a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie upoważnień ustawowych zmienianych

w art. 141-158 zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych, nie dłużej

jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia ustawy w życie.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r., z wyjątkiem

1)

art. 25 ust. 2, art. 95, art. 102-105, art. 123 pkt 1 i 3, art. 124 i 125, art. 127,

art. 135 ust. 2 i 3 - w zakresie dotyczącym art. 123 pkt 3 oraz art. 137 ust. 2, które

wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2004 r., jednak nie później niż z dniem uzyskania

członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej;

2)

art. 148 pkt 3 lit. c, w zakresie, w którym dotyczy art. 80b ust. 2 pkt 3 ustawy zmienianej

w art. 148, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2004 r., jednak nie później niż

z dniem uzyskania członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 167 i 168, które

wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2001 r., z wyjątkiem

1)

art. 91 § 2a, art. 151 § 1, art. 178, art. 193 i art. 195 pkt 2, które wchodzą w życie

z dniem 1 stycznia 2002 r.,

2)

art. 13 § 2 pkt 4, art. 91 § 2, 3 i 4, art. 176, art. 177 i art. 179 § 1-4, które

wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.