Ustawa z dnia 17 lipca 2009 r. o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym (DU_2009_1007) | PL

Dz.U. 2009 nr 122 poz. 1007 inForce

Art. 1 Ustawa z dnia 17 lipca 2009 r. o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym Open official source

W ustawie z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym

(Dz. U. Nr 191, poz. 1410, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 dodaje się pkt 11 i 12 w brzmieniu

„

11)

centrum urazowe - wydzieloną funkcjonalnie część szpitala, w rozumieniu przepisów

o zakładach opieki zdrowotnej, w którym działa szpitalny oddział ratunkowy, w której

to części specjalistyczne oddziały są powiązane ze sobą organizacyjnie oraz zakresem

zadań, w sposób pozwalający na szybkie diagnozowanie i leczenie pacjenta urazowego,

spełniającą wymagania określone w ustawie;

12)

pacjent urazowy - osobę w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego spowodowanego działaniem

czynnika zewnętrznego, którego następstwem są ciężkie, mnogie lub wielonarządowe obrażenia

ciała.

”

;

2)

w art. 21

a)

w ust. 2 pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

informacje o lokalizacji wojewódzkich centrów powiadamiania ratunkowego i centrów

powiadamiania ratunkowego w rozumieniu ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej

(Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1229, z późn. zm. i terenach przez nie obsługiwanych;

”

,

b)

w ust. 3 dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

centrum urazowe wraz z informacją o zakresie świadczeń opieki zdrowotnej, niezbędnych

do realizacji jego zadań, jeżeli centrum urazowe znajduje się na obszarze danego województwa.

”

;

3)

w art. 26

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Dysponent jednostki właściwy dla miejsca lokalizacji centrum powiadamiania ratunkowego,

w rozumieniu ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej, zatrudnia dyspozytora medycznego albo zawiera z nim umowę cywilnoprawną.

”

,

b)

uchyla się ust. 1a;

4)

w art. 27 w ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

powiadamianie o zdarzeniu szpitalnych oddziałów ratunkowych lub, jeżeli wymaga tego

sytuacja na miejscu zdarzenia, centrów urazowych lub jednostek organizacyjnych szpitali

wyspecjalizowanych w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych niezbędnych dla ratownictwa

medycznego;

”

;

5)

w art. 32 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Z systemem współpracują centra urazowe oraz jednostki organizacyjne szpitali wyspecjalizowane

w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych niezbędnych dla ratownictwa medycznego,

które zostały ujęte w planie.

”

;

6)

art. 33 otrzymuje brzmienie

„

Art. 33.

1.

Szpitalny oddział ratunkowy, centrum urazowe oraz jednostka organizacyjna szpitala

wyspecjalizowana w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych niezbędnych dla ratownictwa

medycznego niezwłocznie udzielają niezbędnych świadczeń opieki zdrowotnej pacjentowi

urazowemu albo osobie w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.

2.

W razie konieczności szpital, w którym znajduje się szpitalny oddział ratunkowy, centrum

urazowe lub jednostka organizacyjna szpitala wyspecjalizowana w zakresie udzielania

świadczeń zdrowotnych niezbędnych dla ratownictwa medycznego zapewnia niezwłoczny

transport sanitarny pacjenta urazowego albo osoby w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego

do najbliższego zakładu opieki zdrowotnej udzielającego świadczeń opieki zdrowotnej

w odpowiednim zakresie.

”

;

7)

po rozdziale 4 dodaje się rozdział 4a w brzmieniu

„

Rozdział 4a

Centra urazowe

Art. 39a.

W centrum urazowym świadczenia zdrowotne, o których mowa w art. 39c ust. 1, są udzielane

pacjentowi urazowemu przez zespół lekarzy posiadających tytuł specjalisty, zwany dalej

„zespołem urazowym”.

Art. 39b.

Centrum urazowe

1)

zabezpiecza, w zakresie świadczeń zdrowotnych, o których mowa w art. 39c ust. 1, populację

nie mniejszą niż 1 mln mieszkańców, zamieszkującą obszar pozwalający na dotarcie z

miejsca zdarzenia do centrum urazowego w ciągu 1,5 godziny;

2)

współpracuje z publiczną uczelnią, o której mowa w art. 94 ust. 3 pkt 6 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm.;

3)

zapewnia działanie w swojej strukturze specjalistycznych oddziałów zabiegowych i pracowni

diagnostycznych

a)

oddziału anestezjologii i intensywnej terapii, zapewniającego gotowość co najmniej

dwóch stanowisk intensywnej terapii do udzielania świadczeń zdrowotnych pacjentowi

urazowemu,

b)

bloku operacyjnego, zapewniającego stałą gotowość co najmniej jednej sali operacyjnej

do udzielania świadczeń zdrowotnych pacjentowi urazowemu,

c)

pracowni endoskopii diagnostycznej i zabiegowej, czynnej całą dobę,

d)

oddziałów, w szczególności

-

chirurgii ogólnej lub obrażeń wielonarządowych,

-

ortopedii i traumatologii narządu ruchu,

-

neurochirurgii lub chirurgii ogólnej z profilem neurotraumatologii,

-

chirurgii naczyń lub chirurgii ogólnej z profilem chirurgii naczyń;

4)

zapewnia dostęp do pracowni diagnostyki laboratoryjnej i obrazowej, czynnej całą dobę;

5)

zapewnia dostępność do świadczeń zdrowotnych udzielanych przez lekarza posiadającego

tytuł specjalisty w dziedzinie kardiochirurgii lub torakochirurgii w czasie nie dłuższym

niż 30 minut od chwili stwierdzenia okoliczności uzasadniających udzielanie takich

świadczeń;

6)

dysponuje lądowiskiem lub lotniskiem dla śmigłowca ratunkowego, zlokalizowanym w takiej

odległości, aby możliwe było przyjęcie pacjenta urazowego, bez pośrednictwa specjalistycznych

środków transportu sanitarnego.

Art. 39c.

1.

Centrum urazowe przyjmuje, kompleksowo diagnozuje i wielospecjalistycznie leczy pacjenta

urazowego, zgodnie z aktualną wiedzą medyczną w zakresie leczenia ciężkich, mnogich

lub wielonarządowych obrażeń ciała.

2.

Centrum urazowe, po zakończeniu udzielania świadczeń zdrowotnych, o których mowa w

ust. 1, kieruje pacjenta urazowego do innego oddziału szpitala, w którym znajduje

się centrum urazowe lub innego zakładu opieki zdrowotnej w celu kontynuowania leczenia

lub rehabilitacji.

3.

Zespół urazowy zaleca wskazania co do dalszego leczenia lub rehabilitacji pacjenta

urazowego w oddziale szpitala lub zakładzie opieki zdrowotnej, o których mowa w ust.

2, właściwych ze względu na jego stan zdrowia.

Art. 39d.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe wymagania organizacyjne centrum urazowego, w zakresie minimalnego wyposażenia

diagnostycznego oraz technicznego,

2)

minimalne zasoby kadrowe zespołu urazowego,

3)

kryteria kwalifikacji osoby wstanie nagłego zagrożenia zdrowotnego do leczenia w centrum

urazowym,

4)

sposób postępowania z pacjentem urazowym

- uwzględniając konieczność zapewnienia pacjentowi urazowemu odpowiednich świadczeń

opieki zdrowotnej.

”

;

8)

art. 45 otrzymuje brzmienie

„

Art. 45.

1.

W przypadku gdy u osoby w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego zostanie stwierdzony

stan, który zgodnie ze standardami postępowania, o których mowa w art. 43, wymaga

transportu z miejsca zdarzenia bezpośrednio do szpitala, w którym znajduje się centrum

urazowe albo do jednostki organizacyjnej szpitala wyspecjalizowanej w zakresie udzielania

świadczeń zdrowotnych niezbędnych dla ratownictwa medycznego lub, gdy tak zadecyduje

lekarz systemu obecny na miejscu zdarzenia, osobę taką transportuje się bezpośrednio

do wskazanego szpitala, w którym znajduje się centrum urazowe albo wskazanej jednostki

organizacyjnej szpitala wyspecjalizowanej w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych

niezbędnych dla ratownictwa medycznego. W przypadku transportu poza rejon działania

dysponenta jednostki, transport koordynuje lekarz koordynator ratownictwa medycznego.

2.

W przypadku odmowy przyjęcia pacjenta urazowego przez szpital, o którym mowa w ust.

1, albo osoby w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego przez jednostkę, o której mowa

w ust. 1, przepis art. 44 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

”

;

9)

w art. 46

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W przypadku gdy dysponent jednostki zatrudnia dyspozytora medycznego albo zawiera

z nim umowę cywilnoprawną, koszt medycznych czynności ratunkowych wykonywanych przez

zespół ratownictwa medycznego uwzględnia koszty związane z funkcjonowaniem tego dyspozytora

medycznego.

”

,

b)

ust. 4-6 otrzymują brzmienie

„

4.

Na podstawie założeń, o których mowa w ust. 3, minister właściwy do spraw zdrowia,

do dnia 20 maja roku poprzedzającego rok budżetowy, przedstawia ministrowi właściwemu

do spraw finansów publicznych propozycję wysokości środków na finansowanie, o którym

mowa w ust. 1, wraz z podziałem tych środków między poszczególne województwa.

5.

W celu ustalenia propozycji wysokości środków na finansowanie zespołów ratownictwa

medycznego z uwzględnieniem podziału między poszczególne województwa należy kolejno

obliczyć

1)

dla każdego województwa - sumę

a)

iloczynu liczby zespołów podstawowych w tym województwie i wskaźnika kosztów całodobowego

utrzymania zespołu podstawowego stanowiącego 0,75 kosztów całodobowego utrzymania

zespołu specjalistycznego oraz

b)

liczby zespołów specjalistycznych

- zwaną dalej „unormowaną liczbą zespołów”;

2)

sumę unormowanej liczby zespołów łącznie dla wszystkich województw;

3)

dla każdego województwa - udział procentowy unormowanej liczby zespołów w sumie, o

której mowa w pkt 2.

6.

Liczby zespołów, o których mowa w ust. 5 pkt 1, ustala się na podstawie planów, uwzględniając

współczynniki stanowiące stosunek okresu funkcjonowania zespołu ratownictwa medycznego

w danym roku do całego roku.

”

,

c)

dodaje się ust. 7 i 8 w brzmieniu

„

7.

W terminie określonym w art. 120 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, minister właściwy do spraw finansów publicznych przekazuje Prezesowi Narodowego

Funduszu Zdrowia informację o wysokości środków na finansowanie, o którym mowa w ust.

1, które będą ujęte w projekcie ustawy budżetowej.

8.

Wysokość środków na finansowanie zespołów ratownictwa medycznego dla danego województwa

stanowi iloczyn środków ustalonych w ustawie budżetowej z przeznaczeniem na finansowanie

zadań zespołów ratownictwa medycznego i udziału procentowego, o którym mowa w ust.

5 pkt 3.

”

;

10)

art. 47 otrzymuje brzmienie

„

Art. 47.

1.

Świadczenia opieki zdrowotnej udzielane przez szpitalne oddziały ratunkowe oraz jednostki

organizacyjne szpitali wyspecjalizowane w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych

niezbędnych dla ratownictwa medycznego są finansowane na zasadach i w trybie określonych

w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych, w ramach środków określonych w planie finansowym Narodowego Funduszu Zdrowia.

2.

Finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych pacjentowi urazowemu odbywa się

oddzielnie dla każdego zakresu tych świadczeń, na zasadach i w trybie określonych

w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych, w ramach środków określonych w planie finansowym Narodowego Funduszu Zdrowia.

”

;

11)

w art. 50 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia, inni właściwi ministrowie, podmiot, który utworzył

zakład opieki zdrowotnej, wojewodowie oraz jednostki samorządu terytorialnego mogą

finansować lub dofinansować nakłady na inwestycje związane z działalnością

1)

zespołów ratownictwa medycznego - w liczbie właściwej dla zapewnienia parametrów czasu

określonych w art. 24;

2)

szpitalnych oddziałów ratunkowych oraz centrów urazowych;

3)

stanowisk pracy dyspozytorów medycznych.

”

.

Dz.U. 2009 nr 122 poz. 1007 inForce

Art. 2 Ustawa z dnia 17 lipca 2009 r. o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym Open official source

Do czasu zorganizowania centrum powiadamiania ratunkowego w sposób określony w ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej, dysponent jednostki zatrudnia dyspozytora medycznego albo zawiera z nim umowę cywilnoprawną.

Dz.U. 2009 nr 122 poz. 1007 inForce

Art. 3 Ustawa z dnia 17 lipca 2009 r. o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym Open official source

Do dnia 31 grudnia 2013 r., centrum urazowym jest umieszczona w wojewódzkim planie

działania systemu określonym w art. 21 ustawy, o której mowa w art. 1, wydzielona

funkcjonalnie część szpitala, w którym działa szpitalny oddział ratunkowy, w której

to części specjalistyczne oddziały są powiązane ze sobą organizacyjnie oraz zakresem

zadań, w sposób pozwalający na szybkie i specjalistyczne diagnozowanie i leczenie

pacjenta urazowego, w rozumieniu art. 3 pkt 12 ustawy, o której mowa w art. 1, pod

warunkiem spełniania wymagań określonych w art. 39b pkt 1, 2, pkt 3 lit. a-c i pkt

4 oraz co najmniej trzech z wymagań określonych w art. 39b pkt 3 lit. d tej ustawy.

Dz.U. 2009 nr 122 poz. 1007 inForce

Art. 4 Ustawa z dnia 17 lipca 2009 r. o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym Open official source

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Dz.U. 2009 nr 122 poz. 1007 inForce

Art. 33 Ustawa z dnia 17 lipca 2009 r. o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym Open official source

1.

Szpitalny oddział ratunkowy, centrum urazowe oraz jednostka organizacyjna szpitala

wyspecjalizowana w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych niezbędnych dla ratownictwa

medycznego niezwłocznie udzielają niezbędnych świadczeń opieki zdrowotnej pacjentowi

urazowemu albo osobie w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.

2.

W razie konieczności szpital, w którym znajduje się szpitalny oddział ratunkowy, centrum

urazowe lub jednostka organizacyjna szpitala wyspecjalizowana w zakresie udzielania

świadczeń zdrowotnych niezbędnych dla ratownictwa medycznego zapewnia niezwłoczny

transport sanitarny pacjenta urazowego albo osoby w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego

do najbliższego zakładu opieki zdrowotnej udzielającego świadczeń opieki zdrowotnej

w odpowiednim zakresie.

Dz.U. 2009 nr 122 poz. 1007 inForce

Art. 39a Ustawa z dnia 17 lipca 2009 r. o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym Open official source

W centrum urazowym świadczenia zdrowotne, o których mowa w art. 39c ust. 1, są udzielane

pacjentowi urazowemu przez zespół lekarzy posiadających tytuł specjalisty, zwany dalej

„zespołem urazowym”.

Dz.U. 2009 nr 122 poz. 1007 inForce

Art. 39b Ustawa z dnia 17 lipca 2009 r. o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym Open official source

Centrum urazowe

1)

zabezpiecza, w zakresie świadczeń zdrowotnych, o których mowa w art. 39c ust. 1, populację

nie mniejszą niż 1 mln mieszkańców, zamieszkującą obszar pozwalający na dotarcie z

miejsca zdarzenia do centrum urazowego w ciągu 1,5 godziny;

2)

współpracuje z publiczną uczelnią, o której mowa w art. 94 ust. 3 pkt 6 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm.;

3)

zapewnia działanie w swojej strukturze specjalistycznych oddziałów zabiegowych i pracowni

diagnostycznych

a)

oddziału anestezjologii i intensywnej terapii, zapewniającego gotowość co najmniej

dwóch stanowisk intensywnej terapii do udzielania świadczeń zdrowotnych pacjentowi

urazowemu,

b)

bloku operacyjnego, zapewniającego stałą gotowość co najmniej jednej sali operacyjnej

do udzielania świadczeń zdrowotnych pacjentowi urazowemu,

c)

pracowni endoskopii diagnostycznej i zabiegowej, czynnej całą dobę,

d)

oddziałów, w szczególności

-

chirurgii ogólnej lub obrażeń wielonarządowych,

-

ortopedii i traumatologii narządu ruchu,

-

neurochirurgii lub chirurgii ogólnej z profilem neurotraumatologii,

-

chirurgii naczyń lub chirurgii ogólnej z profilem chirurgii naczyń;

4)

zapewnia dostęp do pracowni diagnostyki laboratoryjnej i obrazowej, czynnej całą dobę;

5)

zapewnia dostępność do świadczeń zdrowotnych udzielanych przez lekarza posiadającego

tytuł specjalisty w dziedzinie kardiochirurgii lub torakochirurgii w czasie nie dłuższym

niż 30 minut od chwili stwierdzenia okoliczności uzasadniających udzielanie takich

świadczeń;

6)

dysponuje lądowiskiem lub lotniskiem dla śmigłowca ratunkowego, zlokalizowanym w takiej

odległości, aby możliwe było przyjęcie pacjenta urazowego, bez pośrednictwa specjalistycznych

środków transportu sanitarnego.

Dz.U. 2009 nr 122 poz. 1007 inForce

Art. 39c Ustawa z dnia 17 lipca 2009 r. o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym Open official source

1.

Centrum urazowe przyjmuje, kompleksowo diagnozuje i wielospecjalistycznie leczy pacjenta

urazowego, zgodnie z aktualną wiedzą medyczną w zakresie leczenia ciężkich, mnogich

lub wielonarządowych obrażeń ciała.

2.

Centrum urazowe, po zakończeniu udzielania świadczeń zdrowotnych, o których mowa w

ust. 1, kieruje pacjenta urazowego do innego oddziału szpitala, w którym znajduje

się centrum urazowe lub innego zakładu opieki zdrowotnej w celu kontynuowania leczenia

lub rehabilitacji.

3.

Zespół urazowy zaleca wskazania co do dalszego leczenia lub rehabilitacji pacjenta

urazowego w oddziale szpitala lub zakładzie opieki zdrowotnej, o których mowa w ust.

2, właściwych ze względu na jego stan zdrowia.

Dz.U. 2009 nr 122 poz. 1007 inForce

Art. 39d Ustawa z dnia 17 lipca 2009 r. o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym Open official source

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe wymagania organizacyjne centrum urazowego, w zakresie minimalnego wyposażenia

diagnostycznego oraz technicznego,

2)

minimalne zasoby kadrowe zespołu urazowego,

3)

kryteria kwalifikacji osoby wstanie nagłego zagrożenia zdrowotnego do leczenia w centrum

urazowym,

4)

sposób postępowania z pacjentem urazowym

- uwzględniając konieczność zapewnienia pacjentowi urazowemu odpowiednich świadczeń

opieki zdrowotnej.

Dz.U. 2009 nr 122 poz. 1007 inForce

Art. 45 Ustawa z dnia 17 lipca 2009 r. o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym Open official source