Ustawa z dnia 10 lipca 2008 r. o zniesieniu Głównego Inspektora Inspekcji Handlowej, o zmianie ustawy o Inspekcji Handlowej oraz niektórych innych ustaw

1.

Z dniem 31 grudnia 2008 r. znosi się Głównego Inspektora Inspekcji Handlowej będącego

organem Inspekcji Handlowej oraz likwiduje się Główny Inspektorat Inspekcji Handlowej.

2.

Dotychczasowe zadania i kompetencje Głównego Inspektora Inspekcji Handlowej przejmuje

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

W ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej

(Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 25, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów o

swobodzie działalności gospodarczej,

”

,

b)

pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

konsumencie - należy przez to rozumieć konsumenta w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.,

”

;

2)

w art. 3 w ust. 1 pkt 1a otrzymuje brzmienie

„

1a)

kontrola wyrobów wprowadzonych do obrotu w zakresie zgodności z zasadniczymi lub innymi

wymaganiami określonymi w przepisach odrębnych z wyłączeniem produktów podlegających

nadzorowi innych właściwych organów,

”

;

3)

art. 5 otrzymuje brzmienie

„

Art. 5.

1.

Zadania Inspekcji określone w art. 1 ust. 1 i art. 3 ust. 1 wykonują

1)

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej „Prezesem Urzędu”,

2)

wojewoda przy pomocy wojewódzkiego inspektora inspekcji handlowej, zwanego dalej „wojewódzkim

inspektorem”, jako kierownika wojewódzkiej Inspekcji Handlowej wchodzącej w skład

zespolonej administracji rządowej w województwie.

2.

W postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji

Inspekcji organem właściwym jest wojewódzki inspektor, jeżeli przepisy odrębne nie

stanowią inaczej. Organem wyższego stopnia jest Prezes Urzędu.

”

;

4)

uchyla się art. 6;

5)

art. 7 otrzymuje brzmienie

„

Art. 7.

Prezes Urzędu kieruje działalnością Inspekcji przy pomocy Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów.

”

;

6)

użyte w art. 8 w ust. 1 i 2, w art. 10 w ust. 1 w zdaniu wstępnym, w art. 11 w ust.

1, w art. 22a w ust. 7 i 8 oraz w art. 23 w różnych przypadkach wyrazy „Główny Inspektor” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „Prezes Urzędu”;

7)

w art. 8 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Prezes Urzędu może zwrócić się do wojewody o odwołanie wojewódzkiego inspektora lub

jego zastępcy. Przepisu ust. 1 nie stosuje się.

”

;

8)

w art. 9 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Prezes Urzędu może zlecić wojewódzkiemu inspektorowi przeprowadzenie dodatkowej kontroli,

jeżeli jest to niezbędne do zbadania

1)

zjawisk lub procesów gospodarczych zachodzących na rynku,

2)

zgodności wyrobu z zasadniczymi lub innymi wymaganiami albo zgodności produktu z ogólnymi

wymaganiami bezpieczeństwa określonymi w odrębnych ustawach.

3.

Prezes Urzędu opracowuje kierunki działania Inspekcji oraz okresowe plany kontroli.

”

;

9)

w art. 10

a)

uchyla się pkt 7,

b)

po pkt 9 dodaje się pkt 9a w brzmieniu

„

9a)

współpraca z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym

do realizacji jego zadań ustawowych,

”

,

c)

uchyla się pkt 10 i 10a,

d)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Prezes Urzędu może podawać do publicznej wiadomości informacje o wynikach kontroli

Inspekcji z pominięciem informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, jak również

innych tajemnic podlegających ochronie na podstawie odrębnych przepisów.

”

;

10)

uchyla się art. 10a;

11)

w art. 11 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Rzeczoznawcy, o których mowa w ust. 2, są powołani do wydawania opinii o jakości produktów

lub usług na zlecenie konsumenta, przedsiębiorcy, stałego polubownego sądu konsumenckiego,

wojewódzkiego inspektora, powiatowego (miejskiego) rzecznika konsumentów albo organizacji

społecznej, do której zadań statutowych należy ochrona konsumentów.

”

;

12)

w art. 22a ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Pracownicy Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, wyznaczeni przez Prezesa Urzędu,

są uprawnieni do nadzorowania, na podstawie legitymacji służbowej, kontroli przeprowadzanych

na terenie kraju w celu sprawdzenia ich prawidłowości.

”

;

13)

w art. 30 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Jeżeli przeprowadzone badania wykazały, że produkt nie spełnia wymagań określonych

w przepisach odrębnych lub w deklaracji, kontrolowany jest obowiązany do uiszczenia,

na wskazany przez odpowiedni organ Inspekcji rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i

Konsumentów albo wojewódzkiego inspektoratu, kwoty stanowiącej równowartość kosztów

przeprowadzonych badań, którą następnie przekazuje się na rachunek dochodów budżetu

państwa, o ile przepisy odrębne nie stanowią inaczej.

”

.

W ustawie z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 86, poz. 953, z późn. zm. w art. 1 w ust. 2 uchyla się pkt 6.

W ustawie z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim

(Dz. U. Nr 90, poz. 999, z późn. zm. w art. 13 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Rada, na wniosek ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego,

ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania, ministra właściwego do spraw szkolnictwa

wyższego. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Prezesa Polskiej Akademii

Nauk lub z własnej inicjatywy, wyraża, w drodze uchwały, opinie o używaniu języka

polskiego w działalności publicznej oraz w obrocie na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej z udziałem konsumentów i przy wykonywaniu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej przepisów z zakresu prawa pracy oraz ustala zasady ortografii i interpunkcji

języka polskiego.

”

.

1.

Zadania Inspekcji określone w art. 1 ust. 1 i art. 3 ust. 1 wykonują

1)

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej „Prezesem Urzędu”,

2)

wojewoda przy pomocy wojewódzkiego inspektora inspekcji handlowej, zwanego dalej „wojewódzkim

inspektorem”, jako kierownika wojewódzkiej Inspekcji Handlowej wchodzącej w skład

zespolonej administracji rządowej w województwie.

2.

W postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji

Inspekcji organem właściwym jest wojewódzki inspektor, jeżeli przepisy odrębne nie

stanowią inaczej. Organem wyższego stopnia jest Prezes Urzędu.

W ustawie z dnia 11 stycznia 2001 r. o substancjach i preparatach chemicznych

(Dz. U. Nr 11, poz. 84, z późn. zm. w art. 32 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Z wnioskiem o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 1a, może wystąpić także Główny

Inspektor Sanitarny, Główny Inspektor Ochrony Środowiska lub Prezes Urzędu Ochrony

Konkurencji i Konsumentów.

”

.

W ustawie z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach

(Dz. U. Nr 97, poz. 1050, z późn. zm. w art. 14 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przedsiębiorcy służy odwołanie do Prezesa Urzędu

Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

”

.

Prezes Urzędu kieruje działalnością Inspekcji przy pomocy Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów.

W ustawie z dnia 6 lipca 2001 r. o gromadzeniu, przetwarzaniu i przekazywaniu informacji

kryminalnych

(Dz. U. z 2006 r. Nr 216, poz. 1585 i Nr 220, poz. 1600 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818 i Nr 165, poz. 1170) w art. 20 w ust. 1 uchyla się pkt 16.

W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności

(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 38

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

System kontroli wyrobów tworzą organy wymienione w ust. 2 i 3, zwane dalej „organami

wyspecjalizowanymi”.

”

,

b)

w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej „Prezesem UOKiK”;

”

;

2)

art. 39 otrzymuje brzmienie

„

Art. 39.

1.

Prezes UOKiK jest także organem monitorującym funkcjonowanie systemu kontroli wyrobów.

2.

Do zadań Prezesa UOKiK należy

1)

współpraca z organami wyspecjalizowanymi;

2)

przekazywanie organom wyspecjalizowanym informacji wskazujących, że wyrób wprowadzony

do obrotu lub oddany do użytku nie spełnia zasadniczych lub innych wymagań;

3)

prowadzenie rejestru wyrobów niezgodnych z zasadniczymi lub innymi wymaganiami, zwanego

dalej „rejestrem”, oraz gromadzenie informacji dotyczących kontroli wyrobów wprowadzonych

do obrotu lub oddanych do użytku;

4)

przygotowywanie, zgodnie z odrębnymi przepisami, okresowych planów kontroli przeprowadzanych

przez Inspekcję Handlową.

3.

Do zadań organów wyspecjalizowanych, o których mowa w art. 38 ust. 2 pkt 2-9 oraz

ust. 3 pkt 2-9 należy także

1)

informowanie Prezesa UOKiK o wynikach przeprowadzonych kontroli w zakresie spełnienia

przez wyroby zasadniczych lub innych wymagań;

2)

przekazywanie Prezesowi UOKiK informacji o wszczęciu i zakończeniu postępowań w zakresie

wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku wyrobów niezgodnych z zasadniczymi

lub innymi wymaganiami;

3)

niezwłoczne przekazywanie Prezesowi UOKiK kopii wydanych decyzji;

4)

współpraca z Prezesem UOKiK;

5)

przedstawianie Prezesowi UOKiK okresowych planów kontroli wyrobów wprowadzonych do

obrotu lub oddanych do użytku;

6)

sporządzanie i przekazywanie Prezesowi UOKiK rocznych sprawozdań z przeprowadzanych

kontroli.

4.

Prezes UOKiK może zgłaszać uwagi do planów, o których mowa w ust. 3 pkt 5.

”

;

3)

w art. 39b ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prezes UOKiK, jako organ monitorujący, gromadzi informacje dotyczące systemu, w szczególności

dotyczące wyników kontroli i prowadzonych postępowań.

”

;

4)

w art. 40 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Organy wyspecjalizowane prowadzą kontrolę spełniania przez wyroby zasadniczych lub

innych wymagań, zwaną dalej „kontrolą”, z urzędu lub na wniosek Prezesa UOKiK działającego

jako organ monitorujący.

”

;

5)

art. 44 otrzymuje brzmienie

„

Art. 44.

Prezes UOKiK, jako organ monitorujący, niezwłocznie informuje Komisję Europejską o

decyzjach, o których mowa w art. 41c ust. 3 pkt 1-3 oraz ust. 5.

”

.

W ustawie z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów

(Dz. U. Nr 229, poz. 2275 oraz z 2007 r. Nr 35, poz. 215) wprowadza się następujące zmiany

1)

użyte w art. 11 w ust. 2 w pkt 1 i 2, w art. 12 w ust. 1, w art. 15 w pkt 1, w art.

16 w ust. 1, w art. 17 w ust. 1 i 3, w art. 18 w ust. 1, w art. 20a w pkt 3, w art.

24 w ust. 13, w art. 29 w ust. 3, w art. 30 w ust. 4a oraz w art. 33a w ust. 3 w pkt

2 i 3 w różnych przypadkach wyrazy „Inspekcja Handlowa” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej”;

2)

art. 13 otrzymuje brzmienie

„

Art. 13.

Organem sprawującym nadzór nad ogólnym bezpieczeństwem produktów w zakresie określonym

ustawą jest Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej „organem

nadzoru”.

”

;

3)

w art. 14 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

opracowywanie okresowych planów kontroli produktów w zakresie spełniania ogólnych

wymagań dotyczących bezpieczeństwa i monitorowania ich realizacji;

”

;

4)

w art. 17 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

W przypadkach, o których mowa w art. 15 pkt 1, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej

może podjąć czynności kontrolne. O podjęciu czynności kontrolnych wojewódzki inspektor

Inspekcji Handlowej informuje organ nadzoru.

”

;

5)

w art. 18 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Jeżeli zostało stwierdzone, że istnieje znaczne prawdopodobieństwo, że produkt nie

jest bezpieczny, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej przekazuje organowi nadzoru

protokół kontroli wraz z aktami kontroli, po upływie terminu do wniesienia uwag, niezwłocznie,

nie później niż w terminie 7 dni.

”

;

6)

w art. 19 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Kopie decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, są niezwłocznie przekazywane organowi

nadzoru.

”

.

W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyrobach stosowanych w medycynie weterynaryjnej

(Dz. U. Nr 93, poz. 893) w art. 11 w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów,

”

.

W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyrobach medycznych

(Dz. U. Nr 93, poz. 896, z 2005 r. Nr 64, poz. 565 oraz z 2007 r. Nr 176, poz. 1238) w art. 69 w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów,

”

.

W ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. Nr 170, poz. 1218, z późn. zm. w art. 2 w ust. 1 uchyla się pkt 5.

Organem sprawującym nadzór nad ogólnym bezpieczeństwem produktów w zakresie określonym

ustawą jest Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej „organem

nadzoru”.

W ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości

paliw

(Dz. U. Nr 169, poz. 1200) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 12 uchyla się ust. 5;

2)

art. 13 otrzymuje brzmienie

„

Art. 13.

Zarządzający może wyznaczyć do kontroli dodatkowe stacje paliwowe, stacje zakładowe,

hurtownie paliw lub przedsiębiorców poza minimalnymi liczbami określonymi zgodnie

z art. 12 ust. 2 pkt 6-10, lub rolników wytwarzających biopaliwa ciekłe na własny

użytek, w przypadku uzyskania informacji o niewłaściwej jakości paliw lub zaistnienia

okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia niewłaściwej jakości paliw.

”

;

3)

w art. 16 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Kontrolę, o której mowa w ust. 1, inspektor podejmuje u przedsiębiorcy wskazanego

przez Zarządzającego.

”

;

4)

w art. 18 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zarządzający może zawierać umowy z akredytowanym laboratorium lub innym podmiotem

na pobieranie próbek paliwa, jeżeli do ich pobrania są potrzebne specjalistyczne umiejętności

lub specjalistyczny sprzęt techniczny.

”

;

5)

art. 23 i 24 otrzymują brzmienie

„

Art. 23.

1.

W przypadku stwierdzenia, w wyniku kontroli, niewłaściwej jakości paliwa Zarządzający

niezwłocznie wyznacza, z zastrzeżeniem ust. 2, przedsiębiorcę, który dostarczył paliwo

do przedsiębiorcy, u którego stwierdzono paliwo niewłaściwej jakości, w celu przeprowadzenia

kontroli.

2.

W przypadku braku stacjonarnego zbiornika paliwa u przedsiębiorcy będącego bezpośrednim

dostawcą paliwa do przedsiębiorcy, u którego stwierdzono paliwo niespełniające wymagań

jakościowych określonych w ustawie, inspektor podejmuje czynności kontrolne w celu

ustalenia innego przedsiębiorcy, od którego pochodzi zakwestionowane paliwo, a posiadającego

stacjonarny zbiornik.

Art. 24.

1.

Jeżeli przeprowadzone badania wykazały, że paliwo nie spełnia wymagań jakościowych

określonych w ustawie, Zarządzający zobowiązuje kontrolowanego, w drodze decyzji,

do uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań.

2.

W przypadku, o którym mowa w art. 22 ust. 3, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej

pobiera od kontrolowanego zaliczkę w wysokości kosztów badania próbki kontrolnej.

3.

Jeżeli badanie próbki kontrolnej nie wykaże naruszenia wymagań jakościowych określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 2 albo art. 4 ust. 2, albo art. 5 ust.

2, albo art. 6 ust. 3, uznaje się, że badane paliwo spełnia te wymagania. W takim

przypadku zwraca się kontrolowanemu zaliczkę, o której mowa w ust. 2.

4.

Zarządzający ustala wysokość należności pieniężnej, o której mowa w ust. 1, na podstawie

faktury wystawionej przez kierownika akredytowanego laboratorium, w którym wykonano

badania próbki, a w przypadku gdy badania próbki wykonano w laboratorium prowadzonym

przez Inspekcję Handlową - na podstawie ustaleń kierownika tego laboratorium.

5.

Kontrolowany jest obowiązany uiścić należność pieniężną, o której mowa w ust. 1, na

rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

6.

Wpływy z tytułu należności, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa.

7.

Należności, o których mowa w ust. 1, podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji.

”

;

6)

w art. 25 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Akredytowane laboratoria, które nie są prowadzone przez Inspekcję Handlową, przeprowadzają

badania pobranych próbek na podstawie umowy zawartej z Zarządzającym, a badania próbek

kontrolnych na podstawie umowy zawartej z wojewódzkim inspektorem Inspekcji Handlowej.

”

;

7)

w art. 27 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kierownik akredytowanego laboratorium jest obowiązany do przekazania właściwemu wojewódzkiemu

inspektorowi Inspekcji Handlowej oraz Zarządzającemu, niezwłocznie po zakończeniu

badań, protokołu zawierającego wyniki badań próbek z ich analizą.

”

;

8)

w art. 28 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej przekazuje Zarządzającemu dokumenty, o których

mowa w ust. 1, zgodnie z wytycznymi zawartymi w programach kontroli, o których mowa

w art. 12 ust. 2 pkt 11.

”

.

Zarządzający może wyznaczyć do kontroli dodatkowe stacje paliwowe, stacje zakładowe,

hurtownie paliw lub przedsiębiorców poza minimalnymi liczbami określonymi zgodnie

z art. 12 ust. 2 pkt 6-10, lub rolników wytwarzających biopaliwa ciekłe na własny

użytek, w przypadku uzyskania informacji o niewłaściwej jakości paliw lub zaistnienia

okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia niewłaściwej jakości paliw.

W ustawie z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów

(Dz. U. Nr 50, poz. 331, Nr 99, poz. 660 i Nr 171, poz. 1206) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 35 uchyla się ust. 1, 2 i 4;

2)

uchyla się art. 36;

3)

w art. 62 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli, o której mowa w ust. 1, wydają odpowiednio

Prezes Urzędu lub na wniosek Prezesa Urzędu - wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej.

”

.

W ustawie z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu

ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego

państwa i zakłóceń na rynku naftowym

(Dz. U. Nr 52, poz. 343) w art. 64 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej wymierza karę, o której mowa w art. 63 ust.

1 pkt 9, w drodze decyzji, od której przysługuje odwołanie do Prezesa Urzędu Ochrony

Konkurencji i Konsumentów.

”

.

1.

Postępowania wszczęte i niezakończone przez Głównego Inspektora Inspekcji Handlowej

są prowadzone przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

2.

Sprawy wszczęte i niezakończone przez Głównego Inspektora Inspekcji Handlowej są prowadzone

przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

3.

Obowiązki i uprawnienia Głównego Inspektora Inspekcji Handlowej jako strony w sprawach,

w których w dniu wejścia w życie ustawy przysługuje lub została wniesiona skarga do

Naczelnego Sądu Administracyjnego, przejmuje Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Prawa i obowiązki wynikające z umów i porozumień zawartych przez Głównego Inspektora

Inspekcji Handlowej przejmuje Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

1.

Należności i zobowiązania Głównego Inspektoratu Inspekcji Handlowej stają się należnościami

i zobowiązaniami Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

2.

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów przejmuje mienie Głównego Inspektoratu Inspekcji

Handlowej z zastrzeżeniem przepisów o gospodarce nieruchomościami i przepisów o finansach

publicznych.

1.

Pracownicy Głównego Inspektoratu Inspekcji Handlowej stają się z dniem 1 stycznia

2009 r. pracownikami Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

2.

Stosunki pracy z pracownikami, o których mowa w ust. 1, wygasają po upływie trzech

miesięcy od dnia przejścia do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, jeżeli przed

upływem tego terminu nie zostaną im zaproponowane nowe warunki pracy lub płacy albo

w razie nieprzyjęcia nowych warunków pracy lub płacy.

3.

Wcześniejsze rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem może nastąpić za wypowiedzeniem.

4.

W przypadku wygaśnięcia stosunku pracy, o którym mowa w ust. 2, lub wypowiedzenia,

o którym mowa w ust. 3, pracownikom przysługują odpowiednie świadczenia przewidziane

dla pracowników, z którymi stosunek pracy rozwiązuje się z powodu likwidacji zakładu

pracy.

5.

Do okresu pracy, od którego zależą świadczenia, o których mowa w ust. 4, wlicza się

okres pracy w Głównym Inspektoracie Inspekcji Handlowej.

6.

Przepisów ust. 2 i 3 nie stosuje się do urzędników służby cywilnej, do których stosuje

się przepisy rozdziału 4 ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. Nr 170, poz. 1218, z późn. zm..

1.

Osoby zajmujące w dniu likwidacji Głównego Inspektoratu Inspekcji Handlowej stanowisko

Głównego Inspektora Inspekcji Handlowej, Zastępcy Głównego Inspektora Inspekcji Handlowej

oraz dyrektora biura, jego zastępcy i kierownika laboratorium kontrolno-analitycznego

w Głównym Inspektoracie Inspekcji Handlowej wchodzą w skład państwowego zasobu kadrowego,

o którym mowa w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o państwowym zasobie kadrowym i wysokich stanowiskach

państwowych

(Dz. U. Nr 170, poz. 1217, z późn. zm..

2.

Osoby, o których mowa w ust. 1, podlegają wpisowi do ewidencji osób należących do

państwowego zasobu kadrowego, prowadzonej przez Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 grudnia 2008 r.

1.

W przypadku stwierdzenia, w wyniku kontroli, niewłaściwej jakości paliwa Zarządzający

niezwłocznie wyznacza, z zastrzeżeniem ust. 2, przedsiębiorcę, który dostarczył paliwo

do przedsiębiorcy, u którego stwierdzono paliwo niewłaściwej jakości, w celu przeprowadzenia

kontroli.

2.

W przypadku braku stacjonarnego zbiornika paliwa u przedsiębiorcy będącego bezpośrednim

dostawcą paliwa do przedsiębiorcy, u którego stwierdzono paliwo niespełniające wymagań

jakościowych określonych w ustawie, inspektor podejmuje czynności kontrolne w celu

ustalenia innego przedsiębiorcy, od którego pochodzi zakwestionowane paliwo, a posiadającego

stacjonarny zbiornik.

1.

Jeżeli przeprowadzone badania wykazały, że paliwo nie spełnia wymagań jakościowych

określonych w ustawie, Zarządzający zobowiązuje kontrolowanego, w drodze decyzji,

do uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań.

2.

W przypadku, o którym mowa w art. 22 ust. 3, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej

pobiera od kontrolowanego zaliczkę w wysokości kosztów badania próbki kontrolnej.

3.

Jeżeli badanie próbki kontrolnej nie wykaże naruszenia wymagań jakościowych określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 2 albo art. 4 ust. 2, albo art. 5 ust.

2, albo art. 6 ust. 3, uznaje się, że badane paliwo spełnia te wymagania. W takim

przypadku zwraca się kontrolowanemu zaliczkę, o której mowa w ust. 2.

4.

Zarządzający ustala wysokość należności pieniężnej, o której mowa w ust. 1, na podstawie

faktury wystawionej przez kierownika akredytowanego laboratorium, w którym wykonano

badania próbki, a w przypadku gdy badania próbki wykonano w laboratorium prowadzonym

przez Inspekcję Handlową - na podstawie ustaleń kierownika tego laboratorium.

5.

Kontrolowany jest obowiązany uiścić należność pieniężną, o której mowa w ust. 1, na

rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

6.

Wpływy z tytułu należności, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa.

7.

Należności, o których mowa w ust. 1, podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji.

1.

Prezes UOKiK jest także organem monitorującym funkcjonowanie systemu kontroli wyrobów.

2.

Do zadań Prezesa UOKiK należy

1)

współpraca z organami wyspecjalizowanymi;

2)

przekazywanie organom wyspecjalizowanym informacji wskazujących, że wyrób wprowadzony

do obrotu lub oddany do użytku nie spełnia zasadniczych lub innych wymagań;

3)

prowadzenie rejestru wyrobów niezgodnych z zasadniczymi lub innymi wymaganiami, zwanego

dalej „rejestrem”, oraz gromadzenie informacji dotyczących kontroli wyrobów wprowadzonych

do obrotu lub oddanych do użytku;

4)

przygotowywanie, zgodnie z odrębnymi przepisami, okresowych planów kontroli przeprowadzanych

przez Inspekcję Handlową.

3.

Do zadań organów wyspecjalizowanych, o których mowa w art. 38 ust. 2 pkt 2-9 oraz

ust. 3 pkt 2-9 należy także

1)

informowanie Prezesa UOKiK o wynikach przeprowadzonych kontroli w zakresie spełnienia

przez wyroby zasadniczych lub innych wymagań;

2)

przekazywanie Prezesowi UOKiK informacji o wszczęciu i zakończeniu postępowań w zakresie

wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku wyrobów niezgodnych z zasadniczymi

lub innymi wymaganiami;

3)

niezwłoczne przekazywanie Prezesowi UOKiK kopii wydanych decyzji;

4)

współpraca z Prezesem UOKiK;

5)

przedstawianie Prezesowi UOKiK okresowych planów kontroli wyrobów wprowadzonych do

obrotu lub oddanych do użytku;

6)

sporządzanie i przekazywanie Prezesowi UOKiK rocznych sprawozdań z przeprowadzanych

kontroli.

4.

Prezes UOKiK może zgłaszać uwagi do planów, o których mowa w ust. 3 pkt 5.

Prezes UOKiK, jako organ monitorujący, niezwłocznie informuje Komisję Europejską o

decyzjach, o których mowa w art. 41c ust. 3 pkt 1-3 oraz ust. 5.