Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 lipca 2008 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o izbach aptekarskich

1.

Naczelna Izba Aptekarska i okręgowe izby aptekarskie stanowią samorząd zawodu aptekarskiego, jako reprezentację zawodowych, społecznych i gospodarczych interesów tego zawodu.

2.

Samorząd zawodu aptekarskiego

3.

Naczelna Izba Aptekarska i okręgowe izby aptekarskie mają osobowość prawną.

1.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

państwo członkowskie Unii Europejskiej - inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie

Unii Europejskiej lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA) - stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, lub Konfederację Szwajcarską;

2)

obywatele państwa członkowskiego Unii Europejskiej - obywateli państwa członkowskiego

Unii Europejskiej oraz członków ich rodzin w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej

i członków ich rodzin

(Dz. U. Nr 144, poz. 1043 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818), cudzoziemców posiadających zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot

Europejskich, o którym mowa w ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694, z 2007 r. Nr 120, poz. 818 i Nr 165, poz. 1170 oraz z 2008 r. Nr 70, poz. 416), oraz obywateli polskich, którzy uzyskali kwalifikacje w państwie członkowskim Unii

Europejskiej;

3)

cudzoziemiec - obywatela państwa innego niż państwo członkowskie Unii Europejskiej.

2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o „tytule magistra farmacji” należy przez to rozumieć

również „tytuł magistra uzyskany na kierunku farmacja”.

1.

Wydane na podstawie dotychczasowych przepisów dokumenty potwierdzające prawo wykonywania

zawodu farmaceuty zachowują ważność.

2.

Do spraw dotyczących przyznania prawa wykonywania zawodu farmaceuty wszczętych i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Siedzibą Naczelnej Izby Aptekarskiej i jej organów jest miasto stołeczne Warszawa.

2.

Obszar działania poszczególnych okręgowych izb aptekarskich oraz ich siedziby ustala

Naczelna Rada Aptekarska, uwzględniając zasadniczy podział terytorialny państwa.

3.

(uchylony).

1.

Wykonywanie zawodu farmaceuty ma na celu ochronę zdrowia publicznego i obejmuje udzielanie

usług farmaceutycznych polegających w szczególności na

1)

sporządzaniu i wytwarzaniu produktów leczniczych;

2)

ocenie jakości leków recepturowych, leków aptecznych i leków gotowych;

3)

wydawaniu produktów leczniczych i wyrobów medycznych będących przedmiotem obrotu w

aptekach, działach farmacji szpitalnej i hurtowniach farmaceutycznych;

4)

sporządzaniu leków recepturowych i leków aptecznych w aptekach;

5)

sprawowaniu nadzoru nad wytwarzaniem, obrotem, przechowywaniem, wykorzystaniem i utylizacją

produktów leczniczych i wyrobów medycznych, w tym rezerwami państwowymi;

6)

udzielaniu informacji i porad dotyczących działania i stosowania produktów leczniczych

i wyrobów medycznych będących przedmiotem obrotu w aptekach i hurtowniach farmaceutycznych;

7)

sprawowaniu opieki farmaceutycznej polegającej na dokumentowanym procesie, w którym

farmaceuta, współpracując z pacjentem i lekarzem, a w razie potrzeby z przedstawicielami

innych zawodów medycznych, czuwa nad prawidłowym przebiegiem farmakoterapii w celu

uzyskania określonych jej efektów poprawiających jakość życia pacjenta;

8)

kierowaniu apteką, punktem aptecznym, działem farmacji szpitalnej lub hurtownią farmaceutyczną;

9)

współuczestniczeniu w sprawowaniu nadzoru nad gospodarką produktami leczniczymi, w

szczególności w zakładach opieki zdrowotnej;

10)

współudziale w badaniach klinicznych prowadzonych w szpitalu;

11)

współudziale w badaniach nad lekiem i monitorowaniu niepożądanych działań produktów

leczniczych i przekazywaniu tych informacji właściwym organom;

12)

przygotowywaniu roztworów do hemodializy i dializy otrzewnowej.

2.

Wykonywanie zawodu farmaceuty obejmuje także prowadzenie: działalności dydaktycznej

w uczelniach medycznych, badań naukowych i prac rozwojowych w dziedzinie farmacji.

3.

Tytuł zawodowy „farmaceuta” podlega ochronie prawnej.

4.

Farmaceuta wykonujący zawód w aptece, punkcie aptecznym lub hurtowni farmaceutycznej

jest aptekarzem.

1.

Kwalifikacje do wykonywania zawodu farmaceuty posiada osoba, która

1)

ukończyła w Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej pięcioletnie studia na kierunku

farmacja w szkole wyższej, obejmujące co najmniej sześciomiesięczną praktykę zawodową

w aptece, i uzyskała tytuł magistra farmacji albo

2)

ukończyła w Rzeczypospolitej Polskiej przed dniem 1 maja 2004 r. czteroletnie lub

pięcioletnie studia na kierunku farmacja w szkole wyższej i uzyskała tytuł magistra

farmacji, albo

3)

posiada dyplom wydany przez państwo inne niż państwo członkowskie Unii Europejskiej,

potwierdzający ukończenie co najmniej pięcioletnich studiów na kierunku farmacja w

szkole wyższej, obejmujących co najmniej sześciomiesięczną praktykę zawodową w aptece,

uznany w Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z odrębnymi przepisami, za równoważny

z dyplomem i tytułem magistra farmacji uzyskiwanym w Rzeczypospolitej Polskiej, albo

4)

posiada kwalifikacje uzyskane w państwie członkowskim Unii Europejskiej potwierdzające

ukończenie kształcenia spełniającego wymagania określone w przepisach prawa Unii Europejskiej

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” wykaz dyplomów, świadectw i innych dokumentów

wydanych w państwach członkowskich Unii Europejskiej, potwierdzających posiadanie

kwalifikacji do wykonywania w Rzeczypospolitej Polskiej zawodu farmaceuty przez obywateli

państw członkowskich Unii Europejskiej, uwzględniając w szczególności nazwy dyplomów,

świadectw i innych dokumentów oraz oznaczenie podmiotów wydających te dokumenty.

3.

Za równoważne z dyplomem, świadectwem lub innym dokumentem potwierdzającym posiadanie

kwalifikacji do wykonywania zawodu farmaceuty, o którym mowa w ust. 2, uważa się dyplomy,

świadectwa lub inne dokumenty wydane przez państwa członkowskie Unii Europejskiej,

jeżeli kształcenie zostało rozpoczęte przed dniem

1)

1 października 1987 r. w Królestwie Belgii, Królestwie Danii, Republice Federalnej

Niemiec, Republice Greckiej, Królestwie Hiszpanii, Republice Francuskiej, Republice

Irlandii, Wielkim Księstwie Luksemburga, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii

i Irlandii Północnej, Republice Portugalii lub Królestwie Niderlandów,

2)

11 marca 1990 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w przypadku

Republiki Litewskiej,

3)

3 października 1990 r. w byłej Niemieckiej Republice Demokratycznej, pod warunkiem,

że dokument potwierdzający kwalifikacje farmaceuty uprawnia do wykonywania zawodu

farmaceuty na terytorium Republiki Federalnej Niemiec na tych samych zasadach jak

dokument potwierdzający tego rodzaju kwalifikacje, wydany przez odpowiednie władze

lub organizacje Republiki Federalnej Niemiec,

4)

25 czerwca 1991 r. w byłej Jugosławii w przypadku Republiki Słowenii,

5)

20 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w przypadku

Republiki Estońskiej,

6)

21 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w przypadku

Republiki Łotewskiej,

7)

1 stycznia 1993 r. w byłej Czechosłowacji w przypadku Republiki Czeskiej lub Republiki

Słowackiej,

8)

1 listopada 1993 r. w Republice Włoskiej,

9)

1 stycznia 1994 r. w Republice Austrii, Republice Finlandii, Królestwie Szwecji, Królestwie

Norwegii lub Republice Islandii,

10)

1 maja 1995 r. w Księstwie Liechtensteinu,

11)

1 czerwca 2002 r. w Konfederacji Szwajcarskiej,

12)

1 maja 2004 r. w Republice Czeskiej, Republice Słowackiej, Republice Słowenii, Republice

Litewskiej, Republice Łotewskiej, Republice Estońskiej, Republice Węgierskiej, Republice

Malty lub Republice Cypryjskiej,

13)

1 stycznia 2007 r. w Republice Bułgarii lub Rumunii

- oraz do dyplomu, świadectwa lub innego dokumentu dołączone zostało zaświadczenie

wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej, potwierdzające,

że osoba posługująca się tymi dokumentami wykonywała w tym państwie zawód farmaceuty

przez okres co najmniej trzech kolejnych lat w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających

wydanie zaświadczenia.

4.

W przypadku farmaceuty będącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

którego dyplom, świadectwo lub inny dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji

do wykonywania zawodu farmaceuty nie odpowiadają dokumentom, o których mowa w przepisach

wydanych na podstawie ust. 2, kwalifikacje są uznawane po przedstawieniu zaświadczenia

wydanego przez właściwe organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej, potwierdzającego,

że kwalifikacje zostały uzyskane po odbyciu kształcenia zgodnego z przepisami prawa

Unii Europejskiej.

5.

W przypadku farmaceuty będącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej

1)

który nie spełnia warunku dotyczącego wykonywania zawodu farmaceuty przez okres co

najmniej trzech kolejnych lat w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie

zaświadczenia, o którym mowa w ust. 3, lub

2)

posiadającego dyplom, świadectwo lub inny dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji

do wykonywania zawodu farmaceuty, uzyskany w państwach innych niż państwo członkowskie

Unii Europejskiej oraz zaświadczenie, że posiada trzyletnie doświadczenie zawodowe

w zawodzie farmaceuty uzyskane na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

które uznało to potwierdzenie kwalifikacji zawodowych farmaceuty zgodnie z wewnętrznymi

przepisami tego państwa oraz potwierdziło uzyskane doświadczenie zawodowe

- stosuje się przepisy o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych uzyskanych w państwach

członkowskich Unii Europejskiej.

6.

Uznanie kwalifikacji zawodowych farmaceuty uzyskanych w państwach innych niż państwo

członkowskie Unii Europejskiej następuje, jeżeli zostały spełnione minimalne wymagania

w zakresie kształcenia określone w przepisach prawa Unii Europejskiej, a Rzeczpospolita

Polska jest pierwszym państwem Unii Europejskiej potwierdzającym te kwalifikacje,

na podstawie odrębnych przepisów.

1.

Praktyka zawodowa, o której mowa w art. 2b ust. 1 pkt 1, jest odbywana w aptece, która

uzyskała pozytywne opinie

1)

wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego,

2)

okręgowej rady aptekarskiej właściwej ze względu na siedzibę apteki

- wydane na wniosek dziekana wydziału uczelni prowadzącej działalność dydaktyczną

i badawczą w dziedzinie nauk medycznych, na której prowadzone są studia na kierunku

farmacja.

2.

Opinia, o której mowa w ust. 1 pkt 1, uwzględnia spełnianie podstawowych warunków

do prowadzenia apteki pod kątem prowadzonego procesu dydaktycznego. Opinia, o której

mowa w ust. 1 pkt 2, dotyczy oceny osób nadzorujących odbywanie praktyki zawodowej

w aptece pod kątem prowadzonego procesu dydaktycznego.

3.

Praktyka zawodowa jest odbywana na podstawie skierowania przez dziekana, o którym

mowa w ust. 1, w ramach ustalonego przez niego harmonogramu i czasu jej odbywania

w wymiarze maksymalnym 40 godzin tygodniowo, zgodnie z programem praktyki zawodowej.

4.

Osoba odbywająca praktykę zawodową wykonuje czynności fachowe wynikające z programu

praktyki zawodowej pod bezpośrednim nadzorem opiekuna. Opiekunem może być kierownik

apteki lub wyznaczony przez niego farmaceuta. Opiekun musi posiadać co najmniej 5-letni

staż pracy w aptece lub specjalizację z farmacji aptecznej lub szpitalnej.

5.

Osoba odbywająca praktykę zawodową prowadzi dziennik praktyki zawodowej.

6.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, ramowy program

praktyki zawodowej w aptece oraz sposób jej odbywania, dokumentowania i zaliczania,

w tym wzór dziennika praktyki zawodowej, uwzględniając w szczególności konieczność

zapewnienia wiedzy i umiejętności niezbędnych do samodzielnego wykonywania zawodu

farmaceuty w aptece.

1.

Osoby, które posiadają dyplom wydany przez polską szkołę wyższą potwierdzający ukończenie

studiów na kierunku farmacja w systemie czteroletnim lub pięcioletnim, o których mowa

w art. 2b ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, są obowiązane wystąpić do okręgowej rady aptekarskiej właściwej ze względu

na miejsce wykonywanej pracy o stwierdzenie prawa wykonywania zawodu farmaceuty, nie

później niż do dnia 1 stycznia 2004 r.

2.

Osoby, o których mowa w ust. 1, mogą wykonywać zawód farmaceuty do czasu stwierdzenia

prawa wykonywania zawodu, z wyłączeniem samodzielnych czynności zawodowych wykonywanych

w aptece.

3.

Przepis art. 4, 4a, 4c i 4e ustawy, o której mowa w art. 1, stosuje się odpowiednio.

Osoby, które spełniają wymagania, o których mowa w art. 2b ustawy, o której mowa w

art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz w dniu wejścia w życie niniejszej

ustawy wykonywały zawód farmaceuty, nie posiadając dokumentu „Prawo wykonywania zawodu

farmaceuty”, mogą posługiwać się tytułem „farmaceuta” i wykonywać ten zawód bez konieczności

posiadania wpisu do rejestru farmaceutów, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia

2009 r.

(uchylony).

1.

Prawo wykonywania zawodu aptekarza wydane na podstawie dotychczasowych przepisów zachowuje

moc i staje się prawem wykonywania zawodu farmaceuty, o którym mowa w ustawie wymienionej

w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Sprawy dotyczące przyznania prawa wykonywania zawodu aptekarza, wszczęte, lecz niezakończone

przed dniem wejścia w życie ustawy, prowadzi się z zastosowaniem przepisów ustawy

wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Minister właściwy do spraw zdrowia wyda obwieszczenie, o którym mowa w art. 2b ust.

2 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie

3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Prawo wykonywania zawodu farmaceuty w odniesieniu do obywatela polskiego oraz cudzoziemca

przyznaje okręgowa rada aptekarska właściwa ze względu na zamierzone miejsce wykonywania

zawodu farmaceuty, a w odniesieniu do obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej

- Naczelna Rada Aptekarska, w przypadku gdy osoba ta

1)

posiada kwalifikacje określone w art. 2b;

2)

posiada stan zdrowia pozwalający na wykonywanie zawodu farmaceuty, potwierdzony orzeczeniem

lekarskim;

3)

posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

4)

wykazuje nienaganną postawę etyczną i swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię

prawidłowego wykonywania zawodu farmaceuty, w szczególności nie była prawomocnie skazana

za umyślne przestępstwo przeciwko życiu lub zdrowiu;

5)

posiada znajomość języka polskiego w mowie i piśmie w zakresie koniecznym do wykonywania

zawodu farmaceuty - w przypadku obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej

oraz cudzoziemca;

6)

korzysta z pełni praw publicznych.

2.

W przypadku cudzoziemca warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, uważa się za spełniony,

gdy znajomość języka polskiego jest potwierdzona pozytywnym złożeniem egzaminu zorganizowanego

i przeprowadzonego przez Naczelną Radę Aptekarską.

3.

Opłatę za egzamin, o którym mowa w ust. 2, ponosi osoba zdająca, a wpływy z tego tytułu

stanowią przychód Naczelnej Izby Aptekarskiej.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

zakres znajomości języka polskiego w mowie i piśmie konieczny do wykonywania zawodu

farmaceuty przez cudzoziemców,

2)

sposób przeprowadzania i potwierdzania pozytywnego złożenia egzaminu, o którym mowa

w ust. 2, w tym wzór zaświadczenia o zdaniu egzaminu ze znajomości języka polskiego,

3)

wysokość opłaty, o której mowa w ust. 3

- uwzględniając w szczególności zakres uprawnień zawodowych określonych w art. 2a

oraz koszty przeprowadzenia egzaminu.

(uchylony).

1.

Prawo wykonywania zawodu farmaceuty w odniesieniu do cudzoziemca posiadającego dyplom,

o którym mowa w art. 2b ust. 1 pkt 3, przyznaje się pod warunkiem, że dany dyplom

został uznany w Rzeczypospolitej Polskiej za równoważny z dyplomem uzyskiwanym w Rzeczypospolitej

Polskiej. Przepisy art. 4c-4f stosuje się odpowiednio.

2.

Jeżeli cudzoziemiec spełniający warunki, o których mowa w art. 4 oraz w ust. 1, nie

wykonywał zawodu farmaceuty przez okres dłuższy niż 5 lat w okresie ostatnich 6 lat,

ma obowiązek odbyć przeszkolenie uzupełniające, o którym mowa w art. 17.

1.

W celu uzyskania prawa wykonywania zawodu farmaceuty obywatel polski przedstawia

1)

dokumenty potwierdzające spełnienie wymagań, o których mowa w art. 2b;

2)

orzeczenie lekarskie potwierdzające posiadanie stanu zdrowia pozwalającego na wykonywanie

zawodu farmaceuty;

3)

oświadczenie o posiadaniu pełnej zdolności do czynności prawnych;

4)

informację z Krajowego Rejestru Karnego o niekaralności za przestępstwo umyślne przeciwko

życiu lub zdrowiu;

5)

oświadczenie o korzystaniu z pełni praw publicznych.

2.

W celu uzyskania prawa wykonywania zawodu farmaceuty obywatel państwa członkowskiego

Unii Europejskiej przedstawia

1)

wniosek o uznanie kwalifikacji i uzyskanie prawa wykonywania zawodu farmaceuty obejmujący

imiona i nazwisko farmaceuty, nazwisko rodowe, obywatelstwo, adres do korespondencji,

datę i miejsce urodzenia, posiadane przez niego kwalifikacje oraz informacje odnoszące

się do wykonywania zawodu farmaceuty;

2)

dokumenty potwierdzające spełnienie wymagań, o których mowa w art. 2b;

3)

oświadczenie o posiadaniu pełnej zdolności do czynności prawnych;

4)

oświadczenie o znajomości języka polskiego w mowie i piśmie w zakresie koniecznym

do wykonywania zawodu farmaceuty;

5)

oświadczenie o korzystaniu z pełni praw publicznych;

6)

orzeczenie lekarskie potwierdzające posiadanie stanu zdrowia pozwalającego na wykonywanie

zawodu farmaceuty.

3.

W stosunku do osoby będącej obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej za

wystarczające w zakresie

1)

spełniania wymagań, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2, uznaje się dokumenty odnoszące

się do stanu zdrowia, wymagane do wykonywania zawodu farmaceuty w państwie członkowskim

Unii Europejskiej, którego farmaceuta jest obywatelem lub z którego przybywa; jeżeli

w tym państwie dokumenty tego rodzaju nie są wymagane, za wystarczające uważa się

dokumenty wydane w tym państwie, odpowiadające dokumentom wydawanym w Rzeczypospolitej

Polskiej;

2)

spełniania wymagań, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, uznaje się dokumenty wydane

przez właściwe organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej, którego farmaceuta

jest obywatelem lub z którego przybywa, potwierdzające, że obowiązujące w tym państwie

wymagania dotyczące postawy etycznej do wykonywania zawodu farmaceuty zostały spełnione,

a w szczególności, że nie zostało zawieszone lub odebrane prawo wykonywania zawodu

farmaceuty oraz, że osoba ta nie była prawomocnie skazana za umyślne przestępstwo

przeciwko życiu lub zdrowiu; jeżeli w tym państwie nie wydaje się dokumentu potwierdzającego

spełnienie wymagań, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, za wystarczające uznaje

się złożenie oświadczenia przed Prezesem Naczelnej Rady Aptekarskiej.

4.

Dokumenty, o których mowa w ust. 3, są ważne trzy miesiące od dnia ich wystawienia.

5.

W przypadku uzasadnionych wątpliwości dotyczących autentyczności dyplomów, świadectw

lub innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji do wykonywania zawodu

farmaceuty, wydanych przez właściwe organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

lub dokumentów, o których mowa w art. 2b ust. 1 pkt 4, ust. 4 i 6, lub w przypadku

uzasadnionych wątpliwości dotyczących spełnienia wymagań w zakresie kształcenia określonych

w przepisach Unii Europejskiej, Naczelna Rada Aptekarska składa wniosek do właściwych

organów państwa członkowskiego Unii Europejskiej, o potwierdzenie ich autentyczności

lub potwierdzenie spełnienia wymagań w zakresie kształcenia.

6.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku,

o którym mowa w ust. 2 pkt 1, uwzględniając w szczególności dane, które mają być w

nim zawarte, oraz konieczność dołączenia wymaganych dokumentów.

1.

Farmaceuta, w stosunku do którego podjęta została uchwała przez Naczelną Radę Aptekarską

albo okręgową radę aptekarską o przyznaniu prawa wykonywania zawodu farmaceuty, składa

ślubowanie.

2.

O terminie ślubowania okręgowa rada aptekarska właściwa ze względu na zamierzone miejsce

wykonywania zawodu farmaceuty, a w przypadku obywatela państwa członkowskiego Unii

Europejskiej - Naczelna Rada Aptekarska, informuje farmaceutę. Ślubowanie powinno

odbyć się bez zbędnej zwłoki.

3.

Ślubowanie składane przez farmaceutę w brzmieniu: „Ślubuję uroczyście w swej pracy

farmaceuty sumiennie, gorliwie i z należytą starannością wykonywać swoje obowiązki,

mając zawsze na uwadze dobro pacjenta, wymogi etyki zawodowej i obowiązujące prawo,

a także zachować tajemnicę zawodową, zaś w postępowaniu swoim kierować się zasadami

godności, uczciwości i słuszności” odbiera prezes właściwej okręgowej rady aptekarskiej

albo Prezes Naczelnej Rady Aptekarskiej.

4.

Jeżeli określona w ust. 3 formuła ślubowania nie może być wykorzystana przez obywatela

państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Prezes Naczelnej Rady Aptekarskiej umożliwia

skorzystanie z odpowiedniej, równoważnej formuły.

1.

Okręgowa rada aptekarska, a w przypadku obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej

- Naczelna Rada Aptekarska, niezwłocznie po złożeniu ślubowania, o którym mowa w art.

4d, wydaje farmaceucie dokument „Prawo wykonywania zawodu farmaceuty”.

2.

Dokument, o którym mowa w ust. 1, zawiera niezbędne dane osobowe dotyczące farmaceuty,

w szczególności: imię (imiona), nazwisko, datę i miejsce urodzenia, posiadane przez

niego kwalifikacje, numer prawa wykonywania zawodu oraz informacje odnoszące się do

wykonywania zawodu i wpisu do rejestru farmaceutów.

3.

Farmaceuta jest obowiązany informować właściwą okręgową radę aptekarską o zmianie

danych osobowych dotyczących farmaceuty, w szczególności: imienia (imion), nazwiska,

posiadanych przez niego kwalifikacji, numeru prawa wykonywania zawodu, adresu do korespondencji,

obywatelstwa oraz informacji odnoszących się do wykonywania zawodu farmaceuty i wpisu

do rejestru farmaceutów, w terminie 30 dni od dnia zmiany danych osobowych.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wzór dokumentu

„Prawo wykonywania zawodu farmaceuty”, obejmujący dane, o których mowa w ust. 2, uwzględniając

w szczególności funkcjonalność i przejrzystość tego dokumentu oraz zabezpieczenie

go przed podrobieniem lub przerobieniem.

1.

Przyznanie prawa wykonywania zawodu farmaceuty albo odmowa przyznania tego prawa jest

dokonywana w formie uchwały przez Naczelną Radę Aptekarską albo okręgową radę aptekarską

niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 3 miesięcy, licząc od dnia złożenia

wszystkich wymaganych dokumentów, o których mowa w art. 4c.

2.

Naczelna Rada Aptekarska, nie później niż w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku,

o którym mowa w art. 4c ust. 2 pkt 1, przez obywatela państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, potwierdza otrzymanie wniosku oraz informuje wnioskodawcę o ewentualnych

brakach, wzywając go do ich uzupełnienia.

3.

Jeżeli Naczelna Rada Aptekarska albo okręgowa rada aptekarska posiadają informacje

dotyczące postępowań dyscyplinarnych lub nałożonych sankcji karnych lub innych okoliczności,

które mogą wpływać na wykonywanie zawodu farmaceuty, informują o tym zdarzeniu właściwe

organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej, którego farmaceuta jest obywatelem

lub z którego przybywa.

4.

Naczelna Rada Aptekarska albo okręgowe rady aptekarskie mają obowiązek

1)

dokonania weryfikacji informacji, o których mowa w ust. 3, o które wnoszą właściwe

organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej;

2)

informowania o wynikach weryfikacji, o której mowa w pkt 1, właściwych organów państwa

członkowskiego Unii Europejskiej.

5.

Naczelna Rada Aptekarska oraz okręgowe rady aptekarskie zapewniają poufność wymienianych

informacji oraz stosują przepisy dotyczące ochrony danych osobowych.

Naczelna Rada Aptekarska na wniosek osoby, o której mowa w art. 2b ust. 1, wydaje

1)

zaświadczenie potwierdzające, że farmaceuta posiada kwalifikacje zgodne z wymaganiami

wynikającymi z przepisów prawa Unii Europejskiej oraz, że posiadany dyplom ukończenia

studiów wyższych odpowiada dokumentom potwierdzającym posiadanie kwalifikacji do wykonywania

zawodu farmaceuty wynikających z przepisów prawa Unii Europejskiej;

2)

zaświadczenie o przebiegu pracy zawodowej;

3)

inne zaświadczenia wymagane przez właściwe organy państw członkowskich Unii Europejskiej,

zgodnie z przepisami prawa Unii Europejskiej.

1.

Osoba, która posiada prawo wykonywania zawodu farmaceuty, ma prawo posługiwać się

tytułem „farmaceuta”.

2.

Farmaceuta będący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej ma prawo posługiwać

się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oryginalnym tytułem określającym wykształcenie,

uzyskanym w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub jego skrótem w języku tego

państwa.

3.

Naczelna Rada Aptekarska może wymagać, aby tytuł określający wykształcenie był opatrzony

informacją dotyczącą nazwy i siedziby instytucji albo komisji egzaminacyjnej, która

ten tytuł przyznała.

4.

Jeżeli tytuł, o którym mowa w ust. 2, określający wykształcenie lub jego skrót może

być mylony z tytułem używanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dla którego

uzyskania wymagane jest dodatkowe szkolenie lub wykształcenie, którego farmaceuta

nie posiada, może on posługiwać się tytułem używanym w państwie członkowskim Unii

Europejskiej, którego jest obywatelem lub z którego przybywa albo w którym uzyskał

tytuł, w języku tego państwa, w formie określonej przez Naczelną Radę Aptekarską.

Ilekroć w obowiązujących przepisach jest mowa o aptekarzu, oznacza to farmaceutę w

rozumieniu art. 2b ustawy wymienionej w art. 1.

Akty wykonawcze wydane na podstawie art. 4d ust. 2 i art. 4f ust. 5 ustawy, o której

mowa w art. 1, zachowują moc do czasu wejścia w życie aktów wykonawczych wydanych

na podstawie art. 4 ust. 4 i art. 4e ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

Osoba wykonująca zawód aptekarza

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

(uchylony).

1.

Farmaceuta będący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, przenoszący

się po raz pierwszy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu tymczasowego i

okazjonalnego wykonywania czynności zawodowych farmaceuty jest obowiązany poinformować

o tym właściwą ze względu na miejsce zamierzonego wykonywania czynności okręgową radę

aptekarską w pisemnym oświadczeniu.

2.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje informacje o rodzaju czynności zawodowych,

jakie farmaceuta zamierza wykonywać, oraz o miejscu i przybliżonym terminie ich rozpoczęcia.

3.

Przy uznaniu wykonywania czynności zawodowych farmaceuty za tymczasowe i okazjonalne

bierze się pod uwagę ich długość trwania, częstotliwość, regularność i ciągłość.

4.

Okręgowa rada aptekarska każdorazowo może ocenić czasowy i okazjonalny charakter wykonywania

czynności zawodowych farmaceuty, uwzględniając okoliczności, o których mowa w ust.

3.

5.

W każdym kolejnym roku kalendarzowym farmaceuta wykonujący tymczasowo i okazjonalnie

czynności zawodowe farmaceuty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązany

składać oświadczenie zawierające informacje, o których mowa w ust. 2.

6.

Do oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, w przypadku gdy farmaceuta przenosi się po

raz pierwszy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu tymczasowego i okazjonalnego

wykonywania czynności zawodowych farmaceuty, dołącza się

1)

dokument potwierdzający obywatelstwo farmaceuty;

2)

zaświadczenie wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

potwierdzające że farmaceuta wykonuje czynności zawodowe farmaceuty w tym państwie

oraz że nie obowiązuje go zakaz, nawet tymczasowy, wykonywania tych czynności;

3)

dokumenty potwierdzające kwalifikacje do wykonywania zawodu farmaceuty.

7.

W przypadku istotnej zmiany okoliczności potwierdzonych dokumentami farmaceuta jest

obowiązany przekazać niezwłocznie właściwej okręgowej radzie aptekarskiej aktualne

dokumenty, o których mowa w ust. 6.

8.

Farmaceuta będący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, przenoszący

się po raz pierwszy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu tymczasowego i

okazjonalnego wykonywania czynności zawodowych farmaceuty, jest zwolniony z obowiązku

rejestracji w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych w celu dokonywania rozliczeń związanych

z tymczasowym i okazjonalnym wykonywaniem czynności zawodowych farmaceuty. W takim

przypadku farmaceuta informuje o tymczasowym i okazjonalnym wykonywaniu tych czynności

na piśmie właściwy ze względu na miejsce ich wykonywania oddział Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych albo przed rozpoczęciem wykonywania czynności zawodowych, albo, w nagłych

wypadkach, po ich wykonaniu.

1.

Farmaceuta, o którym mowa w art. 6a ust. 1, podlega obowiązkowemu wpisowi do rejestru

uproszczonego, o którym mowa w art. 8a ust. 1, prowadzonego przez okręgową radę aptekarską

właściwą ze względu na zamierzone miejsce wykonywania czynności zawodowych farmaceuty,

na czas ich wykonywania.

2.

Okręgowa rada aptekarska może zwrócić się do właściwego organu państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, w którym farmaceuta posiada prawo do wykonywania zawodu, o przedstawienie

informacji potwierdzających, że farmaceuta prowadzi działalność zgodnie z prawem,

wykonuje zawód w sposób należyty, jak również, że nie zostały na niego nałożone kary

dyscyplinarne lub sankcje karne związane z wykonywaniem zawodu.

3.

Okręgowa rada aptekarska, na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, wymienia informacje pomocne przy rozpatrywaniu skarg składanych przez

usługobiorców na farmaceutów tymczasowo i okazjonalnie wykonujących zawód. Usługobiorca,

który złożył skargę, jest informowany o sposobie rozpatrzenia skargi.

Farmaceuta wykonujący tymczasowo i okazjonalnie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

czynności zawodowe farmaceuty podlega przepisom prawnym dotyczącym wykonywania zawodu

farmaceuty i zasadom etyki i deontologii zawodowej oraz podlega odpowiedzialności

zawodowej przed sądami aptekarskimi za postępowanie sprzeczne z tymi przepisami lub

zasadami.

Przepisy art. 2b ust. 1 pkt 7, ust. 2-5 i ust. 7, art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. d), art.

4b, art. 4c ust. 3 i 4, art. 4e ust. 2-6, art. 4f ust. 4, art. 4g, art. 15 ust. 4a,

art. 17 ust. 5, art. 18 ust. 7-10, art. 18a ust. 2 i art. 60 ust. 2a ustawy wymienionej

w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do obywateli państw członkowskich

Unii Europejskiej z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii

Europejskiej.

1.

Zadaniem samorządu aptekarskiego jest w szczególności

1)

reprezentowanie zawodu aptekarza

2)

troska o zachowanie godności i niezależności zawodu;

3)

kodyfikowanie, krzewienie i strzeżenie zasad etyki i deontologii zawodowej;

4)

integracja środowiska zawodowego;

5)

sprawowanie pieczy i nadzoru nad wykonywaniem zawodu;

6)

współdziałanie z organami administracji publicznej, związkami zawodowymi i samorządami

zawodowymi oraz innymi organizacjami społecznymi w sprawach związanych z wykonywaniem

zawodu i innych dotyczących farmacji, a mających wpływ na ochronę zdrowia publicznego;

7)

współpraca z towarzystwami naukowymi, szkołami wyższymi i jednostkami badawczo-rozwojowymi

w kraju i za granicą;

8)

prowadzenie działalności samopomocowej oraz innych form pomocy materialnej dla członków

samorządu i ich rodzin;

9)

zajmowanie stanowiska w sprawach organizacji ochrony zdrowia i gospodarki produktami

leczniczymi;

9a

udzielanie informacji dotyczących zasad wykonywania zawodu, zasad etyki zawodowej,

przepisów dotyczących ochrony zdrowia i ubezpieczeń społecznych;

10)

wykonywanie innych zadań określonych odrębnymi przepisami.

2.

Zadania określone w ust. 1 samorząd aptekarski wykonuje w szczególności przez

1)

stwierdzenie prawa wykonywania zawodu aptekarza

2)

prowadzenie rejestru farmaceutów;

3)

(uchylony);

4)

współdziałanie w sprawach specjalizacji zawodowej;

5)

udział w komisjach konkursowych na stanowiska określone w odrębnych przepisach;

6)

opiniowanie projektów aktów normatywnych dotyczących produktów leczniczych, aptek

i wykonywania zawodu aptekarza

7)

wydawanie opinii w sprawach udzielania lub cofania zezwoleń na prowadzenie aptek lub

hurtowni;

8)

(uchylony);

9)

opiniowanie i wnioskowanie w sprawach kształcenia przed- i podyplomowego farmaceutów

i techników farmaceutycznych;

10)

prowadzenie badań dotyczących służb farmaceutycznych i wykonywania zawodu aptekarza;

11)

występowanie w obronie interesów indywidualnych i zbiorowych członków izb aptekarskich;

12)

sprawowanie sądownictwa dyscyplinarnego w zakresie odpowiedzialności zawodowej aptekarzy

13)

prowadzenie działalności gospodarczej, wydawniczej i zarządzanie majątkiem izby.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 2 października 2002 r.

1.

Osoba, która uzyska prawo wykonywania zawodu farmaceuty, podlega wpisowi do rejestru

farmaceutów prowadzonego przez właściwą okręgową radę aptekarską.

2.

Rejestr farmaceutów zawiera następujące dane

1)

imię i nazwisko, datę i miejsce urodzenia, imiona rodziców, obywatelstwo oraz miejsce

zamieszkania;

2)

dane dotyczące wykształcenia, w tym

a)

numer dyplomu szkoły wyższej,

b)

nazwę ukończonej szkoły wyższej, jej siedzibę i wydział,

c)

rok ukończenia studiów,

d)

datę i miejsce ukończenia rocznej praktyki w aptece,

e)

rodzaj i stopień posiadanej specjalizacji, datę jej uzyskania oraz nazwę jednostki

szkolącej,

f)

rodzaj i datę uzyskania stopnia i tytułu naukowego oraz nazwę jednostki nadającej

ten stopień i tytuł;

3)

dane dotyczące prawa wykonywania zawodu, w tym

a)

numer prawa wykonywania zawodu,

b)

numer uchwały rady aptekarskiej przyznającej prawo wykonywania zawodu,

c)

informację o posiadaniu prawa wykonywania zawodu w innym państwie,

d)

informację o ograniczeniach w wykonywaniu zawodu.

3.

Farmaceuta ma obowiązek informować niezwłocznie okręgową izbę aptekarską, o której

mowa w ust. 1, o danych objętych rejestrem farmaceutów i każdej zmianie tych danych.

4.

Okręgowa izba aptekarska, za pośrednictwem Naczelnej Izby Aptekarskiej, jest zobowiązana

na żądanie ministra właściwego do spraw zdrowia przekazywać informacje objęte rejestrem

farmaceutów.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia

rejestru farmaceutów, uwzględniając w szczególności tryb dokonywania wpisów i zmian

w rejestrze oraz wykreśleń z rejestru.

1.

Okręgowa rada aptekarska prowadzi rejestr uproszczony obywateli państw członkowskich

Unii Europejskiej wykonujących na terenie tej izby tymczasowo i okazjonalnie czynności

zawodowe farmaceuty.

2.

Rejestr uproszczony, o którym mowa w ust. 1, zawiera następujące dane

1)

imię (imiona) i nazwisko;

2)

obywatelstwo (obywatelstwa);

3)

miejsce i datę urodzenia;

4)

nazwę i numer dokumentu potwierdzającego tożsamość;

5)

adres miejsca zamieszkania w państwie, w którym na stałe wykonuje zawód farmaceuty;

6)

adres pobytu farmaceuty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

7)

cechy identyfikacyjne zaświadczenia wydanego przez właściwe organy państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, potwierdzającego wykonywanie czynności zawodowych farmaceuty w

tym państwie oraz spełnienie wymagań dotyczących postawy etycznej do wykonywania zawodu

farmaceuty;

8)

cechy identyfikacyjne zaświadczenia wydanego przez właściwe organy państwa członkowskiego

Unii Europejskiej lub innego dokumentu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji do

wykonywania zawodu farmaceuty;

9)

czas, o ile jest to możliwe, miejsce i charakter zamierzonego tymczasowego i okazjonalnego

wykonywania czynności zawodowych farmaceuty.

3.

Wpis do rejestru uproszczonego, o którym mowa w ust. 1, jest bezpłatny i nie może

powodować opóźnień i utrudnień w tymczasowym i okazjonalnym wykonywaniu czynności

zawodowych farmaceuty.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia

rejestru uproszczonego, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności tryb

dokonywania wpisów i zmian w rejestrze oraz wykreśleń z rejestru.

1.

Kadencja organów izb aptekarskich trwa 4 lata.

2.

Tę samą funkcję w organach izb aptekarskich można pełnić nie dłużej niż przez dwie

kolejne kadencje.

3.

Wybory do organów izb aptekarskich odbywają się w głosowaniu tajnym, przy nieograniczonej

liczbie kandydatów.

4.

Czynne prawo wyborcze przysługuje wszystkim członkom izb aptekarskich, z wyłączeniem

aptekarzy

5.

Bierne prawo wyborcze przysługuje wszystkim członkom izb aptekarskich, z wyłączeniem

aptekarzy

6.

Na członków sądów aptekarskich mogą kandydować aptekarze

Farmaceuta, o którym mowa w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich, który rozpoczął przeszkolenie uzupełniające przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, odbywa je na dotychczasowych zasadach.

1.

Członkowie organów izb aptekarskich pełnią swoje obowiązki bezpłatnie.

2.

Krajowy Zjazd Aptekarzy może ustalić wykaz stanowisk w organach izb aptekarskich,

do których nie stosuje się przepisu ust. 1.

3.

Na wniosek okręgowej lub Naczelnej Rady Aptekarskiej pracodawca obowiązany jest zwolnić

od pracy pracownika pełniącego określoną funkcję z wyboru w organach izb lub wykonującego

czynności na rzecz izby, bez prawa do wynagrodzenia.

4.

Izby aptekarskie określają zasady i tryb zwrotu kosztów podróży, utraconych zarobków

oraz innych uzasadnionych wydatków poniesionych przez członków samorządu w związku

z wykonywaniem czynności na rzecz izby.

Mandat członka organu izby aptekarskiej wygasa wskutek

1)

śmierci;

2)

zrzeczenia się mandatu;

3)

skreślenia z listy członków izby aptekarskiej;

4)

odwołania przez organ, który dokonał wyboru;

5)

ukarania prawomocnym orzeczeniem sądu aptekarskiego na kary określone w art. 46 ust.

1 pkt 3 i 4;

6)

skazania prawomocnym wyrokiem na karę dodatkowąaptekarza.

Uchwały organów samorządu aptekarskiego podejmowane są zwykłą większością głosów,

przy obecności co najmniej połowy członków danego organu.

Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w

Unii Europejskiej, z wyjątkiem art. 6 i 7, które wchodzą w życie z dniem 30 kwietnia

2004 r., oraz art. 3 pkt 4-6 i art. 8, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia może zaskarżyć do Sądu Najwyższego uchwałę organu

okręgowej izby aptekarskiej lub Naczelnej Izby Aptekarskiej pod zarzutem niezgodności

z prawem w terminie trzech miesięcy od dnia powzięcia wiadomości o uchwale. Sąd Najwyższy

utrzymuje zaskarżoną uchwałę w mocy lub ją uchyla.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia może zwrócić się do Krajowego Zjazdu Aptekarzy

lub do Naczelnej Rady Aptekarskiej o podjęcie uchwały w sprawie należącej do właściwości

samorządu aptekarskiego.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, powinien rozpatrzyć najbliższy Krajowy Zjazd Aptekarzy,

Naczelna Rada Aptekarska zaś w terminie miesiąca od dnia jego wpływu.

Naczelna Izba Aptekarska i okręgowe izby aptekarskie mają prawo używania pieczęci

urzędowej.

1.

Okręgową izbę aptekarską stanowią osoby wpisane na listę jej członków.

2.

Wpisowi na listę członków okręgowej izby aptekarskiej podlegają wszystkie osoby wykonujące

zawód farmaceuty na terenie danej izby.

3.

Osoba, która uzyskała zezwolenie na prowadzenie apteki lub hurtowni, lub kierownik

państwowej jednostki organizacyjnej prowadzącej aptekę lub hurtownię są obowiązani

zawiadomić właściwą okręgową izbę aptekarską, najpóźniej w ciągu 7 dni, o rozpoczęciu

i zaprzestaniu pracy przez osobę wymienioną w ust. 2.

4.

Osobę wykonującą zawód farmaceuty na terenie więcej niż jednej izby wpisuje się na

listę członków tej izby, na której terenie ma stałe miejsce zamieszkania. Osoba, która

nie posiada stałego miejsca zamieszkania, wpisywana jest na listę członków izby wskazanej

przez siebie.

4a

Obywatel państwa członkowskiego Unii Europejskiej wykonujący na obszarze Rzeczypospolitej

Polskiej zawód farmaceuty jest wpisywany do rejestru farmaceutów oraz na listę członków

wskazanej przez siebie okręgowej izby aptekarskiej, na podstawie przekazanej przez

Naczelną Radę Aptekarską uchwały o przyznaniu prawa wykonywania zawodu farmaceuty

oraz dokumentów, o których mowa w art. 4c ust. 2, niezwłocznie, nie później jednak

niż w terminie 7 dni od dnia otrzymania wszystkich niezbędnych dokumentów.

5.

Osoby posiadające prawo wykonywania zawodu aptekarza

6.

Osoby, które przestały wykonywać zawód aptekarzaaptekarza

(uchylony).

1.

Farmaceuta, który nie wykonuje zawodu farmaceuty w aptece przez okres dłuższy niż

5 lat w ciągu ostatnich 6 lat, a zamierza podjąć jego wykonywanie w aptece, ma obowiązek

zawiadomić o tym właściwą okręgową radę aptekarską i odbyć przeszkolenie uzupełniające

trwające nie dłużej niż 6 miesięcy.

2.

Nie stanowi przerwy w wykonywaniu zawodu farmaceuty wykonywanie

1)

funkcji z wyboru w organach izb aptekarskich, z wyłączeniem organów, o których mowa

w art. 24 pkt 1 i art. 34 pkt 1;

2)

pracy w charakterze nauczyciela akademickiego na wydziałach albo w innych jednostkach

organizacyjnych szkół wyższych, które prowadzą studia na kierunku farmacja;

3)

pracy w inspekcji farmaceutycznej;

4)

pracy w ramach merytorycznej działalności redakcyjnej naukowo-zawodowych czasopism

farmaceutycznych.

3.

Program, czas trwania oraz sposób przeszkolenia uzupełniającego ustala Naczelna Rada

Aptekarska, uwzględniając okres niewykonywania zawodu w aptece.

4.

Koszt przeszkolenia uzupełniającego ponosi farmaceuta odbywający to przeszkolenie.

5.

Szczegółowe warunki odbywania przeszkolenia uzupełniającego określa umowa zawarta

przez farmaceutę z podmiotem prowadzącym przeszkolenie uzupełniające, wskazanym przez

okręgową radę aptekarską, której członkiem jest farmaceuta zamierzający podjąć wykonywanie

zawodu w aptece.

6.

Przepisów ust. 1-5 nie stosuje się do obywateli innych niż Rzeczpospolita Polska państw

członkowskich Unii Europejskiej, którzy zamierzają podjąć wykonywanie zawodu farmaceuty

w Rzeczypospolitej Polskiej po raz pierwszy.

1.

Jeżeli okręgowa rada aptekarska stwierdzi, że istnieje uzasadnione podejrzenie niezdolności

farmaceuty do wykonywania zawodu farmaceuty lub wykonywania ściśle określonych czynności

ze względu na stan zdrowia, powołuje komisję złożoną z lekarzy specjalistów z odpowiednich

dziedzin medycyny, która wydaje orzeczenie o stanie zdrowia farmaceuty.

2.

Farmaceuta ma obowiązek stawienia się przed komisją, o której mowa w ust. 1, i poddania

się niezbędnym badaniom.

3.

W przypadku

1)

odmowy przez farmaceutę stawienia się przed komisją,

2)

uchylania się przez farmaceutę od wykonywania niezbędnych badań, o których mowa w

ust. 2,

3)

uznania przez okręgową radę aptekarską na podstawie orzeczenia wydanego przez komisję,

o której mowa w ust. 1, że dalsze wykonywanie zawodu farmaceuty lub ściśle określonych

czynności przez farmaceutę grozi niebezpieczeństwem dla osób, którym udziela on usług

farmaceutycznych

- okręgowa rada aptekarska podejmuje uchwałę o zawieszeniu farmaceuty w prawie wykonywania

zawodu albo o ograniczeniu w wykonywaniu określonych czynności do czasu zakończenie

postępowania, o którym mowa w ust. 1.

4.

Farmaceuta, którego dotyczy postępowanie, o którym mowa w ust. 1, jest uprawniony

do uczestnictwa w posiedzeniu okręgowej rady aptekarskiej w czasie rozpatrywania sprawy.

5.

Farmaceuta, w stosunku do którego podjęto uchwałę o zawieszeniu prawa wykonywania

zawodu farmaceuty albo o ograniczeniu w wykonywaniu ściśle określonych czynności,

może wystąpić do okręgowej rady aptekarskiej o uchylenie uchwały, jeżeli ustaną przyczyny

zawieszenia lub ograniczenia.

6.

Koszt postępowania związany z działalnością komisji i wykonaniem badań ponosi właściwa

okręgowa rada aptekarska.

7

przepisów ust. 1-6 nie stosuje się do obywateli innych niż Rzeczpospolita Polska państw

członkowskich Unii Europejskiej, którzy zamierzają podjąć wykonywanie zawodu farmaceuty

w Rzeczypospolitej Polskiej po raz pierwszy.

8.

(uchylony).

9.

(uchylony).

10.

(uchylony).

11.

Postępowanie, o którym mowa w ust. 1, jest poufne.

12.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, skład komisji,

o której mowa w ust. 1, oraz sposób jej działania, uwzględniając w szczególności tryb

kierowania na badania, o których mowa w ust. 2, sposób postępowania przed komisją

oraz tryb wydawania orzeczeń o stanie zdrowia.

Farmaceuta traci prawo wykonywania zawodu w razie

1)

ubezwłasnowolnienia całkowitego lub częściowego;

2)

utraty praw publicznych;

3)

pozbawienia prawa wykonywania zawodu.

1

Od uchwał okręgowych rad aptekarskich w sprawach, o których mowa w art. 4, art. 18

ust. 3 i art. 18a, przysługuje odwołanie do Naczelnej Rady Aptekarskiej, która podejmuje

w tej sprawie uchwałę.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia może zaskarżyć do sądu administracyjnego prawomocną

uchwałę samorządu aptekarskiego w sprawach, o których mowa w ust. 1.

3

Na uchwały Naczelnej Rady Aptekarskiej, o których mowa w ust. 1 oraz art. 4f ust.

1, służy zainteresowanemu skarga do sądu administracyjnego.

Skreślenie z listy członków okręgowej izby aptekarskiej następuje wskutek

1)

śmierci;

2)

pozbawienia prawa wykonywania zawodu z mocy orzeczenia sądu aptekarskiego lub wyroku

sądowego;

3)

zrzeczenia się prawa wykonywania zawodu;

4)

przeniesienia się na teren innej izby.

Członkowie samorządu aptekarskiego są obowiązani

1)

przestrzegać zasad etyki i deontologii zawodowej, godnie zachowywać się i sumiennie

wykonywać swoje obowiązki zawodowe;

2)

zachować w tajemnicy wiadomości dotyczące zdrowia pacjenta, uzyskane w związku z wykonywaniem

zawodu.

Członkowie samorządu aptekarskiego mają prawo

1)

wybierać i być wybierani do organów samorządu aptekarskiego, z zastrzeżeniem art.

9 ust. 4 i 5;

2)

korzystać z pomocy izb aptekarskich w zakresie rozwijania kwalifikacji zawodowych

oraz zapewniania właściwych warunków wykonywania zawodu;

3)

korzystać z ochrony i pomocy prawnej organów izb aptekarskich;

4)

korzystać ze świadczeń instytucji izb aptekarskich i działalności samopomocowej.

1.

Pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę aptekarzowi

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadkach określonych w art. 40 i 41.

3.

Pracodawca nie może wypowiedzieć aptekarzowiart. 43 Kodeksu pracy.

Organami okręgowej izby aptekarskiej są

1)

okręgowy zjazd aptekarzy;

2)

okręgowa rada aptekarska;

3)

okręgowa komisja rewizyjna;

4)

okręgowy sąd aptekarski;

5)

okręgowy rzecznik odpowiedzialności zawodowej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Najwyższą władzą okręgowej izby aptekarskiej jest okręgowy zjazd aptekarzy. W okręgowym

zjeździe uczestniczą członkowie okręgowych izb aptekarskich osobiście lub przez swoich

delegatów.

2.

W okręgowym zjeździe sprawozdawczo-wyborczym uczestniczą także, z głosem doradczym,

niebędący delegatami członkowie ustępujących organów izby.

3.

Delegatów wybiera się i odwołuje na zebraniach zwoływanych w poszczególnych rejonach,

obejmujących część obszaru działania izby. Zasady podziału izby na rejony ustala okręgowa

rada aptekarska.

4.

Mandat delegata trwa 4 lata.

1.

Okręgowa rada aptekarska zwołuje corocznie okręgowy zjazd aptekarzy, a co 4 lata zjazd

sprawozdawczo-wyborczy.

2.

Nadzwyczajny okręgowy zjazd aptekarzy zwołuje okręgowa rada aptekarska

1)

z własnej inicjatywy;

2)

na wniosek Naczelnej Rady Aptekarskiej;

3)

na wniosek okręgowej komisji rewizyjnej;

4)

na wniosek co najmniej 1/5 członków okręgowej izby aptekarskiej.

3.

Nadzwyczajny okręgowy zjazd aptekarzy powinien być zwołany w ciągu miesiąca od dnia

wpływu wniosku w sprawie jego zwołania.

Okręgowy zjazd aptekarzy w szczególności

1)

podejmuje uchwały w sprawach objętych zakresem działania izby;

2)

uchwala budżet i ustala zasady gospodarki finansowej izby;

3)

rozpatruje i zatwierdza roczne i kadencyjne sprawozdania okręgowej rady aptekarskiej,

okręgowej komisji rewizyjnej, okręgowego sądu aptekarskiego i okręgowego rzecznika

odpowiedzialności zawodowej;

4)

uchwala regulaminy organów izby, z wyłączeniem okręgowego sądu aptekarskiego;

5)

ustala liczbę członków organów izby i zastępców rzecznika odpowiedzialności zawodowej;

6)

dokonuje wyboru prezesa i członków okręgowej rady aptekarskiej, członków okręgowej

komisji rewizyjnej, członków okręgowego sądu aptekarskiego oraz okręgowego rzecznika

odpowiedzialności zawodowej i jego zastępców;

7)

dokonuje wyboru delegatów na Krajowy Zjazd Aptekarzy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2002 r., z wyjątkiem

1)

art. 11 pkt 2 i 3 niniejszej ustawy, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia

ogłoszenia,

2)

art. 4 i 116 Prawa farmaceutycznego, które wchodzą w życie z dniem 31 grudnia 2001 r.

1.

Okręgowa rada aptekarska wybiera spośród swoich członków prezydium. Prezydium okręgowej

rady aptekarskiej stanowią: prezes oraz wybrani przez radę jego zastępcy, sekretarz,

skarbnik i członkowie.

2.

Prezydium okręgowej rady aptekarskiej działa w imieniu rady w sprawach określonych

jej uchwałą.

Okręgowa rada aptekarska kieruje działalnością izby w okresie między okręgowymi zjazdami

aptekarzy, a w szczególności

1)

wykonuje zadania i czynności określone w art. 7 ust. 2 pkt 1, 2, 4-11 i 13;

2)

wykonuje uchwały okręgowego zjazdu aptekarzy;

3)

określa wysokość składki członkowskiej;

4)

składa przed okręgowym zjazdem aptekarzy sprawozdanie z działalności i wykonania budżetu;

5)

wydaje opinię w sprawach udzielania lub cofania koncesji na prowadzenie aptek lub

hurtowni;

6)

współdziała z samorządem terytorialnym w sprawie rozmieszczenia aptek;

7)

prowadzi bieżące sprawy izby;

8)

wykonuje zadania zlecone przez Naczelną Radę Aptekarską.

Przewodniczącemu okręgowej komisji rewizyjnej, przewodniczącemu okręgowego sądu aptekarskiego

oraz okręgowemu rzecznikowi odpowiedzialności zawodowej służy prawo do udziału w posiedzeniach

okręgowej rady aptekarskiej i jej prezydium.

Okręgowa komisja rewizyjna

1)

kontroluje działalność finansową i gospodarczą izby;

2)

przedstawia sprawozdania z działalności kontrolnej okręgowemu zjazdowi aptekarzy;

3)

występuje z wnioskiem o udzielenie absolutorium okręgowej radzie aptekarskiej.

Okręgowy sąd aptekarski

1)

rozpatruje sprawy z zakresu odpowiedzialności zawodowej członków okręgowych izb aptekarskich

oraz sprawuje sądownictwo polubowne;

2)

składa roczne i kadencyjne sprawozdania okręgowemu zjazdowi aptekarzy.

Okręgowy rzecznik odpowiedzialności zawodowej prowadzi postępowanie w sprawach odpowiedzialności

zawodowej aptekarz

Organami Naczelnej Izby Aptekarskiej są

1)

Krajowy Zjazd Aptekarzy;

2)

Naczelna Rada Aptekarska;

3)

Naczelna Komisja Rewizyjna;

4)

Naczelny Sąd Aptekarski;

5)

Naczelny Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej.

Najwyższą władzą samorządu aptekarskiego jest Krajowy Zjazd Aptekarzy.

1.

W Krajowym Zjeździe Aptekarzy biorą udział delegaci wybrani przez okręgowe zjazdy

aptekarzy oraz, z głosem doradczym, niebędący delegatami członkowie ustępujących organów

Izby.

2.

Liczbę delegatów z poszczególnych izb aptekarskich określa Naczelna Rada Aptekarska

zgodnie z regulaminem, o którym mowa w art. 37 pkt 3.

3.

Krajowy Zjazd Aptekarzy zwołuje Naczelna Rada Aptekarska co 4 lata.

4.

Nadzwyczajny Krajowy Zjazd Aptekarzy zwołuje Naczelna Rada Aptekarska

1)

z własnej inicjatywy;

2)

na wniosek Naczelnej Komisji Rewizyjnej;

3)

na wniosek co najmniej 1/3 okręgowych rad aptekarskich.

5.

Nadzwyczajny Zjazd powinien być zwołany w ciągu 3 miesięcy od dnia wpływu wniosku

o zwołanie Zjazdu.

Krajowy Zjazd Aptekarzy w szczególności

1)

opracowuje zasady etyki i deontologii zawodowej;

2)

uchwala program działalności samorządu aptekarskiego;

3)

zatwierdza regulaminy wyborów do organów samorządu;

4)

rozpatruje i zatwierdza sprawozdania Naczelnej Rady Aptekarskiej, Naczelnej Komisji

Rewizyjnej, Naczelnego Sądu Aptekarskiego i Naczelnego Rzecznika Odpowiedzialności

Zawodowej;

5)

zatwierdza zasady gospodarki finansowej samorządu;

6)

uchwala regulaminy naczelnych organów Izby i ogólne wytyczne do regulaminu sądów aptekarskich;

7)

ustala liczbę członków organów Izby i zastępców Naczelnego Rzecznika Odpowiedzialności

Zawodowej;

8)

wybiera Prezesa i członków Naczelnej Rady Aptekarskiej, członków Naczelnej Komisji

Rewizyjnej, członków Naczelnego Sądu Aptekarskiego oraz Naczelnego Rzecznika Odpowiedzialności

Zawodowej i jego zastępców;

9)

ustala zasady podziału składki członkowskiej.

1.

W skład Naczelnej Rady Aptekarskiej wchodzą: Prezes Naczelnej Rady Aptekarskiej, prezesi

okręgowych rad aptekarskich oraz członkowie wybrani przez Krajowy Zjazd Aptekarzy.

2.

Naczelna Rada Aptekarska wybiera spośród swoich członków Prezydium. Prezydium Naczelnej

Rady Aptekarskiej stanowią: Prezes oraz wybrani przez Radę wiceprezesi, sekretarz,

skarbnik i członkowie.

3.

Prezydium Naczelnej Rady Aptekarskiej działa w imieniu Rady w sprawach określonych

jej uchwałą.

1.

Naczelna Rada Aptekarska kieruje działalnością samorządu aptekarskiego w okresie między

Krajowymi Zjazdami Aptekarzy, a w szczególności

1)

realizuje uchwały Krajowego Zjazdu Aptekarzy;

2)

czuwa nad prawidłową realizacją zadań samorządu aptekarskiego;

3)

koordynuje i nadzoruje działalność okręgowych rad aptekarskich;

4)

reprezentuje zawód aptekarza

5)

opracowuje ramowe regulaminy organizacji i trybu działania organów okręgowych izb

aptekarskich, z wyłączeniem okręgowych sądów aptekarskich;

6)

przedstawia do zatwierdzenia Krajowemu Zjazdowi Aptekarzy regulaminy wyborów do organów

samorządu aptekarskiego oraz tryb odwoływania tych organów i ich członków;

7)

określa zasady podejmowania uchwał przez organy samorządu aptekarskiego;

8)

przedstawia do zatwierdzenia Krajowemu Zjazdowi Aptekarzy zasady gospodarki finansowej

samorządu aptekarskiego;

9)

wybiera Prezesa Naczelnej Rady Aptekarskiej oraz Naczelnego Rzecznika Odpowiedzialności

Zawodowej, jeśli ich mandat wygasł w czasie kadencji;

10)

rozpatruje odwołania od uchwał okręgowych rad aptekarskich;

11)

analizuje i opiniuje działalność w zakresie asortymentu, jakości, produkcji i dystrybucji

produktów leczniczych;

12)

opiniuje projekty aktów normatywnych dotyczące farmacji;

13)

negocjuje warunki pracy i płacy pracowników aptek lub hurtowni;

14)

uchwala budżet Naczelnej Izby Aptekarskiej oraz rozpatruje sprawozdanie z jego wykonania.

2.

Naczelna Rada Aptekarska uchyla uchwały okręgowych rad aptekarskich sprzeczne z prawem

lub z uchwałami i regulaminami wydanymi na podstawie ustawy.

3.

Naczelna Rada Aptekarska może zwrócić się do okręgowej rady aptekarskiej o podjęcie

uchwały w określonej sprawie należącej do zakresu działania rady. Uchwała rady powinna

być podjęta w ciągu miesiąca od dnia doręczenia wniosku Naczelnej Rady Aptekarskiej.

4.

Naczelna Rada Aptekarska wydaje Biuletyn Aptekarski oraz może prowadzić inną działalność

wydawniczą.

Naczelna Rada Aptekarska przedstawia ministrowi właściwemu do spraw zdrowia coroczne

informacje o działalności samorządu aptekarskiego.

Przewodniczącemu Naczelnej Komisji Rewizyjnej, Przewodniczącemu Naczelnego Sądu Aptekarskiego

oraz Naczelnemu Rzecznikowi Odpowiedzialności Zawodowej służy prawo udziału w posiedzeniach

Naczelnej Rady Aptekarskiej i jej Prezydium.

Naczelna Komisja Rewizyjna

1)

kontroluje finansową i gospodarczą działalność Naczelnej Izby Aptekarskiej;

2)

przedstawia sprawozdania z działalności kontrolnej Krajowemu Zjazdowi Aptekarzy;

3)

sprawuje nadzór nad działalnością okręgowych komisji rewizyjnych;

4)

zgłasza wniosek o udzielenie absolutorium Naczelnej Radzie Aptekarskiej.

Naczelny Sąd Aptekarski

1)

uchwala regulamin sądów aptekarskich;

2)

rozpatruje sprawy z zakresu odpowiedzialności zawodowej aptekarzy

3)

sprawuje pieczę nad działalnością okręgowych sądów aptekarskich;

4)

składa Naczelnej Radzie Aptekarskiej okresowe informacje o stanie spraw z zakresu

odpowiedzialności zawodowej;

5)

składa sprawozdania z działalności Krajowemu Zjazdowi Aptekarzy.

Naczelny Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej prowadzi postępowanie w sprawach odpowiedzialności

zawodowej aptekarz

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 11 pkt

2 lit. b i c, który wchodzi w życie po upływie 90 dni od dnia ogłoszenia.

Członkowie samorządu aptekarskiego podlegają odpowiedzialności zawodowej przed sądami

aptekarskimi za postępowanie sprzeczne z zasadami etyki i deontologii zawodowej oraz

przepisami prawnymi dotyczącymi wykonywania zawodu aptekarza.

1.

Sąd aptekarski może orzekać kary

1)

upomnienia;

2)

nagany;

3)

zawieszenia prawa wykonywania zawodu aptekarza

4)

pozbawienia prawa wykonywania zawodu aptekarza.

2.

Od orzeczenia Naczelnego Sądu Aptekarskiego, w którym orzeczono lub utrzymano w mocy

w II instancji karę wymienioną w ust. 1 pkt 3 i 4, aptekarzowi

sądu apelacyjnego - sądu pracy i ubezpieczeń społecznych w terminie 14 dni od dnia

doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem.

3.

Do rozpatrzenia odwołania stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o apelacji. Od orzeczenia sądu apelacyjnego kasacja nie przysługuje.

1.

Aptekarz

2.

Postanowienie sądu aptekarskiego o tymczasowym zawieszeniu jest natychmiast wykonalne.

Jeżeli okres tymczasowego zawieszenia trwa dłużej niż trzy miesiące, Naczelny Sąd

Aptekarski bada z urzędu zasadność zawieszenia.

1.

W razie uniewinnienia lub umorzenia postępowania w drodze rewizji nadzwyczajnejaptekarzowi

2.

Roszczenie wygasa w razie niezłożenia wniosku w terminie rocznym od daty uprawomocnienia

się orzeczenia.

3.

W sprawach roszczeń o odszkodowanie orzekają sądy powszechne.

Na wniosek zainteresowanego aptekarza

1.

Sprawy odpowiedzialności zawodowej aptekarzy

2.

Okręgowe sądy aptekarskie orzekają we wszystkich sprawach jako I instancja, z zastrzeżeniem

ust. 3 pkt 2, z tym że w sprawach odpowiedzialności zawodowej członków okręgowej rady

aptekarskiej i okręgowej komisji rewizyjnej orzeka okręgowy sąd aptekarski wyznaczony

przez Naczelny Sąd Aptekarski.

3.

Naczelny Sąd Aptekarski

1)

rozpatruje odwołania od orzeczeń okręgowych sądów aptekarskich;

2)

orzeka jako I instancja w sprawach odpowiedzialności zawodowej członków: Naczelnej

Rady Aptekarskiej, Naczelnej Komisji Rewizyjnej, Naczelnego Sądu Aptekarskiego, Naczelnego

Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej i jego zastępców, a także członków okręgowych

sądów aptekarskich oraz okręgowych rzeczników odpowiedzialności zawodowej i ich zastępców;

3)

rozpatruje w innym składzie odwołania od orzeczeń wydanych w trybie określonym w pkt

2.

1.

Kary: upomnienia, nagany i zawieszenia prawa wykonywania zawodu pociągają za sobą

utratę prawa wybieralności do organów izb aptekarskich do czasu usunięcia z rejestru

wzmianki o ukaraniu.

2.

W razie prawomocnego ukarania karą wymienioną w art. 46 ust. 1 pkt 3 i 4, stosunek

pracy aptekarza

Postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej o ten sam czyn toczy się niezależnie

od postępowania karnego lub postępowania dyscyplinarnego wszczętego w jednostce organizacyjnej,

w której przepisy szczególne przewidują takie postępowanie. Może jednak być ono zawieszone

do czasu ukończenia postępowania karnego.

1.

Jeżeli w postępowaniu w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej świadek lub biegły

nie stawił się na rozprawę bez usprawiedliwienia albo bezpodstawnie odmawia zeznań,

sąd aptekarski może zwrócić się do sądu rejonowego właściwego ze względu na miejsce

zamieszkania osoby wezwanej o przesłuchanie jej w charakterze świadka lub biegłego

na okoliczności wskazane przez sąd aptekarski. O terminie przesłuchania sąd rejonowy

zawiadamia strony, a protokół przesłuchania przesyła sądowi aptekarskiemu.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli świadek lub biegły nie stawił się bez

usprawiedliwienia na wezwanie rzecznika odpowiedzialności zawodowej albo bezpodstawnie

odmawia złożenia przed nim zeznań.

1.

Postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej nie wszczyna się, a wszczęte

umarza, jeżeli zaszła okoliczność, która według Kodeksu postępowania karnego wyłącza ściganie.

2.

W razie śmierci obwinionego przed ukończeniem postępowania, toczy się ono nadal, jeżeli

zażąda tego - w terminie dwumiesięcznym od dnia zgonu obwinionego - jego małżonek,

krewny w linii prostej, brat lub siostra.

(uchylony).

1.

Nie można wszcząć postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej, jeżeli od

chwili popełnienia czynu upłynęły trzy lata.

2.

Jeżeli czyn zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie odpowiedzialności zawodowej

następuje nie wcześniej niż przedawnienie karne.

3.

Karalność przewinienia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło pięć lat.

Oskarżycielem w postępowaniu dotyczącym odpowiedzialności zawodowej jest rzecznik

odpowiedzialności zawodowej.

Obwiniony może przybrać w postępowaniu dotyczącym odpowiedzialności zawodowej obrońców

spośród członków izby aptekarskiej lub adwokatów.

Członkowie sądów aptekarskich w zakresie orzekania są niezawiśli i podlegają tylko

ustawom oraz zasadom etyki i deontologii zawodowej.

1.

Naczelna Rada Aptekarska prowadzi rejestr ukaranych.

2.

Informacji o ukaraniu udziela się organom izb aptekarskich oraz osobom i instytucjom

posiadającym lub mogącym wykazać interes prawny w uzyskaniu takich informacji.

2a

Informacji o ukaraniu okręgowa rada aptekarska jest obowiązana udzielić na wniosek

odpowiednich władz lub organizacji innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego

Unii Europejskiej.

3.

Usunięcie z rejestru wzmianki o ukaraniu następuje z urzędu po upływie

1)

roku od daty uprawomocnienia się orzeczenia o ukaraniu karą upomnienia,

2)

dwóch lat od daty uprawomocnienia się orzeczenia o ukaraniu karą nagany,

3)

pięciu lat od odbycia kary zawieszenia prawa wykonywania zawodu,

jeżeli aptekarz

4.

Nie usuwa się wzmianki o karze pozbawienia prawa wykonywania zawodu.

(uchylony).

1.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie do postępowania w przedmiocie odpowiedzialności

zawodowej przed okręgowymi sądami aptekarskimi i Naczelnym Sądem Aptekarskim stosuje

się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, po

zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Aptekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia,

postępowanie w sprawach odpowiedzialności zawodowej farmaceutów, uwzględniając właściwość

i skład sądów aptekarskich, a także sposób postępowania wyjaśniającego, postępowania

w I i II instancji, koszty postępowania oraz sposób wykonywania prawomocnych orzeczeń

sądów aptekarskich.

1.

Okręgowe sądy aptekarskie, za pisemną zgodą stron, mogą rozpatrywać - jako sąd polubowny

- spory między aptekarzamiaptekarzamiaptekarzamiaptekarza

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, sądy aptekarskie stosują odpowiednio przepisy

Kodeksu postępowania cywilnego o sądach polubownych.

1.

Dochodami izby aptekarskiej są

1)

składki członkowskie;

2)

zapisy, darowizny, dotacje;

3)

wpływy z działalności gospodarczej;

4)

inne wpływy.

2.

Majątkiem i dochodami izby zarządza właściwa rada aptekarska.

1.

Izby aptekarskie mogą otrzymywać z budżetu państwa dotacje na pokrycie kosztów czynności

1)

stwierdzania prawa wykonywania zawodu i wydawania dokumentu „Prawo wykonywania zawodu

farmaceuty”;

2)

prowadzenia rejestru farmaceutów;

3)

prowadzenia spraw związanych z odpowiedzialnością zawodową, wykonywania czynności

rzeczników odpowiedzialności zawodowej;

4)

wykonywania czynności sądu aptekarskiego.

2.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, przeznaczone są także na pokrycie kosztów

czynności samorządu zawodowego w odniesieniu do obywateli państw członkowskich Unii

Europejskiej.

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób naliczania

wysokości dotacji, o której mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności kryteria

naliczania wysokości dotacji oraz tryb przekazywania dotacji.

Nieopłacone w terminie składki członkowskie i koszty postępowania w przedmiocie odpowiedzialności

zawodowej podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W ustawie z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 41, poz. 324, z 1990 r. Nr 26, poz. 149, Nr 34, poz. 198 i Nr 86, poz. 504 oraz z 1991 r. Nr 31, poz. 128) w art. 11 w ust. 1 po pkt 8 dodaje się pkt 8a w brzmieniu

„

8a)

obrotu hurtowego lekami gotowymi i surowcami farmaceutycznymi przeznaczonymi do produkcji

lub sporządzania leków w aptekach oraz artykułami sanitarnymi,”.

”

(pominięty).

„3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do funkcjonariuszy resortowej służby

zdrowia Ministerstwa Spraw Wewnętrznych pełniących obowiązki aptekarzy, którym Minister

Spraw Wewnętrznych przedłużył służbę do dnia 31 grudnia 1991 r.

1.

Stosunek służbowy i wynikające z niego prawa i obowiązki członków izb aptekarskich

pełniących zawodową lub okresową służbę wojskową, a także ich odpowiedzialność za

przewinienia dyscyplinarne, określają odrębne przepisy.

2.

Żołnierze, o których mowa w ust. 1, nie mogą być pociągnięci do odpowiedzialności

zawodowej przed sądami aptekarskimi za swoje czynności służbowe bez zgody Ministra

Obrony Narodowej.

3.

(pominięty).

Uprawnienia ministra właściwego do spraw zdrowia, o których mowa w art. 13 ust. 1

i 2 i art. 19 ust. 2, przysługują odpowiednio Ministrowi Obrony Narodowej.

Do czasu opracowania zasad etyki i deontologii zawodowej, o których mowa w art. 37

pkt 1, sądy aptekarskie stosują „Zbiór zasad etyczno-deontologicznych polskiego farmaceuty”.

1.

Czyny aptekarzy popełnione przed wejściem w życie ustawy, a stanowiące w myśl przepisów

dotychczasowych wykroczenie zawodowe, uważa się za przewinienie w zakresie odpowiedzialności

zawodowej w rozumieniu ustawy.

2.

Sprawy wszczęte przez komisje kontroli zawodowej, a niezakończone prawomocnie, są

prowadzone dalej po ich przekazaniu sądom aptekarskim według zasad ustawy.

3.

Sprawy wszczęte przez rzeczników dobra służby zdrowia bądź prowadzone przed komisjami

kontroli zawodowej ulegają przekazaniu właściwym rzecznikom odpowiedzialności zawodowej

lub sądom aptekarskim w ciągu roku od dnia wejścia w życie ustawy i są prowadzone

dalej według zasad w niej określonych.

(pominięte).

Minister Zdrowia i Opieki Społecznej na wniosek Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego

i związków zawodowych powoła, w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy,

Komitet Organizacyjny Izb Aptekarskich.

1.

Zadaniem Komitetu, o którym mowa w art. 72, jest

1)

opracowanie regulaminów: wyboru delegatów na Krajowy Zjazd Aptekarzy i wyboru organów

okręgowych izb aptekarskich oraz projektu regulaminu pierwszego Krajowego Zjazdu Aptekarzy,

2)

ustalenie liczby, obszaru i siedzib tymczasowych okręgowych izb aptekarskich,

3)

zwołanie, zgodnie z przepisami ustawy, pierwszych zjazdów tymczasowych okręgowych

izb aptekarskich oraz Krajowego Zjazdu Aptekarzy.

2.

Do czasu wyboru krajowych organów samorządu aptekarskiego Komitet ma uprawnienia Naczelnej

Rady Aptekarskiej.

3.

Do członków Komitetu, delegatów na pierwszy Krajowy Zjazd Aptekarzy oraz osób wykonujących

czynności związane z organizacją izb aptekarskich stosuje się odpowiednio przepis

art. 10 ust. 3.

4.

Prezydenci i burmistrzowie miast, na których terenie ustalono siedziby Naczelnej i

okręgowych izb aptekarskich, zapewnią warunki lokalowe i techniczne niezbędne dla

działalności izb.

5.

Koszty działania Komitetu pokrywa budżet państwa.

Farmaceutów, którzy w dniu wejścia w życie ustawy posiadali prawo wykonywania zawodu

na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów i zawód ten wykonywali w aptece lub

hurtowni, wpisuje się na listę członków tymczasowej okręgowej izby aptekarskiej, na

której obszarze wykonują zawód. Przepis art. 15 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Osoby posiadające koncesje na prowadzenie apteki oraz kierownicy jednostek organizacyjnych

prowadzących apteki lub hurtownie są obowiązani zawiadomić, w terminie trzech miesięcy

od dnia ogłoszenia ustawy, komisję organizacyjną tymczasowej okręgowej izby aptekarskiej

o osobach wykonujących zawód aptekarza w prowadzonych przez siebie aptekach lub hurtowniach.

Przedsiębiorcy prowadzący działalność w zakresie obrotu hurtowego lekami gotowymi

i surowcami farmaceutycznymi przeznaczonymi do produkcji lub sporządzania leków w

aptekach oraz artykułami sanitarnymi mogą prowadzić ją nadal pod warunkiem uzyskania

koncesji na prowadzenie tej działalności w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia

w życie ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie zachowują moc przepisy

dotychczasowe, nie dłużej jednak niż przez okres roku od dnia wejścia ustawy w życie.

Akty wydane na podstawie upoważnień ustawowych zmienianych niniejszą ustawą zachowują

moc do czasu ich zastąpienia przez akty wydane na podstawie niniejszej ustawy.

Do członków samorządu aptekarskiego nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 18 lipca 1950 r. o odpowiedzialności zawodowej fachowych pracowników

służby zdrowia

(Dz. U. Nr 36, poz. 332 oraz z 2001 r. Nr 113, poz. 1207).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

1)

art. 74, który wchodzi w życie z dniem 30 grudnia 2000 r.,

2)

art. 27 pkt 5 lit. b) i c), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.,

3)

art. 61, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.

Tracą moc art. 4 i 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1951 r. o aptekach

(Dz. U. Nr 1, poz. 2, z 1987 r. Nr 3, poz. 19 oraz z 1989 r. Nr 35, poz. 192).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z tym że przepisy art. 12-98 wchodzą

w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r., z tym że przepisy art. 42 § 2,

art. 70 § 1 i art. 93 w zakresie wynagrodzenia, o którym mowa w art. 42 § 1, stosuje

się od dnia 1 stycznia 2004 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r., z wyjątkiem przepisów art. 8 pkt

1 i 2, art. 10 pkt 2 i 3, art. 84 pkt 1, art. 86 § 1, art. 87 § 2, art. 88, art. 90

§ 1, art. 91 i art. 92, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt

2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.

2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,

art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.

a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.