Ustawa z dnia 25 kwietnia 2008 r. o zmianie ustawy - Prawo lotnicze

W ustawie z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze

(Dz. U. z 2006 r. Nr 100, poz. 696, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w odnośniku nr 1 do tytułu ustawy po pkt 9 dodaje się przecinek i pkt 10 w brzmieniu

„

10)

dyrektywy 2004/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w

sprawie bezpieczeństwa statków powietrznych państwa trzeciego korzystających z portów

lotniczych Wspólnoty

(Dz. Urz. UE L 143 z 30.04.2004, str. 76, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 8, str. 182, z późn. zm.).

”

;

2)

w art. 27

a)

w ust. 3 w pkt 4 średnik zastępuje się kropką i uchyla się pkt 5 i 6,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu

„

3a.

W trakcie wykonywanej kontroli Prezes Urzędu może, w drodze decyzji administracyjnej,

dokonać

1)

zabezpieczenia statku powietrznego, w celu niedopuszczenia do jego używania, jeżeli

a)

statek ten znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym, jest używany przez osoby

nieuprawnione lub w przypadku gdy stwierdzono naruszenie zasad bezpiecznego użytkowania

statków powietrznych,

b)

statek ten zagrożony jest aktem bezprawnej ingerencji,

c)

nie okazano dokumentu stwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności

cywilnej lub stwierdzającego opłacenie składki tego ubezpieczenia - jeżeli obowiązek

zawarcia umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej wynika z przepisów

dotyczących ubezpieczeń w odniesieniu do przewoźników lotniczych i użytkowników statków

powietrznych;

2)

zabezpieczenia lub przyjęcia do depozytu lotniczego urządzenia naziemnego, o którym

mowa w art. 86, znajdującego się w nieodpowiednim stanie technicznym lub używanego

przez osoby nieuprawnione - w celu niedopuszczenia do jego używania;

3)

wstrzymania lub ograniczenia eksploatacji lotniska albo lądowiska lub ich części,

jeżeli dalsza ich eksploatacja zagraża życiu lub zdrowiu ludzi albo zagraża bezpieczeństwu

działalności lotniczej lub porządkowi publicznemu.

3b.

Decyzji, o której mowa w ust. 3a, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

”

;

3)

art. 155 otrzymuje brzmienie

„

Art. 155.

1.

Obcy statek powietrzny przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz jego

załoga mogą zostać poddane inspekcji, a ich dokumenty mogą być sprawdzane przez Prezesa

Urzędu.

2.

Obcy statek powietrzny przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz jego

załoga, wobec których istnieje uzasadnione podejrzenie niezgodności z umowami lub

przepisami międzynarodowymi dotyczącymi bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego, podlegają

inspekcji, a dokumenty podlegają sprawdzeniu przez Prezesa Urzędu.

3.

Z inspekcji wyłączone są państwowe statki powietrzne, chyba że są wykorzystywane do

prowadzenia działalności innej niż służba publiczna.

4.

Inspekcja może być prowadzona bez uprzedniego poinformowania użytkownika statku o

zamiarze jej przeprowadzenia.

5.

Inspekcję prowadzi się w sposób niepowodujący nieuzasadnionego opóźnienia odlotu.

6.

Do prowadzenia inspekcji, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy

art. 27 i 28.

”

;

4)

po art. 155 dodaje się art. 155a-155c w brzmieniu

„

Art. 155a.

1.

W przypadku stwierdzenia naruszenia umów lub przepisów międzynarodowych przez użytkowników

statków powietrznych lub członków ich załóg, w stopniu bezpośrednio zagrażającym bezpieczeństwu

lotu, Prezes Urzędu może wydać decyzję administracyjną

1)

o zabezpieczeniu statku powietrznego na lotnisku na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

do czasu przywrócenia stanu zgodnego z umowami lub przepisami międzynarodowymi;

2)

wprowadzającą czasowy zakaz wlotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej określonego

statku powietrznego lub wszystkich statków powietrznych użytkowanych przez określonego

przewoźnika lotniczego do czasu trwałego usunięcia przyczyn powstałego zagrożenia,

2.

Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

3.

O zabezpieczeniu statku powietrznego, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, oraz o wprowadzeniu

czasowego zakazu wlotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w ust.

1 pkt 2, Prezes Urzędu niezwłocznie informuje

1)

władze lotnicze państwa rejestracji statku oraz władze państwa odpowiedzialnego za

bezpieczeństwo użytkowania statku;

2)

władze lotnicze państw członkowskich Unii Europejskiej;

3)

Komisję Europejską;

4)

EASA.

Art. 155b.

1.

Prezes Urzędu gromadzi informacje dotyczące bezpieczeństwa wykonywania lotów, w szczególności

informacje o wynikach inspekcji statków powietrznych, a także informacje otrzymane

w drodze wymiany od organów określonych w ust. 2.

2.

Informacje o wynikach inspekcji, o których mowa w ust. 1, podlegają niezwłocznie przekazaniu

Komisji Europejskiej oraz - na ich wniosek - władzom lotniczym państw członkowskich

Unii Europejskiej, EASA i ICAO.

3.

Jeżeli informacje, o których mowa w ust. 1, wykazują istnienie zagrożenia dla bezpieczeństwa

lotnictwa cywilnego lub jeżeli z informacji o wynikach inspekcji wynika, że statek

powietrzny nie spełnia wymagań międzynarodowych w zakresie bezpieczeństwa, informacje

te przekazuje się niezwłocznie władzom lotniczym państw członkowskich Unii Europejskiej

i Komisji Europejskiej.

4.

Prezes Urzędu udostępnia władzom lotniczym państw członkowskich Unii Europejskiej,

na ich wniosek, inne informacje niż określone w ust. 1, niezbędne dla wykonywania

inspekcji statków powietrznych.

5.

Informacje uzyskane przez Prezesa Urzędu od organów, o których mowa w ust. 2, mogą

być wykorzystane wyłącznie w celu wykonywania inspekcji, o której mowa w art. 155

i 155a.

6.

Dane osobowe osób, które dobrowolnie przekazały Prezesowi Urzędu informacje dotyczące

bezpieczeństwa statku powietrznego, w szczególności jego usterek lub uszkodzeń, podlegają

ochronie zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.

Art. 155c.

Minister właściwy do spraw transportu, z uwzględnieniem umów i przepisów międzynarodowych

oraz mając na uwadze przepisy Unii Europejskiej dotyczące bezpieczeństwa statków powietrznych

państwa trzeciego korzystających z portów lotniczych Wspólnoty, określi, w drodze

rozporządzenia

1)

szczegółowy sposób postępowania przy planowaniu oraz prowadzeniu inspekcji, o której

mowa w art. 155 ust. 1, oraz sposób dokumentowania jej przebiegu i wyniku;

2)

szczegółowy sposób postępowania przy zabezpieczeniu statku powietrznego, o którym

mowa w art. 155a ust. 1 pkt 1, oraz warunki i sposób postępowania przy zwolnieniu

statku powietrznego z zabezpieczenia;

3)

szczegółowy sposób postępowania przy wprowadzaniu czasowego zakazu wlotu, o którym

mowa w art. 155a ust. 1 pkt 2, oraz warunki i sposób postępowania przy jego cofaniu;

4)

szczegółowy zakres informacji, o których mowa w art. 155b ust. 1 i 4, oraz sposób

ich gromadzenia.

”

.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Obcy statek powietrzny przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz jego

załoga mogą zostać poddane inspekcji, a ich dokumenty mogą być sprawdzane przez Prezesa

Urzędu.

2.

Obcy statek powietrzny przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz jego

załoga, wobec których istnieje uzasadnione podejrzenie niezgodności z umowami lub

przepisami międzynarodowymi dotyczącymi bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego, podlegają

inspekcji, a dokumenty podlegają sprawdzeniu przez Prezesa Urzędu.

3.

Z inspekcji wyłączone są państwowe statki powietrzne, chyba że są wykorzystywane do

prowadzenia działalności innej niż służba publiczna.

4.

Inspekcja może być prowadzona bez uprzedniego poinformowania użytkownika statku o

zamiarze jej przeprowadzenia.

5.

Inspekcję prowadzi się w sposób niepowodujący nieuzasadnionego opóźnienia odlotu.

6.

Do prowadzenia inspekcji, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy

art. 27 i 28.

1.

W przypadku stwierdzenia naruszenia umów lub przepisów międzynarodowych przez użytkowników

statków powietrznych lub członków ich załóg, w stopniu bezpośrednio zagrażającym bezpieczeństwu

lotu, Prezes Urzędu może wydać decyzję administracyjną

1)

o zabezpieczeniu statku powietrznego na lotnisku na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

do czasu przywrócenia stanu zgodnego z umowami lub przepisami międzynarodowymi;

2)

wprowadzającą czasowy zakaz wlotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej określonego

statku powietrznego lub wszystkich statków powietrznych użytkowanych przez określonego

przewoźnika lotniczego do czasu trwałego usunięcia przyczyn powstałego zagrożenia,

2.

Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

3.

O zabezpieczeniu statku powietrznego, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, oraz o wprowadzeniu

czasowego zakazu wlotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w ust.

1 pkt 2, Prezes Urzędu niezwłocznie informuje

1)

władze lotnicze państwa rejestracji statku oraz władze państwa odpowiedzialnego za

bezpieczeństwo użytkowania statku;

2)

władze lotnicze państw członkowskich Unii Europejskiej;

3)

Komisję Europejską;

4)

EASA.

1.

Prezes Urzędu gromadzi informacje dotyczące bezpieczeństwa wykonywania lotów, w szczególności

informacje o wynikach inspekcji statków powietrznych, a także informacje otrzymane

w drodze wymiany od organów określonych w ust. 2.

2.

Informacje o wynikach inspekcji, o których mowa w ust. 1, podlegają niezwłocznie przekazaniu

Komisji Europejskiej oraz - na ich wniosek - władzom lotniczym państw członkowskich

Unii Europejskiej, EASA i ICAO.

3.

Jeżeli informacje, o których mowa w ust. 1, wykazują istnienie zagrożenia dla bezpieczeństwa

lotnictwa cywilnego lub jeżeli z informacji o wynikach inspekcji wynika, że statek

powietrzny nie spełnia wymagań międzynarodowych w zakresie bezpieczeństwa, informacje

te przekazuje się niezwłocznie władzom lotniczym państw członkowskich Unii Europejskiej

i Komisji Europejskiej.

4.

Prezes Urzędu udostępnia władzom lotniczym państw członkowskich Unii Europejskiej,

na ich wniosek, inne informacje niż określone w ust. 1, niezbędne dla wykonywania

inspekcji statków powietrznych.

5.

Informacje uzyskane przez Prezesa Urzędu od organów, o których mowa w ust. 2, mogą

być wykorzystane wyłącznie w celu wykonywania inspekcji, o której mowa w art. 155

i 155a.

6.

Dane osobowe osób, które dobrowolnie przekazały Prezesowi Urzędu informacje dotyczące

bezpieczeństwa statku powietrznego, w szczególności jego usterek lub uszkodzeń, podlegają

ochronie zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.

Minister właściwy do spraw transportu, z uwzględnieniem umów i przepisów międzynarodowych

oraz mając na uwadze przepisy Unii Europejskiej dotyczące bezpieczeństwa statków powietrznych

państwa trzeciego korzystających z portów lotniczych Wspólnoty, określi, w drodze

rozporządzenia

1)

szczegółowy sposób postępowania przy planowaniu oraz prowadzeniu inspekcji, o której

mowa w art. 155 ust. 1, oraz sposób dokumentowania jej przebiegu i wyniku;

2)

szczegółowy sposób postępowania przy zabezpieczeniu statku powietrznego, o którym

mowa w art. 155a ust. 1 pkt 1, oraz warunki i sposób postępowania przy zwolnieniu

statku powietrznego z zabezpieczenia;

3)

szczegółowy sposób postępowania przy wprowadzaniu czasowego zakazu wlotu, o którym

mowa w art. 155a ust. 1 pkt 2, oraz warunki i sposób postępowania przy jego cofaniu;

4)

szczegółowy zakres informacji, o których mowa w art. 155b ust. 1 i 4, oraz sposób

ich gromadzenia.