PL
Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 kwietnia 2008 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o doradztwie podatkowym
Table of Provisions (133)
Statutory Text (133 Articles)
Ustawa określa warunki i zasady wykonywania doradztwa podatkowego, organizację samorządu
doradców podatkowych oraz zasady jego działania.
1.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych powołuje Komisję Egzaminacyjną drugiej
kadencji w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
2.
Komisja Egzaminacyjna drugiej kadencji działa do ostatniego dnia miesiąca, w którym
Krajowa Rada Doradców Podatkowych przedstawi ministrowi właściwemu do spraw finansów
publicznych kandydatów na członków Komisji Egzaminacyjnej następnej kadencji.
3.
Komisja Egzaminacyjna drugiej kadencji składa się z pięćdziesięciu pięciu osób, w
tym z
1)
piętnastu przedstawicieli ministra właściwego do spraw finansów publicznych,
2)
piętnastu pracowników naukowych lub naukowo-dydaktycznych w dziedzinach objętych zakresem
tematycznym egzaminu,
3)
pięciu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, delegowanych przez prezesa Naczelnego
Sądu Administracyjnego,
4)
dwudziestu doradców podatkowych.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 5 grudnia 2007 r.
1.
Czynności doradztwa podatkowego obejmują
1)
udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad,
opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych;
2)
(utracił moc);
2a
prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych
i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;
3)
sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji
podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie;
4)
(uchylony).
1a.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do czynności wykonywanych na rzecz osób trzecich
odpowiedzialnych za zaległości podatkowe oraz następców prawnych podatników, płatników
lub inkasentów w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm..
2.
Zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, zastrzeżone jest wyłącznie
dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy.
3.
(uchylony).
Do biegu terminów określonych w art. 24 ust. 3 i 4 ustawy wymienionej w art. 1 nie
wlicza się okresu pomiędzy zakończeniem prac przez Komisję Egzaminacyjną pierwszej
kadencji a terminem pierwszego egzaminu wyznaczonego przez Komisję Egzaminacyjną drugiej
kadencji.
Do zobowiązań wynikających z umów ubezpieczenia zawartych przed upływem 3 miesięcy
od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art.
2 ust. 1, są
1)
osoby fizyczne, wpisane na listę doradców podatkowych;
2)
adwokaci i radcowie prawni;
3)
biegli rewidenci.
Podmioty uprawnione, zgodnie z odrębnymi przepisami, do usługowego prowadzenia ksiąg
rachunkowych mogą również wykonywać czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt
2a i 3.
(uchylony).
Osoby prawne wpisane do rejestru osób prawnych uprawnionych do wykonywania doradztwa
podatkowego, które dotychczas nie uiściły opłaty, o której mowa w art. 19 ust. 1 ustawy
wymienionej w art. 1, są obowiązane do jej uiszczenia w terminie 30 dni od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt
10, art. 2 pkt 2 i 3 oraz art. 3, które wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia
ogłoszenia.
1.
Podmiotami uprawnionymi do wykonywania doradztwa podatkowego są również
1)
organizacje zawodowe posiadające osobowość prawną, spółdzielnie, stowarzyszenia lub
izby gospodarcze, jeżeli przedmiotem ich działalności statutowej jest również doradztwo
podatkowe świadczone wyłącznie na rzecz ich członków;
2)
podmioty uprawnione na podstawie odrębnych przepisów do badania sprawozdań finansowych;
3)
spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjne, które spełniają łącznie
następujące warunki
a)
większość członków zarządu stanowią doradcy podatkowi, a jeżeli zarząd składa się
z nie więcej niż 2 osób, to jedna z nich jest doradcą podatkowym,
b)
większość głosów w zgromadzeniu wspólników (akcjonariuszy) oraz w organach nadzoru
przysługuje doradcom podatkowym,
c)
w spółce akcyjnej wydawane są wyłącznie akcje imienne,
d)
zbycie akcji lub udziałów albo ustanowienie na nich zastawu wymaga zezwolenia udzielonego
przez zarząd spółki;
4)
(uchylony).
2.
Podmioty wymienione w ust. 1 pkt 1-3 wykonują doradztwo podatkowe wyłącznie przez
doradców podatkowych, radców prawnych lub biegłych rewidentów zatrudnionych w tych
podmiotach.
1.
Osoba fizyczna, której doręczono decyzję o dokonaniu wpisu warunkowego na listę doradców
podatkowych, a która nie złożyła ślubowania, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy
wymienionej w art. 1, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy
1)
składa ślubowanie oraz uiszcza opłatę za dokonanie wpisu albo
2)
składa wniosek o uchylenie decyzji o dokonaniu wpisu warunkowego na listę doradców
podatkowych.
2.
W razie niedokonania którejkolwiek z czynności, o których mowa w ust. 1 i w terminie
określonym w ust. 1, minister właściwy do spraw finansów publicznych wydaje decyzję
o uchyleniu decyzji o dokonaniu wpisu warunkowego na listę doradców podatkowych.
3.
Osoby fizyczne, które złożyły ślubowanie, a nie uiściły opłaty za dokonanie wpisu,
są obowiązane do jej wpłaty w terminie określonym w ust. 1; w przypadku niedokonania
wpłaty przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
Przepisy ustawy nie naruszają obowiązku organów podatkowych w zakresie informowania
o przepisach dotyczących podatków.
Do rejestru biegłych rewidentów może być również wpisany ten, kto został wpisany,
zgodnie z odrębnymi przepisami, na listę doradców podatkowych i złożył z wynikiem
pozytywnym egzaminy na biegłego rewidenta w następującym zakresie
1)
rachunkowość finansowa i sprawozdawczość,
2)
rachunek kosztów i rachunkowość zarządcza,
3)
badanie sprawozdań finansowych i inne usługi biegłego rewidenta.
1.
Pierwszy Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych, zwany dalej Zjazdem, odbędzie się nie
później niż w terminie 8 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Zjazd
odbędzie się w Warszawie.
2.
Delegatami na Zjazd są doradcy podatkowi wybrani na wojewódzkich zgromadzeniach wyborczych
doradców podatkowych.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r. i ma zastosowanie po raz pierwszy
do sprawozdań finansowych za rok obrotowy rozpoczynający się w 2009 r., z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 3 lit. a tiret pierwszy i drugi, pkt 4, pkt 19 oraz pkt 49 lit. a, które
wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia i mają zastosowanie po raz pierwszy
do sprawozdań finansowych za rok obrotowy rozpoczynający się w 2008 r.;
2)
art. 1 pkt 46, art. 2 ust. 1-4 oraz art. 4 ust. 2, które wchodzą w życie po upływie
14 dni od dnia ogłoszenia.
1.
Na listę doradców podatkowych wpisuje się osobę fizyczną, jeżeli spełnia łącznie następujące
warunki
1)
(uchylony);
2)
ma pełną zdolność do czynności prawnych;
3)
korzysta z pełni praw publicznych;
4)
jest nieskazitelnego charakteru i swoim dotychczasowym postępowaniem daje rękojmię
prawidłowego wykonywania zawodu doradcy podatkowego;
5)
posiada wyższe wykształcenie;
6)
odbyła w Polsce dwuletnią praktykę zawodową;
7)
złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin na doradcę podatkowego;
8)
wystąpiła z wnioskiem o wpis na listę, nie później niż w okresie 3 lat od spełnienia
warunku określonego w pkt 7.
2.
Na listę doradców podatkowych wpisuje się również osoby, które spełniają warunki określone
w ust. 1 pkt 2-5 oraz
1)
są członkami Państwowej Komisji Egzaminacyjnej do Spraw Doradztwa Podatkowego lub
2)
posiadają stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych lub nauk ekonomicznych
w zakresie prawa finansowego lub finansów.
3
Na listę doradców podatkowych wpisuje się również osoby fizyczne, których kwalifikacje
do wykonywania zawodu doradcy podatkowego zostały uznane na zasadach określonych w
ustawie z dnia 26 kwietnia 2001 r. o zasadach uznawania nabytych w państwach członkowskich
Unii Europejskiej kwalifikacji do wykonywania zawodów regulowanych
(Dz. U. Nr 87, poz. 954, z późn. zm.
1)
spełniają warunki określone w ust. 1 pkt 2 i 3;
2)
wystąpią z wnioskiem o wpis na listę, nie później niż w terminie 12 miesięcy od dnia
doręczenia decyzji o uznaniu kwalifikacji wydanej na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy
o uznawaniu kwalifikacji.
4
W przypadku osoby nieposiadającej polskiego obywatelstwa do stwierdzenia pełni praw
publicznych właściwe są przepisy prawa państwa, którego obywatelstwo posiada dana
osoba.
1.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w terminie 60 dni od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy powołuje Komisję Organizacyjną Zjazdu, zwaną dalej Komisją,
która zwołuje Zjazd.
2.
Komisja, z zastrzeżeniem ust. 3, składa się z 33 doradców podatkowych powołanych w
jednej trzeciej spośród osób zgłoszonych przez stowarzyszenia zrzeszające doradców
podatkowych oraz w dwóch trzecich spośród osób zgłoszonych przez doradców podatkowych
niezrzeszonych w tych stowarzyszeniach.
3.
Skład Komisji może być powiększony o przedstawicieli ministra właściwego do spraw
finansów publicznych, w liczbie nie większej niż 12 osób.
4.
Uprawnieni do zgłaszania kandydatów na członków Komisji, o których mowa w ust. 2,
zgłaszają tych kandydatów spośród osób wpisanych na listę doradców podatkowych w terminie
30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
5.
Komisja w terminie 14 dni od dnia powołania wybierze ze swego grona przewodniczącego,
wiceprzewodniczącego oraz skarbnika Komisji.
6.
Doradcom podatkowym będącym członkami Komisji nie przysługuje bierne prawo wyborcze
na pierwszym Krajowym Zjeździe Doradców Podatkowych.
1.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych prowadzi listę doradców podatkowych, zwaną dalej
„listą”, oraz podejmuje decyzje w sprawach wpisu na listę lub skreślenia z niej.
2.
Wpisu na listę dokonuje się na wniosek osoby zainteresowanej.
3.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera
1)
nazwisko, imię oraz datę urodzenia;
2)
oznaczenie miejsca zamieszkania;
3)
oznaczenie miejsca wykonywania doradztwa podatkowego (siedziby);
4)
numer identyfikacji podatkowej (NIP) lub inny numer służący identyfikacji dla celów
podatkowych lub ubezpieczeń społecznych nadany w państwie pochodzenia osoby składającej
wniosek;
5)
informacje o zmianach danych wymienionych w pkt 1-4, dokonanych w ciągu 5 lat poprzedzających
złożenie wniosku o wpis.
4.
Do wniosku, z zastrzeżeniem ust. 5, dołącza się
1)
oświadczenie o spełnianiu warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3;
2)
aktualne zaświadczenie o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego;
2a
oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach
organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów
(Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 425, z późn. zm. albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy;
3)
dokumenty potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 6
i 7.
5.
Osoby, o których mowa w art. 6 ust. 3, do wniosku dołączają wyłącznie
1)
kopię decyzji wydanej na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy o uznawaniu kwalifikacji;
2)
oświadczenie o spełnianiu warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3.
6.
Wpis doradcy podatkowego na listę obejmuje
1)
numer i datę wpisu;
2)
dane wymienione w ust. 3 pkt 1-4.
7
Doradca podatkowy jest obowiązany zawiadomić Krajową Radę Doradców Podatkowych o wszelkich
zmianach danych określonych w ust. 3 w terminie 30 dni od dnia zaistnienia tych zmian.
1.
Do zadań Komisji należy w szczególności
1)
opracowanie regulaminu zwołania Zjazdu oraz zasad i trybu wyłaniania delegatów na
Zjazd na wojewódzkich zgromadzeniach wyborczych doradców podatkowych,
2)
zwołanie wojewódzkich zgromadzeń wyborczych doradców podatkowych,
3)
zorganizowanie Zjazdu.
2.
Regulamin, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, określa
1)
organizację, skład oraz zasady i tryb działania komisji wyborczych wojewódzkich zgromadzeń
wyborczych doradców podatkowych,
2)
szczegółowe zasady i tryb wyboru delegatów na Zjazd,
3)
terminy i miejsce publikacji komunikatów dotyczących wojewódzkich zgromadzeń wyborczych
doradców podatkowych oraz Zjazdu.
3.
Koszty organizacji wojewódzkich zgromadzeń wyborczych doradców podatkowych oraz Zjazdu
są pokrywane ze środków, o których mowa w art. 83 ust. 3 ustawy wymienionej w art.
1.
1.
Wpis na listę doradców podatkowych następuje po złożeniu ślubowania wobec przewodniczącego
Krajowej Rady Doradców Podatkowych lub osoby przez niego upoważnionej spośród członków
Krajowej Rady Doradców Podatkowych.
2.
Rota ślubowania ma następujące brzmienie: „Przyrzekam, że jako doradca podatkowy będę
wykonywać ten zawód kierując się dobrem swoich klientów, z całą sumiennością i rzetelnością,
zgodnie z prawem, wiedzą i zasadami etyki zawodowej. Poznane w związku z wykonywaniem
zawodu fakty i informacje zachowam w tajemnicy wobec osób trzecich.”.
Przepisów art. 27 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy wymienionej w art. 1 nie stosuje się
do spółek niemających osobowości prawnej powstałych do dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy.
Z dniem dokonania wpisu na listę osoba wpisana nabywa prawo wykonywania zawodu doradcy
podatkowego oraz używania tytułu „doradca podatkowy”. Tytuł „doradca podatkowy” podlega
ochronie prawnej.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
1.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych skreśla doradcę podatkowego z listy
1)
na jego wniosek;
2)
z urzędu lub na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych, w przypadku
a)
utraty prawa do wykonywania zawodu,
b)
zawieszenia wykonywania zawodu na okres przekraczający 5 kolejnych lat,
c)
niedopełnienia obowiązku ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone
przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1,
d)
śmierci doradcy.
1a.
Utrata prawa wykonywania zawodu, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, następuje w
wyniku prawomocnego orzeczenia
1)
środka karnego zakazu wykonywania zawodu;
2)
środka karnego pozbawienia praw publicznych;
3)
o całkowitym lub o częściowym ubezwłasnowolnieniu;
3a
sądu, stwierdzającego złożenie niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego;
4)
sądu dyscyplinarnego o pozbawieniu prawa wykonywania zawodu;
5
utraty prawa do wykonywania zawodu w państwie pochodzenia.
2.
W przypadku uchylenia orzeczenia powodującego utratę prawa do wykonywania zawodu następuje
przywrócenie wpisu na listę na wniosek doradcy podatkowego, chyba że doradca podatkowy
nie spełnia warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2-4.
3.
Osoba skreślona z listy z przyczyny określonej w ust. 1 pkt 1 może być ponownie wpisana
na listę, jeżeli od dnia skreślenia nie upłynęło więcej niż 5 lat i spełnia ona warunki,
o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2-4.
4.
Osoba skreślona z listy z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 2 lit. c może być ponownie
wpisana na listę, nie wcześniej jednak niż po upływie roku od dnia skreślenia, jeżeli
od dnia skreślenia nie upłynęło więcej niż 5 lat oraz spełnia ona warunki, o których
mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2-4.
1.
Za wpis na listę doradców podatkowych Krajowa Rada Doradców Podatkowych pobiera opłatę.
2.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów
publicznych, określi wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, oraz termin jej uiszczenia.
3.
Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód Krajowej Izby Doradców Podatkowych.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady
Doradców Podatkowych, określi, w drodze rozporządzenia, sposób, tryb i zakres podawania
do publicznej wiadomości danych dotyczących osób wpisanych na listę doradców podatkowych,
mając na uwadze upowszechnienie informacji o nadanym numerze wpisu na listę doradców
podatkowych oraz o miejscu wykonywania czynności doradztwa podatkowego.
1.
Decyzje w sprawach wpisu na listę lub skreślenia z niej oraz o odmowie dopuszczenia
do egzaminu są decyzjami administracyjnymi.
2.
Decyzję podpisuje przewodniczący posiedzenia, na którym decyzja została podjęta.
3.
Do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego.
1.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych prowadzi rejestr osób prawnych uprawnionych
do wykonywania doradztwa podatkowego, zwany dalej „rejestrem”.
2.
Wpis dokonywany jest na wniosek osoby prawnej spełniającej warunki, o których mowa
w art. 4 ust. 1 pkt 1 lub 3. Obowiązek złożenia wniosku ciąży na organie zarządzającym
osoby prawnej.
3.
Wniosek osoby prawnej o dokonanie wpisu w rejestrze zawiera
1)
dane wymienione w ust. 4;
2)
odpis umowy spółki lub statutu;
3)
aktualny wypis z właściwego rejestru sądowego.
4.
Wpis w rejestrze zawiera następujące dane
1)
pełną i skróconą firmę (nazwę) osoby prawnej, adres jej siedziby oraz numer identyfikacji
podatkowej (NIP);
2)
formę organizacyjno-prawną;
3)
nazwiska, imiona i adresy oraz numery identyfikacji podatkowej (NIP) wspólników (akcjonariuszy),
członków zarządów oraz organów nadzoru spółek, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt
3;
4)
nazwiska, imiona i adresy oraz numery identyfikacji podatkowej (NIP) członków organów
zarządzających osób prawnych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1.
5.
Osoba prawna wpisana do rejestru jest obowiązana zawiadomić ministra właściwego do
spraw finansów publicznych o wszelkich zmianach danych określonych w ust. 4 w terminie
30 dni od dnia zaistnienia tych zmian.
6
Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza w Dzienniku Urzędowym Ministra
Finansów komunikat o dokonaniu wpisu osoby prawnej do rejestru, a także o zmianie
lub skreśleniu tego wpisu.
7.
Komunikat, o którym mowa w ust. 6, zawiera pełną i skróconą nazwę osoby prawnej oraz
adres jej siedziby.
8.
Komunikat, o którym mowa w ust. 6, minister właściwy do spraw finansów publicznych
podaje do publicznej wiadomości niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 60
dni od dnia dokonania wpisu do rejestru lub od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym
mowa w ust. 5.
1.
Z chwilą wpisu do rejestru spółka, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3, nabywa prawo
do wykonywania doradztwa podatkowego oraz do posługiwania się oznaczeniem „spółka
doradztwa podatkowego”.
2.
Oznaczenie, o którym mowa w ust. 1, figuruje obok firmy spółki na wszystkich pismach
sporządzanych w związku z wykonywaniem doradztwa podatkowego oraz na wszystkich zeznaniach
i deklaracjach sporządzanych przez spółkę w imieniu i na rzecz podatników, płatników
lub inkasentów.
3.
Oznaczenie „spółka doradztwa podatkowego” podlega ochronie prawnej.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych skreśla osobę prawną z rejestru
1)
na jej wniosek;
2)
z urzędu lub na wniosek Krajowej Rady Doradców Podatkowych w przypadku
a)
nieprzestrzegania warunków określonych w art. 4,
b)
naruszenia zakazu reklamowania świadczonych przez siebie usług doradztwa podatkowego,
c)
niedopełnienia obowiązku ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone
przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1;
3)
z urzędu - w przypadku ustania osoby prawnej.
Doradcy podatkowi wchodzący w skład zarządów spółek, o których mowa w art. 4 ust.
1 pkt 3, są odpowiedzialni za wykonywanie przez te spółki doradztwa podatkowego zgodnie
z przepisami prawa i zasadami etyki zawodowej.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1998 r.
1.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych wydaje decyzje administracyjne o wpisie
do rejestru, o odmowie dokonania wpisu do rejestru oraz o skreśleniu z rejestru.
2.
Decyzje, o których mowa w ust. 1, są przekazywane do wiadomości Krajowej Radzie Doradców
Podatkowych.
1.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych pobiera opłatę za dokonanie wpisu
w rejestrze.
2.
Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa.
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
wysokość i termin uiszczenia opłaty za wpis do rejestru osób prawnych uprawnionych
do wykonywania doradztwa podatkowego, biorąc pod uwagę koszty postępowania administracyjnego
oraz innych czynności związanych z prowadzeniem rejestru oraz publikowaniem komunikatów.
1.
Egzamin jest sprawdzianem teoretycznego i praktycznego przygotowania kandydatów na
doradców podatkowych, z następujących dziedzin
1)
źródła prawa i wykładnia prawa;
2)
analiza podatkowa, materialne prawo podatkowe oraz podstawy międzynarodowego prawa
podatkowego;
3)
postępowanie administracyjne i postępowanie egzekucyjne w administracji;
4)
prawo celne i dewizowe;
5)
prawo karne skarbowe;
6)
administracja finansowa i kontrola skarbowa;
7)
rachunkowość;
8)
ewidencja podatkowa i zasady prowadzenia ksiąg podatkowych;
9)
przepisy o doradztwie podatkowym;
10)
etyka zawodowa.
2
Egzamin na doradcę podatkowego w stosunku do osób, które zajmowały stanowiska sędziów,
prokuratorów oraz inspektorów kontroli skarbowej lub wykonywały zawód adwokata, radcy
prawnego, notariusza, biegłego rewidenta, nie obejmuje zakresu egzaminu wymaganego
do uzyskania takiego stanowiska lub zawodu.
3.
Państwowa Komisja Egzaminacyjna do Spraw Doradztwa Podatkowego, zwana dalej „Komisją
Egzaminacyjną”, ustala zakres tematyczny egzaminu na doradcę podatkowego dla osób
zajmujących stanowiska lub wykonujących zawody wymienione w ust. 2.
4
Zakres tematyczny egzaminu, o którym mowa w ust. 3, ustalany jest w stosunku do sędziów
i prokuratorów po zasięgnięciu opinii Ministra Sprawiedliwości, w stosunku do adwokatów,
radców prawnych, notariuszy i biegłych rewidentów - właściwego samorządu zawodowego,
a w stosunku do inspektorów kontroli skarbowej oraz osób, o których mowa w ust. 5
- ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
5
Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio do osób spełniających warunek określony
w art. 39 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej
(Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 65, z późn. zm., posiadających 8-letni staż pracy w organach administracji podatkowej lub skarbowej.
1
Do egzaminu na doradcę podatkowego jest dopuszczona osoba spełniająca warunki, o których
mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5.
2.
W razie niespełnienia warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5, decyzję o
odmowie dopuszczenia do egzaminu podejmuje Komisja Egzaminacyjna.
3.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyraża zgodę na dopuszczenie do egzaminu na doradcę
podatkowego osoby niebędącej obywatelem polskim, jeżeli wykazuje ona biegłą znajomość
języka polskiego, oraz wpisuje tę osobę - po zdaniu egzaminu - na listę doradców podatkowych,
jeżeli spełnia ona pozostałe warunki określone w art. 6 ust. 1.
4.
Praktyka zawodowa, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 6, obejmuje zapoznanie się z
funkcjonowaniem organów podatkowych oraz wykonywaniem doradztwa podatkowego. Praktykę
po zdaniu egzaminu odbywa się w urzędach i w izbach skarbowych, w urzędach kontroli
skarbowej, u doradców podatkowych lub w spółkach doradztwa podatkowego.
4a
Krajowa Rada Doradców Podatkowych może zwolnić obywatela polskiego, obywatela państwa
członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym z wymogu
określonego w art. 6 ust. 1 pkt 6, jeżeli wykonywali oni czynności doradztwa podatkowego
co najmniej przez 2 lata w jednym z tych państw.
5.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady
Doradców Podatkowych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki odbywania
praktyki, o której mowa w ust. 4, oraz rodzaje zatrudnienia traktowane na równi z
praktyką, mając na uwadze zapewnienie odpowiednich warunków w celu przygotowania kandydatów
na doradców podatkowych do wykonywania zawodu.
1.
Egzamin na doradcę podatkowego przeprowadza Komisja Egzaminacyjna.
2.
Komisja Egzaminacyjna składa się z pięćdziesięciu pięciu członków powoływanych i odwoływanych
przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Minister właściwy do spraw
finansów publicznych powołuje przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej spośród jej
członków.
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych odwołuje przewodniczącego lub członka
Komisji Egzaminacyjnej
1)
na jego wniosek;
2)
z urzędu - w przypadku prawomocnego skazania za popełnione przestępstwo.
4.
Kadencja Komisji Egzaminacyjnej trwa 4 lata; Komisja może działać do czasu powołania
Komisji Egzaminacyjnej kolejnej kadencji, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy
od dnia zakończenia kadencji.
5.
Kadencja osoby powołanej w miejsce odwołanego członka kończy się wraz z upływem kadencji
Komisji Egzaminacyjnej.
6.
Komisja Egzaminacyjna składa się z
1)
dwudziestu przedstawicieli ministra właściwego do spraw finansów publicznych powoływanych
spośród pracowników Ministerstwa Finansów, organów podatkowych lub organów kontroli
skarbowej;
2)
pięciu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego delegowanych przez Prezesa tego Sądu;
3)
dziesięciu pracowników naukowych lub naukowo-dydaktycznych w dziedzinach objętych
zakresem tematycznym egzaminu powoływanych spośród kandydatów zgłaszanych przez placówki
naukowe lub wyższe uczelnie;
4)
dwudziestu przedstawicieli Krajowej Rady Doradców Podatkowych powoływanych spośród
kandydatów przedstawianych przez tę Radę.
7.
Komisja Egzaminacyjna ustala wykaz pytań i zadań oraz podaje go do publicznej wiadomości.
8.
Komisja Egzaminacyjna przeprowadza egzaminy w sześcioosobowych składach egzaminacyjnych.
9.
Obsługę administracyjno-biurową Komisji Egzaminacyjnej zapewnia minister właściwy
do spraw finansów publicznych.
Komisja Egzaminacyjna przeprowadza test umiejętności dla osób, które, w toku postępowania
w sprawie uznania kwalifikacji do wykonywania zawodu doradcy podatkowego, zostaną
zobowiązane do zdania testu umiejętności, na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
1.
Przewodniczący Komisji Egzaminacyjnej kieruje jej pracami, wyznacza składy egzaminacyjne
spośród członków Komisji, ustala przewodniczących tych składów oraz terminy egzaminów.
2.
Przewodniczącemu Komisji Egzaminacyjnej przysługuje wynagrodzenie.
3.
Członkom Komisji Egzaminacyjnej przysługuje wynagrodzenie za udział w pracach Komisji
oraz zwrot kosztów podróży i noclegów.
1.
Egzamin na doradcę podatkowego składa się z części pisemnej i ustnej.
2.
Warunkiem dopuszczenia do części ustnej jest zdanie z wynikiem pozytywnym części pisemnej
egzaminu.
3.
W przypadku negatywnego wyniku części pisemnej egzaminu może on być powtarzany. Termin
ponownego egzaminu może być wyznaczony nie wcześniej niż po upływie 3 miesięcy od
dnia egzaminu, którego wynik był negatywny.
4.
W przypadku pozytywnego wyniku części pisemnej egzaminu, kandydat może w okresie roku
przystępować do części ustnej egzaminu, nie częściej jednak niż co 3 miesiące.
1.
Za egzamin pobiera się opłatę, która stanowi dochód budżetu państwa.
2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, mając na uwadze koszty przeprowadzania egzaminów
oraz wydatki związane z funkcjonowaniem Komisji Egzaminacyjnej.
1.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady
Doradców Podatkowych, określi, w drodze rozporządzenia, regulamin przeprowadzania
egzaminów na doradcę podatkowego.
2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia
1)
wysokość wynagrodzenia Przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej;
2)
sposób ustalania i wysokość wynagrodzeń członków Komisji Egzaminacyjnej za udział
w posiedzeniach Komisji, przeprowadzanie egzaminów oraz przygotowywanie projektów
pytań i zadań egzaminacyjnych, uwzględniając zakres obowiązków poszczególnych członków;
3)
szczegółowe zasady przysługującego członkom Komisji Egzaminacyjnej zwrotu kosztów
podróży i noclegów, poniesionych w związku z udziałem w pracach Komisji.
1.
Doradca podatkowy wykonuje ten zawód jako
1)
(utracił moc);
1a
osoba fizyczna prowadząca działalność we własnym imieniu i na własny rachunek lub
jako uczestnik spółki niemającej osobowości prawnej, z wyjątkiem spółki komandytowo-akcyjnej;
2)
osoba pozostająca w stosunku pracy z podmiotami, o których mowa w pkt 7
2
Doradcy podatkowi mogą wykonywać swój zawód uczestnicząc w spółkach, o których mowa
w ust. 1 pkt 1 , pod warunkiem, że komplementariuszami w spółce komandytowej oraz wspólnikami w pozostałych
spółkach są wyłącznie doradcy podatkowi.
Doradca podatkowy wykonujący ten zawód może być zatrudniony także
1)
w samorządzie doradców podatkowych;
2)
w charakterze pracownika naukowo-dydaktycznego, dydaktycznego lub naukowego.
(uchylony).
Doradcy podatkowi będący wspólnikami spółek, o których mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1a,
przesyłają w terminie 14 dni od dnia zawarcia umowy lub uprawomocnienia się postanowienia
sądu rejestrowego Krajowej Radzie Doradców Podatkowych odpis umowy spółki, a w stosunku
do spółek handlowych - także wypis z rejestru przedsiębiorców.
1.
Doradca podatkowy wykonujący ten zawód nie może prowadzić działalności gospodarczej,
z zastrzeżeniem ust. 2-4, oraz pozostawać w stosunku pracy lub stosunku służbowym,
z wyjątkiem przypadków określonych w art. 27 ust. 1 pkt 2 i w art. 28.
2.
Doradca podatkowy wykonujący ten zawód może prowadzić działalność naukowo-dydaktyczną
i szkoleniową, a także
1)
wydawniczą,
2)
polegającą na świadczeniu usług informatycznych oraz organizacji i zarządzania
- w zakresie doradztwa podatkowego i rachunkowości.
3.
Doradca podatkowy wykonujący ten zawód może również
1)
prowadzić działalność w zakresie prowadzenia ksiąg rachunkowych;
2)
świadczyć usługi doradztwa lub prowadzić rozliczenia w zakresie innych zobowiązań
publicznoprawnych.
4.
Doradca podatkowy wykonujący ten zawód może również wykonywać doradztwo prawne, ekonomiczne,
finansowe oraz usługi w zakresie rzeczoznawstwa, jeżeli posiada uprawnienia lub kwalifikacje
określone w odrębnych przepisach.
1.
Doradca podatkowy, w ciągu 2 lat od dnia wpisu na listę, nie może wykonywać doradztwa
podatkowego na rzecz osób, których sprawy rozstrzygał w ciągu ostatnich 3 lat przed
ustaniem zatrudnienia lub pełnienia funkcji.
2.
Przez rozstrzyganie spraw, o których mowa w ust. 1, rozumie się przeprowadzanie kontroli
skarbowej lub podatkowej, wydawanie decyzji administracyjnych w sprawach podatkowych
oraz uznawanie złożonych zeznań i deklaracji za prawidłowe.
Nie może wykonywać zawodu doradca podatkowy, którego małżonek jest zatrudniony na
stanowisku kierowniczym lub innym samodzielnym w organie podatkowym, organie kontroli
skarbowej lub w Ministerstwie Finansów, a także na stanowisku, na którym wykonuje
obowiązki w zakresie przygotowywania rozstrzygnięć w sprawach związanych z ustalaniem
lub określaniem zobowiązań podatkowych lub poborem podatków.
1.
Doradca podatkowy obowiązany jest zawiadomić Krajową Radę Doradców Podatkowych w terminie
30 dni od daty wpisu na listę o zamiarze niewykonywania zawodu przez okres co najmniej
6 miesięcy, licząc od dnia wpisu.
2.
Doradca podatkowy obowiązany jest zawiadomić Krajową Radę Doradców Podatkowych o przerwie
w wykonywaniu zawodu trwającej dłużej niż 6 miesięcy.
3.
Okresy, o których mowa w ust. 1 i 2, traktuje się jako zawieszenie wykonywania zawodu.
(uchylony).
Doradca podatkowy obowiązany jest w szczególności
1)
postępować zgodnie z przepisami prawa, ze złożonym ślubowaniem i z zasadami etyki
zawodowej;
2)
stale podnosić swoje kwalifikacje;
3)
regularnie opłacać składkę członkowską.
1.
Doradca podatkowy jest obowiązany zachować w tajemnicy fakty i informacje, z którymi
zapoznał się w związku z wykonywaniem zawodu.
2.
Doradca podatkowy nie może być przesłuchiwany jako świadek co do faktów i informacji,
na które rozciąga się obowiązek, o którym mowa w ust. 1, chyba że został zwolniony
od tego obowiązku w trybie określonym odrębnymi ustawami.
3.
Przepis ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do osób zatrudnionych przez doradcę podatkowego
oraz przez podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1, w zakresie wykonywania przez
te osoby czynności doradztwa podatkowego.
4
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy informacji udostępnianych na podstawie
przepisów ustawy z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu wprowadzaniu do obrotu finansowego
wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł oraz o
przeciwdziałaniu finansowaniu terroryzmu
(Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1505, z późn. zm. - w zakresie określonym tymi przepisami.
1.
Doradca podatkowy nie może reklamować świadczonych przez siebie usług.
2.
Organy podatkowe, pracownicy zatrudnieni w organach podatkowych, organy kontroli skarbowej,
pracownicy urzędów kontroli skarbowej, a także minister właściwy do spraw finansów
publicznych oraz pracownicy Ministerstwa Finansów nie mogą w jakiejkolwiek formie
reklamować konkretnego podmiotu świadczącego doradztwo podatkowe.
3.
Przepis ust. 1 stosuje się również do podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w
zakresie wykonywania przez te podmioty czynności doradztwa podatkowego.
1.
Doradca podatkowy jest obowiązany przechowywać przez okres 5 lat kopie sporządzanych
na piśmie opinii, wystąpień w imieniu podatników, płatników, inkasentów oraz osób,
o których mowa w art. 2 ust. 1a, w sprawach obowiązków podatkowych, a także udzielonych
im porad.
2.
Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 1, doradca podatkowy obowiązany jest zniszczyć
dokumenty określone w ust. 1.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się również do podmiotów, o których mowa w art. 4 ust.
1.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2003 r., z wyjątkiem
1)
art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy wymienionej w art. 8 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
który wchodzi w życie z dniem przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej;
2)
art. 5 ust. 9a i 9b oraz art. 7 ustawy wymienionej w art. 15 w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.;
3)
art. 32, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia ustawy.
1.
Doradca podatkowy jest obowiązany umieszczać na wszystkich pismach sporządzonych w
związku z wykonywaniem doradztwa podatkowego firmę (nazwę), pod jaką doradztwo to
wykonuje, oraz miejsce jego wykonywania, podpis oraz numer wpisu na listę doradców
podatkowych.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do zeznań i deklaracji podatkowych sporządzonych
przez doradcę podatkowego w imieniu i na rzecz podatnika.
3.
Firma (nazwa), o której mowa w ust. 1, obejmuje imię i nazwisko doradcy podatkowego
oraz ustawowe określenie zawodu „doradca podatkowy”, a w przypadku spółek niemających
osobowości prawnej - imiona i nazwiska wszystkich wspólników oraz ustawowe określenie
zawodu „doradca podatkowy”. Tytuły służbowe lub inne godności i tytuły, z wyjątkiem
stopni i tytułów naukowych, nie mogą być zamieszczone w oznaczeniu firmy (nazwy).
1.
W postępowaniu przed organami administracji publicznej w sprawach obowiązków podatkowych
pełnomocnikiem podatnika, płatnika, inkasenta oraz osób, o których mowa w art. 2 ust.
1a, może być również doradca podatkowy.
2.
Doradca podatkowy uprawniony jest do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu
w zakresie sądowej kontroli decyzji administracyjnych w sprawach dotyczących obowiązków
podatkowych.
3.
Doradca podatkowy może sam uwierzytelnić odpis udzielonego mu pełnomocnictwa.
1.
Wynagrodzenie za czynności doradcy podatkowego ustala umowa z klientem.
2
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych,
określi, w drodze rozporządzenia, wynagrodzenie za czynności doradcy podatkowego w
postępowaniu w zakresie sądowej kontroli decyzji administracyjnych w sprawach obowiązków
podatkowych, stanowiące podstawę do zasądzenia przez sąd kosztów zastępstwa prawnego,
mając na względzie rodzaj i zawiłość sprawy oraz wymagany nakład pracy doradcy podatkowego.
1.
Koszty pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu ponosi Skarb Państwa.
2.
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych,
określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady ponoszenia kosztów, o których
mowa w ust. 1, z uwzględnieniem sposobu ustalania tych kosztów, wydatków stanowiących
podstawę ich ustalania oraz maksymalnego wynagrodzenia doradcy podatkowego za udzieloną
pomoc.
Doradca podatkowy jest uprawniony do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych.
1.
W razie wyrządzenia szkody przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 2 ust.
1 oraz art. 31 ust. 2-4, doradca podatkowy oraz osoby, z których pomocą czynności
te wykonuje lub którym powierza ich wykonanie, ponoszą odpowiedzialność za szkodę
na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osób prawnych uprawnionych do wykonywania
doradztwa podatkowego.
1.
Doradca podatkowy podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej
za szkody wyrządzone przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1.
2.
Ubezpieczenie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje także odpowiedzialność podmiotów wymienionych
w art. 43.
3.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, ciąży na doradcach podatkowych wykonujących zawód
we własnym imieniu i na własny rachunek oraz w formie spółek niemających osobowości
prawnej. W przypadkach określonych w art. 27 ust. 1 pkt 2 obowiązek ten ciąży na podmiotach
zatrudniających doradców podatkowych.
Przepisy art. 43 i 44 stosuje się odpowiednio do adwokatów, radców prawnych oraz biegłych
rewidentów, jeżeli zatrudniają doradców podatkowych i nie ubezpieczyli się od odpowiedzialności
cywilnej za szkody wyrządzone przy wykonywaniu tych zawodów.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Krajowej
Rady Doradców Podatkowych oraz Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w art. 44, termin powstania
obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną, biorąc w szczególności pod
uwagę specyfikę wykonywanego zawodu oraz zakres realizowanych zadań.
1.
Do przeprowadzania kontroli spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym
mowa w art. 44, są uprawnieni minister właściwy do spraw finansów publicznych oraz Krajowa Rada Doradców
Podatkowych. Spełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art.
44, ustala się na podstawie polisy lub innego dokumentu ubezpieczenia, potwierdzającego
zawarcie umowy tego ubezpieczenia, wystawionego przez zakład ubezpieczeń.
2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych nadzoruje wykonywanie przez Krajową
Radę Doradców Podatkowych zadań określonych w ust. 1. Krajowa Rada Doradców Podatkowych
jest obowiązana do składania ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych raz
w roku, w terminie do dnia 15 marca, sprawozdań z kontroli przeprowadzonych w poprzednim
roku kalendarzowym.
Podmioty, o których mowa w art. 3a, są obowiązane do zawarcia, na podstawie odrębnych
przepisów, umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przy
wykonywaniu czynności doradztwa podatkowego, do wykonywania których są uprawnione.
(uchylony).
1.
Doradcy podatkowi tworzą samorząd doradców podatkowych, zwany Krajową Izbą Doradców
Podatkowych.
2.
Przynależność doradców podatkowych do Krajowej Izby Doradców Podatkowych jest obowiązkowa
i powstaje z chwilą wpisu na listę.
3.
Samorząd doradców podatkowych jest niezależny w wykonywaniu swoich zadań i podlega
tylko ustawom.
1.
Krajowa Izba Doradców Podatkowych ma osobowość prawną.
2.
Siedzibą Krajowej Izby Doradców Podatkowych jest miasto Warszawa.
3.
Krajowa Izba Doradców Podatkowych może prowadzić działalność wydawniczą, oświatową
i szkoleniową.
1.
Organami Krajowej Izby Doradców Podatkowych są
1)
Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych;
2)
Krajowa Rada Doradców Podatkowych;
3)
Krajowa Komisja Rewizyjna;
4)
Wyższy Sąd Dyscyplinarny;
5)
Sąd Dyscyplinarny;
6)
Rzecznik Dyscyplinarny.
2.
Krajowa Izba Doradców Podatkowych może tworzyć regionalne oddziały Izby i oddziały
zamiejscowe Sądu Dyscyplinarnego.
1.
Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych odbywa się co 4 lata.
2.
Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych jest zwoływany przez Krajową Radę Doradców Podatkowych.
3.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych zwołuje nadzwyczajny Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych
przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1
1)
z własnej inicjatywy,
2)
na wniosek Krajowej Komisji Rewizyjnej,
3)
na wniosek co najmniej 1/10 ogółu doradców podatkowych,
4)
na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych
- w terminie 90 dni od dnia złożenia wniosku.
4.
Prawo do udziału w Krajowym Zjeździe Doradców Podatkowych przysługuje każdemu doradcy
podatkowemu, z zastrzeżeniem ust. 5.
5.
W przypadku utworzenia regionalnych oddziałów Krajowej Izby Doradców Podatkowych,
w Krajowym Zjeździe Doradców Podatkowych biorą udział delegaci wybrani przez walne
zgromadzenia w regionalnych oddziałach Izby, według zasad określonych przez Krajową
Radę Doradców Podatkowych.
1.
Do zadań Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych należy
1)
uchwalanie programu działania Krajowej Izby Doradców Podatkowych;
2)
ustalenie liczby członków organów, o których mowa w art. 49 ust. 1 pkt 2-5, oraz wybór
tych organów, z zastrzeżeniem ust. 3;
3)
wybór przewodniczącego Krajowej Rady Doradców Podatkowych i Rzecznika Dyscyplinarnego
oraz jego zastępców w liczbie określonej przez Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych;
4)
uchwalanie statutu Krajowej Izby Doradców Podatkowych;
5)
ustalanie wysokości składek członkowskich;
6)
uchwalanie zasad gospodarki finansowej;
7)
rozpatrywanie i zatwierdzanie sprawozdań przedstawianych przez organy Krajowej Izby
Doradców Podatkowych oraz udzielanie absolutorium Krajowej Radzie Doradców Podatkowych
na wniosek Krajowej Komisji Rewizyjnej;
8)
uchwalanie zasad etyki zawodowej;
9)
tworzenie regionalnych oddziałów Krajowej Izby Doradców Podatkowych oraz określanie
ich organizacji i zakresu działania;
10)
określanie zasad stałego podnoszenia kwalifikacji przez doradców podatkowych;
11)
podejmowanie innych uchwał.
2.
Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych uchwala regulamin swojego działania.
3.
W przypadku utworzenia zamiejscowych oddziałów Sądu Dyscyplinarnego, wyboru członków
tego sądu dokonuje zgromadzenie regionalnego oddziału Krajowej Izby Doradców Podatkowych.
1.
Uchwały Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych są podejmowane zwykłą większością głosów
w obecności co najmniej połowy liczby osób uprawnionych do głosowania.
2.
Wybory odbywają się w głosowaniu tajnym, z wyjątkiem wyboru przewodniczącego Zjazdu,
sekretarza Zjazdu oraz Komisji Zjazdowych.
1.
Kadencja Krajowej Rady Doradców Podatkowych trwa 4 lata.
2.
Kadencja organów, o których mowa w art. 49 ust. 1 pkt 3-6, zastępców Rzecznika Dyscyplinarnego
oraz członków oddziałów zamiejscowych Sądu Dyscyplinarnego jest równa kadencji Krajowej
Rady Doradców Podatkowych.
1.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych wybiera w głosowaniu tajnym spośród swoich członków
wiceprzewodniczących, sekretarza i skarbnika.
2.
Przewodniczący Krajowej Rady Doradców Podatkowych oraz osoby wymienione w ust. 1 stanowią
prezydium Krajowej Rady Doradców Podatkowych.
1.
Przewodniczący Krajowej Rady Doradców Podatkowych
1)
reprezentuje Krajową Radę Doradców Podatkowych;
2)
kieruje jej pracami;
3)
przewodniczy na posiedzeniach;
4)
zapewnia wykonanie uchwał Krajowej Rady Doradców Podatkowych;
5)
podpisuje decyzje, o których mowa w art. 7 i 10.
2.
W razie nieobecności przewodniczącego, jego obowiązki wykonuje jeden z wiceprzewodniczących.
1.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych kieruje, w zakresie swoich zadań, działalnością
samorządu w okresach między Krajowymi Zjazdami Doradców Podatkowych.
2
Do zadań Krajowej Rady Doradców Podatkowych należy
1)
zwoływanie Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych;
2)
zapewnienie wykonywania uchwał Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych;
3)
reprezentowanie doradców podatkowych;
4)
opracowywanie rocznych planów finansowych Krajowej Izby Doradców Podatkowych oraz
sprawozdań z ich wykonania;
5)
podejmowanie decyzji w sprawach wpisu na listę i skreślania z niej;
6)
wysuwanie kandydatów na członków Komisji Egzaminacyjnej;
7)
opiniowanie projektów ustaw i rozporządzeń dotyczących prawa podatkowego i przedstawianie
wniosków w tym zakresie;
8)
prowadzenie kontroli spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego,
o którym mowa w art. 44, oraz sporządzanie sprawozdań w tym zakresie;
9)
wykonywanie innych zadań.
1.
Uchwały Krajowej Rady Doradców Podatkowych zapadają większością głosów. W przypadku
równej liczby głosów, rozstrzyga głos przewodniczącego.
2.
Do ważności uchwał Krajowej Rady Doradców Podatkowych jest wymagana obecność co najmniej
połowy jej członków.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych składa Krajowemu Zjazdowi Doradców Podatkowych sprawozdanie
ze swojej działalności.
1.
Członkowie Krajowej Komisji Rewizyjnej wybierają spośród siebie przewodniczącego.
2.
Członkiem Krajowej Komisji Rewizyjnej nie może być osoba, która pełni funkcje w innym
organie Krajowej Izby Doradców Podatkowych, z wyjątkiem Krajowego Zjazdu Doradców
Podatkowych.
1.
Do zadań Krajowej Komisji Rewizyjnej należy kontrola działalności finansowej i majątkowej
organów Krajowej Izby Doradców Podatkowych.
2.
Krajowa Komisja Rewizyjna przedstawia Krajowemu Zjazdowi Doradców Podatkowych sprawozdanie
ze swojej działalności wraz z wnioskami dotyczącymi działalności finansowej i majątkowej
organów Krajowej Izby Doradców Podatkowych.
Sposób finansowania, szczegółowy tryb działania organów samorządu, w tym funkcjonowanie
regionalnych oddziałów Krajowej Izby Doradców Podatkowych, a także sposób składania
oświadczeń woli w sprawach majątkowych przez Krajową Radę Doradców Podatkowych określa
statut Krajowej Izby Doradców Podatkowych.
1.
Przewodniczący Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych przekazuje ministrowi właściwemu
do spraw finansów publicznych statut Krajowej Izby Doradców Podatkowych, w terminie
14 dni od dnia zakończenia Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych.
2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w terminie 45 dni od dnia otrzymania
statutu może wydać decyzję administracyjną o zawieszeniu uchwały zatwierdzającej statut
z powodu niezgodności z prawem.
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych przekazuje decyzję, o której mowa
w ust. 2, Krajowej Radzie Doradców Podatkowych, w terminie 14 dni od dnia jej wydania.
4.
Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do uchwał zmieniających statut.
1.
Przewodniczący Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych przekazuje ministrowi właściwemu
do spraw finansów publicznych uchwały Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych w terminie
14 dni od dnia zakończenia Zjazdu.
2.
Przewodniczący Krajowej Rady Doradców Podatkowych przekazuje ministrowi właściwemu
do spraw finansów publicznych uchwały podjęte przez Krajową Radę, w terminie 14 dni
od dnia ich uchwalenia.
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w terminie 30 dni od dnia otrzymania
uchwał, o których mowa w ust. 1 lub 2, może wydać decyzję administracyjną o zawieszeniu
uchwały lub niektórych jej postanowień z powodu niezgodności z prawem lub statutem.
Przepis art. 62 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
1.
Doradcy podatkowi ponoszą odpowiedzialność dyscyplinarną
1)
za niewykonanie lub nienależyte wykonanie obowiązków zawodowych określonych prawem;
2)
za czyny sprzeczne z zasadami etyki zawodowej.
2.
Karami dyscyplinarnymi są
1)
upomnienie;
2)
nagana;
3)
zawieszenie prawa wykonywania zawodu na okres od 6 miesięcy do lat 3;
4)
pozbawienie prawa wykonywania zawodu.
3.
Wymierzenie kary pozbawienia prawa wykonywania zawodu pociąga za sobą skreślenie z
listy doradców podatkowych.
1.
Sprawy dyscyplinarne doradców podatkowych rozpatrują
1)
w pierwszej instancji - Sąd Dyscyplinarny;
2)
w drugiej instancji - Wyższy Sąd Dyscyplinarny.
2.
Członkowie sądów pierwszej i drugiej instancji wybierają ze swojego grona przewodniczącego
i wiceprzewodniczącego.
3.
Członkowie sądu mogą wchodzić w skład tylko jednej instancji sądu i nie mogą pełnić
innych funkcji w organach Krajowej Izby Doradców Podatkowych, z wyjątkiem uczestnictwa
w Krajowych Zjazdach Doradców Podatkowych i we władzach Zjazdu.
4.
Sąd pierwszej i drugiej instancji orzeka w składzie trzyosobowym.
5.
W składzie orzekającym drugiej instancji nie może brać udziału członek sądu, który
brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia.
6.
Przewodniczący Sądu Dyscyplinarnego i przewodniczący Wyższego Sądu Dyscyplinarnego
wyznaczają składy orzekające i ich przewodniczących.
Obwiniony może ustanowić obrońcę.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 15 marca 2007 r., z wyjątkiem
1)
art. 39 pkt 7 i art. 57, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
2)
(uchylony);
3)
(utracił moc).
Przedstawiciel ministra właściwego do spraw finansów publicznych, a także przedstawiciel
Ministra Sprawiedliwości - jeżeli postępowanie zostało wszczęte na wniosek Ministra
Sprawiedliwości - może być obecny na rozprawie również w przypadku wyłączenia jawności.
Oskarżycielem w postępowaniu przed sądem jest Rzecznik Dyscyplinarny lub jeden z jego
zastępców.
1.
Wniosek o ukaranie składa do Sądu Dyscyplinarnego Rzecznik Dyscyplinarny.
2.
Złożenie wniosku, o którym mowa w ust. 1, następuje po wstępnym wyjaśnieniu okoliczności
koniecznych do ustalenia znamion czynu zarzuconego obwinionemu oraz złożeniu wyjaśnień
przez obwinionego, chyba że złożenie tych wyjaśnień nie jest możliwe.
3.
Rzecznik Dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające w przypadku powzięcia wiadomości
o popełnieniu czynu rodzącego odpowiedzialność dyscyplinarną.
4.
Rzecznik Dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające również na żądanie Krajowej
Rady Doradców Podatkowych, ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub Ministra
Sprawiedliwości.
Po otrzymaniu wniosku o ukaranie przewodniczący Sądu Dyscyplinarnego wyznacza termin
rozprawy i zawiadamia o nim Rzecznika Dyscyplinarnego, obwinionego, jego obrońcę oraz
ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Ministra Sprawiedliwości i Krajową
Radę Doradców Podatkowych, a w razie potrzeby wzywa świadków i biegłych.
Jeżeli w toku rozprawy ujawni się inne przewinienie, oprócz objętego wnioskiem o wszczęcie
postępowania, sąd może wydać co do tego przewinienia orzeczenie tylko na wniosek Rzecznika
Dyscyplinarnego i za zgodą obwinionego.
1.
Uzasadnienie orzeczenia sądu sporządza się na piśmie z urzędu, w terminie 14 dni od
dnia ogłoszenia orzeczenia.
2.
Orzeczenie, wraz z uzasadnieniem, doręcza się obwinionemu i Rzecznikowi Dyscyplinarnemu,
a w przypadku, o którym mowa w art. 69 ust. 4, także Krajowej Radzie Doradców Podatkowych,
ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych lub Ministrowi Sprawiedliwości.
Od orzeczenia sądu pierwszej instancji przysługuje obwinionemu lub Rzecznikowi Dyscyplinarnemu,
a w przypadku, o którym mowa w art. 69 ust. 4, także Krajowej Radzie Doradców Podatkowych,
ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych lub Ministrowi Sprawiedliwości
- odwołanie do sądu drugiej instancji w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia,
wraz z uzasadnieniem.
Orzeczenie z uzasadnieniem wydane przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny w drugiej instancji
doręcza się obwinionemu, Rzecznikowi Dyscyplinarnemu, ministrowi właściwemu do spraw
finansów publicznych, Ministrowi Sprawiedliwości oraz Krajowej Radzie Doradców Podatkowych.
1.
Od orzeczenia wydanego przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny przysługuje stronom odwołanie
do właściwego ze względu na miejsce zamieszkania obwinionego sądu apelacyjnego - sądu
pracy i ubezpieczeń społecznych w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia wraz
z uzasadnieniem.
2.
Orzeczenie, od którego służy odwołanie, nie podlega wykonaniu do czasu upływu terminu
do jego wniesienia; nie podlega również wykonaniu orzeczenie, od którego wniesiono
odwołanie, do czasu jego rozpoznania.
3.
Do rozpoznania odwołania stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o apelacji. Od orzeczenia sądu apelacyjnego kasacja nie przysługuje.
{uchylony).
(uchylony).
(uchylony).
(uchylony).
1.
Nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego, jeżeli od chwili ujawnienia czynu
upłynął rok lub od chwili popełnienia czynu upłynęły 3 lata.
2.
W razie śmierci obwinionego przed zakończeniem postępowania dyscyplinarnego, postępowanie
ulega zawieszeniu na okres 12 miesięcy. Po upływie tego terminu postępowanie dyscyplinarne
ulega umorzeniu, chyba że w okresie zawieszenia małżonek, dzieci lub rodzice zmarłego
złożą wniosek o podjęcie tego postępowania.
1.
Zatarcie ukarania karą dyscyplinarną następuje z urzędu po upływie 3 lat
1)
od uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego, orzekającego karę upomnienia lub
nagany;
2)
od zakończenia okresu zawieszenia prawa do wykonywania zawodu.
2.
Zatarcie ukarania karą dyscyplinarną pozbawienia prawa wykonywania zawodu następuje
na wniosek ukaranego - po upływie 5 lat od uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego
orzekającego tę karę.
3.
Prawo złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 2, w razie śmierci ukaranego przysługuje
jego małżonkowi, dzieciom lub rodzicom.
(uchylony).
W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania dyscyplinarnego stosuje się
odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.
Członkowie Sądu Dyscyplinarnego w zakresie orzekania są niezawiśli i podlegają tylko
ustawom i zasadom etyki zawodowej.
1.
Kto, nie będąc uprawniony, wykonuje czynności doradztwa podatkowego, podlega grzywnie
do 50 000 zł.
2.
Tej samej karze podlega członek zarządu osoby prawnej, która wykonuje czynności doradztwa
podatkowego nie będąc podmiotem uprawnionym.
1.
Kto będąc doradcą podatkowym
1)
nie dopełnia obowiązku zawiadomienia Krajowej Rady Doradców Podatkowych o wszelkich
zmianach danych objętych wpisem na listę w terminie 14 dni od zaistnienia tych zmian
albo
2)
podejmując wykonywanie zawodu w formie spółki niemającej osobowości prawnej, nie dopełnia
obowiązku przekazania Krajowej Radzie Doradców Podatkowych odpisu umowy spółki lub
wypisu z rejestru przedsiębiorców w terminie 14 dni od dnia zawarcia umowy lub uprawomocnienia
się postanowienia sądu rejestrowego
- podlega karze grzywny do 5 000 zł.
2.
Tej samej karze podlega członek zarządu osoby prawnej, która nie dopełnia obowiązku
zawiadomienia ministra właściwego do spraw finansów publicznych o wszelkich zmianach
danych objętych wpisem do rejestru osób prawnych uprawnionych do wykonywania doradztwa
podatkowego w terminie 30 dni od zaistnienia tych zmian.
3.
W przypadkach określonych w ust. 1 i 2 orzekanie następuje w trybie przepisów o postępowaniu
w sprawach o wykroczenia.
1.
W okresie nie dłuższym niż 6 miesięcy od dnia ukonstytuowania się organów Krajowej
Izby Doradców Podatkowych uprawnienia Krajowej Rady Doradców Podatkowych określone
w art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 10 ust. 1 oraz art. 21 ust. 3 wykonuje minister
właściwy do spraw finansów publicznych.
2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
wysokość opłaty określonej w art. 11 ust. 1, obowiązującą w okresie, o którym mowa
w ust. 1.
3.
Do dnia wyboru Krajowej Rady Doradców Podatkowych minister właściwy do spraw finansów
publicznych pobiera opłatę, o której mowa w art. 11 ust. 1.
4.
W terminie 30 dni od dnia wyboru Krajowej Rady Doradców Podatkowych minister właściwy
do spraw finansów publicznych przekazuje środki finansowe, o których mowa w ust. 3,
Krajowej Radzie Doradców Podatkowych, po potrąceniu kwoty stanowiącej równowartość
25% wpływów uzyskanych z tej opłaty na pokrycie kosztów poniesionych w związku z wykonywaniem
uprawnień określonych w ust. 1 i w art. 84.
5.
Kwota, którą potrącono zgodnie z ust. 4, stanowi dochód budżetu państwa.
(pominięty).
1.
Osobom fizycznym, które do dnia wejścia w życie ustawy faktycznie wykonywały, zgodnie
z obowiązującymi przepisami, przez okres co najmniej 12 miesięcy poprzedzających dzień
wejścia w życie ustawy choćby jedną z czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, w
formach określonych w art. 85 oraz spełniają warunki, o których mowa w art. 6 ust.
1 pkt 1-4, przysługuje prawo złożenia, w okresie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie
ustawy, wniosku do ministra właściwego do spraw finansów publicznych o dokonanie wpisu
na listę doradców podatkowych, z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
Uprawnienie do złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, przysługuje osobom wymienionym
w art. 85 pkt 3 lub 4, jeżeli do dnia wejścia w życie ustawy wykonywały czynności
wymienione w art. 2 ust. 1 przez okres co najmniej 3 lat.
3.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać oświadczenie o spełnieniu wymogów
wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 1-3, dane określone w art. 7 ust. 3 oraz datę i miejsce
wpisu do ewidencji działalności gospodarczej lub datę rozpoczęcia zatrudnienia.
4.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w okresie 3 miesięcy od dnia otrzymania
wniosku wydaje decyzję administracyjną o dokonaniu wpisu na listę doradców podatkowych
lub o odmowie jego dokonania.
5.
Do dnia doręczenia decyzji określonej w ust. 4, osoby, o których mowa w ust. 1 lub
2, mogą wykonywać dotychczasową działalność w zakresie doradztwa podatkowego.
Osobą uprawnioną do złożenia wniosku, o którym mowa w art. 84 ust. 1, jest osoba wykonująca
czynności wymienione w art. 2 ust. 1 jako
1)
osoba fizyczna prowadząca działalność we własnym imieniu i na własny rachunek;
2)
wspólnik spółki cywilnej, jawnej lub komandytowej;
3)
osoba pozostająca w stosunku pracy z podmiotami określonymi w art. 4 ust. 1 pkt 1,
jeśli świadczenie pracy polegało na wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 2
ust. 1, na rzecz zrzeszonych w nich członków;
4)
osoba pozostająca w stosunku pracy z innymi podmiotami, które do dnia wejścia w życie
ustawy prowadziły działalność gospodarczą w zakresie doradztwa podatkowego, jeżeli
świadczenie pracy polegało na wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 2 ust.
1;
5)
osoba zatrudniona w charakterze pracownika naukowo-dydaktycznego, dydaktycznego lub
naukowego w dziedzinach, w których zakres wchodzi prawo podatkowe lub nauka o podatkach,
jeżeli okres zatrudnienia wynosi co najmniej 5 lat.
1.
Wpis na listę doradców podatkowych, o którym mowa w art. 84, ma charakter warunkowy.
2.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych skreśla z listy doradcę podatkowego, który został
wpisany warunkowo, jeżeli w ciągu 8 lat od dnia doręczenia decyzji o dokonaniu wpisu
nie spełni warunku, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 7.
3.
Doradcy podatkowi, którzy zostali wpisani na listę warunkowo, są dopuszczani do egzaminu,
jeżeli spełniają warunki określone w art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3.
4.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych wydaje decyzję o przekształceniu wpisu warunkowego
we wpis na wniosek zainteresowanego doradcy podatkowego, jeżeli
1)
spełni warunek, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 7, lub
2)
spełnia warunki, o których mowa w art. 6 ust. 2;
3)
spełnia warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2-4, oraz udowodni, że przez okres
co najmniej 8 lat poprzedzających złożenie wniosku wykonywał czynności doradztwa podatkowego.
Do wpisów warunkowych stosuje się odpowiednio przepisy art. 7 ust. 3, art. 8 i 9,
art. 10 ust. 1, art. 11, 12 i 44 oraz art. 47 ust. 1 i 2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w terminie 14 dni od dnia dokonania
wyboru Krajowej Rady Doradców Podatkowych przekazuje Krajowej Radzie Doradców Podatkowych
odpis listy doradców podatkowych.
(pominięty).
1.
Minister Finansów powołuje Komisję Egzaminacyjną pierwszej kadencji na okres 2 lat.
2.
Komisja Egzaminacyjna, o której mowa w ust. 1, składa się z pięćdziesięciu pięciu
członków, w tym z
1)
dwudziestu przedstawicieli Ministra Finansów,
2)
pięciu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, delegowanych przez Prezesa Naczelnego
Sądu Administracyjnego,
3)
dziesięciu pracowników naukowych lub naukowo-dydaktycznych w dziedzinach objętych
zakresem tematycznym egzaminu,
4)
dwudziestu osób o uznanym autorytecie w dziedzinach objętych zakresem tematycznym
egzaminu lub o dużym doświadczeniu w zakresie doradztwa podatkowego.
(pominięty).
(uchylony).
(uchylony).
1.
Do czasu powołania Krajowej Rady Doradców Podatkowych minister właściwy do spraw finansów
publicznych wydaje akty wykonawcze do ustawy, o których mowa w art. 12, art. 21 ust.
5, art. 25 ust. 2, art. 26 i 46, bez zasięgnięcia opinii tego organu.
2.
Po upływie 6 miesięcy od dnia powołania Krajowej Rady Doradców Podatkowych tracą moc
przepisy, o których mowa w ust. 1, o ile nie zostały wcześniej uchylone przez ministra
właściwego do spraw finansów publicznych.
(pominięty).
W ustawie z dnia 13 października 1994 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie
(Dz. U. Nr 121, poz. 592) wprowadza się następujące zmiany
1)
po art. 5 dodaje się art. 5a w brzmieniu
„
Art. 5a.
Do rejestru biegłych rewidentów może być również wpisany ten, kto został wpisany,
zgodnie z odrębnymi przepisami, na listę doradców podatkowych i złożył z wynikiem
pozytywnym egzaminy na biegłego rewidenta w następującym zakresie
1)
rachunkowość finansowa i sprawozdawczość,
2)
rachunek kosztów i rachunkowość zarządcza,
3)
badanie sprawozdań finansowych i inne usługi biegłego rewidenta.
”
;
2)
w art. 34 w ust. 2 wyrazy „31 grudnia 1996 r.” zastępuje się wyrazami „31 grudnia
1998 r.” ”
(pominięty).
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r., z tym że przepisy art. 42 § 2,
art. 70 § 1 i art. 93 w zakresie wynagrodzenia, o którym mowa w art. 42 § 1, stosuje
się od dnia 1 stycznia 2004 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r., z wyjątkiem przepisów art. 8 pkt
1 i 2, art. 10 pkt 2 i 3, art. 84 pkt 1, art. 86 § 1, art. 87 § 2, art. 88, art. 90
§ 1, art. 91 i art. 92, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r., z wyjątkiem
1)
art. 25 ust. 2, art. 95, art. 102-105, art. 123 pkt 1 i 3, art. 124 i 125, art. 127,
art. 135 ust. 2 i 3 - w zakresie dotyczącym art. 123 pkt 3 oraz art. 137 ust. 2, które
wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2004 r., jednak nie później niż z dniem uzyskania
członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej;
2)
art. 148 pkt 3 lit. c, w zakresie, w którym dotyczy art. 80b ust. 2 pkt 3 ustawy zmienianej
w art. 148, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2004 r., jednak nie później niż
z dniem uzyskania członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.