Orzeczenie Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 kwietnia 2008 r. sygn. akt K 40/07

Wyrok Trybunału Konstytucyjnegoz dnia 16 kwietnia 2008 r.

Treść wyroku

Trybunał Konstytucyjny w składzie

Jerzy Stępień - przewodniczący,

Zbigniew Cieślak,

Maria Gintowt-Jankowicz,

Wojciech Hermeliński,

Adam Jamróz,

Marek Kotlinowski,

Teresa Liszcz,

Ewa Łętowska,

Marek Mazurkiewicz - sprawozdawca,

Janusz Niemcewicz,

Andrzej Rzepliński,

Mirosław Wyrzykowski,

Bohdan Zdziennicki,

protokolant: Grażyna Szałygo,

po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie

w dniu 2 kwietnia 2008 r., wniosku Krajowej Rady Sądownictwa o zbadanie zgodności

1)

art. 2a ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa

(Dz. U. Nr 100, poz. 1082, ze zm.), w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 marca 2007 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa

oraz o zmianie niektórych innych ustaw

(Dz. U. Nr 73, poz. 484), z art. 2, art. 178 ust. 1, art. 183 ust. 1, art. 186 i art. 187 ust. 4 Konstytucji,

2)

art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. powołanej w punkcie 1, w brzmieniu nadanym

przez art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 16 marca 2007 r. powołanej w punkcie 1, z art. 187 ust. 1 i 4 Konstytucji,

3)

art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. powołanej w punkcie 1, w brzmieniu nadanym

przez art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 16 marca 2007 r. powołanej w punkcie 1, z art. 2 i art. 187 ust. 1 i 4 Konstytucji,

4)

art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. powołanej w punkcie 1, w brzmieniu nadanym

przez art. 1 pkt 7 ustawy z dnia 16 marca 2007 r. powołanej w punkcie 1, z art. 2 i art. 186 ust. 1 Konstytucji,

orzeka

1.

Art. 2a ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa

(Dz. U. Nr 100, poz. 1082, z 2002 r. Nr 153, poz. 1271, z 2003 r. Nr 228, poz. 2256, z 2005 r. Nr 169, poz. 1410 i Nr 249, poz. 2104 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162, Nr 73, poz. 484 i Nr 227, poz. 1680) jest niezgodny z art. 2, art. 178 ust. 1, art. 183 ust. 1, art. 186 ust. 1 i art. 187 ust. 4 Konstytucji

Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z art. 186 ust. 2 Konstytucji.

2.

Art. 3 ust. 4 ustawy powołanej w punkcie 1 jest zgodny z art. 187 ust. 1 i 4 Konstytucji.

3.

Art. 4 ust. 2 ustawy powołanej w punkcie 1, w części obejmującej zwrot „. Przedstawiciel

może wyrażać stanowisko w każdej sprawie,”, jest niezgodny z art. 2 i art. 187 ust. 1 i 4 Konstytucji.

4.

Art. 12 ust. 4 ustawy powołanej w punkcie 1, w części obejmującej zwrot „w głosowaniu

jawnym”, jest niezgodny z art. 2 i art. 186 ust. 1 Konstytucji.

Pokaż całość