Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 stycznia 2008 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o prokuraturze

1.

Prokuraturę stanowią Prokurator Generalny oraz podlegli mu prokuratorzy powszechnych

i wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury oraz prokuratorzy Instytutu Pamięci

Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

2.

Prokurator Generalny jest naczelnym organem prokuratury. Funkcję Prokuratora Generalnego

sprawuje Minister Sprawiedliwości.

Do czasu wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 64 ust. 3 Konstytucji, nie dłużej jednak niż do dnia 31 marca 1990 r., prokuratura działa na dotychczasowych

zasadach.

1.

Z dniem wejścia w życie ustawy utworzone na podstawie przepisów dotychczasowych prokuratury

wojewódzkie stają się prokuraturami okręgowymi, a ośrodki zamiejscowe prokuratur wojewódzkich

stają się ośrodkami zamiejscowymi odpowiednich prokuratur okręgowych.

2.

Z dniem wejścia w życie ustawy prokuratorzy wojewódzcy i ich zastępcy stają się odpowiednio

prokuratorami okręgowymi i zastępcami prokuratorów okręgowych.

3.

Z dniem wejścia w życie ustawy prokuratorzy prokuratur wojewódzkich stają się prokuratorami

odpowiednich prokuratur okręgowych, a prokuratorzy prokuratur wojewódzkich w stanie

spoczynku stają się prokuratorami prokuratur okręgowych w stanie spoczynku.

4.

Z dniem wejścia w życie ustawy delegaci prokuratorów prokuratur wojewódzkich stają

się delegatami prokuratorów odpowiednich prokuratur okręgowych.

5.

Z dniem wejścia w życie ustawy członkowie kolegiów prokuratur wojewódzkich stają się

członkami kolegiów odpowiednich prokuratur okręgowych.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 116 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

(Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 206, z późn. zm. zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych na podstawie art. 116

ust. 6 wymienionej wyżej ustawy, w brzmieniu określonym niniejszą ustawą, nie dłużej

jednak niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Zadaniem prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw.

Ilekroć w obowiązujących przepisach jest mowa o prokuraturze wojewódzkiej, prokuratorze

wojewódzkim, prokuratorach prokuratury wojewódzkiej, kolegium prokuratury wojewódzkiej

lub zebraniu prokuratorów prokuratury wojewódzkiej, należy przez to rozumieć odpowiednio

prokuraturę okręgową, prokuratora okręgowego, prokuratorów prokuratury okręgowej,

kolegium prokuratury okręgowej i zebranie prokuratorów prokuratury okręgowej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Zadania określone w art. 2 Prokurator Generalny i podlegli mu prokuratorzy wykonują

przez

1)

prowadzenie lub nadzorowanie postępowania przygotowawczego w sprawach karnych oraz

sprawowanie funkcji oskarżyciela publicznego przed sądami;

2)

wytaczanie powództw w sprawach karnych i cywilnych oraz składanie wniosków i udział

w postępowaniu sądowym w sprawach cywilnych, ze stosunku pracy i ubezpieczeń społecznych,

jeżeli tego wymaga ochrona praworządności, interesu społecznego, własności lub praw

obywateli;

3)

podejmowanie środków przewidzianych prawem, zmierzających do prawidłowego i jednolitego

stosowania prawa w postępowaniu sądowym, administracyjnym, w sprawach o wykroczenia

oraz w innych postępowaniach;

4)

sprawowanie nadzoru nad wykonaniem postanowień o tymczasowym aresztowaniu oraz innych

decyzji o pozbawieniu wolności;

5)

prowadzenie badań w zakresie problematyki przestępczości oraz jej zwalczania i zapobiegania;

5a

gromadzenie, przetwarzanie i analizowanie w systemach informatycznych danych, w tym

danych osobowych, pochodzących z prowadzonych lub nadzorowanych na podstawie ustawy

postępowań oraz z udziału w postępowaniu sądowym, administracyjnym, w sprawach o wykroczenia

lub innych postępowaniach, przekazywanie danych i wyników analiz właściwym organom,

w tym organom innego państwa, jeżeli przewiduje to ustawa lub umowa międzynarodowa

ratyfikowana przez Rzeczpospolitą Polską; administratorem tych danych, w rozumieniu

przepisów ustawy o ochronie danych osobowych, gromadzonych i przetwarzanych w ogólnokrajowych systemach informatycznych prokuratury

jest Prokurator Krajowy;

6)

zaskarżanie do sądu niezgodnych z prawem decyzji administracyjnych oraz udział w postępowaniu

sądowym w sprawach zgodności z prawem takich decyzji;

7)

koordynowanie działalności w zakresie ścigania przestępstw, prowadzonej przez inne

organy państwowe;

8)

współdziałanie z organami państwowymi, państwowymi jednostkami organizacyjnymi i organizacjami

społecznymi w zapobieganiu przestępczości i innym naruszeniom prawa;

8a)

współpracę z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym

do realizacji jego zadań ustawowych;

8b

współpracę i udział w działaniach podejmowanych przez organizacje międzynarodowe lub

ponadnarodowe oraz zespoły międzynarodowe, działające na podstawie umów międzynarodowych,

w tym umów konstytuujących organizacje międzynarodowe, ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą

Polską;

9)

opiniowanie projektów aktów normatywnych;

10)

podejmowanie innych czynności określonych w ustawach.

2

W sprawach należących do zakresu działania sądów wojskowych lub innych organów wojskowych

czynności, o których mowa w ust. 1, wykonują prokuratorzy wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury oraz prokuratorzy powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury delegowani

do wykonywania czynności w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.

1.

Istniejące w dniu wejścia w życie ustawy komisje dyscyplinarne stają się sądami dyscyplinarnymi

w rozumieniu niniejszej ustawy.

2.

Kadencja sądów dyscyplinarnych, o których mowa w ust. 1, trwa do końca, ustalonej

na podstawie przepisów dotychczasowych, kadencji komisji dyscyplinarnych istniejących

w dniu wejścia ustawy w życie.

Od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2002 r. art. 96 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 58 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze nie stosuje się.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 28 lutego 2007 r.

5.

Prokuratorzy Prokuratury Krajowej oraz prokuratorzy Głównej Komisji Ścigania Zbrodni

przeciwko Narodowi Polskiemu, którzy w dniu wejścia w życie ustawy zajmowali stanowisko

po ukończeniu 65 roku życia na podstawie przepisów dotychczasowych, w terminie sześciu

miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy mogą złożyć wniosek o wyrażenie zgody na dalsze

zajmowanie stanowiska oraz zaświadczenie, o których mowa w art. 62a ust. 2 ustawy

wymienionej w art. 3 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą albo z upływem tego terminu

przechodzą w stan spoczynku. Przepis art. 69 § 3 zdanie drugie ustawy, o której mowa

w art. 2 niniejszej ustawy, stosuje się.

6.

Prokuratorzy Prokuratury Krajowej oraz prokuratorzy Głównej Komisji Ścigania Zbrodni

przeciwko Narodowi Polskiemu, którzy ukończą 65 lat nie później niż w ciągu sześciu

miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, składają wniosek o wyrażenie zgody na dalsze

zajmowanie stanowiska, o którym mowa w art. 62a ust. 2 ustawy wymienionej w art. 3

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie trzech miesięcy od dnia ukończenia

65 lat albo najpóźniej z upływem tego terminu przechodzą w stan spoczynku. Przepis

art. 69 § 3 ustawy, o której mowa w art. 2 niniejszej ustawy, stosuje się.

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Prokuratorzy i wiceprokuratorzy Prokuratury Generalnej od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy pełnią obowiązki prokuratorów w Prokuraturze Wojewódzkiej w Warszawie.

2.

Pracowników administracyjnych i obsługi Prokuratury Generalnej, z dniem wejścia w

życie niniejszej ustawy, Prokurator Generalny zatrudni w Ministerstwie Sprawiedliwości,

w Prokuraturze Wojewódzkiej w Warszawie lub w Sądzie Wojewódzkim w Warszawie, stosownie

do posiadanych kwalifikacji zawodowych.

3.

Prokuratorzy i mianowani pracownicy administracyjni, o których mowa w ust. 1 i 2,

mogą, w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, złożyć Prokuratorowi

Generalnemu pisemne oświadczenie o odmowie dalszego zatrudnienia. W tym wypadku stosunek

pracy rozwiązuje się po upływie trzech miesięcy od dnia złożenia oświadczenia, w ostatnim

dniu miesiąca kalendarzowego. Umowni pracownicy administracyjni i obsługi mogą w tym

samym czasie złożyć oświadczenie o wypowiedzeniu stosunku pracy albo wniosek o jego

rozwiązanie za porozumieniem stron, który powinien być uwzględniony w terminie nie

dłuższym niż obowiązujący w danych stosunkach okres wypowiedzenia. Rozwiązanie stosunku

pracy na zasadach przewidzianych w niniejszym ustępie pociąga za sobą skutki, jakie

przepisy prawa wiążą z rozwiązaniem umowy o pracę przez zakład pracy za wypowiedzeniem

z powodu likwidacji zakładu pracy.

4.

Prokuratorzy i pracownicy, o których mowa w ust. 1 i 2, zachowują przez okres sześciu

miesięcy prawo do wynagrodzenia odpowiadającego stanowisku, które dotychczas zajmowali,

gdy obejmą w Ministerstwie Sprawiedliwości, w Prokuraturze Wojewódzkiej lub w Sądzie

Wojewódzkim w Warszawie albo w innej jednostce organizacyjnej prokuratury lub w innym

sądzie stanowiska, na których przysługuje niższe wynagrodzenie zasadnicze, niższy

dodatek funkcyjny lub jeżeli dodatek nie przysługuje.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Sędziowie i prokuratorzy w stanie spoczynku oraz członkowie ich rodzin korzystają

z prawa do świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie i na zasadach określonych w przepisach

o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.

Przepisy ustawy stosuje się do spraw niezakończonych w dniu wejścia jej w życie orzeczeniami

komisji dyscyplinarnych, wydanymi w drugiej instancji.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 grudnia 2001 r.

Jeżeli uchwała organu samorządu terytorialnego albo rozporządzenie wojewody są niezgodne

z prawem, prokurator zwraca się do organu, który je wydał, o ich zmianę lub uchylenie

albo kieruje wniosek o ich uchylenie do właściwego organu nadzoru; w wypadku uchwały

organu samorządu terytorialnego prokurator może także wystąpić o stwierdzenie jej

nieważności do sądu administracyjnego.

1.

W terminie do dnia 30 czerwca 1990 r. Prokurator Generalny powoła

1)

prokuratorów i wiceprokuratorów Prokuratury Generalnej, którzy zajmowali te stanowiska

w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy - na stanowiska prokuratorów Prokuratury

Wojewódzkiej w Warszawie,

2)

prokuratorów i wiceprokuratorów prokuratur wojewódzkich i rejonowych, którzy zajmowali

te stanowiska w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy - na stanowiska prokuratorów

prokuratur wojewódzkich i rejonowych, właściwych ze względu na ich miejsce zamieszkania

- jeżeli spełniają wymagania określone w art. 16 ust. 1 (art. 14 ust. 1) ustawy o prokuraturze.

2.

Stosunek pracy z prokuratorami, których Prokurator Generalny nie powołał na stanowiska

prokuratora, wygasa z dniem 30 września 1990 r. Prokuratorowi przysługuje wynagrodzenie,

o którym mowa w art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o pracownikach urzędów państwowych.

3.

W terminie do dnia 30 czerwca 1990 r. Prokurator Generalny w porozumieniu z Ministrem

Obrony Narodowej powoła prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury,

którzy zajmowali te stanowiska w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, na stanowiska

prokuratorów odpowiednich wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, właściwych

ze względu na ich miejsce zamieszkania, jeżeli spełniają wymagania określone w art.

16 ust. 1 i 2 (art. 14 ust. 1 i 2) ustawy o prokuraturze.

4.

Prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, których Prokurator

Generalny nie powołał na stanowiska prokuratorów, wyznacza się na inne stanowiska

służbowe w siłach zbrojnych, a w wypadku niewyrażenia zgody - zwalnia z zawodowej

służby wojskowej z zachowaniem wszelkich uprawnień przysługujących żołnierzom zwolnionym

z tej służby z przyczyn, które nie powodują utraty tych uprawnień.

5.

Prokuratorom i pracownikom, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2, którzy złożyli oświadczenia

wymienione w art. 5 ust. 3, jak również prokuratorom, którzy nie zostali powołani

przez Prokuratora Generalnego na podstawie ust. 1, przysługują uprawnienia emerytalne na zasadach określonych w art. 27 ust.

2 ustawy o pracownikach urzędów państwowych albo jeżeli osiągnęli do dnia wygaśnięcia stosunku pracy okres zatrudnienia wynoszący

łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresu zatrudnienia co najmniej

35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn.

Do osób, które rozpoczęły aplikację sądową lub prokuratorską przed dniem wejścia w

życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Przepisy art. 71

2.

Przepisy art. 78

3.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej, w

drodze rozporządzenia, określi szczegółowe zasady i tryb wypłat uposażeń i uposażeń

rodzinnych emerytowanym sędziom i prokuratorom oraz członkom ich rodzin w miejsce

świadczeń z ubezpieczenia społecznego.

Czynności procesowe dokonane przed wejściem w życie ustawy są skuteczne, jeżeli dokonano

ich z zachowaniem przepisów dotychczasowych.

Przepisy art. 77 § 5 ustawy, o której mowa w art. 1, oraz art. 50 ust. 4 ustawy, o

której mowa w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do wynagrodzenia

zasadniczego sędziów i prokuratorów, którzy zostali delegowani po dniu wejścia w życie

niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Sprawy, w których przed wejściem w życie ustawy rozpoczęto rozprawę główną, toczą

się do końca postępowania w danej instancji według przepisów dotychczasowych, jednakże

w razie zawieszenia postępowania, odroczenia rozprawy lub ponownego rozpoznania sprawy

albo po zapadnięciu prawomocnego orzeczenia postępowanie toczy się według przepisów

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Przepis art. 68 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, stosuje się do przewinień dyscyplinarnych popełnionych przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, chyba że termin przedawnienia już upłynął.

1

Prokuratorami powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury są prokuratorzy Prokuratury

Krajowej, prokuratur apelacyjnych, okręgowych i rejonowych.

1

Prokuratorami powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury są prokuratorzy Prokuratury

Krajowej, prokuratur apelacyjnych, prokuratur apelacyjnych w prokuraturach okręgowych,

prokuratur okręgowych, prokuratur okręgowych w prokuraturach rejonowych i prokuratur

rejonowych.

2.

Prokuratorami wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury są prokuratorzy Naczelnej

Prokuratury Wojskowej, wojskowych prokuratur okręgowych i wojskowych prokuratur garnizonowych.

3

Prokuratorami Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi

Polskiemu są prokuratorzy Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu,

prokuratorzy oddziałowych komisji ścigania zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, prokuratorzy

Biura Lustracyjnego oraz prokuratorzy oddziałowych biur lustracyjnych.

1.

Znosi się Prokuraturę Generalną.

2.

Obsługa Prokuratora Generalnego należy do Ministerstwa Sprawiedliwości.

3.

Ministerstwo Sprawiedliwości wstępuje w stosunki prawne związane z lokalami zajmowanymi

przez Prokuraturę Generalną i jednostki nadzorowane przez Prokuratora Generalnego.

4.

Mienie i środki finansowe pozostające w dyspozycji Prokuratury Generalnej przekazuje

się Ministerstwu Sprawiedliwości.

5.

Ust. 3 i 4 nie dotyczą wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Czynności procesowe dokonane przed wejściem w życie ustawy są skuteczne, jeżeli dokonano

ich z zachowaniem przepisów dotychczasowych.

Prokurator jest obowiązany do podejmowania działań określonych w ustawach, kierując

się zasadą bezstronności i równego traktowania wszystkich obywateli.

1.

Pierwsze posiedzenia wojewódzkich zgromadzeń prokuratorów zostaną zwołane po dniu

1 lipca 1990 r., nie później jednak niż do dnia 31 sierpnia 1990 r.

2.

Wojewódzkie zgromadzenia prokuratorów na pierwszym posiedzeniu dokonują wyboru członków

kolegiów prokuratur wojewódzkich i członków Rady Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym.

3.

Do czasu podjęcia działalności przez wojewódzkie zgromadzenia prokuratorów i kolegia

prokuratur wojewódzkich przepisów art. 22art. 22 pkt 2 i 3) ustawy o prokuraturze nie stosuje się.

1.

Prokuratury apelacyjne rozpoczynają działalność z dniem 1 lipca 1993 r.

2.

Stanowiska prokuratorów w Ministerstwie Sprawiedliwości znosi się z dniem 30 czerwca

1993 r.

3.

Prokuratorów w Ministerstwie Sprawiedliwości, którzy nie zostaną powołani na stanowiska

prokuratorów prokuratur apelacyjnych i nie są prokuratorami Prokuratury Wojewódzkiej

w Warszawie, Prokurator Generalny przeniesie do tej Prokuratury.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 17 października 1997 r., z wyjątkiem

1)

przepisów art. 71

2)

przepisów art. 71

1.

Sędziowie w stanie spoczynku i prokuratorzy w stanie spoczynku, którzy pełnili służbę

lub pracowali w organach albo komórkach organizacyjnych wymienionych w art. 7 ust.

1 pkt 1-4 lub złożyli fałszywe oświadczenia dotyczące pracy, służby lub współpracy

z organami, o których mowa w art. 2 ustawy o ujawnieniu pracy lub służby w organach bezpieczeństwa państwa lub

współpracy z nimi w latach 1944-1990 osób pełniących funkcje publiczne, tracą prawo do stanu spoczynku i uposażenia w stanie spoczynku.

2.

Członkowie rodzin sędziów i prokuratorów, określonych w ust. 1, tracą prawo do uposażenia

rodzinnego.

3.

Okoliczności, o których mowa w ust. 1, stwierdza się w trybie określonym w art. 7

ust. 4 i 5. Utrata uprawnień następuje z dniem wydania decyzji.

4.

Przepisy art. 7 ust. 6 i 7 stosuje się do sędziów i prokuratorów w stanie spoczynku,

którzy nie złożyli w okresie służby oświadczeń, o których mowa w art. 1 ust. 2 ustawy

wymienionej w art. 7 ust. 1 pkt 6.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Do osób będących w chwili wejścia w życie ustawy aplikantami sądowymi, aplikantami

powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury, aplikantami wojskowych jednostek

organizacyjnych prokuratury oraz aplikantami w sądzie wojskowym stosuje się przepisy

dotychczasowe.

1

Prokurator przy wykonywaniu czynności określonych w ustawach jest niezależny, z zastrzeżeniem

przepisów ust. 2-5 oraz art. 8a i 8b.

2.

Prokurator jest obowiązany wykonywać zarządzenia, wytyczne i polecenia przełożonego

prokuratora. Polecenie dotyczące treści czynności procesowej prokurator przełożony

wydaje na piśmie, a na żądanie prokuratora - wraz z uzasadnieniem. W razie przeszkody

w doręczeniu polecenia w formie pisemnej dopuszczalne jest przekazanie polecenia ustnie,

z tym że przełożony jest obowiązany niezwłocznie potwierdzić je na piśmie.

3

Jeżeli prokurator nie zgadza się z poleceniem, może żądać zmiany polecenia lub wyłączenia

go od wykonania czynności albo od udziału w sprawie. O wyłączeniu rozstrzyga ostatecznie

prokurator bezpośrednio przełożony nad prokuratorem, który wydał polecenie.

4.

Żądanie, o którym mowa w ust. 2 i 3, prokurator zgłasza na piśmie wraz z uzasadnieniem

przełożonemu, który wydał polecenie.

5.

Polecenie dotyczące treści czynności procesowej, wydane przez prokuratora przełożonego

innego niż prokurator bezpośrednio przełożony, nie może obejmować sposobu zakończenia

postępowania przygotowawczego i postępowania przed sądem.

6.

W przypadku gdy w postępowaniu sądowym ujawnią się nowe okoliczności, prokurator samodzielnie

podejmuje decyzje związane z dalszym tokiem tego postępowania.

7

Prokurator przełożony w razie stwierdzenia oczywistej obrazy prawa przy prowadzeniu

sprawy wytyka, niezależnie od innych uprawnień, właściwemu prokuratorowi uchybienie,

po uprzednim zażądaniu - w razie potrzeby - wyjaśnień. Stwierdzenie i wytknięcie uchybienia

nie wpływa na rozstrzygnięcie sprawy. Art. 68 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

7a

Prokurator, któremu wytknięto uchybienie może, w terminie siedmiu dni, złożyć pisemne

zastrzeżenie do prokuratora przełożonego, który wytknął uchybienie. W razie wniesienia

zastrzeżenia, prokurator przełożony uchyla wytknięcie uchybienia albo przekazuje sprawę

do rozpoznania sądowi dyscyplinarnemu.

7b

W przypadku przewidzianym w ust. 7a sąd dyscyplinarny wydaje postanowienie po wysłuchaniu

rzecznika dyscyplinarnego oraz prokuratora, któremu wytknięto uchybienie, chyba że

nie jest to możliwe. Na postanowienie odmawiające uwzględnienia zastrzeżenia prokuratorowi

przysługuje zażalenie. Zażalenie rozpatruje ten sam sąd dyscyplinarny w innym równorzędnym

składzie.

8.

W razie stwierdzenia oczywistej i rażącej obrazy przepisów prawa, prokurator przełożony

jest obowiązany żądać wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko prokuratorowi,

który obrazy się dopuścił.

1.

Prokurator przełożony uprawniony jest do zmiany lub uchylenia decyzji prokuratora

podległego.

2.

Zmiana lub uchylenie decyzji doręczonej stronom, ich pełnomocnikom lub obrońcom oraz

innym uprawnionym podmiotom, może nastąpić wyłącznie z zachowaniem trybu i zasad określonych

w ustawie.

1.

Prokurator przełożony może powierzyć podległym prokuratorom wykonywanie czynności

należących do jego zakresu działania, chyba że ustawa zastrzega określoną czynność

wyłącznie do jego właściwości.

2.

Prokurator przełożony może przejmować sprawy prowadzone przez prokuratorów podległych

i wykonywać ich czynności, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

1.

Rada Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym na pierwszym posiedzeniu określi termin

wyborów członków komisji dyscyplinarnych.

2.

Do czasu wyboru komisji dyscyplinarnych na podstawie niniejszej ustawy działają komisje

dyscyplinarne utworzone na podstawie przepisów dotychczasowych.

3.

Niezakończone prawomocnie sprawy do dnia wyboru komisji dyscyplinarnych na podstawie

niniejszej ustawy, toczące się w dotychczasowych komisjach dyscyplinarnych, przekazuje

się komisjom dyscyplinarnym utworzonym na podstawie niniejszej ustawy.

1.

Do czasu podjęcia działalności przez zgromadzenia prokuratorów w prokuraturach apelacyjnych,

kolegia prokuratur apelacyjnych i przez Radę Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym

w składzie określonym w niniejszej ustawie, działają wojewódzkie zgromadzenia prokuratorów,

kolegia prokuratur wojewódzkich i Rada Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym,

utworzone na podstawie przepisów dotychczasowych. Rada Prokuratorów wyraża opinie

o kandydatach na stanowiska prokuratorów apelacyjnych.

2.

Komisje dyscyplinarne wybrane na podstawie przepisów dotychczasowych oraz dotychczasowi

rzecznicy dyscyplinarni działają do czasu wyboru komisji dyscyplinarnej 5 wyznaczenia

rzeczników na podstawie przepisów niniejszej ustawy.

3.

Niezakończone prawomocnie sprawy do dnia wyboru komisji dyscyplinarnych na podstawie

niniejszej ustawy, toczące się w dotychczasowych komisjach dyscyplinarnych, przekazuje

się komisjom dyscyplinarnym utworzonym na podstawie niniejszej ustawy.

4.

Pierwsze posiedzenia zgromadzeń prokuratorów w prokuraturach apelacyjnych zostaną

zwołane po dniu 1 lipca 1993 r., nie później niż do dnia 30 września 1993 r.

Dotychczasowe akty wykonawcze wydane na podstawie przepisów art. 18 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

(Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 206, z późn. zm., w zakresie, w jakim nie są sprzeczne z ustawą, zachowują moc do czasu wydania aktów

wykonawczych na podstawie przepisów tego artykułu w nowym brzmieniu, nie dłużej niż

przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia z wyjątkiem art. 1 pkt

18, 23-25 i 31, art. 2 pkt 1, 3 i 4, pkt 6 lit. d w zakresie dodawanego ust. 4b i

pkt 12 oraz art. 4, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2008 r.

1.

Organy samorządu terytorialnego oraz organy administracji rządowej, a także inne państwowe

jednostki organizacyjne, spółdzielnie i ich związki, organizacje zawodowe, samorządowe

i inne organizacje społeczne udzielają Prokuratorowi Generalnemu i podległym mu prokuratorom

pomocy w realizacji ich zadań.

2.

Prokurator okręgowy lub rejonowy, z własnej inicjatywy bądź na wniosek jednostek organów

samorządu terytorialnego albo właściwego wojewody, przedkłada im informację o stanie

przestępczości i jej zwalczaniu w województwie, powiecie lub gminie (mieście, dzielnicy).

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w niniejszej ustawie pozostają

w mocy dotychczasowe przepisy wykonawcze, jeżeli nie są z nią sprzeczne.

Sędziowie i prokuratorzy, którzy przed dniem 17 października 1997 r. otrzymali od

Krajowej Rady Sądownictwa i odpowiednio od Prokuratora Generalnego zgodę na dalsze

zajmowanie stanowiska pomimo ukończenia 65 roku życia, zachowują prawo do zajmowania

tego stanowiska do końca terminu określonego w tej zgodzie.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Prokurator Generalny kieruje działalnością prokuratury osobiście bądź przez zastępców

Prokuratora Generalnego, wydając zarządzenia, wytyczne i polecenia.

2.

Akty, o których mowa w ust. 1, nie mogą dotyczyć treści czynności procesowych.

2a

Uprawnienia Prokuratora Generalnego wynikające z ustawy może również wykonywać upoważniony

przez niego zastępca Prokuratora Generalnego.

3.

(uchylony).

Ilekroć w obowiązujących przepisach jest mowa o Prokuratorze Generalnym Polskiej Rzeczypospolitej

Ludowej lub Prokuraturze Generalnej, należy przez to rozumieć Prokuratora Generalnego

lub odpowiednio Ministerstwo Sprawiedliwości sprawujące obsługę Prokuratora Generalnego.

Ustawa wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisu

art. 1 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.

1.

Prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury powołuje Prokurator

Generalny, a prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury - Prokurator

Generalny na wniosek Ministra Obrony Narodowej.

2

Kandydat na stanowisko prokuratorskie przedstawia informację z Krajowego Rejestru

Karnego dotyczącą jego osoby i zaświadczenie stwierdzające, że jest zdolny, ze względu

na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków prokuratora, z zastrzeżeniem ust. 4. Wydanie

zaświadczenia oraz badanie kandydata na stanowisko prokuratorskie odbywa się na zasadach

dotyczących kandydata na stanowisko sędziowskie.

2a

Kandydat na stanowisko prokuratorskie urodzony przed dniem 1 sierpnia 1972 r. przedstawia

również oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 425, z późn. zm. albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy.

3

Prokurator Generalny zasięga od Komendanta Głównego Policji informacji o każdym z

kandydatów do objęcia stanowiska prokuratorskiego, z zastrzeżeniem ust. 4. Informacje

o kandydacie do objęcia stanowiska prokuratorskiego uzyskuje się i sporządza na zasadach

określonych dla informacji o kandydacie do objęcia stanowiska sędziowskiego.

4

Przedstawianie informacji i zaświadczenia, o których mowa w ust. 2, a także zasięganie

informacji, o której mowa w ust. 3, nie dotyczy kandydatów zajmujących stanowisko

prokuratora oraz stanowisko sędziego sądu powszechnego, administracyjnego lub wojskowego.

5

Przedstawiając informację, o której mowa w ust. 3, Komendant Główny Policji przekazuje

Prokuratorowi Generalnemu wszystkie zebrane materiały służące do sporządzenia informacji.

6

Prokurator Generalny, przed rozpatrzeniem kandydatury, zawiadamia kandydata na stanowisko

prokuratorskie o treści informacji uzyskanej od Komendanta Głównego Policji.

1.

Powołanie na stanowiska prokuratora prokuratury okręgowej w prokuraturze rejonowej

i prokuratora prokuratury apelacyjnej w prokuraturze okręgowej następuje na wniosek

prokuratora, zaopiniowany przez kolegium właściwej prokuratury apelacyjnej oraz przez

kierownika jednostki organizacyjnej wyższego stopnia.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, wraz z wymaganymi opiniami, właściwy prokurator apelacyjny

przekazuje Prokuratorowi Generalnemu. Jeżeli Prokurator Generalny nie uwzględni wniosku,

z ponownym wnioskiem o powołanie można wystąpić po upływie trzech lat od daty odmownej

decyzji Prokuratora Generalnego.

3.

Z wnioskiem może wystąpić również prokurator bezpośrednio przełożony. Przepis ust.

1 stosuje się odpowiednio.

4.

Prokurator prokuratury okręgowej w prokuraturze rejonowej pełni służbę w prokuraturze

rejonowej określonej w akcie powołania.

5.

Prokurator prokuratury apelacyjnej w prokuraturze okręgowej pełni służbę w prokuraturze

okręgowej określonej w akcie powołania.

6.

Prokurator prokuratury okręgowej w prokuraturze rejonowej może zostać delegowany do

pełnienia obowiązków prokuratora w prokuraturze okręgowej, a prokurator prokuratury

apelacyjnej w prokuraturze okręgowej do pełnienia obowiązków prokuratora w prokuraturze

apelacyjnej.

7.

Stanowisko prokuratora prokuratury okręgowej w prokuraturze rejonowej jest równorzędne

pod względem wynagrodzenia ze stanowiskiem prokuratora prokuratury okręgowej, a stanowisko

prokuratora prokuratury apelacyjnej w prokuraturze okręgowej - ze stanowiskiem prokuratora

prokuratury apelacyjnej. Do prokuratorów tych stosuje się przepisy art. 62 ust. 1a-1d.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1989 r.

1.

Prokuratora Krajowego jako zastępcę Prokuratora Generalnego oraz innych zastępców

Prokuratora Generalnego powołuje, spośród prokuratorów Prokuratury Krajowej, i odwołuje

z tych stanowisk

-

Prezes Rady Ministrów na wniosek Prokuratora Generalnego.

2

Jednym z zastępców Prokuratora Generalnego jest Naczelny Prokurator Wojskowy, którego

powołuje, spośród prokuratorów Naczelnej Prokuratury Wojskowej, i odwołuje Prezes

Rady Ministrów, na wniosek Prokuratora Generalnego zgłoszony w porozumieniu z Ministrem

Obrony Narodowej. Naczelny Prokurator Wojskowy kieruje w zastępstwie Prokuratora Generalnego

działalnością wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 marca 1990 r.

1.

(uchylony).

2

Do pełnienia funkcji prokuratora apelacyjnego, okręgowego i rejonowego, a także do

pełnienia pozostałych funkcji w prokuraturze, z zastrzeżeniem ust. 3-5 oraz art. 111,

powołuje spośród prokuratorów i odwołuje z pełnienia tych funkcji Prokurator Generalny.

3

Do pełnienia funkcji zastępcy Naczelnego Prokuratora Wojskowego, wojskowego prokuratora

okręgowego i wojskowego prokuratora garnizonowego, a także do pełnienia pozostałych

funkcji w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury, powołuje, spośród prokuratorów

wojskowych, i odwołuje z pełnienia tych funkcji Prokurator Generalny, w porozumieniu

z Ministrem Obrony Narodowej.

4.

Prokurator Generalny może określić funkcje w prokuraturach apelacyjnych, okręgowych

i rejonowych, na które powołuje prokuratorów i odwołuje z pełnienia tych funkcji prokurator

apelacyjny.

5

Prokurator Generalny, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, może określić funkcje

w wojskowych prokuraturach okręgowych i wojskowych prokuraturach garnizonowych, na

które powołuje prokuratorów i odwołuje z pełnienia tych funkcji Naczelny Prokurator

Wojskowy.

Przepisy ustaw, o których mowa w art. 1, art. 2 i art. 6 niniejszej ustawy, dotyczące

wypadków przy pracy i chorób zawodowych stosuje się do wypadków przy pracy i chorób

zawodowych powstałych po dniu 31 grudnia 1998 r., a przed dniem wejścia w życie ustawy,

o ile wniosek o jednorazowe odszkodowanie został złożony w okresie 6 miesięcy od dnia

wejścia w życie ustawy.

1.

Prokuratorem może być powołany ten, kto

1)

posiada obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich;

2)

jest nieskazitelnego charakteru;

3)

ukończył wyższe studia prawnicze w Polsce i uzyskał tytuł magistra lub zagraniczne

uznane w Polsce;

4)

jest zdolny, ze względu na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków prokuratora;

5)

ukończył 26 lat;

6)

złożył egzamin prokuratorski lub sędziowski;

7)

pracował w charakterze asesora prokuratorskiego lub sądowego co najmniej rok albo

odbył w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury okres służby przewidziany

w przepisach o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

2

Na prokuratora w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury może być powołany

oficer zawodowy, oficer służby okresowej, zwani dalej „oficerem”, lub prokurator powszechnej

jednostki organizacyjnej prokuratury.

3.

Wymagania, o których mowa w ust. 1 pkt 6 i 7, nie dotyczą

1)

profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych w polskich szkołach wyższych, w

Polskiej Akademii Nauk oraz w instytutach naukowo-badawczych i innych placówkach naukowych;

2

sędziów;

3

adwokatów, radców prawnych oraz radców Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, którzy

wykonywali ten zawód lub zajmowali takie stanowisko przez co najmniej trzy lata.

4.

Wymagania, o których mowa w ust. 1 pkt 7, nie dotyczą notariuszy.

5

Na stanowisko prokuratora prokuratury okręgowej w prokuraturze rejonowej może być

powołany prokurator prokuratury rejonowej, który pełnił służbę na zajmowanym stanowisku

co najmniej piętnaście lat i po osiągnięciu drugiej stawki awansowej wynagrodzenia

zasadniczego nie był ukarany karą dyscyplinarną, ani nie otrzymał wytknięcia uchybienia,

o którym mowa w art. 8 ust. 7.

6

Na stanowisko prokuratora prokuratury apelacyjnej w prokuraturze okręgowej może być

powołany prokurator prokuratury okręgowej, który pełnił służbę na zajmowanym stanowisku

co najmniej piętnaście lat i po osiągnięciu drugiej stawki awansowej wynagrodzenia

zasadniczego nie był ukarany karą dyscyplinarną, ani nie otrzymał wytknięcia uchybienia,

o którym mowa w art. 8 ust. 7.

7

Do okresów pełnienia służby wskazanych w ust. 5 i 6 wlicza się okresy pracy na stanowisku

prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi

Polskiemu.

1.

Na stanowisko prokuratora Prokuratury Krajowej może być powołany ten, kto spełniając

warunki do objęcia stanowiska prokuratora prokuratury powszechnej ma co najmniej dziesięcioletni

staż na stanowisku prokuratora lub sędziego, w tym nie mniej niż sześcioletni okres

pracy na stanowisku prokuratora prokuratury apelacyjnej i okręgowej, Naczelnej Prokuratury

Wojskowej, prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej lub prokuratora Instytutu Pamięci

Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, sędziego sądu apelacyjnego

lub okręgowego bądź wojskowego sądu okręgowego albo co najmniej przez okres dwunastu

lat przed powołaniem wykonywał zawód adwokata, radcy prawnego lub notariusza.

2.

Na stanowisko prokuratora prokuratury apelacyjnej może być powołany ten, kto spełniając

warunki do objęcia stanowiska prokuratora prokuratury powszechnej ma co najmniej ośmioletni

staż na stanowisku prokuratora lub sędziego, w tym nie mniej niż czteroletni okres

pracy na stanowisku prokuratora prokuratury okręgowej, prokuratora wojskowej prokuratury

okręgowej lub prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko

Narodowi Polskiemu, sędziego sądu okręgowego lub wojskowego sądu okręgowego albo co

najmniej przez okres dziesięciu lat przed powołaniem wykonywał zawód adwokata, radcy

prawnego lub notariusza. Wymagania odnośnie stażu i okresu pracy nie dotyczą sędziego

sądu apelacyjnego.

3.

Na stanowisko prokuratora prokuratury okręgowej może być powołany ten, kto spełniając

warunki do objęcia stanowiska prokuratora prokuratury powszechnej ma co najmniej czteroletni

okres pracy na stanowisku prokuratora prokuratury rejonowej, prokuratora wojskowej

prokuratury garnizonowej, prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, sędziego sądu powszechnego lub wojskowego albo

co najmniej przez okres sześciu lat przed powołaniem wykonywał zawód adwokata, radcy

prawnego lub notariusza.

4.

Wymagany staż, o którym mowa w ust. 1-3, nie dotyczy osób wskazanych w art. 14 ust.

3 pkt 1.

(utracił moc).

Sędziowie i prokuratorzy, pełniący służbę w dniu wejścia w życie ustawy, są obowiązani

złożyć oświadczenie, o którym mowa w art. 85 § 4 ustawy, o której mowa w art. 1 w

brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie 30 dni od dnia jej wejścia w życie.

1

Prokurator Generalny może odwołać prokuratora jednostki organizacyjnej prokuratury,

jeżeli prokurator, mimo dwukrotnego ukarania przez sąd dyscyplinarny karą wymienioną

w art. 67 ust. 1 pkt 2-4 lub art. 113 pkt 2-4, popełnił przewinienie służbowe, a w

tym dopuścił się oczywistej obrazy przepisów prawa lub uchybił godności urzędu prokuratorskiego;

przed podjęciem decyzji Prokurator Generalny wysłuchuje wyjaśnień prokuratora, chyba

że nie jest to możliwe, oraz zasięga odpowiednio opinii zebrania prokuratorów Prokuratury

Krajowej lub Naczelnej Prokuratury Wojskowej albo opinii właściwego zgromadzenia prokuratorów

w prokuraturze apelacyjnej.

2.

Prokurator Generalny może odwołać prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury

na wniosek Ministra Obrony Narodowej w wypadkach, gdy przepisy o służbie wojskowej

przewidują zwolnienie z zawodowej służby wojskowej.

3

prokurator Generalny odwołuje prokuratora jednostki organizacyjnej prokuratury, który

zrzekł się stanowiska prokuratora.

3a

Na wniosek prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, niebędącego

oficerem, który zrzekł się stanowiska prokuratora, Prokurator Generalny powołuje go

na stanowisko równorzędne w powszechnej jednostce organizacyjnej prokuratury, niezależnie

od liczby stanowisk prokuratorskich, chyba że nie spełnia on warunków wymaganych do

powołania na stanowisko prokuratora.

3b

W razie odmowy powołania, o którym mowa w ust. 3a, zainteresowanemu służy skarga do

Sądu Najwyższego.

4.

Stosunek służbowy prokuratora wygasa po upływie trzech miesięcy od doręczenia zawiadomienia

o odwołaniu, chyba że na wniosek zainteresowanego prokuratora określono krótszy termin.

5.

(utracił moc).

5a.

Stosunek służbowy prokuratora wygasa z dniem utraty przez niego obywatelstwa polskiego.

6.

(uchylony).

1.

Przeniesienie prokuratora na inne miejsce służbowe może nastąpić tylko za jego zgodą.

2.

Zgoda prokuratora na przeniesienie na inne miejsce służbowe nie jest wymagana w przypadkach

1)

zniesienia stanowiska wywołanego zmianą w organizacji prokuratury lub zniesienia danej

jednostki organizacyjnej prokuratury albo przeniesienia jej siedziby;

2)

przeniesienia w wyniku kary dyscyplinarnej.

3.

Do przeniesienia, o którym mowa w ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepis art.

11 ust. 1.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawach, o których mowa

w art. 1, art. 2 i art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, zachowują moc przepisy

dotychczasowe.

1

Powszechnymi jednostkami organizacyjnymi prokuratury są: Prokuratura Krajowa oraz

prokuratury apelacyjne, okręgowe i rejonowe.

1

(uchylony).

2

Prokurator Generalny jest przełożonym prokuratorów powszechnych i wojskowych jednostek

organizacyjnych prokuratury oraz prokuratorów Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji

Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

2a

Prokuraturą Krajową, w zakresie określonym przez Prokuratora Generalnego, kieruje

Prokurator Krajowy. Prokurator Krajowy jest prokuratorem przełożonym prokuratorów

Prokuratury Krajowej oraz prokuratorów pozostałych powszechnych jednostek organizacyjnych

prokuratury.

2b

Prokuraturą apelacyjną kieruje prokurator apelacyjny. Prokurator apelacyjny jest prokuratorem

przełożonym prokuratorów prokuratury apelacyjnej, prokuratorów prokuratur okręgowych

oraz prokuratorów prokuratur rejonowych na obszarze działania prokuratury apelacyjnej.

2c

Prokuraturą okręgową kieruje prokurator okręgowy. Prokurator okręgowy jest prokuratorem

przełożonym prokuratorów prokuratury okręgowej oraz prokuratorów rejonowych i prokuratorów

prokuratur rejonowych na obszarze działania prokuratury okręgowej.

3.

Prokuraturą rejonową kieruje prokurator rejonowy. Prokurator rejonowy jest prokuratorem

przełożonym prokuratorów prokuratury rejonowej.

3a

Zastępca prokuratora apelacyjnego kieruje prokuraturą apelacyjną w zakresie ustalonym

przez prokuratora apelacyjnego i w tym zakresie jest prokuratorem przełożonym prokuratorów

prokuratury apelacyjnej, prokuratorów prokuratur okręgowych oraz prokuratorów prokuratur

rejonowych na obszarze działania prokuratury apelacyjnej.

3b

Przepis ust. 3a stosuje się odpowiednio do zastępcy prokuratora okręgowego i zastępcy

prokuratora rejonowego - na obszarze działania, odpowiednio, prokuratury okręgowej

lub prokuratury rejonowej.

4

Prokuratura Krajowa wchodzi w skład Ministerstwa Sprawiedliwości. Prokuraturę apelacyjną

tworzy się dla obszaru właściwości co najmniej dwóch prokuratur okręgowych. Prokuraturę

okręgową tworzy się dla obszaru właściwości co najmniej dwóch prokuratur rejonowych.

Prokuraturę rejonową tworzy się dla jednej lub większej liczby gmin; w uzasadnionych

przypadkach może być utworzona więcej niż jedna prokuratura rejonowa w obrębie tej

samej gminy.

5.

Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, tworzy i znosi prokuratury apelacyjne,

okręgowe i rejonowe oraz ustala ich siedziby i obszary właściwości.

5a

Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, może określić właściwość powszechnych

jednostek organizacyjnych prokuratury w sprawach o poszczególne rodzaje przestępstw

niezależnie od miejsca ich popełnienia, oraz w sprawach cywilnych, administracyjnych,

w sprawach o wykroczenia, a także w innych postępowaniach prowadzonych na podstawie

ustaw, mając na względzie skuteczne zwalczanie przestępczości i zapewnienie sprawności

postępowań - niezależnie od ogólnej właściwości powszechnych jednostek organizacyjnych

prokuratury.

6.

Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, może tworzyć poza siedzibą prokuratury,

a także znosić, ośrodki zamiejscowe prokuratur okręgowych lub rejonowych.

6a.

Pracownicy zniesionego ośrodka zamiejscowego przechodzą do prokuratury, której ośrodek

zamiejscowy został zniesiony.

6b

W Prokuraturze Krajowej tworzy się biura. W ramach biur mogą być tworzone - w zależności

od potrzeb - wydziały lub inne komórki organizacyjne, w tym zamiejscowe. W prokuraturach

apelacyjnych i okręgowych mogą być tworzone wydziały oraz - samodzielne lub wchodzące

w skład wydziałów - działy. W prokuraturach rejonowych mogą być tworzone działy lub

sekcje.

6c

Biurami Prokuratury Krajowej kierują dyrektorzy, wydziałami biur Prokuratury Krajowej

oraz wydziałami w prokuraturach apelacyjnych i okręgowych - naczelnicy, a działami

w prokuraturach apelacyjnych, okręgowych i rejonowych, sekcjami w prokuraturach rejonowych

oraz ośrodkami zamiejscowymi prokuratur okręgowych i rejonowych - kierownicy. W zależności

od potrzeb, dyrektorzy i naczelnicy wydziałów biur Prokuratury Krajowej mogą mieć

zastępców. W prokuraturach rejonowych o obsadzie kadrowej nieprzekraczającej 6 prokuratorów

komórkami organizacyjnymi mogą kierować bezpośrednio prokurator rejonowy lub jego

zastępca.

7.

(uchylony).

8.

Wojskowymi jednostkami organizacyjnymi prokuratury są: Naczelna Prokuratura Wojskowa,

wojskowe prokuratury okręgowe oraz wojskowe prokuratury garnizonowe. W miarę potrzeby

mogą być tworzone inne rodzaje wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.

8a

Naczelną Prokuraturą Wojskową kieruje Naczelny Prokurator Wojskowy. Naczelny Prokurator

Wojskowy jest prokuratorem przełożonym prokuratorów Naczelnej Prokuratury Wojskowej

oraz pozostałych prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.

8b

Wojskową prokuraturą okręgową kieruje wojskowy prokurator okręgowy. Wojskowy prokurator

okręgowy jest prokuratorem przełożonym prokuratorów wojskowej prokuratury okręgowej

oraz wojskowych prokuratorów garnizonowych i prokuratorów wojskowych prokuratur garnizonowych

na obszarze działania wojskowej prokuratury okręgowej.

8c

Wojskową prokuraturą garnizonową kieruje wojskowy prokurator garnizonowy. Wojskowy

prokurator garnizonowy jest prokuratorem przełożonym prokuratorów wojskowej prokuratury

garnizonowej.

8d

Zastępca Naczelnego Prokuratora Wojskowego, wojskowego prokuratora okręgowego, wojskowego

prokuratora garnizonowego i kierownika innej wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury

kieruje daną jednostką w zakresie ustalonym przez jej kierownika i w tym zakresie

jest prokuratorem przełożonym prokuratorów danej wojskowej jednostki organizacyjnej

prokuratury oraz prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury niższego

stopnia na obszarze działania danej jednostki.

9.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości tworzy i znosi

wojskowe jednostki organizacyjne prokuratury oraz ustala ich siedziby i terytorialny

zakres działania.

1.

Prawo wydawania poleceń co do treści czynności, o których mowa w art. 8 ust. 2, przysługuje

prokuratorom przełożonym oraz - w zakresie zleconych czynności

1)

dyrektorom biur Prokuratury Krajowej - w stosunku do podległych prokuratorów pełniących

czynności w tych biurach oraz prokuratorów apelacyjnych, okręgowych i rejonowych;

2)

naczelnikom wydziałów biur Prokuratury Krajowej - w stosunku do prokuratorów pełniących

czynności w tych wydziałach;

3)

naczelnikom wydziałów i kierownikom działów oraz samodzielnych działów prokuratur

apelacyjnych - w stosunku do prokuratorów pełniących czynności w tych wydziałach (działach,

samodzielnych działach) oraz prokuratorów okręgowych i rejonowych;

4)

naczelnikom wydziałów oraz kierownikom działów, samodzielnych działów i ośrodków zamiejscowych

prokuratur okręgowych - w stosunku do prokuratorów pełniących czynności w tych wydziałach

(działach, samodzielnych działach i ośrodkach zamiejscowych) oraz prokuratorów rejonowych;

5)

kierownikom ośrodków zamiejscowych prokuratur rejonowych - w stosunku do prokuratorów

pełniących czynności w tych ośrodkach.

Przepisy art. 8 ust. 2-5 stosuje się odpowiednio.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do zastępców dyrektorów i naczelników wydziałów

biur Prokuratury Krajowej wymienionych w ust. 1 pkt 1 i 2.

3.

Prokuratorami bezpośrednio przełożonymi są

1)

Prokurator Generalny - w stosunku do swoich zastępców, dyrektorów biur Prokuratury

Krajowej oraz prokuratorów apelacyjnych;

2)

Prokurator Krajowy - w stosunku do prokuratorów pełniących czynności w Prokuraturze

Krajowej oraz prokuratorów apelacyjnych;

3)

pozostali zastępcy Prokuratora Generalnego, z wyłączeniem Naczelnego Prokuratora Wojskowego

i Dyrektora Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu Instytutu

Pamięci Narodowej, w zakresie zleconych czynności - w stosunku do prokuratorów pełniących

czynności w Prokuraturze Krajowej oraz prokuratorów apelacyjnych;

4)

Naczelny Prokurator Wojskowy oraz, w zakresie zleconych czynności, jego zastępca -

w stosunku do prokuratorów Naczelnej Prokuratury Wojskowej oraz wojskowych prokuratorów

okręgowych i kierowników innych, równorzędnych, wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury;

5)

prokuratorzy apelacyjni, prokuratorzy okręgowi i wojskowi prokuratorzy okręgowi oraz,

w zakresie zleconych czynności, ich zastępcy - w stosunku do prokuratorów pełniących

czynności w danej jednostce oraz w stosunku do kierowników jednostek organizacyjnych

prokuratury bezpośrednio niższego stopnia na obszarze działania danej jednostki, z

zastrzeżeniem pkt 6;

6)

kierownicy ośrodków zamiejscowych prokuratur okręgowych oraz, w zakresie zleconych

czynności, ich zastępcy - w stosunku do prokuratorów pełniących czynności w danym

ośrodku oraz prokuratorów rejonowych na obszarze działania danego ośrodka zamiejscowego

prokuratury okręgowej;

7)

prokuratorzy rejonowi i wojskowi prokuratorzy garnizonowi oraz, w zakresie zleconych

czynności, ich zastępcy - w stosunku do prokuratorów, odpowiednio, danej prokuratury

rejonowej lub wojskowej prokuratury garnizonowej;

8)

kierownicy ośrodków zamiejscowych prokuratur rejonowych - w stosunku do prokuratorów

pełniących czynności w danym ośrodku.

4.

Prokurator pełniący funkcję kierownika komórki organizacyjnej w danej prokuraturze

jest zwierzchnikiem służbowym w stosunku do prokuratorów pełniących czynności w tej

komórce.

1.

Do budynków jednostek organizacyjnych prokuratury nie wolno wnosić broni ani amunicji,

a także materiałów wybuchowych i innych środków niebezpiecznych. Nie dotyczy to osób

wykonujących w tych budynkach obowiązki służbowe wymagające posiadania broni.

2.

Prokurator apelacyjny i odpowiednio prokurator okręgowy może zarządzić stosowanie

środków zapewniających bezpieczeństwo w budynkach podlegających mu jednostek organizacyjnych

prokuratury oraz zapobiegających naruszaniu zakazu, o którym mowa w ust. 1. W takim

przypadku do ochrony tych budynków oraz osób w nich przebywających stosuje się przepisy

o ochronie osób i mienia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 33 i art. 2 pkt 10, pkt 20 lit. b oraz art. 12, które wchodzą w życie z

dniem 1 stycznia 2004 r.;

2)

art. 10 i art. 13, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

1

Minister Sprawiedliwości ustala, w drodze rozporządzenia, regulamin wewnętrznego urzędowania

powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury określający

1)

wewnętrzną organizację i porządek funkcjonowania,

2)

zadania Wydziałów Budżetowo-Administracyjnych w prokuraturach apelacyjnych w zakresie

obsługi finansowo-administracyjnej wydziałów zamiejscowych biur Prokuratury Krajowej,

3)

organizację pracy i sposób kierowania pracą,

4)

formy i tryb sprawowania nadzoru służbowego przez prokuratorów przełożonych i prokuratorów

bezpośrednio przełożonych,

5)

tryb załatwiania spraw osobowych,

6)

organizację pracy organów kolegialnych,

7)

szczegółowy porządek wykonywania przez prokuratora czynności w sprawach karnych,

8)

sposób realizacji zadań związanych z udziałem prokuratora w sprawach cywilnych, rodzinnych,

opiekuńczych oraz ze stosunku pracy,

9)

szczegółowy porządek wykonywania przez prokuratora czynności w postępowaniu administracyjnym

i przed sądami administracyjnymi,

10)

tryb działań podejmowanych przez prokuratora w celu zapobieżenia naruszeniom prawa,

11)

tryb postępowania w sprawach skarg i wniosków, uwzględniając potrzebę zapewnienia

skuteczności, sprawności postępowania we wszystkich rodzajach spraw, prowadzonych

przez prokuratora lub z jego udziałem, w tym szybkość i efektywność działania, z uwzględnieniem

funkcjonalności i racjonalności działań prokuratora, przy jednoczesnym poszanowaniu

gwarantowanych ustawowo praw i wolności podmiotów objętych działaniami prokuratury.

2

Minister Sprawiedliwości określa, w drodze zarządzenia, zakres działania sekretariatów

i innych działów administracji w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury,

biorąc pod uwagę specyfikę zadań jednostek różnego stopnia i konieczność zapewnienia

racjonalności funkcjonowania prokuratury, a także potrzebę maksymalnego odciążenia

prokuratorów i innych pracowników merytorycznych od prac biurowych oraz sprawnego

przepływu informacji niezbędnych w pracy prokuratury.

2a

Przepisy rozporządzenia, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio do wewnętrznego

urzędowania Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu oraz oddziałowych

komisji ścigania zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

3

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej ustali, w drodze

rozporządzenia, regulamin wewnętrznego urzędowania wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury oraz wewnętrzną organizację tych jednostek. Rozporządzenie określa strukturę

wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, organizację ich pracy, sposób kierowania

tymi prokuraturami, w tym formy i tryb sprawowania nadzoru służbowego przez prokuratorów

przełożonych, a także szczegółowy porządek wykonywania przez prokuratorów wojskowych

czynności w ramach postępowania karnego oraz - w zakresie nieuregulowanym odrębnymi

przepisami - innych czynności, zastrzeżonych ustawowo do właściwości prokuratorów

wojskowych. Wydając rozporządzenie, należy uwzględnić specyfikę organizacji i funkcjonowania

Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, opartą na służbowym podporządkowaniu, oraz

potrzebę zapewnienia skuteczności i racjonalności działań prokuratury w strukturach

wojskowych.

3a

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej określi, w drodze

zarządzenia, zakres działania sekretariatów i innych działów administracji w wojskowych

jednostkach organizacyjnych prokuratury, biorąc pod uwagę specyfikę zadań jednostek

różnego stopnia i konieczność zapewnienia racjonalności funkcjonowania prokuratury,

a także potrzebę maksymalnego odciążenia prokuratorów i innych pracowników merytorycznych

od prac biurowych oraz sprawnego przepływu informacji niezbędnych w pracy prokuratury.

4.

Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, określa strój urzędowy prokuratorów

biorących udział w rozprawach sądowych, uwzględniając charakter uroczysty stroju,

odpowiedni do powagi sądu i utrwalonej tradycji.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2006 r., z wyjątkiem art. 18, który wchodzi

w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

W prokuraturze apelacyjnej działa zgromadzenie prokuratorów, które składa się z prokuratorów

prokuratury apelacyjnej oraz delegatów prokuratorów prokuratur okręgowych i rejonowych

działających na obszarze właściwości prokuratury apelacyjnej. Delegatów prokuratorów

prokuratur okręgowych i rejonowych, w liczbie równej liczbie prokuratorów prokuratury

apelacyjnej, wybierają na okres dwóch lat, po połowie, zebrania prokuratorów prokuratur

okręgowych i zebrania prokuratorów prokuratur rejonowych; Minister Sprawiedliwości

ustala regulamin wyboru delegatów.

2.

Przewodniczącym zgromadzenia prokuratorów jest prokurator apelacyjny.

3.

Posiedzenie zgromadzenia prokuratorów zwołuje prokurator apelacyjny z inicjatywy własnej

lub Prokuratora Generalnego, kolegium prokuratury apelacyjnej albo jednej piątej liczby

członków zgromadzenia.

Zgromadzenie prokuratorów

1)

wysłuchuje informacji prokuratora apelacyjnego o działalności prokuratur i pracy prokuratorów

oraz wyraża opinię w tym zakresie;

2)

ustala liczbę i wybiera dwie trzecie liczby członków kolegium prokuratury apelacyjnej;

3)

wybiera przedstawiciela do Rady Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym;

4)

wybiera członków sądów dyscyplinarnych;

5)

rozpatruje sprawozdania z działalności kolegiów prokuratury apelacyjnej;

6)

wyraża opinie o kandydatach na prokuratora apelacyjnego, prokuratorów okręgowych i

prokuratorów rejonowych;

7)

wyraża opinie w innych sprawach przedstawionych przez prokuratora apelacyjnego lub

kolegium prokuratury apelacyjnej.

1.

Z dniem wejścia w życie ustawy osoby zatrudnione na podstawie dotychczasowych przepisów

jako pracownicy administracyjni przez okres co najmniej roku w sądach lub jednostkach

organizacyjnych prokuratury stają się urzędnikami w rozumieniu ustawy.

2.

Z dniem wejścia w życie ustawy osoby zatrudnione w sądach lub jednostkach organizacyjnych

prokuratury na stanowiskach pomocniczych, technicznych, robotniczych i obsługi oraz

pracownicy administracyjni zatrudnieni przez okres krótszy niż rok stają się innymi

pracownikami w rozumieniu ustawy.

1.

Kolegium prokuratury apelacyjnej składa się z czterech do dziesięciu członków, wybieranych

w dwóch trzecich przez zgromadzenie prokuratorów, a w jednej trzeciej powołanych przez

prokuratora apelacyjnego spośród prokuratorów. Przewodniczącym kolegium prokuratury

apelacyjnej jest prokurator apelacyjny.

2.

Kadencja kolegium prokuratury apelacyjnej trwa dwa lata.

3.

Posiedzenia kolegium prokuratury apelacyjnej zwołuje prokurator apelacyjny z własnej

inicjatywy lub na wniosek jednej trzeciej liczby członków kolegium.

Stosunki pracy nawiązane przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie mianowania

pozostają w mocy i mogą być zmieniane i rozwiązywane na zasadach określonych w ustawie o pracownikach urzędów państwowych.

Kolegium prokuratury apelacyjnej

1)

rozpatruje wnioski wynikające z wizytacji i lustracji prokuratur;

2)

wyraża opinię o kandydatach na prokuratorów prokuratury apelacyjnej i okręgowej;

3)

wyraża opinię w przedmiocie odwołania prokuratora prokuratury apelacyjnej i okręgowej;

4)

wyraża opinię w innych sprawach przedstawionych przez prokuratora apelacyjnego.

1.

Kolegium prokuratury okręgowej składa się z czterech do dziesięciu członków wybieranych

w dwóch trzecich przez zebranie prokuratorów prokuratury okręgowej oraz delegatów

prokuratorów prokuratur rejonowych, a w jednej trzeciej powołanych przez prokuratora

okręgowego spośród podległych mu prokuratorów. Przewodniczącym kolegium prokuratury

okręgowej jest prokurator okręgowy.

2.

Prokurator Generalny ustala regulamin wyboru delegatów, o których mowa w ust. 1.

3.

Kadencja kolegium prokuratury okręgowej trwa dwa lata.

4.

Posiedzenie kolegium prokuratury okręgowej zwołuje prokurator okręgowy z własnej inicjatywy

lub na wniosek jednej trzeciej liczby członków kolegium.

Kolegium prokuratury okręgowej

1)

rozpatruje wnioski wynikające z wizytacji i lustracji prokuratur;

2)

wyraża opinię o kandydatach na asesorów prokuratorskich oraz prokuratorów prokuratur

rejonowych;

3)

wyraża opinię w przedmiocie odwołania prokuratora prokuratury rejonowej;

4)

wyraża opinię w innych sprawach przedstawionych przez prokuratora okręgowego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1995 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Rada Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym składa się z: trzech przedstawicieli

wybranych przez zebranie prokuratorów Prokuratury Krajowej, przedstawiciela wybranego

przez zebranie prokuratorów Naczelnej Prokuratury Wojskowej, przedstawiciela wybranego

przez zebranie prokuratorów Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni

przeciwko Narodowi Polskiemu, przedstawicieli wybranych przez zgromadzenia prokuratorów

w prokuraturach apelacyjnych - po jednym z każdej prokuratury apelacyjnej - oraz trzech

prokuratorów powołanych przez Prokuratora Generalnego. Wybory prokuratorów na zebraniach

odbywają się według regulaminów uchwalonych przez te zebrania. Przewodniczącym Rady

jest Prokurator Generalny.

2.

Kadencja Rady trwa dwa lata.

3.

Posiedzenia Rady zwołuje Prokurator Generalny z własnej inicjatywy lub na wniosek

jednej trzeciej liczby członków Rady.

4.

Rada działa na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu.

1.

Rada Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym wyraża opinię w sprawach podejmowanych

z własnej inicjatywy lub przedstawionych przez Prokuratora Generalnego, a w szczególności

dotyczących

1)

projektów wytycznych i zarządzeń Prokuratora Generalnego;

2

stanu i rozwoju kadry prokuratorskiej oraz kierunków szkolenia prokuratorów i asesorów;

3)

okresowych ocen realizacji zadań prokuratury;

4)

kierunków działań w celu doskonalenia kwalifikacji zawodowych prokuratorów oraz poziomu

ich pracy;

5

kandydatów na Dyrektora Krajowego Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury

spośród prokuratorów.

2.

Rada Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym ustala także ogólną liczbę członków

sądów dyscyplinarnych oraz wskazuje liczbę członków sądów dyscyplinarnych wybieranych

przez zebranie prokuratorów Prokuratury Krajowej i zgromadzenia prokuratorów w prokuraturach

apelacyjnych.

3

Rada Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym wskazuje 2 członków Rady Programowej

Krajowego Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury.

1.

Prokurator, stosownie do przepisów ustaw, wszczyna i prowadzi postępowanie przygotowawcze

albo zleca wszczęcie lub prowadzenie takiego postępowania innemu uprawnionemu organowi.

2.

W toku postępowania przygotowawczego prokurator stosuje, w wypadkach przewidzianych

w ustawach, środki zapobiegawcze wobec podejrzanych.

3.

(uchylony).

1.

Prokurator sprawuje nadzór nad postępowaniem przygotowawczym prowadzonym przez uprawniony

do tego inny organ. Zarządzenia prokuratora w postępowaniu przygotowawczym są wiążące.

2.

W razie niewykonania zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, na żądanie prokuratora,

przełożony winnego funkcjonariusza wszczyna przeciwko niemu postępowanie służbowe

lub dyscyplinarne.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1991 r., z wyjątkiem art. 5 i 14, które

wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

1.

W razie gdy postępowanie przygotowawcze ujawni istnienie okoliczności sprzyjających

popełnianiu przestępstw lub utrudniających ich ujawnianie, prokurator kieruje wystąpienie

do odpowiedniego organu.

2.

W wystąpieniu prokurator może żądać również przeprowadzenia kontroli, a także wszczęcia

przeciwko winnym postępowania w przedmiocie odpowiedzialności dyscyplinarnej, służbowej,

materialnej lub innej przewidzianej w przepisach dotyczących stosunków pracy.

3.

Organ, do którego zwrócił się prokurator, jest obowiązany w terminie 30 dni od daty

otrzymania wystąpienia zawiadomić prokuratora o podjętych środkach lub zajętym stanowisku

bądź o sposobie zakończenia kontroli lub postępowania.

1.

W razie umorzenia postępowania przygotowawczego, prokurator może, stosownie do okoliczności,

przesłać sprawę właściwemu organowi w celu wszczęcia postępowania służbowego, dyscyplinarnego

lub o wykroczenie albo w celu rozpatrzenia sprawy przez właściwą organizację społeczną

lub zawodową.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w razie odmowy wszczęcia postępowania przygotowawczego,

a także w razie skierowania sprawy do sądu z aktem oskarżenia.

1.

Wytyczne Prokuratora Generalnego w zakresie postępowania przygotowawczego są wiążące

dla wszystkich organów uprawnionych do prowadzenia postępowania przygotowawczego.

2.

Wydawane przez ministrów akty normatywne dotyczące postępowania przygotowawczego wymagają

uprzednio uzgodnienia z Prokuratorem Generalnym, a wydawane przez wojewodę - uprzednio

uzgodnienia z prokuratorem okręgowym.

3.

Ministrowie nadzorujący organy uprawnione do prowadzenia postępowania przygotowawczego

obowiązani są do przedstawiania Prokuratorowi Generalnemu corocznych informacji o

działalności tych organów w zakresie postępowania przygotowawczego.

4.

Wojewodowie są obowiązani do składania informacji, o których mowa w ust. 3, właściwym

prokuratorom okręgowym.

5.

Informacje, o których mowa w ust. 3 i 4, składane są do końca stycznia roku następnego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z tym że

1)

przepisy art. 24e ustawy, o której mowa w art. 19, wchodzą w życie po upływie 30 dni

od dnia ogłoszenia,

2)

przepisy art. 24f-24h ustawy, o której mowa w art. 19, mają zastosowanie do radnych

rad gmin kadencji następujących po kadencji, w czasie której niniejsza ustawa weszła

w życie,

3)

przepisy art. 35a ustawy, o której mowa w art. 23, wchodzą w życie z pierwszym dniem

kadencji Sejmu i Senatu następującej po kadencji rozpoczętej w dniu 19 września 1993 r.,

4)

przepisy art. 11 ustawy, o której mowa w art. 25, stosuje się nadal do radnych rad

gmin kadencji, w czasie której niniejsza ustawa weszła w życie.

1.

Prokurator Generalny może występować do naczelnych i centralnych organów administracji

państwowej o podjęcie środków w celu usprawnienia działalności podległych im organów

w zakresie postępowania przygotowawczego.

2.

Uprawnienia określone w ust. 1 przysługują odpowiednio prokuratorom okręgowym i rejonowym

w stosunku do wojewodów oraz organów samorządu terytorialnego.

3.

Organ, do którego zwrócił się prokurator, jest obowiązany w terminie trzydziestu dni

od daty otrzymania wystąpienia zawiadomić prokuratora o podjętych środkach, o których

mowa w ust. 1.

W sprawach należących do zakresu działania sądów wojskowych uprawnienia przewidziane

w art. 29 ust. 1 i 2 i art. 30 przysługują również Naczelnemu Prokuratorowi Wojskowemu

oraz odpowiednio podległym mu prokuratorom wojskowym.

Udział prokuratora w postępowaniu sądowym

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.

1.

Prokurator wykonuje czynności oskarżyciela publicznego przed wszystkimi sądami. Może

również wykonywać te czynności w sprawach wniesionych do sądu przez innych oskarżycieli.

2.

W razie gdy wyniki postępowania sądowego nie potwierdzają zarzutów oskarżenia, prokurator

odstępuje od oskarżenia.

3.

Prokurator wnosi, w wypadkach przewidzianych w ustawach, środki zaskarżenia od orzeczeń

sądowych.

(uchylony).

(uchylony).

Nadzór nad wykonywaniem decyzji o pozbawieniu wolności

Prokurator sprawuje, w granicach przewidzianych ustawami, nadzór nad wykonywaniem

postanowień o tymczasowym aresztowaniu i decyzji o pozbawieniu wolności.

(utracił moc).

(utracił moc).

(uchylony).

1.

Prokurator Generalny przedstawia Prezydentowi wnioski w przedmiocie ułaskawienia osób

skazanych przez sądy.

2.

W odniesieniu do wniosków w przedmiocie ułaskawienia osób skazanych przez sądy wojskowe

uprawnienie określone w ust. 1 przysługuje również Naczelnemu Prokuratorowi Wojskowemu.

Badanie problematyki przestępczości oraz działań służących jej zwalczaniu i zapobieganiu

1.

Jeżeli wyniki badań to uzasadniają, Prokurator Generalny występuje z wnioskiem do

właściwego organu o podjęcie odpowiednich środków, w tym również o wydanie lub zmianę

określonych przepisów, w celu przeciwdziałania przestępczości.

2.

Zadania określone w ust. 1 wykonują również prokuratorzy okręgowi i rejonowi w stosunku

do wojewodów i terenowych organów administracji niezespolonej oraz innych o terenowym

zakresie działania.

3.

Organ, do którego zwrócił się prokurator, jest obowiązany, w terminie trzydziestu

dni od daty otrzymania wniosku, zawiadomić prokuratora o podjętych środkach, o których

mowa w ust. 1.

1.

W odniesieniu do przestępstw należących do zakresu działania sądów wojskowych czynności

określone w art. 40 ust. 1 może również podejmować Naczelny Prokurator Wojskowy.

2.

Czynności określone w art. 40 mogą podejmować, w zakresie swego działania, również

wojskowi prokuratorzy okręgowi i wojskowi prokuratorzy garnizonowi.

Udział prokuratora w innych postępowaniach

Udział prokuratora w postępowaniu cywilnym, administracyjnym, w sprawach o wykroczenia

oraz w innych postępowaniach określają odrębne ustawy.

1.

Jeżeli wymaga tego ochrona praworządności w sprawach, o których mowa w art. 42, prokurator

może żądać nadesłania lub przedstawienia akt oraz dokumentów i pisemnych wyjaśnień,

przesłuchać świadków i zasięgnąć opinii biegłych, a także przeprowadzić oględziny

w celu wyjaśnienia sprawy.

2.

Do czynności wymienionych w ust. 1 stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

1

Prokurator jest obowiązany postępować zgodnie ze ślubowaniem prokuratorskim.

2.

Prokurator powinien w służbie i poza służbą strzec powagi sprawowanego urzędu i unikać

wszystkiego, co mogłoby przynieść ujmę godności prokuratora lub osłabiać zaufanie

do jego bezstronności.

3.

W okresie zajmowania stanowiska prokurator nie może należeć do partii politycznej

ani brać udziału w żadnej działalności politycznej.

4.

Prokuratorowi ubiegającemu się o mandat posła albo senatora, albo radnego udziela

się urlopu bezpłatnego na czas kampanii wyborczej.

Prokurator jest obowiązany stale podnosić kwalifikacje zawodowe, w tym uczestniczyć

w szkoleniach i innych formach doskonalenia zawodowego, których organizację określa

odrębna ustawa.

1.

Stosunek służbowy prokuratora nawiązuje się z chwilą doręczenia zawiadomienia o powołaniu.

2.

Prokurator powinien zgłosić się w celu objęcia stanowiska w ciągu czternastu dni od

otrzymania zawiadomienia o powołaniu, jeżeli nie oznaczono innego terminu.

3.

W razie nieusprawiedliwionego nieobjęcia stanowiska w terminie określonym w ust. 2,

powołanie traci moc; okoliczność tę stwierdza Prokurator Generalny.

4.

Przy powołaniu prokurator składa ślubowanie wobec Prokuratora Generalnego według następującej

roty

„Ślubuję uroczyście na powierzonym mi stanowisku prokuratora służyć wiernie Rzeczypospolitej

Polskiej, stać na straży prawa i strzec praworządności, obowiązki mojego urzędu wypełniać

sumiennie, dochować tajemnicy państwowej i służbowej, a w postępowaniu kierować się

zasadami godności i uczciwości”; składający ślubowanie może dodać na końcu zwrot

„Tak mi dopomóż Bóg”.

Prokurator powołany na kolejne stanowisko prokuratorskie ślubowania nie składa.

Czas pracy prokuratora jest określony wymiarem jego zadań.

1.

Prokurator otrzymuje legitymację służbową, wymieniającą zajmowane przez niego stanowisko

służbowe.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do prokuratora w stanie spoczynku.

3.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze zarządzenia, wzór legitymacji służbowej

prokuratora.

1.

Żądania, przedstawienia i zażalenia w sprawach związanych ze swoim stanowiskiem prokurator

może wnosić tylko w drodze służbowej. W takich sprawach prokurator nie może zwracać

się do instytucji i osób postronnych ani podawać tych spraw do wiadomości publicznej.

2.

W sprawach o roszczenia ze stosunku pracy prokuratorowi przysługuje droga sądowa.

3.

Prokurator powinien niezwłocznie zawiadomić przełożonego o toczącym się postępowaniu

sądowym, w którym występuje w charakterze strony lub uczestnika postępowania.

1.

Prokurator jest obowiązany zachować w tajemnicy okoliczności sprawy, o których w postępowaniu

przygotowawczym, a także poza jawną rozprawą sądową, powziął wiadomość ze względu

na swoje stanowisko prokuratora.

2.

Obowiązek zachowania tajemnicy trwa także po ustaniu stosunku służbowego.

3.

Obowiązek zachowania tajemnicy ustaje, gdy prokurator składa zeznania jako świadek

w postępowaniu przygotowawczym lub przed sądem, chyba że ujawnienie tajemnicy zagraża

dobru Państwa albo takiemu ważnemu interesowi prywatnemu, który nie jest sprzeczny

z celami wymiaru sprawiedliwości. W takich wypadkach od obowiązku zachowania tajemnicy

może zwolnić prokuratora Prokurator Generalny.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Prokurator nie może podejmować dodatkowego zatrudnienia, z wyjątkiem zatrudnienia

na stanowisku dydaktycznym, naukowo-dydaktycznym lub naukowym w łącznym wymiarze nieprzekraczającym

pełnego wymiaru czasu pracy pracowników zatrudnionych na tych stanowiskach, jeżeli

wykonywanie tego zatrudnienia nie przeszkadza w pełnieniu obowiązków prokuratora.

2.

Prokuratorowi nie wolno także podejmować innego zajęcia ani sposobu zarobkowania,

które by przeszkadzało w pełnieniu obowiązków prokuratora, mogło osłabiać zaufanie

do jego bezstronności lub przynieść ujmę godności urzędu prokuratora.

3.

Prokurator nie może

1)

być członkiem zarządu, rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej spółki prawa handlowego;

2)

być członkiem zarządu, rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej spółdzielni;

3)

być członkiem zarządu fundacji prowadzącej działalność gospodarczą;

4)

posiadać w spółce prawa handlowego więcej niż 10% akcji lub udziały przedstawiające

więcej niż 10% kapitału zakładowego;

5)

prowadzić działalności gospodarczej na własny rachunek lub wspólnie z innymi osobami,

a także zarządzać taką działalnością lub być przedstawicielem bądź pełnomocnikiem

w prowadzeniu takiej działalności.

4.

O zamiarze podjęcia dodatkowego zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1, a także o podjęciu

innego zajęcia lub sposobu zarobkowania, prokurator prokuratury apelacyjnej oraz prokurator

prokuratury okręgowej zawiadamia właściwego prokuratora apelacyjnego albo okręgowego,

a prokuratorzy Prokuratury Krajowej, prokuratorzy apelacyjni i prokuratorzy okręgowi

- Prokuratora Generalnego. Prokurator prokuratury rejonowej kieruje zawiadomienie,

o którym mowa w zdaniu pierwszym, do właściwego prokuratora okręgowego.

5.

Właściwy prokurator apelacyjny albo okręgowy w stosunku do podległego mu prokuratora,

a Prokurator Generalny w stosunku do prokuratora Prokuratury Krajowej, prokuratora

apelacyjnego i prokuratora okręgowego wydaje decyzję o sprzeciwie wobec zamiaru podjęcia

zatrudnienia na stanowisku dydaktycznym, naukowo-dydaktycznym lub naukowym w szkole

wyższej, jeżeli uzna, że będzie ono przeszkadzało w pełnieniu obowiązków prokuratora,

oraz wobec podejmowania lub kontynuowania innego zajęcia, które przeszkadza w pełnieniu

obowiązków prokuratora albo przynosi ujmę godności jego urzędu lub osłabia zaufanie

do jego bezstronności.

6.

Prokuratorzy Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi

Polskiemu kierują zawiadomienie, o którym mowa w ust. 4 zdanie pierwsze

1)

prokuratorzy oddziałowych komisji ścigania zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, zwanych

dalej „oddziałowymi komisjami” - do Dyrektora Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko

Narodowi Polskiemu, zwanej dalej „Główną Komisją”;

1a

prokuratorzy oddziałowych biur lustracyjnych - do Dyrektora Biura Lustracyjnego;

2)

Dyrektor Głównej Komisji, prokuratorzy Głównej Komisji i naczelnicy oddziałowych komisji

- do Prokuratora Generalnego;

3

Dyrektor Biura Lustracyjnego, prokuratorzy Biura Lustracyjnego i naczelnicy oddziałowych

biur lustracyjnych - do Prokuratora Generalnego.

7.

Uprawnienia, o których mowa w ust. 5, służą

1)

Dyrektorowi Głównej Komisji - wobec prokuratorów oddziałowych komisji;

1a

Dyrektorowi Biura Lustracyjnego - wobec prokuratorów oddziałowych biur lustracyjnych;

2

Prokuratorowi Generalnemu - wobec Dyrektora Głównej Komisji, Dyrektora Biura Lustracyjnego,

prokuratorów Głównej Komisji, prokuratorów Biura Lustracyjnego, naczelników oddziałowych

komisji i naczelników oddziałowych biur lustracyjnych.

8

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 4, prokurator wojskowej jednostki organizacyjnej

prokuratury kieruje do Naczelnego Prokuratora Wojskowego, a Naczelny Prokurator Wojskowy

do Prokuratora Generalnego. Uprawnienia przewidziane w ust. 5, w stosunku do prokuratorów

wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, przysługują Naczelnemu Prokuratorowi

Wojskowemu, a w stosunku do Naczelnego Prokuratora Wojskowego - Prokuratorowi Generalnemu.

1.

Prokuratorzy są obowiązani do złożenia oświadczenia o swoim stanie majątkowym. Oświadczenie

o stanie majątkowym dotyczy majątku odrębnego oraz objętego małżeńską wspólnością

majątkową. Oświadczenie to powinno zawierać w szczególności informacje o posiadanych

zasobach pieniężnych, nieruchomościach, udziałach i akcjach w spółkach prawa handlowego,

a ponadto o nabytym przez tę osobę albo jej małżonka od Skarbu Państwa, innej państwowej

osoby prawnej, gminy lub związku międzygminnego mieniu, które podlegało zbyciu w drodze

przetargu.

1a

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, składa się w dwóch egzemplarzach.

2

Oświadczenia, o których mowa w ust. 1, prokuratorzy składają odpowiednio właściwemu

prokuratorowi apelacyjnemu, wojskowemu prokuratorowi okręgowemu, naczelnikowi oddziałowej

komisji lub naczelnikowi oddziałowego biura lustracyjnego, który dokonuje analizy

danych zawartych w oświadczeniach w terminie do dnia 30 czerwca każdego roku.

3

Prokurator Krajowy, Naczelny Prokurator Wojskowy, Dyrektor Głównej Komisji, Dyrektor

Biura Lustracyjnego, prokuratorzy Prokuratury Krajowej, prokuratorzy Naczelnej Prokuratury

Wojskowej, prokuratorzy Głównej Komisji, prokuratorzy Biura Lustracyjnego, prokuratorzy

apelacyjni, wojskowi prokuratorzy okręgowi oraz naczelnicy oddziałowych komisji i

naczelnicy oddziałowych biur lustracyjnych oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, składają

Prokuratorowi Generalnemu, który dokonuje analizy danych zawartych w oświadczeniach

w terminie do dnia 30 czerwca każdego roku.

4.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, składa się przed objęciem stanowiska, a następnie

co roku do dnia 31 marca, według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedniego, a także

w dniu opuszczenia stanowiska prokuratora.

5.

Informacje zawarte w oświadczeniu o stanie majątkowym stanowią tajemnicę służbową,

chyba że prokurator, który złożył oświadczenie, wyraził pisemną zgodę na ich ujawnienie.

W szczególnie uzasadnionych wypadkach podmiot uprawniony, zgodnie z ust. 2 lub 3,

do odebrania oświadczenia może je ujawnić pomimo braku zgody składającego oświadczenie.

Oświadczenie przechowuje się przez 6 lat.

6

Jeden egzemplarz oświadczenia o stanie majątkowym podmiot uprawniony do odebrania

oświadczenia zgodnie z ust. 2 lub 3 przekazuje do urzędu skarbowego właściwego ze

względu na miejsce zamieszkania prokuratora. Właściwy urząd skarbowy jest uprawniony

do analizy danych zawartych w oświadczeniu, w tym również do porównania jego treści

z treścią uprzednio złożonych oświadczeń oraz rocznych zeznań podatkowych (PIT). Jeżeli

wynik analizy budzi uzasadnione wątpliwości co do legalności pochodzenia majątku ujawnionego

w oświadczeniu, urząd skarbowy kieruje sprawę do właściwego postępowania, prowadzonego

na podstawie odrębnych przepisów.

Do złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 49a ust. 1, stosuje się odpowiednio

formularz, określony przepisami wydanymi na podstawie art. 11 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności

gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne

(Dz. U. z 2006 r. Nr 216, poz. 1584), dotyczącymi oświadczenia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 tejże ustawy.

Przepisy art. 49 stosuje się odpowiednio do prokuratorów w stanie spoczynku.

1

Prokurator Generalny może delegować prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej

prokuratury, a prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, w porozumieniu

z Ministrem Obrony Narodowej, do innej jednostki organizacyjnej prokuratury, Ministerstwa

Sprawiedliwości lub innej jednostki organizacyjnej podległej Ministrowi Sprawiedliwości

albo przez niego nadzorowanej, zgodnie z kwalifikacjami prokuratora. Prokurator Generalny

w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej może również delegować prokuratora powszechnej

jednostki organizacyjnej prokuratury do wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury.

Delegowanie na okres dłuższy niż sześć miesięcy w ciągu roku może nastąpić tylko za

zgodą prokuratora.

1a

W uzasadnionych wypadkach, z uwagi na potrzeby kadrowe powszechnych jednostek organizacyjnych

prokuratury, Prokurator Generalny może delegować prokuratora, bez jego zgody, na okres

dwunastu miesięcy w ciągu roku do prokuratury mającej siedzibę w miejscowości, w której

zamieszkuje delegowany, lub do prokuratury w miejscowości, w której znajduje się prokuratura

będąca miejscem zatrudnienia delegowanego.

1b

Do Ministerstwa Sprawiedliwości albo Krajowego Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych

i Prokuratury może być delegowany jedynie prokurator wyróżniający się wysokim poziomem

wiedzy prawniczej oraz wykazujący znajomość problematyki w zakresie powierzanych mu

obowiązków.

2.

Delegowanie na okres do dwóch miesięcy w ciągu roku może zarządzić również prokurator

apelacyjny i okręgowy.

2a

Prokurator Generalny może delegować prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej

prokuratury, a prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury w porozumieniu

z Ministrem Obrony Narodowej, za jego zgodą, do pełnienia obowiązków lub pełnienia

określonej funkcji poza granicami państwa w ramach działań podejmowanych przez organizacje

międzynarodowe lub ponadnarodowe oraz zespoły międzynarodowe, działające na podstawie

umów międzynarodowych, w tym umów konstytuujących organizacje międzynarodowe, ratyfikowanych

przez Rzeczpospolitą Polską, zgodnie z kwalifikacjami prokuratora, na czas określony,

nie dłuższy niż cztery lata, z możliwością ponownego delegowania na kolejny okres,

nieprzekraczający czterech lat.

2b

Do okresu delegowania, o którym mowa w ust. 1, 1a i 2, nie wlicza się okresu, w którym

prokurator delegowany nie pełnił obowiązków służbowych z powodu choroby.

3

Prokurator delegowany na podstawie ust. 1 - na czas nieokreślony lub na podstawie

ust. 2a - na okres dłuższy niż rok może być odwołany z delegacji względnie z niej

ustąpić za trzymiesięcznym uprzedzeniem. Prokurator delegowany na podstawie ust. 2a

- na okres nie dłuższy niż rok może ustąpić z delegacji za miesięcznym uprzedzeniem.

3a

Prokurator Generalny może delegować prokuratora, za jego zgodą, do wykonywania czynności

w Radzie Programowej Krajowego Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury

lub prowadzenia zajęć szkoleniowych w tym Centrum.

3b

Prokurator Generalny odwołuje prokuratora delegowanego na podstawie ust. 2a z delegacji

przed wyznaczonym terminem w przypadku

1)

gdy stan jego zdrowia uniemożliwia dalsze pełnienie obowiązków lub funkcji;

2)

wniosku uprawnionego organu organizacji lub zespołu, o których mowa w ust. 2a;

3)

gdy dalsza delegacja staje się bezprzedmiotowa;

4)

zaistnienia innej, niż określone w pkt 1-3, ważnej przyczyny, jeżeli dalsza delegacja

prokuratora nie gwarantuje należytego wykonywania przez niego powierzonych obowiązków

lub funkcji.

4

Prokurator delegowany do innej jednostki organizacyjnej prokuratury, z wyjątkiem Prokuratury

Krajowej, po sześciu miesiącach delegowania uzyskuje na pozostały okres delegacji

prawo do wynagrodzenia zasadniczego w stawce podstawowej, przewidzianego dla prokuratora

tej jednostki.

4a

Po trzech miesiącach delegowania do Biura do Spraw Przestępczości Zorganizowanej Prokuratury

Krajowej do czynności prokuratorskich, na pozostały okres delegacji prokuratorowi

prokuratury apelacyjnej przysługuje wynagrodzenie w stawce podstawowej takie jak prokuratorowi

Prokuratury Krajowej, a prokuratorowi prokuratury okręgowej i rejonowej takie jak

prokuratorowi prokuratury apelacyjnej, chyba że dotychczasowe wynagrodzenie jest wyższe

od przysługującego w Prokuraturze Krajowej.

4b

W razie delegowania prokuratora, za jego zgodą, na czas nieokreślony do prokuratury

równorzędnej, mającej siedzibę poza miejscem zamieszkania delegowanego oraz jego miejscem

zatrudnienia, prokuratorowi przysługuje dodatek funkcyjny wizytatora prokuratury okręgowej.

5

Jeżeli delegowanie następuje do innej miejscowości, niż miejscowość będąca siedzibą

jednostki organizacyjnej prokuratury, w której prokurator pełni służbę, niebędącej

miejscem jego stałego zamieszkania, prokuratorowi delegowanemu w okresie delegowania,

jako pracownikowi w podróży służbowej, przysługują następujące należności, rekompensujące

niedogodności wynikające z delegowania poza stałe miejsce pełnienia służby

1)

prawo do nieodpłatnego zakwaterowania, w warunkach odpowiadających godności urzędu

albo zwrot kosztów zamieszkania w miejscu delegowania, w jednej z następujących form

a)

zwrotu kosztów faktycznie poniesionych - w wysokości określonej w fakturze,

b)

miesięcznego ryczałtu - w kwocie nie wyższej niż 150% kwoty bazowej, będącej podstawą

ustalania wynagrodzenia zasadniczego prokuratora;

2)

zwrot kosztów pierwszego przejazdu z miejsca stałego zamieszkania do miejsca delegowania,

zwrot kosztów ostatniego przejazdu z miejsca delegowania do miejsca stałego zamieszkania

oraz zwrot kosztów przejazdów odbywanych nie częściej niż raz w tygodniu do miejsca

stałego zamieszkania i z powrotem - w wysokości nie większej niż równowartość ceny

przejazdu środkami komunikacji kolejowej, z uwzględnieniem przysługującej prokuratorowi

delegowanemu ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga

ta przysługuje;

3)

ryczałt na pokrycie kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej, o którym mowa

w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących

pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej

z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju;

4)

diety, o których mowa w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności

przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce

sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju;

5)

zwrot kosztów poniesionych z tytułu używania pojazdów, stanowiących własność pracownika,

do celów służbowych, o którym mowa w przepisach w sprawie warunków ustalania oraz

sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych,

motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy;

6)

zwrot kosztów codziennych dojazdów do miejscowości delegowania, o których mowa w ust.

5b.

5a

Świadczenia i należności, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, nie przysługują w wypadkach,

gdy odległość od miejscowości w której prokurator delegowany ma miejsce stałego zamieszkania

do miejscowości delegowania nie przekracza 60 km, chyba że organ powołany do kierowania

jednostką do której delegowanie następuje, na wniosek prokuratora delegowanego uzna,

że nie jest celowy codzienny dojazd prokuratora delegowanego do miejscowości delegowania.

5b

Prokurator delegowany, o którym mowa w ust. 5a, któremu nie przysługują świadczenia

i należności, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, ma prawo do zwrotu kosztów codziennych

dojazdów do miejscowości delegowania w wysokości nie wyższej niż równowartość ceny

przejazdu liniami Polskich Kolei Państwowych, lub innym środkiem komunikacji publicznej,

z uwzględnieniem przysługującej prokuratorowi delegowanemu ulgi na dany środek transportu,

bez względu na to, z jakiego tytułu ulga ta przysługuje.

6.

Prokuratorowi delegowanemu do Ministerstwa Sprawiedliwości mogą być powierzone obowiązki

na stanowiskach urzędniczych, z wyłączeniem stanowiska dyrektora generalnego urzędu.

6a

Obowiązki, o których mowa w ust. 6, mogą być powierzone prokuratorowi delegowanemu

do pełnienia czynności w Krajowym Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury.

6b

Prokurator delegowany do Ministerstwa Sprawiedliwości ma prawo do wynagrodzenia zasadniczego

przysługującego mu na zajmowanym stanowisku prokuratorskim oraz dodatku za długoletnią

pracę. W okresie delegowania prokurator otrzymuje dodatek funkcyjny określony w rozporządzeniu

wydanym na podstawie art. 62 ust. 2, z tym że prokurator delegowany do Biura do Spraw

Przestępczości Zorganizowanej Prokuratury Krajowej dodatek ten otrzymuje tylko w razie

powołania do pełnienia funkcji dyrektora biura i jego zastępcy oraz naczelnika wydziału

i jego zastępcy.

7

Prokurator delegowany do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości

lub Krajowym Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury, a także do prowadzenia

zajęć szkoleniowych w Krajowym Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury

ma prawo do wynagrodzenia zasadniczego przysługującego na zajmowanym stanowisku prokuratorskim

oraz dodatku za długoletnią pracę. W okresie delegowania prokurator otrzymuje dodatek

funkcyjny określony w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 62 ust. 2.

8

W okresie delegowania, ze względu na charakter pracy i zakres wykonywanych zadań,

prokuratorowi może być przyznany przez Ministra Sprawiedliwości dodatek specjalny

w kwocie nieprzekraczającej 40% łącznie wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego.

Dodatek przyznaje się na czas określony, a w indywidualnych wypadkach - także na czas

nieokreślony. Dodatek specjalny nie przysługuje prokuratorowi prokuratury apelacyjnej

delegowanemu do Biura do Spraw Przestępczości Zorganizowanej Prokuratury Krajowej.

Łączna kwota wynagrodzenia zasadniczego i dodatku specjalnego prokuratora prokuratury

okręgowej i prokuratora prokuratury rejonowej delegowanego do Biura do Spraw Przestępczości

Zorganizowanej nie może przekraczać wynagrodzenia zasadniczego prokuratora prokuratury

apelacyjnej delegowanego do tego Biura.

9.

W szczególnie uzasadnionych wypadkach dodatek, o którym mowa w ust. 8, może przekraczać

wysokość określoną w tymże ustępie.

10

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, tryb i szczegółowe warunki

delegowania prokuratorów do pełnienia obowiązków w Ministerstwie Sprawiedliwości,

a także pełnienia czynności administracyjnych lub prowadzenia zajęć szkoleniowych

w Krajowym Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury oraz tryb i szczegółowe

warunki realizacji prawa do nieodpłatnego zakwaterowania i zwrotu kosztów zamieszkania

w miejscu delegowania, w tym maksymalną wysokość zwrotu kosztów faktycznie poniesionych

oraz wysokość miesięcznego ryczałtu, przy uwzględnieniu możliwości zróżnicowania jego

wysokości w zależności od miejscowości delegowania, a także tryb, szczegółowe warunki

i zakres innych świadczeń, mając na względzie zakres świadczeń przysługujących pracownikom

odbywającym podróże służbowe oraz czasowo przenoszonym.

1

Prokurator delegowany na podstawie art. 50 ust. 2a ma prawo do wynagrodzenia zasadniczego

albo uposażenia prokuratora określonego zgodnie z art. 116 ust. 4-6, przysługującego

na zajmowanym stanowisku prokuratorskim oraz dodatku za długoletnią pracę, a także

do świadczeń odszkodowawczych z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, jeżeli

zdarzenie powodujące powstanie prawa do tych świadczeń zaistniało w czasie pełnienia

obowiązków lub funkcji poza granicami państwa. W okresie delegowania prokurator delegowany

do pełnienia funkcji otrzymuje dodatek funkcyjny określony w rozporządzeniu wydanym

na podstawie art. 62 ust. 2.

2.

Prokuratorowi delegowanemu w czasie pełnienia obowiązków lub funkcji poza granicami

państwa przysługują, wypłacane w walucie polskiej lub obcej

1)

dodatek zagraniczny na pokrycie zwiększonych kosztów związanych z pełnieniem obowiązków

lub funkcji poza granicami państwa, ustalany odpowiednio do warunków i zakresu ich

pełnienia;

2)

w przypadku powierzenia pełnienia obowiązków lub funkcji pociągających za sobą zmianę

miejsca pobytu trwającą co najmniej rok

a)

jednorazowy dodatek adaptacyjny,

b)

pokrycie kosztów podróży przesiedleniowej prokuratora delegowanego i każdego przenoszącego

się z nim członka rodziny, w tym przewozu ich mienia, niezależnie od terminów ich

faktycznego przesiedlenia,

c)

pokrycie, raz na dwa lata, kosztów przejazdu prokuratora delegowanego oraz członków

jego rodziny przebywających z nim na stałe poza granicami państwa, z miejsca delegacji

do miejsca stałego zamieszkania na urlop wypoczynkowy i z powrotem;

3)

zwrot kosztów podróży w związku z rozpoczęciem i zakończeniem pełnienia obowiązków

lub funkcji poza granicami państwa, podróży służbowej na terytorium obcego państwa

poza miejscem delegowania, przejazdu z miejsca delegowania do kraju i z powrotem w

uzasadnionych przypadkach służbowych lub losowych;

4)

zwrot kosztów leczenia, gdy delegacja następuje do państwa niebędącego członkiem Unii

Europejskiej;

5)

pokrycie kosztów zamieszkania w miejscu delegacji do wysokości udokumentowanych wydatków,

nieprzekraczających wysokości ustalonego limitu.

3.

Sumę należności, o których mowa w ust. 2, zmniejsza się o kwotę środków pieniężnych

otrzymanych przez prokuratora delegowanego od strony zagranicznej na pokrycie kosztów

związanych z wykonywaniem przez niego obowiązków lub funkcji poza granicami państwa.

Należności te nie przysługują, jeżeli prokurator delegowany nie ponosi kosztów, na

pokrycie których są one przeznaczone.

4.

Wydatki związane z delegacją prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury

poza granice państwa są pokrywane z budżetu państwa ze środków pozostających w dyspozycji

Ministra Sprawiedliwości, a w przypadku prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury - z wyodrębnionych środków budżetowych Ministerstwa Obrony Narodowej.

5.

Wydatki, o których mowa w ust. 4, mogą być również pokrywane w całości lub w części

ze środków przeznaczonych na ten cel przez organizację międzynarodową, którymi dysponowanie

powierzono odpowiednio Ministrowi Sprawiedliwości lub Ministrowi Obrony Narodowej.

6.

Do wydatków, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się wynagrodzenia zasadniczego albo

uposażenia prokuratora oraz dodatku za długoletnią pracę przysługujących na zajmowanym

stanowisku prokuratorskim, do których prokurator zachowuje prawo w czasie delegacji

do pełnienia obowiązków lub funkcji poza granicami państwa.

7.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej określi, w drodze

rozporządzenia, tryb, wysokość i szczegółowe warunki przyznawania i wypłaty należności,

o których mowa w ust. 2, limity, do wysokości których podlegają zwrotowi koszty zamieszkania,

oraz walutę, w której należności takie są wypłacane, uwzględniając zakres ich przyznawania

zależnie od miejsca pełnienia obowiązków i powierzonej prokuratorowi funkcji, a także

potrzebę zapewnienia warunków do prawidłowego ich wykonywania oraz konieczność pokrycia

zwiększonych kosztów związanych z wykonywaniem tych obowiązków lub funkcji poza granicami

państwa i z sytuacjami szczególnymi, w tym zdarzeniami losowymi.

W wypadkach, o których mowa w art. 50 ust. 1-1b oraz 3a, prokuratorowi delegowanemu

do wykonania czynności służbowych w innej miejscowości niż miejscowość będąca siedzibą

jednostki organizacyjnej prokuratury, w której prokurator pełni służbę lub miejscowość

delegowania, przysługują należności określone w przepisach w sprawie wysokości oraz

warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej

lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze

kraju.

1.

W okresie nieobecności w pracy z powodu choroby, prokurator otrzymuje wynagrodzenie,

nie dłużej jednak niż przez okres roku.

2.

W razie niemożności wykonywania pracy z innych przyczyn, uprawniających do uzyskania

świadczeń określonych w przepisach o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego,

prokuratorowi przysługuje wynagrodzenie w wysokości świadczeń pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego, przez okres przewidziany w tych przepisach.

3.

Za inną usprawiedliwioną nieobecność w pracy prokuratorowi przysługuje wynagrodzenie.

4.

W przypadkach, w których pracownikom podlegającym ubezpieczeniu społecznemu przysługują

zasiłki niezależnie od prawa do wynagrodzenia, prokuratorowi przysługuje świadczenie

pieniężne w wysokości zasiłku z ubezpieczenia społecznego.

1.

Do prokuratorów stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 2, przepisy art. 94a

i art. 94b ustawy, o której mowa w art. 62a ust. 1.

2.

Jednorazowe odszkodowanie przyznaje lub odmawia przyznania oraz ustala jego wysokość,

w drodze decyzji, a także świadczenie to wypłaca

1)

właściwy prokurator okręgowy - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej prokuratora

prokuratury rejonowej i okręgowej;

2)

właściwy prokurator apelacyjny - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej

prokuratora prokuratury apelacyjnej oraz prokuratora okręgowego;

3)

Dyrektor Głównej Komisji - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej prokuratora

Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu;

3a

Dyrektor Biura Lustracyjnego - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej prokuratora

Biura Lustracyjnego i prokuratora oddziałowego biura lustracyjnego;

4

prokurator Generalny - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej prokuratora

apelacyjnego, prokuratora Prokuratury Krajowej, Prokuratora Krajowego, Dyrektora Głównej

Komisji, Dyrektora Biura Lustracyjnego, prokuratora delegowanego do wykonywania czynności

w Ministerstwie Sprawiedliwości oraz Naczelnego Prokuratora Wojskowego, w sytuacji

gdy wymieniony nie jest uprawniony do odpowiednich świadczeń odszkodowawczych z tytułu

pełnienia czynnej służby wojskowej;

5

Naczelny Prokurator Wojskowy - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej prokuratora

wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, niebędącego oficerem.

1.

Prokurator przełożony oraz na jego wniosek Zakład Ubezpieczeń Społecznych są uprawnieni

do kontrolowania prawidłowości wykorzystywania przez prokuratora zwolnienia lekarskiego

od pracy z powodu choroby zgodnie z jego celem.

2.

Na wniosek prokuratora przełożonego Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest uprawniony

do kontrolowania prawidłowości i zasadności udzielenia prokuratorom zwolnienia lekarskiego

od pracy z powodu choroby.

3.

Prokurator wykonujący w okresie orzeczonej niezdolności do pracy pracę zarobkową,

w tym w sposób określony w art. 49 ust. 1 i 2 lub wykorzystujący zwolnienie lekarskie

od pracy z powodu choroby niezgodnie z jego celem traci prawo do wynagrodzenia za

cały okres tego zwolnienia.

4.

Prokurator traci prawo do wynagrodzenia w razie odmowy poddania się badaniom kontrolnym

lub w razie niedostarczenia dokumentacji medycznej lekarzowi orzecznikowi Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych od dnia następującego po upływie wyznaczonego terminu badania

lub po upływie wyznaczonego terminu dostarczenia dokumentacji medycznej. Utratę wynagrodzenia

stwierdza prokurator przełożony.

5.

Koszty postępowań kontrolnych pokrywa Skarb Państwa ze środków pozostających w dyspozycji

Ministra Sprawiedliwości.

6.

W zakresie dotyczącym kontrolowania prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego,

kontrolowania prawidłowości zwolnienia lekarskiego, zasad utraty prawa do wynagrodzenia,

o których mowa w ust. 1, 2 i 4 stosuje się odpowiednio przepisy o świadczeniach pieniężnych

z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

1.

Prokuratorowi przysługuje corocznie urlop dodatkowy w wymiarze

1)

sześciu dni roboczych - po dziesięciu latach pracy;

2)

dwunastu dni roboczych - po piętnastu latach pracy.

2

Do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu dodatkowego, wlicza się wszystkie

okresy zatrudnienia w prokuraturze lub sądzie na stanowiskach: prokuratorów i sędziów,

asesorów, w Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa na stanowisku radcy Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa, a także okresy wykonywania zawodu adwokata, radcy prawnego

lub zajmowania samodzielnego stanowiska w organach władzy publicznej, z którym związana

była praktyka prawnicza, oraz inne okresy pracy, jeżeli z tytułu tego zatrudnienia

przysługiwał zwiększony wymiar urlopu.

3.

Prokuratorowi przysługuje gratyfikacja jubileuszowa w wysokości

1)

po dwudziestu latach pracy - 100% wynagrodzenia miesięcznego;

2)

po dwudziestu pięciu latach pracy - 150% wynagrodzenia miesięcznego;

3)

po trzydziestu latach pracy - 200% wynagrodzenia miesięcznego;

4)

po trzydziestu pięciu latach pracy - 250% wynagrodzenia miesięcznego;

5)

po czterdziestu latach pracy - 350% wynagrodzenia miesięcznego;

6)

po czterdziestu pięciu latach pracy - 400% wynagrodzenia miesięcznego.

4.

Do okresu pracy uprawniającego do gratyfikacji jubileuszowej wlicza się wszystkie

poprzednie zakończone okresy zatrudnienia oraz inne okresy, jeżeli z mocy odrębnych

przepisów podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.

5.

Do obliczania i wypłacania gratyfikacji jubileuszowej stosuje się odpowiednio przepisy

dotyczące nagród jubileuszowych, o których mowa w przepisach o pracownikach urzędów

państwowych.

1.

Prokuratorowi można udzielić płatnego urlopu dla poratowania zdrowia.

2.

Urlop dla poratowania zdrowia nie może przekraczać sześciu miesięcy i nie może być

udzielony, jeżeli prokurator nie wykonywał czynności przez okres roku z powodu choroby.

3

Urlopu dla poratowania zdrowia udziela Prokurator Generalny, a prokuratorowi wojskowej

jednostki organizacyjnej prokuratury - Naczelny Prokurator Wojskowy.

1.

Prokurator nie może być pociągnięty do odpowiedzialności karnej bez zezwolenia sądu

dyscyplinarnego ani zatrzymany bez zgody przełożonego dyscyplinarnego. Nie dotyczy

to zatrzymania na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa. Do wydania zezwolenia

na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej wolno przedsięwziąć tylko

czynności niecierpiące zwłoki, zawiadamiając o tym niezwłocznie prokuratora przełożonego.

2.

Do czasu rozstrzygnięcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności

karnej sąd dyscyplinarny może polecić niezwłoczne zwolnienie prokuratora zatrzymanego

na gorącym uczynku.

3.

Wniosek o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej, jeżeli

nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo

radcę prawnego będącego pełnomocnikiem.

4.

Jeżeli wniosek o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej

nie odpowiada warunkom formalnym pisma procesowego określonym w Kodeksie postępowania karnego, przewodniczący sądu dyscyplinarnego odmawia jego przyjęcia. Na zarządzenie o odmowie

przyjęcia wniosku przysługuje zażalenie do sądu dyscyplinarnego w terminie siedmiu

dni od daty jego doręczenia.

5.

Uchwałę zezwalającą na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej wydaje

się, jeżeli zachodzi dostatecznie uzasadnione podejrzenie popełnienia przez niego

przestępstwa. Sąd dyscyplinarny rozpoznaje wniosek na posiedzeniu, w terminie czternastu

dni od daty jego otrzymania, z zastrzeżeniem ust. 6.

6.

Jeżeli prokurator został zatrzymany, a składając wniosek o zezwolenie na pociągnięcie

go do odpowiedzialności karnej za popełnienie zbrodni lub występku umyślnego, zagrożonego

karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej 8 lat, prokurator

wnosi jednocześnie o zezwolenie na tymczasowe aresztowanie prokuratora, sąd dyscyplinarny

rozpoznaje ten wniosek w terminie 24 godzin od chwili jego wpłynięcia. Na posiedzenie

sądu dyscyplinarnego prokuratora doprowadza organ, który dokonał jego zatrzymania.

7.

Sąd dyscyplinarny orzeka wyłącznie na podstawie treści wniosku i dowodów załączonych

przez wnioskodawcę. Sąd dyscyplinarny może wezwać prokuratora, którego wniosek dotyczy,

do złożenia pisemnego oświadczenia lub do osobistego stawiennictwa celem odebrania

od niego ustnego oświadczenia.

8.

Jeżeli prokurator składając wniosek o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności

karnej wnosi jednocześnie o zezwolenie na jego tymczasowe aresztowanie, uchwała zezwalająca

na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej obejmuje również zezwolenie

na zatrzymanie prokuratora i zastosowanie tymczasowego aresztowania, chyba że sąd

dyscyplinarny postanowi inaczej.

9.

Prokurator, którego dotyczy postępowanie, ma prawo wglądu do dokumentów, które zostały

załączone do wniosku, chyba że prokurator, kierując wniosek do sądu dyscyplinarnego

zastrzegł, że dokumenty te lub ich część nie mogą być udostępnione z uwagi na dobro

postępowania przygotowawczego.

10.

W przypadku, o którym mowa w ust. 9, przewodniczący sądu dyscyplinarnego odmawia prokuratorowi

wglądu do dokumentów w zakresie złożonego zastrzeżenia przez prokuratora kierującego

wniosek.

11.

Sąd dyscyplinarny podejmuje uchwałę większością głosów. Uchwała zawiera rozstrzygnięcie

w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej wraz

z uzasadnieniem.

12.

Uchwałę doręcza się niezwłocznie wnioskodawcy, prokuratorowi, którego wniosek dotyczy

i rzecznikowi dyscyplinarnemu.

13.

Za wykroczenie prokurator odpowiada tylko dyscyplinarnie.

1.

W razie wszczęcia postępowania w sprawie o zbrodnię lub występek umyślny, zagrożony

karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej osiem lat, wniosek

o zezwolenie na zatrzymanie prokuratora sąd dyscyplinarny rozpoznaje w terminie 24

godzin od chwili jego wpłynięcia do sądu dyscyplinarnego.

2.

W posiedzeniu sądu dyscyplinarnego uczestniczy wyłącznie prokurator składający wniosek

oraz rzecznik dyscyplinarny.

3.

Uchwała zawiera rozstrzygnięcie w przedmiocie zezwolenia na zatrzymanie prokuratora

wraz z uzasadnieniem.

4.

Sąd dyscyplinarny doręcza uchwałę w przedmiocie zezwolenia na zatrzymanie prokuratora

prokuratorowi składającemu wniosek i rzecznikowi dyscyplinarnemu.

5.

Uchwałę sądu dyscyplinarnego zezwalającą na zatrzymanie prokuratora doręcza prokuratorowi,

przy zatrzymaniu, organ dokonujący zatrzymania.

Do postępowania przed sądem dyscyplinarnym o zezwolenie na tymczasowe aresztowanie

prokuratora, wobec którego została wydana uchwała zezwalająca na pociągnięcie do odpowiedzialności

karnej, stosuje się odpowiednio przepisy art. 54 ust. 6 i art. 54a.

1.

W terminie 7 dni od doręczenia uchwały odmawiającej zezwolenia na zatrzymanie prokuratora,

zastosowanie wobec niego tymczasowego aresztowania albo pociągnięcie prokuratora do

odpowiedzialności karnej, wnioskodawcy oraz rzecznikowi dyscyplinarnemu przysługuje

zażalenie do Odwoławczego Sądu Dyscyplinarnego. W tym samym terminie prokuratorowi

przysługuje zażalenie na uchwałę zezwalającą na zatrzymanie, zastosowanie tymczasowego

aresztowania albo pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej. W sprawach, o których

mowa w art. 54 ust. 6 i 54a ust. 1, wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania

zaskarżonej uchwały. Poza tym do postępowania przed sądem dyscyplinarnym w sprawach

o zezwolenie na zatrzymanie prokuratora, zastosowanie wobec niego tymczasowego aresztowania

albo pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej stosuje się przepisy o postępowaniu

dyscyplinarnym.

2.

Przewodniczący Odwoławczego Sądu Dyscyplinarnego przesyła odpisy odwołań pozostałym

podmiotom uczestniczącym w postępowaniu, którym przysługuje prawo do pisemnego ustosunkowania

się do odwołania w terminie 7 dni od daty ich doręczenia.

3.

Odwoławczy Sąd Dyscyplinarny orzeka na posiedzeniu bez udziału wnioskodawcy, prokuratora,

którego wniosek dotyczy oraz rzecznika dyscyplinarnego, o ile przewodniczący składu

nie zarządzi inaczej.

Postępowanie przygotowawcze przeciwko prokuratorowi wszczyna i prowadzi wyłącznie

prokurator.

1.

Prokurator powinien mieszkać w miejscowości będącej siedzibą jednostki organizacyjnej

prokuratury, w której pełni służbę.

2.

Przełożony prokurator, w uzasadnionych przypadkach, może wyrazić zgodę na zamieszkanie

prokuratora w innej miejscowości.

3.

W razie uzyskania zgody, o której mowa w ust. 2, prokuratorowi przysługuje zwrot kosztów

przejazdu z miejsca zamieszkania do jednostki organizacyjnej prokuratury, ustalonych

na zasadach obowiązujących przy ustalaniu wysokości należności przysługujących pracownikom

z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju. Zwrot kosztów jednak nie przysługuje,

jeżeli zmiana miejsca służbowego nastąpiła w wyniku orzeczenia kary dyscyplinarnej

wymienionej w art. 67 ust. 1 pkt 4.

(uchylony).

1.

Prokuratorowi, a także prokuratorowi w stanie spoczynku, może być przyznana, jako

pożyczka, pomoc finansowa na zaspokojenie jego potrzeb mieszkaniowych.

2.

Środki na pomoc finansową, o której mowa w ust. 1, nie mogą być niższe niż 5% rocznego

funduszu płac przeznaczonego dla prokuratorów.

3.

Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych,

określi, w drodze rozporządzenia, sposób planowania i wykorzystywania środków na zaspokojenie

potrzeb mieszkaniowych prokuratorów oraz warunki przyznawania pomocy, o której mowa

w ust. 1, z uwzględnieniem zaangażowania środków własnych prokuratora, udziału kolegiów

prokuratur w przyznawaniu pomocy oraz zasady racjonalności gospodarowania środkami,

przy przyjęciu zasady, że w razie wygaśnięcia stosunku służbowego prokuratora w sposób,

o którym mowa w art. 16, pożyczka podlega zwrotowi wraz z oprocentowaniem w wysokości

obowiązującej przy powszechnie dostępnych kredytach bankowych.

4

Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się do prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury, niebędących oficerami.

1.

Prokuratorom, którzy wykazują w pracy inicjatywę, wzorowo i sumiennie wypełniają obowiązki

oraz szczególnie przyczyniają się do wykonywania zadań służbowych, mogą być przyznawane

nagrody i wyróżnienia.

2

Rodzaje wyróżnień i nagród oraz tryb ich przyznawania ustala Prokurator Generalny;

nagrodą może być również awans w terminie wcześniejszym niż przewidują to przepisy

o wynagrodzeniu lub powołaniu na wyższe stanowisko służbowe albo przepisy szczególne.

3

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury, niebędących oficerami.

(uchylony).

(uchylony).

1

Wynagrodzenie zasadnicze prokuratorów równorzędnych powszechnych jednostek organizacyjnych

prokuratury jest równe i stanowi, odpowiednio do rangi stanowiska prokuratora, wielokrotność

kwoty bazowej, której wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa budżetowa;

wysokość wynagrodzenia prokuratorów równorzędnych jednostek organizacyjnych różnicuje

staż pracy i pełnione funkcje. Wynagrodzenie zasadnicze prokuratorów jest równe wynagrodzeniu

zasadniczemu sędziów w takich samych jednostkach organizacyjnych sądów powszechnych.

Wynagrodzenie zasadnicze prokuratorów Prokuratury Krajowej jest równe wynagrodzeniu

zasadniczemu sędziów Sądu Najwyższego.

1a

Wynagrodzenie zasadnicze prokuratora na danym stanowisku ustala się w stawce podstawowej,

w stawce pierwszej awansowej albo w stawce drugiej awansowej. Pierwsza stawka awansową

stanowi 107% stawki podstawowej, a druga stawka awansową - 115% stawki podstawowej

dla danego stanowiska prokuratorskiego.

1b

Wynagrodzenie zasadnicze w stawce podstawowej nie może być niższe niż wynagrodzenie

zasadnicze w stawce awansowej drugiej dla bezpośrednio niższego stanowiska prokuratorskiego.

1b

Wynagrodzenie zasadnicze w stawce podstawowej wynosi co najmniej 120% wynagrodzenia

zasadniczego w stawce podstawowej dla bezpośrednio niższego stanowiska prokuratorskiego.

1c

Prokurator, obejmując stanowisko, otrzymuje wynagrodzenie zasadnicze w stawce podstawowej.

Wynagrodzenie zasadnicze prokuratora podwyższa się do wysokości stawki pierwszej awansowej

po siedmiu latach pracy na danym stanowisku prokuratorskim lub na innym, odpowiednio

równorzędnym, stanowisku prokuratorskim lub sędziowskim. Okres ten ulega wydłużeniu

o trzy lata w razie ukarania prokuratora w tym czasie, a także w okresie zajmowania

stanowiska sędziego, karą dyscyplinarną lub dwukrotnego wytknięcia uchybienia, o którym

mowa w art. 8 ust. 7, jeżeli uchybienie było zawinione.

1c

Prokurator, obejmując stanowisko, otrzymuje wynagrodzenie zasadnicze w stawce podstawowej.

Wynagrodzenie zasadnicze prokuratora podwyższa się do wysokości stawki pierwszej awansowej

po pięciu latach pracy na danym stanowisku prokuratorskim lub na innym, odpowiednio

równorzędnym, stanowisku prokuratorskim lub sędziowskim. Okres ten ulega wydłużeniu

o trzy lata w razie ukarania prokuratora w tym czasie, a także w okresie zajmowania

stanowiska sędziego, karą dyscyplinarną lub dwukrotnego wytknięcia uchybienia, o którym

mowa w art. 8 ust. 7, jeżeli uchybienie było zawinione.

1d

Wynagrodzenie zasadnicze prokuratora ulega podwyższeniu do stawki drugiej awansowej

po siedmiu latach pracy na danym stanowisku prokuratorskim lub na innym, odpowiednio

równorzędnym, stanowisku prokuratorskim lub sędziowskim, od uzyskania przez prokuratora

stawki pierwszej awansowej. Przepis ust. 1c zdanie trzecie stosuje się odpowiednio.

1d

Wynagrodzenie zasadnicze prokuratora ulega podwyższeniu do stawki drugiej awansowej

po pięciu latach pracy na danym stanowisku prokuratorskim lub na innym, odpowiednio

równorzędnym, stanowisku prokuratorskim lub sędziowskim, od uzyskania przez prokuratora

stawki pierwszej awansowej. Przepis ust. 1c zdanie trzecie stosuje się odpowiednio.

1e.

Do czasu pracy na stanowisku prokuratora dolicza się czas pozostawania przez prokuratora

poza zawodem prokuratorskim, jeżeli spowodowane to było represjami za polityczną postawę

prokuratora, o ile powrót do zawodu nastąpił nie później niż do 31 grudnia 1990 r.

1f.

W związku z pełnioną funkcją prokuratorowi przysługuje dodatek funkcyjny, stanowiący

procent kwoty bazowej, o której mowa w ust. 1 zdanie pierwsze.

1g.

Prokuratorowi przysługuje dodatek za długoletnią pracę wynoszący, począwszy od szóstego

roku pracy, 5% aktualnie pobieranego przez prokuratora wynagrodzenia zasadniczego

i wzrastający po każdym kolejnym roku pracy o 1% tego wynagrodzenia, aż do osiągnięcia

20% wynagrodzenia zasadniczego. Po 20 łatach pracy dodatek wypłacany jest, bez względu

na staż pracy powyżej tego okresu, w wysokości 20% aktualnie pobieranego przez prokuratora

wynagrodzenia zasadniczego.

1h.

Od wynagrodzenia prokuratorów nie odprowadza się składek na ubezpieczenie społeczne.

1i.

W razie wygaśnięcia stosunku służbowego prokuratora w sposób, o którym mowa w art.

16, od wypłaconego prokuratorowi w okresie służby wynagrodzenia, od którego nie odprowadzono

składki na ubezpieczenie społeczne, przekazuje się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

składkę przewidzianą za ten okres w przepisach o ubezpieczeniu społecznym.

1j.

Składka na ubezpieczenie społeczne, o której mowa w ust. 1i, podlega waloryzacji

1)

za okres do 31 grudnia 1998 r. - wskaźnikiem wzrostu płac wynikającym ze wzrostu prognozowanego

przeciętnego wynagrodzenia, określanego corocznie w ustawie budżetowej, które stanowiło

podstawę do ustalania środków i limitów na wynagrodzenia sędziów;

2)

za okres od 1 stycznia 1999 r. - wskaźnikiem waloryzacji składek określonym na podstawie

przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

1k.

Przy obliczaniu kwoty należnych składek, waloryzowanych na podstawie ust. 1j pkt 2, stosuje się odpowiednio art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 13 października

1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(Dz. U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74, z późn. zm..

1l.

Przepisów ust. 1a-1d nie stosuje się do prokuratorów Prokuratury Krajowej.

2.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, stawki podstawowe wynagrodzenia zasadniczego

prokuratorów oraz stawki dodatku funkcyjnego przysługującego prokuratorom, mając na

względzie w szczególności zasady określone w ust. 1-1b i 1f.

3

Przepisy ust. 1-2 stosuje się do prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury, niebędących oficerami.

1.

Do prokuratorów stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 2-5, przepisy art. 69-71, art. 73 i 74, art. 76, art. 85 § 4, art. 99-102 i art. 104 ustawy z dnia

27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. Nr 98, poz. 1070, z późn. zm.. Przewidziane w tej ustawie uprawnienia Krajowej Rady Sądownictwa i Ministra Sprawiedliwości

przysługują w stosunku do prokuratorów Prokuratorowi Generalnemu, a uprawnienia kolegiów

i prezesów właściwych sądów - właściwym prokuratorom przełożonym.

2

Prokurator może dalej zajmować stanowisko jeżeli Prokurator Generalny na wniosek prokuratora,

po przedstawieniu zaświadczenia stwierdzającego, że jest zdolny, ze względu na stan

zdrowia, do pełnienia obowiązków prokuratora, oraz po zasięgnięciu opinii właściwego

prokuratora przełożonego, wyrazi prokuratorowi zgodę na dalsze zajmowanie stanowiska.

3

Wniosek i zaświadczenie, o których mowa w ust. 2, składa się Prokuratorowi Generalnemu

najpóźniej na sześć miesięcy przed ukończeniem 65 roku życia. W razie niezakończenia

postępowania związanego z rozpoznaniem wniosku, prokurator pozostaje w służbie do

czasu zakończenia postępowania, w tym postępowania przed Sądem Najwyższym.

3a

Od decyzji Prokuratora Generalnego w sprawie, o której mowa w ust. 2, przysługuje

odwołanie do Sądu Najwyższego.

4

prokurator wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, będący oficerem, przechodzi

w stan spoczynku z dniem ukończenia sześćdziesiątego roku życia, chyba że

1)

nie później niż na sześć miesięcy przed ukończeniem sześćdziesiątego roku życia oświadczy

Prokuratorowi Generalnemu wolę dalszego zajmowania stanowiska po zwolnieniu z zawodowej

służby wojskowej i przedstawi zaświadczenie stwierdzające, że jest zdolny, ze względu

na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków prokuratora, wydane na zasadach określonych

dla kandydata na stanowisko prokuratorskie lub

2)

został powołany na stanowisko prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury.

4a

Prokurator wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, niebędący oficerem, przechodzi

w stan spoczynku z dniem ukończenia sześćdziesiątego piątego roku życia.

5.

W razie zbiegu prawa do uposażenia w stanie spoczynku z prawem do emerytury lub renty

wojskowej, wypłaca się osobie uprawnionej wyłącznie świadczenie wyższe albo przez

nią wybrane.

5

Prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, będącego oficerem, którego

stosunek służbowy został rozwiązany z mocy prawa z powodu osiągnięcia wieku sześćdziesięciu

lat albo został rozwiązany z powodu

1)

uznania orzeczeniem wojskowej komisji lekarskiej za niezdolnego do zawodowej służby

wojskowej,

2)

wypowiedzenia stosunku służbowego dokonanego przez organ wojskowy, jeżeli wojskowa

jednostka organizacyjna prokuratury, w której pełnił zawodową służbę wojskową, podlega

rozformowaniu lub zmniejszył się jej stan etatowy, a brak jest możliwości wyznaczenia

go na inne stanowisko służbowe

- na jego wniosek, złożony przed upływem sześciu miesięcy od dnia rozwiązania stosunku

służbowego, Prokurator Generalny powołuje na równorzędne stanowisko lub za jego zgodą

na niższe stanowisko prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury,

jeżeli nie ma innych przeszkód prawnych.

7

prokurator wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, niebędący oficerem, w razie

rozformowania lub zmniejszenia stanu etatowego wojskowej jednostki organizacyjnej

prokuratury, w której pełni służbę, na swój wniosek jest powoływany przez Prokuratora

Generalnego na równorzędne stanowisko lub za swoją zgodą na niższe stanowisko prokuratora

powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury, jeżeli nie ma innych przeszkód prawnych.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy określi,

w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb ustalania i wypłacania uposażeń

oraz uposażeń rodzinnych prokuratorom w stanie spoczynku i członkom ich rodzin oraz

terminy przekazania do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek, o których mowa w art.

62 ust. 1i i 1j, mając na względzie w szczególności konieczność zapewnienia osobom

uprawnionym ciągłości źródeł utrzymania oraz udogodnień w odbiorze uposażeń i uposażeń

rodzinnych.

1.

Uposażenie prokuratorów w stanie spoczynku wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury

i uposażenie rodzinne członków ich rodzin ustala Naczelny Prokurator Wojskowy, a wypłaca

wojskowy organ emerytalny.

2.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb ustalania i wypłacania uposażeń oraz uposażeń

rodzinnych, o których mowa w ust. 1, mając na względzie w szczególności konieczność

zapewnienia osobom uprawnionym ciągłości źródeł utrzymania oraz udogodnień w odbiorze

uposażeń i uposażeń rodzinnych.

W razie utraty uprawnień do stanu spoczynku i uposażenia w przypadkach, o których

mowa w art. 104 § 5 ustawy powołanej w art. 62a ust. 1, stosuje się odpowiednio przepis

art. 62 ust. 1i i 1j oraz przepisy wydane na podstawie art. 62b, a w odniesieniu do prokuratorów w stanie spoczynku wojskowych jednostek

organizacyjnych prokuratury przepisy ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu

emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin

(Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66, z późn. zm..

1.

Najbardziej zasłużonym prokuratorom oraz innym pracownikom prokuratury za osiągnięcia

w wieloletniej wyróżniającej się służbie w prokuraturze może być nadany tytuł honorowy

„Zasłużony dla Wymiaru Sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej”.

2.

Tytuł honorowy, o którym mowa w ust. 1, nadawany jest na zasadach i w trybie określonych

w Prawie o ustroju sądów powszechnych.

(wygasł).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisu

art. 58, który wchodzi w życie po upływie 4 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Przepisów art. 45 ust. 1-3, art. 46, 47, art. 50 ust. 4 i 7-9, art. 51, 51 a, 56,

58 i 59 nie stosuje się do prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury,

będących oficerami. W razie zbiegu prawa do urlopu, o którym mowa w art. 52, z prawem

do dodatkowego urlopu wypoczynkowego, określonego w ustawie o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, przysługuje jeden urlop w najwyższym wymiarze.

1.

W razie powołania prokuratora do niezawodowej służby wojskowej, jego prawa i obowiązki

służbowe ulegają zawieszeniu na czas trwania służby. Prokurator zachowuje jednak swoje

stanowisko i prawo do wynagrodzenia, a czas służby wojskowej wlicza się do okresu

stosunku służbowego na stanowisku prokuratora.

2.

Inne szczególne uprawnienia związane ze stosunkiem służbowym prokuratora powołanego

do czynnej służby wojskowej i zwolnionego z tej służby normują przepisy o powszechnym

obowiązku obrony lub przepisy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

3.

Prokurator powołany do niezawodowej służby wojskowej odbywa ją w sądownictwie wojskowym,

wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury lub wojskowych organach obsługi

prawnej.

4

przepis ust. 3 nie dotyczy przeszkolenia wojskowego w celu mianowania na pierwszy

stopień oficerski.

1.

Prokurator mianowany, powołany lub wybrany do pełnienia funkcji w organach państwowych,

samorządu terytorialnego, służby dyplomatycznej, konsularnej lub w organach organizacji

międzynarodowych oraz ponadnarodowych działających na podstawie umów międzynarodowych

ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską jest obowiązany zrzec się swojego stanowiska,

chyba że przechodzi w stan spoczynku.

2.

Prokurator, który zrzekł się stanowiska z przyczyn określonych w ust. 1, może powrócić

na poprzednio zajmowane stanowisko prokuratora, jeżeli przerwa w pełnieniu obowiązków

prokuratora nie przekracza 9 lat, chyba że pełnił funkcje sędziowskie lub prokuratorskie

w międzynarodowych lub ponadnarodowych organach sądowych.

3.

W wypadku przewidzianym w ust. 2, Prokurator Generalny, na wniosek prokuratora, który

zrzekł się stanowiska, powołuje go na poprzednio zajmowane stanowisko niezależnie

od liczby stanowisk prokuratorskich w danej powszechnej jednostce organizacyjnej prokuratury,

chyba że nie spełnia on warunków wymaganych do powołania na stanowisko prokuratora.

4.

W razie odmowy powołania, o którym mowa w ust. 3, zainteresowanemu służy skarga do

Sądu Najwyższego.

5

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury.

Odpowiedzialność dyscyplinarna

1.

Prokurator odpowiada dyscyplinarnie za przewinienia służbowe, w tym za oczywistą i

rażącą obrazę przepisów prawa i uchybienia godności urzędu prokuratorskiego.

1a

prokurator odpowiada dyscyplinarnie także za swoje postępowanie przed objęciem stanowiska,

jeżeli uchybił godności piastowanego wówczas urzędu państwowego lub okazał się niegodnym

urzędu prokuratorskiego.

2.

Za nadużycie wolności słowa przy wykonywaniu obowiązków służbowych, stanowiące ściganą

z oskarżenia prywatnego zniewagę strony, jej pełnomocnika lub obrońcy, kuratora, świadka,

biegłego lub tłumacza, prokurator odpowiada tylko dyscyplinarnie.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 15 marca 2007 r., z wyjątkiem

1)

art. 39 pkt 7 i art. 57, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

(uchylony);

3)

(utracił moc).

1.

Karami dyscyplinarnymi są

1)

upomnienie;

2)

nagana;

3)

usunięcie z zajmowanej funkcji;

4)

przeniesienie na inne miejsce służbowe;

5)

wydalenie ze służby prokuratorskiej.

2.

Wymierzenie kary określonej w ust. 1 pkt 2-4 pociąga za sobą pozbawienie możliwości

awansowania przez okres trzech lat oraz niemożność udziału w tym okresie w kolegium

prokuratury okręgowej, w kolegium prokuratury apelacyjnej i w zgromadzeniu prokuratorów,

w Radzie Prokuratorów i w sądzie dyscyplinarnym oraz uzyskania utraconego stanowiska.

1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia, z zastrzeżeniem ust.

2 i 3.

2.

Do czasu wydania przepisów, o których mowa w art. 26, lecz nie dłużej niż przez sześć

miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, zachowują moc przepisy wykonawcze, wydane

na podstawie art. 15 ust. 4 ustawy wymienionej w art. 67 pkt 2, w zakresie dotyczącym

ustalania wysokości czynszu najmu. W tym samym okresie osoby, o których mowa w art.

46 ustawy wymienionej w art. 53, opłacają czynsz najmu w wysokości pokrywającej koszty

eksploatacji tych domów i lokali mieszkalnych.

3.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 54 ust. 4 ustawy wymienionej w art. 67

pkt 2 zachowują moc nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

1.

Po upływie trzech lat od chwili czynu nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego,

a w razie wszczęcia ulega ono umorzeniu.

2.

Jeżeli jednak czyn zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie dyscyplinarne nie

może nastąpić wcześniej niż przedawnienie przewidziane w przepisach Kodeksu karnego.

3

W razie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przed upływem terminu, o którym mowa

w ust. 1, przedawnienie następuje z upływem pięciu lat od chwili popełnienia czynu.

Przełożonym dyscyplinarnym jest w stosunku do prokuratorów powszechnych jednostek

organizacyjnych prokuratury Prokurator Generalny oraz prokurator apelacyjny w stosunku

do prokuratorów prokuratury apelacyjnej, prokuratorów prokuratur okręgowych i prokuratur

rejonowych na obszarze działania prokuratury apelacyjnej, a także prokurator okręgowy

w stosunku do prokuratorów prokuratury okręgowej i prokuratorów prokuratur rejonowych

na obszarze działania prokuratury okręgowej. W stosunku do prokuratorów wojskowych

jednostek organizacyjnych prokuratury przełożonym dyscyplinarnym jest Naczelny Prokurator

Wojskowy.

1.

W sprawach dyscyplinarnych orzekają sądy dyscyplinarne

1)

dla prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury działające przy

Prokuratorze Generalnym

a)

w pierwszej instancji - Sąd Dyscyplinarny,

b)

w drugiej instancji - Odwoławczy Sąd Dyscyplinarny;

2)

dla prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury - Sąd Dyscyplinarny

w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej.

1a

Sądy dyscyplinarne są ponadto właściwe do orzekania w sprawach, o których mowa w art.

8 ust. 7a oraz w art. 54-54b.

2

Sądy dyscyplinarne, o których mowa w ust. 1 pkt 1, ze swego grona wybierają przewodniczących

i zastępców przewodniczących sądów dyscyplinarnych. Kadencja sądu dyscyplinarnego

trwa cztery lata.

3

Przewodniczącego, zastępcę przewodniczącego i czternastu członków Sądu Dyscyplinarnego

w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej powołuje, na okres czterech lat, Prokurator Generalny

w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej spośród kandydatów wybranych przez prokuratorów

wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.

4.

Członkowie sądów dyscyplinarnych są w zakresie orzekania niezawiśli i podlegają tylko

ustawom.

1.

Prokurator może być zawieszony w czynnościach, jeżeli z uwagi na charakter przewinienia

konieczne jest natychmiastowe odsunięcie go od wykonywania obowiązków.

2.

Prawo zawieszenia w czynnościach przysługuje przełożonym dyscyplinarnym. Na decyzję

przełożonego dyscyplinarnego o zawieszeniu w czynnościach przysługuje zażalenie do

prokuratora bezpośrednio przełożonego nad prokuratorem, który wydał decyzję, chyba

że wydał ją Prokurator Generalny.

2a

Zawieszenie prokuratora w czynnościach, w uzasadnionych wypadkach, może być przedłużone

w toku postępowania, o którym mowa w art. 77 ust. 1, na wniosek prokuratora apelacyjnego

przez sąd dyscyplinarny na dalsze trzy miesiące. Na postanowienie sądu o przedłużeniu

okresu zawieszenia w czynnościach przysługuje zażalenie do sądu dyscyplinarnego drugiej

instancji na zasadach ogólnych.

3

Zawieszenie w czynnościach ustaje z mocy prawa, jeżeli w terminie sześciu miesięcy

od dnia zawieszenia nie wszczęto przeciwko prokuratorowi postępowania dyscyplinarnego,

a także, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6, z chwilą prawomocnego zakończenia postępowania.

4.

W toku postępowania dyscyplinarnego sąd dyscyplinarny może w każdym czasie uchylić

zawieszenie w czynnościach.

5.

Sąd dyscyplinarny drugiej instancji, wydając orzeczenie dyscyplinarne, może orzec

o utrzymaniu w mocy zawieszenia w czynnościach do dnia wniesienia kasacji, o której

mowa w art. 83 ust. 2, lub upływu terminu do jej wniesienia.

6.

W wypadku wniesienia kasacji zawieszenie w czynnościach pozostaje w mocy do czasu

jej rozpoznania, chyba że Sąd Najwyższy uchyli je wcześniej.

7.

Przełożony dyscyplinarny może w każdym czasie uchylić zawieszenie w czynnościach,

także w wypadkach, o których mowa w ust. 5 i 6.

1.

W wypadku gdy prokurator został zawieszony w czynnościach, sąd dyscyplinarny, na wniosek

przełożonego dyscyplinarnego, może obniżyć do 50% wysokość jego wynagrodzenia na czas

trwania tego zawieszenia.

2

Jeżeli postępowanie dyscyplinarne nie zostało wszczęte w ciągu sześciu miesięcy od

dnia zawieszenia w czynnościach albo zostało umorzone lub zakończyło się uniewinnieniem,

prokuratorowi wypłaca się zatrzymane wynagrodzenie.

1.

Za przewinienia dyscyplinarne mniejszej wagi, nieuzasadniające wszczęcia postępowania

dyscyplinarnego, przełożony prokurator wymierza podległym prokuratorom karę porządkową

upomnienia.

2.

Ukarany może, w terminie 7 dni od dnia doręczenia mu upomnienia, o którym mowa w ust.

1, wnieść sprzeciw do prokuratora bezpośrednio przełożonego nad prokuratorem, który

tę karę wymierzył.

3.

W razie wniesienia sprzeciwu prokurator przełożony, o którym mowa w ust. 2, uchyla

karę porządkową upomnienia lub przekazuje sprawę rzecznikowi dyscyplinarnemu z żądaniem,

o którym mowa w art. 77 ust. 1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Sąd Dyscyplinarny orzeka w składzie trzech członków, a Odwoławczy Sąd Dyscyplinarny

w składzie pięciu członków.

2.

Sąd Dyscyplinarny w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej orzeka w pierwszej instancji

w składzie trzech członków, a w drugiej instancji w składzie pięciu członków. W składzie

orzekającym w drugiej instancji nie może brać udziału członek Sądu Dyscyplinarnego,

który brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia.

3

Skład orzekający wyznacza przewodniczący albo zastępca przewodniczącego sądu dyscyplinarnego.

1.

Rzecznika dyscyplinarnego wyznacza spośród prokuratorów Prokurator Generalny.

2.

Rzecznik dyscyplinarny jest związany wskazaniami organu, który go wyznaczył.

Obwiniony może ustanowić obrońcę tylko spośród prokuratorów lub adwokatów.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

1.

Postępowanie dyscyplinarne toczy się z wyłączeniem jawności. Na rozprawie mogą być

obecni prokuratorzy i asesorzy pełniący czynności prokuratorskie.

2.

Orzeczenie dyscyplinarne można podać do wiadomości publicznej po jego uprawomocnieniu

się, na podstawie uchwały sądu dyscyplinarnego.

3

Protokolantem może być prokurator lub asesor wyznaczony przez przewodniczącego sądu

dyscyplinarnego.

1.

Rzecznik dyscyplinarny składa wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego na

żądanie przełożonych dyscyplinarnych, po wstępnym wyjaśnieniu okoliczności koniecznych

do ustalenia znamion przewinienia oraz złożeniu wyjaśnień przez obwinionego, chyba

że złożenie tych wyjaśnień nie jest możliwe.

1a

W celu ograniczenia kręgu osób podejrzanych o popełnienie przewinienia zawierającego

znamiona przestępstwa ujawnienia informacji z postępowania karnego stanowiących tajemnicę

państwową, rzecznik dyscyplinarny, w trakcie wstępnego wyjaśniania okoliczności, o

których mowa w ust. 1, może polecić biegłemu zastosowanie wobec prokuratora mającego

dostęp do tych informacji, za jego zgodą, środków technicznych mających na celu kontrolę

nieświadomych reakcji organizmu tej osoby.

1b

W razie wyrażenia zgody przez prokuratora, do zastosowania środków, o których mowa

w ust. 1a, wymagana jest zgoda Prokuratora Generalnego.

2.

W toku postępowania przed sądem dyscyplinarnym rzecznik dyscyplinarny pełni funkcję

oskarżyciela oraz wnosi i popiera środki odwoławcze.

1.

Po otrzymaniu wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przewodniczący sądu

dyscyplinarnego wyznacza termin rozprawy i zawiadamia o nim rzecznika dyscyplinarnego,

obwinionego oraz obrońcę, a w razie potrzeby wzywa świadków i biegłych.

2.

Postępowanie dyscyplinarne w pierwszej instancji powinno być zakończone w terminie

jednego miesiąca od daty wpływu wniosku.

3.

Nieusprawiedliwione niestawiennictwo rzecznika dyscyplinarnego, obwinionego lub jego

obrońcy nie wstrzymuje rozpoznania sprawy.

Jeżeli w toku rozprawy ujawni się inne przewinienie oprócz objętego wnioskiem o wszczęcie

postępowania, sąd dyscyplinarny może wydać co do tego przewinienia orzeczenie tylko

za zgodą rzecznika dyscyplinarnego i obwinionego lub jego obrońcy; w razie braku zgody

przełożony dyscyplinarny może żądać złożenia odrębnego wniosku o wszczęcie postępowania

dyscyplinarnego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.

W razie rozwiązania stosunku służbowego prokuratora w toku postępowania dyscyplinarnego,

postępowanie toczy się nadal.

1.

Jeżeli przewinienie zawiera znamiona przestępstwa, sąd dyscyplinarny wydaje zezwolenie,

o którym mowa w art. 54 ust. 1, co nie wstrzymuje biegu postępowania dyscyplinarnego.

2.

Po prawomocnym zakończeniu postępowania karnego przeciwko prokuratorowi sąd lub prokurator

przesyła akta sprawy właściwemu sądowi dyscyplinarnemu.

1.

Uzasadnienie orzeczenia sądu dyscyplinarnego sporządza się na piśmie w terminie siedmiu

dni od ogłoszenia orzeczenia.

2.

Orzeczenie wraz z uzasadnieniem doręcza się rzecznikowi dyscyplinarnemu i obwinionemu.

1.

Od orzeczenia sądu dyscyplinarnego wydanego w pierwszej instancji przysługuje odwołanie

obwinionemu i rzecznikowi dyscyplinarnemu. Odwołanie powinno być rozpoznane w terminie

7 dni od dnia jego wpływu do Odwoławczego Sądu Dyscyplinarnego.

2.

Od orzeczenia wydanego przez sąd dyscyplinarny w drugiej instancji stronom i Prokuratorowi

Generalnemu przysługuje kasacja do Sądu Najwyższego.

3.

Kasacja może być wniesiona z powodu rażącego naruszenia prawa lub rażącej niewspółmierności

kary dyscyplinarnej.

4.

Termin do wniesienia kasacji wynosi

1)

dla strony - 30 dni,

2)

dla Prokuratora Generalnego - 3 miesiące

- od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, odpowiednio, stronie lub Prokuratorowi

Generalnemu.

5.

Strona wnosi kasację za pośrednictwem sądu dyscyplinarnego, który wydał zaskarżone

orzeczenie.

6.

Prokurator Generalny wnosi kasację bezpośrednio do Sądu Najwyższego.

Sąd Najwyższy rozpoznaje kasację, o której mowa w art. 83 ust. 2, na rozprawie, w

składzie trzech sędziów.

Koszty postępowania dyscyplinarnego ponosi Skarb Państwa.

1.

Przewodniczący sądu dyscyplinarnego przesyła niezwłocznie odpis prawomocnego orzeczenia

wraz z uzasadnieniem Prokuratorowi Generalnemu w celu wykonania orzeczenia.

2

Orzeczenie dyscyplinarne, od którego stronie służy kasacja, podlega wykonaniu, jednakże

Prokurator Generalny może wstrzymać jego wykonanie.

3.

(uchylony).

4.

(uchylony).

5.

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1999 r., z tym że

1)

art. 54, 56, 59, 79 i 83 wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia,

2)

art. 80 wchodzi w życie z dniem 1 listopada 1999 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 15 marca 2006 r., z wyjątkiem

1)

art. 84 i 85, które wchodzą w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia;

2)

rozdziałów 5-7 oraz art. 72, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.

1.

Odpis prawomocnego orzeczenia skazującego na karę dyscyplinarną dołącza się do akt

osobowych obwinionego.

2.

Po upływie trzech lat od uprawomocnienia się orzeczenia skazującego na karę przewidzianą

w art. 67 ust. 1 pkt 1-4, a po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia

skazującego na karę przewidzianą w art. 67 ust. 1 pkt 5, Prokurator Generalny, na

wniosek ukaranego, zarządza usunięcie odpisu orzeczenia z akt osobowych, jeżeli w

tym okresie nie wydano przeciwko ukaranemu innego orzeczenia skazującego.

3

Odpis prawomocnej decyzji o wymierzeniu kary porządkowej upomnienia przewidzianej

w art. 72 ust. 1, dołącza się do akt osobowych ukaranego.

4

Po upływie roku od uprawomocnienia się decyzji, o której mowa w ust. 3, przełożony

dyscyplinarny, na wniosek ukaranego, zarządza usunięcie odpisu decyzji z akt osobowych,

jeżeli w tym okresie nie wymierzono ukaranemu innej kary porządkowej lub nie wydano

przeciwko niemu orzeczenia skazującego na karę dyscyplinarną.

(uchylony).

1.

Prokurator Generalny może wglądać w czynności sądów dyscyplinarnych, zwracać uwagę

na stwierdzone uchybienia, żądać wyjaśnień oraz usunięcia skutków uchybienia; czynności

te nie mogą wkraczać w dziedzinę, w której członkowie sądów dyscyplinarnych są niezawiśli.

2.

Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przysługują również Naczelnemu Prokuratorowi

Wojskowemu w odniesieniu do Sądu Dyscyplinarnego w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie

1)

do postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego;

2)

do rozpoznania kasacji, o której mowa w art. 83 ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy

Kodeksu postępowania karnego o kasacji, z wyłączeniem art. 521, art. 524, art. 526 § 2 oraz art. 530 § 2 i 3.

1.

Aplikację sądowo-prokuratorską przygotowującą kandydatów do zajmowania stanowiska

prokuratora, zwanych dalej „aplikantami”, prowadzi się na zasadach określonych w przepisach

ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o Krajowym Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych

i Prokuratury

(Dz. U. Nr 169, poz. 1410 i Nr 264, poz. 2204 oraz z 2007 r. Nr 64, poz. 433).

2.

Minister Sprawiedliwości sprawuje nadzór merytoryczny nad aplikacją, o której mowa

w ust. 1.

3.

Aplikacja prokuratorska w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury polega

na przygotowaniu aplikanta wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, zwanego

dalej „wojskowym aplikantem prokuratorskim”, do należytego wykonywania obowiązków

prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury.

1.

Wojskowym aplikantem prokuratorskim może być tylko oficer pełniący zawodową służbę

wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie służby terminowej, który

1)

posiada obywatelstwo polskie i pełną zdolność do czynności prawnych;

2)

posiada nieposzlakowaną opinię;

3)

nie był karany za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

4)

nie jest prowadzone przeciwko niemu postępowanie o przestępstwo ścigane z oskarżenia

publicznego lub przestępstwo skarbowe;

5)

ukończył studia prawnicze w Polsce i uzyskał tytuł magistra prawa lub zagraniczne

uznane w Polsce;

6)

został umieszczony przez komisję konkursową na liście kwalifikacyjnej, o której mowa

w ust. 9.

2.

Naczelny Prokurator Wojskowy zarządza, w zależności od potrzeb kadrowych wojskowych

jednostek organizacyjnych prokuratury, nabór na aplikację i wyznacza limit miejsc

na aplikację.

3.

Nabór odbywa się w drodze

1)

konkursu składającego się z części pisemnej i ustnej;

2)

badania predyspozycji kandydata na aplikanta do zajmowania stanowiska prokuratora

wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, które przeprowadza się w formie testu

psychologicznego.

4.

Nabór przeprowadza komisja konkursowa powołana przez Naczelnego Prokuratora Wojskowego.

5.

Część pisemna konkursu składa się z

1)

testu wiedzy z poszczególnych dziedzin prawa i nauk pokrewnych;

2)

pracy pisemnej, będącej opracowaniem wybranego tematu dotyczącego szczegółowych zagadnień

z poszczególnych dziedzin prawa.

6.

Warunkiem dopuszczenia kandydata do części ustnej konkursu jest uzyskanie z części

pisemnej konkursu minimum punktów określonego przez Naczelnego Prokuratora Wojskowego.

7.

Część ustna konkursu obejmuje odpowiedzi na pytania zawarte w wylosowanym przez kandydata

zestawie, dotyczące wiedzy ogólnej oraz wiadomości z zakresu poszczególnych dziedzin

prawa i nauk pokrewnych.

8.

Tematy i test na część pisemną konkursu, pytania na część ustną konkursu oraz test

psychologiczny opracowuje zespół konkursowy powołany przez Naczelnego Prokuratora

Wojskowego.

9.

Po przeprowadzeniu konkursu oraz badania predyspozycji komisja konkursowa sporządza

listę kandydatów na wojskowych aplikantów prokuratorskich, zwaną dalej „listą kwalifikacyjną”.

10.

Warunkiem umieszczenia na liście kwalifikacyjnej jest uzyskanie przez kandydata minimum

punktów ze wszystkich części konkursu, określonego przez Naczelnego Prokuratora Wojskowego,

oraz potwierdzenie predyspozycji kandydata do zajmowania stanowiska prokuratora wojskowej

jednostki organizacyjnej prokuratury. O kolejności miejsca na liście kwalifikacyjnej

decyduje suma uzyskanych punktów.

11.

Naczelny Prokurator Wojskowy, po przeprowadzeniu naboru, zasięga informacji z Krajowego

Rejestru Karnego oraz zwraca się do właściwego komendanta wojewódzkiego Policji o

nadesłanie informacji o każdej osobie umieszczonej na liście kwalifikacyjnej, na zasadach

i w trybie dotyczącym kandydatów na aplikantów sądowo-prokuratorskich.

12.

Po uzyskaniu informacji, o których mowa w ust. 11, Naczelny Prokurator Wojskowy przekazuje

je wraz z listą kwalifikacyjną Ministrowi Sprawiedliwości.

1.

Przed przystąpieniem do naboru kandydat na wojskowego aplikanta prokuratorskiego uiszcza

opłatę za udział w naborze. Opłata stanowi dochód budżetu państwa.

2.

Wysokość opłaty za udział w naborze jest równa opłacie za udział w naborze na aplikację

sądowo-prokuratorską.

1.

Naczelny Prokurator Wojskowy, po uzyskaniu informacji, o której mowa w art. 91 ust.

11, wydaje decyzję w sprawie przyjęcia na aplikację.

2.

Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości,

w terminie 7 dni od dnia jej doręczenia.

3.

Rozpoznanie odwołania następuje w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia jego wniesienia.

4.

Termin do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego wynosi 14 dni

od dnia doręczenia decyzji.

1.

Kandydat na stanowisko wojskowego aplikanta prokuratorskiego jest powoływany do zawodowej

służby wojskowej, pełnionej jako służba kontraktowa na podstawie dobrowolnego zgłoszenia

się do tej służby, po uprzednim zakwalifikowaniu się w drodze konkursu na stanowisko

wojskowego aplikanta prokuratorskiego, odbyciu przeszkolenia wojskowego, zdaniu egzaminu

na oficera, mianowaniu na stopień wojskowy podporucznika (podporucznika marynarki)

i podpisaniu kontraktu na pełnienie służby terminowej.

2.

Do odbycia przeszkolenia wojskowego, o którym mowa w ust. 1, powołuje, na wniosek

Naczelnego Prokuratora Wojskowego, właściwy organ uprawniony do powoływania do służby

kandydackiej na podstawie odrębnych przepisów, określając miejsce szkolenia.

3.

Rozkaz personalny o powołaniu do zawodowej służby wojskowej kandydata na stanowisko

wojskowego aplikanta prokuratorskiego wydaje na wniosek Naczelnego Prokuratora Wojskowego,

z dniem powołania na stanowisko, Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.

4.

Kontrakt na pełnienie służby terminowej na stanowisko wojskowego aplikanta prokuratorskiego

zawiera Naczelny Prokurator Wojskowy.

5.

Przepisów ust. 1-3, w zakresie powoływania do zawodowej służby wojskowej i mianowania

na stopień oficerski, nie stosuje się do kandydatów na stanowisko wojskowych aplikantów

prokuratorskich, którzy pełnią już zawodową służbę wojskową.

6.

W odniesieniu do zasad powoływania kandydatów na stanowiska wojskowych aplikantów

prokuratorskich do zawodowej służby wojskowej i zawierania z nimi kontraktów na jej

pełnienie, w sprawach nieuregulowanych w ustawie, stosuje się przepisy o służbie wojskowej

żołnierzy zawodowych.

Przed objęciem obowiązków wojskowy aplikant prokuratorski składa ślubowanie wobec

Naczelnego Prokuratora Wojskowego według następującej roty: „Ślubuję uroczyście sumiennie

wypełniać obowiązki wojskowego aplikanta prokuratorskiego, w postępowaniu kierować

się zasadami godności i uczciwości oraz dochować tajemnicy państwowej i służbowej”;

składający ślubowanie może dodać zwrot: „Tak mi dopomóż Bóg”.

Wojskowy aplikant prokuratorski odbywa aplikację w wojskowej jednostce organizacyjnej

prokuratury oraz uczestniczy w zajęciach seminaryjnych i praktykach dla aplikantów

sądowo-prokuratorskich odbywających aplikację na zasadach określonych w art. 10e ust. 1-5, 9, 11 i 12 ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o Krajowym Centrum Szkolenia

Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury.

1.

Do obowiązków wojskowego aplikanta prokuratorskiego należy

1)

uczestniczenie w przewidzianych programem aplikacji zajęciach seminaryjnych prowadzonych

w Krajowym Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury, zwanym dalej „Krajowym

Centrum”, oraz w praktykach odbywających się w jednostkach organizacyjnych prokuratury,

sądach i innych instytucjach związanych z funkcjonowaniem wymiaru sprawiedliwości;

2)

samodzielne pogłębianie wiedzy prawniczej i praktycznych umiejętności niezbędnych

do zajmowania stanowiska prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury;

3)

przystępowanie, w wyznaczonym terminie, do sprawdzianów wiedzy oraz kolokwium, przeprowadzanych

w czasie aplikacji, a także do egzaminu prokuratorskiego;

4)

przestrzeganie regulaminu organizacyjnego Krajowego Centrum oraz zarządzeń i poleceń

porządkowych Dyrektora Krajowego Centrum.

2.

Na czas trwania aplikacji Naczelny Prokurator Wojskowy wyznacza wojskowemu aplikantowi

prokuratorskiemu patrona spośród prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury. Patronom przysługuje wynagrodzenie za sprawowanie patronatu w wysokości

równej wynagrodzeniu patronów, o których mowa w art. 10 ust. 2 pkt 9 ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o Krajowym Centrum Szkolenia Kadr

Sądów Powszechnych i Prokuratury.

1.

Naczelny Prokurator Wojskowy zwalnia ze stanowiska wojskowego aplikanta prokuratorskiego,

który

1)

został prawomocnie skazany za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

2)

przestał spełniać wymagania określone w art. 91 ust. 1 pkt 1 i 2;

3)

uzyskał negatywną ocenę z kolokwium wyznaczonego w czasie aplikacji;

4)

złożył pisemne oświadczenie o rezygnacji z odbywania aplikacji;

5)

został uznany orzeczeniem wojskowej komisji lekarskiej za trwale niezdolnego do pełnienia

zawodowej służby wojskowej;

6)

rażąco naruszył obowiązki wojskowego aplikanta prokuratorskiego;

7)

w sposób rażący uchybił godności wojskowego aplikanta prokuratorskiego lub jego zachowanie

godzi w dobre imię Krajowego Centrum lub wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.

2.

Naczelny Prokurator Wojskowy może zwolnić ze stanowiska wojskowego aplikanta prokuratorskiego,

który

1)

został prawomocnie skazany za nieumyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

2)

opuścił z przyczyn nieusprawiedliwionych ponad 20% zajęć seminaryjnych lub praktyk

w danym roku szkoleniowym, ujętych w programie aplikacji;

3)

nie przystąpił w wyznaczonym terminie, bez usprawiedliwienia, co najmniej do dwóch

sprawdzianów wiedzy przewidzianych w programie aplikacji;

4)

został dwukrotnie ukarany karą nagany.

3.

Przed zwolnieniem wojskowego aplikanta prokuratorskiego ze stanowiska, z przyczyn

określonych w ust. 1 i 2, Naczelny Prokurator Wojskowy umożliwia wojskowemu aplikantowi

prokuratorskiemu złożenie wyjaśnień.

4.

Od decyzji Naczelnego Prokuratora Wojskowego o zwolnieniu ze stanowiska wojskowemu

aplikantowi prokuratorskiemu przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości, w

terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

1.

Naczelny Prokurator Wojskowy może ukarać wojskowego aplikanta prokuratorskiego karą

porządkową za przewinienie polegające na naruszeniu obowiązków lub uchybieniu godności

wojskowego aplikanta prokuratorskiego.

2.

Karami porządkowymi są

1)

upomnienie;

2)

nagana.

3.

Nie można ukarać wojskowego aplikanta prokuratorskiego po upływie 30 dni od dnia powzięcia

wiadomości o przewinieniu lub trzech miesięcy od dnia jego popełnienia.

4.

Przed ukaraniem karą porządkową wojskowemu aplikantowi prokuratorskiemu umożliwia

się złożenie wyjaśnień.

5.

Od decyzji o ukaraniu wojskowemu aplikantowi prokuratorskiemu przysługuje odwołanie

do Ministra Sprawiedliwości, w terminie 7 dni od dnia jej doręczenia.

6.

Odpis prawomocnej decyzji o ukaraniu karą porządkową dołącza się do teczki akt personalnych

wojskowego aplikanta prokuratorskiego.

7.

Po upływie roku od uprawomocnienia się decyzji o ukaraniu karą porządkową Naczelny

Prokurator Wojskowy zarządza usunięcie odpisu decyzji z akt personalnych wojskowego

aplikanta prokuratorskiego, jeżeli w tym czasie nie ukarano aplikanta inną karą.

Aplikant może występować przed sądem rejonowym w charakterze oskarżyciela publicznego

w sprawach w postępowaniu uproszczonym.

1.

W ostatnim miesiącu trzeciego roku aplikacji wojskowy aplikant prokuratorski składa

egzamin prokuratorski przed komisją egzaminacyjną powołaną przez Prokuratora Generalnego.

W skład komisji wchodzi prokurator wojskowy będący przedstawicielem Naczelnego Prokuratora

Wojskowego.

2.

Egzamin prokuratorski składa się z części pisemnej i ustnej.

3.

Zadania praktyczne na część pisemną oraz kazusy na część ustną egzaminu prokuratorskiego

opracowuje zespół egzaminacyjny powołany przez Prokuratora Generalnego. W skład zespołu

wchodzi prokurator wojskowy będący przedstawicielem Naczelnego Prokuratora Wojskowego.

4.

Naczelny Prokurator Wojskowy może udzielić wojskowemu aplikantowi prokuratorskiemu

zezwolenia na zdawanie egzaminu prokuratorskiego w terminie późniejszym, jeżeli uzna,

że choroba, wypadek losowy lub inna wskazana i udokumentowana przez wojskowego aplikanta

prokuratorskiego przyczyna uniemożliwiają przystąpienie do egzaminu prokuratorskiego

w terminie, o którym mowa w ust. 1.

5.

Zezwolenia, o którym mowa w ust. 4, Naczelny Prokurator Wojskowy udziela na pisemny

wniosek wojskowego aplikanta prokuratorskiego, złożony nie później niż w ciągu miesiąca

od dnia ustania przyczyny uzasadniającej nieprzystąpienie do egzaminu prokuratorskiego.

6.

Wojskowy aplikant prokuratorski, który nie przystąpił do egzaminu prokuratorskiego

w wyznaczonym terminie i nie uzyskał zezwolenia, o którym mowa w ust. 4, albo odstąpił

bez usprawiedliwienia od egzaminu prokuratorskiego w czasie jego trwania, składa egzamin

prokuratorski tylko raz, według zasad obowiązujących w przypadku niezdania egzaminu

prokuratorskiego.

7.

Uprawnienie do zdawania egzaminu prokuratorskiego wygasa po upływie okresu kontraktu,

o którym mowa w art. 91c ust. 4.

8.

Wojskowy aplikant prokuratorski, który nie zdał egzaminu prokuratorskiego, może raz

przystąpić do ponownego jego składania, nie później jednak niż w ciągu roku od dnia

zakończenia poprzedniego egzaminu. Poprawkowy egzamin prokuratorski przeprowadza komisja

egzaminacyjna, o której mowa w ust. 1, w terminie wyznaczonym przez Prokuratora Generalnego.

Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

9.

Po złożeniu egzaminu prokuratorskiego wojskowy aplikant prokuratorski może być powołany

na stanowisko asesora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury.

10.

W razie zwolnienia ze stanowiska, nieprzystąpienia do egzaminu prokuratorskiego lub

niezdania tego egzaminu, wojskowego aplikanta prokuratorskiego zwalnia się z zawodowej

służby wojskowej.

Za udział w pracach zespołu konkursowego i zespołu egzaminacyjnego oraz komisji konkursowej

i komisji egzaminacyjnej członkom tych zespołów i komisji przysługuje wynagrodzenie

w wysokości równej wynagrodzeniu odpowiednio członków zespołów i komisji określonych

w ustawie z dnia 1 lipca 2005 r. o Krajowym Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych

i Prokuratury.

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej określi, w drodze

rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i tryb przeprowadzania naboru dla kandydatów na aplikację prokuratorską

w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury, skład, sposób powoływania członków

zespołu konkursowego i komisji konkursowej oraz tryb ich postępowania - mając na uwadze

zakres wiedzy podlegającej sprawdzeniu w trakcie konkursu, pisemną i ustną formę poszczególnych

części konkursu, system punktowy ocen konkursowych, a także ocenę predyspozycji kandydata

do zajmowania stanowiska prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury;

2)

organizację i przebieg aplikacji, w tym

a)

system punktowy oceny postępów wojskowego aplikanta prokuratorskiego w czasie aplikacji,

a także wyników kolokwium oraz egzaminu prokuratorskiego,

b)

szczegółowy tryb i warunki odbywania aplikacji,

c)

szczegółowy tryb i warunki sprawowania patronatu nad wojskowym aplikantem prokuratorskim

- uwzględniając zakres wiedzy teoretycznej i praktycznej niezbędnej do zajmowania

stanowiska prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury;

3)

zakres, szczegółowe warunki i tryb przeprowadzania egzaminu prokuratorskiego, skład

zespołu egzaminacyjnego i komisji egzaminacyjnej, sposób powoływania ich członków

oraz tryb postępowania - uwzględniając zakres odbytej aplikacji, pisemną i ustną formę

egzaminu, kwalifikacje członków komisji egzaminacyjnej, a także mając na uwadze konieczność

zagwarantowania właściwego poziomu organizacyjnego i merytorycznego egzaminu prokuratorskiego

oraz zabezpieczenia jednakowych warunków jego składania przez wszystkich wojskowych

aplikantów prokuratorskich.

1.

Asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury mianuje i zwalnia Prokurator

Generalny, a asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury - Naczelny

Prokurator Wojskowy.

2.

Prokurator Generalny zasięga od Komendanta Głównego Policji informacji o każdym z

kandydatów do objęcia stanowiska asesora prokuratury. Informacje o kandydacie do objęcia

tego stanowiska uzyskuje się i sporządza na zasadach określonych dla informacji o

kandydacie do objęcia stanowiska asesora sądowego.

1

Prokurator Generalny może powierzyć asesorowi powszechnej jednostki organizacyjnej

prokuratury, a Naczelny Prokurator Wojskowy - asesorowi wojskowej jednostki organizacyjnej

prokuratury na czas określony, nieprzekraczający trzech lat, pełnienie czynności prokuratorskich,

jednakże bez prawa

1)

udziału w postępowaniu przed sądem apelacyjnym i okręgowym;

2)

sporządzania środków zaskarżania i wniosków do Sądu Najwyższego oraz występowania

przed tym Sądem.

2.

Asesor prokuratury nieposiadający uprawnień do pełnienia czynności prokuratorskich

może występować w charakterze oskarżyciela publicznego w sprawach w postępowaniu uproszczonym.

1

Do asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury stosuje się odpowiednio

przepisy dotyczące prokuratorów tych prokuratur, a do asesorów wojskowych - przepisy

dotyczące prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, z wyłączeniem

art. 50 ust. 2a, 3 i 4, art. 51a, art. 62 ust. 1a-1d i ust. 1h-1k oraz art. 62a ust.

1 - w zakresie art. 69-71, art. 73 i art. 74, art. 99-102 i art. 104 ustawy, o której

mowa w art. 62a ust. 1 - oraz art. 62a ust. 2-5, a także art. 62b, art. 62c i art.

65a.

2.

Prokurator Generalny może, z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, zwolnić

asesora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury ze służby. Przepis art. 16

ust. 3 stosuje się odpowiednio.

3

Naczelny Prokurator Wojskowy zwalnia asesora wojskowej jednostki organizacyjnej ze

służby w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury, jeżeli nie został on

powołany na stanowisko prokuratora w terminie sześciu miesięcy od dnia upływu okresu,

na który powierzono asesorowi pełnienie czynności prokuratorskich. W takim przypadku

asesora przenosi się do dyspozycji Ministra Obrony Narodowej lub określonego przez

niego organu.

4

Do asesorów prokuratury stosuje się odpowiednio przepisy art. 44a.

1.

W powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury mogą być zatrudnieni asystenci

prokuratorów.

2.

Asystent prokuratora, w zastępstwie i na podstawie pisemnego upoważnienia prokuratora,

jest uprawniony do

1)

wykonywania bieżących czynności nadzoru nad dochodzeniem;

2)

przeprowadzania w toku postępowania przygotowawczego czynności procesowych

a)

przesłuchania świadka,

b)

zatrzymania rzeczy i przeszukania,

c)

oględzin,

d)

eksperymentu.

3.

Asystent prokuratora wykonuje samodzielnie czynności administracyjne związane z prowadzeniem

i nadzorowaniem postępowań przygotowawczych oraz z przygotowaniem decyzji kończących

te postępowania.

4.

Asystent prokuratora w Prokuraturze Krajowej wykonuje także inne czynności, zlecone

przez przełożonego.

5.

Na stanowisku asystenta prokuratora może być zatrudniony ten, kto

1)

jest obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej i korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich;

2)

jest nieskazitelnego charakteru;

3)

ukończył wyższe studia w Polsce i uzyskał tytuł magistra lub zagraniczne uznane w

Polsce;

4)

ukończył 24 lata;

5)

odbył staż urzędniczy w sądzie lub w prokuraturze albo spełnia warunki do zwolnienia

od odbywania tego stażu, określone w przepisach o pracownikach sądów i prokuratury,

bądź był zatrudniony w prokuraturze jako urzędnik na stanowisku specjalisty przez

okres co najmniej dwudziestu czterech miesięcy.

6.

Przed zatrudnieniem asystenta prokuratora kierownik danej jednostki organizacyjnej

prokuratury zasięga informacji o kandydacie z Krajowego Rejestru Karnego.

7.

Kierownik danej jednostki organizacyjnej prokuratury zasięga od właściwego komendanta

wojewódzkiego Policji informacji o każdym z kandydatów do objęcia stanowiska asystenta

prokuratorskiego zawierającej istotne dla oceny spełniania wymogu nieskazitelnego

charakteru, dane o

1)

zachowaniach świadczących o naruszeniu przez niego porządku prawnego;

2)

kontaktach ze środowiskami przestępczymi lub grupami środowiskowymi patologii społecznej

i o charakterze tych kontaktów;

3)

okolicznościach wskazujących na uzależnienie od alkoholu, środków odurzających lub

substancji psychotropowych.

8.

Asystentowi prokuratora przysługuje wynagrodzenie zasadnicze. Do asystentów prokuratora

stosuje się przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury

(Dz. U. Nr 162, poz. 1125, z późn. zm., z zastrzeżeniem ust. 13.

9.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres i sposób

wykonywania czynności przez asystentów prokuratorów, mając na uwadze zasady sprawności,

racjonalności, ekonomicznego i szybkiego działania, zapewniając rzetelne wykonywanie

powierzonych zadań.

10.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia

asystentów prokuratorów, uwzględniając poziom wynagrodzeń prokuratorów i urzędników

prokuratur oraz zasadę różnicowania wynagrodzenia asystentów prokuratorów w zależności

od tego, czy zatrudnieni są w prokuraturze rejonowej, okręgowej czy apelacyjnej.

11.

Asystent prokuratora, który ukończył wyższe studia prawnicze i uzyskał tytuł magistra,

po przepracowaniu sześciu lat na tym stanowisku może zgłosić prokuratorowi apelacyjnemu

zamiar przystąpienia do egzaminu prokuratorskiego. W takim przypadku asystent prokuratora

dopuszczany jest do egzaminu prokuratorskiego w najbliższym terminie przewidzianym

dla aplikantów prokuratorskich.

12.

Do asystentów prokuratorów przepis art. 44a stosuje się odpowiednio.

13.

Asystenci prokuratora w Prokuraturze Krajowej są zatrudniani na zasadach określonych

w art. 47

(Dz. U. z 2001 r. Nr 86, poz. 953, z późn. zm..

1.

Asystenci prokuratorów podlegają okresowym ocenom kwalifikacyjnym dokonywanym przez

właściwego kierownika jednostki organizacyjnej prokuratury, obejmującym jakość i terminowość

wykonywania zadań, przestrzeganie dyscypliny pracy, efektywność wykorzystania czasu

pracy oraz realizację doskonalenia zawodowego.

2.

Minister Sprawiedliwości może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady

i tryb dokonywania okresowych ocen kwalifikacyjnych asystentów prokuratorów. W rozporządzeniu

należy określić terminy dokonywania ocen, sposób ich wyrażania i podawania do wiadomości

osobom ocenianym oraz uwzględnić prawo osób ocenianych do kwestionowania dokonanych

ocen.

1.

Właściwy prokurator, określony w art. 5 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury, zwany dalej „prokuratorem”, organizuje w drodze konkursu nabór kandydatów na stanowisko

asystenta prokuratora.

2.

Prokurator informuje o konkursie przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie

dostępnym w siedzibie prokuratury, we właściwym ze względu na siedzibę prokuratury

urzędzie pracy, w Biuletynie Informacji Publicznej oraz może poinformować w inny sposób,

w szczególności przez umieszczenie ogłoszenia w prasie.

3.

Konkurs przeprowadza komisja konkursowa powołana przez prokuratora.

4.

Konkurs ma na celu sprawdzenie wiedzy, umiejętności, predyspozycji oraz zdolności

ogólnych kandydatów, niezbędnych do wykonywania obowiązków asystenta prokuratora.

5.

Komisja konkursowa po przeprowadzeniu konkursu, w oparciu o jego wyniki, może wyłonić

rezerwową listę kandydatów na wypadek zaistnienia możliwości zatrudnienia większej

liczby osób lub rezygnacji kandydata.

6.

Warunkiem ubiegania się o zatrudnienie w prokuraturze jest złożenie przez osobę ubiegającą

się o zatrudnienie na stanowisku asystenta prokuratora oświadczenia, że nie jest prowadzone

przeciwko niej postępowanie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo

skarbowe.

7.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb

przeprowadzania konkursów na stanowisko asystenta prokuratora, w szczególności skład

komisji konkursowych oraz sposób i tryb ich działania, etapy i przebieg konkursu,

a także zakres i sposób udostępniania informacji kandydatowi, mając na uwadze właściwy

dobór kadry asystentów w prokuraturze.

8.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb uzyskiwania informacji

przez komendanta wojewódzkiego Policji o osobie ubiegającej się o zatrudnienie na

stanowisku asystenta prokuratora oraz wzór kwestionariusza informacji, mając na względzie

charakter i miejsce pracy, sprawność uzyskiwania informacji, dbałość o ochronę dóbr

osobistych kandydatów oraz ich praw i wolności chronionych konstytucyjnie.

1.

W powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury zatrudnieni są urzędnicy i

inni pracownicy.

2.

Zasady zatrudniania urzędników i innych pracowników oraz ich obowiązki i prawa określają

odrębne przepisy.

1.

Prokurator Generalny przetwarza dane osobowe prokuratorów oraz asesorów powszechnych

jednostek organizacyjnych prokuratury.

2.

Do przetwarzania danych osobowych, o których mowa w ust. 1, przepis art. 43 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie

danych osobowych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm. stosuje się odpowiednio.

1

Wojskowe jednostki organizacyjne prokuratury wchodzą w skład Sit Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej.

1a.

Działalność wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury jest finansowana z wyodrębnionych

środków budżetowych Ministerstwa Obrony Narodowej.

2.

W zakresie służby wojskowej Naczelny Prokurator Wojskowy podlega Ministrowi Obrony

Narodowej, a pozostali prokuratorzy wojskowi - właściwym prokuratorom przełożonym.

3

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości określi, w drodze

zarządzenia, liczbę stanowisk prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury

dla osób niebędących oficerami, uwzględniając potrzeby Sił Zbrojnych.

1.

Naczelny Prokurator Wojskowy składa Prokuratorowi Generalnemu i Ministrowi Obrony

Narodowej sprawozdania z działalności prokuratorów wojskowych oraz informuje ich bieżąco

o pracy wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.

2.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Prokuratorem Generalnym może określać zadania prokuratorów wojskowych w zakresie

zapobiegania przestępczości oraz umacniania dyscypliny i porządku w wojsku.

1

Zwolnienie asesora lub wojskowego aplikanta prokuratorskiego ze służby w wojskowych

jednostkach organizacyjnych prokuratury następuje odpowiednio w przypadkach określonych

w art. 94 ust. 10 i w art. 100 ust. 3, a także gdy przepisy o służbie wojskowej przewidują

zwolnienie z zawodowej lub okresowej służby wojskowej.

2

Prokuratora lub asesora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury nie można zwolnić

z zawodowej służby wojskowej przed odwołaniem go ze stanowiska prokuratora lub asesora,

chyba że przechodzi w stan spoczynku lub zachodzi sytuacja określona w art. 62a ust.

4.

W ustawie z dnia 21 maja 1963 r. o dyscyplinie wojskowej oraz o odpowiedzialności żołnierzy

za przewinienia dyscyplinarne i za naruszenia honoru i godności żołnierskiej

(Dz. U. z 1977 r. Nr 23, poz. 101) w art. 48 wyrazy „oficerowie śledczy” zastępuje się wyrazem „asesorzy”, a wyrazy

„oficera śledczego” - wyrazem „asesora”.

1

Prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, będących oficerami,

wyznacza, przenosi i zwalnia ze stanowisk służbowych Minister Obrony Narodowej na

wniosek Naczelnego Prokuratora Wojskowego, w trybie określonym w przepisach o służbie

wojskowej żołnierzy zawodowych. Asesorów i aplikantów wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury wyznacza, przenosi i zwalnia ze stanowisk służbowych Naczelny Prokurator

Wojskowy.

2.

Zasady wyznaczania oficerów i chorążych zawodowych, podoficerów zawodowych oraz mianowania

pracowników cywilnych na stanowiska nieprokuratorskie w wojskowych jednostkach organizacyjnych

prokuratury oraz kwalifikacje wymagane do objęcia tych stanowisk określają odrębne

przepisy.

3.

Naczelny Prokurator Wojskowy może delegować prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej

prokuratury, na okres nieprzekraczający sześciu miesięcy w roku kalendarzowym, do

innej wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury. Za zgodą prokuratora okres delegowania

może trwać dłużej niż sześć miesięcy.

4.

Wojskowy prokurator okręgowy może delegować prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej

prokuratury, na okres nieprzekraczający dwóch miesięcy w roku kalendarzowym, do innej

wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury.

W Kodeksie postępowania karnego wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 578 w § 1 wyrazy „oficer śledczy prokuratury” zastępuje się wyrazami „asesor

wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury”,

2)

w art. 587 w § 1 wyrazy „oficerowi śledczemu” zastępuje się wyrazem „asesorowi”.

1

Prokurator wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury nie może być pociągnięty

do odpowiedzialności karnej bez zezwolenia Sądu Dyscyplinarnego w Naczelnej Prokuraturze

Wojskowej, ani zatrzymany bez zgody Naczelnego Prokuratora Wojskowego. Nie dotyczy

to zatrzymania na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa. Do wydania zezwolenia

na pociągnięcie prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury do odpowiedzialności

karnej wolno przedsięwziąć tylko czynności niecierpiące zwłoki, zawiadamiając o tym

niezwłocznie prokuratora przełożonego. Przepisy art. 54 ust. 2-3 stosuje się odpowiednio.

2.

Za przewinienia dyscyplinarne aplikanci wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury

odpowiadają na podstawie wojskowych przepisów dyscyplinarnych.

W Kodeksie karnym wykonawczym w art. 30 wyrazy „i prokuratora” skreśla się.

Za przewinienia dyscyplinarne i wykroczenia prokuratorom wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury mogą być wymierzone kary dyscyplinarne

1)

upomnienie;

2)

nagana;

3)

ostrzeżenie o niepełnej przydatności na zajmowanym stanowisku;

4)

przeniesienie na niższe stanowisko;

5)

wydalenie ze służby prokuratorskiej.

W dekrecie z dnia 12 grudnia 1981 r. o przekazaniu do właściwości sądów wojskowych spraw

o niektóre przestępstwa oraz o zmianie ustroju sądów wojskowych i wojskowych jednostek

organizacyjnych Prokuratury Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w czasie obowiązywania

stanu wojennego

(Dz. U. Nr 29, poz. 157) w art. 8 w ust. 1 oraz w art. 9 w ust. 2 wyrazy „oficerów śledczych” zastępuje się

wyrazem „asesorów”.

1.

Sąd dyscyplinarny, wymierzając karę wydalenia ze służby prokuratorskiej, występuje

z wnioskiem do Ministra Obrony Narodowej o zwolnienie ukaranego z zawodowej służby

wojskowej. W rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. Nr 179, poz. 1750, z późn. zm. zwolnienie takie jest równoznaczne ze zwolnieniem wskutek prawomocnego orzeczenia

o wymierzeniu kary dyscyplinarnej usunięcia z zawodowej służby wojskowej.

2.

Przewidziane w art. 71 zawieszenie w czynnościach służbowych prokuratorów wojskowych

jednostek organizacyjnych prokuratury, będących oficerami, pociąga za sobą skutki

zawieszenia na podstawie ustawy z dnia 4 września 1997 r. o dyscyplinie wojskowej

(Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 370 i Nr 240, poz. 2052, z 2003 r. Nr 179, poz. 1750 oraz z 2007 r. Nr 176, poz. 1242) oraz ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

1.

Osoby zajmujące stanowiska podprokuratorów powszechnych lub wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury z dniem wejścia w życie ustawy podlegają mianowaniu na stanowiska wiceprokuratorów

właściwych jednostek organizacyjnych prokuratury.

2.

Osoby zajmujące stanowiska oficerów śledczych wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury z dniem wejścia w życie ustawy podlegają mianowaniu na stanowiska asesorów

wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.

1.

Prokurator wojskowy, w razie naruszenia przez organ wojskowy prawa, rozkazów lub zarządzeń

Ministra Obrony Narodowej o charakterze ogólnym oraz stwierdzenia okoliczności wpływających

ujemnie na stan dyscypliny wojskowej i porządku wojskowego, wnosi, po wyjaśnieniu

sprawy, sprzeciw lub wystąpienie do właściwego organu wojskowego.

2.

O sposobie załatwienia sprzeciwu lub wystąpienia zawiadamia się niezwłocznie prokuratora

wojskowego, który wniósł sprzeciw lub wystąpienie.

3.

Prokurator wojskowy może przeprowadzić kontrolę problemową lub kompleksową przestrzegania

prawa przez organy i przedstawicieli jednostek organizacyjnych wchodzących w skład

sit zbrojnych lub podległych Ministrowi Obrony Narodowej, z wyłączeniem sądów wojskowych.

4.

Prokurator wojskowy w toku wykonywania kontroli może, poza uprawnieniami wymienionymi

w art. 43 ust. 1, dokonywać czynności w siedzibach kontrolowanych organów lub jednostek

organizacyjnych, zaznajamiać się, w zakresie niezbędnym do wyjaśnienia sprawy, z poszczególnymi

zagadnieniami wojskowymi oraz zwracać się do właściwych dowódców (szefów) o przeprowadzenie

badań lub szczegółowej kontroli działalności organów wojskowych.

5

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb postępowania prokuratorów wojskowych w sprawach

wymienionych w ust. 1-4. Rozporządzenie powinno w szczególności określać właściwość,

szczegółowe uprawnienia oraz czynności prokuratorów wojskowych w tych sprawach, sposób

i formę wnoszenia sprzeciwów i wystąpień, a także sposób dokumentowania przeprowadzonej

kontroli i jej wyników.

1.

Do prokuratorów, asesorów i aplikantów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury,

będących oficerami, stosuje się w sprawach nieuregulowanych niniejszą ustawą przepisy

dotyczące żołnierzy zawodowych lub służby okresowej, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

2.

Stanowiskami równorzędnymi prokuratorów w powszechnych i wojskowych jednostkach organizacyjnych

prokuratury są odpowiednio stanowiska w

1)

Prokuraturze Krajowej i Naczelnej Prokuraturze Wojskowej;

2)

prokuraturze okręgowej i wojskowej prokuraturze okręgowej;

3)

prokuraturze rejonowej i wojskowej prokuraturze garnizonowej.

3.

Okres służby lub pracy na stanowisku prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej jest

równorzędny z okresem pracy na stanowisku prokuratora Prokuratury Krajowej i liczy

się od dnia objęcia stanowiska prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej.

4.

Uposażenie prokuratorów, asesorów i aplikantów wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury, będących oficerami, określają przepisy o uposażeniu żołnierzy.

5.

Uposażenie, o którym mowa w ust. 4, oraz wynagrodzenie prokuratorów wojskowych jednostek

organizacyjnych prokuratury, niebędących oficerami, jest równe wynagrodzeniu prokuratorów

oraz odpowiednio asesorów i aplikantów w równorzędnych powszechnych jednostkach organizacyjnych

prokuratury.

6.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy wykaz stanowisk i funkcji

prokuratorów, asesorów i aplikantów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury

równorzędnych pod względem wynagrodzenia i uposażenia ze stanowiskami i funkcjami

prokuratorów, asesorów i aplikantów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury,

mając na względzie zakres wykonywanych przez prokuratorów, asesorów i aplikantów czynności

służbowych.

Przepisy art. 57

W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie lub w przepisach szczególnych do

prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury oraz prokuratorów

wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, niebędących oficerami, stosuje się

odpowiednio przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych, a w sprawach nieuregulowanych, także w przepisach tej ustawy - przepisy Kodeksu pracy.

Ilekroć w ustawie jest mowa o ministrach, rozumie się przez to również przewodniczących

komisji i komitetów sprawujących funkcje naczelnych organów administracji państwowej

oraz kierowników urzędów centralnych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1985 r.

1.

Traci moc ustawa z dnia 14 kwietnia 1967 r. o Prokuraturze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

(Dz. U. z 1980 r. Nr 10, poz. 30 oraz z 1982 r. Nr 31, poz. 214).

2.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w niniejszej ustawie zachowują

moc przepisy dotychczasowe, jeżeli nie są z nią sprzeczne.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1998 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie sześciu miesięcy od dnia ogłoszenia.

§ 1.

Z dniem wejścia w życie ustawy prokuratorzy powszechnych jednostek organizacyjnych

prokuratury otrzymują stawkę podstawową wynagrodzenia zasadniczego przysługującą na

zajmowanym stanowisku oraz dodatek za długoletnią pracę według zasad określonych w

art. 62 ust. 1g ustawy, o której mowa w art. 185 zdanie wstępne.

§ 2.

Z dniem 1 stycznia 2003 r. prokuratorzy, którzy przepracowali na zajmowanym stanowisku

co najmniej siedem lat, otrzymują stawkę pierwszą awansową wynagrodzenia zasadniczego.

§ 3.

Z dniem 1 stycznia 2004 r. prokuratorzy, którzy przepracowali na danym stanowisku

prokuratorskim co najmniej czternaście lat, otrzymują drugą stawkę awansową wynagrodzenia

zasadniczego.

§ 4.

Prokuratorowi, który na podstawie § 2 otrzymał stawkę pierwszą awansową wynagrodzenia

zasadniczego, a z dniem 1 stycznia 2004 r. nie spełniał warunku, o którym mowa w §

3, do okresu wymaganego zgodnie z art. 62 ust. 1d ustawy, o której mowa w art. 185

zdanie wstępne, dla uzyskania stawki drugiej awansowej wynagrodzenia zasadniczego,

zalicza się pełny okres pracy powyżej siedmiu lat na zajmowanym stanowisku prokuratorskim.

§ 5.

Przepisy § 1-3 stosuje się przy obliczaniu wysokości wynagrodzenia prokuratorów powszechnych

jednostek organizacyjnych prokuratury dla potrzeb ustalania uposażenia prokuratorów

wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury według zasad określonych w art. 116

ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 185 zdanie wstępne.

§ 6.

Przepisy art. 200 stosuje się odpowiednio do prokuratorów, byłych prokuratorów, uposażenia

prokuratorów w stanie spoczynku i do uposażenia rodzinnego po zmarłych prokuratorach

albo prokuratorach w stanie spoczynku.

§ 7.

Przepis art. 201 § 4 stosuje się do aplikacji prokuratorskiej oraz do asesury prokuratorskiej.

§ 1.

Sędziowie, którzy na podstawie dotychczasowych przepisów uzyskali zgodę Krajowej Rady

Sądownictwa na dalsze zajmowanie stanowiska pomimo ukończenia 65 roku życia, przechodzą

w stan spoczynku z upływem okresu, na który Krajowa Rada Sądownictwa wyraziła zgodę.

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do prokuratorów, którzy uzyskali zgodę Prokuratora

Generalnego na dalsze zajmowanie stanowiska.

§ 3.

W sprawach dotyczących wyrażenia zgody, o której mowa w § 1 i 2, niezakończonych w

chwili wejścia w życie ustawy, przepis art. 69 § 3 zdanie drugie stosuje się.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2001 r., z wyjątkiem: 1) art. 91 § 2a,

art. 151 § 1, art. 178, art. 193 i art. 195 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem 1

stycznia 2002 r.,

2)

art. 13 § 2 pkt 4, art. 91 § 2, 3 i 4, art. 176, art. 177 i art. 179 § 1-4, które

wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1998 r., z tym że przepisy art. 251-254

obowiązują nie dłużej niż przez 10 lat od dnia jej wejścia w życie.