Ustawa z dnia 10 stycznia 2008 r. o zmianie ustawy o izbach aptekarskich (DU_2008_273) | PL

Dz.U. 2008 nr 47 poz. 273 inForce

Art. 1 Ustawa z dnia 10 stycznia 2008 r. o zmianie ustawy o izbach aptekarskich Open official source

W ustawie z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich

(Dz. U. z 2003 r. Nr 9, poz. 108, z 2004 r. Nr 92, poz. 885 oraz z 2007 r. Nr 176, poz. 1238) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 1a otrzymuje brzmienie

„

Art. 1a.

1.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

państwo członkowskie Unii Europejskiej - inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie

Unii Europejskiej lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA) - stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, lub Konfederację Szwajcarską;

2)

obywatele państwa członkowskiego Unii Europejskiej - obywateli państwa członkowskiego

Unii Europejskiej oraz członków ich rodzin w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej

i członków ich rodzin

(Dz. U. Nr 144, poz. 1043 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818), cudzoziemców posiadających zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot

Europejskich, o którym mowa w ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818 i Nr 165, poz. 1170), oraz obywateli polskich, którzy uzyskali kwalifikacje w państwie członkowskim Unii

Europejskiej;

3)

cudzoziemiec - obywatela państwa innego niż państwo członkowskie Unii Europejskiej.

2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o „tytule magistra farmacji” należy przez to rozumieć

również „tytuł magistra uzyskany na kierunku farmacja”.

”

;

2)

art. 2a-2c otrzymują brzmienie

„

Art. 2a.

1.

Wykonywanie zawodu farmaceuty ma na celu ochronę zdrowia publicznego i obejmuje udzielanie

usług farmaceutycznych polegających w szczególności na

1)

sporządzaniu i wytwarzaniu produktów leczniczych;

2)

ocenie jakości leków recepturowych, leków aptecznych i leków gotowych;

3)

wydawaniu produktów leczniczych i wyrobów medycznych będących przedmiotem obrotu w

aptekach, działach farmacji szpitalnej i hurtowniach farmaceutycznych;

4)

sporządzaniu leków recepturowych i leków aptecznych w aptekach;

5)

sprawowaniu nadzoru nad wytwarzaniem, obrotem, przechowywaniem, wykorzystaniem i utylizacją

produktów leczniczych i wyrobów medycznych, w tym rezerwami państwowymi;

6)

udzielaniu informacji i porad dotyczących działania i stosowania produktów leczniczych

i wyrobów medycznych będących przedmiotem obrotu w aptekach i hurtowniach farmaceutycznych;

7)

sprawowaniu opieki farmaceutycznej polegającej na dokumentowanym procesie, w którym

farmaceuta, współpracując z pacjentem i lekarzem, a w razie potrzeby z przedstawicielami

innych zawodów medycznych, czuwa nad prawidłowym przebiegiem farmakoterapii w celu

uzyskania określonych jej efektów poprawiających jakość życia pacjenta;

8)

kierowaniu apteką, punktem aptecznym, działem farmacji szpitalnej lub hurtownią farmaceutyczną;

9)

współuczestniczeniu w sprawowaniu nadzoru nad gospodarką produktami leczniczymi, w

szczególności w zakładach opieki zdrowotnej;

10)

współudziale w badaniach klinicznych prowadzonych w szpitalu;

11)

współudziale w badaniach nad lekiem i monitorowaniu niepożądanych działań produktów

leczniczych i przekazywaniu tych informacji właściwym organom;

12)

przygotowywaniu roztworów do hemodializy i dializy otrzewnowej.

2.

Wykonywanie zawodu farmaceuty obejmuje także prowadzenie: działalności dydaktycznej

w uczelniach medycznych, badań naukowych i prac rozwojowych w dziedzinie farmacji.

3.

Tytuł zawodowy „farmaceuta” podlega ochronie prawnej.

4.

Farmaceuta wykonujący zawód w aptece, punkcie aptecznym lub hurtowni farmaceutycznej

jest aptekarzem.

Art. 2b.

1.

Kwalifikacje do wykonywania zawodu farmaceuty posiada osoba, która

1)

ukończyła w Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej pięcioletnie studia na kierunku

farmacja w szkole wyższej, obejmujące co najmniej sześciomiesięczną praktykę zawodową

w aptece, i uzyskała tytuł magistra farmacji albo

2)

ukończyła w Rzeczypospolitej Polskiej przed dniem 1 maja 2004 r. czteroletnie lub

pięcioletnie studia na kierunku farmacja w szkole wyższej i uzyskała tytuł magistra

farmacji, albo

3)

posiada dyplom wydany przez państwo inne niż państwo członkowskie Unii Europejskiej,

potwierdzający ukończenie co najmniej pięcioletnich studiów na kierunku farmacja w

szkole wyższej, obejmujących co najmniej sześciomiesięczną praktykę zawodową w aptece,

uznany w Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z odrębnymi przepisami, za równoważny

z dyplomem i tytułem magistra farmacji uzyskiwanym w Rzeczypospolitej Polskiej, albo

4)

posiada kwalifikacje uzyskane w państwie członkowskim Unii Europejskiej potwierdzające

ukończenie kształcenia spełniającego wymagania określone w przepisach prawa Unii Europejskiej

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” wykaz dyplomów, świadectw i innych dokumentów

wydanych w państwach członkowskich Unii Europejskiej, potwierdzających posiadanie

kwalifikacji do wykonywania w Rzeczypospolitej Polskiej zawodu farmaceuty przez obywateli

państw członkowskich Unii Europejskiej, uwzględniając w szczególności nazwy dyplomów,

świadectw i innych dokumentów oraz oznaczenie podmiotów wydających te dokumenty.

3.

Za równoważne z dyplomem, świadectwem lub innym dokumentem potwierdzającym posiadanie

kwalifikacji do wykonywania zawodu farmaceuty, o którym mowa w ust. 2, uważa się dyplomy,

świadectwa lub inne dokumenty wydane przez państwa członkowskie Unii Europejskiej,

jeżeli kształcenie zostało rozpoczęte przed dniem

1)

1 października 1987 r. w Królestwie Belgii, Królestwie Danii, Republice Federalnej

Niemiec, Republice Greckiej, Królestwie Hiszpanii, Republice Francuskiej, Republice

Irlandii, Wielkim Księstwie Luksemburga, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii

i Irlandii Północnej, Republice Portugalii lub Królestwie Niderlandów,

2)

11 marca 1990 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w przypadku

Republiki Litewskiej,

3)

3 października 1990 r. w byłej Niemieckiej Republice Demokratycznej, pod warunkiem,

że dokument potwierdzający kwalifikacje farmaceuty uprawnia do wykonywania zawodu

farmaceuty na terytorium Republiki Federalnej Niemiec na tych samych zasadach jak

dokument potwierdzający tego rodzaju kwalifikacje, wydany przez odpowiednie władze

lub organizacje Republiki Federalnej Niemiec,

4)

25 czerwca 1991 r. w byłej Jugosławii w przypadku Republiki Słowenii,

5)

20 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w przypadku

Republiki Estońskiej,

6)

21 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w przypadku

Republiki Łotewskiej,

7)

1 stycznia 1993 r. w byłej Czechosłowacji w przypadku Republiki Czeskiej lub Republiki

Słowackiej,

8)

1 listopada 1993 r. w Republice Włoskiej,

9)

1 stycznia 1994 r. w Republice Austrii, Republice Finlandii, Królestwie Szwecji, Królestwie

Norwegii lub Republice Islandii,

10)

1 maja 1995 r. w Księstwie Liechtensteinu,

11)

1 czerwca 2002 r. w Konfederacji Szwajcarskiej,

12)

1 maja 2004 r. w Republice Czeskiej, Republice Słowackiej, Republice Słowenii, Republice

Litewskiej, Republice Łotewskiej, Republice Estońskiej, Republice Węgierskiej, Republice

Malty lub Republice Cypryjskiej,

13)

1 stycznia 2007 r. w Republice Bułgarii lub Rumunii

- oraz do dyplomu, świadectwa lub innego dokumentu dołączone zostało zaświadczenie

wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej, potwierdzające,

że osoba posługująca się tymi dokumentami wykonywała w tym państwie zawód farmaceuty

przez okres co najmniej trzech kolejnych lat w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających

wydanie zaświadczenia.

4.

W przypadku farmaceuty będącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

którego dyplom, świadectwo lub inny dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji

do wykonywania zawodu farmaceuty nie odpowiadają dokumentom, o których mowa w przepisach

wydanych na podstawie ust. 2, kwalifikacje są uznawane po przedstawieniu zaświadczenia

wydanego przez właściwe organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej, potwierdzającego,

że kwalifikacje zostały uzyskane po odbyciu kształcenia zgodnego z przepisami prawa

Unii Europejskiej.

5.

W przypadku farmaceuty będącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej

1)

który nie spełnia warunku dotyczącego wykonywania zawodu farmaceuty przez okres co

najmniej trzech kolejnych lat w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie

zaświadczenia, o którym mowa w ust. 3, lub

2)

posiadającego dyplom, świadectwo lub inny dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji

do wykonywania zawodu farmaceuty, uzyskany w państwach innych niż państwo członkowskie

Unii Europejskiej oraz zaświadczenie, że posiada trzyletnie doświadczenie zawodowe

w zawodzie farmaceuty uzyskane na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

które uznało to potwierdzenie kwalifikacji zawodowych farmaceuty zgodnie z wewnętrznymi

przepisami tego państwa oraz potwierdziło uzyskane doświadczenie zawodowe

- stosuje się przepisy o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych uzyskanych w państwach

członkowskich Unii Europejskiej.

6.

Uznanie kwalifikacji zawodowych farmaceuty uzyskanych w państwach innych niż państwo

członkowskie Unii Europejskiej następuje, jeżeli zostały spełnione minimalne wymagania

w zakresie kształcenia określone w przepisach prawa Unii Europejskiej, a Rzeczpospolita

Polska jest pierwszym państwem Unii Europejskiej potwierdzającym te kwalifikacje,

na podstawie odrębnych przepisów.

Art. 2c.

1.

Praktyka zawodowa, o której mowa w art. 2b ust. 1 pkt 1, jest odbywana w aptece, która

uzyskała pozytywne opinie

1)

wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego,

2)

okręgowej rady aptekarskiej właściwej ze względu na siedzibę apteki

- wydane na wniosek dziekana wydziału uczelni prowadzącej działalność dydaktyczną

i badawczą w dziedzinie nauk medycznych, na której prowadzone są studia na kierunku

farmacja.

2.

Opinia, o której mowa w ust. 1 pkt 1, uwzględnia spełnianie podstawowych warunków

do prowadzenia apteki pod kątem prowadzonego procesu dydaktycznego. Opinia, o której

mowa w ust. 1 pkt 2, dotyczy oceny osób nadzorujących odbywanie praktyki zawodowej

w aptece pod kątem prowadzonego procesu dydaktycznego.

3.

Praktyka zawodowa jest odbywana na podstawie skierowania przez dziekana, o którym

mowa w ust. 1, w ramach ustalonego przez niego harmonogramu i czasu jej odbywania

w wymiarze maksymalnym 40 godzin tygodniowo, zgodnie z programem praktyki zawodowej.

4.

Osoba odbywająca praktykę zawodową wykonuje czynności fachowe wynikające z programu

praktyki zawodowej pod bezpośrednim nadzorem opiekuna. Opiekunem może być kierownik

apteki lub wyznaczony przez niego farmaceuta. Opiekun musi posiadać co najmniej 5-letni

staż pracy w aptece lub specjalizację z farmacji aptecznej lub szpitalnej.

5.

Osoba odbywająca praktykę zawodową prowadzi dziennik praktyki zawodowej.

6.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, ramowy program

praktyki zawodowej w aptece oraz sposób jej odbywania, dokumentowania i zaliczania,

w tym wzór dziennika praktyki zawodowej, uwzględniając w szczególności konieczność

zapewnienia wiedzy i umiejętności niezbędnych do samodzielnego wykonywania zawodu

farmaceuty w aptece.

”

;

3)

art. 4 otrzymuje brzmienie

„

Art. 4.

1.

Prawo wykonywania zawodu farmaceuty w odniesieniu do obywatela polskiego oraz cudzoziemca

przyznaje okręgowa rada aptekarska właściwa ze względu na zamierzone miejsce wykonywania

zawodu farmaceuty, a w odniesieniu do obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej

- Naczelna Rada Aptekarska, w przypadku gdy osoba ta

1)

posiada kwalifikacje określone w art. 2b;

2)

posiada stan zdrowia pozwalający na wykonywanie zawodu farmaceuty, potwierdzony orzeczeniem

lekarskim;

3)

posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

4)

wykazuje nienaganną postawę etyczną i swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię

prawidłowego wykonywania zawodu farmaceuty, w szczególności nie była prawomocnie skazana

za umyślne przestępstwo przeciwko życiu lub zdrowiu;

5)

posiada znajomość języka polskiego w mowie i piśmie w zakresie koniecznym do wykonywania

zawodu farmaceuty - w przypadku obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej

oraz cudzoziemca;

6)

korzysta z pełni praw publicznych.

2.

W przypadku cudzoziemca warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, uważa się za spełniony,

gdy znajomość języka polskiego jest potwierdzona pozytywnym złożeniem egzaminu zorganizowanego

i przeprowadzonego przez Naczelną Radę Aptekarską.

3.

Opłatę za egzamin, o którym mowa w ust. 2, ponosi osoba zdająca, a wpływy z tego tytułu

stanowią przychód Naczelnej Izby Aptekarskiej.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

zakres znajomości języka polskiego w mowie i piśmie konieczny do wykonywania zawodu

farmaceuty przez cudzoziemców,

2)

sposób przeprowadzania i potwierdzania pozytywnego złożenia egzaminu, o którym mowa

w ust. 2, w tym wzór zaświadczenia o zdaniu egzaminu ze znajomości języka polskiego,

3)

wysokość opłaty, o której mowa w ust. 3

- uwzględniając w szczególności zakres uprawnień zawodowych określonych w art. 2a

oraz koszty przeprowadzenia egzaminu.

”

;

4)

art. 4b-4g otrzymują brzmienie

„

Art. 4b.

1.

Prawo wykonywania zawodu farmaceuty w odniesieniu do cudzoziemca posiadającego dyplom,

o którym mowa w art. 2b ust. 1 pkt 3, przyznaje się pod warunkiem, że dany dyplom

został uznany w Rzeczypospolitej Polskiej za równoważny z dyplomem uzyskiwanym w Rzeczypospolitej

Polskiej. Przepisy art. 4c-4f stosuje się odpowiednio.

2.

Jeżeli cudzoziemiec spełniający warunki, o których mowa w art. 4 oraz w ust. 1, nie

wykonywał zawodu farmaceuty przez okres dłuższy niż 5 lat w okresie ostatnich 6 lat,

ma obowiązek odbyć przeszkolenie uzupełniające, o którym mowa w art. 17.

Art. 4c.

1.

W celu uzyskania prawa wykonywania zawodu farmaceuty obywatel polski przedstawia

1)

dokumenty potwierdzające spełnienie wymagań, o których mowa w art. 2b;

2)

orzeczenie lekarskie potwierdzające posiadanie stanu zdrowia pozwalającego na wykonywanie

zawodu farmaceuty;

3)

oświadczenie o posiadaniu pełnej zdolności do czynności prawnych;

4)

informację z Krajowego Rejestru Karnego o niekaralności za przestępstwo umyślne przeciwko

życiu lub zdrowiu;

5)

oświadczenie o korzystaniu z pełni praw publicznych.

2.

W celu uzyskania prawa wykonywania zawodu farmaceuty obywatel państwa członkowskiego

Unii Europejskiej przedstawia

1)

wniosek o uznanie kwalifikacji i uzyskanie prawa wykonywania zawodu farmaceuty obejmujący

imiona i nazwisko farmaceuty, nazwisko rodowe, obywatelstwo, adres do korespondencji,

datę i miejsce urodzenia, posiadane przez niego kwalifikacje oraz informacje odnoszące

się do wykonywania zawodu farmaceuty;

2)

dokumenty potwierdzające spełnienie wymagań, o których mowa w art. 2b;

3)

oświadczenie o posiadaniu pełnej zdolności do czynności prawnych;

4)

oświadczenie o znajomości języka polskiego w mowie i piśmie w zakresie koniecznym

do wykonywania zawodu farmaceuty;

5)

oświadczenie o korzystaniu z pełni praw publicznych;

6)

orzeczenie lekarskie potwierdzające posiadanie stanu zdrowia pozwalającego na wykonywanie

zawodu farmaceuty.

3.

W stosunku do osoby będącej obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej za

wystarczające w zakresie

1)

spełniania wymagań, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2, uznaje się dokumenty odnoszące

się do stanu zdrowia, wymagane do wykonywania zawodu farmaceuty w państwie członkowskim

Unii Europejskiej, którego farmaceuta jest obywatelem lub z którego przybywa; jeżeli

w tym państwie dokumenty tego rodzaju nie są wymagane, za wystarczające uważa się

dokumenty wydane w tym państwie, odpowiadające dokumentom wydawanym w Rzeczypospolitej

Polskiej;

2)

spełniania wymagań, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, uznaje się dokumenty wydane

przez właściwe organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej, którego farmaceuta

jest obywatelem lub z którego przybywa, potwierdzające, że obowiązujące w tym państwie

wymagania dotyczące postawy etycznej do wykonywania zawodu farmaceuty zostały spełnione,

a w szczególności, że nie zostało zawieszone lub odebrane prawo wykonywania zawodu

farmaceuty oraz, że osoba ta nie była prawomocnie skazana za umyślne przestępstwo

przeciwko życiu lub zdrowiu; jeżeli w tym państwie nie wydaje się dokumentu potwierdzającego

spełnienie wymagań, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, za wystarczające uznaje

się złożenie oświadczenia przed Prezesem Naczelnej Rady Aptekarskiej.

4.

Dokumenty, o których mowa w ust. 3, są ważne trzy miesiące od dnia ich wystawienia.

5.

W przypadku uzasadnionych wątpliwości dotyczących autentyczności dyplomów, świadectw

lub innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji do wykonywania zawodu

farmaceuty, wydanych przez właściwe organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

lub dokumentów, o których mowa w art. 2b ust. 1 pkt 4, ust. 4 i 6, lub w przypadku

uzasadnionych wątpliwości dotyczących spełnienia wymagań w zakresie kształcenia określonych

w przepisach Unii Europejskiej, Naczelna Rada Aptekarska składa wniosek do właściwych

organów państwa członkowskiego Unii Europejskiej, o potwierdzenie ich autentyczności

lub potwierdzenie spełnienia wymagań w zakresie kształcenia.

6.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku,

o którym mowa w ust. 2 pkt 1, uwzględniając w szczególności dane, które mają być w

nim zawarte, oraz konieczność dołączenia wymaganych dokumentów.

Art. 4d.

1.

Farmaceuta, w stosunku do którego podjęta została uchwała przez Naczelną Radę Aptekarską

albo okręgową radę aptekarską o przyznaniu prawa wykonywania zawodu farmaceuty, składa

ślubowanie.

2.

O terminie ślubowania okręgowa rada aptekarska właściwa ze względu na zamierzone miejsce

wykonywania zawodu farmaceuty, a w przypadku obywatela państwa członkowskiego Unii

Europejskiej - Naczelna Rada Aptekarska, informuje farmaceutę. Ślubowanie powinno

odbyć się bez zbędnej zwłoki.

3.

Ślubowanie składane przez farmaceutę w brzmieniu: „Ślubuję uroczyście w swej pracy

farmaceuty sumiennie, gorliwie i z należytą starannością wykonywać swoje obowiązki,

mając zawsze na uwadze dobro pacjenta, wymogi etyki zawodowej i obowiązujące prawo,

a także zachować tajemnicę zawodową, zaś w postępowaniu swoim kierować się zasadami

godności, uczciwości i słuszności” odbiera prezes właściwej okręgowej rady aptekarskiej

albo Prezes Naczelnej Rady Aptekarskiej.

4.

Jeżeli określona w ust. 3 formuła ślubowania nie może być wykorzystana przez obywatela

państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Prezes Naczelnej Rady Aptekarskiej umożliwia

skorzystanie z odpowiedniej, równoważnej formuły.

Art. 4e.

1.

Okręgowa rada aptekarska, a w przypadku obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej

- Naczelna Rada Aptekarska, niezwłocznie po złożeniu ślubowania, o którym mowa w art.

4d, wydaje farmaceucie dokument „Prawo wykonywania zawodu farmaceuty”.

2.

Dokument, o którym mowa w ust. 1, zawiera niezbędne dane osobowe dotyczące farmaceuty,

w szczególności: imię (imiona), nazwisko, datę i miejsce urodzenia, posiadane przez

niego kwalifikacje, numer prawa wykonywania zawodu oraz informacje odnoszące się do

wykonywania zawodu i wpisu do rejestru farmaceutów.

3.

Farmaceuta jest obowiązany informować właściwą okręgową radę aptekarską o zmianie

danych osobowych dotyczących farmaceuty, w szczególności: imienia (imion), nazwiska,

posiadanych przez niego kwalifikacji, numeru prawa wykonywania zawodu, adresu do korespondencji,

obywatelstwa oraz informacji odnoszących się do wykonywania zawodu farmaceuty i wpisu

do rejestru farmaceutów, w terminie 30 dni od dnia zmiany danych osobowych.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wzór dokumentu

„Prawo wykonywania zawodu farmaceuty”, obejmujący dane, o których mowa w ust. 2, uwzględniając

w szczególności funkcjonalność i przejrzystość tego dokumentu oraz zabezpieczenie

go przed podrobieniem lub przerobieniem.

Art. 4f.

1.

Przyznanie prawa wykonywania zawodu farmaceuty albo odmowa przyznania tego prawa jest

dokonywana w formie uchwały przez Naczelną Radę Aptekarską albo okręgową radę aptekarską

niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 3 miesięcy, licząc od dnia złożenia

wszystkich wymaganych dokumentów, o których mowa w art. 4c.

2.

Naczelna Rada Aptekarska, nie później niż w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku,

o którym mowa w art. 4c ust. 2 pkt 1, przez obywatela państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, potwierdza otrzymanie wniosku oraz informuje wnioskodawcę o ewentualnych

brakach, wzywając go do ich uzupełnienia.

3.

Jeżeli Naczelna Rada Aptekarska albo okręgowa rada aptekarska posiadają informacje

dotyczące postępowań dyscyplinarnych lub nałożonych sankcji karnych lub innych okoliczności,

które mogą wpływać na wykonywanie zawodu farmaceuty, informują o tym zdarzeniu właściwe

organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej, którego farmaceuta jest obywatelem

lub z którego przybywa.

4.

Naczelna Rada Aptekarska albo okręgowe rady aptekarskie mają obowiązek

1)

dokonania weryfikacji informacji, o których mowa w ust. 3, o które wnoszą właściwe

organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej;

2)

informowania o wynikach weryfikacji, o której mowa w pkt 1, właściwych organów państwa

członkowskiego Unii Europejskiej.

5.

Naczelna Rada Aptekarska oraz okręgowe rady aptekarskie zapewniają poufność wymienianych

informacji oraz stosują przepisy dotyczące ochrony danych osobowych.

Art. 4g.

Naczelna Rada Aptekarska na wniosek osoby, o której mowa w art. 2b ust. 1, wydaje

1)

zaświadczenie potwierdzające, że farmaceuta posiada kwalifikacje zgodne z wymaganiami

wynikającymi z przepisów prawa Unii Europejskiej oraz, że posiadany dyplom ukończenia

studiów wyższych odpowiada dokumentom potwierdzającym posiadanie kwalifikacji do wykonywania

zawodu farmaceuty wynikających z przepisów prawa Unii Europejskiej;

2)

zaświadczenie o przebiegu pracy zawodowej;

3)

inne zaświadczenia wymagane przez właściwe organy państw członkowskich Unii Europejskiej,

zgodnie z przepisami prawa Unii Europejskiej.

”

;

5)

po art. 4g dodaje się art. 4h w brzmieniu

„

Art. 4h.

1.

Osoba, która posiada prawo wykonywania zawodu farmaceuty, ma prawo posługiwać się

tytułem „farmaceuta”.

2.

Farmaceuta będący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej ma prawo posługiwać

się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oryginalnym tytułem określającym wykształcenie,

uzyskanym w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub jego skrótem w języku tego

państwa.

3.

Naczelna Rada Aptekarska może wymagać, aby tytuł określający wykształcenie był opatrzony

informacją dotyczącą nazwy i siedziby instytucji albo komisji egzaminacyjnej, która

ten tytuł przyznała.

4.

Jeżeli tytuł, o którym mowa w ust. 2, określający wykształcenie lub jego skrót może

być mylony z tytułem używanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dla którego

uzyskania wymagane jest dodatkowe szkolenie lub wykształcenie, którego farmaceuta

nie posiada, może on posługiwać się tytułem używanym w państwie członkowskim Unii

Europejskiej, którego jest obywatelem lub z którego przybywa albo w którym uzyskał

tytuł, w języku tego państwa, w formie określonej przez Naczelną Radę Aptekarską.

”

;

6)

po art. 6 dodaje się art. 6a-6c w brzmieniu

„

Art. 6a.

1.

Farmaceuta będący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, przenoszący

się po raz pierwszy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu tymczasowego i

okazjonalnego wykonywania czynności zawodowych farmaceuty jest obowiązany poinformować

o tym właściwą ze względu na miejsce zamierzonego wykonywania czynności okręgową radę

aptekarską w pisemnym oświadczeniu.

2.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje informacje o rodzaju czynności zawodowych,

jakie farmaceuta zamierza wykonywać, oraz o miejscu i przybliżonym terminie ich rozpoczęcia.

3.

Przy uznaniu wykonywania czynności zawodowych farmaceuty za tymczasowe i okazjonalne

bierze się pod uwagę ich długość trwania, częstotliwość, regularność i ciągłość.

4.

Okręgowa rada aptekarska każdorazowo może ocenić czasowy i okazjonalny charakter wykonywania

czynności zawodowych farmaceuty, uwzględniając okoliczności, o których mowa w ust.

3.

5.

W każdym kolejnym roku kalendarzowym farmaceuta wykonujący tymczasowo i okazjonalnie

czynności zawodowe farmaceuty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązany

składać oświadczenie zawierające informacje, o których mowa w ust. 2.

6.

Do oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, w przypadku gdy farmaceuta przenosi się po

raz pierwszy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu tymczasowego i okazjonalnego

wykonywania czynności zawodowych farmaceuty, dołącza się

1)

dokument potwierdzający obywatelstwo farmaceuty;

2)

zaświadczenie wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

potwierdzające że farmaceuta wykonuje czynności zawodowe farmaceuty w tym państwie

oraz że nie obowiązuje go zakaz, nawet tymczasowy, wykonywania tych czynności;

3)

dokumenty potwierdzające kwalifikacje do wykonywania zawodu farmaceuty.

7.

W przypadku istotnej zmiany okoliczności potwierdzonych dokumentami farmaceuta jest

obowiązany przekazać niezwłocznie właściwej okręgowej radzie aptekarskiej aktualne

dokumenty, o których mowa w ust. 6.

8.

Farmaceuta będący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, przenoszący

się po raz pierwszy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu tymczasowego i

okazjonalnego wykonywania czynności zawodowych farmaceuty, jest zwolniony z obowiązku

rejestracji w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych w celu dokonywania rozliczeń związanych

z tymczasowym i okazjonalnym wykonywaniem czynności zawodowych farmaceuty. W takim

przypadku farmaceuta informuje o tymczasowym i okazjonalnym wykonywaniu tych czynności

na piśmie właściwy ze względu na miejsce ich wykonywania oddział Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych albo przed rozpoczęciem wykonywania czynności zawodowych, albo, w nagłych

wypadkach, po ich wykonaniu.

Art. 6b.

1.

Farmaceuta, o którym mowa w art. 6a ust. 1, podlega obowiązkowemu wpisowi do rejestru

uproszczonego, o którym mowa w art. 8a ust. 1, prowadzonego przez okręgową radę aptekarską

właściwą ze względu na zamierzone miejsce wykonywania czynności zawodowych farmaceuty,

na czas ich wykonywania.

2.

Okręgowa rada aptekarska może zwrócić się do właściwego organu państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, w którym farmaceuta posiada prawo do wykonywania zawodu, o przedstawienie

informacji potwierdzających, że farmaceuta prowadzi działalność zgodnie z prawem,

wykonuje zawód w sposób należyty, jak również, że nie zostały na niego nałożone kary

dyscyplinarne lub sankcje karne związane z wykonywaniem zawodu.

3.

Okręgowa rada aptekarska, na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, wymienia informacje pomocne przy rozpatrywaniu skarg składanych przez

usługobiorców na farmaceutów tymczasowo i okazjonalnie wykonujących zawód. Usługobiorca,

który złożył skargę, jest informowany o sposobie rozpatrzenia skargi.

Art. 6c.

Farmaceuta wykonujący tymczasowo i okazjonalnie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

czynności zawodowe farmaceuty podlega przepisom prawnym dotyczącym wykonywania zawodu

farmaceuty i zasadom etyki i deontologii zawodowej oraz podlega odpowiedzialności

zawodowej przed sądami aptekarskimi za postępowanie sprzeczne z tymi przepisami lub

zasadami.

”

;

7)

po art. 8 dodaje się art. 8a w brzmieniu

„

Art. 8a.

1.

Okręgowa rada aptekarska prowadzi rejestr uproszczony obywateli państw członkowskich

Unii Europejskiej wykonujących na terenie tej izby tymczasowo i okazjonalnie czynności

zawodowe farmaceuty.

2.

Rejestr uproszczony, o którym mowa w ust. 1, zawiera następujące dane

1)

imię (imiona) i nazwisko;

2)

obywatelstwo (obywatelstwa);

3)

miejsce i datę urodzenia;

4)

nazwę i numer dokumentu potwierdzającego tożsamość;

5)

adres miejsca zamieszkania w państwie, w którym na stałe wykonuje zawód farmaceuty;

6)

adres pobytu farmaceuty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

7)

cechy identyfikacyjne zaświadczenia wydanego przez właściwe organy państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, potwierdzającego wykonywanie czynności zawodowych farmaceuty w

tym państwie oraz spełnienie wymagań dotyczących postawy etycznej do wykonywania zawodu

farmaceuty;

8)

cechy identyfikacyjne zaświadczenia wydanego przez właściwe organy państwa członkowskiego

Unii Europejskiej lub innego dokumentu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji do

wykonywania zawodu farmaceuty;

9)

czas, o ile jest to możliwe, miejsce i charakter zamierzonego tymczasowego i okazjonalnego

wykonywania czynności zawodowych farmaceuty.

3.

Wpis do rejestru uproszczonego, o którym mowa w ust. 1, jest bezpłatny i nie może

powodować opóźnień i utrudnień w tymczasowym i okazjonalnym wykonywaniu czynności

zawodowych farmaceuty.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia

rejestru uproszczonego, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności tryb

dokonywania wpisów i zmian w rejestrze oraz wykreśleń z rejestru.

”

;

8)

w art. 15 ust. 4a otrzymuje brzmienie

„

4a.

Obywatel państwa członkowskiego Unii Europejskiej wykonujący na obszarze Rzeczypospolitej

Polskiej zawód farmaceuty jest wpisywany do rejestru farmaceutów oraz na listę członków

wskazanej przez siebie okręgowej izby aptekarskiej, na podstawie przekazanej przez

Naczelną Radę Aptekarską uchwały o przyznaniu prawa wykonywania zawodu farmaceuty

oraz dokumentów, o których mowa w art. 4c ust. 2, niezwłocznie, nie później jednak

niż w terminie 7 dni od dnia otrzymania wszystkich niezbędnych dokumentów.

”

;

9)

w art. 19

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

0d uchwał okręgowych rad aptekarskich w sprawach, o których mowa w art. 4, art. 18

ust. 3 i art. 18a, przysługuje odwołanie do Naczelnej Rady Aptekarskiej, która podejmuje

w tej sprawie uchwałę.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Na uchwały Naczelnej Rady Aptekarskiej, o których mowa w ust. 1 oraz art. 4f ust.

1, służy zainteresowanemu skarga do sądu administracyjnego.

”

.

Dz.U. 2008 nr 47 poz. 273 inForce

Art. 1a Ustawa z dnia 10 stycznia 2008 r. o zmianie ustawy o izbach aptekarskich Open official source

1.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

państwo członkowskie Unii Europejskiej - inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie

Unii Europejskiej lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA) - stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, lub Konfederację Szwajcarską;

2)

obywatele państwa członkowskiego Unii Europejskiej - obywateli państwa członkowskiego

Unii Europejskiej oraz członków ich rodzin w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej

i członków ich rodzin

(Dz. U. Nr 144, poz. 1043 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818), cudzoziemców posiadających zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot

Europejskich, o którym mowa w ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818 i Nr 165, poz. 1170), oraz obywateli polskich, którzy uzyskali kwalifikacje w państwie członkowskim Unii

Europejskiej;

3)

cudzoziemiec - obywatela państwa innego niż państwo członkowskie Unii Europejskiej.

2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o „tytule magistra farmacji” należy przez to rozumieć

również „tytuł magistra uzyskany na kierunku farmacja”.

Dz.U. 2008 nr 47 poz. 273 inForce

Art. 2 Ustawa z dnia 10 stycznia 2008 r. o zmianie ustawy o izbach aptekarskich Open official source

1.

Wydane na podstawie dotychczasowych przepisów dokumenty potwierdzające prawo wykonywania

zawodu farmaceuty zachowują ważność.

2.

Do spraw dotyczących przyznania prawa wykonywania zawodu farmaceuty wszczętych i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Dz.U. 2008 nr 47 poz. 273 inForce

Art. 2a Ustawa z dnia 10 stycznia 2008 r. o zmianie ustawy o izbach aptekarskich Open official source

1.

Wykonywanie zawodu farmaceuty ma na celu ochronę zdrowia publicznego i obejmuje udzielanie

usług farmaceutycznych polegających w szczególności na

1)

sporządzaniu i wytwarzaniu produktów leczniczych;

2)

ocenie jakości leków recepturowych, leków aptecznych i leków gotowych;

3)

wydawaniu produktów leczniczych i wyrobów medycznych będących przedmiotem obrotu w

aptekach, działach farmacji szpitalnej i hurtowniach farmaceutycznych;

4)

sporządzaniu leków recepturowych i leków aptecznych w aptekach;

5)

sprawowaniu nadzoru nad wytwarzaniem, obrotem, przechowywaniem, wykorzystaniem i utylizacją

produktów leczniczych i wyrobów medycznych, w tym rezerwami państwowymi;

6)

udzielaniu informacji i porad dotyczących działania i stosowania produktów leczniczych

i wyrobów medycznych będących przedmiotem obrotu w aptekach i hurtowniach farmaceutycznych;

7)

sprawowaniu opieki farmaceutycznej polegającej na dokumentowanym procesie, w którym

farmaceuta, współpracując z pacjentem i lekarzem, a w razie potrzeby z przedstawicielami

innych zawodów medycznych, czuwa nad prawidłowym przebiegiem farmakoterapii w celu

uzyskania określonych jej efektów poprawiających jakość życia pacjenta;

8)

kierowaniu apteką, punktem aptecznym, działem farmacji szpitalnej lub hurtownią farmaceutyczną;

9)

współuczestniczeniu w sprawowaniu nadzoru nad gospodarką produktami leczniczymi, w

szczególności w zakładach opieki zdrowotnej;

10)

współudziale w badaniach klinicznych prowadzonych w szpitalu;

11)

współudziale w badaniach nad lekiem i monitorowaniu niepożądanych działań produktów

leczniczych i przekazywaniu tych informacji właściwym organom;

12)

przygotowywaniu roztworów do hemodializy i dializy otrzewnowej.

2.

Wykonywanie zawodu farmaceuty obejmuje także prowadzenie: działalności dydaktycznej

w uczelniach medycznych, badań naukowych i prac rozwojowych w dziedzinie farmacji.

3.

Tytuł zawodowy „farmaceuta” podlega ochronie prawnej.

4.

Farmaceuta wykonujący zawód w aptece, punkcie aptecznym lub hurtowni farmaceutycznej

jest aptekarzem.

Dz.U. 2008 nr 47 poz. 273 inForce

Art. 2b Ustawa z dnia 10 stycznia 2008 r. o zmianie ustawy o izbach aptekarskich Open official source

1.

Kwalifikacje do wykonywania zawodu farmaceuty posiada osoba, która

1)

ukończyła w Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej pięcioletnie studia na kierunku

farmacja w szkole wyższej, obejmujące co najmniej sześciomiesięczną praktykę zawodową

w aptece, i uzyskała tytuł magistra farmacji albo

2)

ukończyła w Rzeczypospolitej Polskiej przed dniem 1 maja 2004 r. czteroletnie lub

pięcioletnie studia na kierunku farmacja w szkole wyższej i uzyskała tytuł magistra

farmacji, albo

3)

posiada dyplom wydany przez państwo inne niż państwo członkowskie Unii Europejskiej,

potwierdzający ukończenie co najmniej pięcioletnich studiów na kierunku farmacja w

szkole wyższej, obejmujących co najmniej sześciomiesięczną praktykę zawodową w aptece,

uznany w Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z odrębnymi przepisami, za równoważny

z dyplomem i tytułem magistra farmacji uzyskiwanym w Rzeczypospolitej Polskiej, albo

4)

posiada kwalifikacje uzyskane w państwie członkowskim Unii Europejskiej potwierdzające

ukończenie kształcenia spełniającego wymagania określone w przepisach prawa Unii Europejskiej

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” wykaz dyplomów, świadectw i innych dokumentów

wydanych w państwach członkowskich Unii Europejskiej, potwierdzających posiadanie

kwalifikacji do wykonywania w Rzeczypospolitej Polskiej zawodu farmaceuty przez obywateli

państw członkowskich Unii Europejskiej, uwzględniając w szczególności nazwy dyplomów,

świadectw i innych dokumentów oraz oznaczenie podmiotów wydających te dokumenty.

3.

Za równoważne z dyplomem, świadectwem lub innym dokumentem potwierdzającym posiadanie

kwalifikacji do wykonywania zawodu farmaceuty, o którym mowa w ust. 2, uważa się dyplomy,

świadectwa lub inne dokumenty wydane przez państwa członkowskie Unii Europejskiej,

jeżeli kształcenie zostało rozpoczęte przed dniem

1)

1 października 1987 r. w Królestwie Belgii, Królestwie Danii, Republice Federalnej

Niemiec, Republice Greckiej, Królestwie Hiszpanii, Republice Francuskiej, Republice

Irlandii, Wielkim Księstwie Luksemburga, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii

i Irlandii Północnej, Republice Portugalii lub Królestwie Niderlandów,

2)

11 marca 1990 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w przypadku

Republiki Litewskiej,

3)

3 października 1990 r. w byłej Niemieckiej Republice Demokratycznej, pod warunkiem,

że dokument potwierdzający kwalifikacje farmaceuty uprawnia do wykonywania zawodu

farmaceuty na terytorium Republiki Federalnej Niemiec na tych samych zasadach jak

dokument potwierdzający tego rodzaju kwalifikacje, wydany przez odpowiednie władze

lub organizacje Republiki Federalnej Niemiec,

4)

25 czerwca 1991 r. w byłej Jugosławii w przypadku Republiki Słowenii,

5)

20 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w przypadku

Republiki Estońskiej,

6)

21 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w przypadku

Republiki Łotewskiej,

7)

1 stycznia 1993 r. w byłej Czechosłowacji w przypadku Republiki Czeskiej lub Republiki

Słowackiej,

8)

1 listopada 1993 r. w Republice Włoskiej,

9)

1 stycznia 1994 r. w Republice Austrii, Republice Finlandii, Królestwie Szwecji, Królestwie

Norwegii lub Republice Islandii,

10)

1 maja 1995 r. w Księstwie Liechtensteinu,

11)

1 czerwca 2002 r. w Konfederacji Szwajcarskiej,

12)

1 maja 2004 r. w Republice Czeskiej, Republice Słowackiej, Republice Słowenii, Republice

Litewskiej, Republice Łotewskiej, Republice Estońskiej, Republice Węgierskiej, Republice

Malty lub Republice Cypryjskiej,

13)

1 stycznia 2007 r. w Republice Bułgarii lub Rumunii

- oraz do dyplomu, świadectwa lub innego dokumentu dołączone zostało zaświadczenie

wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej, potwierdzające,

że osoba posługująca się tymi dokumentami wykonywała w tym państwie zawód farmaceuty

przez okres co najmniej trzech kolejnych lat w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających

wydanie zaświadczenia.

4.

W przypadku farmaceuty będącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

którego dyplom, świadectwo lub inny dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji

do wykonywania zawodu farmaceuty nie odpowiadają dokumentom, o których mowa w przepisach

wydanych na podstawie ust. 2, kwalifikacje są uznawane po przedstawieniu zaświadczenia

wydanego przez właściwe organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej, potwierdzającego,

że kwalifikacje zostały uzyskane po odbyciu kształcenia zgodnego z przepisami prawa

Unii Europejskiej.

5.

W przypadku farmaceuty będącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej

1)

który nie spełnia warunku dotyczącego wykonywania zawodu farmaceuty przez okres co

najmniej trzech kolejnych lat w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie

zaświadczenia, o którym mowa w ust. 3, lub

2)

posiadającego dyplom, świadectwo lub inny dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji

do wykonywania zawodu farmaceuty, uzyskany w państwach innych niż państwo członkowskie

Unii Europejskiej oraz zaświadczenie, że posiada trzyletnie doświadczenie zawodowe

w zawodzie farmaceuty uzyskane na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

które uznało to potwierdzenie kwalifikacji zawodowych farmaceuty zgodnie z wewnętrznymi

przepisami tego państwa oraz potwierdziło uzyskane doświadczenie zawodowe

- stosuje się przepisy o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych uzyskanych w państwach

członkowskich Unii Europejskiej.

6.

Uznanie kwalifikacji zawodowych farmaceuty uzyskanych w państwach innych niż państwo

członkowskie Unii Europejskiej następuje, jeżeli zostały spełnione minimalne wymagania

w zakresie kształcenia określone w przepisach prawa Unii Europejskiej, a Rzeczpospolita

Polska jest pierwszym państwem Unii Europejskiej potwierdzającym te kwalifikacje,

na podstawie odrębnych przepisów.

Dz.U. 2008 nr 47 poz. 273 inForce

Art. 2c Ustawa z dnia 10 stycznia 2008 r. o zmianie ustawy o izbach aptekarskich Open official source

1.

Praktyka zawodowa, o której mowa w art. 2b ust. 1 pkt 1, jest odbywana w aptece, która

uzyskała pozytywne opinie

1)

wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego,

2)

okręgowej rady aptekarskiej właściwej ze względu na siedzibę apteki

- wydane na wniosek dziekana wydziału uczelni prowadzącej działalność dydaktyczną

i badawczą w dziedzinie nauk medycznych, na której prowadzone są studia na kierunku

farmacja.

2.

Opinia, o której mowa w ust. 1 pkt 1, uwzględnia spełnianie podstawowych warunków

do prowadzenia apteki pod kątem prowadzonego procesu dydaktycznego. Opinia, o której

mowa w ust. 1 pkt 2, dotyczy oceny osób nadzorujących odbywanie praktyki zawodowej

w aptece pod kątem prowadzonego procesu dydaktycznego.

3.

Praktyka zawodowa jest odbywana na podstawie skierowania przez dziekana, o którym

mowa w ust. 1, w ramach ustalonego przez niego harmonogramu i czasu jej odbywania

w wymiarze maksymalnym 40 godzin tygodniowo, zgodnie z programem praktyki zawodowej.

4.

Osoba odbywająca praktykę zawodową wykonuje czynności fachowe wynikające z programu

praktyki zawodowej pod bezpośrednim nadzorem opiekuna. Opiekunem może być kierownik

apteki lub wyznaczony przez niego farmaceuta. Opiekun musi posiadać co najmniej 5-letni

staż pracy w aptece lub specjalizację z farmacji aptecznej lub szpitalnej.

5.

Osoba odbywająca praktykę zawodową prowadzi dziennik praktyki zawodowej.

6.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, ramowy program

praktyki zawodowej w aptece oraz sposób jej odbywania, dokumentowania i zaliczania,

w tym wzór dziennika praktyki zawodowej, uwzględniając w szczególności konieczność

zapewnienia wiedzy i umiejętności niezbędnych do samodzielnego wykonywania zawodu

farmaceuty w aptece.

Dz.U. 2008 nr 47 poz. 273 inForce

Art. 3 Ustawa z dnia 10 stycznia 2008 r. o zmianie ustawy o izbach aptekarskich Open official source

Osoby, które spełniają wymagania, o których mowa w art. 2b ustawy, o której mowa w

art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz w dniu wejścia w życie niniejszej

ustawy wykonywały zawód farmaceuty, nie posiadając dokumentu „Prawo wykonywania zawodu

farmaceuty”, mogą posługiwać się tytułem „farmaceuta” i wykonywać ten zawód bez konieczności

posiadania wpisu do rejestru farmaceutów, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia

2009 r.

Dz.U. 2008 nr 47 poz. 273 inForce

Art. 4 Ustawa z dnia 10 stycznia 2008 r. o zmianie ustawy o izbach aptekarskich Open official source

1.

Prawo wykonywania zawodu farmaceuty w odniesieniu do obywatela polskiego oraz cudzoziemca

przyznaje okręgowa rada aptekarska właściwa ze względu na zamierzone miejsce wykonywania

zawodu farmaceuty, a w odniesieniu do obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej

- Naczelna Rada Aptekarska, w przypadku gdy osoba ta

1)

posiada kwalifikacje określone w art. 2b;

2)

posiada stan zdrowia pozwalający na wykonywanie zawodu farmaceuty, potwierdzony orzeczeniem

lekarskim;

3)

posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

4)

wykazuje nienaganną postawę etyczną i swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię

prawidłowego wykonywania zawodu farmaceuty, w szczególności nie była prawomocnie skazana

za umyślne przestępstwo przeciwko życiu lub zdrowiu;

5)

posiada znajomość języka polskiego w mowie i piśmie w zakresie koniecznym do wykonywania

zawodu farmaceuty - w przypadku obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej

oraz cudzoziemca;

6)

korzysta z pełni praw publicznych.

2.

W przypadku cudzoziemca warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, uważa się za spełniony,

gdy znajomość języka polskiego jest potwierdzona pozytywnym złożeniem egzaminu zorganizowanego

i przeprowadzonego przez Naczelną Radę Aptekarską.

3.

Opłatę za egzamin, o którym mowa w ust. 2, ponosi osoba zdająca, a wpływy z tego tytułu

stanowią przychód Naczelnej Izby Aptekarskiej.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

zakres znajomości języka polskiego w mowie i piśmie konieczny do wykonywania zawodu

farmaceuty przez cudzoziemców,

2)

sposób przeprowadzania i potwierdzania pozytywnego złożenia egzaminu, o którym mowa

w ust. 2, w tym wzór zaświadczenia o zdaniu egzaminu ze znajomości języka polskiego,

3)

wysokość opłaty, o której mowa w ust. 3

- uwzględniając w szczególności zakres uprawnień zawodowych określonych w art. 2a

oraz koszty przeprowadzenia egzaminu.

Dz.U. 2008 nr 47 poz. 273 inForce

Art. 4 Ustawa z dnia 10 stycznia 2008 r. o zmianie ustawy o izbach aptekarskich Open official source

Minister właściwy do spraw zdrowia wyda obwieszczenie, o którym mowa w art. 2b ust.

2 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie

3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Dz.U. 2008 nr 47 poz. 273 inForce

Art. 4b Ustawa z dnia 10 stycznia 2008 r. o zmianie ustawy o izbach aptekarskich Open official source

1.

Prawo wykonywania zawodu farmaceuty w odniesieniu do cudzoziemca posiadającego dyplom,

o którym mowa w art. 2b ust. 1 pkt 3, przyznaje się pod warunkiem, że dany dyplom

został uznany w Rzeczypospolitej Polskiej za równoważny z dyplomem uzyskiwanym w Rzeczypospolitej

Polskiej. Przepisy art. 4c-4f stosuje się odpowiednio.

2.

Jeżeli cudzoziemiec spełniający warunki, o których mowa w art. 4 oraz w ust. 1, nie

wykonywał zawodu farmaceuty przez okres dłuższy niż 5 lat w okresie ostatnich 6 lat,

ma obowiązek odbyć przeszkolenie uzupełniające, o którym mowa w art. 17.

Dz.U. 2008 nr 47 poz. 273 inForce

Art. 4c Ustawa z dnia 10 stycznia 2008 r. o zmianie ustawy o izbach aptekarskich Open official source