Ustawa z dnia stycznia 2008 r. o zmianie ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych oraz o zmianie ustawy o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt

W ustawie z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 187, poz. 1567, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 w ust. 1

a)

pkt 7 i 8 otrzymują brzmienie

„

7)

badaniu i ocenie weterynaryjnej jakości pasz i pasz leczniczych oraz warunków ich

wytwarzania i dystrybucji;

8)

stosowaniu produktów leczniczych weterynaryjnych wydawanych z przepisu lekarza weterynarii;

”

,

b)

dodaje się pkt 9 w brzmieniu

„

9)

wydawaniu recept na produkty lecznicze, z wyłączeniem produktów leczniczych weterynaryjnych,

które będą stosowane u zwierząt.

”

;

2)

po art. 1 dodaje się art. 1a w brzmieniu

„

Art. 1a.

1.

Obywatelom państw członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub

państw członkowskich Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - stron umowy

o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwanych dalej „państwami członkowskimi”, którzy

uzyskali w tych państwach, poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, kwalifikacje

do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, kwalifikacje te uznaje się na zasadach

określonych w ustawie.

2.

Obywatelom państw członkowskich, których kwalifikacje zostały uznane, prawo wykonywania

zawodu lekarza weterynarii na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przysługuje na

takich samych zasadach jak osobom, które uzyskały kwalifikacje do jego wykonywania

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Ilekroć w ustawie jest mowa o obywatelach państw członkowskich rozumie się przez to

także członków ich rodzin w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej

i członków ich rodzin

(Dz. U. Nr 144, poz. 1043 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818) oraz obywateli państw trzecich posiadających zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego

WE w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818 i Nr 165, poz. 1170).

”

;

3)

w art. 2 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna przyznaje, na wniosek, z zastrzeżeniem ust. 2

oraz art. 2a, prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii osobie, która

1)

jest obywatelem polskim lub obywatelem innego państwa członkowskiego;

2)

posiada

a)

dyplom lekarza weterynarii wydany przez polską szkołę wyższą albo

b)

dyplom lub inny dokument potwierdzający kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza

weterynarii spełniające minimalne wymagania w zakresie kształcenia określone w przepisach

Unii Europejskiej dotyczących uznawania kwalifikacji zawodowych, wydany przez właściwe

organy innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego, wymieniony w wykazie,

o którym mowa w art. 2f, albo

c)

dyplom lekarza weterynarii wydany przez właściwe organy innego państwa niż państwo

członkowskie, jeżeli dyplom ten potwierdza kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza

weterynarii spełniające minimalne wymagania w zakresie kształcenia określone w przepisach

Unii Europejskiej dotyczących uznawania kwalifikacji zawodowych oraz został uznany

w Rzeczypospolitej Polskiej za równoważny dokumentom wymienionym w wykazie, o którym

mowa w art. 2f;

3)

posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

4)

jest zdolna, ze względu na stan zdrowia, wykonywać zawód lekarza weterynarii;

5)

wykazuje nienaganną postawę etyczną;

6)

nie została pozbawiona praw publicznych prawomocnym wyrokiem sądu.

2.

Lekarzowi weterynarii będącemu obywatelem państwa członkowskiego, spełniającemu warunki,

o których mowa w ust. 1, okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna przyznaje prawo wykonywania

zawodu lekarza weterynarii, jeżeli

1)

przedstawi zaświadczenie wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego, że

a)

posiada na terytorium tego państwa prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii, które

nie zostało zawieszone, ani którego nie został pozbawiony,

b)

nie toczy się przeciwko niemu postępowanie w sprawie pozbawienia albo zawieszenia

prawa wykonywania zawodu lekarza weterynarii;

2)

złoży oświadczenie, że włada językiem polskim w mowie i piśmie w zakresie niezbędnym

do wykonywania zawodu lekarza weterynarii.

”

;

4)

art. 2a-2c otrzymują brzmienie

„

Art. 2a.

1.

Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna przyznaje prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii

lekarzowi weterynarii będącemu obywatelem państwa członkowskiego, posiadającemu dokument

potwierdzający jego kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, wydany

przez właściwe organy innego państwa członkowskiego, niespełniające minimalnych wymagań

w zakresie kształcenia określonych w przepisach Unii Europejskiej dotyczących uznawania

kwalifikacji zawodowych, jeżeli posiada on

1)

wydany przez właściwe organy państwa członkowskiego dokument potwierdzający kwalifikacje

do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, świadczący o rozpoczęciu kształcenia przed

dniem

a)

21 grudnia 1980 r. - w Królestwie Belgii, Królestwie Danii, Republice Francuskiej,

Królestwie Niderlandów, Republice Irlandii, Wielkim Księstwie Luksemburga, Republice

Federalnej Niemiec lub Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej,

b)

1 stycznia 1981 r. - w Republice Greckiej,

c)

1 stycznia 1985 r. - w Republice Włoskiej,

d)

1 stycznia 1986 r. - w Królestwie Hiszpanii lub Republice Portugalskiej,

e)

11 marca 1990 r. - w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich dla Republiki Litwy,

jeżeli dokument ten uprawnia do wykonywania zawodu lekarza weterynarii na terytorium

Republiki Litwy na tych samych zasadach, jak dokument wydany przez właściwe organy

Republiki Litwy,

f)

3 października 1990 r. - w Niemieckiej Republice Demokratycznej, jeżeli dokument ten

uprawnia do wykonywania zawodu lekarza weterynarii na terytorium Republiki Federalnej

Niemiec na tych samych zasadach, jak dokument wydany przez właściwe organy Republiki

Federalnej Niemiec,

g)

25 czerwca 1991 r. - w Socjalistycznej Federalnej Republice Jugosławii dla Republiki

Słowenii, jeżeli dokument ten uprawnia do wykonywania zawodu lekarza weterynarii na

terytorium Republiki Słowenii na tych samych zasadach, jak dokument wydany przez właściwe

organy Republiki Słowenii,

h)

20 sierpnia 1991 r. - w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich dla Republiki

Estonii, jeżeli dokument ten uprawnia do wykonywania zawodu lekarza weterynarii na

terytorium Republiki Estonii na tych samych zasadach, jak dokument wydany przez właściwe

organy Republiki Estonii,

i)

21 sierpnia 1991 r. - w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich dla Republiki

Łotwy, jeżeli dokument ten uprawnia do wykonywania zawodu lekarza weterynarii na terytorium

Republiki Łotwy na tych samych zasadach, jak dokument wydany przez właściwe organy

Republiki Łotwy,

j)

1 stycznia 1993 r. - w Czechosłowackiej Republice Federacyjnej, jeżeli dokument ten

uprawnia do wykonywania zawodu lekarza weterynarii na terytorium Republiki Czeskiej

lub Republiki Słowackiej na tych samych zasadach, jak dokument wydany przez właściwe

organy Republiki Czeskiej lub Republiki Słowackiej,

k)

1 stycznia 1994 r. - w Republice Austrii, Republice Finlandii lub Królestwie Szwecji,

Republice Islandii lub Królestwie Norwegii,

l)

1 maja 1995 r. - w Księstwie Liechtensteinu,

m)

1 czerwca 2002 r. - w Konfederacji Szwajcarskiej,

n)

1 maja 2004 r. - w Republice Czeskiej, Republice Cypru, Republice Litwy, Republice

Łotwy, Republice Węgier, Republice Malty, Republice Słowackiej lub Republice Słowenii,

o)

1 stycznia 2007 r. - w Republice Bułgarii lub Rumunii, albo

2)

wydany przez właściwe organy

a)

Czechosłowackiej Republiki Federacyjnej dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji

do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, jeżeli dokument ten uprawnia do wykonywania

zawodu lekarza weterynarii na terytorium Republiki Czeskiej lub Republiki Słowackiej

na tych samych zasadach, jak dokument wydany przez właściwe organy Republiki Czeskiej

lub Republiki Słowackiej,

b)

Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji

do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, jeżeli dokument ten uprawnia do wykonywania

zawodu lekarza weterynarii na terytorium Republiki Estonii, Republiki Litwy lub Republiki

Łotwy na tych samych zasadach, jak dokument wydany przez właściwe organy Republiki

Estonii, Republiki Litwy lub Republiki Łotwy,

c)

Socjalistycznej Federalnej Republiki Jugosławii dokument potwierdzający posiadanie

kwalifikacji do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, jeżeli dokument ten uprawnia

do wykonywania zawodu lekarza weterynarii na terytorium Republiki Słowenii na tych

samych zasadach, jak dokument wydany przez właściwe organy lub Republiki Słowenii,

albo

3)

dokument potwierdzający kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, wydany

przez właściwe organy Republiki Estonii przed dniem 1 maja 2004 r., lub świadczący

o rozpoczęciu kształcenia w Republice Estonii przed dniem 1 maja 2004 r. - dla Republiki

Estonii.

2.

Do dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, dołącza się zaświadczenie wydane

przez właściwe organy państwa członkowskiego, potwierdzające, że lekarz weterynarii

wykonywał zawód lekarza weterynarii przez okres co najmniej trzech kolejnych lat w

okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia, przy czym w

przypadku Republiki Estonii zaświadczenie to ma potwierdzać, że lekarz weterynarii

w tym okresie wykonywał zawód lekarza weterynarii na terytorium Republiki Estonii.

3.

Do dokumentu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, dołącza się zaświadczenie wydane przez

właściwe organy Republiki Estonii, potwierdzające, że lekarz weterynarii wykonywał

zawód lekarza weterynarii na terytorium Republiki Estonii przez okres co najmniej

pięciu kolejnych lat w okresie siedmiu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia.

Art. 2b.

1.

Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna uznaje dyplomy lub inne dokumenty potwierdzające

kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza weterynarii posiadane przez obywatela innego

niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego, inne niż dyplomy lub dokumenty wymienione

w wykazie, o którym mowa w art. 2f, jeżeli posiada on zaświadczenie wydane przez właściwe

organy państwa członkowskiego, potwierdzające, że dyplom lub dokument potwierdzający

kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza weterynarii

1)

został uzyskany w wyniku ukończenia kształcenia spełniającego minimalne wymagania

w tym zakresie określone w przepisach Unii Europejskiej dotyczących uznawania kwalifikacji

zawodowych;

2)

jest uznawany przez te organy za równoważny dyplomom lub dokumentom wymienionym w

wykazie, o którym mowa w art. 2f.

2.

Za wystarczające w stosunku do obywatela państwa członkowskiego, w zakresie spełnienia

wymagań określonych w

1)

art. 2 ust. 1 pkt 4 - uznaje się dokumenty wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego,

którego obywatelem jest lekarz weterynarii lub z którego lekarz ten przybywa, potwierdzające,

że lekarz ten jest zdolny, ze względu na stan zdrowia, wykonywać zawód lekarza weterynarii,

a jeżeli takie dokumenty nie są wydawane, za wystarczający uznaje się odpowiedni dokument

wydany w tym państwie potwierdzający jego stan zdrowia;

2)

art. 2 ust. 1 pkt 5 - uznaje się dokumenty wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego,

którego obywatelem jest lekarz weterynarii lub z którego lekarz ten przybywa, potwierdzające,

że wymagania co do postawy etycznej, jaka jest niezbędna, aby wykonywać zawód lekarza

weterynarii w tym państwie, zostały spełnione, a jeżeli w tym państwie członkowskim

nie wydaje się dokumentu potwierdzającego spełnienie wymagań co do postawy etycznej,

jaka jest niezbędna, aby wykonywać zawód lekarza weterynarii, za wystarczające uznaje

się złożenie przez tego lekarza ślubowania.

3.

Dokumenty, o których mowa w ust. 2, przedstawia się w okresie 3 miesięcy od dnia ich

wydania.

Art. 2c.

Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna przyznaje także, w trybie i na zasadach określonych

w przepisach o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich

Unii Europejskiej, prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii osobie spełniającej

warunki określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 i 3-6, jeżeli osoba ta posiada

1)

dokument potwierdzający kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza weterynarii spełniające

minimalne wymagania w zakresie kształcenia określone w przepisach Unii Europejskiej

dotyczących uznawania kwalifikacji zawodowych, o którym mowa w art. 2a ust. 1, lecz

nie może przedstawić zaświadczenia wydanego przez właściwe organy państwa członkowskiego,

potwierdzającego faktyczne i zgodne z prawem wykonywanie zawodu lekarza weterynarii

przez okres co najmniej trzech kolejnych lat w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających

wydanie zaświadczenia lub przez okres co najmniej pięciu kolejnych lat w okresie siedmiu

lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia albo

2)

dokument potwierdzający kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, wydany

przez właściwe organy innego państwa niż państwo członkowskie i przedstawi zaświadczenie,

że posiada trzyletnie doświadczenie w zawodzie lekarza weterynarii, uzyskane na terytorium

państwa członkowskiego, które uznało ten dokument zgodnie z wewnętrznymi przepisami

tego państwa oraz potwierdziło uzyskane doświadczenie zawodowe.

”

;

5)

art. 2e i 2f otrzymują brzmienie

„

Art. 2e.

1.

Przyznanie prawa wykonywania zawodu lekarza weterynarii albo odmowa przyznania tego

prawa przez okręgową radę lekarsko-weterynaryjną powinny być dokonane niezwłocznie,

nie później jednak niż w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku wraz ze wszystkimi

dokumentami lub oświadczeniami określonymi w ustawie. Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna

potwierdza otrzymanie wniosku w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania, a w przypadku

stwierdzenia braków formalnych wzywa w tym terminie do ich uzupełnienia.

2.

Jeżeli okręgowa rada lekarsko-weterynaryjną posiada informacje o toczących się lub

prawomocnie zakończonych postępowaniach dyscyplinarnych lub karnych lub o innych okolicznościach,

które mogą mieć wpływ na wykonywanie zawodu lekarza weterynarii, przekazuje je właściwemu

organowi państwa członkowskiego, którego lekarz weterynarii jest obywatelem lub z

którego lekarz ten przybywa, a jeżeli jest to konieczne, wnosi o weryfikację tych

informacji oraz zawiadomienie o wszelkich działaniach, które zostały podjęte po przekazaniu

tych informacji.

3.

Postępowanie w sprawach, o których mowa w ust. 2, jest poufne i odbywa się zgodnie

z zasadami określonymi w przepisach o ochronie danych osobowych.

4.

Jeżeli istnieją uzasadnione wątpliwości co do autentyczności dyplomów lub dokumentów

wydanych przez właściwe organy państw członkowskich, okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna

zwraca się do tych organów o potwierdzenie autentyczności dyplomów lub innych dokumentów

potwierdzających kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, a także o

potwierdzenie, że lekarz weterynarii zamierzający wykonywać zawód lekarza weterynarii

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uzyskał kwalifikacje do wykonywania tego zawodu,

spełniające minimalne wymagania w zakresie kształcenia określone w przepisach Unii

Europejskiej dotyczących uznawania kwalifikacji zawodowych.

Art. 2f.

Minister właściwy do spraw rolnictwa ogłosi, w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wykaz dyplomów i innych dokumentów potwierdzających

kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza weterynarii przez obywateli państw członkowskich

oraz organów właściwych do ich wydania, uwzględniając ich oryginalne brzmienie, wynikające

z przepisów Unii Europejskiej.

”

;

6)

w art. 2g ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Lekarzowi weterynarii, który nie jest obywatelem państwa członkowskiego, okręgowa

rada lekarsko-weterynaryjną przyznaje prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii

na czas nieokreślony lub na czas określony, jeżeli spełnia on warunki wymienione w

art. 2 ust. 1 pkt 2-6. Przepisy art. 2d ust. 1-3 i art. 2e stosuje się odpowiednio.

”

;

7)

art. 2h-2j otrzymują brzmienie

„

Art. 2h.

1.

Lekarz weterynarii, będący obywatelem państwa członkowskiego i posiadający prawo wykonywania

zawodu lekarza weterynarii w tym państwie, może czasowo wykonywać ten zawód na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, bez konieczności wpisu do rejestru członków okręgowej izby

lekarsko-weterynaryjnej prowadzonego przez okręgową radę lekarsko-weterynaryjną, jeżeli

przed podjęciem czynności zawodowych złoży właściwej ze względu na miejsce, w którym

zamierza wykonywać ten zawód, okręgowej radzie lekarsko-weterynaryjnej

1)

pisemne oświadczenie o zamiarze wykonywania tego zawodu, z podaniem miejsca i, jeżeli

to możliwe, czasu jego wykonywania;

2)

dokument potwierdzający obywatelstwo;

3)

zaświadczenie, wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego, potwierdzające,

że

a)

posiada w tym państwie prawo wykonywania tego zawodu, które nie jest zawieszone lub

ograniczone,

b)

wykonuje ten zawód;

4)

dokument potwierdzający kwalifikacje do wykonywania tego zawodu.

2.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest składane

1)

po raz pierwszy przed rozpoczęciem wykonywania zawodu lekarza weterynarii na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

powtórnie w roku, w którym lekarz weterynarii zamierza czasowo wykonywać ten zawód

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 2-4, składa się właściwej okręgowej radzie

lekarsko-weterynaryjnej przed rozpoczęciem po raz pierwszy wykonywania czasowo zawodu

lekarza weterynarii na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i w przypadku każdej istotnej

zmiany zawartych w nich informacji.

4.

Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna wydaje lekarzowi weterynarii określonemu w ust.

1 zaświadczenie potwierdzające prawo czasowego wykonywania zawodu lekarza weterynarii

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

5.

Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna prowadzi ewidencję lekarzy weterynarii, określonych

w ust. 1, czasowo wykonujących zawód lekarza weterynarii na terenie jej działania.

6.

Ewidencja, o której mowa w ust. 5, jest prowadzona przy użyciu systemu informatycznego

i zawiera następujące dane

1)

numer wpisu do ewidencji;

2)

imię i nazwisko lekarza weterynarii;

3)

nazwę państwa członkowskiego, którego lekarz weterynarii jest obywatelem lub z którego

przybywa, i adres miejsca stałego wykonywania przez niego zawodu;

4)

oznaczenie czasu wykonywania czynności zawodowych podjętych na terenie działania okręgowej

rady lekarsko-weterynaryjnej, jeżeli jest to możliwe;

5)

adres czasowego wykonywania zawodu, numery telefonu, faksu i adres poczty elektronicznej.

7.

Wpis do rejestru i wydanie zaświadczenia, o którym mowa w ust. 4, następuje niezwłocznie.

8.

Do lekarza weterynarii określonego w ust. 1 stosuje się przepisy dotyczące wykonywania

zawodu lekarza weterynarii, w tym przepisy dotyczące definicji zawodu lekarza weterynarii,

używania tytułów zawodowych oraz przepisy art. 45-62.

9.

Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna może, podczas czasowego wykonywania przez lekarza

weterynarii zawodu lekarza weterynarii na terenie jej działania, zwracać się do właściwych

organów państwa członkowskiego, w którym lekarz ten posiada prawo do wykonywania tego

zawodu (państwo siedziby) o przekazanie informacji potwierdzających, że wykonuje on

zawód lekarza weterynarii w tym państwie zgodnie z prawem i że nie był karany w związku

z wykonywaniem tego zawodu.

10.

Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna może oceniać, czy zawód lekarza weterynarii jest

wykonywany czasowo, uwzględniając długość, częstotliwość, regularność i ciągłość wykonywania

czynności zawodowych.

Art. 2i.

Lekarz weterynarii wykonując zawód lekarza weterynarii na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej używa tytułu „lekarz weterynarii” w języku polskim.

Art. 2j.

1.

Lekarz weterynarii wykonując zawód lekarza weterynarii na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, ma prawo posługiwać się na tym terytorium oryginalnym tytułem określającym

wykształcenie uzyskane w innym państwie członkowskim lub jego skrótem w języku tego

państwa członkowskiego.

2.

Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna może wymagać, aby tytuł określający wykształcenie

był opatrzony informacją dotyczącą nazwy i siedziby instytucji albo komisji egzaminacyjnej,

która ten tytuł nadała.

3.

Jeżeli tytuł określający wykształcenie lub jego skrót, którym posługuje się lekarz

weterynarii, może być mylony z tytułem używanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

do uzyskania którego jest wymagane dodatkowe szkolenie lub kształcenie, a ten lekarz

go nie posiada, okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna wskazuje temu lekarzowi weterynarii

tytuł, jakiego ma używać.

”

;

8)

po art. 2k dodaje się art. 21 w brzmieniu

„

Art. 21.

1.

Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna jest organem właściwym do przekazywania informacji

właściwemu organowi państwa członkowskiego, na jego wniosek, o toczących się lub prawomocnie

zakończonych postępowaniach dyscyplinarnych lub karnych, które mogą mieć wpływ na

wykonywanie zawodu lekarza weterynarii oraz zawiadamiania o wszelkich działaniach,

które zostały podjęte po przekazaniu tych informacji.

2.

Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna izby, której lekarz weterynarii jest członkiem,

na jego wniosek, wydaje

1)

zaświadczenie potwierdzające, że lekarz weterynarii posiada dyplom lub inny dokument

potwierdzający kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza weterynarii zgodne z dyrektywą 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie

uznawania kwalifikacji zawodowych

(Dz. Urz. UE L 255 z 30.09.2005, str. 22, z późn. zm.);

2)

zaświadczenie potwierdzające, że lekarz weterynarii

a)

posiada prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii, które nie zostało zawieszone

ani którego nie został pozbawiony,

b)

nie został ukarany przez sąd lekarsko-weterynaryjny oraz nie toczy się przeciwko niemu

postępowanie w sprawie pozbawienia albo zawieszenia prawa wykonywania zawodu lekarza

weterynarii;

3)

zaświadczenie o przebiegu pracy zawodowej;

4)

inne zaświadczenia, wynikające z przepisów Unii Europejskiej, wymagane przez właściwe

organy innych niż Rzeczpospolita Polska państw członkowskich.

”

;

9)

w art. 6a pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

utraty przez lekarza weterynarii obywatelstwa polskiego lub obywatelstwa państwa członkowskiego,

jeżeli nie nabył równocześnie obywatelstwa innego państwa członkowskiego;

”

.

1.

Obywatelom państw członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub

państw członkowskich Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - stron umowy

o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwanych dalej „państwami członkowskimi”, którzy

uzyskali w tych państwach, poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, kwalifikacje

do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, kwalifikacje te uznaje się na zasadach

określonych w ustawie.

2.

Obywatelom państw członkowskich, których kwalifikacje zostały uznane, prawo wykonywania

zawodu lekarza weterynarii na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przysługuje na

takich samych zasadach jak osobom, które uzyskały kwalifikacje do jego wykonywania

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Ilekroć w ustawie jest mowa o obywatelach państw członkowskich rozumie się przez to

także członków ich rodzin w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej

i członków ich rodzin

(Dz. U. Nr 144, poz. 1043 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818) oraz obywateli państw trzecich posiadających zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego

WE w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818 i Nr 165, poz. 1170).

W ustawie z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt

(Dz. U. Nr 91, poz. 872, z 2005 r. Nr 100, poz. 837 oraz z 2007 r. Nr 52, poz. 345 i Nr 64, poz. 429) po art. 34a dodaje się art. 34b w brzmieniu

„

Art. 34b.

Do dnia poprzedzającego dzień, o którym mowa w art. 9 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia nr 21/2004, owce i kozy przeznaczone do handlu mogą być znakowane w sposób określony dla owiec

i kóz nieprzeznaczonych do handlu.

”

.

1.

Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna przyznaje prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii

lekarzowi weterynarii będącemu obywatelem państwa członkowskiego, posiadającemu dokument

potwierdzający jego kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, wydany

przez właściwe organy innego państwa członkowskiego, niespełniające minimalnych wymagań

w zakresie kształcenia określonych w przepisach Unii Europejskiej dotyczących uznawania

kwalifikacji zawodowych, jeżeli posiada on

1)

wydany przez właściwe organy państwa członkowskiego dokument potwierdzający kwalifikacje

do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, świadczący o rozpoczęciu kształcenia przed

dniem

a)

21 grudnia 1980 r. - w Królestwie Belgii, Królestwie Danii, Republice Francuskiej,

Królestwie Niderlandów, Republice Irlandii, Wielkim Księstwie Luksemburga, Republice

Federalnej Niemiec lub Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej,

b)

1 stycznia 1981 r. - w Republice Greckiej,

c)

1 stycznia 1985 r. - w Republice Włoskiej,

d)

1 stycznia 1986 r. - w Królestwie Hiszpanii lub Republice Portugalskiej,

e)

11 marca 1990 r. - w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich dla Republiki Litwy,

jeżeli dokument ten uprawnia do wykonywania zawodu lekarza weterynarii na terytorium

Republiki Litwy na tych samych zasadach, jak dokument wydany przez właściwe organy

Republiki Litwy,

f)

3 października 1990 r. - w Niemieckiej Republice Demokratycznej, jeżeli dokument ten

uprawnia do wykonywania zawodu lekarza weterynarii na terytorium Republiki Federalnej

Niemiec na tych samych zasadach, jak dokument wydany przez właściwe organy Republiki

Federalnej Niemiec,

g)

25 czerwca 1991 r. - w Socjalistycznej Federalnej Republice Jugosławii dla Republiki

Słowenii, jeżeli dokument ten uprawnia do wykonywania zawodu lekarza weterynarii na

terytorium Republiki Słowenii na tych samych zasadach, jak dokument wydany przez właściwe

organy Republiki Słowenii,

h)

20 sierpnia 1991 r. - w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich dla Republiki

Estonii, jeżeli dokument ten uprawnia do wykonywania zawodu lekarza weterynarii na

terytorium Republiki Estonii na tych samych zasadach, jak dokument wydany przez właściwe

organy Republiki Estonii,

i)

21 sierpnia 1991 r. - w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich dla Republiki

Łotwy, jeżeli dokument ten uprawnia do wykonywania zawodu lekarza weterynarii na terytorium

Republiki Łotwy na tych samych zasadach, jak dokument wydany przez właściwe organy

Republiki Łotwy,

j)

1 stycznia 1993 r. - w Czechosłowackiej Republice Federacyjnej, jeżeli dokument ten

uprawnia do wykonywania zawodu lekarza weterynarii na terytorium Republiki Czeskiej

lub Republiki Słowackiej na tych samych zasadach, jak dokument wydany przez właściwe

organy Republiki Czeskiej lub Republiki Słowackiej,

k)

1 stycznia 1994 r. - w Republice Austrii, Republice Finlandii lub Królestwie Szwecji,

Republice Islandii lub Królestwie Norwegii,

l)

1 maja 1995 r. - w Księstwie Liechtensteinu,

m)

1 czerwca 2002 r. - w Konfederacji Szwajcarskiej,

n)

1 maja 2004 r. - w Republice Czeskiej, Republice Cypru, Republice Litwy, Republice

Łotwy, Republice Węgier, Republice Malty, Republice Słowackiej lub Republice Słowenii,

o)

1 stycznia 2007 r. - w Republice Bułgarii lub Rumunii, albo

2)

wydany przez właściwe organy

a)

Czechosłowackiej Republiki Federacyjnej dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji

do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, jeżeli dokument ten uprawnia do wykonywania

zawodu lekarza weterynarii na terytorium Republiki Czeskiej lub Republiki Słowackiej

na tych samych zasadach, jak dokument wydany przez właściwe organy Republiki Czeskiej

lub Republiki Słowackiej,

b)

Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji

do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, jeżeli dokument ten uprawnia do wykonywania

zawodu lekarza weterynarii na terytorium Republiki Estonii, Republiki Litwy lub Republiki

Łotwy na tych samych zasadach, jak dokument wydany przez właściwe organy Republiki

Estonii, Republiki Litwy lub Republiki Łotwy,

c)

Socjalistycznej Federalnej Republiki Jugosławii dokument potwierdzający posiadanie

kwalifikacji do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, jeżeli dokument ten uprawnia

do wykonywania zawodu lekarza weterynarii na terytorium Republiki Słowenii na tych

samych zasadach, jak dokument wydany przez właściwe organy lub Republiki Słowenii,

albo

3)

dokument potwierdzający kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, wydany

przez właściwe organy Republiki Estonii przed dniem 1 maja 2004 r., lub świadczący

o rozpoczęciu kształcenia w Republice Estonii przed dniem 1 maja 2004 r. - dla Republiki

Estonii.

2.

Do dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, dołącza się zaświadczenie wydane

przez właściwe organy państwa członkowskiego, potwierdzające, że lekarz weterynarii

wykonywał zawód lekarza weterynarii przez okres co najmniej trzech kolejnych lat w

okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia, przy czym w

przypadku Republiki Estonii zaświadczenie to ma potwierdzać, że lekarz weterynarii

w tym okresie wykonywał zawód lekarza weterynarii na terytorium Republiki Estonii.

3.

Do dokumentu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, dołącza się zaświadczenie wydane przez

właściwe organy Republiki Estonii, potwierdzające, że lekarz weterynarii wykonywał

zawód lekarza weterynarii na terytorium Republiki Estonii przez okres co najmniej

pięciu kolejnych lat w okresie siedmiu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia.

1.

Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna uznaje dyplomy lub inne dokumenty potwierdzające

kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza weterynarii posiadane przez obywatela innego

niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego, inne niż dyplomy lub dokumenty wymienione

w wykazie, o którym mowa w art. 2f, jeżeli posiada on zaświadczenie wydane przez właściwe

organy państwa członkowskiego, potwierdzające, że dyplom lub dokument potwierdzający

kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza weterynarii

1)

został uzyskany w wyniku ukończenia kształcenia spełniającego minimalne wymagania

w tym zakresie określone w przepisach Unii Europejskiej dotyczących uznawania kwalifikacji

zawodowych;

2)

jest uznawany przez te organy za równoważny dyplomom lub dokumentom wymienionym w

wykazie, o którym mowa w art. 2f.

2.

Za wystarczające w stosunku do obywatela państwa członkowskiego, w zakresie spełnienia

wymagań określonych w

1)

art. 2 ust. 1 pkt 4 - uznaje się dokumenty wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego,

którego obywatelem jest lekarz weterynarii lub z którego lekarz ten przybywa, potwierdzające,

że lekarz ten jest zdolny, ze względu na stan zdrowia, wykonywać zawód lekarza weterynarii,

a jeżeli takie dokumenty nie są wydawane, za wystarczający uznaje się odpowiedni dokument

wydany w tym państwie potwierdzający jego stan zdrowia;

2)

art. 2 ust. 1 pkt 5 - uznaje się dokumenty wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego,

którego obywatelem jest lekarz weterynarii lub z którego lekarz ten przybywa, potwierdzające,

że wymagania co do postawy etycznej, jaka jest niezbędna, aby wykonywać zawód lekarza

weterynarii w tym państwie, zostały spełnione, a jeżeli w tym państwie członkowskim

nie wydaje się dokumentu potwierdzającego spełnienie wymagań co do postawy etycznej,

jaka jest niezbędna, aby wykonywać zawód lekarza weterynarii, za wystarczające uznaje

się złożenie przez tego lekarza ślubowania.

3.

Dokumenty, o których mowa w ust. 2, przedstawia się w okresie 3 miesięcy od dnia ich

wydania.

Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna przyznaje także, w trybie i na zasadach określonych

w przepisach o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich

Unii Europejskiej, prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii osobie spełniającej

warunki określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 i 3-6, jeżeli osoba ta posiada

1)

dokument potwierdzający kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza weterynarii spełniające

minimalne wymagania w zakresie kształcenia określone w przepisach Unii Europejskiej

dotyczących uznawania kwalifikacji zawodowych, o którym mowa w art. 2a ust. 1, lecz

nie może przedstawić zaświadczenia wydanego przez właściwe organy państwa członkowskiego,

potwierdzającego faktyczne i zgodne z prawem wykonywanie zawodu lekarza weterynarii

przez okres co najmniej trzech kolejnych lat w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających

wydanie zaświadczenia lub przez okres co najmniej pięciu kolejnych lat w okresie siedmiu

lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia albo

2)

dokument potwierdzający kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, wydany

przez właściwe organy innego państwa niż państwo członkowskie i przedstawi zaświadczenie,

że posiada trzyletnie doświadczenie w zawodzie lekarza weterynarii, uzyskane na terytorium

państwa członkowskiego, które uznało ten dokument zgodnie z wewnętrznymi przepisami

tego państwa oraz potwierdziło uzyskane doświadczenie zawodowe.

1.

Przyznanie prawa wykonywania zawodu lekarza weterynarii albo odmowa przyznania tego

prawa przez okręgową radę lekarsko-weterynaryjną powinny być dokonane niezwłocznie,

nie później jednak niż w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku wraz ze wszystkimi

dokumentami lub oświadczeniami określonymi w ustawie. Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna

potwierdza otrzymanie wniosku w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania, a w przypadku

stwierdzenia braków formalnych wzywa w tym terminie do ich uzupełnienia.

2.

Jeżeli okręgowa rada lekarsko-weterynaryjną posiada informacje o toczących się lub

prawomocnie zakończonych postępowaniach dyscyplinarnych lub karnych lub o innych okolicznościach,

które mogą mieć wpływ na wykonywanie zawodu lekarza weterynarii, przekazuje je właściwemu

organowi państwa członkowskiego, którego lekarz weterynarii jest obywatelem lub z

którego lekarz ten przybywa, a jeżeli jest to konieczne, wnosi o weryfikację tych

informacji oraz zawiadomienie o wszelkich działaniach, które zostały podjęte po przekazaniu

tych informacji.

3.

Postępowanie w sprawach, o których mowa w ust. 2, jest poufne i odbywa się zgodnie

z zasadami określonymi w przepisach o ochronie danych osobowych.

4.

Jeżeli istnieją uzasadnione wątpliwości co do autentyczności dyplomów lub dokumentów

wydanych przez właściwe organy państw członkowskich, okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna

zwraca się do tych organów o potwierdzenie autentyczności dyplomów lub innych dokumentów

potwierdzających kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, a także o

potwierdzenie, że lekarz weterynarii zamierzający wykonywać zawód lekarza weterynarii

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uzyskał kwalifikacje do wykonywania tego zawodu,

spełniające minimalne wymagania w zakresie kształcenia określone w przepisach Unii

Europejskiej dotyczących uznawania kwalifikacji zawodowych.

Minister właściwy do spraw rolnictwa ogłosi, w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wykaz dyplomów i innych dokumentów potwierdzających

kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza weterynarii przez obywateli państw członkowskich

oraz organów właściwych do ich wydania, uwzględniając ich oryginalne brzmienie, wynikające

z przepisów Unii Europejskiej.

1.

Lekarz weterynarii, będący obywatelem państwa członkowskiego i posiadający prawo wykonywania

zawodu lekarza weterynarii w tym państwie, może czasowo wykonywać ten zawód na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, bez konieczności wpisu do rejestru członków okręgowej izby

lekarsko-weterynaryjnej prowadzonego przez okręgową radę lekarsko-weterynaryjną, jeżeli

przed podjęciem czynności zawodowych złoży właściwej ze względu na miejsce, w którym

zamierza wykonywać ten zawód, okręgowej radzie lekarsko-weterynaryjnej

1)

pisemne oświadczenie o zamiarze wykonywania tego zawodu, z podaniem miejsca i, jeżeli

to możliwe, czasu jego wykonywania;

2)

dokument potwierdzający obywatelstwo;

3)

zaświadczenie, wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego, potwierdzające,

że

a)

posiada w tym państwie prawo wykonywania tego zawodu, które nie jest zawieszone lub

ograniczone,

b)

wykonuje ten zawód;

4)

dokument potwierdzający kwalifikacje do wykonywania tego zawodu.

2.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest składane

1)

po raz pierwszy przed rozpoczęciem wykonywania zawodu lekarza weterynarii na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

powtórnie w roku, w którym lekarz weterynarii zamierza czasowo wykonywać ten zawód

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 2-4, składa się właściwej okręgowej radzie

lekarsko-weterynaryjnej przed rozpoczęciem po raz pierwszy wykonywania czasowo zawodu

lekarza weterynarii na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i w przypadku każdej istotnej

zmiany zawartych w nich informacji.

4.

Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna wydaje lekarzowi weterynarii określonemu w ust.

1 zaświadczenie potwierdzające prawo czasowego wykonywania zawodu lekarza weterynarii

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

5.

Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna prowadzi ewidencję lekarzy weterynarii, określonych

w ust. 1, czasowo wykonujących zawód lekarza weterynarii na terenie jej działania.

6.

Ewidencja, o której mowa w ust. 5, jest prowadzona przy użyciu systemu informatycznego

i zawiera następujące dane

1)

numer wpisu do ewidencji;

2)

imię i nazwisko lekarza weterynarii;

3)

nazwę państwa członkowskiego, którego lekarz weterynarii jest obywatelem lub z którego

przybywa, i adres miejsca stałego wykonywania przez niego zawodu;

4)

oznaczenie czasu wykonywania czynności zawodowych podjętych na terenie działania okręgowej

rady lekarsko-weterynaryjnej, jeżeli jest to możliwe;

5)

adres czasowego wykonywania zawodu, numery telefonu, faksu i adres poczty elektronicznej.

7.

Wpis do rejestru i wydanie zaświadczenia, o którym mowa w ust. 4, następuje niezwłocznie.

8.

Do lekarza weterynarii określonego w ust. 1 stosuje się przepisy dotyczące wykonywania

zawodu lekarza weterynarii, w tym przepisy dotyczące definicji zawodu lekarza weterynarii,

używania tytułów zawodowych oraz przepisy art. 45-62.

9.

Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna może, podczas czasowego wykonywania przez lekarza

weterynarii zawodu lekarza weterynarii na terenie jej działania, zwracać się do właściwych

organów państwa członkowskiego, w którym lekarz ten posiada prawo do wykonywania tego

zawodu (państwo siedziby) o przekazanie informacji potwierdzających, że wykonuje on

zawód lekarza weterynarii w tym państwie zgodnie z prawem i że nie był karany w związku

z wykonywaniem tego zawodu.

10.

Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna może oceniać, czy zawód lekarza weterynarii jest

wykonywany czasowo, uwzględniając długość, częstotliwość, regularność i ciągłość wykonywania

czynności zawodowych.

Lekarz weterynarii wykonując zawód lekarza weterynarii na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej używa tytułu „lekarz weterynarii” w języku polskim.

1.

Lekarz weterynarii wykonując zawód lekarza weterynarii na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, ma prawo posługiwać się na tym terytorium oryginalnym tytułem określającym

wykształcenie uzyskane w innym państwie członkowskim lub jego skrótem w języku tego

państwa członkowskiego.

2.

Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna może wymagać, aby tytuł określający wykształcenie

był opatrzony informacją dotyczącą nazwy i siedziby instytucji albo komisji egzaminacyjnej,

która ten tytuł nadała.

3.

Jeżeli tytuł określający wykształcenie lub jego skrót, którym posługuje się lekarz

weterynarii, może być mylony z tytułem używanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

do uzyskania którego jest wymagane dodatkowe szkolenie lub kształcenie, a ten lekarz

go nie posiada, okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna wskazuje temu lekarzowi weterynarii

tytuł, jakiego ma używać.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna jest organem właściwym do przekazywania informacji

właściwemu organowi państwa członkowskiego, na jego wniosek, o toczących się lub prawomocnie

zakończonych postępowaniach dyscyplinarnych lub karnych, które mogą mieć wpływ na

wykonywanie zawodu lekarza weterynarii oraz zawiadamiania o wszelkich działaniach,

które zostały podjęte po przekazaniu tych informacji.

2.

Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna izby, której lekarz weterynarii jest członkiem,

na jego wniosek, wydaje

1)

zaświadczenie potwierdzające, że lekarz weterynarii posiada dyplom lub inny dokument

potwierdzający kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza weterynarii zgodne z dyrektywą 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie

uznawania kwalifikacji zawodowych

(Dz. Urz. UE L 255 z 30.09.2005, str. 22, z późn. zm.);

2)

zaświadczenie potwierdzające, że lekarz weterynarii

a)

posiada prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii, które nie zostało zawieszone

ani którego nie został pozbawiony,

b)

nie został ukarany przez sąd lekarsko-weterynaryjny oraz nie toczy się przeciwko niemu

postępowanie w sprawie pozbawienia albo zawieszenia prawa wykonywania zawodu lekarza

weterynarii;

3)

zaświadczenie o przebiegu pracy zawodowej;

4)

inne zaświadczenia, wynikające z przepisów Unii Europejskiej, wymagane przez właściwe

organy innych niż Rzeczpospolita Polska państw członkowskich.

Do dnia poprzedzającego dzień, o którym mowa w art. 9 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia nr 21/2004, owce i kozy przeznaczone do handlu mogą być znakowane w sposób określony dla owiec

i kóz nieprzeznaczonych do handlu.