Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 1 grudnia 2008 r. w sprawie zabezpieczania zbiorów w muzeach przed pożarem, kradzieżą i innym niebezpieczeństwem grożącym zniszczeniem lub utratą zbiorów oraz sposobów przygotowania zbiorów do ewakuacji w razie powstania zagrożenia

§ 1. Zabezpieczenie zbiorów w muzeach przed po˝arem, kradzie˝à i innym niebezpieczeƒstwem polega

na

1) niedopuszczeniu do sytuacji, w której zbiory mogà

zostaç utracone, uszkodzone lub zniszczone;

c) przesy∏a informacj´ o stratach do OÊrodka

Ochrony Zbiorów Publicznych celem uj´cia danych w centralnym katalogu skradzionych i zaginionych dóbr kultury,

d) pisemnie powiadamia wykonawc´ i konserwatora elektronicznych urzàdzeƒ zabezpieczajàcych oraz OÊrodek Ochrony Zbiorów Publicznych, je˝eli podczas pope∏nienia przest´pstwa

stwierdzono niezadzia∏anie lub wadliwe zadzia∏anie tych urzàdzeƒ.

2) ochronie miejsca przechowywania i eksponowania zbiorów oraz na ich ochronie w czasie transportu.

§ 3. Zabezpieczenie zbiorów w muzeum przed po˝arem polega w szczególnoÊci na

§ 2. Za w∏aÊciwe zabezpieczenie zbiorów w muzeach odpowiada dyrektor muzeum, który

1) przestrzeganiu przeciwpo˝arowych wymagaƒ techniczno-budowlanych i instalacyjnych oraz obowiàzków w zakresie ochrony przeciwpo˝arowej, okreÊlonych w przepisach przeciwpo˝arowych;

1) zapewnia realizacj´ wymagaƒ okreÊlonych w § 3

i 5;

2) dokonuje corocznie analizy stanu zabezpieczenia

podleg∏ych obiektów budowlanych przed po˝arem i przest´pczoÊcià oraz zapewnia usuni´cie

stwierdzonych nieprawid∏owoÊci;

2) wyposa˝eniu obiektów muzealnych w wymagany

sprz´t, urzàdzenia przeciwpo˝arowe i ratownicze,

znaki bezpieczeƒstwa i gaÊnice oraz poddawaniu

ich przeglàdom technicznym;

3) zapewnieniu sprawnego systemu alarmowania

i powiadamiania na wypadek po˝aru;

3) zapewnia opracowanie planu ochrony muzeum;

4) sporzàdza plan ewakuacji zbiorów;

5) w przypadku stwierdzenia przest´pstwa, w wyniku którego nastàpi∏o uszkodzenie, zniszczenie lub

utrata zbiorów

a) zawiadamia niezw∏ocznie najbli˝szà jednostk´

Policji,

b) zawiadamia organizatora muzeum,

———————

1) Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego kieruje dzia-

∏em administracji rzàdowej — kultura i ochrona dziedzictwa narodowego, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia

Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r.

w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (Dz. U. Nr 216, poz. 1595).

2) Niniejsze rozporzàdzenie zosta∏o notyfikowane Komisji

Europejskiej w dniu 1 sierpnia 2008 r. pod numerem

2008/0335/PL zgodnie z § 4 rozporzàdzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów

prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039 oraz z 2004 r. Nr 65,

poz. 597), które wdra˝a dyrektyw´ 98/34/WE z dnia

22 czerwca 1998 r. ustanawiajàcà procedur´ udzielania

informacji w zakresie norm i przepisów technicznych

(Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998, z póên. zm.; Dz. Urz. UE

Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 20, str. 337).

3) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.

z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2002 r. Nr 113, poz. 984, z 2003 r.

Nr 162, poz. 1568, z 2005 r. Nr 64, poz. 565 oraz z 2007 r.

Nr 136, poz. 956.

4) przygotowaniu organizacyjnym i technicznym

zbiorów do ewakuacji w razie powstania zagro˝enia;

5) opracowaniu i wdro˝eniu instrukcji bezpieczeƒstwa po˝arowego muzeum;

6) zaznajomieniu pracowników z instrukcjà bezpieczeƒstwa po˝arowego i przepisami przeciwpo˝arowymi;

7) obowiàzkowym wyposa˝eniu obiektów budowlanych, wyznaczonych na podstawie odr´bnych

przepisów przez Generalnego Konserwatora Zabytków w uzgodnieniu z Komendantem G∏ównym

Paƒstwowej Stra˝y Po˝arnej, w system sygnalizacji po˝arowej.

§ 4. 1. W ka˝dym muzeum musi znajdowaç si´ instrukcja bezpieczeƒstwa po˝arowego, której zakres

jest okreÊlony w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia.

2. Wyciàg z instrukcji bezpieczeƒstwa po˝arowego

muzeum w formie instrukcji post´powania na wypadek po˝aru, wraz z wykazem telefonów alarmowych,

umieszcza si´ w miejscach widocznych, dost´pnych

dla wszystkich osób przebywajàcych w muzeum.

3. Fakt zapoznania si´ z instrukcjà bezpieczeƒstwa

po˝arowego ka˝dy pracownik potwierdza pisemnym

oÊwiadczeniem, które w∏àcza si´ do akt osobowych

pracownika.

§ 5. 1. Pracownicy muzeum podlegajà obowiàzkowemu szkoleniu z zakresu ochrony przeciwpo˝arowej.

2) podawaç ocen´ aktualnego stanu ochrony muzeum;

2. Szkolenie pracowników obejmuje nast´pujàce

rodzaje szkoleƒ

3) zawieraç

1) wst´pne — prowadzone w wymiarze 1 godziny

dla pracowników nowo przyj´tych, w pierwszym

miesiàcu pracy, obejmujàce zagadnienia ochrony

przeciwpo˝arowej na stanowisku pracy;

2) podstawowe — prowadzone w wymiarze 2 godzin, organizowane przed up∏ywem 3 miesi´cy od

daty rozpocz´cia pracy w muzeum, obejmujàce

ca∏okszta∏t zagadnieƒ ochrony przeciwpo˝arowej

w muzeach;

3) specjalistyczne — prowadzone w wymiarze i w zakresie dostosowanym do potrzeb okreÊlonej grupy zawodowej;

4) okresowe (uzupe∏niajàce) — prowadzone w wymiarze 2 godzin, nie rzadziej ni˝ co 3 lata dla pracowników i nie rzadziej ni˝ co 5 lat dla kadry kierowniczej, majàce na celu przypomnienie i uzupe∏nienie znajomoÊci zagadnieƒ ochrony przeciwpo˝arowej w muzeach oraz wskazanie ewentualnych

zmian w zasadach zabezpieczenia przeciwpo˝arowego muzeum.

3. Szkolenia wymienione w ust. 2 pkt 2—4 sà prowadzone przez osoby posiadajàce kwalifikacje okreÊlone w ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie

przeciwpo˝arowej (Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1229,

z póên. zm.4)).

4. Fakt odbycia szkolenia z zakresu ochrony przeciwpo˝arowej potwierdza podpisem prowadzàcy

szkolenie oraz osoba uczestniczàca w szkoleniu.

§ 6. Ramowy program szkolenia wst´pnego pracowników obejmuje nast´pujàce tematy

1) zagro˝enia po˝arowe, przyczyny powstania i rozprzestrzeniania si´ po˝aru;

2) obowiàzki pracownika na wypadek powstania po˝aru;

3) warunki ewakuacji ludzi i zbiorów, drogi i Êrodki

ewakuacji, z uwzgl´dnieniem ich dost´pnoÊci

i oznakowania;

4) Êrodki gaÊnicze, sta∏e urzàdzenia gaÊnicze, miejsca rozmieszczenia hydrantów wewn´trznych

i gaÊnic;

5) pos∏ugiwanie si´ hydrantami wewn´trznymi i gaÊnicami.

a) analiz´ potencjalnych zagro˝eƒ i aktualnego

stanu bezpieczeƒstwa muzeum,

b) dane dotyczàce organizacji ochrony fizycznej

muzeum,

c) dane dotyczàce rodzaju zabezpieczeƒ technicznych,

d) zasady organizacji i wykonywania ochrony muzeum.

§ 8. 1. Ochrona zbiorów w muzeach podlegajàcych obowiàzkowej ochronie jest realizowana zgodnie z przepisami ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r.

o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2005 r. Nr 145,

poz. 1221, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 oraz z 2008 r.

Nr 171, poz. 1055 i Nr 180, poz. 1112).

2. Na dyrektorze muzeum spoczywa obowiàzek

zapewnienia bezpoÊredniej ochrony fizycznej w czasie

udost´pnienia zbiorów.

§ 9. 1. Ochrona zbiorów w muzeach niepodlegajàcych obowiàzkowej ochronie w myÊl przepisów ustawy, o której mowa w § 8 ust. 1, jest realizowana

1) przez w∏asnych pracowników dozoru: dozorc´,

portiera, pomocnika muzealnego lub nielicencjonowanych pracowników ochrony przedsi´biorcy

posiadajàcego koncesj´ na prowadzenie dzia∏alnoÊci gospodarczej w zakresie us∏ug ochrony

osób i mienia;

2) przez zabezpieczenia techniczne;

3) ∏àcznie w formach, o których mowa w pkt 1 i 2.

2. Ochrona polega na dozorowaniu zbiorów i innego mienia, materia∏ów, interwencji w przypadkach

stanowiàcych zagro˝enie w ramach posiadanych

uprawnieƒ oraz na obs∏udze urzàdzeƒ zabezpieczenia

technicznego.

3. Zabezpieczenie techniczne zapewnia

1) uniemo˝liwienie lub ograniczenie dost´pu,

w szczególnoÊci: do budynków, pomieszczeƒ,

urzàdzeƒ technicznych, szaf, gablot wystawienniczych;

2) wykrywanie naruszenia stref dost´pu oraz ewentualnà ich obserwacj´;

3) sprawnà ∏àcznoÊç i alarmowanie.

§ 7. Ochrona zbiorów jest organizowana na podstawie planu ochrony muzeum, który powinien

1) uwzgl´dniaç rodzaj dzia∏alnoÊci muzeum;

———————

4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y

og∏oszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 52, poz. 452, z 2004 r.

Nr 96, poz. 959, z 2005 r. Nr 100, poz. 835 i 836, z 2006 r.

Nr 191, poz. 1410, z 2007 r. Nr 89, poz. 590 oraz z 2008 r.

Nr 163, poz. 1015.

4. Projektowanie, instalowanie oraz konserwacja

zabezpieczenia technicznego sà dokonywane przez

wyspecjalizowanych przedsi´biorców lub przeszkolonych w∏asnych pracowników.

§ 10. Zakres stosowanego zabezpieczenia technicznego musi byç odpowiedni w stosunku do potencjalnych zagro˝eƒ okreÊlonych w planie ochrony muzeum oraz do wartoÊci zabezpieczanych zbiorów.

§ 11. Sposób i zakres stosowania urzàdzeƒ zabezpieczenia technicznego okreÊla za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia.

2. W planie ewakuacji nale˝y przewidzieç mo˝liwe

rodzaje zagro˝eƒ i opracowaç w∏aÊciwe dla nich procedury przeciwdzia∏ania.

§ 12. Przedstawiciele firm projektujàcych, instalujàcych i konserwujàcych zabezpieczenia elektroniczne

powinni dodatkowo posiadaç zaÊwiadczenie o ukoƒczeniu specjalistycznych kursów z zakresu zabezpieczenia obiektów muzealnych, organizowanych przez

OÊrodek Ochrony Zbiorów Publicznych.

3. Plan ewakuacji zbiorów stanowi cz´Êç sk∏adowà

planów ochrony zabytków na wypadek konfliktu

zbrojnego i sytuacji kryzysowych.

§ 13. 1. W przypadku wypo˝yczania zbiorów na

wystawy czasowe, muzeum u˝yczajàce sprawdza poziom ochrony eksponatów, a muzeum wypo˝yczajàce

gwarantuje ich w∏aÊciwà ochron´ w miejscu ekspozycji.

2. Wypo˝yczenie zbiorów uznanych przez dyrektora muzeum za szczególnie cenne wymaga sporzàdzenia pisemnej opinii co do warunków ochrony w miejscu ekspozycji przez odpowiednio przeszkolonego

pracownika muzeum lub rzeczoznawc´ ministra w∏aÊciwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, z zakresu bezpieczeƒstwa zbiorów

publicznych albo OÊrodek Ochrony Zbiorów Publicznych.

§ 14. Organizacj´ ochrony zbiorów w czasie transportu okreÊla za∏àcznik nr 3 do rozporzàdzenia.

§ 15. 1. Zasady i sposoby ewakuacji zbiorów na

wypadek powstania zagro˝enia okreÊla plan ewakuacji.

§ 16. Plan ewakuacji zbiorów jest aktualizowany

raz do roku równoczeÊnie z planami ochrony zabytków na wypadek konfliktu zbrojnego i sytuacji kryzysowych.

§ 17. Do kontroli przestrzegania zasad zabezpieczania zbiorów w muzeach upowa˝niony jest OÊrodek

Ochrony Zbiorów Publicznych.

§ 18. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

7 dni od dnia og∏oszenia.5)

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego

B. Zdrojewski

———————

5) Niniejsze rozporzàdzenie by∏o poprzedzone rozporzàdze-

niem Ministra Kultury z dnia 15 paêdziernika 2003 r.

w sprawie zabezpieczania zbiorów w muzeach przed po˝arami, kradzie˝ami i innymi niebezpieczeƒstwami gro˝àcymi zniszczeniem lub utratà muzealiów oraz sposobów

przygotowania zbiorów do ewakuacji w razie powstania

zagro˝enia (Dz. U. Nr 193, poz. 1892), które utraci∏o moc

z dniem 1 marca 2008 r. na podstawie art. 5 ustawy z dnia

29 czerwca 2007 r. o zmianie ustawy o muzeach (Dz. U.

Nr 136, poz. 956).

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa

Narodowego z dnia 1 grudnia 2008 r. (poz. 1528)

Za∏àcznik nr 1

ZAKRES INSTRUKCJI BEZPIECZE¡STWA PO˚AROWEGO

Instrukcja bezpieczeƒstwa

powinna zawieraç

po˝arowego

f) okreÊlenie iloÊci i rodzajów dróg oraz wyjÊç

ewakuacyjnych,

1) zwi´z∏à charakterystyk´ obiektu budowlanego

obejmujàcà

g) wyst´powanie i obszar dzia∏ania sta∏ych i pó∏sta∏ych urzàdzeƒ gaÊniczych, systemu sygnalizacji po˝arowej oraz rozmieszczenie, dobór rodzaju i iloÊci gaÊnic i sprz´tu ratowniczego,

a) przeznaczenie obiektu budowlanego,

b) wysokoÊç i liczb´ kondygnacji,

c) klas´ odpornoÊci po˝arowej budynku i klasy odpornoÊci ogniowej oraz stopieƒ rozprzestrzeniania ognia elementów budowlanych,

d) kwalifikacj´ obiektu do kategorii zagro˝enia ludzi ZL, w tym wyszczególnienie stref po˝arowych zaliczonych do kategorii ZL I zagro˝enia

ludzi,

e) g´stoÊç obcià˝enia ogniowego wyst´pujàcego

w pomieszczeniach niezaliczonych do kategorii

zagro˝enia ludzi ZL,

h) wyszczególnienie istniejàcych w obiekcie budowlanym odst´pstw w odniesieniu do przepisów techniczno-budowlanych lub rozwiàzaƒ zamiennych w odniesieniu do przepisów przeciwpo˝arowych,

i) charakterystyczne dla danego muzeum potencjalne êród∏a powstania po˝aru i drogi jego rozprzestrzeniania;

2) zasady zapobiegania mo˝liwoÊci powstania po˝aru;

3) zasady bezpiecznego prowadzenia prac niebezpiecznych po˝arowo;

4) okreÊlenie osób odpowiedzialnych za stan bezpieczeƒstwa po˝arowego w obiekcie muzealnym i na

poszczególnych stanowiskach pracy;

5) zasady uruchamiania urzàdzeƒ gaÊniczych i zabezpieczajàcych uruchamianych r´cznie oraz osoby

odpowiedzialne za ich obs∏ug´;

6) szczegó∏owe rozwiàzania dotyczàce ewakuacji ludzi i zbiorów, z uwzgl´dnieniem

a) Êrodków i sposobów og∏aszania alarmu o niebezpieczeƒstwie,

b) warunków ewakuacji ludzi przy wykorzystaniu

dróg komunikacji ogólnej,

c) warunków i sposobów ewakuacji zbiorów,

d) sposobów praktycznego sprawdzania organizacji i warunków ewakuacji ludzi;

7) okreÊlenie zasad post´powania na wypadek powstania po˝aru, w tym

Poz. 1528

a) post´powanie pracowników na wypadek powstania po˝aru do czasu przybycia jednostek

ratowniczo-gaÊniczych oraz ich wspó∏dzia∏anie

z kierujàcym akcjà ratowniczà,

b) kierowanie ewakuacjà ludzi,

c) zabezpieczenie najcenniejszych eksponatów;

8) organizacj´ i zasady zaznajamiania pracowników

z instrukcjà bezpieczeƒstwa po˝arowego i przepisami przeciwpo˝arowymi;

9) graficzny obraz stanu zabezpieczenia po˝arowego

sporzàdzony na rzutach poziomych obiektu budowlanego w skali 1:100 lub 1:200, z naniesieniem

w postaci znaków i symboli

a) dróg i wyjÊç ewakuacyjnych,

b) miejsc rozmieszczenia gaÊnic i urzàdzeƒ przeciwpo˝arowych,

c) lokalizacji przeciwpo˝arowych

pràdu, gazu i innych,

wy∏àczników

d) miejsc rozmieszczenia znaków bezpieczeƒstwa.

Za∏àcznik nr 2

SPOSÓB I ZAKRES STOSOWANIA URZÑDZE¡ ZABEZPIECZENIA TECHNICZNEGO

I. Zabezpieczenia budowlane i mechaniczne

1. Wszystkie drzwi zewn´trzne, okna i inne zabezpieczenia otworów zewn´trznych muszà byç sprawne

i wyposa˝one w posiadajàce certyfikaty urzàdzenia

zamykajàce.

2. Organizacja ruchu osób w muzeach musi

uwzgl´dniaç mo˝liwoÊç korzystania z dwóch wejÊç

g∏ównego i gospodarczego (administracyjnego).

3. Otwory okienne piwnic oraz parteru, stosownie

do zagro˝eƒ, nale˝y dodatkowo zabezpieczyç okiennicami, kratami, ˝aluzjami lub szybami wzmocnionymi.

4. Modernizacje starych lub monta˝ nowych zabezpieczeƒ budowlanych i mechanicznych muszà

uwzgl´dniaç w zabezpieczeniu zewn´trznych otworów drzwiowych i okiennych, pomieszczeƒ magazynów zbiorów muzealnych, bibliotecznych i archiwalnych, sal wystawowych i czytelni zbiorów specjalnych

oraz pracowni konserwacji zbiorów w miejscach

szczególnie zagro˝onych, stosowanie minimum

1) zamków, zamkni´ç i drzwi — w klasie B;

2) drzwi o zwi´kszonej odpornoÊci na w∏amanie —

w klasie C;

3) szyb o zwi´kszonej odpornoÊci na przebicie i rozbicie — w klasie P-4;

4) rolet i krat ˝aluzjowych o zwi´kszonej odpornoÊci

na w∏amanie — w klasie 2;

5) szaf stalowych, kas pancernych, sejfów do przechowywania szczególnie cennych zbiorów —

w klasie 4;

6) krat stalowych wykonanych z kszta∏towników stalowych o przekroju minimum 200 mm2 przy rozstawie pr´tów poziomych 400 mm i pionowych

150 mm oraz spawaniu wszystkich po∏àczeƒ.

5. Zabezpieczenie otworów drzwiowych, okiennych, Êwietlików, w∏azów dachowych i innych oraz

konstrukcje budowlane przegród zabezpieczajàcych

muszà byç zgodne z wymogami ochrony przeciwpo˝arowej. Przy pracach w obiektach zabytkowych

nale˝y uwzgl´dniaç wymagania s∏u˝b konserwatorskich.

6. Zarzàdzanie gospodarkà kluczami okreÊla

„Instrukcja o zasadach zabezpieczania pomieszczeƒ”

stanowiàca za∏àcznik do planu ochrony muzeum.

7. Konstrukcje nowych gablot wystawienniczych

muszà uwzgl´dniaç mo˝liwoÊç zastosowania w ich

ochronie szk∏a bezpiecznego, posiadajàcych certyfikaty zamkni´ç oraz pod∏àczenia systemu alarmowego.

8. Kasety i szafy stalowe, wykorzystywane do

przechowywania muzealiów, muszà byç trwale przymocowane do pod∏o˝a lub Êciany pomieszczenia,

w którym si´ znajdujà.

9. Zabezpieczenia budowlane i mechaniczne nale˝y poddawaç przeglàdom i konserwacji, przynajmniej

raz w roku, co nale˝y potwierdziç protoko∏em.

II. Zabezpieczenia elektroniczne

1. Zabezpieczenia elektroniczne (elektroniczne

systemy technicznej ochrony mienia) stanowià uzupe∏nienie mechanicznych urzàdzeƒ zabezpieczajàcych

i sà wykorzystywane przy realizacji zadaƒ ochrony

fizycznej.

2. Przyjmuje si´ klas´ SA3 dla systemu sygnalizacji w∏amania i napadu w muzeach. Stosowane urzàdzenia muszà posiadaç certyfikat w klasie C lub wy˝szej.

3. Dopuszcza si´ stosowanie urzàdzeƒ nieposiadajàcych certyfikatu, je˝eli nie zosta∏y opracowane

w stosunku do nich Polskie Normy.

4. Wykonanie poszczególnych rodzajów zabezpieczeƒ elektronicznych musi byç poprzedzone opracowaniem dokumentacji technicznej. Dla niewielkich

instalacji dopuszcza si´ wykonanie dokumentacji

uproszczonej, sk∏adajàcej si´ z projektu koncepcyjnego i dokumentacji powykonawczej.

5. Na dokumentacj´ technicznà zabezpieczeƒ elektronicznych powinny sk∏adaç si´ nast´pujàce dokumenty

1) pisemna umowa okreÊlajàca zakres ochrony

obiektu budowlanego;

2) koncepcja dzia∏ania systemu;

3) wykaz typów i rodzajów u˝ytych urzàdzeƒ;

4) plan instalacji sygnalizacyjnej (przewodowej);

5) schemat blokowy instalacji;

6) kosztorys;

Poz. 1528

7) opis techniczny instalacji i wspó∏dzia∏ania urzàdzeƒ;

8) oÊwiadczenia osób sporzàdzajàcych dokumentacj´ i bioràcych udzia∏ w pracach instalacyjnych

o nieujawnianiu wiadomoÊci stanowiàcych informacje niejawne, z którymi zapoznali si´ podczas

wykonywania prac.

6. Dokumentacj´ technicznà nale˝y przechowywaç

w sposób uniemo˝liwiajàcy osobom nieupowa˝nionym dost´p do niej.

7. Przystàpienie do modernizacji starych lub monta˝ nowych zabezpieczeƒ elektronicznych nale˝y poprzedziç uzgodnieniem projektu przez OÊrodek Ochrony Zbiorów Publicznych. Uzgodnienie projektu powinno nastàpiç w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania.

8. Odbiór instalacji alarmowej nast´puje

po 2—3-tygodniowej eksploatacji próbnej. Wykonawca przekazuje u˝ytkownikowi dokumentacj´ powykonawczà, ksià˝k´ eksploatacji systemu i potwierdzenie

przeszkolenia pracowników w zakresie obs∏ugi systemu. Przekazanie systemu do sta∏ej eksploatacji strony

potwierdzajà w protokole odbioru.

9. Konserwacj´ zabezpieczeƒ elektronicznych nale˝y przeprowadzaç nie rzadziej ni˝ raz na 3 miesiàce.

Wszystkie prace zwiàzane z przeglàdami, modernizacjà i konserwacjà zabezpieczeƒ elektronicznych dokumentuje si´ w formie ksià˝ki przeglàdów lub ksià˝ki

eksploatacji i konserwacji.

10. Stosowanie i dopuszczenie do u˝ytkowania

oraz projektowanie, instalowanie, eksploatacj´ i konserwacj´ systemów sygnalizacji po˝arowej okreÊlajà

przepisy przeciwpo˝arowe oraz Polskie Normy dotyczàce systemów sygnalizacji po˝arowej.

Za∏àcznik nr 3

ORGANIZACJA OCHRONY ZBIORÓW W CZASIE TRANSPORTU

1. O koniecznoÊci ochrony transportu zbiorów postanawia pisemnie dyrektor lub osoba pisemnie przez

niego upowa˝niona, zwana dalej „osobà odpowiedzialnà za transport”, wskazujàc

1) przedmiot konwojowania;

2) rodzaj Êrodka transportu;

3) miejsce docelowe i czas trwania transportu.

2. Muzea, które sà ochraniane przez specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne, ochraniajà we w∏asnym zakresie transportowane zbiory.

3. Muzea niemogàce wystawiç w∏asnych konwojentów zlecajà us∏ug´ ochrony transportu przedsi´biorcy, który uzyska∏ koncesj´ na prowadzenie dzia∏alnoÊci gospodarczej w zakresie us∏ug ochrony osób

i mienia, posiadajàcemu pozwolenie na broƒ na okaziciela wydane na podstawie odr´bnych przepisów.

4. Konwój organizuje szef wewn´trznej s∏u˝by

ochrony lub funkcyjny pracownik ochrony przedsi´biorcy zgodnie z poleceniem konwoju.

5. Organizacja i wykonywanie konwoju odbywa

si´ zgodnie z instrukcjà konwojowania.

6. Przy organizacji ochrony transportów zbiorów

dla ustalenia liczby konwojentów przyjmuje si´ wartoÊç zbiorów wyra˝anà w jednostkach obliczeniowych, gdzie jednostka obliczeniowa wynosi 120-krotnoÊç przeci´tnego miesi´cznego wynagrodzenia za

kwarta∏ poprzedzajàcy termin transportu, og∏aszanà

przez Prezesa G∏ównego Urz´du Statystycznego

w Dzienniku Urz´dowym Rzeczypospolitej Polskiej

„Monitor Polski”.

7. Transport zbiorów jest chroniony co najmniej

przez

1) jednego konwojenta — przy przewozie o wartoÊci

do 5 jednostek obliczeniowych;

2) dwóch konwojentów — przy przewozie o wartoÊci

od 5 do 15 jednostek obliczeniowych;

si´ do Komendy G∏ównej Policji o udzia∏ w konwoju

Policji na zasadach odr´bnie okreÊlonych.

3) trzech konwojentów — przy przewozie o wartoÊci

od 15 do 50 jednostek obliczeniowych;

20. Informacje dotyczàce organizacji transportu

zbiorów przywo˝onych z zagranicy lub wywo˝onych

za granic´ osoba odpowiedzialna za organizacj´

ochrony transportu przekazuje, z zastrze˝eniem

ust. 22, do OÊrodka Ochrony Zbiorów Publicznych

najpóêniej na 14 dni przed rozpocz´ciem transportu,

a w przypadku transportów krajowych najpóêniej na

10 dni przed rozpocz´ciem transportu.

4) czterech konwojentów — przy przewozie o wartoÊci powy˝ej 50 jednostek obliczeniowych.

8. Konwoje piesze mogà byç wykonywane jedynie

w przypadku ochraniania zbiorów nieprzekraczajàcych 1 jednostki obliczeniowej, je˝eli u˝ycie samochodu nie jest uzasadnione ze wzgl´du na odleg∏oÊç od

miejsca pobrania do miejsca przekazania mienia konwojowego, a do przenoszenia u˝ywa si´ odpowiedniego zabezpieczenia technicznego, w szczególnoÊci

specjalistycznych teczek, walizek.

9. W przypadku gdy sà przenoszone zbiory od 0,3

do 1 jednostki obliczeniowej, osoba transportujàca

jest chroniona przez co najmniej jednego pracownika

ochrony, który mo˝e byç nieuzbrojony.

10. W ka˝dym transporcie zbiorów uczestniczy

wyznaczony przez dyrektora kurier muzealny.

11. PrzydatnoÊç Êrodków transportu u˝ytych do

przewozu zbiorów o wartoÊci powy˝ej jednej jednostki obliczeniowej ka˝dorazowo ocenia kurier muzealny.

12. Zbiory o wartoÊci powy˝ej 15 jednostek obliczeniowych transportuje si´ pojazdami specjalnie

przystosowanymi do ich przewo˝enia, zapewniajàcymi utrzymanie w∏aÊciwych warunków konserwatorskich. Ka˝dorazowo oceny przystosowania pojazdu

do transportu dokonuje kurier muzealny.

13. Przy transporcie zbiorów powy˝ej 15 jednostek

obliczeniowych nale˝y do transportu przydzieliç samochód ubezpieczajàcy.

14. W przypadku transportowania zbiorów kolumnà samochodów nale˝y do transportu przydzieliç dwa

samochody ubezpieczajàce, ustalajàc po dwóch konwojentów na ka˝dy samochód ubezpieczajàcy i po jednym konwojencie na ka˝dy samochód transportujàcy.

15. Transport zbiorów o wartoÊci przekraczajàcej

10 jednostek obliczeniowych odbywajàcy si´ drogà

lotniczà na rejsach krajowych, oprócz kuriera muzealnego, jest chroniony przez co najmniej jednego pracownika ochrony, który mo˝e byç nieuzbrojony.

16. O transportach zbiorów przekraczajàcych wartoÊç 10 jednostek obliczeniowych osoba odpowiedzialna za organizacj´ ochrony transportu informuje

OÊrodek Ochrony Zbiorów Publicznych.

17. Koordynacj´ i nadzór nad organizacjà transportów zbiorów majàcych por´czenia wyp∏aty odszkodowania za zniszczone, uszkodzone lub skradzione eksponaty wystawowe przez Skarb Paƒstwa udzielone na podstawie odr´bnych przepisów sprawuje

OÊrodek Ochrony Zbiorów Publicznych.

18. Transport zbiorów, o których mowa w ust. 16,

odbywa si´ z udzia∏em Policji.

19. W przypadku przewo˝enia zbiorów o bardzo

du˝ej wartoÊci, na które nie jest wystawione por´czenie wyp∏aty odszkodowania przez Skarb Paƒstwa,

OÊrodek Ochrony Zbiorów Publicznych mo˝e zwracaç

21. Informacja, o której mowa w ust. 16 i 20, musi

zawieraç

1) miejsce, dat´ i godzin´ rozpocz´cia transportu;

2) wartoÊç i rodzaj przewo˝onych zbiorów;

3) marki i numery rejestracyjne pojazdów;

4) nazwiska, imiona i stanowiska osób wchodzàcych

w sk∏ad konwoju, w szczególnoÊci: dowódcy konwoju, konwojentów, kierowców, kurierów muzealnych, a tak˝e numery ich dowodów osobistych (numery paszportów przy wyjazdach zagranicznych);

5) imi´ i nazwisko osoby odpowiedzialnej za transport, numer telefonu, pod którym mo˝na powiadomiç, w szczególnoÊci: o opóênieniu, awarii pojazdu;

6) przy transportach z zagranicy — dat´ i godzin´

przekroczenia punktu kontroli granicznej;

7) uwagi dotyczàce konwoju, w szczególnoÊci: planowane postoje, noclegi, nazw´ i adres przewoênika.

22. W przypadku braku mo˝liwoÊci przekazania

wszystkich danych, okreÊlonych w ust. 21, w terminie

okreÊlonym w ust. 20, przekazuje si´ posiadane dane

dotyczàce transportu, a pozosta∏e w terminie ustalonym z OÊrodkiem Ochrony Zbiorów Publicznych.

23. OÊrodek Ochrony Zbiorów Publicznych uzgodnione pe∏ne dane dotyczàce transportu przekazuje do

Komendy G∏ównej Policji w terminie pozwalajàcym

na zorganizowanie ochrony transportu, nie póêniej

jednak ni˝ na 5 dni przed rozpocz´ciem transportu.

24. Wyjazd i zakoƒczenie transportu o wartoÊci powy˝ej 10 jednostek obliczeniowych dowódca konwoju

zobowiàzany jest zg∏osiç telefonicznie do OÊrodka

Ochrony Zbiorów Publicznych.

25. Transporty zbiorów nale˝y wykonywaç po trasach najbardziej bezpiecznych.

26. Przy planowaniu transportu nale˝y przestrzegaç, aby odbywa∏ si´ on w dni powszednie.

27. W przypadku konwojowania transportu na d∏ugich trasach, gdzie przewidywany jest postój (nocleg),

miejsce postoju transportu i organizacj´ jego ochrony

organizator konwoju uzgadnia wczeÊniej z jednostkà

Policji, na której terenie dzia∏ania postój jest planowany.

28. Przy wyznaczaniu d∏u˝szego postoju transportu nale˝y przede wszystkim braç pod uwag´ mo˝liwoÊci wykorzystania do tego celu zamkni´tych terenów

muzeów i innych obiektów ochranianych przez specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne lub terenów pozostajàcych w trwa∏ym zarzàdzie jednostek

Policji lub Stra˝y Granicznej.

1528

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA KULTURY I DZIEDZICTWA NARODOWEGO1)

z dnia 1 grudnia 2008 r.

w sprawie zabezpieczania zbiorów w muzeach przed po˝arem, kradzie˝à

i innym niebezpieczeƒstwem gro˝àcym zniszczeniem lub utratà zbiorów oraz sposobów przygotowania

zbiorów do ewakuacji w razie powstania zagro˝enia2)

Na podstawie art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach (Dz. U. z 1997 r. Nr 5, poz. 24,

z póên. zm.3)) zarzàdza si´, co nast´puje