Ustawa z dnia 24 października 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego

W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 244 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Zatrzymanego należy natychmiast poinformować o przyczynach zatrzymania i o przysługujących

mu prawach, w tym o prawie do skorzystania z pomocy adwokata, oraz wysłuchać go.

”

;

2)

w art. 261 § 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

O zastosowaniu tymczasowego aresztowania sąd jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić

pracodawcę, szkołę lub uczelnię, w stosunku do żołnierza - jego dowódcę, a w przypadku,

gdy oskarżonym jest przedsiębiorca lub niebędący pracownikiem członek organu zarządzającego

przedsiębiorcy, na jego wniosek - zarządzającego przedsiębiorstwem.

”

;

3)

w art. 263

a)

§ 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Przedłużenia stosowania tymczasowego aresztowania na okres oznaczony, przekraczający

terminy określone w § 2 i 3 może dokonać sąd apelacyjny, w którego okręgu prowadzi

się postępowanie na wniosek sądu, przed którym sprawa się toczy, a w postępowaniu

przygotowawczym na wniosek właściwego prokuratora bezpośrednio przełożonego wobec

prokuratora prowadzącego lub nadzorującego śledztwo - jeżeli konieczność taka powstaje

w związku z zawieszeniem postępowania karnego, czynnościami zmierzającymi do ustalenia

lub potwierdzenia tożsamości oskarżonego, wykonywaniem czynności dowodowych w sprawie

o szczególnej zawiłości lub poza granicami kraju, a także celowym przewlekaniem postępowania

przez oskarżonego.

”

,

b)

uchyla się § 4a,

c)

§ 5 otrzymuje brzmienie

„

§ 5.

Na postanowienie sądu apelacyjnego wydane na podstawie § 4 przysługuje zażalenie do

sądu apelacyjnego orzekającego w składzie trzech sędziów.

”

.

Sprawy, w których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy rozpoczęto rozprawę

główną, toczą się do końca postępowania w danej instancji według przepisów dotychczasowych,

jednakże w razie zawieszenia postępowania, odroczenia rozprawy lub ponownego rozpoznania

sprawy albo po zapadnięciu prawomocnego orzeczenia postępowanie toczy się według przepisów

tej ustawy.

Czynności procesowe dokonane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy są skuteczne,

jeżeli dokonano ich z zachowaniem przepisów dotychczasowych.

W razie wątpliwości, czy stosować prawo dotychczasowe, czy przepisy niniejszej ustawy,

stosuje się tę ustawę.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.