Ustawa z dnia 24 października 2008 r. o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

(Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3

a)

pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

opakowany środek spożywczy - środek spożywczy w rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 19 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności

i żywienia

(Dz. U. Nr 171, poz. 1225);

”

,

b)

w pkt 9 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 10 w brzmieniu

„

10)

artykuł rolno-spożywczy zafałszowany - produkt, którego skład jest niezgodny z przepisami

dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spożywczych, albo produkt,

w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na

celu ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości, jeżeli niezgodności

te lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów, w szczególności jeżeli

a)

dokonano zabiegów, które zmieniły lub ukryły jego rzeczywisty skład lub nadały mu

wygląd produktu zgodnego z przepisami dotyczącymi jakości handlowej,

b)

w oznakowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych

artykułów rolno-spożywczych albo niezgodną z prawdą,

c)

w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie składu, pochodzenia, terminu

przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości, zawartości netto lub klasy

jakości handlowej.

”

;

2)

art. 6 i 7 otrzymują brzmienie

„

Art. 6.

1.

Artykuły rolno-spożywcze wprowadzane do obrotu są oznakowane.

2.

Do znakowania artykułów rolno-spożywczych stosuje się odpowiednio wymagania określone

w art. 45 ust. 2, art. 46 ust. 1 pkt 1 i art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r.

o bezpieczeństwie żywności i żywienia.

3.

Do reklamy oraz do prezentacji artykułów rolno-spożywczych, w tym w szczególności

w odniesieniu do ich kształtu, wyglądu lub opakowania, zastosowanych materiałów opakowaniowych,

sposobu prezentacji oraz otoczenia, w jakim są prezentowane, stosuje się odpowiednio

wymagania określone w art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności

i żywienia.

4.

Wymóg znakowania w języku polskim nie dotyczy artykułów rolno-spożywczych przeznaczonych

do wywozu poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 7.

1.

Oznakowanie artykułu rolno-spożywczego zawiera informacje istotne z punktu widzenia

jakości handlowej artykułu rolno-spożywczego, w szczególności

1)

nazwę, pod którą artykuł rolno-spożywczy jest wprowadzany do obrotu;

2)

inne dane umożliwiające identyfikację artykułu rolno-spożywczego oraz odróżnienie

go od innych artykułów rolno-spożywczych.

2.

W przypadku artykułu rolno-spożywczego będącego środkiem spożywczym

1)

nazwa powinna odpowiadać wymaganiom określonym w art. 47 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia;

2)

oznakowanie opakowanych środków spożywczych zawiera dane identyfikujące producenta

albo producentów, w tym firmę albo nazwę i adres, albo imię, nazwisko i adres.

”

;

3)

w art. 10 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Artykuły rolno-spożywcze przywożone z państw niebędących członkami Unii Europejskiej,

z wyłączeniem państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA)

- stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, mogą być dopuszczone do obrotu

w rozumieniu przepisów prawa celnego, pod warunkiem przeprowadzenia kontroli jakości handlowej przez organ Inspekcji Jakości

Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

”

;

4)

uchyla się art. 11;

5)

w art. 12 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

rolników, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, w zakresie prowadzonej

działalności rolniczej oraz podmiotów wyrabiających wino gronowe lub moszcz gronowy

z winogron pochodzących z upraw winorośli położonych na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej;

”

;

6)

w art. 15 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

może określić szczegółowy zakres i sposób znakowania nieprzeznaczonych bezpośrednio

dla konsumenta finalnego niektórych grup i rodzajów opakowanych artykułów rolno-spożywczych

lub artykułów rolno-spożywczych bez opakowań

”

;

7)

w art. 17

a)

w ust. 1 w pkt 1

-

lit. b otrzymuje brzmienie

„

b)

kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych przywożonych spoza państw członkowskich

Unii Europejskiej oraz spoza państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym

Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w tym kontrola graniczna

tych artykułów,

”

,

-

lit. e otrzymuje brzmienie

„

e)

kontrola artykułów rolno-spożywczych posiadających zarejestrowane na podstawie przepisów

o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń produktów rolnych i środków spożywczych oraz

o produktach tradycyjnych chronione nazwy pochodzenia, chronione oznaczenia geograficzne

albo będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami oraz współpraca z jednostkami

sprawującymi taką kontrolę w innych państwach;

”

,

b)

ust. 2b otrzymuje brzmienie

„

2b.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych może, w drodze rozporządzenia, określić

1)

szczegółowy sposób kontroli jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych lub

2)

wzory dokumentów związanych z przeprowadzaniem kontroli jakości handlowej artykułów

rolno-spożywczych, lub

3)

wzory dokumentów stwierdzających jakość handlową niektórych artykułów rolno-spożywczych

lub ich grup

- biorąc pod uwagę konieczność dostosowania sposobu dokonywania kontroli do wymagań

związanych ze swobodnym przepływem towarów oraz mając na względzie obowiązki określone

w art. 8, 10 i 11 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z

dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia

zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt

i dobrostanu zwierząt

(Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200, z późn. zm.).

”

;

8)

w art. 17a w ust. 1 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

mięsa pochodzącego z bydła w wieku do 12 miesięcy.

”

;

9)

w art. 17c ust. 1-4 otrzymują brzmienie

„

1.

Inspekcja prowadzi kontrole prawidłowości dokonanych transakcji finansowanych z Europejskiego

Funduszu Rolniczego Gwarancji, realizowanych w ramach Wspólnej Polityki Rolnej oraz

Wspólnej Polityki Rybackiej, z wyłączeniem refundacji eksportowych oraz działań objętych

Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich, zwane dalej „kontrolami”.

2.

Kontrole są prowadzone na zasadach określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 485/2008 z dnia 26 maja 2008 r. w sprawie kontroli przez

państwa członkowskie transakcji stanowiących część systemu finansowania przez Europejski

Fundusz Rolniczy Gwarancji

(Dz. Urz. UE L 143 z 03.06.2008, str. 1), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 485/2008”.

3.

Minister właściwy do spraw rolnictwa oraz minister właściwy do spraw rynków rolnych

są organami właściwymi do

1)

przeprowadzania analizy ryzyka w rozumieniu rozporządzenia nr 485/2008 w zakresie prawidłowości dokonanych transakcji finansowanych z Europejskiego Funduszu

Rolniczego Gwarancji, realizowanych w ramach Wspólnej Polityki Rolnej oraz Wspólnej

Polityki Rybackiej, z wyłączeniem refundacji eksportowych;

2)

opracowywania projektu rocznego planu kontroli, o którym mowa w rozporządzeniu nr 485/2008;

3)

przekazywania Głównemu Inspektorowi Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych

planu kontroli.

4.

Do przeprowadzania kontroli, w zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniu nr 485/2008, stosuje się odpowiednio przepisy art. 24-28.

”

;

10)

po art. 17c dodaje się art. 17d w brzmieniu

„

Art. 17d.

1.

Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych właściwy ze względu

na miejsce prowadzenia produkcji jaj jest organem właściwym w sprawie zwolnienia,

o którym mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 589/2008 z dnia 23 czerwca 2008 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady WE nr 1234/2007 w sprawie norm

handlowych w odniesieniu do jaj

(Dz. Urz. UE L 163 z 24.06.2008, str. 6, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 589/2008”.

2.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, zwane dalej „zwolnieniem”, jest dokonywane w drodze

decyzji.

3.

Wniosek o zwolnienie zawiera w szczególności

1)

nazwę, siedzibę i adres albo imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres wnioskodawcy;

2)

kod producenta.

4.

Podmiot, który uzyskał zwolnienie jest obowiązany

1)

prowadzić ewidencję jaj nieoznakowanych zawierającą

a)

nazwę albo imię i nazwisko i adres odbiorcy jaj,

b)

miejsce przeznaczenia jaj,

c)

liczbę lub masę jaj z podaniem daty ich wysłania;

2)

informować pisemnie właściwego wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów

rolno-spożywczych o zamiarze dostawy jaj do odbiorców w innych państwach członkowskich

Unii Europejskiej, na 14 dni przed każdą wysyłką jaj, podając

a)

nazwę albo imię i nazwisko oraz adres odbiorcy jaj,

b)

miejsce przeznaczenia jaj,

c)

masę lub liczbę wysyłanych jaj.

5.

Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, na podstawie informacji

przekazanych przez wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,

przekazuje informacje, o których mowa w ust. 4 pkt 2, właściwym organom zainteresowanych państw członkowskich Unii Europejskiej,

zgodnie z art. 11 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 589/2008.

6.

Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych cofa w drodze decyzji

zwolnienie, jeżeli podmiot nie wypełnia obowiązków, o których mowa w ust. 4.

7.

Właściwy powiatowy lekarz weterynarii niezwłocznie informuje właściwego wojewódzkiego

inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych o wydaniu decyzji ograniczającej

lub zakazującej produkcji jaj, dotyczącej podmiotu, który uzyskał zwolnienie.

8.

W przypadku cofnięcia zwolnienia podmiot może ubiegać się o uzyskanie zwolnienia nie

wcześniej niż po upływie 3 lat.

9.

Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych niezwłocznie powiadamia

o zwolnieniu oraz o cofnięciu zwolnienia powiatowego lekarza weterynarii właściwego

ze względu na miejsce produkcji jaj oraz Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów

Rolno-Spożywczych, który prowadzi wykaz podmiotów, które posiadają zwolnienie.

”

;

11)

w art. 28

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Z przebiegu kontroli sporządza się protokół, jeżeli przepisy Unii Europejskiej lub

przepisy odrębne w zakresie rynków rolnych nie stanowią inaczej.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości wojewódzki inspektor przekazuje kontrolowanemu

zalecenia pokontrolne i wzywa do usunięcia nieprawidłowości w określonym terminie.

”

;

12)

art. 29 otrzymuje brzmienie

„

Art. 29.

1.

Wykonując zadania, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. a i e, wojewódzki inspektor,

w drodze decyzji, może

1)

zakazać wprowadzania do obrotu artykułu rolno-spożywczego niespełniającego wymagań

jakości handlowej lub wymagań w zakresie transportu lub składowania;

2)

nakazać poddanie artykułu rolno-spożywczego, o którym mowa w pkt 1, określonym zabiegom;

3)

zakazać składowania artykułu rolno-spożywczego w nieodpowiednich warunkach albo jego

transportowania środkami transportu nienadającymi się do tego celu;

4)

przeklasyfikować artykuł rolno-spożywczy do niższej klasy, jeżeli artykuł ten nie

spełnia wymagań jakościowych dla danej klasy jakości handlowej;

5)

nakazać zniszczenie artykułu rolno-spożywczego, o którym mowa w pkt 1, na koszt jego

posiadacza.

2.

Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, mogą być wydane przed zakończeniem kontroli.

3.

Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

4.

Właściwość miejscową organu Inspekcji w sprawach, o których mowa w ust. 1, ustala

się według miejsca przeprowadzenia kontroli.

5.

Informacje zawarte w decyzjach, o których mowa w ust. 1, dotyczące zafałszowania artykułów

rolno-spożywczych, podaje się do publicznej wiadomości, z pominięciem informacji stanowiących

tajemnicę przedsiębiorstwa oraz inne tajemnice podlegające ochronie na podstawie przepisów

odrębnych.

”

;

13)

uchyla się art. 30a;

14)

w art. 35

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Do rejestru rzeczoznawców mogą być wpisane osoby

1)

które posiadają wiedzę praktyczną i teoretyczną z zakresu zasad klasyfikacji, sposobu

produkcji lub pobierania próbek artykułów rolno-spożywczych danego rodzaju, potwierdzoną

zdanym egzaminem, albo

2)

wobec których decyzja o uznaniu kwalifikacji, wydana na podstawie przepisów o zasadach

uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej,

stała się ostateczna.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Egzamin, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, jest zdawany co 3 lata przed komisją kwalifikacyjną

powołaną przez Głównego Inspektora.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Rejestr rzeczoznawców prowadzi, według specjalizacji w zakresie rodzajów artykułów

rolno-spożywczych, wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce zamieszkania

rzeczoznawcy albo - w przypadku osób niemających miejsca zamieszkania na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej - wojewódzki inspektor właściwy dla województwa mazowieckiego.

”

;

15)

art. 37 otrzymuje brzmienie

„

Art. 37.

1.

Skreślenie z rejestru rzeczoznawców następuje z chwilą upływu 3 lat od dnia zdania

egzaminu, o którym mowa w art. 35 ust. 2a, chyba że przed upływem tego okresu rzeczoznawca

ponownie zda taki egzamin.

2.

Skreślenie z rejestru rzeczoznawców przed upływem 3 lat od dnia zdania egzaminu, o

którym mowa w art. 35 ust. 2a, następuje w przypadkach

1)

śmierci;

2)

skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo popełnione z winy umyślnej;

3)

rezygnacji złożonej przez rzeczoznawcę;

4)

nieprzestrzegania obowiązujących przepisów dotyczących wykonywanych czynności;

5)

wykazania oczywistej nieudolności lub niedbałości przy wykonywaniu obowiązków;

6)

nieuzasadnionej odmowy przeprowadzenia klasyfikacji artykułu rolno-spożywczego;

7)

nierzetelnego i stronniczego wykonywania obowiązków.

3.

Skreślenie z rejestru rzeczoznawców w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i ust.

2 pkt 1, następuje z mocy prawa, bez wydania decyzji.

”

;

16)

tytuł rozdziału 5 otrzymuje brzmienie

„

Rozdział 5

Przepisy karne i kary pieniężne”;

17)

w art. 40

a)

w ust. 1

-

uchyla się pkt 1 i 2,

-

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

nie zgłasza wojewódzkiemu inspektorowi podjęcia albo prowadzenia lub zaprzestania

prowadzenia działalności w zakresie produkcji, składowania, konfekcjonowania lub obrotu

artykułami rolno-spożywczymi

”

,

b)

ust. 2. otrzymuje brzmienie

„

2.

Kto

1)

nie prowadzi klasyfikacji jaj zgodnie z art. 4 rozporządzenia nr 589/2008 oraz częścią A rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia

22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy

szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (Dz. Urz. UE L 299 z 16.11.2007,

str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1234/2007”,

2)

nie klasyfikuje, nie pakuje lub nie znakuje jaj zgodnie z art. 6 rozporządzenia nr 589/2008,

3)

nie znakuje opakowań transportowych zgodnie z art. 7 rozporządzenia nr 589/2008,

4)

wprowadza do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jaja nieoznakowane zgodnie

z art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 589/2008,

5)

nie znakuje jaj kodem producenta zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia nr 589/2008,

6)

będąc producentem, nie prowadzi ewidencji zgodnie z art. 20 rozporządzenia nr 589/2008,

7)

prowadząc punkt odbioru, nie prowadzi ewidencji zgodnie z art. 21 rozporządzenia nr 589/2008,

8)

prowadząc zakład pakowania, nie prowadzi ewidencji zgodnie z art. 22 rozporządzenia

nr 589/2008

- podlega karze grzywny.

”

,

c)

uchyla się ust. 3,

d)

ust. 4a otrzymuje brzmienie

„

4a.

Kto, wbrew obowiązkowi określonemu w art. 5 rozporządzenia nr 485/2008, nie udostępnia dokumentów lub nie udziela informacji objętych zakresem kontroli

-

podlega karze grzywny.

”

,

e)

w ust. 4b

-

w pkt 2 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

części B załącznika V do rozporządzenia nr 1234/2007 lub

”

,

-

w pkt 3 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

części A załącznika V do rozporządzenia nr 1234/2007 lub

”

,

-

w pkt 3 uchyla się lit. c,

f)

w ust. 4c

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

nie poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz wieprzowych zgodnie z wymaganiami

określonymi w części B załącznika V do rozporządzenia nr 1234/2007,

”

,

-

pkt 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4)

nie znakuje tusz wieprzowych zgodnie z art. 43 lit. m rozporządzenia nr 1234/2007,

5)

nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 15a ust. 3c lub 3d, w terminie określonym

w art. 15a ust. 3e

”

,

g)

w ust. 4d

-

w pkt 1 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

części A załącznika V do rozporządzenia nr 1234/2007,

”

,

-

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 15a ust. 3c lub 3d, w terminie określonym

w art. 15a ust. 3e

”

,

h)

po ust. 4d dodaje się ust. 4e w brzmieniu

„

4e.

Kto

1)

prowadząc rzeźnię, nie klasyfikuje bydła w wieku do 12 miesięcy zgodnie z pkt II załącznika Xla do rozporządzenia nr 1234/2007,

2)

nie znakuje zgodnie z pkt IV załącznika Xla do rozporządzenia nr 1234/2007 mięsa, o którym mowa w pkt I załącznika Xla do tego rozporządzenia

- podlega karze grzywny.

”

,

i)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w ust. 1-4e, następuje w trybie przepisów

Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

”

;

18)

po art. 40 dodaje się art. 40a w brzmieniu

„

Art. 40a.

1.

Kto

1)

uniemożliwia organowi Inspekcji lub organowi Inspekcji Handlowej przeprowadzanie kontroli,

o których mowa w ustawie, lub kontroli przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych,

podlega karze pieniężnej w wysokości do dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia

miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanego przez Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski” na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,

zwanego dalej „przeciętnym wynagrodzeniem”;

2)

utrudnia organowi Inspekcji lub organowi Inspekcji Handlowej przeprowadzanie kontroli,

o których mowa w ustawie, lub kontroli przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych,

podlega karze pieniężnej w wysokości do piętnastokrotnego przeciętnego wynagrodzenia;

3)

wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej

w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych

artykułów, podlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści

majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów

rolno-spożywczych do obrotu, nie niższej jednak niż 500 zł;

4)

wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze zafałszowane, podlega karze pieniężnej

w wysokości nie wyższej niż 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym

rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 1 000 zł;

5)

nie poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz wieprzowych lub wołowych, podlega

karze pieniężnej w wysokości nie wyższej niż 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym

poprzedzającym rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 1 000 zł.

2.

Kto nie usunął nieprawidłowości stwierdzonych podczas kontroli w terminie określonym

w zaleceniach pokontrolnych, podlega karze pieniężnej w wysokości do trzykrotnego

przeciętnego wynagrodzenia.

3.

Kto wprowadza ponownie do obrotu produkt tego samego rodzaju, który nie odpowiada

jakości handlowej ze względu na tę samą wadę, podlega karze pieniężnej ustalonej -

w zależności od stwierdzonej wady - zgodnie z ust. 1 pkt 3 lub 4, podwyższonej o wysokość

kar nałożonych w okresie 24 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli.

4.

Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1-3, wymierza, w drodze decyzji, właściwy ze

względu na miejsce przeprowadzania kontroli wojewódzki inspektor albo wojewódzki inspektor

Inspekcji Handlowej.

5.

Ustalając wysokość kary, wojewódzki inspektor albo wojewódzki inspektor Inspekcji

Handlowej uwzględnia stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia,

dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych

i wielkość jego obrotów.

6.

Termin zapłaty kary pieniężnej wynosi 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu

kary stała się ostateczna.

7.

Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane na rachunek bankowy wojewódzkiego

inspektoratu jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych albo wojewódzkiego inspektoratu

Inspekcji Handlowej.

8.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy

działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm..

”

.

W ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej

(Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 25, z późn. zm. w art. 18

1)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wojewódzki inspektor, w drodze decyzji, może

1)

zarządzić w toku kontroli ograniczenie wprowadzania do obrotu, wstrzymanie wprowadzania

do obrotu lub wycofanie z obrotu produktów albo wstrzymanie świadczenia usług, albo

niezwłoczne usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, jeżeli jest to konieczne ze

względu na bezpieczeństwo lub interes konsumentów albo interes gospodarczy państwa;

2)

nakazać przedsiębiorcy, w ramach sprawowanego nadzoru, o którym mowa w art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

(Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577, z późn. zm., wstrzymanie wprowadzania do obrotu lub wycofanie z obrotu w jego punktach sprzedaży

całej partii artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego, jeżeli stwierdzony rodzaj

nieprawidłowości może odnosić się do całej partii produkcyjnej artykułu rolno-spożywczego.

”

;

2)

dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu

„

4.

Właściwość miejscową organu Inspekcji w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 2, ustala

się według miejsca przeprowadzania kontroli.

5.

Informacje zawarte w decyzjach, o których mowa w ust. 1, dotyczące zafałszowania artykułów

rolno-spożywczych, podaje się do publicznej wiadomości, z pominięciem informacji stanowiących

tajemnicę przedsiębiorstwa oraz inne tajemnice podlegające ochronie na podstawie przepisów

odrębnych.

”

.

W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych

(Dz. U. z 2005 r. Nr 244, poz. 2081, z późn. zm. w art. 4 w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

posiada przyrządy pomiarowe poświadczone dowodem legalizacji albo świadectwem wzorcowania

zgodnie z przepisami o miarach, zapewniające prawidłowe pomiary ilości mleka podczas

jego załadunku oraz rozładunku.

”

.

W ustawie z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego

(Dz. U. z 2006 r. Nr 17, poz. 127 i Nr 171, poz. 1225, z 2007 r. Nr 64, poz. 429 oraz z 2008 r. Nr 145, poz. 916) w art. 22 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Główny Lekarz Weterynarii przekazuje Komisji Europejskiej informacje zgodnie z art. 31 rozporządzenia Komisji (WE) nr 589/2008 z dnia 23 czerwca 2008 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w sprawie norm

handlowych w odniesieniu do jaj

(Dz. Urz. UE L 163 z 24.06.2008, str. 6, z późn. zm.).

”

.

W ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia

(Dz. U. Nr 171, poz. 1225) w art. 48 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Wymóg znakowania w języku polskim nie dotyczy środków spożywczych przeznaczonych do

wywozu poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

”

.

1.

Artykuły rolno-spożywcze wprowadzane do obrotu są oznakowane.

2.

Do znakowania artykułów rolno-spożywczych stosuje się odpowiednio wymagania określone

w art. 45 ust. 2, art. 46 ust. 1 pkt 1 i art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r.

o bezpieczeństwie żywności i żywienia.

3.

Do reklamy oraz do prezentacji artykułów rolno-spożywczych, w tym w szczególności

w odniesieniu do ich kształtu, wyglądu lub opakowania, zastosowanych materiałów opakowaniowych,

sposobu prezentacji oraz otoczenia, w jakim są prezentowane, stosuje się odpowiednio

wymagania określone w art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności

i żywienia.

4.

Wymóg znakowania w języku polskim nie dotyczy artykułów rolno-spożywczych przeznaczonych

do wywozu poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Decyzje w sprawie zwolnienia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 589/2008 z dnia 23 czerwca 2008 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady WE nr 1234/2007 w sprawie norm

handlowych w odniesieniu do jaj

(Dz. Urz. UE L 163 z 24.06.2008, str. 6, z późn. zm.), wydane przed dniem wejścia w życie ustawy, uznaje się za decyzje wydane na podstawie

art. 17d ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Oznakowanie artykułu rolno-spożywczego zawiera informacje istotne z punktu widzenia

jakości handlowej artykułu rolno-spożywczego, w szczególności

1)

nazwę, pod którą artykuł rolno-spożywczy jest wprowadzany do obrotu;

2)

inne dane umożliwiające identyfikację artykułu rolno-spożywczego oraz odróżnienie

go od innych artykułów rolno-spożywczych.

2.

W przypadku artykułu rolno-spożywczego będącego środkiem spożywczym

1)

nazwa powinna odpowiadać wymaganiom określonym w art. 47 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia;

2)

oznakowanie opakowanych środków spożywczych zawiera dane identyfikujące producenta

albo producentów, w tym firmę albo nazwę i adres, albo imię, nazwisko i adres.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 15 pkt 6 ustawy, o której mowa w art.

1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 15 pkt 6 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 17 lit. e, lit. f w zakresie dotyczącym art. 40 ust. 4c pkt 1 i 4 oraz

lit. g w zakresie dotyczącym art. 40 ust. 4d pkt 1 lit. a, które wchodzą w życie z

dniem 1 stycznia 2009 r.;

2)

art. 3, który wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych właściwy ze względu

na miejsce prowadzenia produkcji jaj jest organem właściwym w sprawie zwolnienia,

o którym mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 589/2008 z dnia 23 czerwca 2008 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady WE nr 1234/2007 w sprawie norm

handlowych w odniesieniu do jaj

(Dz. Urz. UE L 163 z 24.06.2008, str. 6, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 589/2008”.

2.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, zwane dalej „zwolnieniem”, jest dokonywane w drodze

decyzji.

3.

Wniosek o zwolnienie zawiera w szczególności

1)

nazwę, siedzibę i adres albo imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres wnioskodawcy;

2)

kod producenta.

4.

Podmiot, który uzyskał zwolnienie jest obowiązany

1)

prowadzić ewidencję jaj nieoznakowanych zawierającą

a)

nazwę albo imię i nazwisko i adres odbiorcy jaj,

b)

miejsce przeznaczenia jaj,

c)

liczbę lub masę jaj z podaniem daty ich wysłania;

2)

informować pisemnie właściwego wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów

rolno-spożywczych o zamiarze dostawy jaj do odbiorców w innych państwach członkowskich

Unii Europejskiej, na 14 dni przed każdą wysyłką jaj, podając

a)

nazwę albo imię i nazwisko oraz adres odbiorcy jaj,

b)

miejsce przeznaczenia jaj,

c)

masę lub liczbę wysyłanych jaj.

5.

Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, na podstawie informacji

przekazanych przez wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,

przekazuje informacje, o których mowa w ust. 4 pkt 2, właściwym organom zainteresowanych państw członkowskich Unii Europejskiej,

zgodnie z art. 11 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 589/2008.

6.

Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych cofa w drodze decyzji

zwolnienie, jeżeli podmiot nie wypełnia obowiązków, o których mowa w ust. 4.

7.

Właściwy powiatowy lekarz weterynarii niezwłocznie informuje właściwego wojewódzkiego

inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych o wydaniu decyzji ograniczającej

lub zakazującej produkcji jaj, dotyczącej podmiotu, który uzyskał zwolnienie.

8.

W przypadku cofnięcia zwolnienia podmiot może ubiegać się o uzyskanie zwolnienia nie

wcześniej niż po upływie 3 lat.

9.

Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych niezwłocznie powiadamia

o zwolnieniu oraz o cofnięciu zwolnienia powiatowego lekarza weterynarii właściwego

ze względu na miejsce produkcji jaj oraz Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów

Rolno-Spożywczych, który prowadzi wykaz podmiotów, które posiadają zwolnienie.

1.

Wykonując zadania, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. a i e, wojewódzki inspektor,

w drodze decyzji, może

1)

zakazać wprowadzania do obrotu artykułu rolno-spożywczego niespełniającego wymagań

jakości handlowej lub wymagań w zakresie transportu lub składowania;

2)

nakazać poddanie artykułu rolno-spożywczego, o którym mowa w pkt 1, określonym zabiegom;

3)

zakazać składowania artykułu rolno-spożywczego w nieodpowiednich warunkach albo jego

transportowania środkami transportu nienadającymi się do tego celu;

4)

przeklasyfikować artykuł rolno-spożywczy do niższej klasy, jeżeli artykuł ten nie

spełnia wymagań jakościowych dla danej klasy jakości handlowej;

5)

nakazać zniszczenie artykułu rolno-spożywczego, o którym mowa w pkt 1, na koszt jego

posiadacza.

2.

Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, mogą być wydane przed zakończeniem kontroli.

3.

Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

4.

Właściwość miejscową organu Inspekcji w sprawach, o których mowa w ust. 1, ustala

się według miejsca przeprowadzenia kontroli.

5.

Informacje zawarte w decyzjach, o których mowa w ust. 1, dotyczące zafałszowania artykułów

rolno-spożywczych, podaje się do publicznej wiadomości, z pominięciem informacji stanowiących

tajemnicę przedsiębiorstwa oraz inne tajemnice podlegające ochronie na podstawie przepisów

odrębnych.

1.

Skreślenie z rejestru rzeczoznawców następuje z chwilą upływu 3 lat od dnia zdania

egzaminu, o którym mowa w art. 35 ust. 2a, chyba że przed upływem tego okresu rzeczoznawca

ponownie zda taki egzamin.

2.

Skreślenie z rejestru rzeczoznawców przed upływem 3 lat od dnia zdania egzaminu, o

którym mowa w art. 35 ust. 2a, następuje w przypadkach

1)

śmierci;

2)

skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo popełnione z winy umyślnej;

3)

rezygnacji złożonej przez rzeczoznawcę;

4)

nieprzestrzegania obowiązujących przepisów dotyczących wykonywanych czynności;

5)

wykazania oczywistej nieudolności lub niedbałości przy wykonywaniu obowiązków;

6)

nieuzasadnionej odmowy przeprowadzenia klasyfikacji artykułu rolno-spożywczego;

7)

nierzetelnego i stronniczego wykonywania obowiązków.

3.

Skreślenie z rejestru rzeczoznawców w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i ust.

2 pkt 1, następuje z mocy prawa, bez wydania decyzji.

1.

Kto

1)

uniemożliwia organowi Inspekcji lub organowi Inspekcji Handlowej przeprowadzanie kontroli,

o których mowa w ustawie, lub kontroli przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych,

podlega karze pieniężnej w wysokości do dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia

miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanego przez Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski” na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,

zwanego dalej „przeciętnym wynagrodzeniem”;

2)

utrudnia organowi Inspekcji lub organowi Inspekcji Handlowej przeprowadzanie kontroli,

o których mowa w ustawie, lub kontroli przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych,

podlega karze pieniężnej w wysokości do piętnastokrotnego przeciętnego wynagrodzenia;

3)

wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej

w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych

artykułów, podlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści

majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów

rolno-spożywczych do obrotu, nie niższej jednak niż 500 zł;

4)

wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze zafałszowane, podlega karze pieniężnej

w wysokości nie wyższej niż 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym

rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 1 000 zł;

5)

nie poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz wieprzowych lub wołowych, podlega

karze pieniężnej w wysokości nie wyższej niż 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym

poprzedzającym rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 1 000 zł.

2.

Kto nie usunął nieprawidłowości stwierdzonych podczas kontroli w terminie określonym

w zaleceniach pokontrolnych, podlega karze pieniężnej w wysokości do trzykrotnego

przeciętnego wynagrodzenia.

3.

Kto wprowadza ponownie do obrotu produkt tego samego rodzaju, który nie odpowiada

jakości handlowej ze względu na tę samą wadę, podlega karze pieniężnej ustalonej -

w zależności od stwierdzonej wady - zgodnie z ust. 1 pkt 3 lub 4, podwyższonej o wysokość

kar nałożonych w okresie 24 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli.

4.

Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1-3, wymierza, w drodze decyzji, właściwy ze

względu na miejsce przeprowadzania kontroli wojewódzki inspektor albo wojewódzki inspektor

Inspekcji Handlowej.

5.

Ustalając wysokość kary, wojewódzki inspektor albo wojewódzki inspektor Inspekcji

Handlowej uwzględnia stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia,

dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych

i wielkość jego obrotów.

6.

Termin zapłaty kary pieniężnej wynosi 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu

kary stała się ostateczna.

7.

Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane na rachunek bankowy wojewódzkiego

inspektoratu jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych albo wojewódzkiego inspektoratu

Inspekcji Handlowej.

8.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy

działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm..