Ustawa z dnia 24 października 2008 r. o zmianie ustawy o Rzeczniku Praw Dziecka oraz o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe

W ustawie z dnia 6 stycznia 2000 r. o Rzeczniku Praw Dziecka

(Dz. U. Nr 6, poz. 69) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Rzecznikiem może być ten, kto

1)

jest obywatelem polskim,

2)

posiada pełną zdolność do czynności prawnych i korzysta z pełni praw publicznych,

3)

nie był skazany prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne,

4)

ukończył studia wyższe i uzyskał tytuł magistra lub tytuł równorzędny,

5)

ma co najmniej pięcioletnie doświadczenie w pracy z dziećmi lub na ich rzecz,

6)

jest nieskazitelnego charakteru i wyróżnia się wysokim autorytetem ze względu na walory

moralne i wrażliwość społeczną.

”

;

2)

w art. 7

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Rzecznik nie może

1)

zajmować innego stanowiska, z wyjątkiem stanowiska profesora szkoły wyższej ani wykonywać

innych zajęć zawodowych,

2)

należeć do partii politycznej,

3)

prowadzić działalności publicznej niedającej się pogodzić z obowiązkami i godnością

jego urzędu.

”

,

b)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, rozwiązanie przez pracodawcę stosunku pracy,

z wyjątkiem stosunku pracy na podstawie wyboru, oraz zmiana warunków pracy lub płacy

w ciągu dwóch lat po zaprzestaniu wykonywania obowiązków Rzecznika może nastąpić tylko

za zgodą Prezydium Sejmu.

”

;

3)

w art. 8 w ust. 1 w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 4 w brzmieniu

„

4)

został skazany prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne.

”

;

4)

art. 9 i 10 otrzymują brzmienie

„

Art. 9.

1.

Rzecznik podejmuje działania przewidziane w ustawie z własnej inicjatywy, biorąc pod

uwagę w szczególności informacje pochodzące od obywateli lub ich organizacji, wskazujące

na naruszanie praw lub dobra dziecka.

2.

Rzecznik powiadamia osobę lub organizację, która zgłosiła informację o naruszeniu

praw lub dobra dziecka, o zajętym przez siebie stanowisku, a w przypadku podjęcia

działania - o jego skutkach.

Art. 10.

1.

Rzecznik może

1)

zbadać, nawet bez uprzedzenia, każdą sprawę na miejscu,

2)

żądać od organów władzy publicznej, organizacji lub instytucji złożenia wyjaśnień

lub udzielenia informacji, a także udostępnienia akt i dokumentów, w tym zawierających

dane osobowe,

3)

żądać wszczęcia postępowania w sprawach cywilnych oraz wziąć udział w toczącym się

już postępowaniu - na prawach przysługujących prokuratorowi,

4)

żądać wszczęcia przez uprawnionego oskarżyciela postępowania przygotowawczego w sprawach

o przestępstwa,

5)

zwrócić się o wszczęcie postępowania administracyjnego, wnosić skargi do sądu administracyjnego,

a także uczestniczyć w tych postępowaniach - na prawach przysługujących prokuratorowi,

6)

wystąpić z wnioskiem o ukaranie w postępowaniu w sprawach o wykroczenia, w trybie

i na zasadach określonych w odrębnych przepisach,

7)

zlecać przeprowadzanie badań oraz sporządzanie ekspertyz i opinii.

2.

Rzecznik może odmówić ujawnienia danych osobowych osoby, od której uzyskał informację

wskazującą na naruszenie praw lub dobra dziecka, oraz osoby, której naruszenie dotyczy,

w tym także wobec organów władzy publicznej, jeżeli uzna to za niezbędne dla ochrony

wolności, praw i interesów jednostki.

”

;

5)

dodaje się art. 10a i 10b w brzmieniu

„

Art. 10a.

1.

Rzecznik może również zwracać się do właściwych organów, organizacji lub instytucji

o podjęcie działań na rzecz dziecka z zakresu ich kompetencji.

2.

Organy, organizacje i instytucje, o których mowa w ust. 1, podejmują sprawy skierowane

przez Rzecznika.

3.

Organ, organizacja lub instytucja, do których Rzecznik zwrócił się o podjęcie działań

na rzecz dziecka, są obowiązane niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 30

dni, poinformować Rzecznika o podjętych działaniach lub zajętym stanowisku.

4.

W przypadku gdy organ, organizacja lub instytucja, o których mowa w ust. 1, nie poinformują

Rzecznika o podjętych działaniach lub zajętym stanowisku albo gdy Rzecznik nie podziela

ich stanowiska, może zwrócić się do właściwej jednostki nadrzędnej o podjęcie odpowiednich

działań.

5.

W przypadku gdy Rzecznik stwierdził w działalności organu, organizacji lub instytucji,

o których mowa w ust. 1, naruszenie praw lub dobra dziecka, może żądać wszczęcia postępowania

dyscyplinarnego lub zastosowania sankcji służbowych.

Art. 10b.

Organ, organizacja lub instytucja, do których zwróci się Rzecznik, są obowiązane z

nim współdziałać i udzielać mu pomocy, a w szczególności

1)

zapewnić dostęp do akt i dokumentów badanej sprawy,

2)

udzielać Rzecznikowi żądanych przez niego informacji i wyjaśnień,

3)

udzielać wyjaśnień dotyczących podstawy faktycznej i prawnej swoich rozstrzygnięć.

”

;

6)

dodaje się art. 11a w brzmieniu

„

Art. 11a.

Rzecznik współdziała ze stowarzyszeniami, ruchami obywatelskimi, innymi dobrowolnymi

zrzeszeniami i fundacjami działającymi na rzecz ochrony praw dziecka.

”

;

7)

w art. 12 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Rzecznik przedstawia Sejmowi i Senatowi, corocznie, nie później niż do dnia 31 marca,

informację o swojej działalności i uwagi o stanie przestrzegania praw dziecka.

”

;

8)

w art. 13 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu

„

3.

Na wniosek Rzecznika Marszałek Sejmu może powołać zastępcę Rzecznika. Odwołanie zastępcy

Rzecznika następuje w tym samym trybie.

4.

Rzecznik określa zakres zadań zastępcy Rzecznika.

”

.

W ustawie z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska

państwowe

(Dz. U. Nr 20, poz. 101, z późn. zm. w art. 2 w pkt 4 po wyrazach „Zastępcy Rzecznika Praw Obywatelskich,” dodaje się wyrazy „Zastępcy Rzecznika Praw Dziecka,”.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Rzecznik podejmuje działania przewidziane w ustawie z własnej inicjatywy, biorąc pod

uwagę w szczególności informacje pochodzące od obywateli lub ich organizacji, wskazujące

na naruszanie praw lub dobra dziecka.

2.

Rzecznik powiadamia osobę lub organizację, która zgłosiła informację o naruszeniu

praw lub dobra dziecka, o zajętym przez siebie stanowisku, a w przypadku podjęcia

działania - o jego skutkach.

1.

Rzecznik może

1)

zbadać, nawet bez uprzedzenia, każdą sprawę na miejscu,

2)

żądać od organów władzy publicznej, organizacji lub instytucji złożenia wyjaśnień

lub udzielenia informacji, a także udostępnienia akt i dokumentów, w tym zawierających

dane osobowe,

3)

żądać wszczęcia postępowania w sprawach cywilnych oraz wziąć udział w toczącym się

już postępowaniu - na prawach przysługujących prokuratorowi,

4)

żądać wszczęcia przez uprawnionego oskarżyciela postępowania przygotowawczego w sprawach

o przestępstwa,

5)

zwrócić się o wszczęcie postępowania administracyjnego, wnosić skargi do sądu administracyjnego,

a także uczestniczyć w tych postępowaniach - na prawach przysługujących prokuratorowi,

6)

wystąpić z wnioskiem o ukaranie w postępowaniu w sprawach o wykroczenia, w trybie

i na zasadach określonych w odrębnych przepisach,

7)

zlecać przeprowadzanie badań oraz sporządzanie ekspertyz i opinii.

2.

Rzecznik może odmówić ujawnienia danych osobowych osoby, od której uzyskał informację

wskazującą na naruszenie praw lub dobra dziecka, oraz osoby, której naruszenie dotyczy,

w tym także wobec organów władzy publicznej, jeżeli uzna to za niezbędne dla ochrony

wolności, praw i interesów jednostki.

1.

Rzecznik może również zwracać się do właściwych organów, organizacji lub instytucji

o podjęcie działań na rzecz dziecka z zakresu ich kompetencji.

2.

Organy, organizacje i instytucje, o których mowa w ust. 1, podejmują sprawy skierowane

przez Rzecznika.

3.

Organ, organizacja lub instytucja, do których Rzecznik zwrócił się o podjęcie działań

na rzecz dziecka, są obowiązane niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 30

dni, poinformować Rzecznika o podjętych działaniach lub zajętym stanowisku.

4.

W przypadku gdy organ, organizacja lub instytucja, o których mowa w ust. 1, nie poinformują

Rzecznika o podjętych działaniach lub zajętym stanowisku albo gdy Rzecznik nie podziela

ich stanowiska, może zwrócić się do właściwej jednostki nadrzędnej o podjęcie odpowiednich

działań.

5.

W przypadku gdy Rzecznik stwierdził w działalności organu, organizacji lub instytucji,

o których mowa w ust. 1, naruszenie praw lub dobra dziecka, może żądać wszczęcia postępowania

dyscyplinarnego lub zastosowania sankcji służbowych.

Organ, organizacja lub instytucja, do których zwróci się Rzecznik, są obowiązane z

nim współdziałać i udzielać mu pomocy, a w szczególności

1)

zapewnić dostęp do akt i dokumentów badanej sprawy,

2)

udzielać Rzecznikowi żądanych przez niego informacji i wyjaśnień,

3)

udzielać wyjaśnień dotyczących podstawy faktycznej i prawnej swoich rozstrzygnięć.

Rzecznik współdziała ze stowarzyszeniami, ruchami obywatelskimi, innymi dobrowolnymi

zrzeszeniami i fundacjami działającymi na rzecz ochrony praw dziecka.