PL
Ustawa z dnia 24 października 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw
Table of Provisions (24)
Statutory Text (24 Articles)
W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny
(Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 101 dodaje się § 4 w brzmieniu
„
§ 4.
Przedawnienie karalności przestępstw określonych w art. 199 § 2 i 3, art. 200, art.
202 § 2 i 4 oraz art. 204 § 3, jak również przestępstw określonych w art. 197, art.
201, art. 202 § 3, art. 203 i art. 204 § 4, w przypadku gdy pokrzywdzonym jest małoletni
- nie może nastąpić przed upływem 5 lat od ukończenia przez pokrzywdzonego 18 lat.
”
;
2)
w art. 114 w § 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie
„
3)
do prawomocnych orzeczeń sądów lub innych organów państw obcych kończących postępowanie
karne, jeżeli wynika to z wiążącej Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowej.
”
;
3)
w art. 202
a)
po § 4a dodaje się § 4b w brzmieniu
„
§ 4b.
Kto produkuje, rozpowszechnia, prezentuje, przechowuje lub posiada treści pornograficzne
przedstawiające wytworzony albo przetworzony wizerunek małoletniego uczestniczącego
w czynności seksualnej
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
”
,
b)
§ 5 otrzymuje brzmienie
„
§ 5.
Sąd może orzec przepadek narzędzi lub innych przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone
do popełnienia przestępstw określonych w § 1-4b, chociażby nie stanowiły własności
sprawcy.
”
;
4)
art. 267 otrzymuje brzmienie
„
Art. 267.
§ 1.
Kto bez uprawnienia uzyskuje dostęp do informacji dla niego nieprzeznaczonej, otwierając
zamknięte pismo, podłączając się do sieci telekomunikacyjnej lub przełamując albo
omijając elektroniczne, magnetyczne, informatyczne lub inne szczególne jej zabezpieczenie,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
§ 2.
Tej samej karze podlega, kto bez uprawnienia uzyskuje dostęp do całości lub części
systemu informatycznego.
§ 3.
Tej samej karze podlega, kto w celu uzyskania informacji, do której nie jest uprawniony,
zakłada lub posługuje się urządzeniem podsłuchowym, wizualnym albo innym urządzeniem
lub oprogramowaniem.
§ 4.
Tej samej karze podlega, kto informację uzyskaną w sposób określony w § 1-3 ujawnia
innej osobie.
§ 5.
Ściganie przestępstwa określonego w § 1-4 następuje na wniosek pokrzywdzonego.
”
;
5)
art. 269a otrzymuje brzmienie
„
Art. 269a.
Kto, nie będąc do tego uprawnionym, przez transmisję, zniszczenie, usunięcie, uszkodzenie,
utrudnienie dostępu lub zmianę danych informatycznych, w istotnym stopniu zakłóca
pracę systemu komputerowego lub sieci teleinformatycznej,
podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
”
;
6)
w art. 269b § 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
Kto wytwarza, pozyskuje, zbywa lub udostępnia innym osobom urządzenia lub programy
komputerowe przystosowane do popełnienia przestępstwa określonego w art. 165 § 1 pkt
4, art. 267 § 3, art. 268a § 1 albo § 2 w związku z § 1, art. 269 § 2 albo art. 269a,
a także hasła komputerowe, kody dostępu lub inne dane umożliwiające dostęp do informacji
przechowywanych w systemie komputerowym lub sieci teleinformatycznej,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
”
;
7)
w art. 296a § 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
Kto, pełniąc funkcję kierowniczą w jednostce organizacyjnej wykonującej działalność
gospodarczą lub pozostając z nią w stosunku pracy, umowy zlecenia lub umowy o dzieło,
żąda lub przyjmuje korzyść majątkową lub osobistą albo jej obietnicę, w zamian za
nadużycie udzielonych mu uprawnień lub niedopełnienie ciążącego na nim obowiązku mogące
wyrządzić tej jednostce szkodę majątkową albo stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji
lub niedopuszczalną czynność preferencyjną na rzecz nabywcy lub odbiorcy towaru, usługi
lub świadczenia,
podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
”
.
W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego
(Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
po rozdziale 66 dodaje się rozdziały 66a i 66b w brzmieniu
„
Rozdział 66a
Wystąpienie do państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie orzeczenia dotyczącego
grzywny, środków karnych w postaci nawiązki lub świadczenia pieniężnego lub też orzeczenia
zasądzającego od sprawcy koszty procesu
Art. 611fa.
§ 1.
W razie prawomocnego orzeczenia przez sąd polski wobec obywatela polskiego lub cudzoziemca
grzywny lub środka karnego w postaci nawiązki lub świadczenia pieniężnego, a także
w razie zasądzenia od sprawcy kosztów procesu, sąd może wystąpić o jego wykonanie
bezpośrednio do właściwego sądu lub innego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
zwanego w niniejszym rozdziale „państwem wykonania orzeczenia”, w którym sprawca posiada
mienie lub osiąga dochody, albo ma stałe lub czasowe miejsce pobytu.
§ 2.
Wystąpienie, o którym mowa w § 1, każdorazowo sąd kieruje wyłącznie do jednego państwa
wykonania orzeczenia. Ponowne wystąpienie do innego państwa wykonania orzeczenia może
nastąpić jedynie w razie niewykonania albo częściowego wykonania orzeczenia.
§ 3.
Do poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu orzeczenia, o którym mowa w § 1,
dołącza się zaświadczenie zawierające wszystkie istotne informacje umożliwiające jego
prawidłowe wykonanie.
§ 4.
Zaświadczenie powinno zostać przetłumaczone na język urzędowy państwa wykonania orzeczenia
albo na inny język wskazany przez to państwo.
§ 5.
Przekazanie odpisu orzeczenia oraz zaświadczenia, o którym mowa w § 3, może nastąpić
również z wykorzystaniem urządzeń służących do automatycznego przesyłania danych,
w sposób umożliwiający stwierdzenie autentyczności tych dokumentów. Na żądanie właściwego
sądu lub innego organu państwa wykonania orzeczenia sąd przekazuje odpis orzeczenia
oraz oryginał zaświadczenia.
§ 6.
W razie trudności w ustaleniu właściwego sądu lub innego organu państwa wykonania
orzeczenia sąd może również zwracać się do właściwych jednostek organizacyjnych Europejskiej
Sieci Sądowej.
§ 7.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia, o którym
mowa w § 3, zawierając w nim szczegółowe informacje dotyczące przekazanego do wykonania
orzeczenia, w tym informacje o każdej wpłacie dokonanej na poczet orzeczonej kary,
środków karnych lub kosztów procesu oraz o ewentualnej zgodzie na zamianę grzywny
na pracę społecznie użyteczną, wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności lub
inny środek, mając na uwadze konieczność udostępnienia państwu wykonania orzeczenia
wszelkich niezbędnych informacji umożliwiających podjęcie prawidłowej decyzji w przedmiocie
wykonania orzeczenia.
Art. 611fb.
§ 1.
Kwoty uzyskane z egzekucji orzeczeń, o których mowa w art. 611fa § 1, przypadają państwu
wykonania orzeczenia.
§ 2.
Minister Sprawiedliwości może zawrzeć z odpowiednim organem państwa wykonania orzeczenia
porozumienie przewidujące podział kwot uzyskanych z egzekucji orzeczeń, o których
mowa w § 1.
§ 3.
W wypadku zawarcia porozumienia, o którym mowa w § 2, sąd wzywa właściwy sąd lub inny
organ państwa wykonania orzeczenia do przekazania całości albo części wyegzekwowanej
kwoty na rachunek bankowy tego sądu lub rachunek bankowy innego wskazanego podmiotu.
Przekazana na rachunek sądu kwota uzyskana z egzekucji środka karnego orzeczonego
na rzecz pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej albo wskazanej w orzeczeniu instytucji,
stowarzyszenia, fundacji lub organizacji społecznej zostaje następnie przekazana tej
osobie lub podmiotowi.
Art. 611fc.
§ 1.
W razie wystąpienia o wykonanie orzeczenia, o którym mowa w art. 611fa § 1, postępowanie
wykonawcze zawiesza się.
§ 2.
Po otrzymaniu informacji o wykonaniu orzeczenia sąd podejmuje zawieszone postępowanie
i umarza je. Postępowanie umarza się również, jeżeli w stosunku do sprawcy zapadło
w innym państwie członkowskim i zostało wykonane prawomocne orzeczenie co do tego
samego czynu.
§ 3.
W razie otrzymania informacji o niemożności wykonania orzeczenia w całości albo części
z powodów innych niż wskazane w § 2 zdanie drugie sąd podejmuje zawieszone postępowanie
celem jego dalszego prowadzenia.
Art. 611fd.
§ 1.
W razie uchylenia orzeczenia na skutek kasacji albo wznowienia postępowania, darowania
kary, przedawnienia jej wykonania lub też w razie wystąpienia innych okoliczności
skutkujących niemożnością wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611fa § 1, sąd
niezwłocznie zawiadamia o tym właściwy sąd lub inny organ państwa wykonania orzeczenia.
§ 2.
Sąd zawiadamia niezwłocznie właściwy sąd lub inny organ państwa wykonania orzeczenia
o każdej wpłacie dokonanej na poczet orzeczonej kary, środków karnych lub kosztów
procesu, o których mowa w art. 611fa § 1.
Art. 611fe.
Sąd rozpoznaje sprawę wystąpienia do właściwego sądu lub innego organu państwa wykonania
orzeczenia na posiedzeniu, w którym ma prawo wziąć udział prokurator, pokrzywdzony
lub inna osoba albo podmiot uprawniony, o których mowa w art. 611fb § 3, sprawca,
jeżeli przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jego obrońca, jeżeli się
na nie stawi. Na postanowienie sądu zażalenie nie przysługuje.
Rozdział 66b
Wystąpienie państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie orzeczenia o karach
o charakterze pieniężnym
Art. 611ff.
§ 1.
W razie wystąpienia państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zwanego w niniejszym
rozdziale „państwem wydania orzeczenia”, o wykonanie prawomocnego orzeczenia o karach
o charakterze pieniężnym, orzeczenie to podlega wykonaniu przez sąd rejonowy, w okręgu
którego sprawca posiada mienie lub osiąga dochody, albo ma stałe lub czasowe miejsce
pobytu. W rozumieniu przepisów niniejszego rozdziału „karą o charakterze pieniężnym”
jest obowiązek uiszczenia przez sprawcę określonych w orzeczeniu
1)
kwoty pieniężnej jako kary za popełnione przestępstwo,
2)
zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonego, jeżeli nie mógł on w ramach postępowania
karnego dochodzić roszczeń o charakterze cywilnym,
3)
kwoty pieniężnej na rzecz funduszu publicznego lub organizacji pomocy ofiarom przestępstw,
4)
kosztów procesu.
§ 2.
Do orzeczenia, o którym mowa w § 1, lub jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem
powinno być dołączone zaświadczenie zawierające wszystkie istotne informacje umożliwiające
jego prawidłowe wykonanie.
§ 3.
Do wykonania orzeczenia sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia sąd przystępuje
niezwłocznie.
§ 4.
Jeżeli sąd, do którego zostało skierowane orzeczenie, nie jest właściwy do nadania
mu biegu, przekazuje je właściwemu sądowi i powiadamia o tym właściwy sąd lub inny
organ państwa wydania orzeczenia.
§ 5.
Jeżeli orzeczenie, o którym mowa w § 1, dotyczy czynów, które nie zostały popełnione
na terytorium państwa wydania orzeczenia i podlegają jurysdykcji sądów polskich, sąd
może postanowić o obniżeniu wysokości podlegającej egzekucji kary o charakterze pieniężnym
do maksymalnej wysokości kary lub środka karnego jakie mogłyby być orzeczone za takie
same czyny według prawa polskiego.
§ 6.
Jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej, przy wykonywaniu orzeczeń,
o których mowa w § 1, stosuje się przepisy prawa polskiego. Przepis art. 611c § 3
stosuje się odpowiednio.
Art. 611fg.
Można odmówić wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611ff § 1, jeżeli
1)
czyn, w związku z którym wydano to orzeczenie, nie stanowi przestępstwa według prawa
polskiego, chyba że zgodnie z prawem państwa wydania orzeczenia jest to przestępstwo
wymienione w art. 607w lub zgodnie z prawem państwa wydania orzeczenia jest to przestępstwo
a)
popełnione z użyciem przemocy na osobie lub gróźb karalnych,
b)
popełnione w związku z imprezą masową,
c)
przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji,
d)
kradzieży,
e)
zniszczenia lub uszkodzenia mienia,
f)
przemytu towarów,
g)
przeciwko prawom własności intelektualnej,
h)
określone w celu wykonania wynikających z aktów prawnych przyjętych przez właściwe
instytucje Unii Europejskiej zobowiązań do ustanowienia sankcji w prawie wewnętrznym
państw członkowskich, jednakże wyłącznie w granicach, w jakich zobowiązanie to zostało
w tych aktach określone,
2)
do orzeczenia nie dołączono zaświadczenia o którym mowa w art. 611ff § 2, albo zaświadczenie
to jest niekompletne lub w sposób oczywisty jest niezgodne z treścią orzeczenia,
3)
przekazane do wykonania orzeczenie dotyczy tego samego czynu tej samej osoby co do
której postępowanie karne zostało prawomocnie zakończone w państwie członkowskim,
a orzeczenie w zakresie kary o charakterze pieniężnym zostało wykonane,
4)
według prawa polskiego nastąpiło przedawnienie wykonania kary, a przestępstwa, których
to dotyczy, podlegały jurysdykcji sądów polskich,
5)
orzeczenie dotyczy przestępstw, które według prawa polskiego zostały popełnione w
całości albo w części na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również na polskim
statku wodnym lub powietrznym,
6)
orzeczenie dotyczy przestępstw popełnionych poza terytorium państwa wydania orzeczenia,
a prawo polskie nie dopuszcza ścigania takiego rodzaju przestępstw, jeżeli zostały
one popełnione poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
7)
sprawca nie podlega jurysdykcji polskich sądów karnych, lub też brak jest wymaganego
zezwolenia na jego ściganie,
8)
osoba, której dotyczy orzeczenie, z powodu wieku nie ponosi według prawa polskiego
odpowiedzialności karnej za czyny będące podstawą wydania orzeczenia,
9)
z treści zaświadczenia, o którym mowa w art. 611ff § 2, wynika, iż osoba, której dotyczy
orzeczenie, nie została należycie pouczona o możliwości i prawie do zaskarżenia tego
orzeczenia,
10)
z treści zaświadczenia, o którym mowa w art. 611ff § 2, wynika, iż orzeczenie zostało
wydane zaocznie, chyba że osobę, której dotyczy orzeczenie, wezwano do udziału w postępowaniu
lub też w inny sposób zawiadomiono ją o terminie i miejscu rozprawy albo posiedzenia,
lub też oświadczyła ona, że nie kwestionuje orzeczenia,
11)
przestępstwo, którego dotyczy orzeczenie, w wypadku jurysdykcji polskich sądów karnych,
podlega darowaniu na mocy amnestii,
12)
orzeczenie dotyczy kary o charakterze pieniężnym niższej niż 70 euro lub niższej niż
równowartość tej kwoty w innej walucie.
Art. 611fh.
§ 1.
Sąd rozpoznaje sprawę wykonania orzeczenia o karach o charakterze pieniężnym na posiedzeniu,
w którym ma prawo wziąć udział prokurator, sprawca, jeżeli przebywa na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, i jego obrońca, jeżeli się na nie stawi. Jeżeli sprawca,
który nie przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie posiada obrońcy, prezes
sądu właściwego do rozpoznania sprawy może mu wyznaczyć obrońcę z urzędu.
§ 2.
Na postanowienie sądu w przedmiocie wykonania orzeczenia o karach o charakterze pieniężnym
przysługuje zażalenie.
§ 3.
Prawomocne orzeczenie o karach o charakterze pieniężnym wraz z dołączonym zaświadczeniem,
o którym mowa w art. 611ff § 2, stanowi tytuł egzekucyjny i podlega wykonaniu w Rzeczypospolitej
Polskiej po wydaniu postanowienia o jego wykonaniu.
§ 4.
Jeżeli informacje przekazane przez państwo wydania orzeczenia nie są wystarczające
do podjęcia decyzji w przedmiocie wykonania orzeczenia o karach o charakterze pieniężnym,
sąd wzywa właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia do ich uzupełnienia
we wskazanym terminie.
§ 5.
W razie niedotrzymania terminu, o którym mowa w § 4, postanowienie w przedmiocie wykonania
orzeczenia wydaje się w oparciu o informacje przekazane wcześniej.
Art. 611fi.
§ 1.
Kwota uzyskana z tytułu wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611ff § 1, stanowi
dochód budżetu państwa.
§ 2.
Minister Sprawiedliwości może zawrzeć z odpowiednim organem państwa wydania orzeczenia
porozumienie przewidujące podział kwot uzyskanych z wykonania orzeczenia, o którym
mowa w § 1.
§ 3.
W wypadku zawarcia porozumienia, o którym mowa w § 2, sąd, na wezwanie właściwego
sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia, przekazuje całość albo część kwoty
uzyskanej z tytułu wykonania orzeczenia, zgodnie z porozumieniem.
Art. 611fj.
§ 1.
Jeżeli sprawca lub inna osoba przedstawi dowód uiszczenia w całości albo części kar
o charakterze pieniężnym, o których mowa w podlegającym wykonaniu orzeczeniu, sąd,
przed wydaniem postanowienia w przedmiocie wykonania tego orzeczenia, wzywa właściwy
sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia do potwierdzenia dokonanej wpłaty.
§ 2.
Kwoty uprzednio uzyskane na poczet kary w państwie wydania lub wykonania orzeczenia
są odliczane od kwoty, która ma być wyegzekwowana.
Art. 611fk.
W razie otrzymania od właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia
informacji o tym, iż orzeczenie przekazane do wykonania nie podlega dalszemu wykonaniu,
sąd wydaje niezwłocznie postanowienie o umorzeniu postępowania wykonawczego.
Art. 611fl.
O treści postanowienia w przedmiocie wykonania orzeczenia o karach o charakterze pieniężnym,
jak również o zakończeniu postępowania egzekucyjnego, a także o zamianie kary o charakterze
pieniężnym na pracę społecznie użyteczną lub o wykonaniu zastępczej kary pozbawienia
wolności, jeżeli prawo polskie dopuszcza taką możliwość, powiadamia się niezwłocznie
właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia. Powiadomienie to może być
przekazane również przy użyciu urządzeń służących do automatycznego przesyłania danych,
w sposób umożliwiający stwierdzenie autentyczności przekazanych dokumentów.
Art. 611fm.
Koszty związane z wykonaniem orzeczenia, o którym mowa w art. 611ff § 1, ponosi Skarb
Państwa.
”
;
2)
dotychczasowy rozdział 66a oznacza się jako rozdział 66c.
W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy
(Dz. U. Nr 90, poz. 557, z późn. zm. po art. 52 dodaje się art. 52a w brzmieniu
„
Art. 52a.
Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do egzekucji kar o charakterze
pieniężnym, o których mowa w rozdziale 66b Kodeksu postępowania karnego.
”
.
W ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
(Dz. U. z 2008 r. Nr 133, poz. 848) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 38 § 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
Do czynności procesowych prowadzonych w postępowaniu w sprawach o wykroczenia stosuje
się odpowiednio także przepisy art. 95, 100 § 1 i 6 zdanie pierwsze, art. 105, 107, 108, 116-134, 136-142, 156 §
1-4, art. 157, 158, 160-166, 476 § 2 Kodeksu postępowania karnego, a gdy sąd orzeka jednoosobowo, również przepisy art. 109-114 i 115 § 1, § 2 zdanie pierwsze oraz § 3 Kodeksu postępowania karnego.
”
;
2)
po dziale XII dodaje się dział XIIa w brzmieniu
„
Dział XIIa
Postępowanie w sprawach ze stosunków międzynarodowych
Rozdział 20a
Wystąpienie do państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie postanowienia
o zatrzymaniu dowodów lub mającego na celu zabezpieczenie mienia oraz wykonanie orzeczenia
sądu lub innego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej o zatrzymaniu dowodów
lub mającego na celu zabezpieczenie mienia
Art. 116a.
Do wystąpienia do państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie postanowienia
o zatrzymaniu dowodów lub mającego na celu zabezpieczenie mienia oraz do wykonania
orzeczenia sądu lub innego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej o zatrzymaniu
dowodów lub mającego na celu zabezpieczenie mienia stosuje się odpowiednio przepisy
rozdziałów 62a i 62b Kodeksu postępowania karnego.
Rozdział 20b
Wystąpienie do państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie grzywny, środków
karnych w postaci nawiązki lub obowiązku naprawienia szkody lub też orzeczenia zasądzającego
koszty postępowania oraz wykonanie orzeczenia sądu lub innego organu państwa członkowskiego
Unii Europejskiej o karach o charakterze pieniężnym
Art. 116b.
§ 1.
Do wystąpienia do państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie grzywny, środków
karnych w postaci nawiązki lub obowiązku naprawienia szkody lub orzeczenia zasądzającego
koszty postępowania oraz do wykonania orzeczenia sądu lub innego organu państwa członkowskiego
Unii Europejskiej o karach o charakterze pieniężnym stosuje się odpowiednio przepisy
rozdziałów 66a i 66b Kodeksu postępowania karnego.
§ 2.
W postępowaniu mandatowym o wykonanie grzywny nałożonej mandatem karnym kredytowanym
do właściwego sądu lub innego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej występuje
wierzyciel uprawniony według przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
”
.
W ustawie z dnia 28 października 2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za
czyny zabronione pod groźbą kary
(Dz. U. Nr 197, poz. 1661, z późn. zm. w art. 16 w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany
1)
pkt 4 otrzymuje brzmienie
„
4)
przeciwko ochronie informacji, określone w art. 267-269b Kodeksu karnego;
”
;
2)
pkt 7 otrzymuje brzmienie
„
7)
przeciwko wolności seksualnej i obyczajności, określone w art. 199-200, art. 202 § 3-4b i art. 203-204 Kodeksu karnego;
”
.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do egzekucji kar o charakterze
pieniężnym, o których mowa w rozdziale 66b Kodeksu postępowania karnego.
Do wystąpienia do państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie postanowienia
o zatrzymaniu dowodów lub mającego na celu zabezpieczenie mienia oraz do wykonania
orzeczenia sądu lub innego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej o zatrzymaniu
dowodów lub mającego na celu zabezpieczenie mienia stosuje się odpowiednio przepisy
rozdziałów 62a i 62b Kodeksu postępowania karnego.
§ 1.
Do wystąpienia do państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie grzywny, środków
karnych w postaci nawiązki lub obowiązku naprawienia szkody lub orzeczenia zasądzającego
koszty postępowania oraz do wykonania orzeczenia sądu lub innego organu państwa członkowskiego
Unii Europejskiej o karach o charakterze pieniężnym stosuje się odpowiednio przepisy
rozdziałów 66a i 66b Kodeksu postępowania karnego.
§ 2.
W postępowaniu mandatowym o wykonanie grzywny nałożonej mandatem karnym kredytowanym
do właściwego sądu lub innego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej występuje
wierzyciel uprawniony według przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
§ 1.
Kto bez uprawnienia uzyskuje dostęp do informacji dla niego nieprzeznaczonej, otwierając
zamknięte pismo, podłączając się do sieci telekomunikacyjnej lub przełamując albo
omijając elektroniczne, magnetyczne, informatyczne lub inne szczególne jej zabezpieczenie,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
§ 2.
Tej samej karze podlega, kto bez uprawnienia uzyskuje dostęp do całości lub części
systemu informatycznego.
§ 3.
Tej samej karze podlega, kto w celu uzyskania informacji, do której nie jest uprawniony,
zakłada lub posługuje się urządzeniem podsłuchowym, wizualnym albo innym urządzeniem
lub oprogramowaniem.
§ 4.
Tej samej karze podlega, kto informację uzyskaną w sposób określony w § 1-3 ujawnia
innej osobie.
§ 5.
Ściganie przestępstwa określonego w § 1-4 następuje na wniosek pokrzywdzonego.
Kto, nie będąc do tego uprawnionym, przez transmisję, zniszczenie, usunięcie, uszkodzenie,
utrudnienie dostępu lub zmianę danych informatycznych, w istotnym stopniu zakłóca
pracę systemu komputerowego lub sieci teleinformatycznej,
podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 1.
W razie prawomocnego orzeczenia przez sąd polski wobec obywatela polskiego lub cudzoziemca
grzywny lub środka karnego w postaci nawiązki lub świadczenia pieniężnego, a także
w razie zasądzenia od sprawcy kosztów procesu, sąd może wystąpić o jego wykonanie
bezpośrednio do właściwego sądu lub innego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
zwanego w niniejszym rozdziale „państwem wykonania orzeczenia”, w którym sprawca posiada
mienie lub osiąga dochody, albo ma stałe lub czasowe miejsce pobytu.
§ 2.
Wystąpienie, o którym mowa w § 1, każdorazowo sąd kieruje wyłącznie do jednego państwa
wykonania orzeczenia. Ponowne wystąpienie do innego państwa wykonania orzeczenia może
nastąpić jedynie w razie niewykonania albo częściowego wykonania orzeczenia.
§ 3.
Do poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu orzeczenia, o którym mowa w § 1,
dołącza się zaświadczenie zawierające wszystkie istotne informacje umożliwiające jego
prawidłowe wykonanie.
§ 4.
Zaświadczenie powinno zostać przetłumaczone na język urzędowy państwa wykonania orzeczenia
albo na inny język wskazany przez to państwo.
§ 5.
Przekazanie odpisu orzeczenia oraz zaświadczenia, o którym mowa w § 3, może nastąpić
również z wykorzystaniem urządzeń służących do automatycznego przesyłania danych,
w sposób umożliwiający stwierdzenie autentyczności tych dokumentów. Na żądanie właściwego
sądu lub innego organu państwa wykonania orzeczenia sąd przekazuje odpis orzeczenia
oraz oryginał zaświadczenia.
§ 6.
W razie trudności w ustaleniu właściwego sądu lub innego organu państwa wykonania
orzeczenia sąd może również zwracać się do właściwych jednostek organizacyjnych Europejskiej
Sieci Sądowej.
§ 7.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia, o którym
mowa w § 3, zawierając w nim szczegółowe informacje dotyczące przekazanego do wykonania
orzeczenia, w tym informacje o każdej wpłacie dokonanej na poczet orzeczonej kary,
środków karnych lub kosztów procesu oraz o ewentualnej zgodzie na zamianę grzywny
na pracę społecznie użyteczną, wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności lub
inny środek, mając na uwadze konieczność udostępnienia państwu wykonania orzeczenia
wszelkich niezbędnych informacji umożliwiających podjęcie prawidłowej decyzji w przedmiocie
wykonania orzeczenia.
§ 1.
Jeżeli sprawca lub inna osoba przedstawi dowód uiszczenia w całości albo części kar
o charakterze pieniężnym, o których mowa w podlegającym wykonaniu orzeczeniu, sąd,
przed wydaniem postanowienia w przedmiocie wykonania tego orzeczenia, wzywa właściwy
sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia do potwierdzenia dokonanej wpłaty.
§ 2.
Kwoty uprzednio uzyskane na poczet kary w państwie wydania lub wykonania orzeczenia
są odliczane od kwoty, która ma być wyegzekwowana.
W razie otrzymania od właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia
informacji o tym, iż orzeczenie przekazane do wykonania nie podlega dalszemu wykonaniu,
sąd wydaje niezwłocznie postanowienie o umorzeniu postępowania wykonawczego.
O treści postanowienia w przedmiocie wykonania orzeczenia o karach o charakterze pieniężnym,
jak również o zakończeniu postępowania egzekucyjnego, a także o zamianie kary o charakterze
pieniężnym na pracę społecznie użyteczną lub o wykonaniu zastępczej kary pozbawienia
wolności, jeżeli prawo polskie dopuszcza taką możliwość, powiadamia się niezwłocznie
właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia. Powiadomienie to może być
przekazane również przy użyciu urządzeń służących do automatycznego przesyłania danych,
w sposób umożliwiający stwierdzenie autentyczności przekazanych dokumentów.
Koszty związane z wykonaniem orzeczenia, o którym mowa w art. 611ff § 1, ponosi Skarb
Państwa.
§ 1.
Kwoty uzyskane z egzekucji orzeczeń, o których mowa w art. 611fa § 1, przypadają państwu
wykonania orzeczenia.
§ 2.
Minister Sprawiedliwości może zawrzeć z odpowiednim organem państwa wykonania orzeczenia
porozumienie przewidujące podział kwot uzyskanych z egzekucji orzeczeń, o których
mowa w § 1.
§ 3.
W wypadku zawarcia porozumienia, o którym mowa w § 2, sąd wzywa właściwy sąd lub inny
organ państwa wykonania orzeczenia do przekazania całości albo części wyegzekwowanej
kwoty na rachunek bankowy tego sądu lub rachunek bankowy innego wskazanego podmiotu.
Przekazana na rachunek sądu kwota uzyskana z egzekucji środka karnego orzeczonego
na rzecz pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej albo wskazanej w orzeczeniu instytucji,
stowarzyszenia, fundacji lub organizacji społecznej zostaje następnie przekazana tej
osobie lub podmiotowi.
§ 1.
W razie wystąpienia o wykonanie orzeczenia, o którym mowa w art. 611fa § 1, postępowanie
wykonawcze zawiesza się.
§ 2.
Po otrzymaniu informacji o wykonaniu orzeczenia sąd podejmuje zawieszone postępowanie
i umarza je. Postępowanie umarza się również, jeżeli w stosunku do sprawcy zapadło
w innym państwie członkowskim i zostało wykonane prawomocne orzeczenie co do tego
samego czynu.
§ 3.
W razie otrzymania informacji o niemożności wykonania orzeczenia w całości albo części
z powodów innych niż wskazane w § 2 zdanie drugie sąd podejmuje zawieszone postępowanie
celem jego dalszego prowadzenia.
§ 1.
W razie uchylenia orzeczenia na skutek kasacji albo wznowienia postępowania, darowania
kary, przedawnienia jej wykonania lub też w razie wystąpienia innych okoliczności
skutkujących niemożnością wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611fa § 1, sąd
niezwłocznie zawiadamia o tym właściwy sąd lub inny organ państwa wykonania orzeczenia.
§ 2.
Sąd zawiadamia niezwłocznie właściwy sąd lub inny organ państwa wykonania orzeczenia
o każdej wpłacie dokonanej na poczet orzeczonej kary, środków karnych lub kosztów
procesu, o których mowa w art. 611fa § 1.
Sąd rozpoznaje sprawę wystąpienia do właściwego sądu lub innego organu państwa wykonania
orzeczenia na posiedzeniu, w którym ma prawo wziąć udział prokurator, pokrzywdzony
lub inna osoba albo podmiot uprawniony, o których mowa w art. 611fb § 3, sprawca,
jeżeli przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jego obrońca, jeżeli się
na nie stawi. Na postanowienie sądu zażalenie nie przysługuje.
§ 1.
W razie wystąpienia państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zwanego w niniejszym
rozdziale „państwem wydania orzeczenia”, o wykonanie prawomocnego orzeczenia o karach
o charakterze pieniężnym, orzeczenie to podlega wykonaniu przez sąd rejonowy, w okręgu
którego sprawca posiada mienie lub osiąga dochody, albo ma stałe lub czasowe miejsce
pobytu. W rozumieniu przepisów niniejszego rozdziału „karą o charakterze pieniężnym”
jest obowiązek uiszczenia przez sprawcę określonych w orzeczeniu
1)
kwoty pieniężnej jako kary za popełnione przestępstwo,
2)
zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonego, jeżeli nie mógł on w ramach postępowania
karnego dochodzić roszczeń o charakterze cywilnym,
3)
kwoty pieniężnej na rzecz funduszu publicznego lub organizacji pomocy ofiarom przestępstw,
4)
kosztów procesu.
§ 2.
Do orzeczenia, o którym mowa w § 1, lub jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem
powinno być dołączone zaświadczenie zawierające wszystkie istotne informacje umożliwiające
jego prawidłowe wykonanie.
§ 3.
Do wykonania orzeczenia sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia sąd przystępuje
niezwłocznie.
§ 4.
Jeżeli sąd, do którego zostało skierowane orzeczenie, nie jest właściwy do nadania
mu biegu, przekazuje je właściwemu sądowi i powiadamia o tym właściwy sąd lub inny
organ państwa wydania orzeczenia.
§ 5.
Jeżeli orzeczenie, o którym mowa w § 1, dotyczy czynów, które nie zostały popełnione
na terytorium państwa wydania orzeczenia i podlegają jurysdykcji sądów polskich, sąd
może postanowić o obniżeniu wysokości podlegającej egzekucji kary o charakterze pieniężnym
do maksymalnej wysokości kary lub środka karnego jakie mogłyby być orzeczone za takie
same czyny według prawa polskiego.
§ 6.
Jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej, przy wykonywaniu orzeczeń,
o których mowa w § 1, stosuje się przepisy prawa polskiego. Przepis art. 611c § 3
stosuje się odpowiednio.
Można odmówić wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611ff § 1, jeżeli
1)
czyn, w związku z którym wydano to orzeczenie, nie stanowi przestępstwa według prawa
polskiego, chyba że zgodnie z prawem państwa wydania orzeczenia jest to przestępstwo
wymienione w art. 607w lub zgodnie z prawem państwa wydania orzeczenia jest to przestępstwo
a)
popełnione z użyciem przemocy na osobie lub gróźb karalnych,
b)
popełnione w związku z imprezą masową,
c)
przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji,
d)
kradzieży,
e)
zniszczenia lub uszkodzenia mienia,
f)
przemytu towarów,
g)
przeciwko prawom własności intelektualnej,
h)
określone w celu wykonania wynikających z aktów prawnych przyjętych przez właściwe
instytucje Unii Europejskiej zobowiązań do ustanowienia sankcji w prawie wewnętrznym
państw członkowskich, jednakże wyłącznie w granicach, w jakich zobowiązanie to zostało
w tych aktach określone,
2)
do orzeczenia nie dołączono zaświadczenia o którym mowa w art. 611ff § 2, albo zaświadczenie
to jest niekompletne lub w sposób oczywisty jest niezgodne z treścią orzeczenia,
3)
przekazane do wykonania orzeczenie dotyczy tego samego czynu tej samej osoby co do
której postępowanie karne zostało prawomocnie zakończone w państwie członkowskim,
a orzeczenie w zakresie kary o charakterze pieniężnym zostało wykonane,
4)
według prawa polskiego nastąpiło przedawnienie wykonania kary, a przestępstwa, których
to dotyczy, podlegały jurysdykcji sądów polskich,
5)
orzeczenie dotyczy przestępstw, które według prawa polskiego zostały popełnione w
całości albo w części na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również na polskim
statku wodnym lub powietrznym,
6)
orzeczenie dotyczy przestępstw popełnionych poza terytorium państwa wydania orzeczenia,
a prawo polskie nie dopuszcza ścigania takiego rodzaju przestępstw, jeżeli zostały
one popełnione poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
7)
sprawca nie podlega jurysdykcji polskich sądów karnych, lub też brak jest wymaganego
zezwolenia na jego ściganie,
8)
osoba, której dotyczy orzeczenie, z powodu wieku nie ponosi według prawa polskiego
odpowiedzialności karnej za czyny będące podstawą wydania orzeczenia,
9)
z treści zaświadczenia, o którym mowa w art. 611ff § 2, wynika, iż osoba, której dotyczy
orzeczenie, nie została należycie pouczona o możliwości i prawie do zaskarżenia tego
orzeczenia,
10)
z treści zaświadczenia, o którym mowa w art. 611ff § 2, wynika, iż orzeczenie zostało
wydane zaocznie, chyba że osobę, której dotyczy orzeczenie, wezwano do udziału w postępowaniu
lub też w inny sposób zawiadomiono ją o terminie i miejscu rozprawy albo posiedzenia,
lub też oświadczyła ona, że nie kwestionuje orzeczenia,
11)
przestępstwo, którego dotyczy orzeczenie, w wypadku jurysdykcji polskich sądów karnych,
podlega darowaniu na mocy amnestii,
12)
orzeczenie dotyczy kary o charakterze pieniężnym niższej niż 70 euro lub niższej niż
równowartość tej kwoty w innej walucie.
§ 1.
Sąd rozpoznaje sprawę wykonania orzeczenia o karach o charakterze pieniężnym na posiedzeniu,
w którym ma prawo wziąć udział prokurator, sprawca, jeżeli przebywa na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, i jego obrońca, jeżeli się na nie stawi. Jeżeli sprawca,
który nie przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie posiada obrońcy, prezes
sądu właściwego do rozpoznania sprawy może mu wyznaczyć obrońcę z urzędu.
§ 2.
Na postanowienie sądu w przedmiocie wykonania orzeczenia o karach o charakterze pieniężnym
przysługuje zażalenie.
§ 3.
Prawomocne orzeczenie o karach o charakterze pieniężnym wraz z dołączonym zaświadczeniem,
o którym mowa w art. 611ff § 2, stanowi tytuł egzekucyjny i podlega wykonaniu w Rzeczypospolitej
Polskiej po wydaniu postanowienia o jego wykonaniu.
§ 4.
Jeżeli informacje przekazane przez państwo wydania orzeczenia nie są wystarczające
do podjęcia decyzji w przedmiocie wykonania orzeczenia o karach o charakterze pieniężnym,
sąd wzywa właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia do ich uzupełnienia
we wskazanym terminie.
§ 5.
W razie niedotrzymania terminu, o którym mowa w § 4, postanowienie w przedmiocie wykonania
orzeczenia wydaje się w oparciu o informacje przekazane wcześniej.
§ 1.
Kwota uzyskana z tytułu wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611ff § 1, stanowi
dochód budżetu państwa.
§ 2.
Minister Sprawiedliwości może zawrzeć z odpowiednim organem państwa wydania orzeczenia
porozumienie przewidujące podział kwot uzyskanych z wykonania orzeczenia, o którym
mowa w § 1.
§ 3.
W wypadku zawarcia porozumienia, o którym mowa w § 2, sąd, na wezwanie właściwego
sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia, przekazuje całość albo część kwoty
uzyskanej z tytułu wykonania orzeczenia, zgodnie z porozumieniem.